2. ΝΟΜΟΣ 4586 της 28 Απρ./8 Μαΐου 1930 Περί προστασίας της παραγωγής φυσικού όξους και εμπορίας αυτού. Άρθρ.-1.Γνήσιον όξος είναι το παραγόμενον μόνον

2. ΝΟΜΟΣ 4586 της 28 Απρ./8 Μαΐου 1930 Περί προστασίας της παραγωγής φυσικού όξους και εμπορίας αυτού. Άρθρ.-1.Γνήσιον όξος είναι το παραγόμενον μόνον δια της οξικής ζυμώσεως οίνου παραχθέντος εκ χλωρών σταφυλών ή ξηράς σταφίδος και περιέχον οξικόν οξύ τουλάχιστον 4,5%. άρθρ.21 του νόμου 971 «περί φορολογίας του οινοπνεύματος» προβλεπομένου διοικητικού δικαστηρίου, τηρουμένων των όρων και διατυπώσεων του Σελ. 234(β) Τεύχος 1276 – Σελ. 22 5.Ε.ω.2 Διάφορα Είδη Τροφίμων, Ποτών & Αντικειμένων Κοινής Χρήσης αυτού άρθρου 21, ως και του άρθρου 27 του ιδίου νόμου 971, ως ταύτα ετροποποιήθησαν δια μεταγενεστέρων νόμων. Ο έλεγχος και η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου ανατίθεται εις το γενικόν χημείον του Κράτους. Άρθρ.8.-Καταργείται ο νόμος 2276 και πάσα άλλη διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον. Άρθρ.9.-Η δημοσίευσις και εκτέλεσις του παρόντος νόμου ανατίθεται εις τους επί των Οικονομικών και της Εθνικής Οικονομίας υπουργούς. Σύμφωνα με το άρθρ.40 Νόμ. 1591/1986 ΦΕΚ Α' 50, (τόμ. 27 σελ. 196,387) οι διατάξεις του άνω Νόμ. 4586/1930, επεκτείνοται και εφαρμόζονται και για το ακετυλοχλωρίδιο. Με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών και Εμπορίου, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι, διατυπώσεις και περιορισμοί σύμφωνα με τους οποίους επιτρέπεται η εισαγωγή και η διάθεση του προϊόντος αυτού. Άρθρ.2.-Απαγορεύεται η χρήσις οξικού οξέος ή οιουδήποτε άλλου οξέος προς παραγωγήν όξους. Επίσης απαγορεύεται η εισαγωγή και εμπορία τεχνητού όξους, εξαιρέσει του εισαγομένου εις φιάλας χωρητικότητος ουχί ανωτέρας του ενός χιλιογράμμου. Άρθρ.3.-1.Εισαγωγή οξικού οξέος επιτρέπεται μόνο στα βιομηχανικά εργοστάσια που καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εμπορίου που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και χρησιμοποιούν αυτό ως πρώτη ή βοηθητική ύλη για την παραγωγή των προϊόντων τους. 2.Επιτρέπεται η εισαγωγή χημικώς καθαρού ή PROANALYSI οξικού οξέος, κατόπιν αδειών που χορηγούνται από το Γενικό Χημείο του Κράτους για: α.Φαρμακευτική ή εργαστηριακή χρήση σε φιάλες χωρητικότητας όχι μεγαλύτερης των 2,5 λίτρων από α.α.Τα χημικά και μικροβιολογικά εργαστήρια και β.β.Τους φαρμακοποιούς και φαρμακέμπορους. β.Αποκλειστικώς για μεταπώληση σε χημικά και μικροβιολογικά εργαστήρια καθώς και σε φαρμακοποιούς και φαρμακέμπορους για εργαστηριακή ή φαρμακευτική χρήση σε φιάλες χωρητικότητας όχι μεγαλύτερης των 2,5 λίτρων από εμπόρους χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων. γ.Ανασυσκευασία από τα εργαστήρια χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων σε φιάλες χωρητικότητας μέχρι 2,5 λίτρων για μεταπώληση στους δικαιούμενους να εισάγουν και να χρησιμοποιούν οξικό οξύ. 3.Οι όροι και οι διατυπώσεις σύμφωνα με τους οποίους επιτρέπεται η εισαγωγή, ανασυσκευασία, διάθεση και διακίνηση του οξικού οξέος καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εμπορίου , που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Με όμοια απόφαση μεταβάλλεται το ανώτατο όριο χωρητικότητας των φιαλών του συσκευασμένου οξικού οξέος. 4.Με π.δ/τα καθορίζονται οι όροι και οι περιορισμοί σύμφωνα με τους οποίους επιτρέπεται η παραγωγή, συσκευασία και διάθεση του οξικού οξέος". Το άρθρ.3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.39 Νόμ. 1591/1986, ΦΕΚ Α' 50 (τόμ. 27 σελ. 196,387). Σύμφωνα δε με το εδάφ. γ άρθρ.62 άνω Νόμ. 1591/1986 οι διατάξεις του άνω άρθρ.3 ισχύουν από την ημερομηνία κατάθεσης του άνω Νόμου στην Βουλή για ψήφιση. Άρθρ.4.-Οι κατά την δημοσίευσην του παρόντος νόμου κάτοχοι οξικού οξέος υποχρεούνται, εντός μηνός από της δημοσιεύσεως αυτού, να δηλώσωσιν εις το γενικόν χημείον του Κράτους ή τα παραρτήματα αυτού τας παρ' αυτών κατεχομένας ποσότητας τοιούτου, ως και την χρήσιν δι' ην προορίζουσιν αυτό και να αιτήσωνται την κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου συσκευασίαν αυτού. Άρθρ.5.-Τα εργοστάσια εν γένει τα κατασκευάζοντα όξος ή οξικόν οξύ, αι αποθήκαι και τα πρατήρια όξους και οξικού οξέος, ως και το μεταφερόμενον όξος, διατελούσιν υπό τον έλεγχον και εποπτείαν των χημικών του γενικού χημείου του Κράτους. Ούτοι οφείλουσι να ανιχνεύωσι τας παραβάσεις του παρόντος νόμου, να βεβαιώσι τας υποπιπτούσας εις την αντίληψίν των τοιαύτας και να κατάσχωσι τα κατά τον παρόντα νόμον υποκείμενα εις κατάσχεσιν είδη, συντάσσοντες περί πάντων τούτων πρωτόκολλα. Οι αυτοί χημικοί, εν τη ως άνω καθοριζομένη δικαιοδοσία των, έχουσι το δικαίωμα να εισέρχονται εν καιρώ ημέρας και νυκτός εις τα εργοστάσια, αποθήκας, καταστήματα και πρατήρια ένθα κατασκευάζεται όξος ή αποθηκεύεται ή πωλείται όξος ή οξικόν οξύ, τη συνδρομή της αστυνομικής αρχής ή και άνευ αυτής, και να ενεργώσιν έρευναν προς ανακάλυψιν παραβάσεων του νόμου τούτου. Αι παραβάσεις του παρόντος νόμου βεβαιούνται δια πρωτοκόλλου, συντασσομένου υπό (Αντί για τη σελ. 233(α) Σελ. 233(β) Τεύχος 1276 – Σελ. 21 Διάφορα Είδη Τροφίμων, Ποτών & Αντικειμένων Κοινής Χρήσης 5.Ε.ω.1-2 του ενεργήσαντος τον έλεγχον υπαλλήλου, όπερ ισχύει μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Άρθρ.6.-1.Τιμωρούνται δια προστίμου (δραχμών 500 μέχρι 20.000). α)Οι πωλούντες όξος περιέχον οξικόν οξύ επί έλαττον των 4,5%. β)Οι άνευ εγκρίσεως του Γενικού Χημείου του Κράτους μεταφέροντες οξικόν οξύ από ενός εις έτερον Βιομηχανικόν Εργοστάσιον εκ των υπό της πρώτης Παραγράφου του άρθρ.3 οριζομένων. γ)Οι αγοράζοντες και πωλούντες οξικόν οξύ προς χρήσιν Βιομηχανικών Εργοστασίων άλλων εκτός των υπό της πρώτης παραγράφου του άρθρ.3 οριζομένων. 2.Τιμωρούνται δια προστίμου (δρχ. 1.000 μέχρι 100.000) και φυλακίσεως μέχρις έξ (6) μηνών. α)Οι παρασκευάζοντες ως και οι πωλούντες όξος παραγόμενον δια της οξικής ζυμώσεως άλλων υλών εκτός των υπό του άρθρ.1 οριζομένων. β)Οι πωλούντες όξος παρασκευασμένον κατά παράβασιν του άρθρ.2 ως και οι εισάγοντες τεχνητόν όξος κατά παράβασιν του άρθρου τούτου. 3.Αι ανωτέρω ποιναί εφαρμόζονται δια τε τους αυτουργούς και συνεργούς. 4.Κατά τας περιπτώσεις των παραβάσεων των προβλεπομένων και τιμωρουμένων υπό του παρόντος άρθρου εξαιρουμένης της περιπτώσεως της παρ.1 εδαφ. β', το μη επιτρεπόμενον προς πώλησιν ή απαγορευόμενον προϊόν κατάσχεται. 5.Το κατά το άρθρ.7 προβλεπόμενον Διοικητικόν Δικαστήριον αποφαινόμενον εν τελεσιδίκω αποφάσει αυτού, ότι υφίσταται μία των κατά την παρ.4 του παρόντος άρθρου προϋποθέσεων, δύναται να διατάξη την δι' αποχύσεως καταστροφήν του κατασχεθέντος προϊόντος την άρσιν της κατασχέσεως ή και την δήμευσιν του προϊόντος, εφ' όσον τούτο δεν κρίνεται επιβλαβές εις την δημόσιαν υγείαν. Προς τούτοις δύναται κατά τας περιπτώσεις τας προβλεπομένας υπό της παρ.2 του άρθρου τούτου να διάταξη την άρσιν της κατασχέσεως, ή την δήμευσιν του κατασχεθέντος προϊόντος, εφ' όσον η υπόθεσις δεν παρεπέμφθη υπ' αυτού εις το Ποινικόν Δικαστήριον. Το άρθρ.6 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.17 Α.Ν. 1311/1938 (τόμ. 16). Το ανώτατον όριον του προστίμου της παραγρ.1 ωρίσθη εις δρχ. 2.000.000 και της παραγρ.2 εις δρχ. 20.000.000 δια της υπ' αριθ. 3241 της 26/27 Ιαν. 1951 αποφάσεως Υπ. Οικονομικών. Άρθρ.7.-Αι υπό του παρόντος νόμου προβλεπόμεναι παραβάσεις εκδικάζονται υπό του κατά το