12. ΝΟΜΟΣ 2231 της 24/29 Ιουν. 1920 Περί φυλακών. ΄Αρθρον 1. Αι εις το υπουργείον της Δικαιοσύνης υπαγόμεναι φυλακαί διακρίνονται εις επανορθωτικάς, ε

12. ΝΟΜΟΣ 2231 της 24/29 Ιουν. 1920 Περί φυλακών. ΄Αρθρον 1. Αι εις το υπουργείον της Δικαιοσύνης υπαγόμεναι φυλακαί διακρίνονται εις επανορθωτικάς, εγκληματικάς, γυναικείας και ειδικάς. Εν ταις επανορθωτικαίς φυλακαίς και εν ιδιαιτέροις διαμερίσμασι τούτων κρατούνται οι ως υπαίτιοι πλημελλήματος ή κακουργήματος κρατούμενοι και οι καταδικασθέντες εις την ποινήν της φυλακίσεως, εν δε ταις εγκληματικαίς κρατούνται οι καταδικασθέντες εις εγκληματικήν ποινήν. Εν ιδιαιτέροις διαμερίσματι των επανορθωτικών φυλακών δύνανται να κρατηθώσι και οι καταδικασθέντες εις κράτησιν. «Γυναίκες ή ανήλικοι, ως υπαίτιοι πλημμελήματος ή κακουργήματος καταδικαζόμενοι εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους τρεις μήνας, κρατούνται αι μεν γυναίκες εν ταις γυναικείαις φυλακαίς, οι δε ανήλικοι εν ιδιαιτέροις τμήμασι των επανορθωτικών φυλακών. Αι Κεντρικαί Γυναικείαι Φυλακαί είχον υπαχθή εις τας Φυλακάς Αβέρωφ δια του Β.Δ. 12 Αυγ. 1949, όπερ κατηργήθη δια του Β.Δ. 7 Ιουν./20 Αυγ. 1952 και ωρίσθη ότι αύται αποτελούσιν εφεξής ανεξάρτητον υπηρεσίαν. Δια Β.Δ. 7 Ιουν./26 Αυγ. 1952 αι Κεντρικαί Γυναικείαι Φυλακαί μετετράπησαν εις φυλακάς α΄ τάξεως. Γυναίκες, ή ανήλικοι, ως υπαίτιοι πλημμελήματος ή κακουργήματος καταδικαζόμενοι εις ποινήν, της οποίας το υπόλοιπον μετά την αφαίρεσιν του χρόνου της προφυλακίσεως είναι άνω των δύο μηνών φυλάκισις, κρατούνται αι μεν γυναίκες εν ταις εν Αθήναις κεντρικαίς γυναικείαις φυλακαίς, οι δε ανήλικοι εν ταις εν Αθήναις φυλακαίς Αβέρωφ. Εκ των καταδικασθέντων ήδη γυναικών και ανηλίκων οι έχοντες προς εκτέλεσιν υπόλοιπον ποινής άνω των δύο μηνών μεταταχθήσονται εις τας ανωτέρω φυλακάς. Ο εισαγγελεύς του εκδόντος την απόφασιν δικαστηρίου, ευθύς άμα τη καταδίκη, εκδίδει την διαταγήν συνοδεύσεως προς μεταγωγήν εις τας ανωτέρω φυλακάς. Δια τους μετακτέους εκ των ήδη καταδικασθέντων την διαταγήν συνοδεύσεως εκδίδει ο εισαγγελεύς του τόπου της κρατήσεως. Αι μεταγωγαί αύται ενεργούνται υποχρεωτικώς εντός τριών ημερών από της καταδίκης δια των οργάνων της υπηρεσίας των φυλακών, είτε ωργανωμέναι είναι είτε μη, αι δαπάναι δε τούτων προκαταβάλλονται, επί αποδόσει λογαριασμού, εις τον επικεφαλής της συνοδείας εκ της παγίας προκαταβολής του άρθρου 19 του Ν.Δ. της 28 Σεπτ. 1925 π. τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεών τινων των κειμένων νόμων περί φυλακών κλπ». Οι δι’ επ’ αυτοφώρω αδίκημα ή δι’ εντάλματος συλλήψεως ή φυλακίσεως τινός των εν Αθήναις αρμοδίων αρχών κρατούμενοι ή παρά τινος των εν Αθήναις δικαστηρίων εις οιανδήποτε στερητικήν της ελευθερίας ποινήν καταδικαζόμενοι ανήλικοι κρατούνται εν τω εφηβείω Αβέρωφ, αι δε γυναίκες εν ταις εν Αθήναις κεντρικαίς γυναικείαις φυλακαίς. Εις τας αυτάς φυλακάς δύνανται να κρατώνται και οι δι’ επ’ αυτοφώρω αδίκημα ή δι’ εντάλματος συλλήψεως ή φυλακίσεως των αρμοδίων αρχών κρατούμενοι ή υπό των δικαστηρίων Πειραιώς καταδικαζόμενοι. Επίσης εν ταις επανορθωτικαίς ή εγκληματικαίς φυλακαίς Αθηνών δύνανται να κρατηθώσι και οι καταδικαζόμενοι υπό των δικαστηρίων Πειραιώς ενήλικοι. Οι προς εκτέλεσιν προσωπικής κρατήσεως συλλαμβανόμενοι κρατούνται, εφ’ όσον δεν υπάρχουσιν ίδιαι φυλακαί, εν χωριστοίς διαμερίσμασι της πλησιεστέρας προς το πρωτοδικείον του τόπου της εκτελέσεως επανορθωτικής φυλακής. Τα εντός « » εδάφια αντικατεστάθηκαν ως άνω υπό του άρθρ. 5 του Ν.Δ. της 7/18 Μαΐου 1926 κυρωθέντος υπό του ν. 3664 (κατωτ. αρ. 21). Σελ. 519 Οργανικοί Νόμοι περί Φυλακών 6.Ι.α.8-12 Άρθρ.25.-Οι ένεκα πληρωμής δικαστικών εξόδων, πολιτικών αποζημιώσεων ή προστίμων μη απολυόμενοι κατά την έκτισιν της ποινής των κατάδικοι, εξακολουθούσι κρατούμενοι εν ιδιαιτέρω διαμερίσματι της εν η εξέτιον την ποινήν των φυλακής. Άρθρ.26-28.(Κατηργήθησαν υπό του Ν.Δ. της 28/30 Σεπτ. 1935, 6.Ιβ.8). (Δια του άρθρ. 28 κατηργήθη ο ν. 847, ανωτ. αρ. 10). Άρθρ.29.-Τα των πειθαρχικών ποινών των κρατουμένων κανονισθήσονται δια Β.Δ/των. Άρθρ.30.-Δια Β.Δ/τος ορισθήσεται η έναρξις της ισχύος του παρόντος νόμου και αι λεπτομέρειαι. Ο νόμος ούτος ετέθη εν ισχύϊ από της δημοσιεύσεως του Β.Δ/τος της 9/13 Ιουλ. 1920 περί ενάρξεως της ισχύος του ν. 2231. Άρθρα 2-12 (Κατηργήθησαν υπό του Ν.Δ. της 28/30 Σεπτ. 1935 (6.Ιβ.8). Άρθρον 13 Πάντες οι κατάδικοι, άνευ διακρίσεως ποινής, μέχρι της ιδρύσεως των υπό του άρθρου 5 του ν. ΓπΛΖ΄, ως ετροποποιήθη υπό του ν. 160, προβλεπομένων αγροτικών φυλακών, δύνανται, κατόπιν αποφάσεως του υπουργού της Δικαιοσύνης, ν’ απασχοληθώσιν εκτός της έδρας της φυλακής και εν υπαίθρω εις έργα δημόσια ή ιδιωτικά δημοσίας υγείας, κοινής ωφελείας, εθνικής οικονομίας ή γεωργίας. Κατάδικοι, άγοντες ηλικίαν ανωτέραν του εξηκοστού έτους ή εκτίοντες ποινήν μικροτέραν του έτους, δεν δύνανται ν’ απασχοληθώσιν εις τοιαύτα έργα άνευ αιτήσεώς των. Αι τοιαύται αγροτικαί φυλακαί, έχουσαι μόνιμον ή κινητήν έδραν είτε ως ίδιαι είτε ως παραρτήματα άλλων φυλακών, εγκαθίστανται εκτός των πόλεων και μακράν πάντως των συνοικισμών, εν χώρω καταλλήλω δια τον προορισμόν αυτών. Η ίδρυσις τοιούτων αγροτικών φυλακών (και η επέκτασις εις αυτάς του άρθρου 10 του ν. ΓπΛΖ΄ ως ετροποποιήθη υπό του νόμου 160, και των διατάξεων του άρθρου 16 του ν. 123), γενήσεται δια Β. Διαταγμάτων προκαλουμένων υπό του υπουργού της Δικαιοσύνης. Το άρθρον 10 του ν. ΓπΛΖ΄ και ο ν. 123 κατηργήθησαν. Άρθρον 14 (Τροποποιηθέν υπό του άρθρου 8 Ν.Δ. 11 Μαρτ. 1926 ανεφέρετο εις τον καταργηθέντα Αυτόνομον Οργανισμόν Φυλακών. Βλ. κατωτ. αριθ. 19). Άρθρον 15 Εάν εγγύς του τόπου των εργασιών δεν υπάρχη κατάστημα φυλακής ή άλλο δημόσιον κτίριον κατάλληλον προς εγκατάστασιν των καταδίκων και του προσωπικού, του οποίου να δύναται να γίνη χρήσις αμισθί, πάσαι αι δαπάναι δια την μίσθωσιν του κτιρίου ή παραρτημάτων ή κατασκευήν κινητών παραπηγμάτων ενεργούνται εις βάρος του αιτούντος την χρησιμοποίησιν της εργασίας των καταδίκων. Τα έξοδα μεταφοράς και επανόδου, καταβαλλόμενα υπό της υπηρεσίας των φυλακών βαρύνουσι τους αιτούντας. Άρθρα 16-19 (Κατηργήθησαν υπό του Ν.Δ. της 28/30 Σεπτ. 1935, 6. Ιβ. 8). Σελ. 520 Άρθρον 20 Μεταγωγή καταδίκου ή υποδίκου από μιας φυλακής εις άλλην επιτρέπεται μόνον ένεκεν λόγων ασφαλείας ή ελλείψεως χώρου, τη διαταγή του υπουργού της Δικαιοσύνης, μετά γνωμοδότησιν του αρμοδίου εισαγγελέως των εφετών και εν επειγούση ανάγκη άνευ ταύτης. Μεταγωγή καταδίκου ή υποδίκου από μιας φυλακής εις άλλην δύναται να γίνη και δι’ οικογενειακούς όλως λόγους, τη διαταγή του υπουργού της Δικαιοσύνης, μετά πρότασιν της εφορείας των φυλακών και γνωμοδότησιν του αρμοδίου εισαγγελέως των εφετών, τα έξοδα όμως της τοιαύτης μεταγωγής βαρύνουσι τον μεταγόμενον και προκαταβάλλονται υπό τούτου εις τον επί κεφαλής της συνοδείας, υποχρεούμενον να λογοδοτήση εις τον διευθυντήν των φυλακών, όπου παραδίδεται ο κατάδικος,, δι’ ο και εν τη προτάσει της εφορείας τη σχετική καθορίζονται ταύτα, υπολογιζομένων των εξόδων τούτου και των συνοδών φρουρών του. Αι ως άνω μεταγωγαί καταδίκων επιτρέπεται να γίνωνται μόνον από φυλακής εις φυλακήν του αυτού είδους. Κατ’ εξαίρεσιν επιτρέπεται μεταγωγή καταδίκου υπό τους ανωτέρω όρους από εγκληματικής φυλακής εις επανορθωτικήν, εφ’ όσον υπολείπεται προς έκτισιν ποινή μικροτέρα των τριών ετών. Δύναται επίσης, εν περιπτώσει ασθενείας καταδίκου ή υποδίκου τινος, βεβαιουμένης υπό εκθέσεως δύο ιατρών, να διατάξη ο αρμόδιος εισαγγελεύς των εφετών, τη προτάσει του διευθύνοντος την φυλακήν ένθα κρατείται, και μετά γνωμοδότησιν του αρμοδίου εισαγγελέως των πρωτοδικών, την εις το εγγύτερον νοσοκομείον μεταγωγήν του και την επαναφοράν εις την αυτήν φυλακήν μετά την νοσηλείαν υπό ασφαλή φύλαξιν, πλην εν απολύτω βία, όταν είναι προφανής ο κίνδυνος του ασθενούς εκ της βραδύτητος, διατάσσει την μεταγωγήν δια φυλάκων του καταστήματος ο διευθυντής των φυλακών, υποχρεούμενος να αναγγείλη τούτο αμμελητί εις τον αρμόδιον εισαγγελέα, όστις δύναται να διατάξη άλλως. Πάσα κατά την προηγουμένην παράγραφον μεταγωγή ανακοινούται άνευ αναβολής υπό του οικείου εισαγγελέως προς το επί της Δικαιοσύνης υπουργείον, δυνάμενον κατά πάντα χρόνον να διατάξη άλλως. «Άμα η καταδικαστική απόφασις καταστή αμετάκλητος, διατάσσεται η μεταγωγή παντός καταδίκου γνωρίζοντος τέχνην τινά, καταδικαζομένου εις εγκληματικήν ποινήν ή φυλάκισιν μείζονα του έτους, εις ειδικάς φυλακάς (βιομηχανικάς ή χειροτεχνικάς) οριζομένας δια διαταγμάτων». 6.Ι.α.12 Οργανικοί Νόμοι περί Φυλακών Εν περιπτώσει ανάγκης μεταγωγής καταδίκου ή υποδίκου όπως εμφανισθή ως μάρτυς ή κατηγορούμενος ενώπιον αρχής ή δικαστηρίου άλλου τόπου, διατάσσει την μεταγωγήν και την μετά την εξέτασιν επαναφοράν του εν ταις αυταίς φυλακαίς ο εισαγγελεύς των εφετών του τόπου της κρατήσεώς του, συνεπεία της προς τούτον αποστελλομένης σχετικής κλήσεως. «Μεταγωγαί καταδίκων και υποδίκων από φυλακής εις φυλακήν δύνανται να εκτελώνται και δια του σώματος των φυλάκων των ωργανωμένων φυλακών. Προς τον σκοπόν τούτον συνιστάται ίδιον γραφείον μεταγωγών, εξαρτώμενον εκ του υπουργείου της Δικαιοσύνης και εδρεύον εν Αθήναις, ούτινος το προσωπικόν αποτελείται εκ του εν υπηρεσία τοιούτου των φυλακών. Δια διατάγματος κανονισθήσεται η οργάνωσις και αι λεπτομέρειαι της λειτουργίας της υπηρεσίας τούτου». Τα εντός « » εδ. ΣΤ΄ και τελευταίον προσετέθησαν υπό του εδ. 6 του άρθρου 3 του Ν.Δ. της 28 Σεπτ./21 Οκτ. 1925 (κατωτ. αρ. 17). Βλ. και άρθρ. 105 του Ν.Δ. 28/30 Σεπτ. 1935 περί οργανώσεως σωφρον. προσωπικού (6.Ιβ.8). Άρθρ.21.-(Κατηργήθη υπό του Ν.Δ. της 29/29 Αυγ. 1935, 6.Ιγ.1). Άρθρ.22-24.(Κατηργήθησαν υπό του Ν.Δ. της 28/30 Σεπτ. 1935, 6.Ιβ.8).