Περί διαζυγίου λόγω μακροχρονίου διακοπής της εγγάμου συμβιώσεως – ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 868 της 13/17 Φεβρ. 1979 (ΦΕΚ Α΄ 30)
ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 868 της 13/17 Φεβρ. 1979 (ΦΕΚ Α΄ 30)
Τι αφορά αυτή η πράξη;
1-2 προτάσεις: Αυτός ο νόμος αφορά το διαζύγιο λόγω μακροχρόνιας διακοπής της έγγαμης συμβίωσης, επιτρέποντας σε έναν από τους συζύγους να ζητήσει διαζύγιο εάν η διακοπή της συμβίωσης έχει διαρκέσει τουλάχιστον έξι συνεχή έτη.
Για ποιους: Συζύγους που έχουν διακόψει την έγγαμη συμβίωσή τους για τουλάχιστον έξι συνεχή έτη; Δικαστήρια που εκδικάζουν υποθέσεις διαζυγίου.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Λοιπές νομικές διατάξεις
- Άρθρα
- 4
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Τη δυνατότητα ενός συζύγου να ζητήσει διαζύγιο λόγω μακροχρόνιας διακοπής της έγγαμης συμβίωσης.
- Τις προϋποθέσεις και τις προθεσμίες για την άσκηση της αγωγής διαζυγίου.
- Περιπτώσεις όπου το δικαίωμα προς διάζευξιν δεν υφίσταται.
- Τη δυνατότητα να κηρυχθεί υπαίτιος του διαζυγίου ο ενάγων.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Συζύγους που έχουν διακόψει την έγγαμη συμβίωσή τους για τουλάχιστον έξι συνεχή έτη.
- Δικαστήρια που εκδικάζουν υποθέσεις διαζυγίου.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Ένας σύζυγος μπορεί να ζητήσει διαζύγιο εάν η διακοπή της έγγαμης συμβίωσης έχει διαρκέσει τουλάχιστον έξι συνεχή έτη μέχρι την κατάθεση της αγωγής.
- Το δικαίωμα προς διάζευξιν δεν υφίσταται εάν το δικαστήριο κρίνει ότι είναι πολύ πιθανή η αποκατάσταση της έγγαμης συμβίωσης ή εάν ο εναγόμενος αντιτάσσεται στη λύση του γάμου λόγω εξαιρετικής σκληρότητας.
- Κατόπιν αιτήσεως του εναγομένου, μπορεί να κηρυχθεί υπαίτιος του διαζυγίου ο ενάγων εάν η διακοπή της συμβίωσης οφείλεται σε υπαιτιότητά του ή εάν αποδείχθηκαν γεγονότα που, αν και δεν αποτελούν πλέον λόγο διαζυγίου, παρείχαν στον εναγόμενο δικαίωμα προς διάζευξιν.
Λοιπές νομικές διατάξεις
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
Άρθρ.2
Δικαίωμα προς διάζευξιν δεν υφίσταται: 1)εάν ήθελε διαπιστωθή υπό του δικαστηρίου ότι είναι σφόδρα πιθανή η αποκατάστασις της εγγάμου συμβιώσεως, 2)εάν ο εναγόμενος αντιτάσσεται εις την λύσιν του γάμου ένεκα εκτάκτων περιστάσεων υπό τας οποίας το διαζύγιον θα απετέλει δι' αυτόν ή τα κοινά τέκνα τοιαύτην εξαιρετικήν σκληρότητα, ώστε λαμβανομένων υπ' όψιν και των συνθηκών εφ' ας τελεί ο ενάγων, να επιβάλλεται η διατήρησις του γάμου
Άρθρ.3
1.Κατ' αίτησιν του εναγομένου και άνευ ασκήσεως ανταγωγής, δύναται να κηρυχθή υπαίτιος του διαζυγίου ο ενάγων, α)εάν η διακοπή της συμβιβάσεως οφείλεται εις υπαιτιότητα αυτού, β)εάν απεδείχθησαν γεγονότα μη δυνάμενα μεν πλέον, ένεκα συγγνώμης ή παρελεύσεως της προθεσμίας, να αποτελέσουν λόγον διαζυγίου, αλλά τα οποία, καθ' εαυτά, παρείχον εις τον εναγόμενον δικαίωμα προς διάζευξιν. 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον αίτησις του εναγομένου γίνεται δεκτή, εάν ο ενάγων δηλώση αυτοπροσώπως ή δι' ειδικού πληρεξουσίου ότι δέχεται να κηρυχθή υπαίτιος του διαζυγίου
Άρθρ.4
Ως προς τα θέματα τα προκύπτοντα εκ του κατά τον παρόντα νόμον διαζυγίου και ιδία ως προς τας συνεπείας αυτού, εφαρμόζονται αναλόγως αι αντίστοιχοι διατάξεις του Αστικού Κώδικος
Άρθρ.5
Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται μετά δεκαήμερον από της δημοσιεύσεως αυτού δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Για το θέμα της προίκας βλ.Νόμ. 987/1979 (ΦΕΚ Α΄ 258), τόμ. 7 σελ. 192,01. (Αντί για τη σελ. 344,11) Σελ. 344,11(α) Τεύχος 714-Σελ. 15 Διαζύγιο 7.Θ.γ.1