46. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 15 Ιουν./2 Ιουλ. 1968 (ΦΕΚ Δ΄111) Περί καθορισμού των όρων και περιορισμών δομήσεως των οικοπέδων, των κειμένων εντός των ο

46. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 15 Ιουν./2 Ιουλ. 1968 (ΦΕΚ Δ΄111) Περί καθορισμού των όρων και περιορισμών δομήσεως των οικοπέδων, των κειμένων εντός των ορίων των νομίμως υφισταμένων προ του έτους 1923 οικισμών, των στερουμένων εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του από 17.7.1923 Ν.Δτ/ος «περί σχεδίων πόλεων, κωμών και συνοικισμών του Κράτους και οικοδομής αυτών» ως αύται ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως και ειδικώτερον των άρθρ. 9 και 10 παρ. 2 αυτού και ιδόντες την υπ’ αριθ. 411/1968 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Δημ. Έργων (Τμήμα Μελετών) ως και την υπ’ αριθ. 311/1968 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Δημοσίων Έργων Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-1.Τα ελάχιστα όρια εμβαδού και διαστάσεων των οικοπέδων των περιλαμβανομένων εντός των ορίων των νομίμως υφισταμένων, προ της ισχύος του από 17.7.1923 Ν.Δ/τος «περί σχεδίων πόλεων, κωμών και συνοικισμών κλπ.», οικισμών (πόλεων, κωμών και συνοικισμών), των στερουμένων εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου ορίζονται ως ακολούθως: α)Εις το κεντρικόν τμήμα του Οικισμού, ως τούτο προσδιορίζεται δια πράξεως του οικείου Νομάρχου μετά γνώμην του Τμήματος του Περιφερειακού Συμβουλίου Δημοσίων Έργων: Ελάχιστον πρόσωπον: 8 μέτρα. Ελάχιστον βάθος: 12 μέτρα. Ελάχιστον εμβαδόν: 150 τετρ. μέτρα. β)Εις το υπόλοιπον τμήμα του Οικισμού: Ελάχιστον πρόσωπον: 12 μέτρα. Ελάχιστον βάθος: 18 μέτρα. Ελάχιστον εμβαδόν: 300 τετρ. μέτρα. 2.Κατά παρέκκλισιν από του προηγουμένου εδαφίου, θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα τα υφιστάμενα αυτοτελή οικόπεδα, άτινα κατά την δημοσίευσιν του παρόντος δεν έχουσι μεν τα ως άνω καθοριζόμενα ελάχιστα όρια πλην όμως ταύτα έχουσι: α)Εις το κεντρικόν τμήμα του Οικισμού: Ελάχιστον πρόσωπον: 4 μέτρα. Ελάχιστον βάθος: 4 μέτρα Ελάχιστον εμβαδόν: 30 τετρ. μέτρα. β)Εις το υπόλοιπον τμήμα του Οικισμού: Ελάχιστον πρόσωπον: 6 μέτρα. Ελάχιστον βάθος: 8 μέτρα. Ελάχιστον εμβαδόν: 100 τετρ. μέτρα. Άρθρ.2.-«1.Το μέγιστον ποσοστόν καλύψεως των οικοπέδων των κειμένων εντός των κατά το άρθρ. 1 του παρόντος πόλεων, κωμών και συνοικισμών ορίζεται εις 70% της επιφανείας αυτού». Το άρθρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Π.Δ. της 15 Οκτ./6 Νοεμ. 1973 (ΦΕΚ Δ΄298) η ισχύς του οποίου ήρχισεν 1 μήνα μετά την δημοσίευσίν του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.3.-«Ως οικοδομικόν σύστημα ορίζεται το των πτερύγων επιτρεπομένης και της ελευθέρας τοποθετήσεως των κτιρίων εντός του οικοπέδου με ελαχίστας αποστάσεις από των ορίων αυτού 2,50μ. ή και του συνεχούς συστήματος». Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Π.Δ. της 15 Οκτ./6 Νοεμ. 1973 (ΦΕΚ Δ΄298) η ισχύς του οποίου ήρχισεν 1 μήνα μετά την δημοσίευσίν του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.4.-1.Ο μέγιστος αριθμός των υπέρ το έδαφος ορόφων και το μέγιστον ύψος των οικοδομών, των ανεγειρομένων επί των οικοπέδων, περί ων το άρθρ. 1 του παρόντος, ορίζεται αναλόγως του πλάτους του προ αυτών κοινοχρήστου χώρου (οδού, πλατείας κλπ.) ως ακολούθως: α)Η κατασκευή μέχρι 2 ορόφων κατά την πρόσοψιν επιτρέπεται πάντοτε ασχέτως πλάτους οδού με μέγιστον ύψος οικοδομής 8 μέτρων. Όταν το πλάτος της οδού είναι μεγαλύτερον των 6 μέτρων αλλά μικρότερον των 8 μέτρων, τότε κατασκευάζεται εις επί πλέον όροφος (τρίτος όροφος) εν εσοχή, από της προσόψεως (οικοδομικής γραμμής) και εις βάθος σταθερόν 2,50 μέτρων από του υποκειμένου ορόφου. β)Η κατασκευή 3 ορόφων, κατά την πρόσοψιν επιτρέπεται δια πλάτος οδού 8 μέτρων και άνω με μέγιστον ύψος οικοδομής 11 μέτρων. «2.Εν προκειμένω έχουν εφαρμογήν πέραν των διατάξεων των αναφερομένων εις την παρ. 2 του άρθρ. 125 του Ν.Δ. 8/1973 (ΦΕΚ 124 Α/1973) και αι διατάξεις της παρ. 7 του άρθρ. 17, παρ. 10 του άρθρ. 17, παρ. 2 του άρθρ. 22, παρ. 3 άρθρ. 68, παρ. 3 άρθρ. 69, παρ. 4 άρθρ. 69, παρ. 1 άρθρ. 70, άρθρ. 71 της παρ. 4 άρθρ. 72 κατ’ ανάλογον εφαρμογήν και άρθρ. 80 του Ν.Δ. 8/1973». Η παρ. 2 και αι παρ. 3,4,5 και 6 προστεθείσαι αντιστοίχως δια των Β.Δ. της 5/20 Δεκ. 1969 (ΦΕΚ Δ΄243), Β.Δ. της 27 Ιαν./7 Φεβρ. 1970 (ΦΕΚ Δ΄19), Β.Δ. της 11/22 Ιουν. 1971 (ΦΕΚ΄Δ΄135) και Β.Δ. της 19 Ιουλ./4 Αυγ. 1972 (ΦΕΚ Δ΄185) αντικατεστάθησαν δια της ως άνω παρ. 2, δια του άρθρ. 3 Π.Δ. της 15 Οκτ./6 Νοεμ. 1973 (ΦΕΚ Δ΄298) η ισχύς του οποίου ήρχισεν 1 μήνα μετά την δημοσίευσίν του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δια του άρθρ. 4 του αυτού Π.Δ/τος ωρίσθη, ότι «Ως αφετηρία μετρήσεως των υψών των κτιρίων εφ’ όσον μεν ταύτα τοποθετούνται επί της ρυμοτομικής γραμμής εί(Αντί της σελ. 294,11(δ) Σελ. 294,11(ε) Τεύχος 516-Σελ.105 Σχέδια Πόλεων 23.Δ.α.46 ναι η οδός με ανάλογον εφαρμογήν του άρθρ. 23 του Ν.Δ. 8/1973 «περί Γ.Ο.Κ.», δια δε τοποθέτησιν εσώτερον της ρυμοτομικής γραμμής είναι το πέριξ έδαφος». Εις τον αυτόν επί των Δημοσίων Έργων Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. Βλ. και Υπουργ. Απόφ. Ε. 35400/1976 περί τρόπου καθορισμού ορίων οικισμών προ του έτους 1923 στερουμένων σχεδίων ρυμοτομίας και Π.Δ. 15 Ιουν./7 Ιουλ. 1977 περί καθορισμού των όρων δομήσεως των οικοπέδων των κειμένων εντός των ορίων των νομίμως υφισταμένων προ του έτους 1923 οικισμών κλπ. κατωτ. αριθ. 68 και 75.