Η παραγραφή του δικαιώματος επί την επιδότησιν λόγω ανεργίας – ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΙΚΑ Αριθ. 154 της 14 Ιουλ. 1953

Και περί μεν του χρόνου παραγραφής της απαιτήσεως επί το δεδουλευμένον επίδομα (παραγραφή 15θημέρου επιδόματος ανεργίας), προέβλεψεν η παρ. 6 του άρθρ. 40 Α.Ν. 1846/51, συμφώνως προς την ρητήν διάταξιν του οποίου, το δεδουλευμένον επίδομα εκάστου 15θημέρου παραγράφεται μετά την πάροδον εξαμήνου αφ’ ης κατέστη απαιτητόν ήτοι από της ημέρας καθ’ ην τούτο ετέθη εις την διάθεσιν του δικαιούχου προς είσπραξιν. Περί του χρόνου όμως της παραγραφής του καθόλου δικαιώματος επί την επιδότησιν λόγω ανεργίας, ήτοι περί του χρόνου, εντός του οποίου δύναται ο ησφαλισμένος ν’ ασκήση τούτο προβαίνων εις την κατά το άρθρ. 35 Α.Ν. 1846 αναγγελίαν, δεν προέβλεψε ρητώς ο Νόμος ούτος. Εν προκειμένω συμφώνως και προς την παρά της Νομικής Υπηρεσίας του Ιδρύματος διατυπωθείσαν εν τη υπ’ αριθ. 64893/32/53 γνωματεύσει της άποψιν, δέον να εφαρμοσθώσιν αι περί παραγραφής σχετικαί διατάξεις του Αστικού Κώδικος, δεδομένου, ότι, ως εκφράζουσαι γενικώς εφαρμοστέας εν τω δικαίω αρχάς, έχουσιν εφαρμογήν και επί των παραγραφών του δημοσίου δικαίου, εφ’ όσον εν τη συγκεκριμένη περιπτώσει δεν περιέχεται εν τω δημοσίω δικαίω διάφορος ρύθμισις.

Ούτω, προκειμένου περί της περί ης ο λόγος παραγραφής του δικαιώματος, δέον να εφαρμοσθώσιν αι διατάξεις του άρθρ. 254 του Αστικού Κώδικος, συμφώνως προς τας οποίας «Επί περιοδικών παροχών αυτοτελώς οφειλομένων και μη εξαρτωμένων εκ κεφαλαίου, η παραγραφή του καθόλου δικαιώματος άρχεται από του χρονικού σημείου, καθ’ ο κατέστη απαιτητή η πρώτη καθυστερουμένη περιοδική δόσις». Επομένως το δικαίωμα, όπως ο ησφαλισμένος αιτήσηται την επιδότησίν του λόγω ανεργίας παραγράφεται μετά πάροδον εξαμήνου, αφ’ ης ημέρας θα καθίστατο απαιτητόν το πρώτον 15θήμερον επίδομά του, εάν ούτος ήσκει το δικαίωμα της επιδοτήσεως (ανηγγέλετο), αφ’ ης τούτο ήτο εις τούτον δυνατόν και είχεν έννομον προς τούτο συμφέρον, ήτοι ευθύς μετά την καταγγελίαν της συμβάσεως εργασίας και καθ’ ο χρονικόν σημείον το πρώτον συνέτρεχον άπασαι αι προϋποθέσεις επιδοτήσεως ασχέτως εάν μεταγενεστέρως εξέλιπε τις εξ αυτών.

Τούτο είναι σύμφωνον και προς την διάταξιν του άρθρ. 252 του Αστικού Κώδικος, καθ’ ην εάν δια την απαίτησιν της παροχής απαιτήται προηγουμένη όχλησις, η παραγραφή άρχεται αφ’ ης η όχλησις είναι δυνατή. Ούτω κρίσιμον χρονικόν σημείον, από του οποίου άρχεται τρέχων ο χρόνος παραγραφής του δικαιώματος επί την επιδότησιν λόγω ανεργίας, είναι εκείνο καθ’ ο συμπίπτουν άπασαι αι προς επιδότησιν απαιτούμεναι προϋποθέσεις και ουχί ο χρόνος λύσεως της συμΣελ. 307 Επίδομα Ανεργίας 15Β.Η.α.21 βάσεως εργασίας. Τούτο διότι δεν είναι δυνατόν να τρέχη η παραγραφή δικαιώματος πριν ή τούτο γεννηθή, εν προκειμένω δε το δικαίωμα επί την επιδότησιν ανεργίας γεννάται αφ’ ης συνυπάρξουν άπασαι προς επιδότησιν απαιτούμεναι προϋποθέσεις και όχι μόνον αφ’ ης ήθελε λυθή η σύμβασις εργασίας.

Προς πληρεστέραν κατανόησιν των ανωτέρω εκτιθεμένων παραθέτομεν τα κατωτέρω παραδείγματα: 1.Η παραγραφή του δικαιώματος του απολυθέντος την 1/6/52 ησφαλισμένου, όστις κατά την ημερομηνίαν ταύτην πληροί άμα απάσας τας κοινάς προϋποθέσεις επιδοτήσεως (150 ημέραι εργασίας κλπ.) άρχεται από της 21/6/52, ημερομηνίας, αφ’ ης ήτο πληρωτέον το πρώτον 15θήμερον του επιδόματός του, εάν ούτος ανηγγέλλετο ως άνεργος την 2/6/52, ως ήτο εις τούτον δυνατόν και είχε προς τούτο συμφέρον ή πάντως, αναλόγως προς τας καθιερωμένας, δι’ έκαστον Υπ/μα ημερομηνίας πληρωμής, από της ημερομηνίας, αφ’ ης είναι πληρωτέον το επίδομα του πρώτου 15θημέρου. 2.Η παραγραφή του δικαιώματος του αυτού ησφαλισμένου, όστις απελύθη μεν την 1.6.52, επλήρου όμως τας προϋποθέσεις επιδοτήσεως την 1/8/52, άρχεται την 21/8/52 ημέραν, καθ’ ην ήτο πληρωτέον το πρώτον 15θήμερον ανεργίας του, εάν ανηγγέλετο ημίν ευθύς άμα τη πληρώσει των προϋποθέσεων (γένεσις του δικαιώματος), ήτοι την 1/8/52.