13. ΝΟΜΟΣ 5613 της 27/31 Αυγ. 1932 Περί συμβουλίου προσωπικού παρά τοις Σ.Ε.Κ. Άρθρ.1.-Συνιστάται παρά τω νομικώ προσώπω δημοσίου δικαίου των Σ.Ε.Κ. σ

13. ΝΟΜΟΣ 5613 της 27/31 Αυγ. 1932 Περί συμβουλίου προσωπικού παρά τοις Σ.Ε.Κ. Άρθρ.1.-Συνιστάται παρά τω νομικώ προσώπω δημοσίου δικαίου των Σ.Ε.Κ. συμβούλιον, απαρτιζόμενον εκ δύο μελών του διοικητικού συμβουλίου δημοσίων υπαλλήλων, υπό του συμβουλίου των Σ.Ε.Κ. οριζομένων, του γεν. διευθυντού, ενός ανωτάτου υπαλλήλου των Σ.Ε.Κ., οριζομένου υπό του διοικητικού συμβουλίου, και ενός αντιπροσώπου του υπουργείου Συγκοινωνίας εκ των παρά τη διευθύνσει των σιδηροδρόμων ανωτέρων υπαλλήλων, οριζομένου υπ’ αυτού. Προκειμένου περί απολύσεως, συμμετέχει εις το συμβούλιον τούτο μετά ψήφου και εις αντιπρόσωπος του ενδιαφερομένου προσώπου, του οποίου η υπόθεσις πρόκειται να εξετασθή, εκλεγόμενος υπό της γενικής διευθύνσεως των Σ.Ε.Κ. μεταξύ τριών συναδέλφων του, υποδεικνυομένων υπ’ αυτού. «Καθ’ ην περίπτωσιν ο προς απόλυσιν εισαγόμενος εις το Συμβούλιον υπάλληλος, κληθείς εγγράφως παρά της Γενικής Διευθύνσεως των ΣΕΚ, δεν υπέδειξε τους τρεις συναδέλφους του προς εκλογήν του αντιπροσώπου του, εντός τασσομένης αυτώ προς τούτο υπό της Διευθύνσεως προθεσμίας, η Γενική Διεύθυνσις καθορίζει τον αντιπρόσωπον τούτον εκ των ισοβάθμων συναδέλφων του απολυτέου». Η εντός « » παράγραφος προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρ. 27 Ν.Δ. 4/4 Σεπτ. 1935 περί διοικήσεως των Σ.Ε.Κ. κλπ. Άρθρ.9.-Προτάσει του διοικητικού συμβουλίου των ΣΕΚ και δια Δ/τος εκδιδομένου εφάπαξ υπό του υπουργείου συγκοινωνίας, κατόπιν συμφώνου γνώμης του συμβουλίου σιδηροδρόμων εν τω υπουργείω συγκοινωνίας, καθορίζονται οι δημόσιοι υπάλληλοι οι δικαιούμενοι εισιτηρίων ελευθέρας κυκλοφορίας εις τους ΣΕΚ, πάντως ουχί πέρα των προβλεπομένων υπό του νόμ. 4101. Δωρεάν μεταφοράς δικαιούνται οι διατελέσαντες αρχηγοί του κράτους. Διευθυνταί ή εργοστασιάρχαι των ΣΕΚ μηχανολόγοι μηχανικοί απόφοιτοι κατωτέρων τεχνικών σχολών της αλλοδαπής είναι αυτοδικαίως μέλη του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος. Πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον καταργείται. Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εν τη εφημερίδι της Κυβερνήσεως. ΄Αρθρ.2.-Αρμοδιότης του συμβουλίου τούτου είναι να αποφασίζη προκειμένου περί απολύσεως του προσωπικού των εσωτερικών υπηρεσιών των Σ.Ε.Κ., διακρινομένων ως εν άρθρ. 2 του γενικού κανονισμού προσωπικού εξωτερικής υπηρεσίας. Η αρμοδιότης του συμβουλίου τούτου επεκτείνεται και δια το προσωπικόν της εξωτερικής υπηρεσίας κατά τας περιπτώσεις κατά τας οποίας δεν υφίσταται αρμοδιότης άλλου συμβουλίου προβλεπομένου εκ των κειμένων νόμων ή κανονισμών. Επίσης το συμβούλιον γνωματεύει επί πάσης ανεξαιρέτως υποθέσεως αφορώσης εις το προσωπικόν των εσωτερικών υπηρεσιών δι’ ην ήθελεν απαιτηθή η γνώμη του, κατόπιν κανονισμού, υπό της γεν. διευθύνσεως των Σ.Ε.Κ. συντασσομένου, υπό του διοικητικού συμβουλίου των Σ.Ε.Κ. εγκρινομένου, και δια Δ/τος τη προτάσει του υπουργείου της Συγκοινωνίας μετά γνώμην του συμβουλίου των σιδηροδρόμων εν τω υπουργείω Συγκοινωνίας κυρουμένου. Το συμβούλιον προεδρεύεται παρά του γενικού διευθυντού, ούτινος η ψήφος νικά εν ισοψηφία. Τα μέλη εφ’ όσον κωλύονται ή απουσιάζουν αντικαθίστανται υπό των αναπληρωτών αυτών οριζομένων είτε υπό νόμου, είτε δια διαταγής της διοριζούσης αυτά αρχής. Δια δ/τος εκδιδομένου προτάσει του επί της Συγκοινωνίας υπουργού θέλουσι καθορισθή τα της λειτουργίας και απαρτίας του συμβουλίου τούτου. Εις εκτέλεσιν της άνω διατάξεως, εξεδόθησαν τα Π.Δ. 11/25 1933 περί κανονισμού λειτουργίας συμβουλίου προσωπικού παρά τοις Σ.Ε.Κ. και Π.Δ. 5/9 Μαΐου 1933 περί κανονισμού δια την γνωμάτευσιν υπό του Συμβουλίου προσωπικού Σ.Ε.Κ. επί προαγωγών και μεταθέσεων. Άρθρ.3.-Εν τη ασκήσει της αρμοδιότητός του το συμβούλιον ακολουθεί και εφαρμόζει κατ’ αναλογίαν τας αντιστοίχους διατάξεις των άρθρ. 76120 του Γ.Κ.Π.Ε.Υ, ων η ισχύς επεκτείνεται και δια το προσωπικόν της εσωτερικής υπηρεσίας. Άρθρ.4.-Οι κρινόμενοι ανίκανοι επί τη βάσει των διατάξεων του άρθρ. 107 του Γ.Κ.Π.Ε.Υ., ου η ισχύς επεκτείνεται και δια το προσωπικόν της εσωτερικής υπηρεσίας, απολύονται, κατόπιν αποφάσεως του ως άνω συμβουλίου. Αν ο υπάλληλος, καίτοι κληθείς να ορίση ιατρόν, δεν ώρισε τοιούτον ή αν ο διορισθείς υπ’ αυτού ιατρός, καίτοι προσκληθείς, δεν προσήλθεν εις το συμβούλιον, δεν γεννάται εντεύθεν ακυρότης της αποφάσεως του συμβουλίου. «Το Ταμείον συντάξεως εντός 15 ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτό της περί απολύσεως αποφάσεως της επιχειρήσεως οφείλει να απαντήση εις την επιχείρησιν ειδοποιούν αυτήν περί του εάν αποδέχεται ή όχι την απόλυσιν ταύτην. Εις περίπτωσιν μη αποδοχής υπ’ αυτού της απολύσεως αναστέλλεται αύτη μέχρι λήψεως οριστικής επ’ αυτού αποφάσεως. Προς τούτο την διαφωνίαν ταύτην μεταξύ επιχειρήσεως και Ταμείου Συντάξεως λύει ιατρικόν Συμβούλιον αποτελούμενον εξ ενός ιατρού της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως, ενός ιατρού διοριζομένου υπό του οικείου Ταμείου Συντάξεων, ενός ιατρού διοριζομένου υπό του ενδιαφερομένου και ενός ιατρού Καθηγητού του Πανεπιστημίου της ειδικότητος της ασθενείας δι’ ην εκρίθη ο ενδιαφερόμενος ανίκανος οριζομένου παρά του Υπουργείου Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων. Το Συμβούλιον τούτο συνέρχεται υπό την προεδρίαν του Καθηγητού του Πανεπιστημίου και από κοινού εξετάζων τον κρινόμενον, αποφαίνεται δι’ εκθέσεως υπογραφομένης και υπό των μετασχόντων του Συμβουλίου ιατρών συγκεκριμένως αν ο εξετασθείς είναι ή μη ικανός προς εκτέλεσιν της υπηρεσίας ην μετέρχεται. Σελ. 107 Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους 21.Γ.α.13 Το Συμβούλιον αποφασίζει κατά πλειοψηφία αι δε αποφάσεις αυτού εκδιδόμεναι εντός μηνός από της ημέρας της προσφυγής του οικείου Ταμείου προς το Υπουργείον είναι υποχρεωτικαί δια τε το Ταμείον Συντάξεων και την Σιδηροδρομικήν και Τροχιοδρομικήν Εταιρείαν και τους Σ.Ε.Κ. Εν περιπτώσει αρνήσεως του απολυθέντος να υποβληθή εις την ανωτέρω εξέτασιν, ούτος απόλυσι το δικαίωμα της συντάξεως. Η δαπάνη της αμοιβής του Καθηγητού, των οδοιπορικών εξόδων του κρινομένου και των ενδεχομένων ημεραργιών αυτού δια την εν τω κέντρω παραμονήν μη δυναμένων να υπερβώσι κατ’ ανώτατον όριον τας επτά ημέρας, υπολογιζομένων δε επί τη βάσει των αποδοχών του, βαρύνει τον καθ’ ου η απόφασις του ιατρικού Συμβουλίου. Τον καθηγητήν απουσιάζοντα εκ της έδρας του δύναται ν’ αντικαταστήση ο Επιμελητής της έδρας. Το ως άνω ιατρικόν Συμβούλιον συνέρχεται εν Αθήναις δια το προσωπικον το εργαζόμενον εις τα εν Πελοποννήσω, Στερεά Ελλάδι και Θεσσαλία δίκτυα. Προκειμένου περί προσωπικού εργαζομένου εις τα εν Μακεδονία και Θράκη δίκτυα το ως άνω Ιατρικόν Συμβούλιον συνέρχεται εν Θεσσαλονίκη. Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει αντί του ιατρού Καθηγητού του Πανεπιστημίου ως διαιτητής ορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργείου Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων ιατρός εκλεγόμενος μεταξύ των πλέον ευφήμως γνωστών ιατρών της Θεσσαλονίκης. Τας αποδοχάς των υπό απόλυσιν υπαλλήλων «τεχνιτών ή εργατών αμφοτέρων των φύλων εξακολουθεί καταβάλλουσα η Σιδηροδρομική ή Τροχιοδρομική επιχείρησις το πολύ επί εξήκοντα ημέρας μέχρι της εκδόσεως της περί οριστικής απολύσεως αποφάσεως του αρμοδίου συμβουλίου». Η εντός « » φράσις ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 11 νόμ. 1648/1951. Τας λεπτομερείας εφαρμογής του άρθρου τούτου θέλει καθορίση Κανονιστική εγκύκλιος του Υπουργού Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων». Αι παράγραφοι τρίτη και τετάρτη του άρθρ. 4 αντικατεστάθησαν δια των ανωτέρω δια του άρθρ. 3 Α.Ν. 301/1936. Άρθρ.5.-Επιτρέπεται αποφάσει του ως άνω Συμβουλίου η απόλυσις προσωπικού λόγω ορίου ηλικίας. Το όριον τούτο ορίζεται εις 60 δια τους υπαλλήλους Γραφείων και το λοιπόν προσωπικόν εν γένει, πλην του των αμαξοστοιχιών, δια το οποίον ορίζεται το 55ον έτος. Η ηλικία καθορίζεται βάσει των Σελ. 108 επισήμων μητρώων των ΣΕΚ, ως είναι εν αυτοίς καθωρισμένη την 1 Ιαν. 1931, απαραδέκτου ούσης πάσης μεταγενεστέρας καθ’ οιονδήποτε τρόπον διωρθώσεως αυτής. Οι δια τον λόγον τούτον απολυόμενοι δικαιούνται του βοηθήματος όπερ προβλέπεται υπό του κανονισμού ταμείου Προνοίας προσωπικού των ΣΕΚ. Εν περιπτώσει αδυναμίας του Ταμείου τούτου προς καταβολην των ειρημένων βοηθημάτων καταβάλλωσι ταύτα οι ΣΕΚ χρεούντες τον παρ’ αυτοίς λογαριασμόν του Ταμείου Προνοίας όπερ υποχρεούται να αποδώση τα ποσά ταύτα εις τους ΣΕΚ ατόκως εις δέκα ετησίας δόσεις. Βλ. και άρθρ. 30 Ν.Δ. 4/4 Σεπτ. 1935 περί διοικήσεως των ΣΕΚ (κατωτ. 21.Γα.). Άρθρ.6.-Συγχωνεύεται η Διεύθυνσις Α΄ Περιφερείας μετά της Γενικής Διευθύνσεως των ΣΕΚ, δια Δ/τος δε προκαλουμένου υπό του Υπουργείου Συγκοινωνίας, κατόπιν γνωμοδοτήσεως του εν τω Υπουργείω τούτω Συμβουλίου σιδηροδρόμων, εκδιδομένης μετά πρότασιν της Γ.Διευθύνσεως των ΣΕΚ εγκριθείσης υπό του Διοικητικού Συμβουλίου ΣΕΚ θα ορισθούν η κατάτμησις των υπηρεσιών, αι οργανικαί θέσεις και τα καθήκοντα εκάστης υπηρεσιακής υποδιαιρέσεως. Το Δ/γμα τούτο εκδοθήσεται εντός τριμήνου από της ισχύος του παρόντος. Οι κατόπιν συγχωνεύσεως ταύτης πλεονάζοντες υπάλληλοι απολύονται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου των ΣΕΚ. Οι ουτωσί απολυόμενοι αποζημιούνται υπό της επιχειρήσεως κατόπιν αποφάσεως του αυτού Συμβουλίου δια ποσού μη δυναμένου να υπερβή την οριζομένην δια των κειμένων περί ιδιωτικών υπαλλήλων νόμων αποζημίωσιν, και τούτο εφ’ όσον αι διατάξεις του Ταμείου Προνοίας των ΣΕΚ δεν τυγχάνουσιν εφαρμογής δι’ αυτούς, διότι άλλως οι απολυόμενοι λαμβάνουν αντί αποζημιώσεως το ανήκον αυτοίς βοήθημα προνοίας, δι’ όπερ ισχύει επίσης η διάταξις της τελευταίας παραγράφου του άρθρ. 5. Ο νόμ. 2112 δεν έχει εφαρμογήν δια το προσωπικόν των ΣΕΚ: Εάν οι λόγω της ανωτέρω συγχωνεύσεως απολυθησόμενοι δεν δικαιούνται κατά τας ισχυούσας διατάξεις συντάξεως, δύναται το Συμβούλιον να αποφασίση την θέσιν αυτών εις διαθεσιμότητα επί απολαυή του ημίσεος του μισθού των. Ούτοι μετά διετίαν θεωρούνται αυτοδικαίως απολελυμένοι της υπηρεσίας. Διαρκούσης της διαθεσιμότητος τας επί του ολικού μισθού κρατήσεις υπέρ του Ταμείου Συντάξεων καταβάλλει εξ ολοκλήρου το Δίκτυον. 21.Γ.α.13 Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους Άρθρ.7.-Από της ισχύος του παρόντος ο εν έτει 1917 εγκριθείς Γενικός Κανονισμός του προσωπικού της εξωτερικής υπηρεσίας των εν Ελλάδι Ατμηλάτων Σιδηροδρόμων θα εξακολουθήση εφαρμοζόμενος εις μόνον το προσωπικόν της εξωτερικής υπηρεσίας, πλην των εν τοις ανωτέρω άρθροις αναφερομένων διατάξεων τούτου, ων η ισχύς συνεχίζεται και δια την εσωτερικήν υπηρεσίαν. Άρθρ.8.-Αι διατάξεις των άρθρ. 7 και 17 του νόμ. 4042, ως ούτος ετροποποιήθη δια του Ν.Δ. της 27 Ιαν. 1932 του κυρωθέντος δια του νόμ. 5410 ουδεμίαν έχουσιν εφαρμογήν ως προς το νομικόν πρόσωπον των ΣΕΚ.