4. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ. 23 της 29 Ιαν. 1952 Περί της εκτάσεως της παρεχομένης επί τη βάσει των διατάξεων του άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/51 περιθάλψεως ε

4. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ. 23 της 29 Ιαν. 1952 Περί της εκτάσεως της παρεχομένης επί τη βάσει των διατάξεων του άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/51 περιθάλψεως εις τους φυματικούς ασθενείς του Ιδρύματος. Κατά την εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/51 εγεννήθη αμφιβολία όσον αφορά την έκτασιν της περιθάλψεως (νοσοκομειακή σανατοριακή) εις τας περιπτώσεις φυματικών ησφαλισμένων μας, οίτινες κέκτηνται μεν τας κοινάς προϋποθέσεις τας απαιτουμένας δια την λήψιν των εις είδος παροχών ασθενείας (50 ημέρας εργασίας περί ων η παρ. 1 του άρθρ. 31,)πλην όμως δε πληρούσι συγχρόνως την δια την παροχήν σανατοριακής περιθάλψεως απαιτουμένην υπό της παρ. 5 του προμνησθέντος άρθρου πρόσθετον προϋπόθεσιν των 350 ημερών εργασίας. Ι.Επί του εν λόγω ζητήματος διευκρινίζομεν εις υμάς τα κάτωθι: 1)Ως προκύπτει εκ της ερεύνης των σχετικών διατάξεων του Α.Ν. 1846/51 και εκ του εν γένει πνεύματος αυτού, ο νομοθέτης δεν εσκόπει δια της παρ. 10 του άρθρ. 31 να θέση τους έχοντας ανάγκην νοσοκομειακής περιθάλψεως λόγω φυματιώσεως εις ήσσονα μοίραν έναντι των πασχόντων εξ ετέρων ασθενειών, οίτινες έχουσιν ανάγκην της εν λόγω περιθάλψεως, αλλ’ απέβλεπεν εις το να παράσχη μόνον ειδικήν προστασίαν, την παροχήν δηλονότι σανατοριακής περιθάλψεως, περί ης η παρ. 5 του άρθρ. 31, εις τους επί μακρόν διατελέσαντας ησφασλισμένους του. 2)Λόγω της ιδιομορφίας της νόσου οι πάσχοντες εκ φυματιώσεως ασθενείς είναι δυνατόν να διακριθώσιν αναλόγως της απαιτουμένης θεραπείας, κατατασσόμενοι εις δύο κατηγορίας. Η πρώτη περιλαμβάνει εκείνους, δια την ίασιν των οποίων απαιτείται η επιλογή ωρισμένης τοποθεσίας, εις ην είναι εγκατεστημένον το θεραπευτήριον, και η εν αυτώ καθ’ ωρισμένον σύστημα ενδιαίτησις του ασθενούς, εν συνδυασμώ ενδεχομένως με την ενέργειαν χειρουργικής επεμβάσεως. Εις την δευτέραν κατηγορίαν υπάγονται εκείναι αι περιπτώσεις, εν αις περιλαμβάνονται πολλαί μορφαί οστικών φυματιώσεων, δια τη ίασιν των οποίων, επαρκεί, κατ’ αντιδιαστολήν προς των της α΄ κατηγορίας, η εν συνήθει θεραπευτηρίω (νοσοκομείω ή κλινική)περίθαλψις των επί βραχύ χρονικόν διάστημα και προέχει η ενέργεια του ιατρού (χειρουργική επέμβασις ή άλλη σχετική αγωγή προς επίτευξιν της ιάσεως), χωρίς ν’ απαιτήται απολύτως η καθ’ ωρισμένον σύστημα συντηρητική θεραπεία του ασθενούς. Σελ 260 Κατόπιν των ανωτέρω ορθόν είναι να θεωρηθή, ότι δικαιούνται να τύχωσι της απαιτουμένης δια την ίασιν των εις την α΄ κατηγορίαν ανηκόντων ασθενών νοσηλείας, η οποία αποτελεί την σανατοριακήν περίθαλψιν, μόνον εκείνοι εκ των φυματικών ησφαλισμένων μας, οίτινες πληρούσι την πρόσθετον προϋπόθεσιν της παρ 10 του άρθρ. 31 Διευκρινίζομεν συναφώς, ότι η παρεχομένη εις τους ανωτέρω ασθενείς νοσηλεία θεωρείται ως σανατοριακή περίθαλψις ανεξαρτήτως του είδους του θεραπευτηρίου, εις ο νοσηλεύεται καθ’ όλην την διάρκειαν της νοσηλείας του ή κατά μέρος ταύτης ο ασθενής (σύνηθες θεραπευτήριον, ήτοι νοσοκομείον, ή κλινική κειμένη ως ωρισμένην τοποθεσίαν ή σανατόριον), διότι η ανάγκη της σανατοριακής υπό 15Β.Ε.η.4 Περίθαλψη φυματικών ασφαλισμένων την ανωτέρω έννοιαν περιθάλψεως υφίσταται ως προς τους εν λόγω ασθενείς, πληρούνται δε εν τω προσώπω των αι ασφαλιστικαί προϋποθέσεις δια την πραγματοποίησιν της εν σανατορίω νοσηλείας των. Αντιθέτως, οι φυματικοί ασθενείς του Ιδρύματος, οίτινες πληρούσι μόνον τας κοινάς προϋποθέσεις δια την χορήγησιν της εν γένει ιατρικής περιθάλψεως πλην της σανατοριακής ταύτης (50 ημέρας εργασίας), δικαιούνται, εφ’ όσον ανήκουσιν εις την ανωτέρω διαγραφόμενην β΄ κατηγορίαν, να εισαχθώσιν εις συνήθη θεραπευτήρια (νοσοκομεία ή κλινικάς, όχι δε σανατόρια) και να τύχωσιν νοσοκομειακής περιθάλψεως κατά τα προηγουμένως εκτεθέντα. Τα εν λόγω πρόσωπα δεν δικαιούνται, ως εικός, να τύχωσι μετά τη έξοδόν των εκ των προμνησθέντων θεραπευτηρίων των βασικών ειδών διατροφής φυματικών, περί ων η παρ. 5 εδάφιον τελευταίον του άρθρ. 31 ή του αντιτίμου τούτων, καθ’ όσον δεν πληρούσι τας νομίμους προϋποθέσεις, βάσει των οποίων θα ηδύνατο να δικαιωθώσι της παροχής σανατοριακής περιθάλψεως. ΙΙ.Εν συνδυασμώ προς το ανωτέρω θέμα και εν συνεχεία της υπ’ αριθ. 170/51 εγκυκλίου διαταγής μας, δι’ ης παρέσχομεν υμίν οδηγίας όσον αφορά εκείνους εκ των φυματικών ησφαλισμένων μας, οίτινες εξήλθον εκ του σανατορίου, ή εκείνους, δι’ ους εξέλιπεν η ανάγκη σανατοριακής περιθάλψεως προ της 1-8-51, γνωρίζομεν εις υμάς συμπληρωματικώς τα ακόλουθα: Οι φυματικοί, οίτινες έτυχον σανατοριακής περιθάλψεως επί τη βάσει των διατάξεων του Ε.Κ.Π.Π.Φ., εξήλθον δε η θέλουσιν εξέλθει εκ του σανατορίου ή εξέλιπε δι’αυτούς η ανάγκη σανατοριακής περιθάλψεως μετά την 31ην Ιουλ. 1951, δικαιούνται να λάβωσι το μετασανατοριακόν επίδομα συμφώνως προς τα δια του ρηθέντος Ειδικού Κανονισμού οριζόμενα. Εκείνοι όμως εξ αυτών, οίτινες κέκτηνται τας προϋποθέσεις της παρ. 10 του άρθρ. 31 του Α.Ν. 1846/51, θα λάβωσιν, αντί του μετασανατοριακού επιδόματος του εν λόγω κανονισμού, το αντίτιμον εις χρήμα τω περί ων η παρ. 5 εδάφιον τελευταίον του άρθρ. 31 βασικών ειδών διατροφής φυματικών, καθ’ όσον θα ήτο άδικον και θ’ αντέκειτο εις το πνεύμα το Νόμου το να στερηθώσιν οι δικαιούχοι της δια της νεωτέρας ρυθμίσεως του άρθρου 31 του προμνησθέντος Α. Νόμου καθιερουμένης ευνοϊκωτέρας μεταχειρίσεως εκείνης, ης θα εδικαιούντο ούτοι επί τη βάσει των διατάξεων του ειδικού Κανονισμού.