2. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ.8820 της 24 Μαρτ./6 Απρ. 1943 (ΦΕΚ Β΄ 43) Περί τροποποιήσεως του Καταστατικού του Ταμείου Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλή

(7)της παρούσης παραγράφου περίθαλψις (ανάταξις καταγμάτων γνάθων, ορθοδοντική θεραπεία) δύναται, αποφάσει του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, να παρέχεται υπό συνεργαζομένων ειδικών Οδοντιάτρων, βάσει τιμολογίου καθοριζομένου υπ’ αυτού, (εις ας περιπτώσεις δεν καθορίζεται αντίστοιχος αμοιβή εις το ισχύον εκάστοτε κρατικόν τιμολόγιον) ή να παρέχεται δι’ ελευθέρας εκλογής του ειδικού Οδοντιάτρου. Εν τη δευτέρα ταύτη περιπτώσει, η επιβάρυνσις του Ταμείου δεν δύναται να υπερβαίνη το ισχύον εκάστοτε κρατικόν τιμολόγιον ή το καθοριζόμενον τοιούτον υπό του Διοικητικού Συμβουλίου, κατά τ’ ανωτέρω. Δια γενικών αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, καθορίζονται, αι δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου, λεπτομέρειαι και αι αναγκαίαι προσαρμογαί προς τας εκάστοτε πραγματικάς καταστάσεις και ανάγκας, δια την εξυπηρέτησιν των ησφαλισμένων του Ταμείου». Το εδάφ. 8) αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. Αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). 11.Οδοντοροσθετικαί εργασίαι. «1)Τεχνητοί οδόντες και οδοντικαί εν γένει προθέσεις παρέχονται υπό του Ταμείου εις τους αμέσως ησφαλισμένους και τα μέλη των οικογενειών αυτών, περί ων το άρθρ. 6 του Καταστατικού κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου εφ’ όσον είναι απαραίτητα προς ανάκτησιν ή διατήρησιν της υγείας αυτών». Το εδάφ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 58029/406 της 10 Ιουλ./8 Αυγ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 493, Διόρθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 528 της 24 Αυγ. 1967). «2)Προσθετική εργασία πραγματοποιείται μόνον εφ’ όσον εκ της αυτής γνάθου ελλείπουν τουλάχιστον 5 οδόντες, μη περιλαμβανομένων των σωφρονιστήρων, πάντοτε δε κατόπιν γνωματεύσεως της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου και εγκρίσε ως υπό του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού». Το εδαφ. 2)αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). 3)Πάσα προσθετική οδοντική εργασία εκτελείται πάντοτε εις σχήμα κινητόν (ολικαί και μερικαί οδοντοστοιχίαι) και δια συνήθων υλικών (ακρυλικού). 4)Εις το Πολυϊατρείον Αθηνών και εις α Τοπικά Παραρτήματα του Τ.Α.Ξ.Υ. λειτουργούσιν οδοντιατρεία αυτού, δύναται το Διοικ. Συμβούλιον να επιτρέπη την εκτέλεσιν προσθετικής οδοντικής εργασίας εις σχήμα ακίνητον (στεφάναι εκ χρυσού ή εξ ακρυλικού, γέφυραι εκ χρυσού ή 3/4, οδόντες DAVIS ή RICHMOND, μηχανήματα εκ TICONTIUM ή VITALIUM κ.λπ.) οσάκις ειδικαί περιπτώσεις επιβάλλουν τούτο και επί τη διαθέσει παρά του ησφαλισμένου της απαιτουμένης ποσότητος ή της αξίας του πολυτίμου μετάλλου. 5)Οι αμέσως ησφαλισμένοι μετέχουν εις τας δαπάνας των ως άνω οδοντοπροσθετικών εργασιών κατά ποσοστόν οριζόμενον εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου και πάντως ουχί ανώτερον του 25%. 6)Το Ταμείον υποχρεούται εις απλάς επιδιορθώσεις των οδοντικών προσθέσεων (συγκόλησις, επικόλλησις, οδοντοστοιχιών, οδόντων κ.λπ.) οποτεδήποτε. 7)Το Ταμείον υποχρεούται εις συμπλήρωσιν της βάσεως της οδοντοστοιχίας, εφ’ όσον απαιτείται τούτο, ουχί όμως προ της παρελεύσεως εξαμήνου τουλάχιστον από της παραδόσεως ταύτης. 8)Εφ’ όσον συντρέχουν ειδικοί προς τούτο λόγοι (αισθητή συρρίκνωσις των ούλων, αφαίρεσις υπολοίπων οδόντων κ.λπ.), το Ταμείον υποχρεούται εις αλλαγήν της βάσεως μετά προσθήκης οδόντων ή επανάληψιν της οδοντοστοιχίας, δια των αυτών οδόντων, ουχί, όμως προ της παρελεύσεως 18μήνου από της παραδόσεως ταύτης. 9)Αντικατάστασις φθαρείσης ή απωλεσθείσης οδοντοστοιχίας είναι δυνατή μόνον μετά πάροδον τριετίας από της παραδόσεώς της, εκτός εάν επήλθε μεταβολή εις την κατασκευήν της στοματικής κοιλότητος, συνεπεία χειρουργικής επεμβάσεως λόγω κατάγματος, αφαιρέσεως κύστεως ή εγκλείστου οδόντος κ.λπ. 10)Περιπτώσεις θεραπείας του στόματος και των οδόντων μη προβλεπόμεναι εκ των διατάξεων του παρόντος άρθρου, παρεχόμεναι όμως παρά του Ι.Κ.Α., παρέχονται και παρά του Τ.Α.Ξ.Υ. 11)Άπασαι αι ανωτέρω οδοντοπροσθετικαί εργασίαι εκτελούνται προτάσει του οδοντιάτρου, μετά γνώμην της Υγειονομικής Επιτροπής, εγκρινομένης υπό του Δ.Σ. 12)Αι αυταί ως άνω οδοντοπροσθετικαί εργασίαι των παρ. 2 και 3, προκειμένου περί ησφαλισμένων αρμοδιότητος των περιοχών των Τοπικών Παραρτημάτων, εκτελούνται παρά του μετά του Ταμείου συνεργαζομένου οδοντιάτρου, μετ’ έγκρισιν της αρμοδίας Δ.Ε. 13)Εις ας περιοχάς δεν είναι ευχερής η παροχή οδοντικής περιθάλψεως παρά του Πο(Αντί για τη σελ. 1604,01(α) Σελ. 1604,01(β) Τεύχος Ζ31-Σελ. 117 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 300 λυϊατρείου Αθηνών εις του ησφαλισμένους της περιοχής της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης δύναται το Δ.Σ. να αναθέτη την οδοντικήν περίθαλψιν των ησφαλισμένων εις οδοντιάτρους είτε επί μηνιαία αποζημιώσει, είτε κατά περίπτωσιν δυνάμει του παρά της Πολιτείας καθοριζομένου εκάστοτε τιμολογίου». Το άρθρ. 31 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 51734/Σ.423 της 28 Ιουν./30 Ιουλ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 467). Άρθρ.32.-«1.Προκειμένου περί ασθενούς αμέσως ησφαλισμένου, έχοντος απόλυτον ανάγκην ειδικής θεραπείας (ακτινοθεραπεία, ηλεκτροθεραπεία, λουτροθεραπεία, μηχανοθεραπεία κ.α.), το Ταμείον αναλαμβάνει τας σχετικάς δαπάνας. Εκάστη περίπτωσις ειδικής θεραπείας αποφασίζεται υπό του Δ.Σ. μετά πρότασιν του θεραπευτού ιατρού, και έγκρισιν του αρχιάτρου του Ταμείου κατόπιν εξετάσεως και παρ’ αυτού του ασθενούς. 2.Τα μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου δεν δικαιούνται των ανωτέρω ειδικών θεραπειών. 3.Η λουτροθεραπεία περιλαμβάνει την χρησιμοποίησιν αυτοφυών λουτρών εις περιπτώσεις παθήσεων, οριζομένης δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ. μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής. 4.Επί χρησιμοποιήσεως αυτοφυών λουτρών κειμένων εκτός του τόπου της διαμονής του ησφαλισμένου παρέχεται διπλούν επίδομα ασθενείας δι’ όσας ημέρας θέλει διαρκέση η λουτροθεραπεία κατά την πρότασιν του θεραπευτού ιατρού και έγκρισιν του αρχιάτρου του Ταμείου. Το ήμισυ του επιδόματος τούτου ως και το αντίτιμον των εισιτηρίων των λουτρών, προκαταβάλλεται αυτώ άμα τη αναχωρήσει δια τον τόπον της λουτροθεραπείας, το δε έτερον ήμισυ του επιδόματος ασθενείας αποστέλλεται εις αυτόν δια ταχυδρομικής επιταγής εις τον τόπον των λουτρών και άμα τω πέρατι τούτων. Επίσης παρέχονται εις τον ησφαλισμένον τα έξοδα μεταβάσεως εις τα λουτρά και επιστροφής δια της συντομωτέρας οδού και ευθηνοτέρου μέσου (εισιτήριον γ΄ θέσεως). Επί λουτροθεραπείας εις λουτρά κείμενα πλησίον του τόπου διαμονής του ησφαλισμένου καταβάλλονται τα αναγκαιούντα δι’ εκάστην μετάβασιν και επιστροφήν οδοιπορικά έξοδα, εισιτήρια λουτρών και το ως άνω διπλούν επίδομα ασθενείας εφ’ όσον απέχει της εργασίας του. 5.«Ως λουτρική περίοδος εκάστου έτους ορίζεται το χρονικόν διάστημα από 15 Μαΐου μέχρι 15 Οκτωβρίου». Η παρ. 5 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 55505/Σ.610 της 22 Σεπτ./25 Οκτ. 1956 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 220). Σελ. 1604,02(β) Τεύχος Ζ31-Σελ. 118 6.Εις εκάστην γνωμάτευσιν του Αρχιάτρου του Ταμείου περί λουτροθεραπείας δέον όπως στηρίζηται και ο τόπος και ο αριθμός των λουτρών. Η μετάβασις του ησφαλισμένου εις τα υποδεικνυόμενα υπό του Ταμείου αυτοφυή λουτρά είναι υποχρεωτική μη δικαιουμένου εν εναντία περιπτώσει ουδεμιάς παροχής λουτροθεραπείας. 7.Ησφαλισμένος δικαιωθείς των ως άνω παροχών, εφ’ όσον ήθελε διαπιστωθή ότι δεν υπεβλήθη πράγματι εις λουτροθεραπείαν, υποχρεούται όπως επιστρέψη εις το Ταμείον πάσαν σχετικήν δαπάνην εις ην υπεβλήθη τούτο εκ της αιτίας ταύτης. Επί πλέον, εφ’ όσον η αποχή αυτού εκ της λουτροθεραπείας είναι αδικαιολόγητος, στερείται ούτος εις το μέλλον, αποφάσει του Δ.Σ., του δικαιώματος λουτροθεραπείας». Το άρθρ. 32 ετροποποιήθη και διεμορφώθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 51582/Σ.1322 της 19/25 Νοεμ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 202). Διορθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 22/1/2/

1. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 301 Φαρμακευτική περίθαλψις Άρθρ.33.-Το Ταμείον παρέχει εις τους παρ’ αυτώ ησφαλισμένους και τα μέλη των οικογενειών αυτών φαρμακευτικήν περίθαλψιν. «2.Η προμήθεια των φαρμάκων γίνεται παρά φαρμακείων, άτινα εκτελούν τας συνταγάς του Ταμείου και βάσει των όρων αυτού και μόνον επί τη προσαγωγή εντύπων συνταγών του Ταμείου εκδιδομένων παρά των ιατρών αυτού. Συνταγή μη εκτελουμένη εντός 3 ημερών από της εκδόσεώς της, καθίσταται άκυρος. Το Δ.Σ. δι’ αποφάσεώς του δύναται να λαμβάνη οιονδήποτε μέτρον δι’ ου θα εξασφαλίζεται η υπό των δικαιούχων ησφαλισμένων χρησιμοποίησις των παρεχομένων αυτοίς φαρμάκων». Η ανωτέρω εντός « » παράγραφος ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 5 της υπ’ αριθ. 422/1854 της 7/14 Αυγ. 1972 (ΦΕΚ Β΄ 584) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. «Ο ησφαλισμένος συμμετέχει εις τας δαπάνας των φαρμάκων καθ’ ο ποσοστόν θέλει ορίζει δι’ ειδικής αποφάσεώς του το Δ.Σ. του Τ.Α.Ξ.Υ., και όπερ ποσοστόν δεν δύναται να υπερβαίνη το 25% της αξίας αυτών». Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ.725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 100). Τα ιδιοσκευάσματα (σπεσιαλιτέ) χορηγούνται οσάκις ταύτα δεν δύνανται να αντικατασταθούν δι’ άλλων φαρμάκων. «Οι Φαρμακοποιοί υποβάλλουν τους λογαριασμούς των ομού μετά των εκτελεσθεισών συνταγών, εφ’ ων αναγράφουν αναλυτικήν τιμολόγησιν των φαρμάκων και της φαρμακευτικής των εργασίας κατά μήνα και μέχρι της 20ης του επομένου μηνός. Οι λογαριασμοί ελεγχόμενοι προ της τιμής αυτών εξοφλούνται το βραδύτερον την 30ήν του επομένου μηνός. Ο έλεγχος των συνταγών, των παρά των Φαρμακείων υποβαλλομένων λογαριασμών, ανατίθεται εις φαρμακοποιόν ή πεπειραμένον αδειούχον βοηθόν φαρμακοποιού οριζόμενον δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας επί τη καταβολή μηνιαίας αποζημιώσεως, οριζομένης δια της αυτής αποφάσεως». Η πέμπτη παράγραφος συνεπληρώθη ως άνω δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 58029/406 της 10 Ιουλ./8 Αυγ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 493). Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να εισπράττωσι παρά του προσκομίζοντος την συνταγήν, το κεκανονισμένον ποσοστόν συμμετοχής δια τους εμμέσως ησφαλισμένους εις την δαπάνην της φαρμακευτικής περιθάλψεως, αναγράφοντες τούτο επί της συνταγής και μειούντες αναλόγως το ποσό του υποβαλλομένου προς εξόφλησιν λογ/σμού. Θεραπευτικά Μέσα Άρθρ.34.-1«Το Ταμείον παρέχει εις τους αμέσως ησφαλισμένους και εις τα μέλη οικογενειών αυτών, περί ων το άρθρ. 6 του Καταστατικού, τα απαραίτητα βοηθητικά μέσα και προθέσεις, ήτοι: διόπτρας, κηλεπιδέσμους, πέλματα πλατυποδίας, ελαστικάς περικνημίδας, ακουστικά βαρυκοΐας και λοιπά συνήθη και αναγκαία θεραπευτικά μέσα». Η παρ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 58029/406 της 10 Ιουλ./8 Αυγ. 1967 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 493). 2.Τα θεραπευτικά μέσα παρέχονται εις τον ησφαλισμένον ως και τα μέλη της οικογενείας του, εφ’ όσον η πάθησις έλαβε χώραν κατά την διάρκειαν ασφαλιστικής ικανότητος. 3.Τα θεραπευτικά μέσα χορηγούνται προκειμένου μεν περί των ησφαλισμένων της περιοχής της έδρας του Ταμείου, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. κατόπιν προηγουμένης γνωματεύσεως της Υγειονομικής Επιτροπής, προκειμένου δε περί των εις τας λοιπάς περιοχάς ησφαλισμένων δι’ αποφάσεως της οικείας Τοπικής Επιτροπής του Ταμείου και κατόπιν προηγουμένης γνωματεύσεως του παρ. Τη Υπ/πή παθολόγου ιατρού του Ταμείου. 4.Θεραπευτικά μέσα υποκείμενα εις φθοράν επιδιορθούνται ή αντικαθίστανται, μόνον εν περιπτώσει φθοράς συνεπεία κανονικής χρησιμοποιήσεως των κατά τον προσήκοντα δια γενικών αποφάσεων του Δ.Σ. καθοριζόμενον χρόνον. 5.Ο ησφαλισμένος και τα μέλη οικογενείας αυτού μετέχουν εις την δαπάνην των θεραπευτικών μέσων, κατά ποσοστόν οριζόμενον δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ., αναλόγως του είδους του θεραπευτικού μέσου, μη δυνάμενον πάντως να υπερβή το 25% ταύτης. 6.Εν περιπτώσει εργατικού ατυχήματος ο ησφαλισμένος εις ουδεμίαν υποχρεούται συμμετοχήν εις την δαπάνην τω χορηγουμένων θεραπευτικών μέσων. 7.Η προμήθεια των θεραπευτικών μέσων ενεργείται μόνον εκ των ειδικών καταστημάτων μεθ’ ων το Ταμείον έχει συμβληθή. Εν περιπτώσει προμηθείας θεραπευτικών μέσων εκ Καταστήματος μεθ’ ου το Ταμείον δεν έχει συμβληθή, εφ’ όσον συντρέχουν αι προϋποθέσεις της παρ. 3 καταβάλλει μόνον την δαπάνην ην θα κατέβαλεν εάν η προμήθεια εγένετο παρά Καταστήματος συμβεβλημένου μετ’ αυτού». Το άρθρ. 34 ετροποποιήθη και συνεπληρώθη ως άνω δια της παρ. 4 της 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 αποφ. Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 505). (Αντί για τη σελ. 1605(γ) Σελ. 1605(δ) Τεύχος Η51-Σελ. 119 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 302 Επιδόματα ασθενείας Άρθρ.35.-«1.Ο ησφαλισμένος δικαιούται επιδόματος ασθενείας εφ’ όσον: α)Δεν λαμβάνει επίδομα ασθενείας ή ανεργίας, εξ ετέρου ασφαλιστικού Οργανισμού. β)Επραγματοποίησεν 100 τουλάχιστον ημέρας εργασίας κατά το ημερολογιακόν έτος, το αμέσως προηγούμενον της αναγγελίας της ασθενείας, ή κατά το προηγούμενον της τοιαύτης αναγγελίας 15μηνον, μη συνυπολογιζομένων, εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει, εις τας ως άνω 100 ημέρας εργασίας, των πραγματοποιηθεισών κατά το τελευταίον ημερολογιακόν τρίμηνον του 15μήνου. Προκειμένου περί εποχιακώς εργαζομένων, ο κατά τα ανωτέρω χρόνος εργασίας, δια την χορήγησιν του επιδόματος ασθενείας, δύναται να μειώται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εις 75 ημέρας εργασίας. γ)Συνεπεία ασθενείας, μη οφειλομένης εις πταίσμα αυτού, απέχει της εργασίας του. δ)Η αποχή λόγω ασθενείας εκ της εργασίας διήρκεσε πλέον των τριών τουλάχιστον ημερών, από της αναγγελίας της εις το Ταμείον. 2)Το ποσόν του επιδόματος ασθενείας ισούται προκειμένου μεν περί των επί μηνιαίω μισθώ αμειβομένων προς τας 50% του 1/25 του μέσου όρου των μηνιαίων αποδοχών του τελευταίου προ της ασθενείας τριμήνου εργασίας, προκειμένου δε περί των επί ημερομισθίω αμειβομένων προς τα 50% του μέσου ημερομισθίου του προ της ασθενείας τριμήνου, βάσει των οποίων υπελογίσθησαν αι προς το Ταμείον εισφοραί. Το κατά την προηγουμένην παράγραφον επίδομα ασθενείας προσαυξάνεται κατά 10% δι’ έκαστον προστατευόμενον παρά του επιδοματούχου μέλος οικογενείας του, εκ τω εν άρθρ. 6 αναφερομένων. Πάντως εν ουδεμιά περιπτώσει το ποσόν του ημερησίου επιδόματος μετά των προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών, δύναται να είναι ανώτερον του 70% του ημερησίου μέσου όρου των αποδοχών, εφ’ ων υπελογίσθη το επίδομα. «3.Η βεβαίωση της ανικανότητας για εργασία γίνεται από θεράποντα-γιατρό του Ταμείου, ή από γιατρούς που ορίζονται με αποφάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου. Για την καταβολή επιδόματος ασθενείας, ως πρώτη ημέρα ανικανότητας, λογίζεται εκείνη που αναγγέλθηκε και διαπιστώθηκε η ασθένεια με έγγραφη γνωμάτευση του πιο πάνω γιατρού, που καθορίζει και την διάρκειά της. Αν ο γιατρός διαπιστώσει ότι η ασθένεια εκδηλώθηκε σε ημέρα αργίας, ως χρόνος έναρξης, λογίζεται η ημέρα αυτή, ακόμη και στην περίπτωση που η αναγγελία της έγινε την πρώτη, μετά από αυτή, εργάσιμη ημέρα. Αν η αναγγελία της ασθένειας γίνει κανονικά στον πιο πάνω γιατρό και η διαπίστωση καθυστερήσει χωρίς υπαιτιότητα του ησφαλισμένου, τότε ημέρα ενάρξεως λογίζεται η ημέρα αναγγελίας εφαρμοζομένης και της διατάξεως της τελευταίας περιόδου του προηγουμένου εδαφίου. Σελ. 1606(δ) Τεύχος Η51-Σελ. 120 Για ασφαλισμένο που εισήλθε σε Κρατικά (Δημόσια, Δημοτικά κ.λ.π.) Νοσοκομεία, αν δεν υπάρχει η πιο πάνω γνωμάτευση, ως πρώτη ημέρα ανικανότητας για εργασία, λογίζεται η ημέρα της εισαγωγής του. Το ίδιο ισχύει και για τις ιδιωτικές Κλινικές με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι θα ειδοποιηθεί το Ταμείο το αργότερο μέσα σε 3 εργάσιμες ημέρες από την εισαγωγή του, αλλοιώς ως πρώτη ημέρα λογίζεται η ημέρα της αναγγελίας, εφαρμοζομένων αναλόγως του πρώτου και δεύτερου εδαφίου της παραγράφου αυτής. Η λήξη της ανικανότητας για εργασία προκειμένου για νοσηλεία στο σπίτι ή σε ιδιωτική κλινική ορίζεται απαραίτητα στη βεβαίωση του γιατρού του Ταμείου. Σε νοσηλεία σε Κρατικό Νοσοκομείο, αν δεν ορίζεται στην βεβαίωση, λογίζεται η ημέρα εξόδου, όπως και όταν στη βεβαίωση ορίζεται χρόνος λήξεως προγενέστερος της εξόδου. Η ανικανότητα για εργασία διακόπτεται πριν την λήξη της αν ο ασφαλισμένος αναλάβει εργασία. Ο γιατρός που εκδίδει τη βεβαίωση ανικανότητας, παραδίδει στον ασφαλισμένο το πρωτότυπο της μαζί ένα αντίγραφο που ο ασφαλισμένος μπορεί να παραδώσει στον εργοδότη του, ως δικαιολογητικό της αποχής του από την εργασία. Επίσης δύναται να βεβαιώσει και τη δυνατότητα αναλήψεως εργασίας από τον ασφαλισμένο, αν το ζητήσει ο τελευταίος». 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 303 «4.Επίδομα ασθενείας δεν καταβάλλεται για περισσότερες από 182 ημέρες για την ίδια ασθένεια, ούτε για περισσότερες από 182 ημέρες μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος. Εάν η ανικανότητα οφείλεται σε φυματίωση το επίδομα δεν καταβάλλεται για περισσότερες από 360 ημέρες. Σε συνεχιζόμενη ανικανότητα από ασθένεια μετά τη λήξη του ημερολογιακού έτους μέσα στο οποίο ο ασφαλισμένος άρχισε να επιδοτείται, χωρίς αυτός να έχει συμπληρώσει τον χρόνο επιδοτήσεως των 1982 ή 360 ημερών, ο ασφαλισμένος εξακολουθεί να έχει δικαίωμα για επίδομα, μέχρι συμπληρώσεως αυτών των ημερών και αν δεν έχει τις χρονικές προϋποθέσεις που απαιτούνται». «5.Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται στον δικαιούχο ή στον νομικό του εκπρόσωπο, κατά την διάρκεια ή μετά την λήξη του χρόνου ανικανότητας για όλες τις ημέρες, συμπεριλαμβανομένων και των μη εργασίμων, για τις οποίες εκδόθηκε βεβαίωση του γιατρού του Ταμείου για αποχή του ασφαλισμένου από την εργασία του και κατά την διαδικασία, που καθορίζεται με γενικές αποφάσεις του Δ.Σ., με τις οποίες ορίζεται και η ανώτερη χρονική διάρκεια της αποχής που μπορεί να χορηγηθεί με τη γνωμάτευση αυτή, καθώς και η διάρκεια της αποχής μετά την οποία απαιτείται έγκριση του Αρχιάτρου, της Υγειονομικής Επιτροπής, ή άλλου οργάνου του Ταμείου. Η πληρωμή του επιδόματος ασθενείας αναστέλλεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος επιδείνωσε την κατάστασή του με υπαιτιότητά του ή ότι δεν ετήρησε τις υποχρεώσεις του ως ασθενής, ή ότι δεν συμμορφώθηκε με τα μέτρα που του υποδείχθηκαν για την βελτίωση της καταστάσεώς του. Σε περίπτωση που αυτός που επιδοτείται ως ασθενής αναλάβει εργασία, κατά την διάρκεια της ανικανότητάς του, χωρίς να το δηλώσει εγγράφως στο Ταμείο, το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται με απόφασή του, να του επιβάλλει στέρηση των παροχών σε χρήμα του Κλάδου ασθενείας, για χρονικό διάστημα μέχρι τριών μηνών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί το Δ.Σ. με απόφασή του να εγκρίνει την χορήγηση επιδόματος ασθενείας σε ασφαλισμένους, που νοσηλεύονται σε θεραπευτήρια, ή στο σπίτι τους, χωρίς να έχουν τηρήσει τη νόμιμη διαδικασία. Στην περίπτωση αυτή η γνωμάτευση του θεράποντα-γιατρού συμπληρώνεται με γνώμη ενός μέλους της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου και το επίδομα καταβάλλεται για χρονικό διάστημα μέχρι 30 ημερών σε περίπτωση νοσηλείας στο σπίτι και σε ιδιωτική Κλινική και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε περίπτωση νοσηλείας σε Κρατικό Νοσοκομείο». Οι παρ. 3, 4 και 5 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 2 της 422/1530/31 Οκτ.-27 Νοεμ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 718) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 6)Δια την χορήγησιν επιδόματος ασθενείας δεν απαιτείται η συμπλήρωσις των εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου καθοριζομένων 100 ημερών εργασίας, εάν το γεγονός το θεμελιούν το δικαίωμα οφείλεται εις βίαιον συμβάν επέλθον κατά την εκτέλεσιν της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής. Δια τον υπολογισμόν του ποσού του επιδόματος ασθενείας, λαμβάνεται υπ’ όψιν το ημερομίσθιον, το οποίον ελάμβανεν ο ησφαλισμένος κατά την ημέραν του ατυχήματος. Προκειμένου περί ανικανότητος οφειλομένης εις εργατικόν ατύχημα, το επίδομα καταβάλλεται από της ημέρας της αναγγελίας του ατυχήματος εις το Ταμείον». Το άρθρ. 35 τροποποιηθέν δια της υπ’ αριθ. 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 505) ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της υπ’ αριθ. 73129/Σ.611 της 18 Νοεμ./9 Δεκ. 1965 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 818). Άρθρ.36.-Επιδόματος μέχρι των αποδοχών ενός μηνός, μετά ητιολογημένην απόφασιν του Δ.Σ. και μετ’ έκθεσιν της Υγειονομικής υπηρεσίας δικαιούται ο ησφαλισμένος δια κάλυψιν δαπανών ασθενείας ησφαλισμένου μέλους της οικογενείας του και εφ’ όσον δεν τω παρεσχέθη ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψις της οικογενείας του υπό του Ταμείου. «2.Επ’ ονόματι των μέχρι ηλικίας 10 ετών απόρων κορασίδων των ασφαλισμένων των εχόντων συμπληρώσει 10ετή παρά τω Ταμείω ασφάλισιν και μέχρις 20 κατ’ αριθμόν ετησίως κατατίθεται εις τον παρά τη Εθνική Τραπέζη της Ελλάδος λογαριασμόν υπό τον τίτλον «Λογαριασμός: αναπαλλοτρίωτοι καταθέσεις επί προθεσμία λόγω προικός» του Ιδρύματος Αλληλεγγύης της Ελληνικής Οικογενείας ποσόν δραχ. 2.
2. Η εν λόγω κατάθεσις τελούσα υπό την προϋπόθεσιν ότι η οικονομική κατάστασις του Ταμείου επιτρέπει τούτο και ότι οι γονείς της προικοδοτουμένης δεν κέκτηνται ακίνητον περιουσίαν, διέπεται υπό των άρθρ. 4-12 του Ν.Δ. 17/1923, του Νόμ. 569/1943, του Β.Δ. της 1/6 Αυγ. 1956 «περί συστάσεως Ερανικής Επιτροπής προς προικοδότησιν απόρων κορασίδων», του Νόμ. 3773/1957, του Νόμ. 3901/1958 και του Β.Δ. της 14/25 Απρ. 1959 «περί κωδικοποιήσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί αποκαταστάσεως απόρων κορασίδων διατάξεων». Εφ’ εκάστης περιπτώσεως αποφασίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον τη αιτήσει του γονέως επί τη προσκομίσει σχετικής ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως. Εάν αι υποβαλλόμεναι αιτήσεις είναι πλείονες των 20 καθ’ έκαστον έτος διενεργείται κλήρωσις. Δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ. καθορίζονται αι σχετικαί με την κατάθεσιν αναγκαίαι (Αντί για τη σελ. 1606,01(β) Σελ. 1606,01(γ) Τεύχος Η51-Σελ. 121 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 304 λεπτομέρειαι». Η παρ. 2 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 73128/Σ.615 της 2/14 Οκτ. 1965 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 674). «3.Παροχές σε χρήμα προς τους ασφαλισμένους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επιστροφή δαπανών για επιδόματα ασθενείας, μέχρι ποσού που θα καθορίζεται περιοδικά, με απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου και θα εγκρίνεται από τον Υπουργό Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με την οποία θα καθορίζεται και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια καθώς και επιδόματα μητρότητας, τοκετού και κηδείας, καταβάλλονται στους ασφαλισμένους με την παρακάτω διαδικασία: Μετά την γνωμάτευση ενός γιατρού του Ταμείου, τον έλεγχον της πληρότητας και νομιμότητας των δικαιολογητικών και τη διαπίστωση των προϋποθέσεων χορηγήσεως από τους οριζόμενους από το Διοικητικό Συμβούλιο υπαλλήλους, με τη φροντίδα και την ευθύνη των υπαλλήλων αυτών, γίνεται ο υπολογισμός και εκδίδεται ένταλμα, το οποίο αφού ελεγχθεί αρμοδίως, εξοφλείται από άλλο υπάλληλο υπόλογο και αυτόν οριζόμενο από το Δ.Σ. με βάση καταστάσεις που θα συντάσσει. Κάθε ημέρα ο υπάλληλος αυτός τις καταστάσεις πληρωμών, στις οποίες επισυνάπτει τα σχετικά εντάλματα πληρωμής και τα δικαιολογητικά, τις θέτει υπόψη του αρμοδίου για την έγκρισή τους Οργάνου του Ταμείου. Το ποσό που θα καταβάλλεται με την παραπάνω διαδικασία δεν θα υπερβαίνει το 50πλάσιον του τεκμαρτού ημερομισθίου της 22ας κλάσεως του Ι.Κ.Α.». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Π.Δ. 59/24 Φεβρ.-1 Μαρτ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 28). Σελ. 1606,02(γ) Τεύχος Η51-Σελ. 122 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 305 Άρθρ.3.-«1.Πόροι του Ταμείου είναι: Α.Κλάδος Ασθενείας: α)Για εκείνους οι οποίοι έχουν υπαχθεί στην κύρια ασφάλιση μέχρι την 31.12.92: αα)Μηνιαία εισφορά των ασφαλισμένων ίση προς 4% επί των καταβαλλομένων σ’ αυτούς πάσης φύσεως τακτικών μηνιαίων αποδοχών. ββ)Μηνιαία εισφορά των εργοδοτών, η οποία καθορίζεται από 1.1.1993 σε ποσοστό 4,40%, από 1.1.1994 σε ποσοστό 4,80% και από 1.1.1995 σε ποσοστό 5,10% επί των πιο πάνω αποδοχών. β)Για εκείνους οι οποίοι υπάγονται στην κύρια ασφάλιση από 1.1.93 και μετά: αα)Μηνιαία εισφορά των ασφαλισμένων ίση προς 4% επί των καταβαλλομένων σ’ αυτούς πάσης φύσεως τακτικών μηνιαίων αποδοχών. ββ)Μηνιαία εισφορά των εργοδοτών, η οποία καθορίζεται σε ποσοστό 5,10% επί των πιο πάνω αποδοχών. γγ)Συμμετοχή σε βάρος του κράτους κατά 3,80% επί των αυτών αποδοχών. Β.Κλάδος Πρόνοιας. α)Μηνιαία εισφορά ασφαλισμένου ίση προς 2% επί των πάσης φύσεως καταβαλλομένων σ’ αυτούς τακτικών μηνιαίων αποδοχών τους. β)Μηνιαία εισφορά εργοδότη ίση προς 2% επί των παραπάνω αποδοχών των ασφ/νων. γ)Για τους ασφαλισμένους εκείνους οι οποίοι υπάγονται στην υποχρεωτική ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης από 1.1.1993 συνολική μηνιαία εισφορά, η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους ίδιους, ίση με 4% επί των πάσης φύσεως αποδοχών τους, σύμφωνα με την παρ. β της παρ. 2 του Άρθρ.37.-«1.Η ησφαλισμένη δικαιούται παρά του Ταμείου επί 42 ημέρας προ της πιθανής ημέρας τοκετού και επί ίσον χρόνον μετ’ αυτόν επιδόματος κυοφορίας και λοχείας ίσου προς το βασικόν επίδομα ασθενείας μετά των τυχόν προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών εφ’ όσον απέχει της εργασίας της. Το ως άνω επίδομα καταβάλλεται και δια τας μη εργασίμους ημέρας. 2.Δια τα επιδόματα κυοφορίας και λοχείας δεν ισχύουν οι εν άρθρ. 35 προβλεπόμενοι περιορισμοί, όσον αφορά το ανώτατον όριον κατά ποσόν του επιδόματος ασθενείας. Δια την παροχήν των ανωτέρω επιδομάτων κυοφορίας και λοχείας δέον η ησφαλισμένη να έχη πραγματοποιήση 200 τουλάχιστον ημέρας εργασίας κατά τα τελευταία έτη τα προηγούμενα της πιθανής ημέρας τοκετού. Εν περιπτώσει θανάτου της τεκούσης τ’ ανωτέρω επιδόματα καταβάλλονται εις τον συντηρούντα το βρέφος κατά την κρίσιν του Δ.Σ. 3.«Σε περίπτωση τοκετού άμεσα ασφαλισμένης ή έμμεσα ασφαλισμένης, που είναι σύζυγος άμεσα ασφαλισμένου, χορηγείται βοήθημα τοκετού, ίσο με το μισό τω αποδοχών της ανωτάτης ασφαλιστικής κλάσης του ΙΚΑ, όπως αυτή ισχύει κάθε φορά». Το πρώτο εδάφιο ετροποποιήθηκε ως άνω από την 202751/6 Ιουλ.-10 Αυγ. 1987 (ΦΕΚ Β΄ 406) απόφ. Υφ/γού Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν.Ασφαλίσεων. Δια την παροχήν του ανωτέρω βοηθήματος τοκετού δέον όπως ο ησφαλισμένος ή η ησφαλισμένη επραγματοποίησεν 50 τουλάχιστον ήμερας εργασίας είτε κατά το προηγούμενον της πιθανής ημέρας τοκετού, ημερολογιακόν έτος, είτε κατά το τελευταίον προ της τοιαύτης 15μηνον, μη συνυπολογιζομένων πάντως εις τας άνω 50 ημέρες εργασίας των κατά το τελευταίον ημερολογιακόν του 15μήνου πραγματοποιηθεισών ημερών εργασίας. Τ’ ανωτέρω επιδόματα καταβάλλονται κατόπιν υποβολής προς τα Ταμείον ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως. 4.Των απαραιτήτων φαρμάκων και αντισηπτικών μέσων δικαιούνται αι τε αμέσως ησφαλισμέναι και αι σύζυγοι ησφαλισμένων κατόπιν βεβαιώσεως της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου». Το άρθρ. 37 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 6 αποφάσεως 70330/Ε.857 της 7/19 Δεκ. 1960 (ΦΕΚ Β΄ 505) Υπουργού Εργασίας. Επιδόματα κηδείας Άρθρ.38.-«1.Εις περίπτωσιν θανάτου ησφαλισμένου πληρούντος τας κατά το άρθρ. 35 παρ. 6 χρονικάς προϋποθέσεις, καταβάλλεται εφ’ άπαξ βοήθημα δι’ έξοδα κηδείας οριζόμενον δι’ αποφάσεως του Δ.Συμβουλίου και μη δυνάμενον να είναι μικρότερον μεν του ενός μηνιαίου μισθού δια τους αμέσως ησφαλισμένους και ημίσεως δια τους εμμέσως τοιούτους ανώτερον δε των δύο μισθών προκειμένου περί των αμέσως ησφαλισμένων, του ενός δε μισθού προκειμένου περί των εμμέσως ησφαλισμένων. Το βοήθημα τούτο καταβάλλεται και όταν ο θάνατος του ησφαλισμένου επήλθε μετά την έκλειψιν των ανωτέρω προϋποθέσεων, διαρκούντος όμως του χρόνου ασφαλίσεώς του παρά τω Ταμείω, συμφώνως τω άρθρ. 39 παρ.
3. 2.Τα έξοδα κηδείας καταβάλλονται εις τον επιζώντα σύζυγον ή εις οιονδήποτε πρόσωπον επιμεληθέν αποδεδειγμένως τα της κηδείας και κατόπιν υποβολής αντιγράφου ληξιαρχικής πράξεως θανάτου ή εν αδυναμία προσαγωγής ταύτης, κατά την κρίσιν του Δ.Σ. βεβαιώσεως ανεγνωρισμένου Νοσοκομείου ή κλινικής». Αι παρ. 1 και 2 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ. 725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 100). Διόρθ. ημαρτ. εν ΦΕΚ 154/
4. Κατασκηνώσεις. Άρθρ.38α.-«Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Συμβουλίου του Ταμείου, εγκρινομένης υπό του Υπουργείου Εργασίας, να διατίθηται κατ’ έτος εκ του πλεονάσματος του Κλάδου Ασθενείας χρηματικόν ποσόν μη δυνάμενον να είναι ανώτερον των 25% των πλεονασμάτων της ληξάσης χρήσεως ή του 10% των πλεονασμάτων των παρελθουσών χρήσεων, δια την οργάνωσιν ιδίων εξοχικών κατασκηνώσεων προς αποστολήν εις αυτάς κατά την θερινήν περίοδον, τέκνων ησφαλισμένων του Ταμείου ηλικίας 614 ετών προς βελτίωσιν της υγιεινής των καταστάσεως. Αι ως άνω κατασκηνώσεις θα λειτουργούν επί τη βάσει των κανονισμών του Υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας, θα ελέγχωνται δε από πάσης πλευράς δια την καλήν και ομαλήν λειτουργίαν των υπό των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εργασίας. Εάν η οργάνωσις ιδίων κατασκηνώσεων δεν είναι κατά την κρίσιν του Δ.Σ. εφικτή ή συμφέρουσα, δύναται το Ταμείον να συμβάλληται με κατασκηνώσεις οργανουμένας υπό του Δημοσίου ή Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου, διατεθειμένων να δεχθούν τέκνα ησφαλισμένων ή συνταξιούχων, εφ’ όσον κατά την κρίσιν του Δ.Σ. παρέχονται ικαναί εγγυήσεις καλής ενδιαιτήσεως. Το Ταμείον δύναται κατ’ εξαίρεσιν να συμβάλληται με ιδιωτικές κατασκηνώσεις, εφ’ όσον ητιολογημένως δεν είναι εφικτή η πραγματοποίησις των ανωτέρω. Εις την περίπτωσιν ταύτην απαιτείται δημοσίευσις προσκλήσεως προς ενδιαφερομένας προς υποβολήν σχετικών προσφορών επί των οποίων αποφαίνεται το Δ.Σ. λαμβάνον υπ’ όψιν την προσφερομένην τιμήν εν συνδυασμώ προς τας παρεχομένας εγγυήσεις καλής ενδιαιτήσεως τω παραθεριστών. (Αντί για τη σελ. 1607(α) Σελ. 1607(β) Τεύχος 1-21 Σελ. 127 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 306 Αι ως άνω αποφάσεις του Δ. Συμβουλίου υπόκεινται εις την έγκρισιν του Υπουργού Εργασίας. Αι λεπτομέρειαι της καλής λειτουργίας των κατασκηνώσεων ως και ο επ’ αυτών έλεγχος του Ταμείου από πάσης πλευράς, ρυθμίζονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εντός των ορίων της παρούσης. Την ομαλήν και απρόσκοπτον λειτουργίαν τω μετά του Ταμείου συμβεβλημένων κατασκηνώσεων ως και τον έλεγχον επ’ αυτών θα διενεργή δια των αρμοδίων οργάνων του το Υπουργείον Εργασίας δια συνεχούς και ενδελεχούς παρακολουθήσεως». Το άρθρ. 38α προστεθέν δια της υπ’α ριθ. 37096/Σ.861 της 23 Αυγ./9 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 154) ετροποποιήθη και συνεπληρώθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 47823/Σ.521 της 9/11 Αυγ. 1956 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 156). Α΄.Ιατρική περίθαλψις Άρθρ.39.-«1.Εις τους ησφαλισμένους και τα μέλη οικογενείας αυτών τ’ αναφερόμενα εις το άρθρ. 6, παρέχεται ιατρική περίθαλψις, εφ’ όσον ο ησφαλισμένος έχει πραγματοποιήσει 50 τουλάχιστον ημέρας εργασίας είτε κατά το προηγούμενον της ημέρας εργασίας είτε κατά το προηγούμενον της ημέρας της αναγγελίας της ασθενείας ή της πιθανής ημέρας τοκετού, ημερολογιακόν έτος, είτε κατά το τελευταίον προ της τοιαύτης αναγγελίας 15μηνον, μη συνυπολογιζομένων πάντως εις τας ως άνω 50 ημέρας εργασίας της κατά το τελευταίον ημερολογιακόν τρίμηνον του 15μήνου πραγματοποιηθεισών ημερών εργασίας. 2.Οι εις τα θερινά κέντρα και λουτροπόλεις απασχολούμενοι και διαμένοντες ησφαλισμένοι, δικαιούνται πλήρους νοσοκομειακής περιθάλψεως και των λοιπών παροχών πλην της σανατοριακής περιθάλψεως, εφ’ όσον εντός τριετίας από της ασφαλίσεώς των συνεπλήρωσαν τουλάχιστον 6 μηνών ασφαλιστικάς εισφοράς και κατ’ έτος ουχί ολιγωτέρας των δύο μηνών. Ημέραι καθ’ ας ο ησφαλισμένος ελάμβανεν επίδομα ανεργίας ή ασθενείας θεωρούνται ως ημέραι εργασίας εν τη εννοία του παρόντος άρθρου ως προς την ιατρικήν περίθαλψιν. 3.Ιατρική περίθαλψις παρέχεται εφ’ όσον διαρκεί η ασθενεία έστω και αν τω μεταξύ έπαυσε πληρούν το ησφαλισμένον πρόσωπον τας προϋποθέσεις της παρ.
5. Περίθαλψις όμως δια νέαν περίπτωσιν ασθενείας παρέχεται μόνον εφ’ όσον πληρούνται αι προϋποθέσεις της παρ.
6. Σελ. 1608(β) Τεύχος 1-21–Σελ. 128 4.Η ιατρική περίθαλψις περιλαμβάνει ιατρικάς φροντίδας, παρακλινικά εξετάσεις πάσης φύσεως, ειδικάς θεραπείας, φάρμακα συνήθη και ειδικά θεραπευτικά μέσα και προθέσεις, λουτροθεραπείαν καθώς και περίθαλψιν εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια, ως τοιούτων νοουμένων των ασύλων και των σανατορίων, εφ’ όσον παρίσταται ανάγκη, και εφ’ ην έκτασιν επιβάλλει η κατάστασις του ασθενούς. Αι ιατρικαί φροντίδες παρέχονται δωρεάν, ως προς τας λοιπάς παροχάς. Το Τ.Α.Ξ.Υ. δύναται να καθορίζη δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. αυτού ποσοστόν συμμετοχής του ησφαλισμένου ή των εν άρθρ. 6 αναφερομένων μελών οικογενείας τούτων εκ τω σχετικών δαπανών, μη δυναμένης να υπερβή το 1/4 ταύτης. 5.Εάν ελλείψει κλινικής ή άλλων θεραπευτικών εγκαταστάσεων δεν είναι δυνατή η νοσηλεία ασθενούς φυματικού εις Σανατόριον, είτε γενικώς είτε δι’ όλον τον απαιτούμενον χρόνον συμφώνως προς τα δεδομένα της ιατρικής επιστήμης, δύναται ν’ αναλαμβάνηται υπό του Τ.Α.Ξ.Υ. η κατ’ οίκον νοσηλεία αυτού μέχρις ότου διαπιστωθή ιατρικώς ότι δεν χρήζει σανατοριακής περιθάλψεως ή μέχρις ότου εξευρεθούν τα μέσα προς παροχήν τοιαύτης. Κατά το διάστημα τούτο ο ασθενής, εκτός της πλήρους ιατρικής περιθάλψεως η οποία παρέχεται προς αυτόν κατ’ οίκον λαμβάνει επί πλέον βασικά είδη διαιτολογίου φυματικού ή το αντίτιμον αυτών εις χρήμα συμφώνως προς τα δι’ ειδικής αποφάσεως του Δ.Σ. καθορισθησόμενα. Η παροχή των τροφίμων ή του αντιτίμου τούτων εξακολουθεί και επί έξ μήνας μετά την έξοδον του ασθενούς εκ του σανατορίου ή την διαπίστωσιν της ελλείψεως της ανάγκης σανατοριακής περιθάλψεως προκειμένου περί νοσηλευομένου κατά τ’ ανωτέρω κατ’ οίκον ασχέτως προς το προβλεπόμενον υπό του άρθρ. 35 χρηματικόν επίδομα ασθενείας. 6.Εάν εν τω τόπω διαμονής του ασθενούς δεν είναι δυνατή η νοσηλεία εν θερεπευτηρίω ή η παροχή των δεουσών ειδικών ιατρικών φροντίδων και γενκώς της δεούσης ιατρικής περιθάλψεως ην απαιτεί η ασθένειά του, το Τ.Α.Ξ.Υ. συμμετέχει και εις τας δαπάνας προς μετάβασιν και επιστροφήν του ασθενούς εν αποδεδειγμένη δε ανάγκη και ενός συνοδού αυτού εκ του τόπου της διαμονής του εις το πλησιέστερον κέντρον ένθα είναι δυνατόν να παρασχεθή εις αυτόν η δέουσα ιατρική περίθαλψις. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 307 7.Ειδικώς δια την παροχήν σανατοριακής περιθάλψεως ή των αντί ταύτης αναφερομένων εν παρ. 5 του παρόντος άρθρου απαιτείται εκτός τω εν παρ. 1 οριζομένων προϋποθέσεων και η πραγματοποίησις εκ μέρους του ησφαλισμένου 350 τουλάχιστον ημερών εργασίας κατά τα τέσσαρα προηγούμενα της ημέρας της αναγγελίας ημερολογιακά έτη». Αι παρ. 1-7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ.725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασία (ΦΕΚ Β΄ 100). Μεταβατική διάταξις «Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. να επιστραφή το ποσόν όπερ κατεβλήθη παρ’ ενός εκάστου ησφαλισμένου των Υπ/των του Ταμείου, δια ιατρικήν εξέτασιν πέραν του υπό της υπ’ αριθ. 15667/Υ.169/24.2.58 κοινής αποφάσεως Υπουργών Οικονομικών, Κοινωνικής Προνοίας και Εργασίας προβλεπομένου ημίσεος της μικροτέρας τιμής του κατωτέρου ορίου της αναγραφομένης εν τω σχετικώ πίνακι του επί τη βάσει του άρθρου του Α.Ν. 1565/39 «περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος» εκδοθέντος από 23.12.1957-1.
7. 1958 Β.Δ/τος «περί κανονισμού αμοιβής Ιατρικών επισκέψεων και πράξεων και ιατροδικαστικών υπηρεσιών» και μέχρι του ποσού του υπό του ανωτέρω πίνακος προβλεπομένου κατωτάτου ορίου αμοιβής. Η καταβολή των ως άνω ποσών ενεργείται βάσει των κατά Νόμον υποβαλλομένων παραστατικών στοιχείων και εφ’ όσον η δαπάνη ανάγεται εις την χρονικήν περίοδον αό 31.3.1958 μέχρι 30.9.1958». Η ανωτέρω εντός « » μεταβατική διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 58517/Σ.709 της 2/9 Ιουλ. 1960 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 317). Άρθρ.40.-«Ησφαλισμένοι αναλαμβάνοντες αντιπροσωπευτικόν αξίωμα εις επαγγελματικάς οργανώσεις ή οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή δημόσιον λειτούργημα και κωλυόμενοι ως εκ τούτου εις την άσκησιν του επαγγέλματος αυτών, διατηρούν άνευ χρονικού περιορισμού τα δικαιώματα παροχών και ασφαλίσεως εν γένει, καταβάλλοντες εισφοράν ίσην προς την εισφοράν του τελευταίου μηνός της ενεργού ασφαλιστικής υπηρεσίας των παρά Ξενοδοχείω ή οικοτροφείω». Το άρθρ. 40 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 38863/Σ.898 της 2/8 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 152). «ΚΛΑΔΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ «Άρθρ.41.-1.Δικαιούχοι α)Ασφαλισμένος του Ταμείου που συνταξιοδοτείται λόγω γήρατος, ή αναπηρίας από το φορέα κύριας ασφάλισης, δικαιούται εφάπαξ βοηθήματος εάν έχει συμπληρώσει μέχρι την έκδοση της πρώτης συνταξιοδοτικής του απόφασης και όχι της τυχόν μεταγενέστερης απόφασης αναθεώρησης ή αναπροσαρμογής της σύνταξης και εφόσον στη σύνταξη εξέρχεται από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου, 60 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές, στον κλάδο του Κεφαλαίου Πρόνοιας του Ταμείου, εάν όμως εξέρχεται σε σύνταξη από άλλο επάγγελμα, 120 τουλάχιστον από τις οποίες οι 36-και στις δύο περιπτώσεις- θα πρέπει να είναι μέσα σε μια πενταετία πριν από την τελευταία ημέρα ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο, ή πριν από οποιαδήποτε προγενέστερη ημερομηνία ασφαλιζόμενης εργασίας που θα επιλέγει ο ασφαλισμένος, στην τελευταία όμως περίπτωση και οι 60 ή οι 120 καταβολές θα πρέπει να συμπληρώνονται μέχρι και την ημερομηνία αυτή. Ημέρες εργασίας που ασφαλίζονται στο Ταμείο κατ’ εφαρμογή του άρθρ. 6 του καταστατικού, όταν τυχόν πραγματοποιούνται μετά την έκδοση της συνταξιοδοτικής απόφασης ή και γενικά από συνταξιούχους, δεν υπολογίζονται ούτε για την συμπλήρωση των 60 καταβολών ούτε για τον υπολογισμό του μισθού αλλά ούτε και σε καμία άλλη περίπτωση. Η ισχύς του τελευταίου αυτού εδαφίου αρχίζει την πρώτη του μήνα εκείνου που αρχίζει μετά πάροδο έξι

(6)μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης και κατισχύει κάθε άλλης διάταξης του άρθρου αυτού. Ασφαλισμένος που απασχολείται εποχιακά, δηλαδή αποκλειστικά και μόνο μέσα στο διάστημα από 1 Απριλίου μέχρι 31 Οκτωβρίου, αντί των 36 πλήρων μηνιαίων καταβολών του πρώτου εδαφίου, αρκούν 10, εάν όμως απασχολείται λιγότερο από 9 μήνες κατά ημερολογιακό έτος (μειωμένη απασχόληση) ανεξαρτήτως της εποχής της απασχόλησής του, αντί των 36 πλήρων μηνιαίων καταβολών του πρώτου εδαφίου αρκούν 15. Εάν ασφαλισμένος έχει εργαστεί ορισμένα έτη εποχιακά και άλλα μειωμένη απασχόληση και άλλα συνεχώς, θα πρέπει να συμπληρώσει πλήρεις καταβολές, κατά την τελευταία πενταετία πριν από την ημερομηνία που ορίζεται με το πρώτο εδάφιο, κατά τον λόγο των ετών αυτών, δηλ. για κάθε χρόνο συνεχούς απασχόλησης το ένα πέμπτο των 36 καταβολών, για κάθε χρόνο εποχιακής και μόνο απασχόλησης το ένα πέμπτο των 10 καταβολών και για κάθε χρόνο μειωμένης απασχόλησης το ένα πέμπτο των 15 καταβολών. (Αντί για τη σελ. 1609(γ) Σελ. 1609(δ) Τεύχος 1206-Σελ. 47 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 308 Πλήρεις μηνιαίες καταβολές για την εφαρμογή του άρθρου αυτού νοούνται αυτές που περιλαμβάνουν εισφορές και συνεισφορές 25 ημερών πενθήμερης εβδομαδιαίας απασχόλησης με πλήρες ωράριο για κάθε μήνα, τυχόν δε μη πλήρεις καταβολές, συμπληρώνονται με προηγούμενες. Περισσότερες των 25 ή 22 ημερών απασχόλησης με πλήρες ωράριο κατά τον αυτό ημερολογιακό μήνα, προσμετράται για την συμπλήρωση τυχόν μη πλήρων καταβολών άλλων μηνών του ίδιου ημερολογιακού έτους, εφόσον για αυτές έχουν υπολογισθεί εισφορές και συνεισφορές και στον κύριο συνταξιοδοτικό φορέα, σε καμιά όμως περίπτωση δεν θα υπολογισθούν περισσότερες από δώδεκα πλήρεις μηνιαίες καταβολές για το ίδιο ημερολογιακό έτος. Οι εισφορές και συνεισφορές δεν απαιτείται να έχουν εισπραχθεί, αρκεί να έχουν βεβαιωθεί νόμιμα. β)Ασφαλισμένος του Ταμείου που εξέρχεται οπωσδήποτε από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου, δικαιούται αυτός ή τα μέλη της οικογενείας του σε περίπτωση θανάτου του, εφάπαξ χρηματικό βοήθημα από το Κεφάλαιο Πρόνοιας, εφόσον έχει συμπληρώσει κατά το χρόνο της τοιαύτης εξόδου του, εικοσαετή

(20)άσκηση του επαγγέλματος του ξενοδοχοϋπαλλήλου και 180 τουλάχιστον μηνιαίες καταβολές στον Κλάδο, εκ των οποίων οι 36 μέσα στην τελευταία πενταετία πριν από την έξοδό του από το επάγγελμα ή πριν από οποιαδήποτε ημερομηνία, ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο που επιλέγει ο ασφαλισμένος και στην οποία συμπληρώνονται οι 180 καταβολές. γ)Εάν ασφαλισμένος που έχει τις προϋποθέσεις μιας εκ των προηγουμένων υποπαραγράφων, αποβιώσει πριν υποβάλλει αίτηση για να λάβει το εφάπαξ βοήθημα ή στην περίπτωση της υποπαρ. 1α και πριν ακόμα συνταξιοδοτηθεί, δικαιούται το βοήθημα εξ ιδίου και όχι εκ παραγωγού δικαιώματος εκείνα και μόνο τα μέλη της οικογενείας του που τυχόν θα λάβουν εξ αιτίας του θανάτου του σύνταξη από τον κύριο συνταξιοδοτικό φορέα, στα οποία κατανέμεται το ποσό του βοηθήματος κατά τον λόγο της συμμετοχής τους στη σύνταξη. 2.Ποσό εφάπαξ βοηθήματος. α)το ποσό του εφάπαξ βοηθήματος ισούται με το γινόμενο του από την παράγραφο αυτή οριζομένου «μισθού» του ασφαλισμένου επί τον αριθμό των ετών ασφάλισής του στον Κλάδο Πρόνοιας, για το τμήμα αυτού μέχρι 105.000 δραχμ., προσαυξημένο κατά το γινόμενο του 50% του επί πλέον μισθού για τον οποίο καταβλήθηκαν νόμιμα ασφαλιστικές εισφορές, επί τον αριθμό των ετών ασφάλισης. β)Προκειμένου περί ασφαλισμένων που συμπληρώνουν 360 πλήρεις μηνιαίες καταβολές στον Κλάδο Πρόνοιας του Ταμείου, το πιο πάνω βοήθημα προσαυξάνεται κατά 5 μισθούς, οι οποίοι υπολογίζονται με ανάλογη εφαρμογή αυτής της παραγράφου. Σελ. 1610(δ) Τεύχος 1206-Σελ. 48 γ)Για την εξεύρεση των ετών ασφάλισης, κάθε έτος ασφάλισης πρέπει να περιλαμβάνει 12 μήνες των 25 ημερών εργασίας με πλήρες ωράριο και για τις οποίες καταβλήθηκαν και οι νόμιμες εισφορές. Αν κατά το άθροισμα του χρόνου ασφάλισης και μετά τον υπολογισμό των πλήρων ετών, απομένει διάστημα έξι

(6)και πάνω μηνών, λογίζεται ως πλήρες έτος, ενώ διάστημα κάτω των έξι

(6)μηνών, δεν λαμβάνεται υπόψη. δ)Για την εξεύρεση του κατά την παράγραφο αυτή «μισθού», σε κάθε περίπτωση παροχής εφάπαξ ή επιστροφής εισφορών, λαμβάνεται ως αφετηρία η τελευταία ημέρα ασφάλισης του δικαιούχου στο Ταμείο, ή η τυχόν προηγούμενη ημερομηνία που επέλεξε ο ασφαλισμένος, σύμφωνα με τα ανωτέρω, μέχρι να συμπληρωθούν αποδοχές για τις οποίες υπολογίσθηκαν ασφαλιστικές εισφορές στο ταμείο 600 ημερών εργασίας με πλήρες ωράριο (για εξαήμερη απασχόληση) ή 528 ημερών εργασίας με πλήρες ωράριο (για πενθήμερη απασχόληση), προσαυξημένες με δώρα εορτών και επίδομα αδείας δύο ετών. Το άθροισμα δε αυτών διαιρείται με το

1. ε)Μέσα στην τελευταία πενταετία (περιλαμβανομένης και της πιο πάνω κρίσιμης διετίας), οι αποδοχές σύμφωνα με τα ανωτέρω, που υπολογίζονται για την εξεύρεση του «μισθού», δεν επιτρέπεται να ξεπερνούν ετησίως πέραν της υπέρβασης που δικαιολογείται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, Διαιτητικές Αποφάσεις, Υπουργικές Αποφάσεις, διατάξεις νόμων ή άλλες γενικής και υποχρεωτικής εφαρμογής διατάξεις. στ)Κατά τον υπολογισμό των πιο πάνω 600 ή 528 ημερών εργασίας, δεν υπολογίζονται όσες τυχόν ημέρες εργασίας πραγματοποιούνται μετά την ημερομηνία που επέλεξε ο ασφαλισμένος ως τελευταία ημέρα της πενταετίας, κατά τα πιο πάνω οριζόμενα. ζ)Το ποσό που προκύπτει μετά τον υπολογισμό του εφάπαξ βοηθήματος ή επιστροφής εισφορών, στρογγυλοποιείται στην προηγούμενη εκατοντάδα. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 309 3.Επιστροφή Εισφορών. α)Ασφαλισμένος που εξέρχεται από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου και δεν δικαιούται ποσού εφάπαξ βοηθήματος, λόγω μη συμπληρώσεως των απαιτουμένων από το καταστατικό προϋποθέσεων, δικαιούται επιστροφής των ατομικών του μόνο εισφορών που αναλογούν στον κλάδο Πρόνοιας, εφόσον κατά την έξοδό του από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου έχει συμπληρώσει 60 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές στον κλάδο, επιφυλασσομένων των διατάξεων της παρ. 1α και της παρ.
2. β)Σε περίπτωση θανάτου του ασφαλισμένου, το ίδιο δικαίωμα με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, έχουν τα μέλη οικογενείας του, όπως αυτά ορίζονται στην παρ. 1γ αυτού. 4.Άσκηση δικαιώματος. Για τη λήψη εφάπαξ βοηθήματος, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να υποβάλλουν σχετική αίτηση και τα παρακάτω δικαιολογητικά: α)Συνταξιοδοτική απόφαση, όταν η συνταξιοδότηση αποτελεί προϋπόθεση καταβολής του εφάπαξ βοηθήματος. β)Βεβαίωση του τελευταίου ή των τελευταίων εργοδοτών, που να καλύπτει τα 5 τελευταία χρόνια της απασχόλησης του ασφαλισμένου ως ξενοδοχοϋπαλλήλου, από την οποία να προκύπτουν ο χρόνος της απασχόλησής του, οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του και η ειδικότητα της εργασίας του. γ)Υπεύθυνη δήλωση του Νόμ. 1599/1985, ότι απεχώρησε οριστικά από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου. δ)Τα βιβλιάρια ασθενείας, για να σημειωθεί η υποβολή της αίτησης. Ο συνταξιούχος και ο αποχωρών από το επάγγελμα ξενοδοχοϋπάλληλος, για να λάβει το εφάπαξ βοήθημα, υποχρεούται να παραδώσει τα βιβλιάρια ασθενείας για ακύρωση. 5.Λήψη αποφάσεων και άσκηση αναθεώρησης. α)Το αρμόδιο όργανο του Ταμείου εκδίδει την απόφαση για την χορήγηση του εφάπαξ βοηθήματος ή για την επιστροφή των εισφορών, όπου αυτή προβλέπεται, ο δε δικαιούχος μπορεί να ζητήσει την αναθεώρησή της για μία μόνο φορά μέσα σε τρεις μήνες από την γνωστοποίησή της σε αυτόν. β)Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, μπορεί και με δική του πρωτοβουλία να προβαίνει στην αναθεώρηση των παραπάνω αποφάσεων. γ)Ποσόν το οποίο, μετά από αναθεώρηση θα πρέπει να επιστραφεί στο Ταμείο, εισπράττεται άτοκα σε μία ή περισσότερες δόσεις που τυχόν ορίζει η απόφαση του Δ.Σ. κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ. Επίσης άτοκα καταβάλλεται στον δικαιούχο το ποσό που τυχόν θα δικαιωθεί από την απόφαση του Δ.Σ. μετά την πιο πάνω αναθεώρηση. 6.Απαράγραπτο του δικαιώματος. Το δικαίωμα για τη λήψη εφάπαξ βοηθήματος και επιστροφής εισφορών, όπου αυτή προβλέπεται, είναι απαράγραπτο. 7.Εκχώρηση-Κατάσχεση-Συμψηφισμός. Απαγορεύεται η εκχώρηση ή η κατάσχεση του εφάπαξ βοηθήματος που χορηγεί το Ταμείο. Προκειμένου περί διατροφής συζύγου, κατιόντων ή ανιόντων, επιτρέπεται η κατάσχεση του 1/3 του ποσού, μετά από απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου. Συμψηφισμός με τα χορηγούμενα από το Ταμείο βοηθήματα επιτρέπεται μόνο προς απόσβεση οφειλών των δικαιούχων ή του ασφαλισμένου από το οποίο κατέστησαν δικαιούχοι, προς το Ταμείο. 8.Επάνοδος στο επάγγελμα. α)Ασφαλισμένος που έλαβε εφάπαξ βοήθημα από τον Κλάδο Πρόνοιας, σε περίπτωση επανόδου του σε ασφαλιζόμενη εργασία, όταν εξέλθει και πάλι από το επάγγελμα, δεν δικαιούται δεύτερο εφάπαξ βοήθημα, αλλά μόνο επιστροφής των ατομικών του εισφορών, εφόσον από την εκ νέου υπαγωγή του στην ασφάλιση του Ταμείου, συμπλήρωσε 120 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές, από τις οποίες οι 36 τουλάχιστον μέσα στην τελευταία, πριν από την έξοδό του, πενταετία. β)Ασφαλισμένος που δικαιώθηκε επιστροφή εισφορών από τον κλάδο του Κεφαλαίου Πρόνοιας, σε περίπτωση επανόδου του σε ασφαλιζόμενη στο Ταμείο εργασία, όταν εξέλθει και πάλι από το επάγγελμα, θεωρείται ότι υπήχθη για πρώτη φορά στην ασφάλιση του Ταμείου και δικαιούται να πάρει εφάπαξ βοήθημα ή επιστροφή εισφορών, εφόσον πληρούνται οι αντίστοιχες προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, σε καμιά όμως περίπτωση δεν υπολογίζεται ο προηγούμενος χρόνος της ασφάλισής του, για τον οποίο του επιστράφηκαν οι εισφορές. 9.Τήρηση Μητρώου. α)Στο Ταμείο τηρείται: αα)χωριστό αρχείο των δικαιολογητικών, βάσει των οποίων αναγνωρίσθηκε σε κάθε περίπτωση, το δικαίωμα παροχών αυτού του άρθρου. Για το σκοπό αυτό καταρτίζεται, ιδιαίτερα για κάθε βοηθηματούχο, φάκελλος που περιέχει όλα τα σχετικά δικαιολογητικά από την αίτηση μέχρι την είσπραξη. Το αρχείο περιλαμβάνει και τους φακέλλους των αιτήσεων που απορρίφθηκαν λόγω ελλείψεως των αναγκαίων προϋποθέσεων. ββ)Μητρώο στο οποίο εμφανίζονται αλφαβητικά τα ονόματα όλων όσων υπέβαλαν αίτηση για τις παροχές αυτού του άρθρου. Ειδικότερα το Μητρώο εμφανίζει το ονοματεπώνυμο, το πατρώνυμο, τον αριθμό μητρώου του ασφαλισμένου που υπέβαλε την αίτηση, τον αριθμό και την ημερομηνία της απόφασης για τη χορήγηση, του βοηθήματος, το ποσό του βοηθήματος, τον αριθμό και την ημερομηνία εντάλματος και την ημερομηνία εξόφλησης του εντάλματος για την χορήγηση του βοηθήματος. β)Στο μητρώο περιέχεται στήλη παρατηρήσεων για την αναγραφή κάθε άλλου χρήσιμου στοιχείου. (Αντί για τη σελ. 1611(θ) Σελ. 1611(ι) Τεύχος 1206-Σελ. 49 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 310 γ)για όσους δεν δικαιώθηκαν βοηθήματος αναγράφεται ο αριθμός και η ημερομηνία της απορριπτικής απόφασης του αρμοδίου οργάνου και στη στήλη των παρατηρήσεων σημειώνεται ότι απορρίφθηκε η αίτηση. 10.Προαιρετική ασφάλιση. α)Ασφαλισμένος που έχει πραγματοποιήσει 50 τουλάχιστον πλήρεις μηνιαίες καταβολές στην ασφάλιση του Κλάδου Πρόνοιας του Ταμείου, δικαιούται να ασφαλιστεί προαιρετικά στον Κλάδο εάν απασχοληθεί σε ασφαλιστέο στο Ταμείο εργασία, αλλά σε περιοχή που δεν έχει επεκταθεί η ασφάλισή του. β)Ασφαλισμένος του Ταμείου που απολύεται κατόπιν καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του και καταβολής αποζημίωσης από τον εργοδότη, όταν έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 156 ή περισσότερες, αλλά όχι 180 πλήρεις μηνιαίες καταβολές στον Κλάδο του Κεφαλαίου Πρόνοιας του Ταμείου, από τις οποίες οι 36 να είναι μέσα σε μία πενταετία πριν από την τελευταία ημέρα ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο, ή πριν από οποιαδήποτε προγενέστερη ημερομηνία ασφαλιζόμενης εργασίας στο Ταμείο, που θα επιλέγει ο ασφαλισμένος, στην τελευταία όμως περίπτωση και οι 156 καταβολές θα πρέπει να συμπληρώνονται μέχρι και την ημερομηνία αυτή, δικαιούται να ασφαλιστεί προαιρετικά στον Κλάδο Πρόνοιας του Ταμείου, μέχρι την συμπλήρωση 180 πλήρων μηνιαίων καταβολών. γ)Η προαιρετική ασφάλιση δεν μπορεί να ξεπεράσει σε καμιά περίπτωση συνολικά τις 24 πλήρεις μηνιαίες καταβολές και ο προαιρετικά ασφαλισμένος υποχρεούται να καταβάλει, κάθε μήνα, ολόκληρο το ποσό της εισφοράς ασφαλισμένου και εργοδότη που αναλογεί, στην πρώτη από τις πιο πάνω περιπτώσεις στις αποδοχές τις οριζόμενες αντίστοιχα από το νόμο ή τις συλλογικές συμβάσεις, ως ελάχιστο όριο για την ειδικότητα και τη θέση που κατέχει, στη δεύτερη δε από τις πιο πάνω περιπτώσεις στο 26πλάσιο των βασικών αποδοχών ανειδίκευτου εργάτη ή στις αποδοχές που ορίζονται για την πρώτη περίπτωση κατ' επιλογή του ασφαλισμένου. Καθυστέρηση καταβολής της μηνιαίας εισφοράς πέραν των τριών μηνών αφότου έγινε απαιτητή, συνεπάγεται απώλεια του δικαιώματος για το μετέπειτα διάστημα. δ)Οι καταβολές που γίνονται σύμφωνα με αυτή τη διάταξη, υπολογίζονται και για την συμπλήρωση των απαιτουμένων κατά την τελευταία πενταετία ελαχίστων καταβολών και για τον υπολογισμό του ποσού του εφάπαξ, εάν εμπίπτουν στην τελευταία διετία. Σελ. 1612(ι) Τεύχος 1206-Σελ. 50 ε)Αιτήσεις για την υπαγωγή στην προαιρετική ασφάλιση δεν γίνονται δεκτές αν δεν υποβληθούν το αργότερο μέσα σε δύο μήνες από την έναρξη εργασίας στην πρώτη από τις πιο πάνω περιπτώσεις και σε τρεις μήνες από την καταγγελία της σύμβασης εργασίας στην δεύτερη από αυτές που ανατρέχουν, αντίστοιχα, στον χρόνο ενάρξεως της εργασίας ή στον χρόνο της καταγγελίας. στ)Αιτήσεις για προαιρετική ασφάλιση που υποβλήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση της παρούσης απόφασης, εξετάζονται σύμφωνα με το προϊσχύον καθεστώς. 11.Προσωπικό του Ταμείου. α)Όπου στο καταστατικό του Ταμείου απαιτείται υπηρεσία «ξενοδοχοϋπαλλήλου» ως προϋποθεση για την απόκτηση δικαιώματος λήψης εφάπαξ βοηθημάτων, όταν πρόκειται για το προσωπικό του Ταμείου, θεωρείται η υπηρεσία του στο Ταμείο. β)Προσωπικό που μετατάσσεται από άλλο Οργανισμό έχει δικαίωμα να αναγνωρίσει για την ασφάλισή του στον Κλάδο Πρόνοιας του Ταμείου την προϋπηρεσία του στον οργανισμό από τον οποίο προέρχεται, με αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία έξ

(6)μηνών από την μετάταξή του και με την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, όπως ορίζεται στην παρ. 12 του παρόντος και εφαρμόζεται αναλόγως. γ)Οι διατάξεις της προηγούμενης περίπτ. (β), δεν εφαρμόζονται όταν ο μετατασσόμενος υπάλληλος δικαιούται ή δικαιώθηκε για το χρόνο αυτό εφάπαξ βοήθημα από τον Οργανισμό από τον οποίο προέρχεται. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 311 12.Εξαγορά προϋπηρεσίας. α)Η εξαγορά της τυχόν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας όπου προβλέπεται παρόμοια αναγνώριση, γίνεται με την καταβολή της καθορισμένης εισφοράς ασφαλισμένου και εργοδότη για τον κλάδο πρόνοιας του Ταμείου στις αποδοχές του μήνα κατά τον οποίο υποβάλλεται η αίτηση για αναγνώριση της προϋπηρεσίας του και το πιο πάνω γινόμενο πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των μηνών της προϋπηρεσίας που θα αναγνωρισθεί. β)Το ποσό της οφειλής εξοφλείται, κατ’ επιλογή του οφειλέτη, είτε «εφάπαξ» είτε σε μηνιαίες δόσεις, ο αριθμός των οποίων καθορίζεται από το Δ.Σ. του Ταμείου και δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από τον αριθμόν των αναγνωριζομένων μηνών. γ)Η πρώτη απ τις δόσεις πρέπει να καταβληθεί μέσα στον επόμενο μήνα από εκείνον που κοινοποιείται η σχετική απόφαση στον ασφαλισμένο. δ)Οι παραπάνω δόσεις παρακρατούνται κάθε μήνα υποχρεωτικά από τις αποδοχές του ασφαλισμένου, από τον εργοδότη του και αποδίδονται στο Ταμείο μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές του προσωπικού του, ενώ την ευθύνη για την ανελλιπή καταβολή των δόσεων φέρει και ο οφειλέτης ασφαλισμένος. Εάν ο ασφαλισμένος αποχωρήσει από την υπηρεσία, μπορεί να συνεχίσει να καταβάλλει κάθε μήνα τις δόσεις στο Ταμείο ή στην Τράπεζα που έχει ορισθεί από το Ταμείο. ε)Όταν δεν εξοφλείται κάποια δόση μέσα στον μήνα που αντιστοιχεί αυτή, το ποσό της δόσης που δεν καταβλήθηκε εμπρόθεσμα, επιβαρύνεται με τα νόμιμα πρόσθετα τέλη καθυστέρησης καταβολής ασφαλιστικών εισφορών και σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής κάποιας δόσης, πέρα από έξι

(6)μήνες, χάνεται το δικαίωμα αναγνώρισης του υπολοίπου χρόνου δηλαδή δεν αναγνωρίζεται ο χρόνος στον οποίο αναλογούν οι δόσεις που δεν καταβλήθηκαν ενώ επιστρέφονται άτοκα δόσεις που τυχόν καταβλήθηκαν, αφότου χάθηκε το δικαίωμα». Το άρθρ. 41, όπως ίσχυε μετά από τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του, αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από το άρθρο πρώτο της Φ.202/403/8-15 Ιουλ. 1992 (ΦΕΚ Β΄ 463) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων, κατωτ. αριθ.

1. «Ασφαλισμένοι του Ταμείου οι οποίοι συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις της περίπτωσης β, της παρ. 1 του άρθρου αυτού μέχρι 31.12.1997 και οι οποίοι έχουν, μέχρι την ίδια ημερομηνία, ηλικία 50 ετών εφόσον ασφαλίζονται για κύρια σύνταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και 53 ετών οι λοιποί, μπορούν να λάβουν εφάπαξ βοήθημα, χωρίς να αποχωρήσουν από το επάγγελμα του ξενοδοχοϋπαλλήλου με την συμπλήρωση του 53ου έτους της ηλικίας τους η πρώτη κατηγορία και του 56ου έτους η δεύτερη κατηγορία. Η διάταξη αυτή δεν καταλαμβάνει στους ασφαλισμένους υπαλλήλους του Ταμείου». Η μέσα σε « » μεταβατική διάταξη προστέθηκε από την με αριθμ. Φ 202/1698/11-17 Νοεμ. 1997, (ΦΕΚ Β΄ 1049), απόφ. Υπ. Εργασίας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Άρθρ.42.-Η ισχύς του παρόντος Καταστατικού άρχεται από 1ης Απρ.
2. Δια του άρθρ. 5 παρ. 1 Α.Ν. 1846/1951 (τόμ. 15Β σελ. 22,01 και επ.) εθεσπίσθησαν κατώτατα όρια χορηγήσεων των ειδικών Ταμείων κυρίας ασφαλίσεως των ασκούντων ασφάλισιν ασθενείας και συντάξεων. (Αντί για τη σελ. 1613(ε) Σελ. 1613(ζ) Τεύχος 1327 Σελ. 47 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 312 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 313 άρθρ. 22 του Νόμ. 2084/
3. Γ.Άλλοι πόροι του Ταμείου είναι: α)Η προσωπική εισφορά - συνδρομή των ασφαλισμένων η οποία προβλέπεται από την Υπουργική Απόφαση 422/142/1978 (Β 226), αναπροσαρμόζεται σε 100 δραχμ. μηνιαίως. β)Κάθε έσοδο που πραγματοποιείται από πρόσθετα τέλη, πρόστιμα, τόκους υπερημερίας κ.λ.π. γ)Κάθε έσοδο που πραγματοποιείται από δωρεές, κληρονομιές, κληροδοσίας ή άλλες αιτίες. δ)Κάθε έσοδο που πραγματοποιείται από τυχόν διάθεση εντύπων ή άλλων εκδόσεων χρησίμων για τη λειτουργία της ασφάλισης και ε)Οι πάσης φύσεως πρόσοδοι από την περιουσία του Ταμείου». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της Φ.202/390/9-21 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 467) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Σελ. 1590(ε) Τεύχος 1206-Σελ. 44 2.Δια τον υπολογισμόν των, κατά την παράγραφον 1 του παρόντος άρθρου εισφορών των ησφαλισμένων και συνεισφορών των εργοδοτών, ως τακτικαί μηνιαίαι αποδοχαί θεωρούνται, επιφυλασσομένης της εφαρμογής της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου: α)Ο βασικός μισθός. β)Τα επιδόματα και αι προσαυξήσεις λόγω πολυετούς υπηρεσίας, οικογενειακών βαρών, στολής, τουριστικής εκπαιδεύσεως, απασχολήσεως κατά τας Κυριακάς και Νόμω εξαιρετέας εορτάς, ως και τας νυκτερινάς ώρας κ.λ.π. γ)Η αποζημίωσις δια υπερωριακήν απασχόλησιν, εφ’ όσον αύτη καταβάλλεται τακτικώς. δ)Πάσα εν γένει νόμιμος ή εκ συμβατικής υποχρεώσεως, τακτικώς καταβαλλομένη, χρηματική παροχή. 3.Παροχαί μη αποτελούσαι τακτικόν μισθόν, αλλά χορηγούμεναι, υφ’ οιανδήποτε μορφήν, προς αύξησιν των αποδοχών ησφαλισμένου, δεν θεωρούνται τακτικαί αποδοχαί, εκτός εάν χορηγούνται εις το σύνολον του προσωπικού της επιχειρήσεως ή εις τον Κλάδο μισθωτών αυτής. 4.Από της πρώτης του επομένου μηνός εκείνου της δημοσιεύσεως της παρούσης, ως ανώτατον όριον αποδοχών, εφ’ ων θα εισπράττωνται η μηνιαία εισφορά των ησφαλισμένων και η τοιαύτη συνεισφορά των εργοδοτών ορίζεται το εκάστοτε ισχύον ανώτατον όριον αποδοχών, επί των οποίων το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) εισπράττει τας ασφαλιστικάς εισφοράς του, αίτινες αντιστοιχούν εις την ανωτάτην ασφαλιστικήν κλάσιν αυτού. «5.Οι πόροι του Κλάδου Ασθένειας του Ταμείου που προέρχονται από εισφορές των ασφαλισμένων και των εργοδοτών και από τη συμμετοχή του Κράτους κατανέμονται κατά τα 3/4 αυτών για τις παροχές σε είδος και κατά τα 1/4 αυτών για τις παροχές σε χρήμα». Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της Φ.202/390/9-21 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 467) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 277 «6.Κατά την πληρωμή των μισθών, ο εργοδότης υποχρεούται να παρακρατεί τις ασφαλιστικές εισφορές και μηνιαίες συνδρομές, που βαρύνουν τους απασχολουμένους στην επιχείρησή του και να τις αποδίδει στο Ταμείο, μαζί με τις συνεισφορές που βαρύνουν τον ίδιο, το αργότερο μέσα στον αμέσως επόμενο μήνα. Σε όσες περιπτώσεις, εργοδότης είναι το Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και ΟΤΑ, ως προθεσμία καταβολής, ορίζεται το τέλος του μεθεπόμενου μήνα. Εάν ο εργοδότης, δεν εκπληρώσει την υποχρέωσή του αυτή, μέσα στις παραπάνω, κατά περίπτωση, προθεσμίες, η καταβολή των εισφορών και του εργαζόμενου και του εργοδότη, βαρύνουν αποκλειστικά τον ίδιο. Σε περίπτωση περισσοτέρων του ενός εργοδοτών που εκμεταλλεύονται την ίδια επιχείρηση, καθένας απ’ αυτούς ευθύνεται έναντι του Ταμείου, αλληλέγγυα, αδιαίρετα και εξ ολοκλήρου». Η παρ. 6 αντικαταστάθηκε ως άνω από την Φ.202/1604/7-27 Ιαν. 1992 (ΦΕΚ Β΄ 39) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 7.Μετά την παρέλευσιν της, κατά την παράγραφον 6 του παρόντος άρθρου, προθεσμίας, άνευ ετέρας οιασδήποτε οχλήσεως, αι μη καταβληθείσαι ασφαλιστικαί εισφοραί καθίστανται απαιτηταί, θεωρούνται ως καθυστερούμεναι, επιβαρύνονται δια των κατά Νόμον προσθέτων τελών και προσαυξήσεων και εισπράττονται κατά την νόμιμον διαδικασίαν. 8.Οι εργοδόται υποχρεούνται να παρέχουν εις το Ταμείον ή εις τα προς τούτο εντεταλμένα όργανα αυτού, ακριβείς και πλήρεις πληροφορίας και διασαφήσεις, περί των στοιχείων της επιχειρήσεώς των, περί του μισθού των υπ’ αυτών ασχολουμένων μισθωτών, περί του χρόνου προσλήψεως και απομακρύνσεως αυτών. Οι εργοδόται υποχρεούνται ωσαύτως να επιδεικνύουν εις τα όργανα του Ταμείου τα παρ’ αυτών τηρούμενα βιβλία μισθολογίων, ως και τας παρ’ αυτών κατεχομένας αποδείξεις καταβολής των εισφορών. Αι αυταί ως άνω υποχρεώσεις ισχύουν και προκειμένου περί παροχής πληροφοριών ή στοιχείων δια μισθωτούς, οίτινες διέκοψαν την απασχόλησίν των παρά τινι εργοδότη. Οι επί του ελέγχου υπάλληλοι του Ταμείου δικαιούνται να ενεργούν τον κατά τα ανωτέρω έλεγχον εν τοις γραφείοις των εργοδοτών, οίτινες και υποχρεούνται να διευκολύνουν τα όργανα ταύτα και να παρέχουν πάντα τα ζητούμενα, προς διεξαγωγήν του ελέγχου μέσα, εφαρμοζομένων αναλόγως των σχετικών διατάξεων του Νόμου 1846/1951 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Εν αρνήσει προς παροχήν των ανωτέρω πληροφοριών, ο επί του ελέγχου υπάλληλος προβαίνει αυτεπαγγέλτως εις την συλλογήν παντός στοιχείου χρησίμου δια τον καθορισμόν των βαρυνουσών τον εργοδότην εισφορών εν γένει. Εάν ο εργοδότης, εκ προθέσεως ή βαρείας αμελείας, δεν τηρεί βιβλία και σχετικά δικαιολογητικά ή δεν τηρή προσηκόντως ταύτα ή αρνείται να συμμορφωθή προς τας οδηγίας και τους ορισμούς του Ταμείου, εκ τούτου δε δυσχεραίνεται η εξακρίβωσις των υπαγομένων εις την ασφάλισιν προσώπων ή των καταβλητέων εισφορών, αύται καθορίζονται κατά την ανεξέλεγκτον κρίσιν του Ταμείου, πλην εάν ο υπόχρεος εργοδότης αποδείξη το ακριβές μέγεθος των υποχρεώσεών του. Τα επί του ελέγχου όργανα του Ταμείου, υποχρεούνται να τηρούν απόλυτον εχεμύθειαν δια παν ό,τι κατά την ενάσκησιν των καθηκόντων των, υποπίπτει εις την αντίληψιν αυτών και δεν αφορά την εφαρμογήν του παρόντος και την λειτουργίαν της ασφαλίσεως. (Μετά τη σελ. 1590(ε) Σελ. 1590,001 Τεύχος 1206-Σελ. 45 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 278 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 279 9.Ο ησφαλισμένος δύναται να λάβη γνώσιν οποτεδήποτε των στοιχείων των αφορώντων την ασφαλιστικήν του σχέσιν. Ούτος δικαιούται εντός εξαμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της ανακοινώσεως αυτώ των στοιχείων των συνιστώντων την ασφαλιστικήν σχέσιν (χρόνος ασφαλίσεως, αποδοχαί κ.λ.π.), να υποβάλη εγγράφως αντιρρήσεις κατ’ αυτών. Παρελθούσης απράκτου της προθεσμίας ταύτης, η εκ των στοιχείων του Ταμείου προκύπτουσα ασφαλιστική σχέσις, λογίζεται ακριβής υπό πάσαν έποψιν. Δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, καθορίζονται αι λεπτομέρειαι εφαρμογής της παρούσης παραγράφου. 10.Ημέραι εργασίας πραγματοποιηθείσαι παρ’ ησφαλισμένου εις περίοδον προγενεστέραν της πενταετίας από της παρ’ αυτού υποβολής της περί αναγνωρίσεως τούτων, σχετικής αιτήσεως, εν ουδεμιά περιπτώσει αναγνωρίζονται υπό του Ταμείου. Δια την αναγνώρισιν υπό του Ταμείου ημερών εργασίας πραγματοποιηθεισών μέχρι της δημοσιεύσεως της παρούσης, δέον όπως υποβληθή σχετική αίτησις παρά του ενδιαφερομένου, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας ενός έτους από της δημοσιεύσεως της παρούσης. Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον αποχωρών ή απολυόμενος εκ της εργασίας του ησφαλισμένος, υποχρεούται όπως εντός εξαμήνου από της αποχωρήσεως ή απολύσεως, δηλώση δι’ αιτήσεως εις το Ταμείον, τας τυχόν παρ’ αυτού πραγματοποιηθείσας ημέρας εργασίας παρά τω τελευταίω εργοδότη δια τας οποίας δεν κατεβλήθησαν εις το Ταμείον ασφαλιστικαί εισφοραί. Απολυθέντες ή αποχωρήσαντες προ της δημοσιεύσεως της παρούσης δέον όπως υποβάλλουν την κατά τ’ ανωτέρω αίτησιν εντός έτους από της δημοσιεύσεως της παρούσης. Επί παραλείψεως δηλώσεως των ως άνω ημερών εργασίας εις το Ταμείον, εντός της άνω προθεσμίας, αύται δεν αναγνωρίζονται. «11.α)Καθυστερούμενες εισφορές προς το Ταμείο με τα πρόσθετα τέλη και τις άλλες επιβαρύνσεις τους, εισπράττονται κατά τον Κώδικα είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Σαν τίτλοι για την αναγκαστική είσπραξη χρησιμεύουν βεβαιώσεις των οργάνων του Ταμείου, που εξουσιοδοτούνται για το σκοπό αυτό από το Διοικητικό Συμβούλιο και που εκδίδονται με βάση μισθολογικές καταστάσεις των εργοδοτών ή συγκεντρωτικές βεβαιωτικές καταστάσεις και πράξεις καταλογισμού των ιδίων αυτών Οργάνων. Οι βεβαιώσεις αυτές, χωριστές σε κάθε οφειλέτη, καθορίζουν το οφειλόμενο ποσό, τις πρόσθετες επιβαρύνσεις, την αιτία της οφειλής και τη χρονική περίοδο στην οποία ανάγεται. β)Αντίγραφο της πιο πάνω βεβαίωσης με πρόσκληση για την πληρωμή κοινοποιείται στον οφειλέτη, ο οποίος αν την αμφισβητεί, μπορεί σε προθεσμία 15 ημερών από την κοινοποίηση, να ζητήσει την αναθεώρησή της από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, για την συζήτηση της οποίας πρέπει να ειδοποιηθεί τουλάχιστον πριν 5 ημέρες και δικαιούται να παραστεί αυτοπροσώπως ή δια πληρεξουσίου. Η άσκηση ενώπιον του Δ.Σ. του Ταμείου της αιτήσεως αναθεωρήσεως κατά των βεβαιώσεων των οργάνων του Ταμείου, που κατά τη διάταξη αυτή, αποτελούν νόμιμους τίτλους για την αναγκαστική είσπραξη εισφορών κ.λ.π. καθώς και η προβλεπόμενη για την άσκηση της αιτήσεως αυτής προθεσμία, αναστέλλουν την εκτέλεση των εν λόγω τίτλων. γ)Για τις επιδόσεις και την εκτέλεση χρησιμοποιούνται αρμόδιοι κατά τόπο Δικαστικοί Επιμελητές, που ορίζονται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου». Η παρ. 11 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 1 Π.Δ. 59/24 Φεβρ.-1 Μαρτ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 28). Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). Δυνάμει του άρθρ. 6 εν συνδυασμώ προς το άρθρ. 12 του Νόμ. 3213/1955 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί μέτρων προστασίας της Επαρχιακής Βιομηχανίας» (τόμ. 13 σελ. 86,01 και επ.) αι εισφοραί εργοδοτών και ησφαλισμένων των εφωδιασμένων δια της κατά Νόμον αδείας λειτουργίας του Ε.Ο.Τ. Επαρχιακών Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων μειούνται α) κατά 10% επί των εις την ηπειρωτικήν επαρχιακήν περιοχήν της χώρας περιλαμβανομένης και της Ευβοίας και β) κατά 20% επί των εις τας νήσους τοιούτων. Δυνάμει του άρθρ. 10 παρ. 3 του Α.Ν. 844/1939, δια την είσπραξιν των πόρων του Ταμείου έχουσιν εφαρμογήν άπασαι αι διατάξεις περί εισπράξεως Δημοσίων εσόδων, δια δε του τελευταίου εδαφίου της παρ. 4 του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 1828/1942 ωρίσθη ότι δια την είσπραξιν των πόρων του Ταμείου έχουσιν εφαρμογήν κατ’ αναλογίαν πάσαι αι εν ισχύϊ διατάξεις, δύναται δε να καθιερωθή και ειδικόν ένσημον εισπράξεως. Τας ανωτέρω διατάξεις βλ. εν τόμ. 18 σελ.
4. Βλ. ήδη και τας διατάξεις του άρθρ. 1 παρ. 1 και 3 του Νόμ. 2097/1952 «περί ρυθμίσεως ειδικών τινων περιπτώσεων εφαρμογής του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων και άλλων τινών διατάξεων» (τόμ. 25 σελ. 197,198). (Αντί για τη σελ. 1590,01(α) Σελ. 1590,01(β) Τεύχος Ε122-Σελ. 61 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 280 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 281 «Άρθρ.3β.-Δύναται, δι’ ητιολογημένων αποφάσεων του Δ.Σ., εγκρινομένων υπό του Υπουργού Εργασίας, να παρέχηται η ευχέρεια της δια μηνιαίων δόσεων εξοφλήσεως οφειλών προς το Ταμείον εκ καθυστερουμένων εισφορών, προσθέτων τελών και τόκων υπερημερίας. Αι κατά τα άνω αποφάσεις του Δ.Σ. δέον να εκδίδωνται ειδικώς δι’ εκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, μετά προηγουμένην διαπίστωσιν υπό τούτου, ότι η καθυστέρησις υπήρξεν απολύτως δικαιολογημένη, οφειλομένη εις οικονομικήν αδυναμίαν του υποχρέου, ή και γενικώς, ρυθμίζουσαι τας καθυστερουμένας οφειλάς, την κεφαλαιοποίησιν τούτων, την κατά δόσεις εξόφλησιν, ως και τα του τόκου αυτών». Το άρθρ. 3β προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 26670/Ε.1119 της 28 Απρ./13 Μαΐου 1953 Αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 111). Περί της επιβαρύνσεως των καθυστερουμένων εισφορών προς άπαντας τους Οργανισμούς Κοινων. Ασφαλίσεως βλ. Π.Υ.Σ. 92/1956 κυρωθείσαν δια του Ν.Δ. 3762/1957 (τόμ. 15Β σελ. 144,07), και άρθρ. 3 του αυτού Ν.Δ/τος (σελ. 144,12). Όσον αφορά την ρύθμισιν τρόπου εξοφλήσεως καθυστερουμένων εισφορών βλ. 1) τας ανωτέρω διατάξεις, 2) Π.Υ.Σ. 162/1959 κυρωθείσαν δια του νόμ. 4052/1960 (τόμ. 15Β σελ. 124,49 και επ.), και 3)άρθρ.10 Νόμ. 4321/1963 (τόμ. 39 σελ. 12,04) εν συνδυασμώ προς την υπ’ αριθ. 51909/1963 αποφ. Υπ. Εργασίας (τόμ. 15Β σελ. 124,02). Με το άρθρο μόνο Π.Δ. 440/24-26 Νοεμ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 210) ορίστηκε ότι: «Προκειμένου περί αποφάσεων του Δ.Σ. του Ταμείου Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων, λαμβανομένων σύμφωνα με το άρθρ. 3β του Καταστατικού αυτού, με τις οποίες ρυθμίζεται η εξόφληση των οφειλών σε μέχρι 12 το πολύ δόσεις, δεν απαιτείται έγκριση του εποπτεύοντος Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Άρθρ.4.-«Α΄.Το Ταμείον διοικείται υπό εννεαμελούς Διοικητικού Συμβουλίου αποτελουμένου: α)Εκ του Προέδρου. β)Εκ 2 δημοσίων υπαλλήλων εξ ων ο 1 τουλάχιστον του Υπουργείου Εργασίας. γ)Εκ 2 αντιπροσώπων των εργοδοτών. δ)Εκ 3 εκπροσώπων των ησφαλισμένων. ε)Εξ 1 προσώπου έχοντος πείραν εις τα θέματα της Κοινωνικής Πολιτικής. Αβ)Ο Πρόεδρος μετά του αναπληρωτού του ως μέλους, ορίζεται εκ προσώπων εχόντων ειδίκευσιν εις τα θέματα της Κοινωνικής Πολιτικής ή γενικωτέραν δράσιν εις τον τομέαν τούτον. Αποκλείεται ο διορισμός ως Προέδρου του Δ.Σ. προσώπου έχοντος την ιδιότητα του Προέδρου του Δ.Σ. ετέρου Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής, υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. υπαγομένων υπό τον έλεγχον και την εποπτείαν του Υπουργείου Εργασίας και δημοσίων υπαλλήλων εν γένει. Αγ)Άπαντα τα μέλη του Συμβουλίου και ο Πρόεδρος αυτού διορίζονται μετ’ ισαρίθμων αναπληρωτών αυτών εχόντων τας ιδιότητας των αναπληρουμένων δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως επί τριετεί θητεία. Τα εξ ησφαλισμένων μέλη και οι αναπληρωταί τούτων λαμβάνονται εκ πίνακος περιλαμβάνοντος διπλάσιον αριθμόν υποψηφίων (τακτικών και αναπληρωματικών) υποβαλλομένων είτε παρά της Γ.Σ.Ε.Ε. είτε υπό των οικείων Εργατικών Κέντρων, είτε υπό των οικείων Εργατοϋπαλληλικών ή άλλων εκπροσωπευτικών κατά Κλάδον Οργανώσεων των παρά τω Ταμείω ησφαλισμένων εντός 10 ημερών αφ’ ης ζητηθή παρά του Υπουργού Εργασίας. Τα εξ εργοδοτών μέλη και οι αναπληρωταί τούτων, λαμβάνονται εκ πίνακος υποβαλλομένου εντός της άνω προθεσμίας υπό των οικείων Επιμελητηρίων ή των οικείων εργοδοτικών επαγγελματικών ή άλλων συναφών κατά Κλάδον εκπροσωπευτικών Οργανώσεων και περιλαμβάνοντος διπλάσιον αριθμόν διοριστέων μελών (τακτικών και αναπληρωματικών). Η επιλογή των εργατικών και εργοδοτικών Οργανώσεων αίτινες θα υποδείξουν κατά τ’ ανωτέρω τους εκπροσώπους των, απόκειται εις την ελευθέραν κρίσιν του Υπουργού της Εργασίας, δυναμένου ν’ απευθυνθή εις μίαν ή πλείονας εξ αυτών. Εν περιπτώσει μη εγκαίρου υποβολής των ανωτέρω πινάκων ο Υπουργός Εργασίας προβαίνει εις τον διορισμόν των αντιπροσώπων των ησφαλισμένων και εργοδοτών κατά την κρίσιν του. Αδ)Το Συμβούλιον του Ταμείου εκλέγει εις την πρώτην αυτού συνεδρίασιν καθ’ εκάστην, νέαν συγκρότησίν του μεταξύ των υπό στοιχ. γ΄ και δ΄ της παρ. 1 μελών του 2 Αντιπροέδρους δια μυστικής ψηφοφορίας των παρόντων μελών αυτού, ένα εξ εκάστης κατηγορίας, εξ ων ο εκ των ησφαλισμένων έχει το προβάδισμα. Οι Αντιπρόεδροι διατηρούν το αξίωμα αυτών εφ’ όσον διατηρούν την ιδιότητα του μέλους. Εν περιπτώσει εκπτώσεως, θανάτου ή οπωσδήποτε αποχωρήσεως εκ του Συμβουλίου του Αντιπροέδρου αυτού, ενεργείται νέα εκλογή δια τον υπόλοιπον χρόνον της θητείας του εκπεσόντος αποβιώσαντος ή αποχωρήσαντος Αντιπροέδρου». Αι παρ. Α-Αδ αντικατεστάθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 71036 της 8/17 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 327). Β΄.Εις τας συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου και των παρ’ αυτώ λειτουργουσών επιτροπών παρίσταται άνευ ψήφου Κυβερνητικός Επίτροπος. (Αντί για τη σελ. 1591) Σελ. 1591(α) Τεύχος 1-21 Σελ. 125 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 282 Ο Κυβερνητικός Επίτροπος δικαιούται να λαμβάνη τον λόγον επι παντός θέματος, να υποβάλη προτάσεις και να ζητή εντός 48 ωρών από της λήψεώς της, την αναστολήν εκτελέσεως πάσης αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου ή των ανωτέρω Επιτροπών, ην ήθελεν κρίνει ως αντικειμένην προς τας διατάξεις κειμένων Νόμων, Δ/των και Υπουργικών αποφάσεων των διεπουσών την λειτουργίαν του Ταμείου. Επί διαφωνίας του Κ. Επιτρόπου προς απόφασιν Επιτροπής αποφαίνεται κατά πρώτον βαθμόν το Δ.Σ. του Ταμείου, του Επιτρόπου δυναμένου να επιμείνη επί της διαφωνίας του, εφ’ όσον το Δ.Σ. ήθελε συμφωνήσει προς την απόφασιν της Επιτροπής. Αι αποφάσεις του Δ.Σ. ων εζητήθη η αναστολή εκτελέσεως παρά του Κ. Επιτρόπου δεν εκτελούνται μέχρις ου επί τη αιτήσει του Δ.Σ. υποβαλλομένη υπό του Προέδρου τούτου ή του Κυβ. Επιτρόπου, άρη την διαφωνίαν απόφασις του Υπουργού Εργασίας, ήτις είναι υποχρεωτική δια το Ταμείον. Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο Υπουργός Εργασίας δεν ήθελεν κοινοποιήσει εις το Ταμείον την επί της διαφωνίας απόφασίν του εντός 15 ημερών από της λήψεως της σχετικής αιτήσεως του Κυβερνητικού Επιτρόπου ή του Δ.Σ. τούτο δύναται να αποφασίση την εκτέλεσιν της εφ’ ης η διαφωνία, αποφάσεως. Ο Κυβερνητικός Επίτροπος δύναται να αναστέλλη εφ’ άπαξ μέχρι της επομένης συνεδριάσεως και την εκτέλεσιν οιασδήποτε αποφάσεως του Δ.Σ. δι’ ην ήθελε διατυπώσει ητιολογημένας επιφυλάξεις αναφερομένας εις ουσιώδη συμφέροντα του Ταμείου ή εις γενικώτερα κρατικά συμφέροντα. Εν τη περιπτώσει ταύτη το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται εις επομένην αυτού Συνεδρίασιν δια της πλειοψηφίας των δύο τρίτων τουλάχιστον του συνόλου των μελών του να διατάξη την εκτέλεσιν της ανασταλείσης αποφάσεως και διαφωνούντος του Κυβερνητικού Επιτρόπου. Ο Κυβερνητικός Επίτροπος δύναται να αναστέλλη δια τους αυτούς λόγους και αποφάσεις των Επιτροπών, της διαφωνίας επιλυομένης εν τη περιπτώσει ταύτη υπό του Δ.Σ. του Ταμείου όπερ δύναται δια της πλειοψηφίας των δύο τρίτων τουλάχιστον του συνόλου των μελών του να διατάξη την εκτέλεσιν της αποφάσεως και διαφωνούντος του Κυβερνητικού Επιτρόπου. Ο Κυβερνητικός Επίτροπος και ο αναπληρωτής αυτού διορίζονται δια πράξεως του Υπουργού Εργασίας εκ των παρά τω Υπουργείω Εργασίας υπηρετούντων επί βαθμώ Τμηματάρχου και άνω υπαλλήλων αυτού, καλείται δε πάντοτε επί ποινή ακυρότητος της συνεδριάσεως εις πάσας τας συνεδριάσεις του Δ.Σ. και των παρά τω Ταμείω λειτουργουσών Επιτροπών. Η θητεία του ούτω διοριζομένου Κυβερνητικού Επιτρόπου και του αναπληρωτού του είναι η αυτή με την των μελών του Δ.Σ. Σελ. 1592(α) Τεύχος 1-21 Σελ. 126 Γ΄.«Το Δ.Σ. ευρίσκεται εν απαρτία παρόντων τουλάχιστον 7 μελών εν οις ο Πρόεδρος ή ο αναπληρών τούτον Αντιπρόεδρος και λαμβάνει αποφάσεις δια της πλειοψηφίας των παρόντων εν ισοψηφία νικώσης της ψήφου του Προέδρου». Εν περιπτώσει θανάτου ή εκπτώσεως μέλους τινός λόγω απωλείας της ιδιότητος υφ’ ην διωρίσθη, το Διοικητικόν Συμβούλιον θεωρείται εν νομίμω συνθέσει μέχρι του διορισμού του αντικαταστάτου του και δια χρονικόν διάστημα ουχί πλέον του διμήνου, εφ’ όσον δια των λοιπών μελών αυτού τακτικών και αναπληρωματικών δύναται να επιτευχθή απαρτία. Εντός της υπό της παρ. 3 του άρθρ. 8 του Νόμ. 4346/64 οριζομένης προθεσμίας θέλουν διορισθή δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας ο Πρόεδρος, ο Κυβερνητικός Επίτροπος, τα λοιπά μέλη του Δ.Σ. ως και ο Γραμματεύς μετά των αναπληρωτών των, συμφώνως προς τας διατάξεις της παρούσης και επί τη υπό ταύτης προβλεπομένη θητεία. Μέχρι του διορισμού του νέου Δ.Σ. το ήδη υφιστάμενον νομίμως συνέρχεται και συνεδριάζει». Η παρ. Γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 71036 της 8/17 Αυγ. 1964 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 327). Δ΄.Χρέη Γραμματέως του Δ.Σ. του Ταμείου εκτελεί εις των υπαλλήλων του Υπουργείου Εργασίας ή του Ταμείου οριζόμενος μετά του αναπληρωτού του δια πράξεως του Υπουργού Εργασίας. Εν περιπτώσει απουσίας ή κωλύματος του γραμματέως και του αναπληρωτού του, χρέη γραμματέως εκτελεί εις των υπαλλήλων του Ταμείου οριζόμενος υπό του Προέδρου του Δ.Σ. Ε΄.(Μεταβατική διάταξις). Αι παρ. Β, Δ και Ε ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 2663/Σ.85 της 31 Ιαν./18 Φεβρ. 1953 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 38). 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 283 Άρθρ.5.-Το Δ.Σ.διοικεί το Ταμείον και διαχειρίζεται την περιουσίαν αυτού, εγκρίνει τον ετήσιον προϋπολογισμόν και Απολογισμόν του Ταμείου, αποφασίζει περί απονομής των παροχών και βοηθημάτων και περί τοποθετήσεως των κεφαλαίων, της εκποιήσεως, υποθηκεύσεως και ενεχυριάσεως των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου, συμβιβάζεται ή παραιτείται από δικαστικού αγώνος, εγκρίνει την σύναψιν πάσης φύσεως συμβάσεως, εγκρίνει πάσα δαπάνην, αποφασίζει περί διορισμού, προαγωγής και απολύσεως του προσωπικού κατά τας διατάξεις του Κανονισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας και εν γένει ενεργεί πάσαν πράξιν διοικήσεως και διαχειρίσεως του Ταμείου και λαμβάνει και υποδεικνύει τα προς βελτίωσιν και αρτιωτέραν πλήρωσιν των σκοπών αυτού μέτρα. Όσον αφορά τους διορισμούς, προαγωγάς, απολύσεις και λοιπά σχετικά με το προσωπικόν του Ταμείου. Βλ. ήδη και τας διατάξεις του Β.Δ. της 23/24 Δεκ. 1955 «περί εφαρμογής του Υπαλληλικού Κώδικος επί των υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (τόμ. 2Α σελ. 345). «1α.Ειδικώτερον εγκρίνει την χορήγησιν δανείων τόσον εις το τακτικόν όσον και εις το επί σχέσει εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου προσωπικόν του Ταμείου μέχρι ποσού ίσου προς 3 μηνιαίους βασικούς μισθούς, μετά των προσαυξήσεων πολυετίας και ευδοκίμου παραμονής εις τον αυτόν βαθμόν και λοιπών επιδομάτων. Το δάνειον παρέχεται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. εντός του υπό της Νομισματικής Επιτροπής διατεθέντος ποσού, εις εξαιρετικάς περιπτώσεις δικαιολογουμένας εξ εκτάκτων και σοβαρών αναγκών του αιτούντος. Τα ως άνω δάνεια χορηγούνται επί επιτοκίω καθοριζομένω υπό του Δ.Σ. και το οποίον δεν θα δύναται να είναι ανώτερον του 5% ετησίως αλλ’ ουδέ κατώτερον του επιτοκίου του καταβαλλομένου υπό της Τραπέζης της Ελλάδος εις τας παρ’ αυτή καταθέσεις των διαθεσίμων κεφαλαίων του Ταμείου. Ο καθορισμός των δόσεων προς εξόφλησιν των ως άνω δανείων περιλαμβάνεται εις την απόφασιν και δεν δύναται να είναι κατώτερος των 12 και ανώτερος των 36 μηνιαίων δόσεων. Υπάλληλος του Ταμείου τυχών δανείου υπό του Ταμείου δεν δύναται να τύχη νέου δανείου προ της πλήρους εξοφλήσεως του χορηγηθέντος κατά το παρελθόν τοιούτου. Εις λίαν εξαιρετικάς περιπτώσεις και εφ’ όσον προκύπτει νέα επείγουσα οικονομική ανάγκη του δανειοδοτηθέντος μη δυναμένη ν’ αντιμετωπισθή άλλως και κατόπιν διαπιστώσεως ταύτης υπό του Δ.Σ. του Ταμείου επιτρέπεται η χορήγησις συμπληρωματικού δανείου μέχρι του ημίσεος του δανειοδοτουμένου ποσού, πέραν των υπ’ αυτού οφειλομένων εκ προηγουμένων δανείων του, εξοφλητέου εις μηνιαίας δόσεις ουχί κατωτέρας των 12 ουδέ ανωτέρας των 36». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. Ε4/3996 της 23 Ιουλ./24 Αυγ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 691). «1β΄.α)Δια την αποτελεσματικωτέραν εκπλήρωσιν των σκοπών του Ταμείου και την ταχυτέραν εξυπηρέτησιν των ησφαλισμένων αυτού, το Διοικητικόν Συμβούλιον του Ταμείου δύναται, δι’ ειδικών αποφάσεων αυτού, να εκχωρή εις τους Προϊσταμένους των Τοπικών Παραρτημάτων αρμοδιότητας αυτού, ως προς την χορήγησιν των πάσης φύσεως παροχών του Κλάδου Ασθενείας. β)Αι προϋποθέσεις, οι όροι, η διαδικασία χορηγήσεως των εν λόγω παροχών, ο τύπος των εντ