4.ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Αριθ. 2017349/275/0092 της 30 Μαρτ./7 Απρ. 1993 (ΦΕΚ Β΄ 236) Αίτηση του ποσού του γραμματίου καταβολής υπέρ του Δημοσίο

4.ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Αριθ. 2017349/275/0092 της 30 Μαρτ./7 Απρ. 1993 (ΦΕΚ Β΄ 236) Αίτηση του ποσού του γραμματίου καταβολής υπέρ του Δημοσίου για επανεξέταση από τις Υγειονομικές Επιτροπές. Αυξάνεται το ποσό σε 5.000 δρχ. για την επανεξέταση του άρθρ. 122 Π.Δ. 1285/1981,( ΦΕΚ Α΄ 314), ανωτ. αριθ. 1. (Αντί για τη σελ. 161(α) Σελ. 161(β) Τεύχος 1313 Σελ. 75 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.4 Άρθρ. 2 περ. δ΄ Νόμ. 70/43, σε συνδ. με το άρθρ. 1 Νόμ. 362/43 Άρθρ. 8 παρ. 2 Α.Ν. 2650/1940, σε συνδ. Με το Άρθρ. 3 παρ. 4 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 4 Π.Δ. 8/11-8-1924. Σελ. 176(β) Τεύχος 1313 Σελ. 90 2.Με την αίτηση των χηρών μητέρων πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω, από το οποίο να αποδεικνύεται: α)ότι ήταν χήρα από νόμιμο γάμο κατά το χρόνο του θανάτου του γιου της και παραμένει ακόμα σε χηρεία και β)ότι είναι μητέρα αυτού που πέθανε. 3.Με την αίτηση της φυσικής μητέρας πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να φανερώνει ότι: α)αυτός που πέθανε ήταν φυσικό παιδί της, β)αυτή ήταν άγαμη ή χήρα κατά το χρόνο του θανάτου του γιού της και παραμένει ακόμα σε χηρεία, γ)ο οπλίτης πέθανε άγαμος ή σε χηρεία χωρίς παιδιά. 4.Με την αίτηση των αδελφών πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να βεβαιώνει: α)το έτος γέννησής τους, β)ότι είναι αδελφοί αυτού που πέθανε από νόμιμο γάμο, γ)ότι είναι άγαμοι, δ)ότι είναι ορφανοί από γονείς και ε)ότι ο οπλίτης που πέθανε ήταν άγαμος ή σε χηρεία χωρίς παιδιά. Α Ρ Θ Ρ Ο 23 Αδυναμία έκδοσης πιστοποιητικών - Λοιπά δικαιολογητικά 1.Αν οι αρχές του προηγούμενου άρθρου δεν μπορούν να εκδώσουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά γιατί δεν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία, μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να υποβάλουν βεβαίωση τριών ευυπόληπτων μαρτύρων, που να βεβαιώνουν ενόρκως ενώπιον του Ειρηνοδικείου για τα παραπάνω θέματα. Σ' αυτή την ένορκη βεβαίωση πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση της αρμόδιας δημοτικής ή κοινοτικής αρχής για την αδυναμία της έκδοσης του πιστοποιητικού. Αυτή η πιστοποίηση δεν είναι απαραίτητη όταν πρόκειται για πρόσφυγες. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 5 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 24 Α.Ν. 1635/39 Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 2650/1940, όπως αντικ. με άρθρ. Ν.Δ. 1260/42. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 2734/1940. Άρθρ. 1 παρ. 1 Νόμ. 362/43. Άρθρ. 3 παρ. 1 Νόμ. 812/43. Άρθρ. 3 παρ. 3 Νόμ. 812/43. άρθρ. 8 Α.Ν. 2665/40 και το Άρθρ. 1 Νόμ. 447/43. Άρθρ. 1 Νόμ. 1640/44, σε συνδ. με το Άρθρ. 1 Νόμ. 812/1943. 2.Σε όλες τις αιτήσεις των αναπήρων και οικογενειών για την απονομή σύνταξης πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση στρατιωτικής αρχής, που να αποδεικνύεται ότι ο στρατιωτικός ήταν κληρωτός, έφεδρος ή μόνιμος. 3.Η αίτηση για αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης, επιδόματος ή βοηθήματος ή για πληρωμή αυτών που αναγνωρίστηκαν ή καθυστερούνται, αν υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή από τρίτο πρόσωπο, δεν έχει κανένα έννομο αποτέλεσμα, ούτε λαμβάνεται υπόψη, αν δεν επισυνάπτεται σ' αυτή ειδικό πληρεξούσιο, που να παρέχει την ειδική εντολή για την επιδίωξη όσων αναφέρονται στην αίτηση. ΤΜΗΜΑ Γ΄ ΠΟΛΕΜΟΙ 1940 ΩΣ 1950 - ΚΟΡΕΑΣ - ΚΥΠΡΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΑΠΟ ΙΔΙΟ ΠΑΘΗΜΑ Α Ρ Θ Ρ Ο 24 Δικαίωμα σύνταξης από ίδιο πάθημα περιόδου 1940-1945 1.Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη περίοδο 1940-45, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυτού, έχουν: α)Οι οπλίτες που έγιναν διαρκώς ανίκανοι γιατί τραυματίστηκαν στον πόλεμο. β)Οι οπλίτες γενικά του στρατεύματος, που έγιναν οριστικά ανίκανοι κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους υπηρεσίας στον πόλεμο από νόσημα που προήλθε από τις κακουχίες του πολέμου. γ)Οι μόνιμοι και οι έφεδροι αξιωματικοί, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι για τη στρατιωτική υπηρεσία, εξαιτίας πολεμικού τραύματος ή νοσήματος που προήλθε από τις κακουχίες του πολέμου 1940-41 και οι οποίοι για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του Ν. 4506/1930, όπως αυτός τροποποιήθηκε αργότερα. δ)Οι έφεδροι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές, που μειώθηκε η ικανότητά τους για εργασία σε ποσοστό πάνω από 10% (διαρκής αναπηρία) εξαιτίας πολεμικού τραύματος ή νόσου που προήλθε από τις κακουχίες του πολέμου 1940-41, έστω και αν δεν έγιναν ανίκανοι για τη στρατιωτική υπηρεσία. Γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ. Επιτροπής που εκδόθηκαν με τη διαδικασία του Ν. 4506/1930, όπως αυτός τροποποιήθηκε αργότερα, μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν. 812/43 (20-10-1943) θεωρούνται ισχυρές σχετικά με το βαθμό αναπηρίας που καθορίστηκε με αυτές. ε)Οι στρατιωτικοί γενικά, σε ενέργεια ή έφεδροι, οι οποίοι υπηρέτησαν στο στρατό κατά τον πόλεμο 1940-41 και έγιναν διαρκώς ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στη γενική εμπόλεμη κατάσταση και έλαβε χώρα μέχρι τις 13 Αυγούστου 1941 ή και μετά από αυτή τη χρονολογία, εφόσον πρόκειται για γεγονός που έλαβε χώρα κατά την επιστροφή τους σε άλλα τμήματα της χώρας από τα εδάφη της Μακεδονίας και της Θράκης, τα οποία καταλήφθηκαν. Για την εξακρίβωση των συνθηκών, κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα τα γεγονότα του προηγούμενου εδαφίου, ενεργείται ένορκη διοικητική εξέταση σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 60 του δ/τος της 31-10-1935. στ)Οι στρατιωτικοί σε ενέργεια γενικά και αυτοί που εξομοιώνονται με αυτούς, οι οποίοι έπαθαν εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στη γενική εμπόλεμη κατάσταση και έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημα από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τη λήξη της γενικής εμπόλεμης κατάστασης, καθώς επίσης και οι στρατιωτικοί στην ενέργεια γενικά και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς οι οποίοι τραυματίστηκαν εξαιτίας της δράσης αναρχικών στοιχείων. (Αντί για τη σελ. 177(α) Σελ. 177(β) Τεύχος 1313 Σελ. 91 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 1 παρ. 2 Νόμ. 1640/1944. Άρθρ. 1 παρ. 3 Νόμ. 1640/1944. Άρθρ. 7 Α.Ν. 2650/40. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 2665/40, όπως αντικ. με Άρθρ. 14 Α.Ν. 2734/40 σε συνδ. με Άρθρ. 5 Νόμ. 812/43. Άρθρ. 2 παρ. 4 Α.Ν. 2665/40. Άρθρ. 4 παρ. 1 Α.Ν. 2665/40 σε συνδ. με Άρθρ. 3 αυτού. Σελ. 178(β) Τεύχος 1313 Σελ. 92 Στις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου υπάγονται και οι στρατιωτικοί γενικά σε εφεδρεία από μόνιμους ή από έφεδρους, εφόσον το γεγονός που τους έκαμε ανίκανους έχει άμεση σχέση με την ιδιότητά τους ως έφεδρων στρατιωτικών, η δε σχέση αυτή θα πρέπει ν' αποδεικνύεται με βεβαίωση της αρμόδιας Υπηρεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ή του Υπουργείου Εσωτερικών. Η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό που φέρουν στην εφεδρεία. ζ)Οι στρατιωτικοί οι οποίοι τραυματίστηκαν κατά τον τορπιλισμό του εύδρομου "Έλλη" στην Τήνο. η)Οι μόνιμοι και έφεδροι οπλίτες χωροφυλακής, αστυφύλακες και αρχιφύλακες Αστυνομίας Πόλεων, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι από τραύματα που προήλθαν από αεροπορική επιδρομή ή άλλη πολεμική ενέργεια, οι αρχιπυροσβέστες, πυροσβέστες, οδηγοί και τεχνίτες πυροσβεστικού Σώματος, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι από τραύματα που έλαβαν από αεροπορική επιδρομή ή από ατύχημα, το οποίο συνέβη κατά την κατάσβεση πυρκαϊάς που προκλήθηκε από τέτοια επιδρομή, καθώς και όλοι οι παραπάνω που έγιναν οριστικά ανίκανοι από νόσημα απότοκο των κακουχιών της υπηρεσίας τους στον πόλεμο. Οι έκτακτοι πυροσβέστες, οδηγοί και τεχνίτες του Πυροσβεστικού Σώματος καθώς και οι οικογένειες τους δικαιούνται σύνταξη εφέδρου. θ)Οι υπάλληλοι του Σώματος Αστυνομίας Πόλεων από το βαθμό υπαστυνόμου Β΄ τάξης, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται, και ανώτερου, καθώς και αυτοί του Πυροσβεστικού Σώματος από τους βαθμούς σταθμάρχη β΄, αρχιοδηγού β΄ και αρχιτεχνίτη β΄, οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται, και ανώτερων, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι για εκτέλεση της υπηρεσίας τους ή ανίκανοι για άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος από τραύμα που προήλθε από αεροπορική επιδρομή ή από ατύχημα, το οποίο συνέβη κατά την κατάσβεση πυρκαϊάς που προκλήθηκε από τέτοια επιδρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική ενέργεια. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 7 παρ. 1 εδαφ. Πρώτο Νόμ. 1640/44. Άρθρ. 8 Α.Ν. 2734/40. Άρθρ. 7 παρ. 1 εδάφ. Δεύτερο Νόμ. 1640/44. Άρθρ. 9 Ν.Δ. 1294/42. Άρθρ. 7 Α.Ν. 2665/40. Άρθρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 1119/ 1946. Άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1119/1946. Άρθρ. 5 Νόμ. 1769/51. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 1119/ 1946. Άρθρο μόνο Α.Ν. 510/45 σε συνδ. με το άρθρ. 7 Α.Ν. 1939/51. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 2666/1940, σε συνδ. με τα άρθρ. 2 και 5 Νόμ. 812/43, όπως ισχύουν μετά τον Α.Ν. 1512/50. ι)Αυτοί οι οποίοι θεωρούνται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν ότι επιστρατεύτηκαν στρατιωτικά κατά τη διάρκεια του πολέμου 194041, εφόσον η υπηρεσία τους κατά τον πόλεμο εθεωρείτο σύμφωνα με το νόμο ως στρατιωτική υπηρεσία και εφόσον απολύθηκαν από την υπηρεσία που εκτελούσαν πριν, επειδή έγιναν οριστικά ανίκανοι για την εκτέλεσή της. Αν αυτοί δεν υπηρετούσαν σε οργανωμένη υπηρεσία ή επιχείρηση ή αν έπαυσαν να υπάρχουν οι υπηρεσίες ή επιχειρήσεις στις οποίες υπηρετούσαν, αντί για την απόλυση, αρκεί γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής για το ότι αυτοί έγιναν οριστικά ανίκανοι για άσκηση του προηγούμενου επαγγέλματός τους. ια)Οι Έλληνες πολίτες που υπηρετούσαν στα πλωτά μέσα τα οποία επιτάσσονται για τις ανάγκες του Κράτους εφόσον έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που έλαβαν στον πόλεμο ή νοσήματος που προήλθε από τις κακουχίες αυτής τους της υπηρεσίας. Για τον καθορισμό του ποσού της σύνταξης αυτοί εξομοιώνονται με το προσωπικό του στρατού της θάλασσας, σύμφωνα με την αντιστοιχία του Άρθρ. 1 παρ. 2 Νόμ. 1859/89. άρθρου 100 του Κώδικα αυτού. ιβ)Οι τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι για την υπηρεσία από τραύματα που έλαβαν από αεροπορική επιδρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική ενέργεια. ιγ)Οι τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό, οι στρατιωτικοί γενικά και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς, που έγιναν οπωσδήποτε ανίκανοι εξαιτίας τραυμάτων, κακώσεων ή κακουχιών που οφείλονται σε πράξεις του εχθρού ή σε οποιαδήποτε δράση ένοπλων οργανώσεων ή ομάδων, που σχετίζεται με την αντίσταση κατά του εχθρού ή τις εσωτερικές διαμάχες που αναπτύχθηκαν κατά την κατοχή της χώρας ή μετά την απελευθέρωση, εφόσον οι πράξεις αυτές ή η δράση έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της κατοχής και μέχρι τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης για την Ελλάδα. Έκτακτοι ή προσωρινοί ή με σύμβαση δημόσιοι υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό, που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του προηγούμενου εδαφίου, εξομοιώνονται με στρατιώτες που έπαθαν στον πόλεμο και δικαιούνται σύνταξη. ιδ)Οι Έλληνες το γένος εκπαιδευτικοί που κατάγονται από τη Δωδεκάνησο, οι οποίοι έπαθαν κατά το διάστημα του τελευταίου πολέμου, εξομοιώνονται με τους τακτικούς δημόσιους υπαλλήλους που έπαθαν στο κράτος με τις προϋποθέσεις της νομοθεσίας που ισχύει για τις πολεμικές συντάξεις. ιε)Οι στρατιωτικοί οι οποίοι δεν είναι σε ενέργεια και οι πρώην τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι, συνταξιούχοι ή όχι, οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις της περίπτωσης ιγ~ του άρθρου αυτού θεωρούνται ότι είναι στην υπηρεσία κατά το χρόνο του παθήματος, εφόσον αυτό έχει άμεση σχέση με την ιδιότητά τους ως στρατιωτικών ή πρώην υπαλλήλων. Όταν πρόκειται για συνταξιούχο ο οποίος έπαθε, αυτός θεωρείται ότι έχει αποκτήσει το βαθμό του οποίου τη σύνταξη δικαιώθηκε. 2.Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού η εμπόλεμη κατάσταση η οποία άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940 θεωρείται ότι έληξε τα μεσάνυκτα της 15ης προς τη 16η Αυγούστου 1945. Α Ρ Θ Ρ Ο 25 Πολιτικώς επιστρατευμένοι Πολίτες οι οποίοι τελούν σε πολιτική επιστράτευση, τα μέλη της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, καθώς και οι εθελοντές αδελφές - νοσοκόμες, που γίνονται διαρκώς ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που οφείλεται πρόδηλα και αναμφισβήτητα στην εκτέλεση της υπηρεσίας τους αυτής ή από νόσημα το οποίο προήλθε από τις κακουχίες της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο με την τήρηση των διατάξεων των άρθρων 1 και 5 του Κώδικα αυτού. (Αντί για τη σελ. 179(α) Σελ. 179(β) Τεύχος 1313 Σελ. 93 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 2 παρ. 1 Ν. 812/1943, σε συνδ. με το άρθρ. 1 παρ. 1 Ν. 812/43. Άρθρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948, σε συνδ. με το άρθρ. 2 παρ. 1 Ν.Δ. 2704/53. Άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948. Σελ. 180(β) Τεύχος 1313 Σελ. 94 Για τον υπολογισμό της σύνταξής τους αυτοί εξομοιώνονται με στρατιώτες. Α Ρ Θ Ρ Ο 26 Δικαίωμα σε σύνταξη εμπόλεμης περιόδου 1945-1950 1.Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη περίοδο 1945-50, έχουν, αφού τηρηθούν οι διατάξεις των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυτού: α)Οι στρατιωτικοί γενικά, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι εξ απονομής βαθμού αξιωματικοί και λοιποί βαθμοφόροι και αυτοί που ανήκαν σε Μονάδες Άμυνας Υπαίθρου ή παρεμφερείς Μονάδες, οι οποίες συγκροτήθηκαν από το Γενικό Επιτελείο Στρατού για την εμπέδωση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, οι υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων και τα τακτικά, έκτακτα, προσωρινά ή αναπληρωματικά όργανα της αγροτικής ασφάλειας οι οποίοι καθίστανται ανίκανοι εξαιτίας τραυμάτων που τους προκλήθηκαν: αα) σε συγκρούσεις κατά των ανταρτών ή συμπλοκές, ββ) εξαιτίας ατυχημάτων ή βίαιων περιστατικών, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τις ενέργειες των εθνικών ένοπλων δυνάμεων για την εμπέδωση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας και γγ) εξαιτίας οποιασδήποτε δράσης ανατρεπτικών στοιχείων της έννομης τάξης και εφόσον οι παραπάνω πράξεις έλαβαν χώρα από τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης (15 Αυγούστου 1945) μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950. Οι διατάξεις των νόμων 2588/1921 και 4505/1930, όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν αργότερα, και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Ναυτικό, την Αεροπορία και τα Σώματα Ασφαλείας εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις αυτές. Τα τακτικά, έκτακτα, προσωρινά ή αναπληρωματικά όργανα της αγροτικής ασφάλειας δικαιούνται σύνταξη στρατιώτη. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 2 παρ. 5 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 5 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 5 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 3 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948, σε συνδ. με το Άρθρ. 5 παρ. 1 Ν.Δ. 1342/73. Άρθρ. 3 παρ. 3 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 10 παρ. 1 εδαφ. πρώτο Νόμ. 2769/22 και 8 παρ. 1 του Νόμ. 3122/24, σε συνδ. με τα Άρθρ. 3 παρ. 4 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 3 παρ. 5 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 4 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 4 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948, όπως αντικ. με το άρθρ. 28 Νόμ. 955/79. β)Οι στρατιωτικοί γενικά, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε νοσήματος, που προήλθε από τις κακουχίες των επιχειρήσεων οι οποίες διεξάγονται εναντίον των ανταρτών, αφού τηρηθούν και όσα ορίζονται στην παρ. 3 του άρθρου 44 και εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές έλαβαν χώρα από 15 Αυγούστου 1945 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950. Το δεύτερο εδάφιο της προηγούμενης περίπτωσης εφαρμόζεται και για τους στρατιωτικούς αυτής της περίπτωσης. γ)Όλοι οι πολίτες οι οποίοι δεν είχαν στρατευθεί, ανεξάρτητα από το φύλο τους, που χρησιμοποιήθηκαν αποδεδειγμένα, υποχρεωτικά ή με τη θέλησή τους, από τη στρατιωτική Αρχή ή τη Χωροφυλακή ή την Αστυνομία Πόλεων και έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραυμάτων που προκλήθηκαν στις συγκρούσεις κατά των ανταρτών, ή συμπλοκές, ατυχημάτων ή βίαιων περιστατικών, που έχουν άμεση σχέση με τις ενέργειες των Εθνικών Ένοπλων Δυνάμεων για την εμπέδωση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας και οποιασδήποτε δράσης ανατρεπτικών στοιχείων της έννομης τάξης, εφόσον οι παραπάνω πράξεις έλαβαν χώρα από τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης (15 Αυγούστου 1945) μέχρι 31.12.50. Αυτοί για τη χορήγηση της σύνταξης εξομοιώνονται με στρατιώτες. Αν υπαχθούν στις διατάξεις αυτής της περίπτωσης δεν δικαιούνται να ζητήσουν τον κανονισμό σύνταξης με άλλες διατάξεις. Ποσοστό ανικανότητας μικρότερο του 25% δεν παρέχει δικαίωμα σε σύνταξη. δ)Οι τακτικοί, έκτακτοι, με μηνιαίο μισθό προσωρινοί ή με σύμβαση υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό του Δημοσίου, των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου, των δήμων και κοινοτήτων και των σιδηροδρόμων του Κράτους, καθώς και ημερομίσθιοι υπάλληλοι των ΤΤΤ γραμμών που καθίστανται ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που προκλήθηκε με τις προϋποθέσεις της περίπτωσης α~ του άρθρου αυτού. Η σύνταξη των μεν υπαλλήλων των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου και των δήμων και κοινοτήτων βαρύνει αντίστοιχα τα νομικά πρόσωπα και τους δήμους και κοινότητες, των δε σιδηροδρομικών βαρύνει το Δημόσιο. Η σύνταξη των τακτικών σιδηροδρομικών υπαλλήλων, των τακτικών υπαλλήλων των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου, καθώς και των τακτικών υπαλλήλων των δήμων και κοινοτήτων κανονίζεται με βάση το βαθμό, τον οποίο αυτοί έχουν στην εφεδρεία, εκτός αν ο βαθμός της πολιτικής τους θέσης αντιστοιχεί σε βαθμό δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας, οπότε ο βαθμός αυτός λαμβάνεται υπόψη για τον κανονισμό της σύνταξής τους αυτής, αφού εφαρμοσθεί στην τελευταία περίπτωση η διάταξη της παραγρ. 3 του άρθρου 92. Τακτικοί υπάλληλοι των σιδηροδρόμων, των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου και των δήμων και κοινοτήτων, οι οποίοι δεν έχουν υπηρετήσει στο στρατό, ούτε έχουν βαθμολογική αντιστοιχία με τους δημόσιους υπαλλήλους, έκτακτοι, προσωρινοί ή με σύμβαση υπάλληλοι των ίδιων υπηρεσιών, καθώς και οι ημερομίσθιοι των ΤΤΤ γραμμών δικαιούνται σύνταξη στρατιώτη. Τα σιδηροδρομικά δίκτυα, τα νομικά πρόσωπα, καθώς και οι δήμοι και κοινότητες απαλλάσσονται από κάθε άλλη υποχρέωση για καταβολή σύνταξης. ε)Οι δήμαρχοι, δημαρχιακοί πάρεδροι, πρόεδροι κοινοτήτων, δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι και εκκλησιαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι εξαιτίας τραυμάτων που προκλήθηκαν με τις προϋποθέσεις της περίπτ. α΄ του άρθρου αυτού. Η σύνταξη των δημάρχων και ιερέων κανονίζεται με βάση το βαθμό ανθυπ/γού, των δε δημοτικών συμβούλων, δημαρχιακών παρέδρων, προέδρων κοινοτήτων και κοινοτικών συμβούλων με βάση το βαθμό του ανθυπασπιστή και βαρύνει το Δημόσιο, εκτός από τους ιερείς, των οποίων η σύνταξη βαρύνει το Ταμείο Ασφάλισης Κλήρου Ελλάδας. (Αντί για τις σελ. 181(γ)-182,01) Σελ. 181(δ) Τεύχος 1313 Σελ. 95 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 2 παρ. 1 Ν.Δ. 2704/1953. Άρθρ. 1 παρ. 7 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 6 παρ. 1 Ν. 36/46, σε συνδ. με το άρθρ. 4 Ν. 36/46. Άρθρ. 6 παρ. 2 εδάφ. Πρώτο Ν. 36/46. Σελ. 182(δ) Τεύχος 1313 Σελ. 96 2.Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού οι επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών θεωρούνται ότι τερματίστηκαν την 31 Δεκεμβρίου 1950. 3.Τα δικαιώματα που γεννήθηκαν από την ισχύ του επόμενου άρθρου κρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του. Α Ρ Θ Ρ Ο 27 Αστυνομικοί γενικά που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του Ν. 23/1946 1.Στρατιωτικοί της Χωροφυλακής, υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων, στρατιωτικοί άλλων όπλων ή Σωμάτων του Στρατού, οι οποίοι έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες τους, καθώς και πρόσθετοι αστυφύλακες οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τις τάξεις από 1ης Απριλίου 1946 μέχρι και της 31 Δεκεμβρίου 1946 εξαιτίας σωματικής ανικανότητας ή τραύματος που προκλήθηκε λόγω της ιδιότητάς τους ή σε συμπλοκή με ληστρικές συμμορίες, ένοπλους στασιαστές, ένοπλα άτομα επικίνδυνα στη δημόσια ασφάλεια και τάξη, όργανα ξένων προπαγανδών, τα οποία δρουν ομαδικά ή μεμονωμένα, προάγονται κατά ένα βαθμό από εκείνον που έφεραν κατά την ημέρα του τραυματισμού τους, με Β.Δ. το οποίο προκαλείται από τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης για τους Αξιωματικούς της Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων ή με απόφαση του ίδιου Υπουργού, για τους οπλίτες Χωροφυλακής και τους κατώτερους αστυνομικούς υπαλλήλους. Για τους αξιωματικούς και οπλίτες του Στρατεύματος αρμόδιος είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Όσον αφορά τη συνταξιοδότηση τους, δικαιούνται πολεμική σύνταξη του βαθμού ο οποίος τελικά τους απονεμήθηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για τις πολεμικές συντάξεις. 2.Για τους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές της Χωροφυλακής ή του Στρατεύματος που έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες της, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από την ενεργό υπηρεσία για σωματική ανικανότητα, που προήλθε από τραύμα κατά τις διατάξεις του άρθρου αυτού, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Ν. 4506/1930, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε αργότερα. Γι΄ αυτούς που υπάγονται στις διατάξεις του νόμου αυτού δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου και σε σχέση με την προαγωγή. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 4 παρ. 4 Νόμ. 36/46. άρθρ. 3 του Α.Ν. 2650/40 και 9 Α.Ν. 2734/40 και 4 παρ. 5 Α.Ν. 2885/41. Σελ. 164(γ) Τεύχος 1313 Σελ. 78 δ)Οι συντάξεις που έχουν απονεμηθεί σε τραυματίες Εθνικών Αγώνων και τις οικογένειες τους, καθώς και τις οικογένειες όσων σκοτώθηκαν σε τέτοιους αγώνες, οι συντάξεις των οικογενειών των εθελοντών που υπηρέτησαν σε εθελοντικά σώματα και σκοτώθηκαν στον πόλεμο, καθώς επίσης και οι συντάξεις των στρατιωτικών και των οικογενειών τους, εφόσον οι στρατιωτικοί αυτοί τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν σε συμπλοκές που είχαν σκοπό την άμυνα του εδάφους της πατρίδας. ε)Οι πολεμικές συντάξεις που έχουν απονεμηθεί με άλλες διατάξεις σε εκείνους που έγιναν ανίκανοι και τις οικογένειές τους σύμφωνα με όσα ορίζονται ειδικότερα στις διατάξεις αυτές. Α Ρ Θ Ρ Ο 2 Έννοια του όρου στρατιωτικός 1.Σύμφωνα με αυτόν τον Κώδικα στρατιωτικοί είναι όλοι όσοι υπηρετούν στα διάφορα όπλα, σώματα, κλάδους ή ειδικότητες του Στρατού της Ξηράς, της Θάλασσας και της Πολεμικής Αεροπορίας, τη Χωροφυλακή και το Λιμενικό Σώμα, αξιωματικοί και οπλίτες και όσοι με νόμους αντιστοιχούν ή εξομοιώνονται με αυτούς. 2.Όπου στον Κώδικα αυτόν αναφέρεται ορισμένος βαθμοφόρος του Στρατού της Ξηράς, νοείται ταυτόχρονα και ο αντίστοιχος του Στρατού, της Θάλασσας, της Πολεμικής Αεροπορίας, της Χωροφυλακής και του Λιμενικού Σώματος με την αντιστοιχία που αναφέρεται στους νόμους. 3.Όπου στον ίδιο Κώδικα αναφέρονται οπλίτες, νοούνται οι μόνιμοι, έφεδροι, κληρωτοί και εθελοντές του Στρατού της Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας και της Χωροφυλακής. 4.Ως οπλίτες νοούνται οι στρατιώτες, οι δεκανείς, οι λοχίες, οι επιλοχίες, οι αρχιλοχίες, καθώς και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ Α Ρ Θ Ρ Ο 3 Προσδιορισμός ανικανότητας Αρμόδιο όργανο 1.Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση γνωμοδότηση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία πρέπει να είναι σαφής και λεπτομερής και να προσδιορίζει επακριβώς σε εκατοστά, μέσα στα όρια του προσαρτημένου στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών, την πραγματική ανικανότητα του παθόντα και τη σχέση της με την υπηρεσία του στον πόλεμο ή την επιστράτευση. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 1 παρ. 1 Νόμ. 1718/1951. Άρθρ. 1 παρ. 3 Νόμ. 1718/1951. Άρθρ. 1 παρ. 4 Νόμ. 1718/1951. Άρθρ. 4 Νόμ. 3055/54. Άρθρ. 1 Α.Ν. 578/68. Άρθρ. 1 Ν.Δ. 1142/72. Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν.Δ. 144/1974. Άρθρ. 2 Ν.Δ. 1142/1972 (σχ. και το άρθρ. 1 Ν.Δ .144/74) Άρθρ. 3 Ν.Δ. 1142/72 (σχ. και το άρθρ. 1 Ν.Δ. 144/74). Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν.Δ. 144/1974, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρ. 1 Νόμ. 601/77. 3.Οι αστυνομικοί υπάλληλοι, οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού, δικαιούνται να πάρουν την ίδια πολεμική σύνταξη, την οποία δικαιούνται και οι αξιωματικοί και οπλίτες της Χωροφυλακής, οι οποίοι έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις κατά την αντιστοιχία του Ν. 621/1943. Α Ρ Θ Ρ Ο 28 Αυτοί που έπαθαν στο εξωτερικό με τις προϋποθέσεις του Ν. 1718/1951 1.Στρατιωτικοί γενικά οι οποίοι ανήκουν σε Μονάδες των Εθνικών Ένοπλων Δυνάμεων, που δρουν στο εξωτερικό με εντολή της Ελληνικής Κυβέρνησης, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι, εξαιτίας τραυμάτων, ατυχημάτων ή οποιουδήποτε νοσήματος, τα οποία οφείλονται στην υπηρεσία τους στο εξωτερικό, δικαιούνται πολεμική σύνταξη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού. 2.Ως χρόνος υπηρεσίας στο εξωτερικό για την εφαρμογή του άρθρου αυτού, θεωρείται αυτός που διανύθηκε από τη χρονολογία αναχώρησης του στρατιωτικού μέχρι την ημέρα επιστροφής του στην Ελλάδα. 3.Οι διατάξεις των Ν. 2588/1921 και 4506/1930, όπως τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν μεταγενέστερα και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Π. Ναυτικό και την Π. Αεροπορία, εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς της παρ.. 1 αυτού του άρθρου. 4.Ιδιώτες που χρησιμοποιήθηκαν από τη Στρατιωτική Υπηρεσία για ψυχαγωγία του Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας και έπαθαν κατά την εκτέλεση αυτής τους της υπηρεσίας, εξομοιώνονται με στρατιώτες οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις των παρ. 1-2 αυτού του άρθρου και δικαιούνται πολεμική σύνταξη. 5.Οι διατάξεις αυτού του άρθρου εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς γενικά οι οποίοι έπαθαν κατά την 21η Απριλίου 1967 και τη 13η Δεκεμβρίου 1967. Α Ρ Θ Ρ Ο 29 Αυτοί που έπαθαν στην Κύπρο 1. Στρατιωτικοί γενικά, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε παθήματος, όπως τραύματος, νοσήματος ή άλλου περιστατικού που προήλθε από οποιαδήποτε πολεμική δράση ή ενέργεια, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της διατεταγμένης υπηρεσίας τους στην Κύπρο από 1ης Δεκεμβρίου 1963 μέχρι τις 30 Ιουνίου 1968, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, η οποία κανονίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του άρθρου. Οι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου εφαρμόζονται και στους στρατιωτικούς που έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις μετά τις 30 Ιουνίου 1968. 2.Οι διατάξεις του Ν. 2588/1921, του Ν. 4506/1930, του Ν.Δ. 426/1941 και του Α.Ν. 2646/1940, όπως αυτές τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Ναυτικό και την Αεροπορία εφαρμόζονται και στους στρατιωτικούς της προηγούμενης παραγράφου. 3.Στους έφεδρους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές, καθώς και στους οπλίτες των Ένοπλων Δυνάμεων που πήραν αναβολή για λόγους υγείας για τραύμα, κρυοπάγημα, ατύχημα ή οποιαδήποτε νόσο που προήλθε από την υπηρεσία τους στην Κύπρο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του Άρθρ. 10 παρ. 1 εδαφ. δεύτερο Νόμ. 2769/22 και Άρθρ.8 παρ. 2 Νόμ. 3122/24, σε συνδ. με το Άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 2650/40. άρθρου αυτού, χορηγείται το επίδομα που προβλέπεται από το Ν.Δ. 2208/1943, ύστερα από γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής. 4.Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και για τους έφεδρους έλληνες στρατιωτικούς που κατατάχθηκαν με τη θέλησή τους στον Κυπριακό Στρατό, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι από οποιοδήποτε πάθημα κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στην Κύπρο από 20 Ιουλίου 1974 και μετά, εφόσον έχουν την Ελληνική Ιθαγένεια και δεν πήραν σύνταξη για την ίδια αιτία από το Κυπριακό Κράτος. (Αντί για τις σελ. 183(γ)-184,01) Σελ. 183(δ) Τεύχος 1313 Σελ. 97 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 2 παρ. 2 Ν.Δ. 2704/1953, όπως συμπληρ. με το άρθρ. 14 παρ. 8 Ν.Δ. 3768/57. Άρθρ. 2 παρ. 3 Ν.Δ. 2704/ 1953. Άρθρ. 13 Α.Ν. 1939/51. Σελ. 184(δ) Τεύχος 1313 Σελ. 98 Α Ρ Θ Ρ Ο 30 Ειδικές περιπτώσεις 1.Αυτοί οι οποίοι έπαθαν οποτεδήποτε δικαιούνται να πάρουν την πολεμική σύνταξη των περιπτ. α΄, γ΄, δ΄ και ε΄ της παρ. 1 του άρθρου 26, εφόσον έγιναν ή γίνονται ανίκανοι: α)Εξαιτίας τραύματος ή ατυχήματος σε συμπλοκή με υπολείμματα των ανταρτών ή με ομάδες ανταρτών ή με στρατιωτικούς ή ιδιώτες που δρουν από γειτονικά Κράτη και β)Εξαιτίας έκρηξης ναρκών ή άλλων εκρηκτικών μηχανημάτων, που τοποθετήθηκαν από τις Ένοπλες Δυνάμεις ή τους αντάρτες, εφόσον αυτοί που έπαθαν ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία ή σε υπηρεσία εκκαθάρισης ναρκοπεδίων ή εξαιτίας ατυχημάτων που έλαβαν χώρα σε διατεταγμένη υπηρεσία για αποκατάσταση των εθνικών συνόρων. Η διαδικασία που τηρήθηκε μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.Δ. 2704/1953 για την αναγνώριση δικαιώματος πολεμικής σύνταξης, μπορεί να ληφθεί υπόψη για τον κανονισμό σύνταξης ειρηνικής περιόδου, εφόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο πείθεται από τα στοιχεία της διαδικασίας αυτής ότι αποδεικνύονται τα πραγματικά περιστατικά του παθήματος και η σχέση του με την υπηρεσία. 2.Επίσης δικαιούνται πολεμική σύνταξη αυτοί που υπηρέτησαν στις ειδικές Μονάδες που προβλέπονται από το Ν. 1707/1951, εφόσον έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραύματος ή νοσήματος που οφείλεται στην υπηρεσία τους. Η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό με τον οποίο αυτοί υπηρέτησαν στο Στρατό. Σε όσους από αυτούς δεν έχουν υπηρετήσει στο Στρατό απονέμεται σύνταξη στρατιώτη. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Διευκρινιστική διάταξη από τη νομοθεσία που ισχύει. Άρθρ. 4 εδαφ. πρώτο και δεύτερο. Ν.Δ. 500/1941, σε συνδ. και με το Άρθρ. 5 παρ. 2 Νόμ. 362/1943. Άρθρ. 5 παρ. 1 Νόμ. 362/1943. Άρθρ. 1 παρ. 3 Α.Ν. 1119/1946. Άρθρ. 3 παρ. 6 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 16 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 1 Νόμ. 1617/1944. Άρθρ. 9 νόμ. 2769/22 και 7 του νόμ. 3122/24, σε συνδ. με τα άρθρ. 3 του Α.Ν. 2650/40 και 9 του Α.Ν. 2734/40. Άρθρ. 1 παρ. 1 περ. β΄ Νόμ. 1640/1944. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ Α Ρ Θ Ρ Ο 31 Γενικές διατάξεις Οι οικογένειες των προσώπων που αναφέρονται στα άρθρα 24, 26 μέχρι και 30, που πεθαίνουν μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης καθώς και οι οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν ή πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν ή πνίγηκαν ή εκτελέσθηκαν με τις προϋποθέσεις των άρθρων αυτών, δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 35 και 36 του Κώδικα αυτού. Α Ρ Θ Ρ Ο 32 Ειδικές διατάξεις Επίσης δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 και οι οικογένειες: α)Των αξιωματικών που αυτοκτόνησαν κατά το μήνα Απρίλιο του 1941 εξαιτίας των πολεμικών γεγονότων, εκτός από αυτούς που τελούσαν ύστερα από καταδίκη. Οι διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου έχουν εφαρμογή και για τους αξιωματικούς που αυτοκτόνησαν οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια του πολέμου, εφόσον προκύπτει από επίσημες ανακρίσεις ότι η αυτοκτονία οφείλεται σε λόγους υπερβολικής φιλοτιμίας και ευαισθησίας του αξιωματικού για την υπηρεσία και το καθήκον, καθώς και για τους οπλίτες γενικά που αυτοκτόνησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου 1940-41. β)Των έφεδρων αξιωματικών και οπλιτών του στρατεύματος, που στρατεύθηκαν από τη νήσο Κρήτη και υπηρέτησαν έξω από τη νήσο κατά τον πόλεμο 1940-41 και πέθαναν κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής διαμονής τους εκτός της Κρήτης ή μέσα σ' ένα τρίμηνο από την επιστροφή τους στην Κρήτη, εξαιτίας οποιουδήποτε νοσήματος απότοκου των κακουχιών του πολέμου ή των ειδικών συνθηκών, κάτω από τις οποίες έζησαν αυτοί, ή γεγονότος που έχει σχέση με την εμπόλεμη κατάσταση γ)Των τακτικών δημόσιων υπαλλήλων και του βοηθητικού προσωπικού των στρατιωτικών γενικά και εκείνων που εξομοιώνονται με αυτούς, που πνίγηκαν ή χάθηκαν στο ναυάγιο του ναρκαλιευτικού "Σπερχειός", εφόσον διαπιστώνεται ότι ταξίδευαν για λόγους υπηρεσίας ή βρίσκονταν σε άδεια. δ) Των υπαλλήλων των τέως οργανισμών "Εθνική Οργάνωση Χριστιανικής Αλληλεγγύης" (ΕΟΧΑ) και "Κεντρική Επιτροπή Συσσιτίων" (ΚΕΣ), εφόσον αυτοί πέθαναν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της περίπτωσης ιγ~ του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού. ε)Των πολιτικών υπαλλήλων και στρατιωτικών, οι οποίοι πνίγηκαν στο ναυάγιο του ατμόπλοιου "Χειμάρα", εφόσον ταξίδευαν για λόγους υπηρεσίας ή βρίσκονταν σε άδεια ή επέστρεφαν στην οικία τους μετά την απόλυσή τους από το Στράτευμα. στ)Των μόνιμων ή έφεδρων αξιωματικών και υπαξιωματικών της πολεμικής Αεροπορίας που σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν κατά την προπολεμική περίοδο από 1ης Ιουνίου 1940 μέχρι 28ης Οκτωβρίου 1940 εξαιτίας αεροπορικού ατυχήματος κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης μετακινήσεων των Πολεμικών Αεροπορικών Μονάδων. Για την εξακρίβωση αν ο θάνατος ή εξαφάνιση έγινε κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα, το ΥΕΘΑ διατάζει την ενέργεια ανακρίσεων από αξιωματικό της αρμόδιας Αεροπορικής Αρχής, ύστερα από αίτηση αυτών που δικαιούνται σύνταξη. ζ)Των στρατιωτικών γενικά σε ενέργεια ή σε εφεδρεία και των δημόσιων υπαλλήλων, που εκτελέσθηκαν από αναρχικά στοιχεία εξαιτίας γεγονότων που έχουν σχέση με την ιδιότητά τους ως στρατιωτικών ή δημόσιων υπαλλήλων ή με την άσκηση των δημόσιων καθηκόντων τους. (Αντί για τη σελ. 185(α) Σελ.185(β) Τεύχος 1313 Σελ. 99 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 932/1949. Άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 932/1949. Άρθρ. 1 παρ. 3 Α.Ν. 932/1949. Άρθρ. 2 Α.Ν. 932/1949. Σελ. 186(β) Τεύχος 1313 Σελ. 100 Απόφαση του Προέδρου της Κυβέρνησης που εκδίδεται με μέριμνα του Υπουργού Εσωτερικών και του Υπουργού στην αρμοδιότητα του οποίου ανήκε ο υπάλληλος ή στρατιωτικός και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζει αν αυτός που εκτελέσθηκε υπάγεται στις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου. Α Ρ Θ Ρ Ο 33 Οικογένειες εθελοντών Μέσης Ανατολής 1.Όσοι κατά το διάστημα της κατοχής μεταβήκανε στη Μέση Ανατολή και αφού κατατάχθηκαν στις Εθνικές Ένοπλες Δυνάμεις και εκπαιδεύτηκαν εθελοντικά σε ειδικές σχολές κατασκοπείας, αλεξιπτωτιστών, δολιοφθοράς κ.λπ., στάλθηκαν με ειδική αποστολή στην Ελλάδα και λόγω της δράσης τους κατά την εκτέλεση της αποστολής αυτής είχαν συλληφθεί από τους κατακτητές και εκτελέσθηκαν, προάγονται κατά ένα βαθμό, εφόσον έφεραν κατά το χρόνο της εκτέλεσής τους το βαθμό του αξιωματικού ή ανθυπασπιστή του Στρατού Ξηράς και τους αντίστοιχους βαθμούς του Π. Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας, οι δε οπλίτες του Στρατού Ξηράς και οι αντίστοιχοι του Π. Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας που έφεραν μέχρι και το βαθμό του επιλοχία προάγονται στο βαθμό του ανθυπασπιστή. 2.Η Εθνική δράση και ο ηρωικός τους θάνατος πρέπει να έχουν αναγνωρισθεί από τα Γενικά Επιτελεία των αρμόδιων κλάδων των Ένοπλων Δυνάμεων. 3.Η προαγωγή των παραπάνω γίνεται με διάταγμα που προκαλείται από τον αρμόδιο Υπουργό, ύστερα από πρόταση των Γενικών Επιτελείων των αρμόδιων κλάδων που στηρίζεται στα στοιχεία που υπάρχουν σ' αυτά για τη δράση εκείνων που εκτελέσθηκαν και για τις συνθήκες σύλληψης και εκτέλεσής τους χωρίς να τηρηθούν οι διατάξεις γενικά που υπάρχουν για προαγωγές και η προαγωγή τους αυτή θεωρείται ότι έγινε από την ημέρα που εκτελέσθηκαν. 4.Στις οικογένειές τους χορηγείται πολεμική σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 στο βαθμό στον οποίο αυτοί προάγονται σύμφωνα με τα παραπάνω. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 8 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948. Έχει ληφθεί από το άρθρο 38 παρ. 1 Β.Δ. της 31.10.1935, σε συνδ. με τα άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/1940, 5 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, 12 Α.Ν. 2734/1940, 5 παρ. 4 Α.Ν. 362/1943 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/1951. Έχει ληφθεί από το συνδ. των διατάξεων των Άρθρ. 38 παρ. 1 Β.Δ. της 31-10-1935, 16 Α.Ν. 2650/1940, 5 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, 5 Ν.Δ. 149/1973, όπως αντικ. με το άρθρ. 4 παρ. 2 Νόμ. 955/1979, το Άρθρ. 3 παρ. 2 Νόμ. 1813/88 και το Άρθρ. 4 παρ. 5 Νόμ. 2320/95. Άρθρ. 3 Ν.Δ. 149/73 σε συνδ. με το Άρθρ. 4 παρ. 2 Νόμ. 955/79, όπως αντικ. με το Άρθρ. 3 παρ. 2 Νόμ. 1813/88. Άρθρ. 7 Νόμ. 2769/22 και 5 του Νόμ. 3122/24, σε συνδ. με το άρθρο μόνο του Νόμ. 4/43. Άρθρ. 4 παρ. 1 Νόμ. 955/79, όπως αντικ. με το Άρθρ. 3 παρ. 2 του Νόμ. 1813/88 και Άρθρ. 3 παρ. 1 του Νόμ. 2703/99. Άρθρ. 1 Ν.Δ. 666/70, όπως αντικ. με την παρ. 1 του Άρθρ. 9 του Ν. 1654/86. Α Ρ Θ Ρ Ο 34 Οικογένειες στρατιωτικών αλλοδαπής ιθαγένειας Οι οικογένειες των στρατιωτικών γενικά που σκοτώθηκαν, πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν ή κατέστησαν ανίκανοι στον πόλεμο του 1940-1945 ή με τις προϋποθέσεις των περιπτώσεων α΄ και β΄ της παρ. 1 του άρθρου 26, έχουν δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από το Δημόσιο ταμείο, σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 έστω και αν αυτές δεν έχουν αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 35 Χήρα σύζυγος και ορφανά 1.Αν αυτοί που αναφέρονται στα άρθρα 31 μέχρι 34 ήσαν έγγαμοι δικαιούνται σύνταξη: α)Η χήρα σύζυγος. Όταν πρόκειται γι΄ αυτόν που πέθανε μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης τότε η χήρα σύζυγος δικαιούται σύνταξη, αν από το γάμο έχει συμπληρωθεί εξάμηνη συντάξιμη υπηρεσία του συζύγου της ή ο γάμος έχει τελεσθεί δύο τουλάχιστον πλήρη έτη πριν από το θάνατό του. Αν από το γάμο γεννήθηκε τέκνο η χήρα δικαιούται σύνταξη και χωρίς να υπάρχουν οι όροι αυτοί. β)Τα τέκνα είτε γεννήθηκαν σε γάμο των γονέων τους, είτε νομιμοποιήθηκαν, είτε είναι θετά, είτε αναγνωρίσθηκαν, τα μεν κορίτσια αν είναι άγαμα, τα δε αγόρια μέχρι τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους εφόσον είναι άγαμα ή και μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους εφόσον είναι ανίκανα για εργασία κατά ποσοστό 50% και άνω. Η ανικανότητά τους στην περίπτωση αυτή κρίνεται κατά το χρόνο του θανάτου του υπαλλήλου ή συνταξιούχου και βεβαιώνεται με γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επιτροπής. Το ανίκανο αγόρι δικαιούται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, αν η ανικανότητά του επέλθει μετά το θάνατο του υπαλλήλου ή του συνταξιούχου και εφόσον δεν παίρνει ή δε δικαιούται να πάρει σύνταξη από οποιονδήποτε άλλο φορέα κύριας ασφάλισης ή το μηνιαίο εισόδημά του δεν υπερβαίνει το κάθε φορά κατώτατο όριο πολεμικής σύνταξης που καταβάλλει το Δημόσιο. Η ανικανότητα μπορεί να βεβαιωθεί και όταν ζει ο γονέας τους από τον οποίο έχουν το δικαίωμα, η γνωμάτευση όμως αυτή θα ληφθεί υπόψη από τα όργανα που δικαιοδοτούν για τις συντάξεις κατά την κρίση του δικαιώματος σε σύνταξη των ενήλικων αγοριών. Τα θετά παιδιά δικαιούνται σύνταξη εφόσον κατά το χρόνο της δημοσίευσης της απόφασης υιοθεσίας δεν είχαν υπερβεί το 18ο έτος της ηλικίας τους. Ο περιορισμός αυτός δεν ισχύει: αα) Για παιδιά στρατιωτικών οι οποίοι σκοτώθηκαν ή πέθαναν από πολεμικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους στην ημεδαπή ή αλλοδαπή και τα οποία υιοθετήθηκαν μετά το θάνατο του πατέρα τους, αν μεν είναι κορίτσια εφόσον κατά το χρόνο της υιοθεσίας ήταν άγαμα, αν δε είναι αγόρια, εφόσον κατά το χρόνο της υιοθεσίας ήταν άγαμα και ανήλικα. Για την ενηλικίωση εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 125. ββ) Για θετά παιδιά που είτε υιοθετήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του ν.δ. 149/1973 και δεν λαμβάνουν ούτε δικαιούνται να λάβουν σύνταξη από οποιονδήποτε άλλον ασφαλιστικό οργανισμό κύριας ασφάλισης είτε είναι ανίκανα για την άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος. γ)Η διαζευγμένη θυγατέρα εφόσον συντρέχουν αθροιστικά οι εξής προϋποθέσεις: (Αντί για τη σελ. 187(α) Σελ. 187(β) Τεύχος 1313 Σελ. 101 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 3 παρ. 1 και 2 του Ν. 955/ 99, όπως αναπρ. με το Άρθρ. 3 παρ. 2 Ν. 1813/88 και προστέθ. με Άρθρ. 3 παρ. 2 του Ν. 2703/ 99. Άρθρ. 38 παρ. 2 Β.Δ. 31.10. 1935, όπως αντικ. με το άρθρ. 7 παρ. 1 Α.Ν. 2885/1941 και Άρθρ. 5 παρ. 4 Α.Ν. 2665/1940. Σελ. 188(β) Τεύχος 1313 Σελ. 102 αα)Ο γάμος να λύθηκε με κοινή υπαιτιότητα ή με υπαιτιότητα του συζύγου ή από λόγο που δεν αφορά αποκλειστικά το πρόσωπό της ή με συναινετικό διαζύγιο ή να συντρέχει περίπτωση βίαιης διακοπής της δίκης (ορθότερα "κατάργησης της δίκης" πρόβλ. Άρθρ. 604 εδ. 1 Κ.Πολ.Δικ.), λόγω θανάτου του συζύγου. ββ) Να μην έχει μηνιαίο εισόδημα από το Δημόσιο ή το δημόσιο τομέα μεγαλύτερο από το κατώτατο όριο σύνταξης του Δημοσίου, όπως αυτό ισχύει κάθε φορά. Επίσης να μην έχει κάθε φορά φορολογητέο εισόδημα, από οποιαδήποτε άλλη πηγή μεγαλύτερο από το παραπάνω καθοριζόμενο κατώτατο όριο. γγ) Να μην παίρνει άλλη σύνταξη και να μην έχει ασφαλιστεί για σύνταξη σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό κύριας σύνταξης. δδ) Κατά την 31 Δεκεμβρίου 1986 να έχει συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας της. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: α)Δικαιώματα, που έχουν αναγνωρισθεί σε διαζευγμένες θυγατέρες με τις διατάξεις που ίσχυαν πριν από το Ν. 1654/1986, δε θίγονται (Άρθρ. 9 παρ. 2 Ν. 1654/86). β)Οι διατάξεις του άρθρου 9 του Ν. 1654/1986 έχουν εφαρμογή και για διαζευγμένες θυγατέρες των οποίων το δικαίωμα γεννήθηκε πριν από την ισχύ του νόμου αυτού. Η σύνταξη αναγνωρίζεται ύστερα από αίτησή τους και πληρώνεται από την πρώτη του μήνα κατά τον οποίο εκδίδεται η σχετική πράξη ή απόφαση (άρθρο 9 παρ. 3 του Ν. 1654/1986). δ) Τα άγαμα αγόρια που φοιτούν σε ανώτερες ή ανώτατες σχολές της χώρας ή σε ισότιμες με αυτές του εξωτερικού ή σε δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.) της χώρας δικαιούνται σύνταξη μέχρι να τελειώσουν τις σπουδές τους σύμφωνα με τα έτη φοίτησης που προβλέπει ο οργανισμός της κάθε σχολής ή του κάθε Ι.Ε.Κ. κατά περίπτωση και για ένα (1) ακόμη έτος, εφόσον συνεχίζεται η φοίτηση και πάντως όχι πέρα από τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας τους για όσα φοιτούν σε ανώτερες ή ανώτατες σχολές και του 22ου έτους της ηλικίας τους για όσα φοιτούν σε ΙΕΚ. 2.Στη σύνταξη της χήρας και των τέκνων συμμετέχει σε κάθε περίπτωση και η χήρα μητέρα ή φυσική μητέρα εφόσον παραμένει άγαμη. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 3 παρ. 1 και 2 Νόμ. 1872/1944. Άρθρ. 1 παρ. 1 εδάφ. πρώτο Α.Ν. 2885/1941. Άρθρ. 1 παρ. 1 εδ. δεύτερο και 7 Α.Ν. 2885/1941. Άρθρ. 1 παρ. 1 εδ. τρίτο Α.Ν. 2885/1941 Άρθρ. 14 παρ. 3 Νόμ. 2769/1922 και 11 παρ. 2 του Νόμ. 3122/24, σε συνδ. με το Άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 2885/1941 (πρόβλ. Άρθρ. 604 εδ. 1 Κ. Πολ. Δικ.) Άρθρ. 1 παρ. 3 Α.Ν. 2885/1941. Άρθρ. 6 Α.Ν. 1294/1942. Άρθρ. 1 παρ. 6 Α.Ν. 1902/1990. Άρθρ. 1 Α.Ν. 2650/1940, όπως αντικ. με το άρθρ. 1 Ν.Δ. 1260/1942, 6 και 16 Α.Ν. 2650/1940, σε συνδ. με το Άρθρ. 39 παρ. 1 του Β.Δ. της 31.10.1935. Άρθρ. 4 παρ. 1 Α.Ν. 2885/1941. Προέρχεται από το άρθρ. 3 Α.Ν. 1656/1951, σε συνδ. με τα Άρθρ. 1 και 2 Ν.Δ. 149/1973 και 5 Νόμ. 955/1979. Η χήρα μητέρα δικαιούται σύνταξη ή συμμετοχή στη σύνταξη της χήρας συζύγου και αν ακόμη έγινε χήρα μετά το θάνατο του γιου της. Στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα που παρέχεται από το Δημόσιο ταμείο, συμμετέχει κατά το 1/4 ο πατέρας, και αν αυτός δεν υπάρχει ή έχει πεθάνει, η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι άγαμοι αδελφοί αυτού που πέθανε. Το παραπάνω δικαίωμα του πατέρα, της χήρας μητέρας και των αδελφών αναγνωρίζεται με αίτησή τους και παραμένει ακόμη και όταν η χήρα σύζυγος και τα τέκνα παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη ή όταν δε συντρέχουν για τη χήρα σύζυγο οι όροι θεμελίωσης δικαιώματος σε σύνταξη. Αν τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη, το μερίδιο της πατρικής οικογένειας προσαυξάνει τη σύνταξη της χήρας συζύγου. Η παραπάνω συμμετοχή του πατέρα, της χήρας μητέρας ή των αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα, ορίζεται στο 1/2 της σύνταξης της χήρας, εφόσον είχε εγερθεί αγωγή διαζυγίου μεταξύ των συζύγων και η σχετική δίκη καταργήθηκε λόγω θανάτου του άνδρα. Στην περίπτωση κατά την οποία η αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής του πατέρα ή της χήρας μητέρας ή των άγαμων αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύγου ή της χήρας συζύγου και των τέκνων ή των τέκνων μόνο γίνεται μετά τον κανονισμό σύνταξης των προσώπων αυτών, η καταβολή του μεριδίου συμμετοχής αρχίζει από τη χρονολογία έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης. Τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας για τα οποία έχει αναγνωρισθεί δικαίωμα συμμετοχής σύμφωνα με τις διατάξεις αυτής της παραγράφου, μπορούν σε κάθε περίπτωση να παραιτηθούν από το δικαίωμα αυτό, οπότε η σύνταξη καταβάλλεται αμείωτη στη χήρα σύζυγο και τα τέκνα. Η παραίτηση αυτή δεν μπορεί να ανακληθεί από αυτόν που παραιτήθηκε, ο οποίος χάνει ανέκκλητα το δικαίωμα σε συμμετοχή, χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα εκείνων που είναι διάδοχοι στο δικαίωμα συμμετοχής. 3.Οι θυγατέρες και οι άγαμες αδελφές, που έχουν το συνταξιοδοτικό δικαίωμα από γονείς ή αδέλφια που έπαθαν από πολεμικό ή άλλο γεγονός που εξομοιώνεται με αυτό, το οποίο επήλθε μετά την 1η Ιανουαρίου 1983 και θεμελιώνει δικαίωμα σύνταξης, αποκτούν το δικαίωμα αυτό με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που αποκτούν το ίδιο δικαίωμα και τα αγόρια. Α Ρ Θ Ρ Ο 36 Πατρική Οικογένεια 1.Αν αυτός που πέθανε ήταν άγαμος, δικαιούται σύνταξη: α)Ο πατέρας του. β)Αν δεν υπάρχει πατέρας ή πέθανε έστω και πριν από την απόκτηση δικαιώματος σε σύνταξη, η χήρα μητέρα και για φυσικό τέκνο η φυσική μητέρα, εφόσον είναι άγαμη, οι άγαμες αδελφές και άγαμοι αδελφοί, εφόσον κατά το χρόνο θανάτου του αδελφού τους ήσαν ανήλικοι ή ενήλικοι μεν, αλλά ανίκανοι για την άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος. Το ίδιο ισχύει και για τους άγαμους αδελφούς που ενηλικιώθηκαν μεταγενέστερα, εφόσον κατά το χρόνο της ενηλικίωσής τους είναι ανίκανοι για την άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος. Η σύνταξη που απονεμήθηκε στα ανίκανα αδέλφια των στρατιωτικών γενικά ή των δημόσιων υπαλλήλων που σκοτώθηκαν ή πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν κατά τον πόλεμο ή κατά τον αγώνα εναντίον των ανταρτών καθώς και των στρατιωτικών γενικά ή των δημόσιων υπαλλήλων που πέθαναν ανάπηροι, εξακολουθεί να καταβάλλεται ακόμη και αν αυτά είναι έγγαμα, εφόσον είναι ανίκανα για την άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος λόγω παντελούς απώλειας της όρασης και των δύο ματιών που επήλθε κατά το χρόνο της ανηλικότητάς τους. (Αντί για τη σελ. 189(α) Σελ. 189(β) Τεύχος 1313 Σελ. 103 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Προέρχεται από το άρθρ. 1 του Α.Ν. 2650/40, όπως αντικ. με το Άρθρ. 1 του Ν.Δ. 1260/1942. Άρθρ. 3 παρ. 1 και 2 Νόμ. 1872/ 1944. Άρθρ. 39 παρ. 2 Β.Δ. της 31.10. 1935, όπως ισχύει μετά το Άρθρ. 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/1951. Άρθρ. 1 παρ. 4 Α.Ν. 2885/ 1941. Άρθρ. 2 περ. α΄ Α.Ν. 70/43. Άρθρ. 2 παρ. 3 του Α.Ν. 2885/41. Άρθρ. 7 Α.Ν. 1294/1942. Άρθρ. 2 παρ. 2 Α.Ν. 2666/1940. Σελ. 190(β) Τεύχος 1313 Σελ. 104 Οι αδελφοί των προηγούμενων εδαφίων εξομοιώνονται με αδελφές για το δικαίωμα σε σύνταξη. Η χήρα μητέρα δικαιούται σύνταξη ακόμη και αν έγινε χήρα μετά το θάνατο του τέκνου της. 2.Σε περίπτωση που οι γονείς έχουν πάρει διαζύγιο δικαιούται σύνταξη η μητέρα και οι αδελφές ή οι αδελφοί που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, αν αυτός που πέθανε αποδεδειγμένα συζούσε με αυτούς ή τους συντηρούσε και τους προστάτευε πριν από το θάνατό του, αν δε αυτός συντηρούσε και τους δύο γονείς του η σύνταξη ανήκει και στους δύο. Αν δε συντηρούσε κανένα από αυτούς ή δε συζούσε με κανένα, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. 3.Όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο εφαρμόζονται και όταν ο πατέρας αποδεδειγμένα δε συζούσε με τη σύζυγο και τα τέκνα του. Επίσης στην περίπτωση κατά την οποία ο πατέρας τέλεσε νέο γάμο μετά το θάνατο της συζύγου του, τη σύνταξη δικαιούνται οι άγαμες αμφιθαλείς αδελφές αυτού που πέθανε, αν ζούσαν χωριστά και αυτός αποδεδειγμένα συζούσε με αυτές ή τις συντηρούσε πριν από το θάνατό του. 4.Η πατρική οικογένεια των προσώπων που τελούν σε χηρεία χωρίς τέκνα ή σε διάζευξη χωρίς τέκνα, εξομοιώνονται όσον αφορά το δικαίωμα σε σύνταξη με την πατρική οικογένεια των αγάμων. Α Ρ Θ Ρ Ο 37 Οικογένειες πολιτικώς επιστρατευμένων 1.Μετά το θάνατο των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 25 του Κώδικα αυτού, η σύνταξή τους μεταβιβάζεται κατά το μισό στη χήρα σύζυγο ή στην ορφανή άγαμη θυγατέρα ή στο ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 2 παρ. 3 Α.Ν. 2666/1940, σε συνδ. με το Άρθρ. 2 του Νόμ. 812/1943. Άρθρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 2666/1940. Άρθρ. 1 παρ. 1 περ. β΄ Α.Ν. 2666/1940. Άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 2666/1940, σε συνδ. με το Άρθρ. 2 του Νόμ. 812/1973. Προέρχεται από τα άρθρα 1, 2 και 5 του Νόμ. 812/1943. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 2885/1941. Άρθρ. 5 παρ. 1 Ν.Δ. 1294/1942, όπως αντικ. με το Άρθρ. 1 παρ. 1 περ. β΄ Νόμ. 2769/22. Άρθρ. 13 Νόμ. 812/1943. Άρθρ. 4 παρ. 1 Α.Ν. 1119/1946, σε συνδ. με το άρθρ. 7 παρ. 2 ΠΥΣ 188/1961 που κυρώθ. με το Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/1962. Άρθρ. 4 παρ. 2 Α.Ν. 1119/1946. Ο πατέρας τους δικαιούται σύνταξη εφόσον είναι άπορος και ανίκανος για εργασία και τον συντηρούσε αυτός που πέθανε ή εφόσον είναι άπορος και διανύει το 60ο έτος της ηλικίας του και άνω. Όταν δεν υπάρχει πατέρας δικαιούται σύνταξη η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι και άγαμοι αδελφοί, εφόσον αυτοί είναι άποροι και συντηρούνταν ή θα συντηρούνταν από το τέκνο ή τον αδελφό τους που πέθανε. 2.Από το δημόσιο Ταμείο δικαιούνται επίσης σύνταξη η χήρα σύζυγος ή η άγαμη θυγατέρα ή το ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι.. α)Των πολιτών που τελούσαν σε πολιτική επιστράτευση και σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας ή πέθαναν εξαιτίας τραυμάτων που έλαβαν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας ή πέθαναν από νόσο απότοκη των κακουχιών της υπηρεσίας αυτής. Η σχέση της νόσου με την υπηρεσία σε πολιτική επιστράτευση καθορίζεται από την Α.Σ.Υ. Επιτροπή και β)Των εθελοντών νοσοκόμων και μελών της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας που σκοτώθηκαν σε διατεταγμένη υπηρεσία ή πέθαναν εξαιτίας τραυμάτων που έλαβαν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας αυτής. Ο πατέρας αυτών που αναφέρονται στις προηγούμενες περιπτώσεις, δικαιούται σύνταξη εφόσον είναι άπορος και ανίκανος για εργασία και τον συντηρούσε αυτός που πέθανε ή εφόσον είναι άπορος και διανύει το 60ο έτος της ηλικίας του και άνω. Αν δεν υπάρχει πατέρας, δικαιούται σύνταξη η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι και άγαμοι αδελφοί, εφόσον αυτοί είναι άποροι και συντηρούνταν ή θα συντηρούνταν από το τέκνο ή αδελφό τους που πέθανε. 3.Για τον υπολογισμό της σύνταξης των οικογενειών του άρθρου αυτού αυτός που πέθανε σύμφωνα με τα παραπάνω εξομοιώνεται με στρατιώτη. 4.Η σύνταξη της πατρικής οικογένειας παρέχεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού μόνο αν αυτός που έπαθε ήταν άγαμος. 5.Για την εφαρμογή αυτού του άρθρου ο χαρακτηρισμός ως άπορου, αφήνεται στην ελεύθερη κρίση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις, την οποία σχηματίζει από τα νόμιμα δικαιολογητικά που θέτονται υπόψη του. Α Ρ Θ Ρ Ο 38 Οικογένειες συνταξιούχων που έχουν πεθάνει ή απαχθεί στην εμπόλεμη περίοδο 1.Οι οικογένειες των συνταξιούχων του Δημοσίου γενικά, που πέθαναν εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στην εμπόλεμη κατάσταση, όπως τα γεγονότα αυτά καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία για πολεμικές συντάξεις ή πέθαναν με τις προϋποθέσεις της περιπτ. ιγ~ του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού δικαιούνται, ανεξάρτητα από τη σύνθεσή τους, ολόκληρη τη σύνταξη αυτού που πέθανε, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου 110. Για τα υπόλοιπα εφαρμόζονται οι διατάξεις που ρυθμίζουν το δικαίωμα σε σύνταξη αυτού που πέθανε και εφόσον δεν δικαιούνται μεγαλύτερη σύνταξη με βάση άλλες διατάξεις. 2.Οι συνταξιούχοι γενικά του Δημοσίου που έχουν απαχθεί ως όμηροι από τις Αρχές κατοχής ή από ένοπλες οργανώσεις ή ομάδες πριν από την απελευθέρωση της χώρας ή μετά από αυτή, των οποίων η τύχη αγνοείται, ή εξαφανίσθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο κατά την πολεμική περίοδο, θεωρούνται για τον κανονισμό της σύνταξης που ανήκει στις οικογένειές τους σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, ότι πέθαναν κατά την ημέρα της απαγωγής τους ως ομήρων ή της τελευταίας είδησης γι' αυτούς. (Αντί για τη σελ. 191(α) Σελ. 191(β) Τεύχος 1313 Σελ. 105 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 7 παρ. 1 Α.Ν. 2734/1940 (για τους αξιωματικούς ισχύει από την παρ. 6 Άρθρ. 1 Ν 362/ 1943). Άρθρ. 7 παρ. 2 Α.Ν. 2734/1940. Άρθρ. 9 παρ. 1 Α.Ν. 2734/1940. Σελ. 192(β) Τεύχος 1313 Σελ. 106 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ ΣΧΕΣΗ ΠΑΘΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΑΘΗΜΑΤΟΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 39 Πιστοποιητικό νοσηλείας 1.Τα στρατιωτικά νοσοκομεία που νοσηλεύουν στρατιωτικούς είναι υποχρεωμένα να εφοδιάζουν απαραίτητα κάθε έναν απ' αυτούς κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο ή την οικογένειά του σε περίπτωση θανάτου του στο νοσοκομείο, με πιστοποιητικό που εκδίδεται σε ειδικά αριθμημένα έντυπα, εκτυπώνεται σε δημόσιο χαρτί, παρέχεται δωρεάν και στηρίζεται στα στοιχεία που τηρούνται σ' αυτά. Στο πιστοποιητικό αυτό εμφανίζεται η νοσηλεία στο νοσοκομείο, η διάρκειά της, η νόσος ή τα τραύματα για τα οποία νοσηλεύθηκε, οι ενδείξεις ανικανότητας που τυχόν υπάρχουν απ' αυτήν, καθώς και η σχέση τους με τις κακουχίες του πολέμου ή την εκτέλεση της στρατιωτικής υπηρεσίας του στρατιωτικού στον πόλεμο. 2.Τα στρατιωτικά και πολιτικά νοσοκομεία είναι υποχρεωμένα να εφοδιάζουν με όμοιο πιστοποιητικό και όσους ιδιώτες ή στρατιωτικούς νοσηλεύονται από τραύματα που έχουν προέλθει από αεροπορική επιδρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική ενέργεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 40 Σχέση παθήματος με την υπηρεσία 1.Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή αποφαίνεται για τη σχέση της νόσου ή της σωματικής βλάβης με τις κακουχίες της στρατιωτικής υπηρεσίας στον πόλεμο ή με την εκτέλεση στρατιωτικής υπηρεσίας γενικά στον πόλεμο, ύστερα από εξέταση αυτού που έπαθε εφόσον αυτός βρίσκεται στη ζωή, και σε συνδυασμό με το πιστοποιητικό που αναγράφεται στο προηγούμενο άρθρο. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 9 παρ. 2 Α.Ν. 2734/1940, όπως αντικ. με το Άρθρ. 4 παρ. 5 Α.Ν. 2885/1941, σε συνδ. με τα Άρθρ. 1 παρ. 1 Νόμ 3122/24. Άρθρ. 9 παρ. 3 Α.Ν. 2734/40, 1 παρ. 6 Νόμ. 362/43, 6 παρ. 2 εδαφ. δεύτ. Α.Ν. 2666/40. Άρθρ. 2 παρ. 1 Ν.Δ. 600/41. Έχει ληφθεί από το άρθρ. 2 παρ. 1 Ν. 2125/1952. Άρθρ. 9 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, σε συνδ. και με τα άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 2650/1940, 2 παρ. 4 Α.Ν. 2885/1941, 1 παρ. 6 Ν. 362/43, 6 παρ. 3 Α.Ν. 2666/1940. Άρθρ. 6 Ν. 362/43. Άρθρ. 3 παρ. 2 Α.Ν. 2650/1940, 10 Α.Ν. 2665/40, 7 Α.Ν. 2666/ 40, 1 παρ. 6 Ν. 362/43. Άρθρ. 2 παρ. 2 και 3 Α.Ν. 1119/1946. Άρθρ. 60 παρ. 8 Β.Δ. της 31.10.35, όπως αντικ. με το Άρθρ. 6 Α.Ν. 1635/39, σε συνδ. με το Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και Άρθρ. 70 Α.Ν. 1854/1951. Άρθρ. 6 παρ. 1 εδαφ. πρώτο και 7 Α.Ν. 2666/40, όπως ισχύουν μετά τα άρθρ. 2 και 5 του Νόμ. 812/1943. Άρθρ.1 παρ. 2 Νόμ. 3122/24. Άρθρ. 4 παρ. 7 Α.Ν. 2885/1941. 2.Η Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να διατάζει συμπληρωματική διοικητική ή υγειονομική έρευνα, καθώς και την εισαγωγή αυτού που έπαθε σε στρατιωτικό νοσοκομείο για ειδική εξέταση και παρακολούθηση. 3.Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή εκδίδει τη γνωμάτευσή της μόνο όταν διαπιστωθεί από αυτή ότι η παραπέρα παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο είναι άσκοπη από άποψη θεραπείας. 4.Επανεξέταση αυτού που έπαθε από την αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή μπορεί να διαταχθεί σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 122 του Κώδικα αυτού. 5.Οι γνωματεύσεις της αρμόδιας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής είναι υποχρεωτικές για τα όργανα που δικαιοδοτούν ή αποφασίζουν για τις συντάξεις. Η επιτροπή σχηματίζει γνώμη για τη σχέση της νόσου με τις κακουχίες του πολέμου λαμβάνοντας υπόψη μόνο το είδος της νόσου και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε αυτή και αποφαίνεται κατά την επιστημονική της κρίση, η οποία στην περίπτωση αυτή δεν υπόκειται σε έλεγχο, και ανεξάρτητα από τους χρονικούς περιορισμούς που τυχόν ορίζει ο νόμος για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης. 6.Αν υπάρχει αμφιβολία για τη σχέση του θανάτου ή του παθήματος με το πολεμικό τραύμα τότε αποφαίνονται τα όργανα που δικαιοδοτούν ή αποφασίζουν για τις συντάξεις, μετά από την προαναφερόμενη γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής. 7.Η σχέση του παθήματος με την ιδιότητα ως στρατιωτικών ή υπαλλήλων αυτών που αναφέρονται στην περίπτ. ιε~ της παρ. 1 του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού, κατ' εξαίρεση αποδεικνύεται με πιστοποιητικό της αρμόδιας πολιτικής ή στρατιωτικής ή αστυνομικής Αρχής το οποίο εξάγεται από τα στοιχεία που τυχόν υπάρχουν σ' αυτές ή από ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις. Η οριστική κρίση για τη σχέση αυτής ανήκει σε κάθε περίπτωση στα όργανα που αποφασίζουν ή δικαιοδοτούν για τις συντάξεις. 8.Είναι άκυρη η επανάληψη όλης της διαδικασίας για κανονισμό πολεμικής σύνταξης εκτός αν πραγματοποιήθηκε ύστερα από πράξη ή απόφαση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις. Α Ρ Θ Ρ Ο 41 Ειδικές διατάξεις 1.Κατ' εξαίρεση το ποσοστό ανικανότητας καθώς και η σχέση του τραυματισμού τους με την εκτέλεση της υπηρεσίας αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 25 και των οικογενειών όσων από αυτούς πέθαναν ή σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν καθορίζεται με την επιφύλαξη της περ. α~ της παρ. 2 του άρθρου 37 σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 με βάση τον πίνακα που προσαρτάται στον κώδικα αυτόν, από τριμελή επιτροπή που εδρεύει σε κάθε Νομαρχία και αποτελείται: α)από το Διευθυντή της Νομαρχίας ως πρόεδρο, β)τον προϊστάμενο του Υγειονομικού Κέντρου του Νομού και γ)από ένα στρατιωτικό γιατρό που ορίζεται από το Νομάρχη ύστερα από υπόδειξη του αρμόδιου Φρουράρχου. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει στρατιωτικός γιατρός, ως τρίτο μέλος της Επιτροπής ορίζεται από το Νομάρχη γιατρός από τους δημόσιους υπαλλήλους που υπηρετούν στην έδρα ή την περιφέρεια του Νομού. (Αντί για τη σελ. 193(α) Σελ. 193(β) Τεύχος 1313 Σελ. 107 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 6 παρ. 1 εδ. δεύτ. και τρίτο Α.Ν. 2666/1940. Άρθρ. 6 παρ. 2 εδ. πρώτο Α.Ν. 2666/1940. Άρθρ. 6 παρ. 3 Α.Ν. 2666/1940, σε συνδ. με το Άρθρ. 2 παρ. 4 Α.Ν. 2885/1941. Άρθρ. 10 Ν.Δ. 1294/1942. Σελ. 194(β) Τεύχος 1313 Σελ. 108 Χρέη Γραμματέα της επιτροπής αυτής εκτελεί ένας από τους υπαλλήλους της Γενικής Διοίκησης ή της Νομαρχίας που ορίζεται από το Γενικό Διοικητή ή το Νομάρχη. Η Επιτροπή συνεδριάζει στο κατάστημα της Γενικής Διοίκησης ή της Νομαρχίας με πρόσκληση του προέδρου και οι αποφάσεις της λαμβάνονται πλειοψηφικά. 2.Σε περίπτωση που υπάρχουν αμφιβολίες για την ποσότητα του ποσοστού ανικανότητας που καθορίστηκε γι' αυτόν που έπαθε ή για τη σχέση του τραυματισμού του με την εκτέλεση της υπηρεσίας του ή την αεροπορική επιδρομή, ο Υπουργός Οικονομικών μπορεί ύστερα από πρόταση της υπηρεσίας Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, να παραπέμπει την υπόθεση στην Α.Σ.Υ. Επιτροπή, η οποία αποφαίνεται σχετικά με βάση τα στοιχεία του φακέλου. Εφόσον η Α.Σ.Υ. Επιτροπή δεν μπορεί να σχηματίσει γνώμη από τα στοιχεία του φακέλου, μπορεί να ζητά τη συμπλήρωση τους. Επίσης μπορεί να παραπέμπει αυτόν που έπαθε σε νοσοκομείο για ειδική εξέταση και παρακολούθηση ή και να τον καλεί σ' αυτήν για αυτοπρόσωπη εξέταση. 3.Για τις γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ. Επιτροπής εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του προηγούμενου άρθρου. Α Ρ Θ Ρ Ο 42 Μετακίνηση λόγω αδείας Λογίζεται ότι σχετίζεται με την εμπόλεμη υπηρεσία και η μετακίνηση του στρατιωτικού στον πόλεμο, είτε για οποιαδήποτε άδεια, είτε για την επιστροφή στην οικία του μετά την απόλυσή του από τις τάξεις και για ένα μήνα από αυτή. 29.Δ.βα.5 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων Άρθρ. 5 Α.Ν. 2734/1940, όπως αντικ. με το Άρθρ. 3 Νόμ. 5/1943. Α Ρ Θ Ρ Ο 43 Νοσήματα που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας περιόδου 1940 -1945 1.Νοσήματα που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας περιόδου 1940 - 1945 είναι: Α. Τα υπολείμματα λοιμωδών νόσων που έχουν υποχωρήσει, 1)τυφοειδούς πυρετού, 2)παρατύφου, 3)υποστρόφου πυρετού, 4)μελιταίου πυρετού, 5)εξανθηματικού τύφου, 6)ιλαράς, 7)οστρακιάς, 8)ευλογιάς, 9)χολέρας ασιατικής, 10)δυσεντερίας, οποιασδήποτε φύσης, 11)διφθερίτιδας, 12)σπληνάνθρακα, 13)ερυσίπελα 14)σηψαιμικών και πυαιμικών λοιμώξεων [με τον όρο αυτό νοούνται όλες οι τοπικές φλεγμονές (ψευδάνθρακας, αεριογόνος γάγγραινα, κακοήθες οίδημα, φλεγμονές), οι οποίες έχουν αφήσει αναπηρία], 15)μάλης και ακτινομήκωσης, 16)τετάνου, 17)λύσσας (εκτός αν ο παθών αρνήθηκε αντιλυσσική θεραπεία ή απέκρυψε το δάγκωμα), 18)πανώλης, 19)εγκεφαλονωτιαίας μηνιγγίτιδας, επιδημικής ή άλλης οποιασδήποτε φύσης από στρεπτόκοκκους, σταφυλόκοκκους, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η φυματιώδης, 20)γρίπης με επιπλοκές, 21)τριχοειδούς βρογχίτιδας ή βρογχοπνευμονίας οποιασδήποτε φύσης ή πνευμονίας, 22)αποστήματος και γάγγραινας πνεύμονα, 23)οξείας πλευρίτιδας, ορροινώδους πυώδους ή σηπεδονώδους, γενικής ή εγκυστωμένης, μεσολόβιας ή διαφραγματικής ή του μεσοθωρακίου, οξείας ξηράς πλευρίτιδας και οξείας περιτονίτιδας φυματιώδους, που διαπιστώνονται με επίσημα στοιχεία, 24)πνευμονικής σκλήρυνσης, απότοκης πνευμονικής φυματίωσης, που διαπιστώνεται επιστημονικά, 25)οξείας διάχυτης μαλπιγιονεφρίτιδας και νέφρωσης που μετέπεσε σε χρονιότητα (δεν συμπεριλαμβάνονται εδώ οι τοξικές νεφρώσεις ύστερα από δηλητηρίαση από υδράργυρο κ.λπ. καθώς και η συφιλιδική), 26)οξέων ρευματισμών των αρθρώσεων, 27)μυελίτιδας, 28)ανιούσας οξείας παράλυσης του LANDY και 29)ληθαργικής εγκεφαλίτιδας. Β. Διανοητική σύγχυση έντονη ή σχιζοφρενική κατάσταση έκδηλη εξαιτίας ισχυρής συγκίνησης λόγω βομβαρδισμού ή σχετικής πολεμικής ενέργειας. Γ. Η έκδηλη φυματίωση των πνευμόνων, των σπονδύλων, των μεγάλων αρθρώσεων ή άλλων οργάνων, εφόσον εκδηλώθηκε μετά τη συμπλήρωση τρίμηνης στρατιωτικής υπηρεσίας, από την οποία ο ένας μήνας να διανύθηκε στη ζώνη των πρόσω ή μετά τη συμπλήρωση τετράμηνης συνολικά εμπόλεμης στρατιωτικής υπηρεσίας. Τα ίδια αποτελέσματα συνεπάγεται η νόσος αυτή, εφόσον εκδηλώθηκε μετά τη συμπλήρωση δίμηνης υπηρεσίας στη ζώνη των πρόσω. (Αντί για τη σελ. 195(β) Σελ. 195(γ) Τεύχος 1314 Σελ. 1 Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων 29.Δ.βα.5 Άρθρ. 4 Νόμ. 1640/1944. Άρθρ. 18 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 3 περ. Γ΄ Νόμ. 5/1943. Άρθρ. 24 Νόμ. 3122/24. Άρθρ. 4 παρ. 1 εδ. πρώτο Νόμ. 812/1943. Άρθρ. 4 παρ. 1 . δεύτερο Νόμ. 812/1943, όπως αντικ. με άρθρο μόνο Νόμ. 1791/1944. Άρθρ. 4 παρ. 1 εδ. τρίτο Νόμ. 812/1943. Σελ. 196(γ) Τεύχος 1314 Σελ. 2 Για τη συμπλήρωση δίμηνης, τρίμηνης ή τετράμηνης εμπόλεμης στρατιωτικής υπηρεσίας, ο δεύτερος, τρίτος ή τέταρτος μήνας θεωρείται πλήρης, αν υπερβαίνει τις πέντε (5) ημέρες. Για τη συμπλήρωση της παραπάνω δίμηνης υπηρεσίας υπολογίζεται και ο χρόνος της στρατιωτικής υπηρεσίας σε μονάδες των συνόρων κατά το δίμηνο χρονικό διάστημα πριν από την έναρξη του πολέμου 1940. Επίσης η οξεία φυματίωση των πνευμόνων, που εκδηλώνεται μετά από δεκαπέντε ημέρες από την κατάταξη οπουδήποτε και αν βρίσκεται αυτός που έπαθε, δηλαδή είτε στη ζώνη των πρόσω είτε στη ζώνη των μετόπισθεν. Ως μορφές "οξείας φυματίωσης" νοούνται: α)το πρώιμο πρόσφατο διήθημα β)η φυματιώδης λοβιδοειδής βρογχοπνευμονία γ)η φυματιώδης λοβώδης πνευμονία δ)η οξεία κεχροειδής φυματίωση και ε)η φυματιώδης μηνιγγίτιδα Για την πιστοποίηση των μορφών οξείας φυματίωσης του προηγούμενου εδαφίου λαμβάνονται υπόψη μόνο τα πιστοποιητικά των στρατιωτικών ή άλλων κρατικών νοσοκομείων ή νοσηλευτικών ιδρυμάτων δημόσιου δικαί …