1. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ 1219 της 23 Απρ./16 Μαΐου 1938 Περί καταργήσεως του δικαιώματος αμμοληψίας και αντικαταστάσεως αυτού δια προσθέτου τέλους επί των αδει

1. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ 1219 της 23 Απρ./16 Μαΐου 1938 Περί καταργήσεως του δικαιώματος αμμοληψίας και αντικαταστάσεως αυτού δια προσθέτου τέλους επί των αδειών ανεγέρσεως οικοδομών. Άρθρον 1 1.Καταργείται το άρθρον 61 του κατά νομοθετικήν εξουσιοδότησιν εκδοθέντος Δ/τος της 11 Νοεμβρ. 1929 περί διοικήσεως δημοσίων κτημάτων, ως το άρθρον τούτο ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του εδαφίου 21 του άρθρ. 1 του Νόμ. 5234. «2.Η εξόρυξη και λήψη άμμου, αμμοχώματος, λίθων, χαλίκων, αμμοκροκκάλης και άλλων συναφών υλικών επιτρέπεται μόνο με τους όρους και τις προϋποθέσεις αυτού του νόμου και με καταβολή τιμήματος που καθορίζεται από αυτόν που έχει το δικαίωμα της εκμετάλλευσης των χώρων αμμοληψίας». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 5 άρθρ. 33 Νομ. 1473/1984 ΦΕΚ Α΄ 127 (τομ. 26Α, σελ. 204,15). Άρθρα 5-14 (Κατηργήθησαν υπό του άρθρ. 1 Ν.Δ. 422/1947). Άρθρον 15 Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται άμα τη παρόδω εικοσαημέρου από της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεως αυτού. 26.Ε.δ.1 Αμμοληψία Άρθρον 2 1.Δια κοινής αποφάσεως των υπουργών Οικονομικών, Συγκοινωνίας και Κρατικής Προνοίας και Αντιλήψεως, του υπουργού διοικητού Πρωτευούσης και του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, ορίζονται εν γενικαίς κατηγορίαις οι χώροι (αρχαιολογικοί χώροι, παραλίαι, περιοχαί τουριστικής σημασίας κλπ.), η εκ των οποίων εξόρυξις και λήψις άμμου, αμμοχώματος, λίθων, χαλίκων, αμμοκροκκάλης (σαβούρας) κλπ. απαγορεύεται δια λόγους υγείας, τουριστικούς, προστασίας τεχνικών έργων ή παρακειμένων κτημάτων και εν γένει δημοσίου συμφέροντος, δια της αυτής δ’ αποφάσεως καθορίζονται επίσης οι εκ των αυτών ως άνω λόγων επιβαλλόμενοι όροι, οίτινες δέον να τηρώνται κατά την εξόρυξιν και λήψιν άμμου, αμμοχώματος κλπ. εκ μη απηγορευμένων θέσεων. Η ως άνω απόφασις δύναται να τροποποιήται εκάστοτε δι’ ομοίας μεταγενεστέρας αποφάσεως, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 2.Επί τη βάσει της κατά την προηγουμένην παράγραφον αποφάσεως, τοπικαί κατά νομούς επιτροπαί, αποτελούμεναι: «α)Εκ του Νομομηχανικού. β)Εκ του Οικονομικού Εφόρου ή του Τελώνου. γ)Εκ του Λιμενάρχου ή του Διοικητού της αρμοδίας Διοικήσεως Χωροφυλακής ή Υποδιευθύνσεως Αστυνομίας Πόλεων», καθορίζουσιν εκάστοτε δια κοινών αποφάσεών των τας θέσεις (ρητώς μνημονευομένας εν ταις αποφάσεσιν), εξ ων επιτρέπεται η εξόρυξις και λήψις άμμου, αμμοχώματος κλπ. υπό τους όρους τους καθοριζομένους εν τη κατά την προηγουμένην παράγραφον αποφάσει. Η σύνθεσις των Επιτροπών ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 17 άρθρ. 1 της υπ’ αριθ. Δ. 6741 της 24/30 Ιουν. 1967 αποφ. των Αντιπροέδρου Κυβερνήσεως και Υπ. Οικονομικών (τόμ. 24 σελ. 58,21). Πάσα μη ρητώς κατονομαζομένη εις τας αποφάσεις ταύτας θέσις θεωρείται ως απηγορευμένη τοιαύτη, εξ ης δεν επιτρέπεται η εξόρυξις και λήψις άμμου, αμμοχώματος κλπ. Δια τους εν ταις έδραις Γενικών Διοικήσεων εδρεύοντας νομούς αντί του νομάρχου μετέχει της επιτροπής ανώτερος διοικητικός υπάλληλος, οριζόμενος υπό του υπουργού γενικού διοικητού. «Προκειμένου περί των περιφερειών τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης και του Νομού Θεσσαλονίκης της Επιτροπής μετέχει ο αρμόδιος Οικονομικός Έφορος Δημοσίων Κτημάτων». Η εντός « » δευτέρα περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 άρθρ. 5 Α.Ν. 263/1968 (ανωτ. σελ. 204,05). 3.Μέχρι της εκδόσεως των κατά τας προηγουμένας παραγράφους αποφάσεων εξακολουθούσιν ισχύουσαι αι βάσει του δια του άρθρ. 1 του παρόντος νόμου καταργουμένου άρθρ. 61 του από 11 Νοεμ. 1929 Δ/τος εκδοθείσαι αποφάσεις δι’ ων καθωρίσθησαν αι θέσεις, εξ ων επιτρέπεται η εξόρυξις και λήψις άμμου, αμμοχώματος κλπ. Εις εκτέλεσιν του ανωτέρω άρθρου εξεδόθη η υπ’ αριθ. 42279 υπουργ. απόφασις (κατωτ. αριθ. 2). Άρθρον 3 1.Η εξ απηγορευμένων θέσεων εξόρυξις και λήψις άμμου, αμμοχώματος, λίθων, χαλίκων, αμμοκροκκάλης (σαβούρας) κλπ. ή η απλή μόνον (Αντί για τη σελ. 219(β) Σελ. 219(γ) Τεύχος Η101-Σελ.133 Αμμοληψία 26.Ε.δ.1 εξόρυξις τούτων, και αν έτι δεν επηκολούθησε λήψις αυτών, τιμωρείται με τας ποινάς του άρθρ. 3 του Νόμ. 4060 του 1929 (τ. 34). 2.Με το ήμισυ των ποινών τούτων τιμωρείται η εκ μη απηγορευμένων θέσεων εξόρυξις και λήψις των ως άνω ειδών άνευ τηρήσεως των καθοριζομένων, δια της κατά την παράγραφον 1 του άρθρου 2 αποφάσεως, όρων υφ’ ους επιτρέπεται αύτη. 3.Εις τας ως άνω ποινάς υπόκεινται, θεωρούμενοι πάντες ως αυτουργοί, οι ενεργούντες την εξόρυξιν και λήψιν άμμου κλπ. ως και ο ιδιοκτήτης και ο οδηγός του, δι’ ου ενεργήθη η λήψις άμμου κλπ., μεταφορικού μέσου. Εις τας αυτάς ποινάς υπόκειται, θεωρούμενος ως αναγκαίος συνεργός, και ο δια λογαριασμόν του οποίου ενηργήθη η εξόρυξις και λήψις άμμου κλπ. ιδιοκτήτης οικοδομής ή εργολάβος οικοδομών ή άλλων έργων, εφ’ όσον ήθελεν αποδειχθή, ότι εν γνώσει τούτου ενηργήθη η εξ απηγορευμένης θέσεως εξόρυξις ή λήψις άμμου κλπ. ή η εκ μη απηγορευμένης τοιαύτης εξόρυξις και λήψις των αυτών ειδών άνευ τηρήσεως των, δια της κατά την παράγραφον 1 του άρθρου 2 αποφάσεως, καθορισθέντων όρων. 4.Πλην των κατά τας παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου ποινών δύναται δια της επιβαλλούσης τας ποινάς ταύτας αποφάσεως ν’ απαγγέληται κατά του ιδιοκτήτου και του οδηγού του μεταφορικού μέσου και αφαίρεσις της αδείας κυκλοφορίας του οχήματος επί χρονικόν διάστημα ενός μέχρις έξ μηνών, ως και στέρησις της αδείας ηνιοχίας ή οδηγού αυτοκινήτου επί ίσον χρόνον. 5.Δια την δίωξιν και τιμωρίαν των κατά το παρόν άρθρον παραβάσεων εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρ. 4 του αυτού ως άνω νόμου 4060 του 1929. 6.Αι κατά τόπους αστυνομικαί και λιμενικαί αρχαί υποχρεούνται, όπως παρακολουθώσι την τήρησιν των διατάξεων του άρθρου 2 του παρόντος νόμου και προβαίνωσιν εις μηνύσεις πάσης κατά το παρόν άρθρον παραβάσεως. Τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις ταύτας κέκτηται ωσαύτως και η διεύθυνσις δημοσίων κτημάτων του υπουργείου των Οικονομικών. 7.Αι ως άνω παραβάσεις διώκονται και αυτεπαγγέλτως ή επί τη μηνύσει οιουδήποτε. Ο Νόμ. 4060/29 κατηργήθη δια του άρθρ. 14 Νόμ. 2520/1940 περί υγειονομ. διατάξεων (τόμ. 34Α σελ. 328). Τα άρθρ. 3 και 4 του Νόμ. 4060 είχον ως εξής: Άρθρ.3.-Η παράβασις των διατάξεων τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή χρηματικήν ποινήν μέχρι 10.000 δραχμών ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων και δημεύσεως εργαλείων ή οργάνων δι’ ων συνετελέσθη. Δια της καταδικαστικής αποφάσεως δύναται ν’ απαγορευθή η άσκησις του επιτηδεύματος μέχρις 6 μηνών. Σελ. 220(γ) Τεύχος Η101-Σελ. 134 Άρθρ.4.-Η δίωξις και η τιμώρησις των παραβάσεων γίνεται κατά την διαδικασίαν του Ν.Δ. της 22 Νοεμ. 1923 περί εκδικάσεως των επ’ αυτοφώρω πλημμελημάτων. Άρθρον 4 Εξαιρετικώς οσάκις δια την εκτέλεσιν έργων ή προς καθορισμόν ή δια λόγους υγείας ή προστασίας τεχνικών έργων ή παρακειμένων κτημάτων επιβάλλεται η εξ απηγορευμένων θέσεων εξόρυξις και λήψις άμμου, αμμοχώματος κλπ., επιτρέπεται, όπως ενεργήται αύτη είτε δια δημοσίων οργάνων κατόπιν ειδικής προς τούτο αδείας της διευθύνσεως δημοσίων κτημάτων του υπουργείου των Οικονομικών είτε παρά νομικών προσώπων, ειδικώς προς τούτο εξουσιοδοτημένων παρά της αυτής διευθύνσεως, είτε τέλος δι’ εργολάβων επί τούτω συμβαλλομένων μετά της αυτής διευθύνσεως, είτε απ’ ευθείας είτε κατόπιν προχείρου διαγωνισμού.