36. ΝΟΜΟΘΕΤ.ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4359 της 20/28 Αυγ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 147) Περί λήψεως δασμολογικών μέτρων, δια την μείωσιν της επιβαρύνσεως βασικών τινων ε

36. ΝΟΜΟΘΕΤ.ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4359 της 20/28 Αυγ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 147) Περί λήψεως δασμολογικών μέτρων, δια την μείωσιν της επιβαρύνσεως βασικών τινων ειδών καταναλώσεως. Άρθρ.1.-Από 1ης Ιουλίου και μέχρι 31ης Οκτωβρίου ε.ε., αναστέλλεται η ισχύς των υπό του Δασμολογίου προβλεπομένων δασμών, επί των κάτωθι ειδών, εισαγομένων κατόπιν αδειών του Υπουργείου Εμπορίου εκδιδομένων μετά σύμφωνον γνώμην του Υπουργού των Οικονομικών. α)Βοοειδών ζώντων, της δασμολογικής κλάσεως 01.02. β)Κρεάτων βοοειδών και βουβαλοειδών, της δασμολογικής κλάσεως 02.01/Α1α. γ)Βουτύρου, της δασμολογικής κλάσεως 04.03. δ)Τυρών φέτας και κασερίου, της δασμολογικής κλάσεως 04.04/Β1 και 2. Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και εν Δωδεκανήσω, δια τους εν αυτή ισχύοντος δασμούς και λοιπούς φόρους εισαγωγής. Άρθρ.2.-Από της 25ης Ιουλίου ε.ε., μειούται ο γενικός δασμός των κλάσεων 27.11 «Αέρια πετρελαίου και έτεροι αέριοι υδρογονάνθρακες» και 29.01 Γ «Μεθάνιον, αιθάνιον, αιθύνιον, λεπροπυλένιον, βουταδιένιον και λοιποί υπό μορφήν αερίων υδρογονάνθρακες». 1.Κατάλληλοι προς καύσιν (θέρμανσιν, φωτισμόν κλπ.), από 35 μεταλλικάς δραχμάς, εις 20,50 μεταλλικάς δραχμάς ανά 100 χιλ/μα. Υπό αμφοτέρας τας ανωτέρω κλάσεις προστίθεται σημείωσις έχουσα ούτω: Σημείωσις: Τα ανωτέρω είδη, παραλαμβανόμενα απ’ ευθείας υπό ανεγνωρισμένων βιομηχανιών, διαθετουσών δεξαμενάς αποθηκεύσεως υγραερίων, ίνα χρησιμοποιηθώσιν υπ’ αυτών, αποκλειστικώς, ως καύσιμος ύλη, υπό την επίβλεψιν της Τελωνειακής Αρχής, υποβάλλονται εις δασμόν 5,50 μεταλλικών δραχμών ανά 100 χιλ/μα. Οι όροι και αι διατυπώσεις της παραλαβής και της παρακολουθήσεως της χρησιμοποιήσεως, ορισθήσονται δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Βιομηχανίας. Άρθρ.3.-1.Εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Εμπορίου όπως, εις ας περιπτώσεις δι’ Αγορανομικών Διατάξεων ή Αποφάσεων αυτού ορίζεται ενιαία τιμή πωλήσεως των υγραερίων καθ’ άπασαν την Επικράτειαν, επιβάλη ως εισφοράν, εις βάρος των επιχειρήσεων υγραερίου, αποδιδομένην δι’ αποφάσεών του εις τα έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού, την διαφοράν, ήτις προκύπτει εκ της συγκρίσεως του ενιαίου κόστους ενός ή περισσοτέρων παραγόντων της τιμής ταύτης επί το σύνολον των πωληθεισών ποσοτήτων προς τους αντιστοίχους κατά περιφέρειαν συντελεστάς των παραγόντων τούτων επί τας, εις εκάστην, πωληθείσας ποσότητας. Τόσον το ενιαίον κόστος, ενός ή περισσοτέρων ως άνω παραγόντων, όσον και το κατά περιφέρειαν κόστος αυτών (συντελεσταί) δέον να ορίζωνται υπό των Αγορανομικών Διατάξεων ή Αποφάσεων του Υπουργείου Εμπορίου. Βάσει της διατάξεως ταύτης εξεδόθη η υπ’ αριθ. 163643/3525 της 9 Ιουλ./30 Νοεμ. 1970 απόφασις των Υπουργών Οικονομικών και Εμπορίου (ΦΕΚ Β΄ 863) περί επιβολής εισφοράς επί των εγγυήσεων φιαλών υγραερίου (4% επί του σχηματιζομένου κεφαλαίου εκ των εγγυήσεων). Βλέπε και κατωτ. αριθ. 75. «2.Ομοίως δι’ Αγορανομικών Διατάξεων καθορίζεται το ύψος της εγγυήσεως εις χείρας των επιχειρήσεων υγραερίων δι’ εκάστην χρησιμοποιουμένων φιάλην. Εις βάρος των επιχειρήσεων τούτων επιβάλλεται εισφορά εξ 8% ετησίως επί του παρ’ αυταίς σχηματιζομένου κεφαλαίου εκ των εν λόγω εγγυήσεων, αποδιδομένη εξ ολοκλήρου εις ιδρυόμενον παρά τη Εθνική Τραπέζη της Ελλάδος λογ/σμόν «Εισφοραί εξ εγγυήσεως φιαλών υγραερίου». Τα εις τον λογαριασμόν τούτον συγκεντρούμενα ποσά διατίθενται υπέρ κοινωφελών σκοπών προτάσει του Υπουργού Εμπορίου δια κοινής αποφάσεως αυτού και του Υπουργού Οικονομικών. Το κατά μήνα σχηματιζόμενον εκ των εγγυήσεων κεφάλαιον υποκείμενον εις την ως άνω εισφοράν από της 1ης του επομένου μηνός, προσδιορίζεται εκ του γινομένου της εκάστοτε ισχυούσης κατά φιάλην εγγυήσεως εις δραχμάς, επί τον αριθμόν των κατά τον μήνα τούτον εξερχομένων εκ των αποθηκών των επιχειρήσεων υγραερίων πλήρων φιαλών, μετ’ αφαίρεσιν του αριθμού των κατά τον αυτόν μήνα επιστρεφομένων κενών τοιούτων. Εκάστη επιχείρησις υγραερίων υποχρεούται να αποδίδη εις την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελλάδος την, κατά τα ανωτέρω, εισφοράν εντός του επομένου μηνός από της λήξεως εκάστου ημερολογιακού τριμήνου, προσκομίζουσα αμελλητί το οικείον παραστατικόν καταθέσεως εις την αρμοδίαν Υπηρεσίαν του Υπουργείου Εμπορίου και να τηρή ίδιον γενικόν λογ/σμόν καθολικού υπό τον τίτλον «Εγγυήσεις φιαλών υγραερίου» εις ον θα απεικονίζεται αποκλειστικώς και μόνον η κίνησις των φιαλών υγραερίου, δια τον έλεγχον της αναλογούσης εισφοράς ως και της εμπροθέσμου αποδόσεως ταύτης. Οιαδήποτε καθυστέρησις καταβολής της εισφοράς, συνεπάγεται πρόσθετον υποχρέωσιν καταβολής τόκων υπερημερίας. Η βεβαίωσις της εισφοράς θα ενεργήται από της αρμοδίας Υπηρεσίας του Υπουργείου (Αντί για τη σελ. 226,11(ζ) Σελ. 226,11(η) Τεύχος Ζ13-Σελ. 95 - 394 Επιβολή Τελωνιακών Δασμών 30.Β.β.36 Εμπορίου βάσει δηλώσεως των υποχρέων Επιχειρήσεων, υποβαλλομένης εις ταύτην εντός του πρώτου δεκαημέρου του επομένου μηνός από της λήξεως εκάστου ημερολογιακού τριμήνου και εμφαινούσης κεχωρισμένως δι’ έκαστον μήνα του τριμήνου την αναλογούσαν εισφοράν, ως και τον αριθμόν των εξαχθεισών εκ των αποθηκών των πλήρων φιαλών, και τον αριθμόν των εισαχθεισών κενών τοιούτων. Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο υπόχρεως δια την καταβολήν της εισφοράς παραλείψη να καταβάλη ή καταβάλη ταύτην εκπροθέσμως ή ελλιπώς καταλογίζεται εις βάρος αυτού η εισφορά δια πράξεως του Υπουργού Εμπορίου, βεβαιούται δε και εισπράττεται κατά την διαδικασίν του Κ.Ε.Δ.Ε. Η αμοιβή δια τον έλεγχον της κανονικής και εμπροθέσμου αποδόσεως υπό των εταιρειών υγραερίου των ως άνω εισφορών εις απασχολουμένους υπαλλήλους καθορίζεται δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εμπορίου, η δε δαπάνη εκ του λόγου τούτου βαρύνει τον ως άνω λογ/σμόν». Η παρ. 2 αντικατασταθείσα δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 567/1970 (τόμ. 13Α σελ. 778,45) και του άρθρ. 1 Ν.Δ. 1085/1971 (κατωτ. αριθ. 47), αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 79/1974 (κατωτ. αριθ. 59). Με το άρθρ. 10 Νόμ. 1436/26-30 Απρ. 1984 (ΦΕΚ Α΄ 54) Τόμ. ΙΙ σελ. 210,221, ορίστηκε, ότι: «Με π.δ/τα που εκδίδονται, μετά από πρόταση των Υπουργών Εμπορίου και Οικονομικών, μπορεί να ρυθμίζονται οι όροι, προϋποθέσεις και η διαδικασία της επιβολής είσπραξης, διαχείρισης και διάθεσης της «εισφοράς εξ εγγυήσεως φιαλών υγραερίου» που προβλέπει το άρθρ. 3 του Ν.Δ. 4359/1964, όπως αυτό ισχύει τώρα και οποιασδήποτε άλλης εισφοράς ή εγγυήσεως, καθώς και οι συνέπειες της καθυστερήσεως καταβολής αυτής και κάθε σχετική λεπτομέρεια.