40. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4433 της 11/12 Νοεμ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 219) Περί μεταλλευτικών ερευνών του Δημοσίου και άλλων τινών μεταλλευτικών διατάξεων

40. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4433 της 11/12 Νοεμ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 219) Περί μεταλλευτικών ερευνών του Δημοσίου και άλλων τινών μεταλλευτικών διατάξεων. (Διορθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Α΄ 31 της 25 Φεβρ. 1965). Άρθρ.1.-1.Το Δημόσιον έχει το δικαίωμα να ενεργή καθ’ άπασαν την Επικράτειαν ερεύνας δια την αναζήτησιν και αποκάλυψιν εκμεταλλευσίμων μεταλλευτικών εν γένει ορυκτών. 2.Αι έρευναι του Δημοσίου δύνανται ν’ αναφέρωνται. α)εις την διερεύνησιν τμημάτων της Επικρατείας δι’ αεροφωτογεωλογικών και αερογεωφυσικών μεθόδων, β)εις διευρεύνησιν μεταλλοφόρων περιοχών δια γεωφυσικών, γεωλογικών και γεωχημικών μεθόδων, γ)εις διένεργειαν επιφανειακών ή υπογείων εργασιών, εις μεταλλευτικού ενδιαφέροντος περιοχάς (γεωτρήσεις, φρέατα, κλπ.), Σελ. 518(β) Τεύχος 590 - Σελ. 48. δ)εις την μελέτην και διερεύνησιν μεθόδων εμπλουτισμού και μεταλλουργικής επεξεργασίας μεταλλευτικών ορυκτών εν γένει υλών, και εφαρμογήν συγχρόνων μεθόδων ποιοτικού ελέγχου αυτών. 3.Προκειμένης διενεργείας υπό του Δημοσίου ερευνών κατά τας περιπτ.β)και γ)της προηγουμένης παραγράφου, αι ερευνητέαι περιοχαί καθορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Βιομηχανίας δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δια της αυτής αποφάσεως αναστέλλεται η ισχύς των διατάξεων του Μ. Κώδικος των αφορωσών την υποβολήν αιτήσεων προς τον αρμόδιον Νομάρχην περί χορηγήσεως αδείας μεταλλευτικών ερευνών εντός των ανωτέρω περιοχών. Η αναστολή αυτή δεν δύναται να υπερβή την τριετίαν, δυναμένη να παραταθή επί εν εισέτι έτος δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Βιομηχανίας. Η αναστολή αίρεται δι’ ομοίας αποφάσεως του Υπουργού της Βιομηχανίας, ισχύει δε μετά ένα μήνα από της δημοσιεύσεως ταύτης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.6.-1.α)Επί πλειόνων του ενός συναδειούχων ή συμμεταλλειοκτητών ερευνηθέντος υπό του Δημοσίου μεταλλευτικού χώρου κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρ. 5 έκαστος τούτων υποχρεούται ν’ αποδώση εις το Δημόσιον το αναλογούν εις την μερίδα του ποσόν. β)Εάν η έρευνα διεξήχθη κοινή συμφωνία μετά του Δημοσίου, υπόχρεοι προς απόδοσιν των δαπανών του Δημοσίου είναι οι μετ’ αυτού συμβληθέντες. 2.Επί μισθώσεως ή εκχωρήσεως υφ’ οιονδήποτε τύπον του εκ της αδείας ή επί της παραχωρήσεως μεταλλείου δικαιώματος προς τρίτον επί τω σκοπώ ερεύνης και εκμεταλλεύσεως του χώρου επί του οποίου το εν λόγω δικαίωμα, ο εκδοχεύς είναι υπόχρεως δια την καταβολήν των οφειλομένων εις το Δημόσιον, κατά τα ειδικώτερον καθορισθησόμενα Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του επί της Βιομηχανίας Υπουργού. 3.Αδειούχος ή παραχωρησιούχος μεταλλείου καταβάλλων τας οφειλομένας τω Δημοσίω δαπάνας, δικαιούται να συμψηφίζει το ποσόν τούτων προς υποχρεώσεις αυτού απορρεούσας εκ των άρθρ. 5 και 13 του Ν.Δ. 4029/1959. Ως καταβολή νοείται η εντός των προθεσμιών των άρθρων τούτων ολοσχερής εξόφλησις των οφειλομένων τω Δημοσίω κατά το ποσόν το αναλογούν εις τας εκ των εν λόγω άρθρων υποχρεώσεις του. 4.Απαιτήσεις του Δημοσίου έναντι αδειούχων ή παραχωρησιούχων μεταλλείου, αποσβέννυται εάν ο υπο του Δημοσίου ερευνηθείς χώρος τούτων περιέλθη αυτώ συνεπεία εκπτώσεως, παραιτήσεως ή Σελ. 520(β) Τεύχος 590-Σελ. 50 άλλου τινός λόγου, κατά τας περι μεταλλείων κειμένας διατάξεις. Τα μέχρι της περιελεύσεως των εν λόγω χώρων εις το Δημόσιον, καταβληθέντα τυχόν ποσά, δεν επιστρέφονται. 5.Τα κατά τας διατάξεις του παρόντος Ν.Δ./τος οφειλόμενα τω Δημοσίω ποσά ένεκα των ερευνών αυτού, βεβαιούνται υπο της Υπηρεσίας των Μεταλλείων ως Δημόσιον έσοδον, εισπράττονται κατά τας περί εισπράξεως των εσόδων του Δημοσίου ισχυούσας διατάξεις, και κατατίθενται εις τον ειδικόν παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος λογαριασμόν εσόδων Δημοσίων Επενδύσεων. Η παρούσα διάταξις δεν εφαρμόζεται δια την Ε.Τ.Β.Α. 6.Καταργούνται τα άρθρ. 2-7 του Ν.Δ. 1299/ 1949. Άρθρ.7.-(Κατηργήθη δια της παρ. 24, του άρθρ. 189 Ν.Δ. 210/1973, κατωτ. αριθ. 49). 13.Μ.α.40 Μεταλλευτικός Κώδικας Άρθρ.8.-1.(Κατηργήθη δια της παρ. 24, του άρθρ. 189 Ν.Δ. 210/1973). 2.Συμβάσεις περί αποκτήσεως τοιούτων δικαιωμάτων εις τας ανωτέρω περιοχάς και νήσους καταρτισθείσαι προ της ισχύος του παρόντος κατά παρέκκλισιν των διατάξεων της παρ. 1, τυγχάνουσιν έγκυροι και ισχυραί εφ’ όσον επηκολούθησεν ή επακολούθηση, συναιτούντος και του Γενικού Επιτελείου Στρατού, η σύμφωνος γνωμοδότησις του Συμβουλίου των Μεταλλείων επ’ αυτών και η έγκρισις των κατά το άρθρ. 25 του Μεταλλευτικού Κώδικος. Η παρ. 2 διετηρήθη εν ισχύϊ, ως προς τας προ της ισχύος του Ν.Δ. 4433/1964 καταρτισθείσας συμβάσεις, δια του άρθρ. 189 παρ. 24 του νέου Μεταλλευτικού Κώδικος (κατωτ. αριθ. 49). Άρθρ.9-10.(Κατηργήθησαν δια της παρ. 24, του άρθρ. 189 Ν.Δ. 210/1973, κατωτ. αριθ. 49). Άρθρ.11.-Η ισχύς του παρόντος Ν.Δ/τος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.2.-1.Αι έρευναι του Δημοσίου διεξάγονται βάσει προγράμματος καταρτιζομένου υπό του Υπουργείου Βιομηχανίας, μετά γνώμην του Συμβουλίου Μεταλλείων, εις ο καθορίζονται. α)το ή τα υπό έρευναν μεταλλευτικά ορυκτά και ο χώρος διεξαγωγής των ερευνών, β)η χρονική διάρκεια των ερευνών και αι χρησιμοποιηθησόμεναι μέθοδοι ερεύνης, γ)το ποσόν της απαιτηθησομένης δαπάνης, και δ)ο φορευς εκτελέσεως των ερευνών. 2.«Αι κατά την προηγουμένην παράγραφον έρευναι εκτελούνται κατά κανόνα υπό την εποπτείαν του Υπουργού Βιομηχανίας δια του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (Ι.Γ .Μ.Ε.). Κατ’ εξαίρεσιν, δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Συντονισμού και Βιομηχανίας, δύναται ν’ ανατίθηται η εκτέλεσις ερευνών και εις τρίτους, ημεδαπά ή αλλοδαπά φυσικά ή νομικά πρόσωπα παρέχοντα τα προς τούτο εχέγγυα, δι’ απ’ ευθείας μετ’ αυτών συμβάσεως, καταρτιζομένης μετά προηγουμένην γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Μεταλλείων περιλαμβάνουσαν και τους όρους της συμβάσεως ταύτης. Πάντως και εις την περίπτωσιν ταύτην αι έρευναι διεξάγονται υπό την εποπτείαν του Υπουργού Βιομηχανίας δια του Ι.Γ .Μ.Ε.». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Νόμ. 273/1976 (κατωτ. αριθ. 52). 3.Αι δαπάναι των ερευνών καταβάλλονται υπό του Δημοσίου εις βάρος του Πρ/σμού δημοσίων επενδύσεων του Υπουργείου Βιομηχανίας. 13.Μ.α.40 Μεταλλευτικός Κώδικας Άρθρ.3.-1.Αι υπό του Δημοσίου ερευνηθείσαι περιοχαί κατ’ εφαρμογήν του άρθρ. 1 παρ. 3 δύνανται να εξαιρώνται υπέρ του Δημοσίου, ως ίδιαι αυτού μεταλλευτικαί περιοχαί, δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Βιομηχανίας δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 2.Εάν εντός των υπέρ του Δημοσίου εξαιρουμένων περιοχών υφίστανται δικαιώματα εξ αδείας μεταλλευτικών ερευνών ή οριστικής παραχωρήσεως μεταλλείου, τα δικαιώματα ταύτα δεν θίγονται εκ των διατάξεων του παρόντος άρθρου. Εάν όμως τα δικαιώματα ταύτα απωλεσθώσι δι’ οιονδήποτε των εν τω μεταλλευτικώ Νόμω αναφερομένων λόγων, ο χώρος αυτών θεωρείται αυτοδικαίως ως μεταλλευτική περιοχή του Δημοσίου, άνευ διατυπώσεως και δεσμεύσεώς τινος, αφ’ ης η απώλεια του δικαιώματος, μη εφαρμοζομένων δια την περίπτωσιν ταύτην των διατάξεων του άρθρ. 16 του Ν.Δ. 4029/1959. Άρθρ.4.-«Ο Υπουργός Βιομηχανίας δύναται ν’ απευθύνη πρόσκλησιν εις τον Μεταλλειοκτήτην ή τον εξ αυτού έλκοντα δικαιώματα όμως, εντός τριμήνου από της λήψεως ταύτης, καταθέση εις το Υπουργείον Βιομηχανίας Ειδικήν Έκθεσιν περί του προγράμματος ερευνών αυτού μετά των συναφών συναφών στοιχείων, χαρτών και σχετικού χρονοδιαγράμματος. Εις ην περίπτωσιν ο Υπουργός Βιομηχανίας θεωρήση το εν λόγω πρόγραμμα επαρκές, εγκρίνει τούτο δι’ αποφάσεώς του, ο δε μεταλλειοκτήτης υποχρεούται όπως το εκτελέση. Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο Υπουργός Βιομηχανίας, μετά γνωμοδότησιν του Ι.Γ.Μ.Ε., θεωρήση το πρόγραμμα μη επαρκές, καλεί εγγράφως τον μεταλλειοκτήτην όπως προσέλθη προς συζήτησιν και συνομολόγησιν συμφωνίας αφορώσης, προτεινόμενον υπό του Υπουργού Βιομηχανίας, κατόπιν γνωμοδοτήσεως του Ι.Γ.Μ.Ε. πρόγραμμα ερευνών, το χρονοδιάγραμμα αυτού, τους φορείς εκτελέσεως τούτου, (μεταξύ των οποίων δύναται να περιλαμβάνηται και ο μεταλλειοκτήτης), τους σχετικούς οικονομικούς όρους και τα του τρόπου αποπληρωμής της γινομένης δαπάνης. Η εν λόγω συμφωνία συνάπτεται μεταξύ του Υπουργού Βιομηχανίας και του μεταλλειοκτήτου, κατόπιν γνωμοδοτήσεως του Ι.Γ.Μ.Ε. περί των όρων ταύτης και δέον όπως καταρτισθή εντός τριμήνου από της προς τούτο προσκλήσεως του Μεταλλειοκτήτου. Δια Π.Δ/τος, προτάσει του Υπουργού Βιομηχανίας θέλει ορισθή η δια την εκτέλεσιν των διατάξεων του παρόντος άρθρου διαδικασία και πάσα άλλη, σχετική λεπτομέρεια». Το άρθρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 273/1976 (κατωτ. αριθ. 52).Βλ. και άρθρ. 4 του αυτού Νόμ. 273/1976. Εξεδόθη το Π.Δ. 817/1976 περί προγράμματος ερεύνης Ιδιωτικών μεταλλείων (κατωτ. σελ. 686,501). Άρθρ.5.-«1.α)Εάν η εν άρθρ. 4 προθεσμία προς κατάθεσιν του προγράμματος ερευνών ή προς συνομολόγησιν συμβάσεως παρέλθη άπρακτος, λόγω μη προσελεύσεως του μεταλλειοκτήτου ή του εξ αυτού έλκοντος δικαιώματα προς υπογραφήν ταύτης ή εάν ούτος δεν εκτελέση τας προβλεπομένας ερεύνας εντός του εγκριθέντος ή συνομολογηθέντος χρονοδιαγράμματος, το Δημόσιον δύναται να χωρήσει εις την έρευνα και άνευ της συγκαταθέσεως αυτούς, δι’ αναθέσεως της ερεύνης υπό του Υπουργού Βιομηχανίας εις τινα των εν άρθρ. 2 παρ. 2 αναφερομένων φορέων. β)Η τοιαύτη έρευνα του Δημοσίου δύναται να εκτελήται εφ’ ολοκλήρου της εκτάσεως του ιδιωτικού χώρου, εάν κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των ερευνών του Δημοσίου, ουδεμία μεταλλευτική εργασία εκτελήται υπό του μεταλλειοκτήτου. Εις αντίθετον περίπτωσιν η έρευνα του Δημοσίου δέον να περιορίζηται κατά τρόπον μη παρακωλύοντα τας ιδιωτικάς εργασίας. γ)Το Δημόσιον δικαιούται να χρησιμοποιή τας εντός του ιδιωτικού μεταλλευτικού χώρου οδούς δια την μετακίνησιν προσώπων και υλικών δ)Το Δημόσιον δικαιούται ωσαύτως εις την δωρεάν απόληψιν δειγμάτων συνήθους όγκου. 2.Εάν εκ των κατ’ εφαρμογήν της προηγουμένης παραγράφου διεξαχθεισών υπό του Δημοσίου Ερευνών δεν ήθελε διαπιστωθή μεταλλευτικόν ενδιαφέρον του ερευνηθέντος χώρου, το Δημόσιον δεν δικαιούται αποζημιώσεως δια τας υπ’ αυτού γενομένας δαπάνας. Εάν ήθελε διαπιστωθή εις τον ερευνηθέντα χώρον, η ύπαρξις κοιτάσματος κατ’ αρχήν εκμεταλλευσίμου, κατά την περί τούτου γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Μεταλλείων, ο μεταλλειοκτήτης ή ο έλκων εξ αυτού δικαιώματα, οφείλει όπως επιληφθή ενός έτους της εκμεταλλεύσεως τούτου δι’ οικονομικών και τεχνικών μέσων αναλόγων προς την σπουδαιότητα του εν λόγω κοιτάσματος εφαρμοζομένων εν αντιθέτω περιπτώσει των διατάξεων του άρθρ. 106 του Μεταλλευτικού Κώδικος. Ο μεταλλειοκτήτης ή ο έλκων εξ αυτού δικαιώματα οφείλει, από της ενάρξεως της εκμεταλλεύσεως του εν λόγω κοιτάσματος, να καταβάλλη τας γενομένας υπό του Δημοσίου δαπάνας ερευνών εις ετησίας δόσεις ίσας προς το διπλάσιον του προβλεπομένου υπό του άρθρ. 84 του Μεταλλευτικού Κώδικος ανωτάτου θεμιτού μισθώματος. Μετά την εξόφλησιν των δαπανών τούτων, ο μεταλλειοκτήτης οφείλει να καταβάλλη ετησίως προς το Δημόσιον, ποσόν ίσον προς το ήμισυ του οριζομένου υπό του άρθρ. 84 του Μεταλλευτικού Κώδικος ανωτάτου θεμιτού μισθώματος καθ’ όλην την περίοδον της εκμεταλλεύσεως. Εις περίπτωσιν μη εκμεταλλεύσεως υπό του μεταλλειοκτήτου ή υπό του έλκοντος εξ αυτού δικαιώματα του διαπιστωθέντος κατά τ’ ανωτέρω κοιτάσματος, κατά τους όρους της παρούσης πα(Αντί για τη σελ. 519(α) Σελ. 519(β) Τεύχος 590 - Σελ. 49 Μεταλλευτικός Κώδικας 13.Μ.α.40 ραγράφου, ούτος κηρύσσεται έκπτωτος από των δικαιωμάτων του επί του μεταλλευτικού χώρου εν ω το εν λόγω κοίτασμα, κατά τας διατάξεις του Μεταλλευτικού Κώδικος και το μεταλλείον τούτο περιέρχεται εις την κυριότητα του Δημοσίου. Αι διατάξεις, των άρθρ. 124, 125 και 127 του Μεταλλευτικού Κώδικος ισχύουν και εις την περίπτωσιν ταύτην. Εντός προθεσμίας τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις τον κηρυσσόμενον έκπτωτον δια Δικαστικού Επιμελητού ή δια της Αστυνομικής Αρχής της περί εκπτώσεως αποφάσεως, επιτρέπεται η άσκησις προσφυγής κατ’ αυτής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Μεταλλείων». Το άρθρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Νόμ. 273/1976 (κατωτ. αριθ. 52). Βλ. και άρθρ.4 του αυτού Νόμ. 273/1976.