6. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 20 Νοεμ./4 Δεκ. 1940 Περί εκτελέσεως του Α.Ν. 2326/1940 «περί Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων». Έχ

6. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 20 Νοεμ./4 Δεκ. 1940 Περί εκτελέσεως του Α.Ν. 2326/1940 «περί Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων». Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του άρθρ. 2 του υπ’ αριθ. 2326/1940 Α. Νόμου «περί Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων», προτάσει του Ημετέρου επί της Συγκοινωνίας Υπουργού, μετά γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του ως άνω Ταμείου και την υπ’ αριθ. 681 ε. ε. σύμφωνον γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-«Από 1ης Ιαν. 1940 και εφεξής οι μέτοχοι του Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων, οι ασκούντες το επάγγελμα αυτων κατά την δημοσίευσιν του ν. 6276 και εφεξής, ως και τα εν άρθρ. 3 του παρόντος μέλη της οικογενείας των, δικαιούνται συντάξεως ή εφ’ άπαξ βοηθήματος, κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 2326/40 «περί Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων» και τας λοιπάς διατάξεις του παρόντος. «Εις περίπτωσιν θανάτου αμέσου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου χορηγούνται έξοδα κηδείας ων το ποσόν ορίζεται ίσον προς το εκάστοτε ύψος δύο μηνιαίων συντάξεων λόγω γήρατος δια 35 έτη ασφαλίσεως. Το ήμισυ του ανωτέρου ποσού, δι’ έξοδα κηδείας καταβάλλεται παρά του Ταμείου δια τα συνταξιοδοτούμενα και αποβιούντα μέλη της οικογενείας των ησφαλισμένων. Τα έξοδα κηδείας καταβάλλονται εις τον επιζώντα σύζυγον, εν ελλείψει δε τούτου, εις τον πράγματι επιληφθέντα και διενεργήσαντα την κηδείαν, εφ’ όσον δεν δικαιούνται τοιούτων εξ’ άλλης πηγής, εν εναντία δε περιπτώσει καταβάλλεται η διαφορά». Το άρθρ. 1 τροποποιήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 8 Ν.Δ. 2724/1955 και στη συνέχεια το τελευταίο εδάφιο αντικαταστάθηκε από το άρθρ. 18 Νόμ. 915/5-8 Μαΐου 1979 (ΦΕΚ Α΄ 103, κατωτ. αριθ. 67). άρθρ. 3 του Ν.Δ. 1076/1942 (κατωτ. αριθ. 8α). 2.Εις τον συντάξιμον χρόνον του μετόχου προσμετράται και ο προ της ισχύος του ν. 6276 χρόνος ασκήσεως του επαγγέλματος, συνεχής είτε διακεκομμένος, ουχί όμως πέραν των δέκα πέντε εν συνόλω ετών. 3.Ταυτοχρόνως τυχόν άσκησις του επαγγέλματος του εργολάβου δημοσίων έργων ως και του επιστήμονος τεχνικού ή τοπογράφου κλπ. είτε ως ελευθέρου επαγγελματίου, είτε ως υπαλλήλου παρά Δημοσίω, Δήμω, Κοινότητι, Νομικώ Προσώπω Δημοσίου Δικαίου ή Κοινωφελούς σκοπού και ιδιώτη, λογίζεται πάντοτε ως απλούς συντάξιμος χρόνος. Άρθρ.8.-1.Η αναγνώρισις της κατά την παρ. 2 του άρθρ. 7 συνταξίμου προϋπηρεσίας του μετόχου δύναται να ζητηθή μέχρι της 31ης Δεκ. 1940 το πολύ, εντός δε της αυτής προθεσμίας δέον να προσαχθώσι και τα οικεία δικαιολογητικά. 2.Παρελθούσης της προθεσμίας ταύτης ο μέτοχος απόλλυσι το δικαίωμα να συνυπολογίση την προϋπηρεσίαν αυτού εις τον κατά το παρόν Δ/γμα χρόνον συμμετοχής εις το Ταμείον, έστω και αν εγένετο μέτοχος το πρώτον μετά την 31ην Δεκ. 1940. Η ως άνω προθεσμία αναγνωρίσεως της προϋπηρεσίας των μετόχων παρετάθη επί τρίμηνον από της δημοσιεύσεως του Ν. 1019/1949, δια της παρ. 2 του άρθρ. 3 αυτού. Άρθρ.9.-1.Προκειμένου περί της προϋπηρεσίας μετόχων εργολάβων δημοσίων έργων, θεωρείται προσμετρήσιμος ο χρόνος ο προ της ισχύος του Ν. 6276 καθ’ ον ο μέτοχος εκέκτητο πτυχίον εργολάβου, παρέχον αυτώ το δικαίωμα συμμετοχής εις τους διαγωνισμούς των Δημοσίων Έργων κατά την εκάστοτε ισχύσασαν σχετικήν Νομοθεσίαν. 2.Η απόδειξις τούτου ενεργείται δια της προσαγωγής του οικείου πτυχίου ή και πιστοποιητικού της αρμοδίας Υπηρεσίας παρά τω Υπουργείω Συγκοινωνίας. Πτυχία εργολάβων εκδοθέντα υπό της τέως Κρητικής Πολιτείας ως και της άλλοτε Πολιτείας Σάμου, λαμβάνονται υπ’ όψιν δια τον υπολογισμόν του αναγνωριστέου χρόνου προϋπηρεσίας. Άρθρ.10.-1.Προκειμένου περί της προϋπηρεσίας των λοιπών μετόχων, των δικαιουμένων να ώσι μέλη του Τεχνικού Επιμελητηρίου, προσμετρήσιμος είναι ο χρόνος ο από της κτήσεως του οικείου διπλώματος σπουδών, άλλως από του χρόνου κτήσεως των κατά Ν. 4663 προσόντων προς απόκτησιν αδείας ελευθέρας ασκήσεως του επαγγέλματος ως ήθελεν εκάστοτε προσδιορίσει τούτον ο επί της Συγκοινωνίας Υπουργός δι’ ειδικής πράξεως. 2.Η αναγνώρισις της προϋπηρεσίας τούτων τελείται δια της προσαγωγής επισήμου αντιγράφου των άνω δικαιολογητικών, μετά βεβαιώσεως του Τεχνικού επιμελητηρίου της Ελλάδαςπιστοποιούσης ότι τυγχάνει μέλος του Επιμελητηρίου, συγκεντρούν τας προϋποθέσεις τας απαιτουμένας υπό του Δ. της 27ης Νοεμ./14 (Αντί για τη σελ. 195(γ) Σελ. 195(δ) Τεύχος 771-Σελ. 47 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών 23.Γ.δ.6 Δεκ. 1926 «περί κωδικοποιήσεως των περί συστάσεως Τεχνικού Επιμελητηρίου κειμένων διατάξεων». Άρθρ.11.-Δια την κατά τ’ ανωτέρω προσμέτρησιν της προϋπηρεσίας οιουδήποτε μετόχου απαιτείται προσθέτως η καταβολή εκ μέρους τούτου δραχμ. 1.200 δι’ έκαστον αναγνωριζόμενον έτος προϋπηρεσίας της τελευταίας πενταετίας προ της ισχύος του ν. 6276, δραχμ. 1.500 δι’ έκαστον έτος της αμέσως προηγουμένης πενταετίας και δραχ. 1.800 δι’ έκαστον έτος της πενταετίας της αμέσως προηγουμένης της πενταετίας ταύτης. Δι’ αναγνώρισιν προϋπηρεσίας ελάσσονος του έτους καταβάλλεται υπό του μετόχου το αναλογούν ποσοστόν των ανωτέρω ποσών. Δια της υπ’ αριθ. 45938 της 28/30 Ιουλ. 1949 αποφάσεως Υπουργών Δημ. Έργων και Οικονομικών, το ανωτέρω ποσόν ωρίσθη εις δραχ. 40.000 δι’ έκαστον μήνα αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας, του σχετικού ποσού δυναμένου να καταβληθή οποτεδήποτε μέχρι της συνταξιοδοτήσεως. Άρθρ.12.-Εάν τα έτη συμμετοχής, ησφαλισμένου δεν είναι ακέραια το μέρος του έτους υπολογίζεται εις μήνας ακεραίους, των 15 ημερών και άνω λογιζομένου εις πλήρη μήνα, παρελειπομένων δε των ημερών των κάτω των 15. Το κατά την συγκεφαλαίωσιν του συνταξίμου χρόνου έλαττον των 12 μηνών διάστημα λογίζεται πλήρες έτος εάν είναι τουλάχιστον ίσον προς έξ μήνας. Άρθρ.13.-(Συγχωνεύτηκε στο άρθρ. 3 από το άρθρ. 23 Νόμ. 915/1979 κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.14.-Η απονεμηθείσα σύνταξις διακόπτεται εάν ο δικαιούμενος εις ταύτην μέτοχος δηλώση ότι επαναλαμβάνει την άσκησιν του επαγγέλματος αυτού. Η δήλωσις γίνεται κατά τα εν άρθρ. 23 οριζόμενα. «Ο επαναλαμβάνων την άσκησιν του επαγγέλματος, συνταξιούχος, δεν δύναται να αιτήσηται την επαναχορήγησιν της συντάξεως του, προ της παρελεύσεως τουλάχιστον ενός έτους». Το τελευταίο εδάφιο του άρθρ. 14 προστέθηκε ως άνω από το άρθρ. 25 Νόμ. 915/1979, κατωτ. αριθ. 67. Σελ. 196(δ) Τεύχος 771-Σελ. 48 Άρθρ.2.-1.Οι μέτοχοι δικαιούνται συντάξεων μόνον εφ’ όσον παύσονται ασκούντες το επάγγελμα αυτών, μη αναμιγνυόμενοι ούτε αμέσως, ούτε εμμέσως εις οιανδήποτε εργασίαν σχέσιν έχουσαν προς αυτό, είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίαι, είτε ως μισθωτοί παρά τω Δημοσίω, Δήμω, Κοινότητι, Νομικώ Προσώπω Δημοσίου Δικαίου ή Κοινωφελούς σκοπού ή Ιδιωτικού Δικαίου, ως και απλώ ιδιώτη. Ως εργασία σχέσιν έχουσα προς το επάγγελμα αυτών θεωρείται και η συμμετοχή εις Τεχνικήν (Αντί για τη σελ. 193(α) Σελ. 193(β) Τεύχος 709-Σελ. 91 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών 23.Γ.δ.6 Προσωπικήν Εταιρείαν υπό την ιδιότητα του ομορρύθμου εταίρου, οπωσδήποτε αμέσως ή εμμέσως ασχολουμένου εις την διαχείρισιν των Εταιρικών συμφερόντων, ως και η επί αποδοχαίς συμμετοχή εις το Διοικητικόν Συμβούλιον Ανωνύμου Τεχνικής Εταιρείας. «2.Ειδικώς, εργολήπται δημοσίων έργων, ησφαλισμένοι του Ταμείου, έχοντες επ’ ονόματί των ή εκ της πιστώσεώς των επ’ ονόματι τρίτου μη εξοφληθείσαν εγγυητικήν επιστολήν, λογίζονται δια την απονομήν συντάξεως ότι έπαυσαν να ασκούν το επάγγελμά των: α.Από της ημερομηνίας καταλήψεώς των υπό του κατά νόμον ορίου ηλικίας ή λήξεως ισχύος του πτυχίου των, και β.από της πρώτης του επομένου μηνός, μετά την, κατ’ άρθρ. 23 του παρόντος Δ/τος, δήλωσίν των». Η παρ. 2 προστέθηκε ως άνω από το άρθρ. 19 Νόμ. 915/1979 (κατωτ. αριθ. 67) και το κείμενον που υπήρχε πήρε τον αριθ. 1. Άρθρ.15.-1α.«Η σύνταξις λόγω γήρατος άρχεται από της πρώτης του μηνός του επομένου εκείνου καθ’ ον ο ησφαλισμένος εδήλωσε, κατά τας διατάξεις του παρόντος Δ/τος, ότι διέκοψε την άσκησιν του επαγγέλματος ή απεχώρησεν εκ της υπηρεσίας, εφ’ όσον ήθελεν υποβάλει σχετικήν προς τούτο αίτησιν εντός τριμήνου από της διακοπής. Εν περιπτώσει υποβολής της αιτήσεως μετά την παρέλευσιν της ως άνω τριμήνου προθεσμίας, η σύνταξις άρχεται έν τρίμηνον προ της υποβολής της αιτήσεως. β.Η σύνταξις λόγω αναπηρίας άρχεται από της ημέρας καθ’ ην επήλθεν η ανικανότης, μη δυναμένη πάντως να ανατρέξη εις χρόνον προγενέστερον του τριμήνου προ της υποβολής της αιτήσεως. γ.Η σύνταξις λόγω θανάτου άρχεται από της ημέρας του θανάτου του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου. 2.Η σύνταξις διακόπτεται την ημέραν καθ’ ην: α.Επήλθεν ο θάνατος του συνταξιούχου. β.Ο συνταξιούχος λόγω γήρατος κατέστη εκ νέου ησφαλισμένος δια της επανασκήσεως του επαγγέλματος. γ.Κρίνεται δια γνωματεύσεως της, κατ’ άρθρ. 25 του παρόντος δ/τος οριζομένης Επιτροπής, ότι απεκατεστάθη η υγεία του ως ανικάνου αρχικώς κριθέντος. δ.Αναθεωρήθη η απόφασις του Δ.Σ. προκειμένου περί συντάξεως χορηγηθείσης, συντρεχούσης της προϋποθέσεως ενδείας. 3.Η σύνταξις απόλλυται εάν: α.Η χήρα σύζυγος ή η χήρα μήτηρ ο χήρος σύζυγος ή ο χήρος πατήρ ή το θήλυ τέκνον ή η αδελφή ή το άγαμον άρρεν τέκνον ή ο άγαμος αδελφός, συνήψε γάμον κατά το ημεδαπόν ή το αλλοδαπόν δίκαιον. β.Το άγαμον άρρεν τέκνον ή ο άγαμος αδελφός συνεπλήρωσε το 20όν έτος της ηλικίας του, εκτός εάν φοιτούν εις Σχολάς ή τυγχάνουν ανίκανοι προς εργασίαν ότε συνεχίζεται η συνταξιοδότησίς των ως ορίζουν αι σχετικαί περί αυτών διατάξεις. 23.Γ.δ.6 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών 4.Η σύνταξις καταβάλλεται εις την αρχήν εκάστου μηνός. 5.Εις τας, κατά τας παρ. 2 και 3 του παρόντος άρθρου περιπτώσεις διακοπής ή απωλείας της συντάξεως, το καταβληθέν ποσόν από της ημερομηνίας καθ’ ην επήλθεν η διακοπή ή η απώλεια της συντάξεως μέχρι του τέλους του εις ον αναφέρεται αύτη μηνός, δεν αναζητείται». Το άρθρ. 15 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 26 Νόμ. 915/1979. Βλ. και παρ. 2 και 3 άρθρ. 26 του ίδιου Νόμου, κατωτ. αριθ. 67. Άρθρ.16.-1.«Το ποσόν της υπό του Ταμείου χορηγουμένης μηνιαίας συντάξεως λόγω γήρατος ή αναπηρίας, ορίζεται εις τα 75% του εκάστοτε βασικού μισθού δημοσίου πολιτικού υπαλλήλου επί 2ω βαθμώ, δια τους έχοντας τριακονταπενταετή συνολικόν χρόνον ασφαλίσεως. Δι’ έκαστον έτος ασφαλίσεως και μέχρι 35 ετών υπολογίζεται 1/35 του ως άνω ποσού. 2.Δια τους έχοντας χρόνον ασφαλίσεως μείζονα των 35 ετών, η σύνταξις προσαυξάνεται δι’ έκαστον έτος πέραν των 35 ετών και μέχρι 45 ετών, κατά 1/50 του κατά την προηγουμένην παράγραφον ποσού πλήρους συντάξεως των 35 ετών. 3.Ουδεμία σύνταξις λόγω γήρατος ή αναπηρίας δύναται να είναι κατωτέρα των 14/35, λόγω δε θανάτου των 12/35 του κατά την παρ. 1, ποσού δια 35 συντάξιμα έτη. Το κατώτατον όριον συντάξεως λόγω θανάτου αναφέρεται εις την οικογένειαν του αποβιώσαντος. 4.Τα, κατά τας προηγουμένας παραγράφους του παρόντος άρθρου, ποσοστά, δύνανται να αυξομειούνται δι’ αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Κοινωνικών Υπηρεσιών, μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου». Το άρθρ. 16 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 27 Νόμ. 915/1979, κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.17.-1.«Η παρεχομένη υπό του Ταμείου σύνταξις λόγω θανάτου ορίζεται εις ποσοστά επί τοις εκατόν της απονημητέας ή απονεμηθείσης συντάξεως γήρατος, ως εξής: α.Δια την χήραν σύζυγον άνευ τέκνων εις 75%. β.Δια την χήραν σύζυγον μεθ’ ενός τέκνου εις 85%, εξ ων τα 60% εις την χήραν και 25% εις το τέκνον. γ.Δια την χήραν σύζυγον μετά δύο ή πλειόνων τέκνων εις 100%, εξ ων 50% εις την χήραν και το υπόλοιπον εις τα τέκναν κατ’ ίσας μερίδας. δ.Δι’ έν μόνον τέκνον εις 75%. ε.Δια δύο μόνα τέκνα εις 90% κατ’ ίσας μερίδας. ς.Δια τρία ή πλείονα μόνα τέκνα εις 100% κατ’ ίσας μερίδας. ζ.Δια γονέα ή τούτου μη υπάρχοντος, δι’ αδελφόν εις 50%. Υπαρχόντων αμφοτέρων των γονέων ή πλειόνων του ενός αδελφών, το εν λόγω ποσοστόν κατανέμεται κατ’ ίσας μερίδας. Τα κατά περίπτωσιν αναφερόμενα ποσοστά δια την χήραν σύζυγον, ισχύουν και δια τον δικαιούμενον συντάξεως χήρον σύζυγον. 2.Εν ουδεμιά περιπτώσει τα κατά την προηγουμένην παράγραφον ποσοστά δύνανται να υπερβούν το 100% της συντάξεως γήρατος ην εδικαιούτο ο θανών. 3.Εν περιπτώσει απωλείας εξ οιασδήποτε αιτίας, της συντάξεως δικαιοδόχου τινός προσώπου ή χορηγήσεως ταύτης εις διαζευχθείσαν θυγατέραν, το ποσοστόν της συντάξεως των λοιπών συνταξιοδοτημένων προσώπων αναπροσαρμόζεται αναλόγως, από της πρώτης του επομένου μηνός». Το άρθρ. 17 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 28 Νόμ. 915/1979, κατωτ. αριθ. 67. Άρθρ.18.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 36 παρ. 2 Νόμ. 915/1979 κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.19.-Το τυχόν κλάσμα δραχμής, το εξαγόμενον εκ του υπολογισμού της συντάξεως ή και του βοηθήματος παραλείπεται μη καταβαλλόμενον. Άρθρ.20.-1.Εντός τριμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της ισχύος του παρόντος οι εν υπηρεσία μόνιμοι υπάλληλοι του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος δικαιούνται να δηλώσωσιν εάν επιθυμώσι να καταστώσι μέτοχοι του Ταμείου συμφώνως προς την παρ. 2 του άρθρ. 6 του υπ’ αριθ. 2326 του έτους 1940 Α. Νόμου. 2.Το αυτό δικαίωμα παρέχεται και εις τους από της ισχύος του παρόντος και εφεξής μονιμοποιουμένους υπαλλήλους δυναμένους ν’ ασκήσωσι τούτο εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τριών μηνών από της μονιμοποιήσεως. 3.Το Συμβούλιον του Ταμείου δικαιούται ν’ αποδεχθή ή και ν’ απορρίψη τας άνω αιτήσεις. Άρθρ.3.-1.«Συντάξεως λόγω γήρατος δικαιούται, ο μέτοχος ο εξερχόμενος της ασφαλίσεως και έχων συμπληρώσει: α.35ετή χρόνον ασφαλίσεως ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας. β.25ετή χρόνον ασφαλίσεως και το 58ον έτος της ηλικίας του. γ.20ετή χρόνον ασφαλίσεως και το 60ον έτος της ηλικίας του. Εις απάσας τας ανωτέρω περιπτώσεις απαιτείται και 15ετής τουλάχιστον χρόνος πραγματικής ασφαλίσεως εις το Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. 2.Συντάξεως λόγω αναπηρίας δικαιούται ο μέτοχος ο καθιστάμενος ανίκανος προς εργασίαν συνεπεία παθήσεως ή βλάβης ή εξασθενίσεως σωματικής ή πνευματικής κατά τα 67% και εφ’ όσον διαρκεί η ανικανότης κατά πρόβλεψιν της κατ’ άρθρ. 25 του παρόντος οριζομένης Επιτροπής μετά συμπλήρωσιν 5ετούς τουλάχιστον χρόνου πραγματικής ασφαλίσεως και υπό την προϋπόθεσιν διακοπής της ασκήσεως του επαγγέλματός του. Της ανωτέρω συντάξεως δικαιούται και ο, κατά τα ανωτέρω, καθιστάμενος ανίκανος συνεπεία βιαίου συμβάντος, ή κατά την άσκησιν του επαγγέλματός του, έστω και αν έχη χρόνον ελάσσονα της πενταετίας. Σελ. 194(β) Τεύχος 709-Σελ. 92 Η ανικανότης θεωρείται οριστική και ο ανίκανος δεν υπόκειται εις επανεξέτασιν μετά την συμπλήρωσιν του 55ου έτους της ηλικίας του και συνεχή 7ετή συνταξιοδότησιν λόγω ανικανότητος. 3.Συντάξεως λόγω θανάτου ησφαλισμένου, έχοντος συμπληρώσει πενταετή χρόνον πραγματικής ασφαλίσεως, ή συνταξιούχου, δικαιούνται. α.Η χήρα σύζυγος. β.Ο ανίκανος και ενδεής χήρος σύζυγος, του οποίου η συντήρησις εβάρυνε κυρίως την θανούσαν. γ.Τα μη υπερβάντα το 20όν έτος της ηλικίας των άγαμα άρρενα, ανεξαρτήτως δε ηλικίας τα άγαμα θήλεα τέκνα, νόμιμα, νομιμοποιηθέντα, αναγνωρισθέντα ή υιοθετημένα ων η υιοθεσία συντελέσθη δύο τουλάχιστον έτη προ του θανάτου του υιοθετήσαντος, γονέως, επί δε γυναικός και τα φυσικά τέκνα αυτής. δ.Η διαζευχθείσα υπαιτιότητι συζύγου ή κοινή υπαιτιότητι θυγατήρ αποβιώσαντος ησφαλισμένου ή συνταξιούχου, ως και εκείνη δι’ ην η περί διαζυγίου δίκη διεκόπη βιαίως συνεπεία θανάτου του ανδρός, εφ’ όσον ευρίσκεται εν ενδεία και κρίνεται ανίκανος προς εργασίαν παρά της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου. ε.Οι γονείς, οι άγαμοι αδελφοί μέχρι συμπληρώσεως του 20ου έτους της ηλικίας των και αι μη ελθούσαι εις γάμον αδελφαί εφ’ όσον ευρίσκονται εν ενδεία και η συντήρησίς των εβάρυνε κυρίως τον θανόντα, υπό την προϋπόθεσιν ότι κατά τον χρόνον του θανάτου του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου δεν υφίσταται σύζυγος ή τέκνον δικαιούμενον συντάξεως. Βλ. και άρθρ. 24 νόμ. 915/1979 κατωτ. άρθρ. 67. 4.Κατ’ εξαίρεσιν δικαιούνται συντάξεως τα άρρενα άγαμα τέκνα, ως και οι άρρενες άγαμοι αδελφοί και μετά την συμπλήρωσιν του 20ου έτους ηλικίας των, εφ’όσον: α.Δεν υπερέβησαν το 25ον έτος της ηλικίας των και φοιτούν πραγματικώς εις Σχολάς Μέσης, Ανωτέρας ή Ανωτάτης εκπαιδεύσεως. β.Κατά την χρονολογίαν του θανάτου του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου είναι ανίκανοι προς εργασίαν, κατέστησαν δε ανίκανοι προ της συμπληρώσεως του 20ου έτους της ηλικίας των ή διαρκούσης της, κατά το προηγούμενον εδάφιον φοιτήσεώς των και ευρίσκονται εν ενδεία. Η συνταξιοδότησις των ως άνω προσώπων διαρκεί δι’ όσον χρόνον εξακολουθούν υφιστάμεναι αι ανωτέρω προϋποθέσεις. 23.Γ.δ.6 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών 5.Συντάξεως λόγω θανάτου δικαιούνται τα, εις τας παρ. 3 και 4 του παρόντος άρθρου, πρόσωπα και εις περίπτωσιν καθ’ ην ο ησφαλισμένος είχε χρόνον ασφαλίσεως ελάσσοντα της πενταετίας, αν ο θάνατος του ησφαλισμένου επήλθεν εκ βιαίου συμβάντος ή κατά την άσκησιν του επαγγέλλματός του. «6.Δικαίωμα συντάξεως δεν υφίσταται δια τον επιζώντα σύζυγον εάν δεν παρέλθη εξάμηνον από της τελέσεως του γάμου μέχρι του θανάτου του εν ενεργεία ησφαλισμένου, ένα δε έτος προκειμένου περί συνταξιούχου εκτός εάν: α)Ο θάνατος επήλθεν εκ βιαίου συμβάντος ή κατά την άσκησιν του επαγγέλματος. β)Υφισταμένου του γάμου εγεννήθη ή δια του νόμου ενομιμοποιήθη τέκνον. γ)Η σύζυγος κατά την χρονολογία του θανάτου ευρίσκεται εις κατάστασιν εγκυμοσύνης και εκ ταύτης γεννηθή ζων τέκνον». Η παρ. 6 άρθρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το Π.Δ. 716/23 Ιουν.–9 Ιουλ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 176). Το άρθρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρ.21.-Εις τον συντάξιμον χρόνον των μετόχων του προηγουμένου άρθρου, ως και του προσωπικού του Ταμείου, όπερ μετέχει υποχρεωτικώς τούτου, συνυπολογίζεται δια μεν το προσωπικόν του Τεχνικού Επιμελητηρίου, εφ’ όσον ήθελεν αποφασισθή η συμμετοχή του, ο από της ιδρύσεως του Επιμελητηρίου και εφεξής χρόνος μονίμου υπηρεσίας εν αυτώ, δια δε το προσωπικόν του Ταμείου η τυχόν υπηρεσία παρά τω τέως Ταμείω Συντάξεως Εργοληπτών, ως και ο προ της μονιμο(Αντί για τη σελ. 197) Σελ. 197(α) Τεύχος 709-Σελ. 95 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών 23.Γ.δ.6 ποιήσεως χρόνος εκτάκτου ή επί θητεία υπηρεσίας των υπαλλήλων του ήδη λειτουργούντος Ταμείου Μηχανικών και Εργοληπτών. Άρθρ.22.-Επί πάσης περιπτώσεως αφορώσης την σύνταξιν ή το εφ’ άπαξ βοήθημα των δικαιούχων της άνω κατηγορίας εφαρμόζονται αναλόγως πάσαι αι διατάξεις του παρόντος. Εν ουδεμιά όμως περιπτώσει η σύνταξις των μετόχων τούτων του Ταμείου θέλει υπερβή τον μέσον όρον της μηνιαίας μισθοδοσίας, ην ελάμβανεν ο δικαιούχος κατά την τελευταίαν τριετίαν της υπηρεσίας του. Άρθρ.23.-1.Έκαστος μέτοχος, είτε ιδιώτης, είτε δημόσιος υπάλληλος, αποχωρών της υπηρεσίας και παύων την εξάσκησιν του επαγγέλματός του, προτιθέμενος να τύχη των πλεονεκτημάτων του παρόντος Δ/τος, οφείλει να δηλώση εγγράφως την αποχώρησιν εκ του επαγγέλματος προς τε τον Νομομηχανικόν του τόπου της κατοικίας του ως και το Ταμείον Μηχανικών και Εργοληπτών. Ομοίως τα μέλη του Τεχνικού Επιμελητηρίου υποβάλλουσι την αυτήν δήλωσιν προς την διοίκησιν αυτού και οι εργολάβοι δημοσίων έργων προς τας Οργανώσεις, παρ’ αις τυγχάνουσιν εγγεγραμμένοι. 2.Εάν ο χρόνος υποβολής των άνω δηλώσεων είναι διάφορος η παύσις των εργασιών λογίζεται συντελεσθείσα από της χρονολογίας της υποβολής της προς τον Νομομηχανικόν δηλώσεως. 3.Οι Προϊστάμενοι των Γραφείων Νομομηχανικών υποχρεούται άμα τη υποβολή δηλώσεως να ειδοποιώσιν εντός πενθημέρου περί τούτου το Υπουργείον Συγκοινωνίας, το δε Τεχνικόν Επιμελητήριον και αι Εργολαβικαί Οργανώσεις οφείλουσι να διαγράψωσι τον δηλούντα από τε του καταλόγου των μελών αυτών και της τυχόν εκδιδομένης επετηρίδος. Άρθρ.24.-Εντός του Ιανουαρίου εκάστου έτους πας συνταξιούχος υποβάλλει προς το Ταμείον έγγραφον υπεύθυνον δήλωσιν, περί του ότι δεν συνέτρεξεν ούτε συντρέχει δι’ εαυτόν οιαδήποτε περίπτωσις, συνεπαγομένη την στέρησιν ή διακοπήν της συντάξεως. Άρθρ.25.-1.«Όπου εν τη κειμένη περί Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. νομοθεσία, δια την γένεσιν δικαιώματος συντάξεως απαιτείται ως προϋπόθεσις σωματική ή διανοητική ανικανότης, αύτη βεβαιούται υπό Πρωτοβαθμίου ή εν περιπτώσει προσφυγής υπό Δευτεροβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής εξ ιατρών. Σελ. 198(α) Τεύχος 709-Σελ. 96 Η Πρωτοβάθμιος Επιτροπή απαρτίζεται εκ τριών ιατρών υπηρετούντων ή απασχολουμένων παρά τω Κλάδω Υγείας του Ταμείου και οριζομένων δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού. Η Δευτεροβάθμιος Επιτροπή απαρτίζεται εκ τριών ιδιωτών ιατρών εξ ων δύο ορίζονται υπό του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου, ο δε τρίτος υπό του ησφαλισμένου. Η Πρωτοβάθμιος Επιτροπή γνωματεύει περί της ανικανότητος ή μη του εξεταζομένου και καθορίζει ποσοστόν εις εκατοστά (βαθμόν) της βεβαιωθείσης ανικανότητος και την πιθανήν διάρκειαν αυτής. Η Δευτεροβάθμιος Επιτροπή αποφαίνεται επί της γνωματεύσεως της Πρωτοβαθμίου Επιτροπής μετά προσφυγήν του ησφαλισμένου ή του Ταμείου και η γνωμάτευσίς της είναι υποχρεωτική δια το Ταμείον. Η προσφυγή ενώπιον της Δευτεροβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής ασκείται εντός 60 ημερών από της επιδόσεως της αποφάσεως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής. 2.Δεν απαιτείται η κατά την ανωτέρω διαδικασίαν βεβαίωσις της ανικανότητος, ως και του βαθμού ταύτης εμμίσθων ησφαλισμένων όταν ανεγνωρίσθη αυτοίς δικαίωμα συντάξεως δι’ αποφάσεως των οικείων Υγειονομικών Επιτροπών. 3.Το Διοικητικόν Συμβούλιον δύναται άπαξ να παραπέμπη τον ενδιαφερόμενον εκ νέου εις την Υγειονομικήν Επιτροπήν μέχρι της λήξεως του ορισθέντος χρόνου ανικανότητος. 4.Η αμοιβή κατά συνεδρίασιν των μελών της μεν Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής βαρύνει τον Κλάδον Συντάξεως του Ταμείου, της δε Δευτεροβαθμίου τοιαύτης, τον προσφεύγοντα. Το ύψος της αμοιβής των μελών της Πρωτοβαθμίου και Δευτεροβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής, των εν τη επομένη παραγράφω αναφερομένων ιατρών, ως και ο αριθμός των επ’ αμοιβή συνεδριάσεων των Υγειονομικών Επιτροπών, ορίζεται δι’ αποφάσεων των Υπουργών Συντονισμού, Προεδρίας Κυβερνήσεως, Οικονομικών και Κοινωνικών Υπηρεσιών. 5.Προκειμένου περί ησφαλισμένου διαμένοντος εκτός Αθηνών, δύναται το Διοικητικόν Συμβούλιον να αναθέση την εξέτασιν του ασθενούς εις δύο ιατρούς της απολύτου εκλογής του Ταμείου. Κατά της γνωματεύσεως των ως άνω ιατρών χωρεί προσφυγή ενώπιον της Δευτεροβαθμίου Επιτροπής, κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου». Το άρθρ. 25 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 30 Νόμ. 915/1979, κατωτ. αριθ. 67. 23.Γ.δ.6 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Άρθρ.26.-Πάσα παροχή οιασδήποτε φύσεως, εισπραττομένη τυχόν από τον συνταξιοδοτούμενον μέτοχον και πάντα κατά το παρόν δικαιούχον, λόγω συντάξεως, βοηθήματος ή μετοχής κλπ. παρά του Δημοσίου, Μετοχικού Ταμείου, Δήμου ή Κοινότητος και παντός Ταμείου Συντάξεων ή Ασφαλιστικού Οργανισμού πάσης κατηγορίας δεν συνεπάγεται ούτε στέρησιν, ούτε μείωσιν των υπό του Ταμείου Μηχανικών και Εργοληπτών παρεχομένων δυνάμει του παρόντος πλεονεκτημάτων. Άρθρ.27.-1.«Η ηλικία των ησφαλισμένων και των μελών της οικογενείας των αποδεικνύεται αποκλειστικώς δια ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως συνταχθείσης ή διορθωθείσης εντός ενενήκοντα ημερών από της γεννήσεώς των. Εν ελλείψει ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως ως ανωτέρω, η ηλικία αποδεικνύεται αποκλειστικώς των μεν αρρένων δια της εγγραφής εις τα Μητρώα Αρρένων και εν ελλείψει τοιαύτης δια της εγγραφής εις τα εν ισχύϊ Δημοτολόγια, των δε θηλέων δια της εγγραφής εις τα εν ισχύϊ Δημοτολόγια. 2.Επί δύο ή πλειόνων εγγραφών εις τα αυτά ή διάφορα εν ισχύϊ Δημοτολόγια και υπό διάφορον έτος γεννήσεως, λαμβάνεται υπ’ όψιν η εγγραφή εξ ης προκύπτει η μεγαλυτέρα ηλικία. Εν περιπτώσει διορθώσεως ή μεταβολής του έτους γεννήσεως του αναγραφομένου εις τα Μητρώα Αρρένων ή τα εν ισχύϊ Δημοτολόγια γενομένη καθ’ οιονδήποτε τρόπον, λαμβάνεται υπ’ όψιν το προ της διορθώσεως ή της μεταβολής αναγραφόμενον έτος γεννήσεως. 3.Εις περίπτωσιν καθ’ ην δεν προκύπτει εκ των ανωτέρω στοιχείων η ακριβής ημερομηνία γεννήσεως μετόχου ή μελών της οικογενείας του δια τα υπέρ ή κατά του Ταμείου δικαιώματα, ως ημέρα γεννήσεως θεωρείται η 1η Ιουλίου του έτους εις ο αναφέρεται αύτη. 4.Ο γάμος ησφαλισμένου και των μελών της οικογενείας του, ως και ο θάνατος, αποδεικνύεται δια ληξιαρχικής πράξεως. Υπό του Δ.Σ. του Ταμείου καθορίζονται τα αποδεικνύοντα την τέλεσιν και μη λύσιν του γάμου, δικαιολογητικά, εν περιπτώσει αδυναμίας προσαγωγής ληξιαρχικής πράξεως». Το άρθρ. 27 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 22 Νόμ. 915/1979 κατωτ. αριθ. 67. Άρθρ.28.-Όπου εν τω παρόντι Δ/τι τάσσεται προθεσμία αναγνωρίσεως, δηλώσεως ή οιασδήποτε ανακοινώσεως προς το Ταμείον, αύτη νοείται συμπεριλαμβάνουσα εκτός της σχετικής αναφοράς και την υποβολήν των οικείων δικαιολογητικών. άρθρ. 23 Νόμ. 915/1979. Στο νέο άρθρο συγχωνεύτηκαν από το ίδιο άρθρ. 2 Νόμ. 915/1979 τα Άρθρ.29.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 36 παρ. 2 Νόμ. 915/1979 (κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.30-(Συγχωνεύτηκε στο άρθρ. 3 από το άρθρ. 23 Νόμ. 915/1979 κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.31.-1.Από της δημοσιεύσεως του παρόντος καταργείται το από 3/6 Οκτ. 1936 Β.Δ/γμα «περί εκτελέσεως του άρθρ. 6 του Ν. 6276 «περί τροποποιήσεως του Ν. 5655 περί Ταμείου Συντάξεων Εργοληπτών». 2.Αι προϋποθέσεις παροχής συντάξεως ή εφ’ άπαξ βοηθήματος, η έκτασις αυτών, ο τρόπος χορηγίας, τα του συνταξίμου χρόνου κλπ. κρίνονται βάσει του παρόντος Δ/τος. 3.Δια τον από 1 Ιαν. 1940 μέχρι και της πρώτης ημέρας του μεθεπομένου της δημοσιεύσεως του παρόντος μηνός χρόνου, αι συντάξεις θέλουσιν υπολογισθή βάσει του ανωτάτου ετησίου ορίου των δραχμών 48.000, ως ώριζε τούτο το καταργούμενον Β.Δ/μα, δια δε τας από της χρονολογίας ταύτης και εφεξής μηνιαίας συντάξεις ληφθήσεται ως βάσις το ποσόν των δραχ. 60.000 ετησίως. 4.Το κατά τα εδ. β, γ, δ, ε, και ς΄ της παρ. 1 και τας παρ. 2 και 3 του άρθρ. 16 του παρόντος ποσοστά επί της συντάξεως του μετόχου, τα αναλογούντα εις τους δικαιούχους των εδ. ε΄ έως και θ΄ της παραγράφου 1 του άρθρ. 3 του παρόντος, παρέχονται εις τούτους δια τον από της πρώτης ημέρας του μεθεπομένου μηνός της δημοσιεύσεως του παρόντος χρόνον. Δια τον προγενέστερον και μέχρι της 1ης Ιαν. 1940 χρόνον εφαρμογήν έχουσιν αι διατάξεις της παρ. 2 έως και 7 του άρθρ. 16 του καταργουμένου Β.Δ/τος. 5.Εις τους μετόχους τους συμπληρώσαντας κατά την δημοσίευσιν του παρόντος το εξηκοστόν δεύτερον έτος της ηλικίας των, προς δε εικοσαετή συντάξιμον χρόνον και δηλωσαμένους παύσιν ασκήσεως του επαγγέλματος αυτών, η σύνταξις καταβληθήσεται από της πρώτης του μεθεπομένου μηνός της δημοσιεύσεως του παρόντος, εκτός και αν είχον συμπληρώση κατά την 1ην Ιαν. 1940 το εξηκοστόν πέμπτον έτος και τα λοιπά κατά νόμον και το παρόν προσόντα, οπότε η σύνταξις υπολογισθήσεται από της χρονολογίας ταύτης (1ης Ιαν. 1940). 6.Άγαμοι θυγατέρες μετόχων, έχουσαι γεγενημένον δικαίωμα συντάξεως προ της δημοσιεύσεως του παρόντος και μη λαβούσαι ταύτην κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως της παρ. 1 του άρθρ. 5 του καταργουμένου Β.Δ/τος δικαιούνται να υποβάλωσιν αίτησιν προς το Ταμείον περί ενάρξεως συνταξιοδοτήσεως. Η αίτησις δέον να συνοδεύηται και υπό των εγγράφων νομιμοποιήσεως. Η σύνταξις λογίζεται αρχομένη από της πρώτης του μεθεπομένου μηνός της χρονολογίας υποβολής της αιτήσεως. 7.Άρρενα τέκνα αποβιώσαντος μετόχου έχοντα συμπληρώσει από 1ης Ιαν. 1940 μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος το 18ον έτος της ηλικίας των και μη λαβόντα σύνταξιν κατ’ εφαρμογήν του κα(Αντί για τις σελ. 199-202) Σελ. 199(α) Τεύχος 709-Σελ. 97 Ταμείο Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών 23.Γ.δ.6 ταργουμένου Β.Δ/τος δικαιούνται, εφ’ όσον δεν συνεπληρώθησαν το εικοστόν έτος, να υποβάλωσιν αίτησιν προς το Ταμείον περί ενάρξεως συνταξιοδοτήσεως. Ως προς τα δικαιολογητικά νομιμοποιήσεως και τον χρόνον αφ’ ου λογίζεται αρχομένη η σύνταξις εφαρμόζονται τα εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζόμενα. Εις το Ημέτερον επί της Συγκοινωνίας Υπουργόν ανατίθεται η δημοσίευσις και εκτέλεσις του παρόντος. άρθρ. 5, 6, 13, και 30. Άρθρ.4.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 36 παρ. 2 Νόμ. 915/1979 κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.5-6.-(Συγχωνεύτηκαν στο άρθρ. 3 από το άρθρ. 23 Νόμ. 915/1979 κατωτ. αριθ. 67). Άρθρ.7.-1.Συντάξιμος λογίζεται ο χρόνος ασκήσεως του επαγγέλματος εργολάβου δημοσίων έργων, βάσει του κατά νόμον πτυχίου, ως και ο χρόνος ασκήσεως του επαγγέλματος των μελών του Τεχνικού Επιμελητηρίου. «Εις τον υπολογισμόν του συνταξίμου χρόνου των εργολάβων Δημοσίων Έργων συνυπολογίζεται και ο χρόνος ο μεσολαβών από της λήξεως του πτυχίου μέχρι της ανανεώσεως το πολύ μέχρι τριών μηνών, εφ’ όσον προ της λήξεως υποβάλλεται εις την αρμοδίαν Αρχήν η περί ανανεώσεως αίτησις». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του