Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 grudnia 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie drogowym

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 9 grudnia 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie drogowym Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego Rozdział 3 - Transport drogowy osób Rozdział 4 - Transport drogowy rzeczy Rozdział 4a - Świadectwo kierowcy Rozdział 5 - Przewozy na potrzeby własne Rozdział 6 - Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia Rozdział 7 - Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych Rozdział 7a - Kierowcy wykonujący przewóz drogowy Rozdział 8 - Opłaty Rozdział 8a - Wyznaczanie dworców, w których jest udzielana pomoc osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej Rozdział 9 - Inspekcja Transportu Drogowego Rozdział 9a - Ochrona praw pasażerów Rozdział 9b - Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego Rozdział 10 - Nadzór i kontrola Rozdział 11 - Przepisy karne i przepisy o administracyjnych karach pieniężnych Rozdział 11a Rozdział 12 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe Załącznik - Załącznik nr 1 - Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, wysokości grzywien za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń Załącznik nr 2 - Tekst załącznika Załącznik nr 3 - Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń Załącznik nr 4 - wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym   (Dz. U. z 2021 r. poz. 919), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 1005), 2) ustawą z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 1997) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 grudnia 2021 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 1) art. 25 ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 1005), który stanowi: „  Art. 25. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 2 lit. e w zakresie art. 37a ust. 33 i art. 3 pkt 6 w zakresie art. 13iba ust. 11, które wchodzą w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia; 2) art. 3 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2021 r.; 3) art. 1 pkt 2 lit. a, d i e w zakresie art. 37a ust. 9-27, ust. 28 pkt 1 lit. a, ust. 30, 34 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 grudnia 2021 r.  ”  ; 2) odnośnika nr 1 oraz art. 10-12, art. 14, art. 21-32 i art. 34 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 1997), które stanowią: „  1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/645 z dnia 18 kwietnia 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2003/59/WE w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób oraz dyrektywę 2006/126/WE w sprawie praw jazdy   (Dz. Urz. UE L 112 z 02.05.2018, str. 29).  ” „  Art. 10. 1. Świadectwo kierowcy wydawane w Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 23 maja 2020 r. bez wpisu kodu 95 albo z wpisem kodu 95 oraz od dnia 23 maja 2020 r. z wpisem kodu 95 potwierdza spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, przez okres, na jaki zostało wydane. 2. Świadectwo kierowcy wydane w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przed dniem 23 maja 2020 r. bez wpisu kodu 95 potwierdza spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, przez okres, na jaki zostało wydane. Art. 11. 1. Minister właściwy do spraw transportu przekazuje dyrektorom wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego katalog pytań testowych, o którym mowa w art. 39b1 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. 2. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu komunikat określający termin, od którego będzie przekazywał katalog pytań testowych, o którym mowa w art. 39b1 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 3. Katalog pytań testowych, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do dnia przekazania katalogu pytań testowych, o którym mowa w ust. 2, jednak nie dłużej niż przez okres dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 12. 1. Z dniem wejścia w życie aktu wykonawczego, wydanego na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przedsiębiorcy prowadzący ośrodek szkolenia, wpisani do właściwych rejestrów przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, prowadzą wszystkie szkolenia i kursy zgodnie z programem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Do szkoleń okresowych i kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej oraz kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie aktu wykonawczego wydanego na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się dotychczasowy program szkolenia.  ” „  Art. 14. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.  ” „  Art. 21. Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Art. 22. Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o lekarzach i psychologach oraz wydawanych przez nich orzeczeniach lekarskich i psychologicznych. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Art. 23. 1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, kierownik ośrodka szkolenia przekazuje do wojewody przez wprowadzenie na bieżąco do profilu kierowcy zawodowego, a dyrektor szkoły, placówki lub centrum, o których mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 2-4 ustawy zmienianej w art. 1, wprowadza na bieżąco do profilu kierowcy zawodowego: 1) informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć teoretycznych w ramach kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego lub informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia modułu szkolenia okresowego oraz informację o prowadzeniu szkolenia w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu; 2) w momencie wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego, wydania zaświadczenia potwierdzającego ukończenie modułu szkolenia okresowego albo ukończenia kursu kwalifikacyjnego następujące dane osób, które ukończyły kurs kwalifikacyjny lub szkolenie okresowe: a) nazwę podmiotu prowadzącego kurs kwalifikacyjny lub szkolenie okresowe, b) numer ośrodka szkolenia z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, który przeprowadził szkolenie, oraz nazwę organu, który dokonał wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, albo numer szkoły, placówki lub centrum, o których mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 2-4 ustawy zmienianej w art. 1, w Rejestrze Szkół i Placówek Oświatowych, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej   (Dz. U. z 2021 r. poz. 584, 619 i 1981), c) imię i nazwisko, d) datę i miejsce urodzenia, e) numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument, f) rodzaj ukończonego kursu kwalifikacyjnego, g) zakres ukończonego kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego, h) datę rozpoczęcia i zakończenia kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego lub datę przeprowadzenia modułu szkolenia okresowego, i) tytuł modułu szkolenia okresowego, j) datę wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego lub datę wydania i numer zaświadczenia potwierdzającego ukończenie modułu szkolenia okresowego. 2. W momencie wykonania czynności, o której mowa w ust. 1 pkt 1, następuje automatyczne wygenerowanie numeru kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego w systemie teleinformatycznym. 3. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, kierownik ośrodka szkolenia wydaje świadectwo kwalifikacji zawodowej przez wprowadzenie informacji o jego wydaniu do profilu kierowcy zawodowego, niezwłocznie po ukończeniu przez osobę wymaganych zajęć w ramach szkolenia okresowego. Art. 24. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, wojewoda przekazuje do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 16a ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i na bieżąco aktualizuje następujące dane z prowadzonego rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia: 1) nazwę przedsiębiorcy; 2) siedzibę firmy i adres albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy; 3) nazwę organu, który dokonał wpisu do rejestru; 4) numer w rejestrze; 5) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacji REGON, o ile taki posiada; 6) datę wpisu; 7) zakres wpisu; 8) datę wydania zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia; 9) datę skreślenia z rejestru. Art. 25. 1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego lub upoważniony przez niego pracownik wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego oraz dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej wprowadzają do profilu kierowcy zawodowego datę złożenia z wynikiem negatywnym lub pozytywnym testu kwalifikacyjnego przez osobę przystępującą do tego testu i datę wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej. 2. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego lub upoważniony przez niego pracownik wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego oraz dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej wydają świadectwo kwalifikacji zawodowej przez wprowadzenie informacji o jego wydaniu do profilu kierowcy zawodowego, niezwłocznie po złożeniu przez osobę, o której mowa w ust. 1, testu kwalifikacyjnego z wynikiem pozytywnym. 3. Dane, o których mowa w ust. 1, wprowadza się do profilu kierowcy zawodowego niezwłocznie po uzyskaniu negatywnego lub pozytywnego wyniku z testu kwalifikacyjnego i wydaniu świadectwa kwalifikacji zawodowej. Art. 26. 1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, wojewoda lub upoważniony przez niego pracownik urzędu wojewódzkiego oraz dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej cofają świadectwo kwalifikacji zawodowej odpowiednio zgodnie z art. 39c ust. 4 albo 5 ustawy zmienianej w art. 1 i wprowadzają do profilu kierowcy zawodowego informację o cofnięciu świadectwa kwalifikacji zawodowej oraz dacie cofnięcia. 2. Dane, o których mowa w ust. 1, wprowadza się i aktualizuje w profilu kierowcy zawodowego niezwłocznie po cofnięciu świadectwa kwalifikacji kierowcy. 3. Cofnięcie świadectwa kwalifikacji zawodowej następuje wyłącznie w przypadku świadectwa, które zostało wydane od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 27. 1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, organ, który utworzył profil kierowcy zawodowego, na bieżąco przekazuje do centralnej ewidencji kierowców i aktualizuje następujące dane w zakresie: 1) kart kwalifikacji kierowcy: a) imię i nazwisko, b) datę i miejsce urodzenia, c) datę wydania karty, d) datę ważności karty, e) nazwę organu wydającego kartę, f) numer karty, g) serię i numer blankietu karty, h) numer prawa jazdy wpisany do karty oraz nazwę państwa, które je wydało, i) zakres wpisu kodu 95 i termin jego ważności, j) datę unieważnienia karty; 2) świadectw kwalifikacji zawodowej: a) imię i nazwisko, b) datę i miejsce urodzenia, c) numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument, d) rodzaj ukończonego kursu kwalifikacyjnego, e) zakres ukończonego kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego, f) datę rozpoczęcia i zakończenia kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego, g) datę wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, h) numer wydanego świadectwa kwalifikacji zawodowej, i) dane podmiotu, który przeprowadził kurs kwalifikacyjny lub szkolenie okresowe, j) datę cofnięcia świadectwa kwalifikacji zawodowej. 2. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się innym państwom członkowskim, zgodnie z art. 100as ustawy zmienianej w art. 2, oraz organom właściwym do wydania karty kwalifikacji kierowcy. 3. Organ, który utworzył profil kierowcy zawodowego, przekazuje do centralnej ewidencji kierowców dane o kartach kwalifikacji kierowcy i świadectwach kwalifikacji zawodowej, wydanych od dnia określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 9 ust. 2, do dnia rozpoczęcia przekazywania danych, o których mowa w ust. 1. Art. 28. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, unieważnienie karty kwalifikacji kierowcy, o którym mowa w art. 103a ustawy zmienianej w art. 4, następuje na podstawie danych zawartych w profilu kierowcy zawodowego. Art. 29. W celu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 21, organy właściwe w sprawach wydawania uprawnień do kierowania pojazdami przekazują do centralnej ewidencji kierowców, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, dane i informacje zawarte w profilu kierowcy zawodowego oraz dane, o których mowa w art. 24, zgromadzone do dnia poprzedzającego dzień określony w tym komunikacie, i aktualizują przekazane dane i informacje. Art. 30. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, zadania wojewody oraz dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej, o których mowa w art. 39c ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, uznaje się za wykonane w przypadku wprowadzenia przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego oraz dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej do profilu kierowcy zawodowego daty złożenia z wynikiem pozytywnym lub negatywnym testu kwalifikacyjnego przez osobę przystępującą do tego testu i daty wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej. Art. 31. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa w art. 21, zadanie kierownika ośrodka szkolenia, o którym mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1 i 3 oraz ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, uznaje się za wykonane w przypadku wprowadzenia przez kierownika ośrodka szkolenia do profilu kierowcy zawodowego danych, o których mowa w art. 23 ust. 1. Art. 32. Przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do: 1) uczniów szkół, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęli kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe   (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082), przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, i nie zakończyli tego kształcenia; 2) słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęli kształcenie w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, i nie zakończyli tego kształcenia; 3) uczniów szkół, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęli kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodach szkolnictwa zawodowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 września 2019 r., przewiduje przygotowanie do testu kwalifikacyjnego w zakresie kwalifikacji wstępnej, o której mowa w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, i nie zakończyli tego kształcenia; 4) słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęli kształcenie w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodach szkolnictwa zawodowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 września 2019 r., przewiduje przygotowanie do testu kwalifikacyjnego w zakresie kwalifikacji wstępnej, o której mowa w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, i nie zakończyli tego kształcenia.  ” „  Art. 34. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 33, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 września 2021 r.; 2) art. 24, który wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy; 3) art. 1 pkt 4 lit. a, pkt 5 lit. c-f, h oraz lit. i, oraz pkt 6 i 7 - w zakresie art. 39c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, pkt 8, pkt 9 lit. a, pkt 10 lit. d - w zakresie art. 39e ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, oraz pkt 11, art. 2 pkt 2, 3, 11 i 12, art. 4 pkt 8 i 40, art. 23, art. 25, art. 26, art. 28, art. 30 i art. 31, które wchodzą w życie po upływie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy; 4) art. 2 pkt 7, 8 i 10, art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 29, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy; 5) art. 4 pkt 20 lit. c, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; 6) art. 1 pkt 7 - w zakresie art. 39c ust. 2-5 ustawy zmienianej w art. 1, pkt 10 lit. a-c i d - w zakresie art. 39e ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, art. 4 pkt 34 - w zakresie art. 103a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4, oraz art. 6, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21; 7) art. 1 pkt 15 lit. b i pkt 16 lit. b ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 4 pkt 24 lit. a, pkt 25, 27 i 28, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 22; 8) art. 4 pkt 29 - w zakresie art. 98a ust. 2 pkt 2, ust. 3, ust. 5 pkt 1 i ust. 6 ustawy zmienianej w art. 4 oraz pkt 32 lit. b, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 7.  ”  . Załącznik   -   Tekst jednolity ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 76/914/EWG z dnia 16 grudnia 1976 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia kierowców w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 357 z 29.12.1976); 2) dyrektywy 84/647/EWG z dnia 19 grudnia 1984 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. WE L 335 z 22.12.1984); 3) dyrektywy 88/599/EWG z dnia 23 listopada 1988 r. w sprawie standardowych procedur sprawdzających przy wykonaniu rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 325 z 29.11.1988); 4) dyrektywy 90/398/EWG z dnia 24 lipca 1990 r. zmieniającej dyrektywę 84/647/EWG w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu drogowego przewozu rzeczy (Dz. Urz. WE L 202 z 31.07.1990); 5) dyrektywy 92/106/EWG z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów transportu kombinowanego towarów między państwami członkowskimi (Dz. Urz. WE L 368 z 17.12.1992); 6) dyrektywy 98/76/WE z dnia 1 października 1998 r. zmieniającej dyrektywę 96/26/WE w sprawie dostępu do zawodu przewoźnika drogowego transportu rzeczy i przewoźnika drogowego transportu osób oraz wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, mająca na celu ułatwienie im korzystania z prawa swobody przedsiębiorczości w dziedzinie transportu krajowego i międzynarodowego (Dz. Urz. WE L 277 z 14.10.1998); 7) dyrektywy 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe (Dz. Urz. WE L 187 z 20.07.1999); 8) (uchylony) 9) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 134 oraz Dz. Urz. UE L 197 z 04.07.2014, str. 87). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne. 2)Niniejsza ustawa służy stosowaniu: 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 51, z późn. zm.); 2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.); 3) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm.); 4) decyzji Komisji z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących danych, które mają być wprowadzane do krajowego rejestru elektronicznego przedsiębiorców transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 339 z 22.12.2009, str. 36); 5) (uchylony) 6) rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8); 7) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/480 z dnia 1 kwietnia 2016 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1213/2010 (Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 206 z 09.08.2017, str. 3); 8) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2205 z dnia 29 listopada 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad dotyczących procedur zgłaszania pojazdów użytkowych wykazujących poważne lub niebezpieczne usterki stwierdzone podczas drogowej kontroli technicznej (Dz. Urz. UE L 314 z 30.11.2017, str. 3). Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania: 1) krajowego transportu drogowego; 2) międzynarodowego transportu drogowego; 3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego; 4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego. 2. Ustawa określa również: 1) zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego; 2) odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego: a) podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, b) kierowców, c) osób zarządzających transportem, d) innych osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym; 3) zasady i tryb wyznaczania dworców, w których jest udzielana pomoc osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej; 4) zasady ochrony praw pasażerów. Art. 2. Na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską nie stanowią inaczej, przedsiębiorca zagraniczny uprawniony do wykonywania transportu drogowego na podstawie prawa właściwego dla kraju jego siedziby może go wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie. Art. 3. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów: 1) przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą - w niezarobkowym przewozie drogowym osób; 2) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy; 3) zespołów ratownictwa medycznego oraz w ramach usług transportu sanitarnego. 1a. Przepisy ustawy stosuje się do kontroli przez Inspekcję Transportu Drogowego: 1) przestrzegania przepisów ruchu drogowego przez kierujących pojazdami na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym   (Dz. U. z 2021 r. poz. 450, 463, 694, 720 i 1641); 2) prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych   (Dz. U. z 2021 r. poz. 1376 i 1595); 33)Dodany przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2021 r.) prawidłowości wnoszenia opłaty za przejazd autostradą lub jej odcinkiem pobieranej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, o której mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym   (Dz. U. z 2020 r. poz. 2268 oraz z 2021 r. poz. 802, 1005 i 1595). 2. Do przewozów drogowych wykonywanych: 1) w ramach powszechnych usług pocztowych, 2) w ramach usług polegających na przewozie odpadów komunalnych lub nieczystości ciekłych, 3) przez podmioty niebędące przedsiębiorcami, 4) w ramach usuwania skutków awarii lub wypadków pojazdami pomocy drogowej - stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące niezarobkowego przewozu drogowego. Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) krajowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju, za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu, miejsce rozpoczęcia lub zakończenia podróży i przejazdu oraz droga znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) międzynarodowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi, za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, przy czym jazda pojazdu między miejscem początkowym i docelowym odbywa się z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej; 3) transport drogowy - krajowy transport drogowy lub międzynarodowy transport drogowy; określenie to obejmuje również: a) każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do działalności gospodarczej, niespełniający warunków, o których mowa w pkt 4, b) działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy, c) działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa przy przewozie osób; 4) niezarobkowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne - każdy przejazd pojazdu po drogach publicznych z pasażerami lub bez, załadowanego lub bez ładunku, przeznaczonego do nieodpłatnego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, spełniający łącznie następujące warunki: a) pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników, b) przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi, c) w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego - rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pracowników i ich rodzin, d) nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych; 5) niezarobkowy krajowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 6) niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne wykonywany z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej; 6a) przewóz drogowy - transport drogowy lub niezarobkowy przewóz drogowy, a także inny przewóz drogowy w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85   (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 561/2006”; 74)W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 5.) przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie i w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe   (Dz. U. z 2020 r. poz. 8); 75)Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 90 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1944 i 2400 oraz z 2021 r. poz. 1371).) międzynarodowy przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, realizowany w całości lub w części poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7a) (uchylony) 8) linia komunikacyjna - połączenie komunikacyjne na określonej drodze między przystankami wskazanymi w rozkładzie jazdy, po której odbywają się regularne przewozy osób; 8a) przystanek - miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów na danej linii komunikacyjnej, oznaczone w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, z informacją o rozkładzie jazdy, z uwzględnieniem godzin odjazdów środków transportowych przewoźnika drogowego uprawnionego do korzystania z tego miejsca; 9) przewóz regularny specjalny - niepubliczny przewóz regularny określonej grupy osób, z wyłączeniem innych osób; 10) przewóz wahadłowy - wielokrotny przewóz zorganizowanych grup osób tam i z powrotem, między tym samym miejscem początkowym a tym samym miejscem docelowym, przy spełnieniu łącznie następujących warunków: a) każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca początkowego, b) miejsce początkowe i miejsce docelowe oznaczają odpowiednio miejsce rozpoczęcia usługi przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi przewozowej, z uwzględnieniem w każdym przypadku okolicznych miejscowości leżących w promieniu 50 km; 11) przewóz okazjonalny - przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego; 12) przewóz kabotażowy - przewóz wykonywany pojazdem samochodowym zarejestrowanym za granicą lub przez przedsiębiorcę zagranicznego między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 13) transport kombinowany - przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego lub końcowego oznacza przewóz: a) pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub b) wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku; 14) międzynarodowy transport kombinowany - transport kombinowany, podczas którego następuje przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Polskiej; 14a) operacja transportu intermodalnego - operacje: a) transportu kombinowanego albo międzynarodowego transportu kombinowanego, b) transportowe obejmujące żeglugę śródlądową lub transport morski, których częścią jest transport drogowy o długości początkowego lub końcowego odcinka drogowego nieprzekraczającego 150 km na terytorium Unii Europejskiej, przy czym gdy jest to niezbędne w celu dotarcia do najbliższego miejsca umożliwiającego obsługę pojazdu dokonującego operacji transportu intermodalnego, przewoźnik może przekroczyć długość odcinka drogowego; 14b) wysyłający - uczestnik operacji transportu intermodalnego będący: a) załadowcą wskazanym w konosamencie lub innym dokumencie, na podstawie którego odbywa się przewóz - w przypadku wykonywania operacji transportu intermodalnego obejmującej, oprócz odcinka przewozu drogowego, transport morski, b) nadawcą - w przypadku wykonywania operacji transportu intermodalnego obejmującej, oprócz odcinka przewozu drogowego, transport kolejowy lub żeglugę śródlądową; 15) przewoźnik drogowy - przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego; 16) zagraniczny przewoźnik drogowy - zagraniczny przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego na podstawie przepisów obowiązujących w państwie, w którym znajduje się jego siedziba; 17) licencja - decyzja administracyjna wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniająca do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego; 18) zezwolenie - decyzja administracyjna wydana przez ministra właściwego do spraw transportu, Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniająca przewoźnika drogowego do wykonywania określonego rodzaju transportu drogowego; 19) zezwolenie zagraniczne - dokument otrzymany na podstawie umowy międzynarodowej od właściwego organu innego państwa lub organizacji międzynarodowej przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej przekazywany przewoźnikowi drogowemu i upoważniający go do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, jednokrotnie lub wielokrotnie, do lub z terytorium państwa określonego w zezwoleniu lub tranzytem przez jego terytorium; 19a) formularz jazdy - dokument wydawany na podstawie art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006   (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm.) oraz na podstawie umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (Umowa INTERBUS), sporządzonej w Brukseli dnia 11 grudnia 2000 r.   (Dz. U. z 2003 r. poz. 1076); 20) certyfikat kompetencji zawodowych - dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji i wiedzy niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego; 21) (uchylony) 21a) baza eksploatacyjna - miejsce wyposażone w odpowiedni sprzęt techniczny i urządzenia techniczne umożliwiające prowadzenie działalności transportowej w sposób zorganizowany i ciągły, w skład której wchodzi co najmniej jeden z następujących elementów: miejsce postojowe, miejsce załadunku, rozładunku lub łączenia ładunków, miejsce konserwacji lub naprawy pojazdów; 22) obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz: a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającego dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97   (Dz. Urz. UE L 3 z 05.01.2005, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 73 z 15.03.2008, str. 35, Dz. Urz. UE L 336 z 20.12.2011, str. 86 oraz Dz. Urz. UE L 226 z 01.09.2017, str. 31., b) rozporządzenia (WE) nr 561/2006, c) rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów   (Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1, z późn. zm.)7)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 309 z 27.11.2007, str. 7, Dz. Urz. UE L 188 z 16.07.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 299 z 08.11.2008, str. 50, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 97 z 16.04.2009, str. 8, Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, Dz. Urz. UE L 119 z 13.05.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 182 z 12.07.2011, str. 2, Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2012, str. 30, Dz. Urz. UE L 79 z 21.03.2013, str. 19, Dz. Urz. UE L 330 z 10.12.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 334 z 13.12.2013, str. 46, Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 135, Dz. Urz. UE L 332 z 19.11.2014, str. 15, Dz. Urz. UE L 277 z 22.10.2015, str. 61 oraz Dz. Urz. UE L 294 z 11.11.2015, str. 1., d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE   (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 51, z późn. zm.)8)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 178 z 10.07.2012, str. 6, Dz. Urz. UE L 4 z 09.01.2013, str. 46 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1., e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych   (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.)9)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 178 z 10.07.2012, str. 5 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1., f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006, g) rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców   (Dz. Urz. UE L 168 z 02.07.2010, str. 16), h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego   (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 165/2014”, lub aktów wykonawczych do rozporządzenia (UE) nr 165/2014:   -   rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/799 z dnia 18 marca 2016 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 ustanawiającego wymogi dotyczące budowy, sprawdzania, instalacji, użytkowania i naprawy tachografów oraz ich elementów składowych   (Dz. Urz. UE L 139 z 26.05.2016, str. 1, z późn. zm.)10)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 31 oraz Dz. Urz. UE L 27 z 01.02.2017, str. 169.11)Zgodnie z art. 1 ust. 3 wymienionego rozporządzenia tachografy inne niż tachografy inteligentne muszą nadal spełniać, jeśli chodzi o ich budowę, sprawdzanie, instalację, kontrolę, użytkowanie i naprawę, wymogi zawarte w załączniku 1 do tego rozporządzenia albo w załączniku 1B do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8), stosownie do przypadku.,   -   rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/548 z dnia 23 marca 2017 r. ustanawiającego standardowy formularz pisemnego oświadczenia w sprawie usunięcia lub naruszenia plomby tachografu   (Dz. Urz. UE L 79 z 24.03.2017, str. 1), i) decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym   (Dz. Urz. UE L 99 z 14.04.2007, str. 14, z późn. zm.12)Zmiany wymienionej decyzji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 101 z 11.04.2008, str. 11, Dz. Urz. UE L 330 z 16.12.2009, str. 80 oraz Dz. Urz. UE L 63 z 12.03.2010, str. 31.), j) ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe, k) ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach   (Dz. U. z 2021 r. poz. 888, 1648 i 2151), l) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, m) ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt   (Dz. U. z 2020 r. poz. 638, 1718 i 1728), n) ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach   (Dz. U. z 2021 r. poz. 2068), o) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt   (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421), p) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1412), q) ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia   (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021), r) ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów   (Dz. U. z 2020 r. poz. 1792), s) ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym   (Dz. U. z 2021 r. poz. 1371), t) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami   (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 i 1997), u) ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych   (Dz. U. z 2021 r. poz. 756), v) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach   (Dz. U. z 2021 r. poz. 779, 784, 1648 i 2151), w) ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o tachografach   (Dz. U. z 2020 r. poz. 900), x) wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu drogowego, y) przepisów wydanych na podstawie art. 11b; 23) osoba niepełnosprawna i osoba o ograniczonej sprawności ruchowej - osobę niepełnosprawną i osobę o ograniczonej sprawności ruchowej w rozumieniu art. 3 lit. j rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004   (Dz. Urz. UE L 55 z 28.02.2011, str. 1); 24) pośrednictwo przy przewozie osób - działalność gospodarczą polegającą na przekazywaniu zleceń przewozu osób samochodem osobowym, pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą lub taksówką oraz: a) zawieraniu umowy przewozu w imieniu klienta lub przedsiębiorcy wykonującego przewóz osób lub b) pobieraniu opłaty za przewóz osób, lub c) umożliwianiu zawarcia umowy przewozu lub umożliwianiu uregulowania opłaty za przewóz osób - samochodem osobowym, pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą lub taksówką za pośrednictwem dostarczonych lub udostępnionych do tych celów środków komunikacji elektronicznej, domen internetowych, aplikacji mobilnych, programów komputerowych, systemów teleinformatycznych lub innych środków przekazu informacji. Rozdział 2 Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego Art. 5. 1. Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, z zastrzeżeniem art. 5b ust. 1 i 2, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009”. 2. Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się przedsiębiorcy, jeżeli: 1) spełnia wymagania określone w rozporządzeniu (WE) nr 1071/2009; 2) w stosunku do zatrudnionych przez przedsiębiorcę kierowców, a także innych osób niezatrudnionych przez przedsiębiorcę, lecz wykonujących osobiście przewóz na jego rzecz, nie orzeczono zakazu wykonywania zawodu kierowcy. 2a. Za przestępstwa w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji uznaje się przestępstwa umyślne określone w: 1) art. 173-175, art. 178-180, art. 189a, art. 218-221, art. 296-306 i art. 308 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny   (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444 i 1517 oraz z 2021 r. poz. 1023 i 2054); 2) art. 586-589 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych   (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 2052); 3) art. 522 i art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe   (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1080, 1177, 1598 i 2140); 4) art. 53-64 i art. 68 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii   (Dz. U. z 2020 r. poz. 2050); 5) art. 399 i art. 400 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne   (Dz. U. z 2021 r. poz. 1588 i 2140). 3. Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się na czas nieoznaczony. Art. 5a. 1. Podjęcie i wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji wspólnotowej, na zasadach określonych w: 1) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1072/2009”, lub 2) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 561/2006, zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009”. 2. Licencji wspólnotowej udziela się przedsiębiorcy, jeżeli posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. 3. Licencja wspólnotowa, o której mowa w ust. 1, jest zezwoleniem w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców   (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105). Art. 5b. 1. Podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób: 1) samochodem osobowym, 2) pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, 3) taksówką - wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. 2. Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie: 1) rzeczy, 2) osób - wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. 3. Licencji, o której mowa w ust. 1 i 2, udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat, uwzględniając wniosek strony. 4. Licencja, o której mowa w ust. 1 i 2, jest zezwoleniem w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców. Art. 5c. 1. Licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 i 2, udziela się przedsiębiorcy, jeżeli: 1) członkowie organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzające spółką jawną lub komandytową, a w przypadku innego przedsiębiorcy - osoby prowadzące działalność gospodarczą: a) nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwa karne skarbowe lub przestępstwa umyślne: przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, środowisku lub warunkom pracy i płacy albo inne mające związek z wykonywaniem zawodu, b) nie wydano im prawomocnego orzeczenia zakazującego wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego; 2) (uchylony) 3) (uchylony) 4) w stosunku do zatrudnionych przez niego kierowców, a także innych osób niezatrudnionych przez tego przedsiębiorcę, lecz wykonujących osobiście przewóz na jego rzecz, prawomocnie nie orzeczono zakazu wykonywania zawodu kierowcy; 5) posiada on tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi wymagania techniczne określone przepisami prawa o ruchu drogowym, którymi transport drogowy ma być wykonywany. 2. Licencji, o której mowa w art. 5b ust. 2 pkt 1, udziela się przedsiębiorcy, jeżeli: 1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 2) znajduje się w sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego określonej dostępnymi środkami finansowymi lub majątkiem w wysokości 50 000 euro; 3) przynajmniej jedna z osób zarządzających przedsiębiorstwem lub osoba zarządzająca w przedsiębiorstwie transportem drogowym legitymuje się certyfikatem kompetencji zawodowych. 2a. Licencji, o której mowa w art. 5b ust. 2 pkt 2, udziela się przedsiębiorcy, jeżeli: 1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 2) znajduje się w sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego określonej dostępnymi środkami finansowymi lub majątkiem w wysokości 5000 złotych; 3) posiada wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS). 3. Wymogi, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 2a pkt 2, potwierdza się: 1) rocznym sprawozdaniem finansowym; 2) dokumentami potwierdzającymi: a) dysponowanie środkami pieniężnymi w gotówce lub na rachunkach bankowych lub dostępnymi aktywami, b) posiadanie akcji, udziałów lub innych zbywalnych papierów wartościowych, c) udzielenie gwarancji lub poręczeń bankowych, d) własność nieruchomości. 4. Przy ocenie sytuacji finansowej, o której mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, obowiązujący w ostatnim dniu roku poprzedzającego rok, w którym ocena ta jest dokonywana. Art. 5d. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy w zakresie pośrednictwa przy przewozie osób jest obowiązany prowadzić takie pośrednictwo wyłącznie na rzecz przedsiębiorców posiadających odpowiednią licencję, o której mowa w art. 5b ust. 1. Art. 5e. Zabrania się prowadzenia pośrednictwa przy przewozie osób w przewozach okazjonalnych wykonywanych pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 7 osób łącznie z kierowcą. Art. 6. 1. Licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli: 1) spełnia wymagania określone w art. 5c ust. 1 pkt 1 i 5; 2) zatrudnieni przez niego kierowcy oraz sam przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy: a) (uchylona) b) nie byli prawomocnie skazani za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, a także za przestępstwa, o których mowa w art. 59 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a ponadto nie orzeczono prawomocnie wobec nich zakazu wykonywania zawodu kierowcy, c) (uchylona) d) spełniają wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 1-4. 2. (uchylony) 2a. (uchylony) 2b. (uchylony) 3. (uchylony) 3a. (uchylony) 3b. (uchylony) 3c. (uchylony) 4. Licencja, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na określony obszar obejmujący: 1) gminę; 2) gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia; 3) miasto stołeczne Warszawę. 5. Dopuszcza się wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru. 6. (uchylony) 7. (uchylony) Art. 7. 1. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana oraz zawieszenie lub cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego następuje w drodze decyzji administracyjnej. 2. Organem właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany oraz zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego jest: 1) starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009; 2) Główny Inspektor Transportu Drogowego, w przypadku ubiegania się o licencję wspólnotową, jeżeli przedsiębiorca nie występował z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego przez organ, o którym mowa w pkt 1. 3. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji wspólnotowej oraz licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 i 2, następuje w drodze decyzji administracyjnej. 4. Organem właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofnięcia: 1) licencji wspólnotowej jest Główny Inspektor Transportu Drogowego; 2) licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem osobowym, pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą lub licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy jest starosta właściwy dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy; 3) licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką: a) na obszarze, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, b) na obszarze, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, c) na obszarze, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3, jest Prezydent miasta stołecznego Warszawy; 4) licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie osób jest Główny Inspektor Transportu Drogowego. Art. 7a. 1. Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji wspólnotowej udziela się na wniosek przedsiębiorcy złożony w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne   (Dz. U. z 2021 r. poz. 2070), po uiszczeniu opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 11. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego adres i siedzibę albo miejsce zamieszkania; 2) adres siedziby przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009; 3) informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), jeżeli są wymagane; 4) numer identyfikacji podatkowej (NIP); 5) określenie rodzaju transportu drogowego; 6) określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego; 7) imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer certyfikatu kompetencji zawodowych osoby zarządzającej transportem, o której mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 albo osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009; 8) określenie liczby wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub z licencji wspólnotowej; 9) w przypadku licencji wspólnotowej - określenie czasu, na który ma być ona udzielona. 3. Do wniosku o udzielenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego do …