12. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΙΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Αριθ.40160/8950 της 29 Αυγ.1952 Έννοια τριημέρου αναμονής, προκειμένου περί – καταβολής επιδόματος – ασθενείας, κατ

12. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΙΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Αριθ.40160/8950 της 29 Αυγ.1952 Έννοια τριημέρου αναμονής, προκειμένου περί – καταβολής επιδόματος – ασθενείας, κατ’ άρθρ.35 εδ. δ΄ και άρθρ.38 παρ.3 Α.Ν.1846/51. Εις απάντησιν του υπ’ αριθ.40160/7731 της 6 ης Αυγ.1952 υμετέρου εγγράφου “περί των διατάξεων των άρθρ.35 και 38 του Α.Ν.1846”, έχομεν την τιμήν ν’ ανακοινώσωμεν την γνώμην ημών ως ακολούθως : Εν σχέσει προς την τριήμερον περίοδον αναμονής, προκειμένου περί της καταβολής εις τον ησφαλισμένον επιδόματος ασθενείας, ο Α.Ν. 1846/51 περιέχει τας ακολούθους δύο διατάξεις : α) Την διάταξιν του άρθρ.35 περί επιδόματος ασθενείας και ανεργίας, εν εδ. δ΄ του οποίου ορίζεται ότι ο ησφαλισμένος δικαιούται επιδόματος ασθενείας υπό τας εν τοις εδ. α-γ του άρθρου τούτου προϋποθέσεις και υπό την προϋπόθεσιν δ’ ότι η αποχή λόγω της ασθενείας εκ της εργασίας διήρκεσε πλέον των τριών τουλάχιστον ημερών. β) Την διάταξιν του άρθρ.38 περί ποσού επιδόματος ασθενείας, εν παρ.3 του οποίου ορίζεται ότι προκειμένου περί ησφαλισμένων παρεχόντων εξηρτημένην εργασίαν το επίδομα καταβάλλεται από της 4 ης ημέρας μετά την αναγγελίαν της ανικανότητος εις την υπηρεσίαν του Ι.Κ.Α., ο χρόνος όμως ούτος αναμονής μεταξύ της αναγγελίας της ανικανότητος και της πραγματικής ενάρξεως καταβολής του επιδόματος δεν τηρείται ειμή κατά την δια πρώτην φοράν εντός εκάστου ημερολογιακού έτους επιδότησιν λόγω ασθενείας. Εκ του συνδυασμού των δύο τούτων διατάξεων καταλήγομεν εις τα αυτά προς τα εν τω υμετέρω εγγράφω υποστηριζόμενα συμπεράσματα. Ούτω, συμφώνως προς την διάταξιν του άρθρ.35 εδ. δ΄, δεν καταβάλλεται επίδομα ασθενείας δι αποχήν εκ της εργασίας λόγω ασθενείας διαρκείας μέχρι τριών ημερών, οσασδήποτε φοράς και αν επαναληφθή η αποχή αύτη εκ της εργασίας εντός του αυτού ημερολογιακού έτους. Σελ. 229 Κανονισμός Ασθενείας 15Β.Ε.α.10-12 Δι’ αποχήν εκ της εργασίας διαρκείας μακροτέρας των τριών ημερών, ο ησφαλισμένος δικαιούται επιδόματος ασθενείας από της αναγγελίας της ανικανότητος εις την αρμοδίαν υπηρεσίαν του ΙΚΑ. Προκειμένου όμως περί της τοιαύτης περιπτώσεως εντός εκάστου ημερολογιακού έτους, το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται από της τετάρτης ημέρας μετά την τοιαύτην αναγγελίαν, συμφώνως προς τα εν παρ.3 του άρθρ.38 οριζόμενα. Εκ των ανωτέρω συνάγεται κατά την γνώμην ημών σαφώς το ακριβές περιεχόμενον των διατάξεων του άρθρ.35 εδ. δ΄ και άρθρ.38 παρ.3 του Α.Ν.1846/51, και η προς αλλήλας σχέσεις των διατάξεων τούτων. Εν τη διατάξει του άρθρ.35 εδ. δ΄, εις την οποίαν περιέχονται αι προϋποθέσεις υπό τας οποίας καταβάλλεται εις τους ησφαλισμένους επίδομα ασθενείας, θεσπίζεται ότι το τοιούτον επίδομα δεν καταβάλλεται εις τας περιπτώσεις βραχείας αποχής εκ της εργασίας, λόγω ασθενείας, η διάρκεια της οποίας δεν υπερβαίνει τας τρεις ημέρας. Εν τη διατάξει εξ άλλου του άρθρ.38 παρ.3, εις την οποίαν καθορίζεται το ποσόν του καταβαλλομένου επιδόματος ασθενείας, θεσπίζεται περιορισμός του ποσού του επιδόματος κατά το ποσόν, το οποίον αναλογεί εις τας τρεις πρώτας ημέρας από της αναγγελίας της περιπτώσεως ανικανότητος λόγω ασθενείας εις την αρμοδίαν υπηρεσίαν του Ι.Κ.Α. προκειμένου περί της πρώτης τοιαύτης περιπτώσεως εντός του αυτού ημερολογιακού έτους. Αλλ’ εάν εκ του συνδυασμού των διατάξεων του άρθρ.35 εδ. δ΄ και άρθρ.38 παρ.3 του Α.Ν.1846/51 συνάγεται σαφώς το περιεχόμενον αυτών και η προς αλλήλας σχέσις των διατάξεων τούτων, η αιτιολόγησις της ρυθμίσεως ταύτης, η οποία εις τας περιπτώσεις βραχείας αποχής των μισθωτών εκ της εργασίας, λόγω ασθενείας, μη εκτεινομένης πέραν των τριών ημερών, στερεί σπανίως μεν τον μισθωτόν, κυρίως όμως τον εργοδότην, ευθυνόμενον κατ’ άρθρ.657 του Αστικού Κώδικος, της ασφαλιστικής προστασίας, είναι εξαιρετικά αμφίβολος εν όψει ιδίως της αιτιολογικής εκθέσεως του Α.Ν.1846/51 (πρβλ.κεφ.Ε΄ 3, κεφ. Ζ΄ 3), εις ην ρητώς τονίζεται η πρόθεσις του νομοθέτου περί επεκτάσεως της υπό της νέας ρυθμίσεως παρεχομένης εις την περίπτωσιν ταύτην ασφαλιστικής καλύψεως. Εφ’ όσον όμως η πρόθεσις αύτη του νομοθέτου δεν εύρεν την εκδήλωσίν της, κατά την διατύπωσιν των σχετικών διατάξεων του νόμου, η ρύθμισις του Α.Ν.1846/51 δεν δύναται να εφαρμοσθή παρά συμφώνως προς το περιεχόμενον, το οποίον συνάγεται εκ της διατυπώσεως της ρυθμίσεως ταύτης εις τα άρθρ.35 εδ. δ΄ και 38 παρ.3. Σελ. 230 Εγένετο αποδεκτή υπό της Γεν. Δ/νσεως του ΙΚΑ και εκοινοποιήθη δια της εγκυκλίου υπ’ αριθ.227 της 25 Σεπτ.1952.