Ordynacja podatkowa – tekst jednolity 2015

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 8 kwietnia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Ordynacja podatkowa Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1 - Organy podatkowe

Rozdział 1a - Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Rozdział 2 - Właściwość organów podatkowych

Dział IIA - Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych

Dział III - Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1 - Powstawanie zobowiązania podatkowego

Rozdział 2 - Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Rozdział 3 - Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Rozdział 4 - Terminy płatności

Rozdział 5 - Zaległość podatkowa

Rozdział 6 - Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Rozdział 7 - Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Rozdział 7a - Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych

Rozdział 8 - Przedawnienie

Rozdział 9 - Nadpłata

Rozdział 9a - Podpisywanie deklaracji

Rozdział 10 - Korekta deklaracji

Rozdział 11 - Informacje podatkowe

Rozdział 12 - Rachunki

Rozdział 13 - Odpowiedzialność solidarna

Rozdział 14 - Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych

Rozdział 15 - Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Dział IV - Postępowanie podatkowe

Rozdział 1 - Zasady ogólne

Rozdział 2 - Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Rozdział 3 - Strona

Rozdział 4 - Załatwianie spraw

Rozdział 5 - Doręczenia

Rozdział 6 - Wezwania

Rozdział 7 - Przywrócenie terminu

Rozdział 8 - Wszczęcie postępowania

Rozdział 9 - Metryki, protokoły i adnotacje

Rozdział 10 - Udostępnianie akt

Rozdział 11 - Dowody

Rozdział 11a - Rozprawa

Rozdział 12 - Zawieszenie postępowania

Rozdział 13 - Decyzje

Rozdział 14 - Postanowienia

Rozdział 15 - Odwołania

Rozdział 16 - Zażalenia

Rozdział 16a - Wykonanie decyzji

Rozdział 17 - Wznowienie postępowania

Rozdział 18 - Stwierdzenie nieważności decyzji

Rozdział 19 - Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej

Rozdział 20 - Wygaśnięcie decyzji

Rozdział 21 - Odpowiedzialność odszkodowawcza

Rozdział 22 - Kary porządkowe

Rozdział 23 - Koszty postępowania

Dział V - Czynności sprawdzające

Dział VI - Kontrola podatkowa

Dział VII - Tajemnica skarbowa

Dział VIIA - Wymiana informacji podatkowych z innymi państwami

Rozdział 1 - Zasady ogólne wymiany informacji podatkowych

Rozdział 2 - Szczegółowe zasady wymiany informacji podatkowych z państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Rozdział 3 - Szczegółowe zasady wymiany informacji o przychodach (dochodach) z oszczędności

Dział VIII - Przepisy karne

Dział VIIIA - Zaświadczenia

Dział IX - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe

Rozdział 3 - Przepisy końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

Art. 12

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 19

Do spraw zwróconych organowi pierwszej instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 230 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu dotychczasowym. ” „

Art. 29

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. ” ;

Art. 192

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. ” ;

Art. 15Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2013 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. b

14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. ” ;

Art. 39Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

35, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 9Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r., z wyjątkiem:

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 129Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 111

pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 6W przypadku gdy w przepisach prawa, które weszły w życie przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, został wskazany organ właściwy do określenia wzoru dokumentu, jeżeli przepisy te nie wykluczają przesyłania dokumentów drogą elektroniczną, organ ten, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

Art. 9Zaświadczenia wydane na podstawie ustawy zmienianej w art. 3 są doręczane w formie

dokumentu elektronicznego od dnia 1 stycznia 2016 r. ”

Art. 10„1. Do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 2 i

art. 3, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „

Art. 11Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 26Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 17 pkt

2 lit. a, w zakresie art. 16a ust. 1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. ” ;

Art. 27

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 6Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem:

Art. 35„1. Obowiązek zapłaty podatku powstaje od przychodów uzyskanych od dnia 1 stycznia

2020 r. ” „

Art. 37Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:

Art. 17Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem przepisów:

13, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

10 i art. 15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 6Ustawa ma zastosowanie do dochodów uzyskanych (straty poniesionej) od dnia 1 stycznia

2014 r.

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. ” ;

Art. 35Upoważnienia wydane pracownikom urzędów skarbowych przez naczelnika urzędu skarbowego

na podstawie art. 143 § 2 pkt 1 oraz art. 283 § 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność. ” „

Art. 44Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 27, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 3

1.

Do uzyskanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przychodów, które nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzą ze źródeł nieujawnionych i w stosunku do których nie upłynął termin przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Czynności dokonane w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy. ” „

Art. 5Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 4, który wchodzi

w życie z dniem 28 lutego 2015 r. ” .

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1Ustawa normuje:

Art. 2

§ 1Przepisy ustawy stosuje się do:

§ 2Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również

do opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy.

§ 3

Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych.

§ 41)W brzmieniu ustalonym przez art. 13 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o

cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915), która weszła w życie z dniem 25 lipca 2014 r..

Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków cywilnoprawnych.

Art. 3Ilekroć w ustawie jest mowa o:

Art. 3a

§ 13)W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 lipca 2014 r. o

specjalnym podatku węglowodorowym (Dz. U. poz. 1215), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.; wszedł w życie z dniem 27 września 2014 r..

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 24)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Organ podatkowy, elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego administracji podatkowej lub portal podatkowy potwierdzają, w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 3(uchylony)5)Przez art. 21 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem

27 września 2014 r.

Art. 3b

§ 1Deklaracja składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinna zawierać:

§ 2Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:

§ 3Wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

powinien uwzględnić:

Art. 3c(uchylony)

Art. 3dSkładanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi

(prezydentowi miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.

Art. 3e6)Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

§ 1Organ podatkowy może zwrócić się do podatnika, płatnika lub inkasenta o wyrażenie

zgody na doręczanie pism w formie dokumentu elektronicznego we wszystkich sprawach podatkowych załatwianych przez ten organ.

§ 2W przypadku wyrażenia przez podatnika, płatnika lub inkasenta zgody, o której mowa

w § 1, organ podatkowy poucza ich o skutkach prawnych wynikających z wyrażenia tej zgody.

§ 3

Do doręczania, o którym mowa w § 1, stosuje się przepisy art. 144a oraz art. 146.

Art. 3f6)Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

§ 1Identyfikacja podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób

trzecich na portalu podatkowym następuje przez zastosowanie kwalifikowanego certyfikatu przy zachowaniu zasad przewidzianych w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 262 oraz z 2014 r. poz. 1662) lub przez zastosowanie profilu zaufanego ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki korzystania z portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych we wnioskach, deklaracjach i pismach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

§ 3

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inny sposób identyfikacji na portalu podatkowym niż przewidziany w § 1, mając na względzie potrzebę upowszechniania kontaktów z organami podatkowymi za pośrednictwem portalu podatkowego oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, poufności i pewności w procesie identyfikacji.

§ 4

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje spraw, które mogą być załatwiane z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę stopniowego upowszechniania elektronicznej formy kontaktów z organami podatkowymi oraz charakter tych spraw.

§ 5Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wskazać

organy podatkowe, które załatwiają sprawy z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie usprawnienie pracy urzędów i obsługi podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Art. 4Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność

przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Art. 5Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika

do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 6Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie

pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Art. 7

§ 1Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

§ 2

Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Art. 8Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 9Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 10

§ 1Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości

dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru

przez podatnika formy opodatkowania.

Art. 11

Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Art. 12

§ 1Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu

tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2

Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu.

§ 3

Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada

początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było - w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

§ 57)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 lipca 2014 r. o zmianie

ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz. U. poz.

1171), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2015 r..

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.

§ 6Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

Dział II

Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1

Organy podatkowe

Art. 13

§ 1Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:

§ 2Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako:

§ 3

Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

Art. 13aRada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych:

Art. 14

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje ogólny nadzór w sprawach

podatkowych.

§ 2W ramach nadzoru, o którym mowa w § 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych

w celu wykonywania ustawowych zadań, w szczególności zadań analityczno-sprawozdawczych, może przetwarzać dane wynikające z deklaracji podatkowych składanych do naczelników urzędów skarbowych oraz naczelników urzędów celnych.

§ 3Przetwarzanie danych, o którym mowa w § 2, odbywa się z zachowaniem przepisów o ochronie

danych osobowych oraz tajemnic ustawowo chronionych.

§ 410)Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia funkcjonowanie portalu podatkowego i jest administratorem danych podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich korzystających z tego portalu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1182 i 1662).

Rozdział 1a

Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Art. 14a

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania

przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne); wnioskodawcą nie może być organ administracji publicznej.

§ 2Wniosek o wydanie interpretacji ogólnej powinien zawierać uzasadnienie konieczności

wydania interpretacji ogólnej, w szczególności:

§ 3Interpretację ogólną wydaje się, jeżeli w dniu złożenia wniosku w sprawach, o których

mowa w § 2 pkt 2, nie toczy się postępowanie podatkowe lub postępowanie kontrolne organu kontroli skarbowej albo od decyzji lub na postanowienie nie zostało wniesione odwołanie lub zażalenie.

§ 4Minister właściwy do spraw finansów publicznych pozostawia wniosek o wydanie interpretacji

ogólnej bez rozpatrzenia, jeżeli:

§ 5W sprawie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia wydaje

się postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie nie zawiera danych identyfikujących stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 6Prawo dostępu do akt sprawy wydania interpretacji ogólnej nie obejmuje danych identyfikujących

stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.

§ 7Na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych organy podatkowe

oraz organy kontroli skarbowej przekazują niezwłocznie akta dotyczące wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych.

§ 8Opłata podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku wydania interpretacji ogólnej. Zwrot

opłaty następuje w terminie 7 dni od dnia opublikowania interpretacji ogólnej.

§ 911)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek przepisy art. 14d, art. 14f, art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 10Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu usprawnienia obsługi wnioskodawców

może, w drodze rozporządzenia, upoważnić podległe organy do wydawania, jako organ pierwszej instancji, postanowień o których mowa w § 5, oraz wykonywania czynności, o których mowa w § 7, określając jednocześnie właściwość rzeczową oraz miejscową upoważnionych organów.

§ 11Minister właściwy do spraw finansów publicznych, biorąc pod uwagę zapewnienie sprawności

postępowania, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę, dane wskazane w § 2, oraz sposób uiszczenia opłaty.

Art. 14b

§ 112)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

§ 2Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego

lub zdarzeń przyszłych.

§ 3Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego

przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

§ 4Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem

odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

§ 5

Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

§ 6Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości wydawanych

wiążących interpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia, upoważnić podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów.

§ 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę oraz dane wskazane w § 2-5, oraz sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 14f.

Art. 14c

§ 1Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem

prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera

wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 3

Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

§ 413)Dodany przez art. 3 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Interpretacja indywidualna wydana w formie dokumentu elektronicznego jest opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

Art. 14d

Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

Art. 14e

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację

ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

§ 2Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu

w danej sprawie interpretacja została wydana.

Art. 14f

§ 1Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą

należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych

stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

§ 2aZwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia

postępowania w sprawie wydania interpretacji.

§ 3

Opłata, o której mowa w § 1 i 2, stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 14g

§ 1Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w

art. 14b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia.

§ 2(uchylony)

§ 3W sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które

służy zażalenie. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

Art. 14h14)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135-137, art.

140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art.

171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV.

Art. 14i

§ 1Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w Dzienniku Urzędowym Ministra

Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 2Interpretacje indywidualne wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane

organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji oraz właściwemu organowi kontroli skarbowej.

§ 3Interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu

danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

Art. 14j

§ 1Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz

(prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

§ 2W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wydanie interpretacji indywidualnej stanowi

dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 3W zakresie nieuregulowanym w § 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego

rozdziału.

Art. 14k

§ 1Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem

organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 2

Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 3W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub

interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Art. 14lW przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny

będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

Art. 14m

§ 1Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona lub nie została

uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

§ 2Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:

§ 3Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej

lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty.

§ 4

Organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie interpretacji.

Art. 14n

§ 1Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

§ 2W przypadkach, o których mowa w § 1, zmienioną interpretację indywidualną doręcza

się odpowiednio spółce, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej.

Art. 14o

§ 1W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje

się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

§ 2

Przepisy art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 14pPrzepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub

inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52

§ 1

Rozdział 2

Właściwość organów podatkowych

Art. 15

§ 1

Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

§ 2Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań

i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych, o których mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 578).

Art. 16Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających

zakres ich działania.

Art. 17

§ 1Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych

ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.

Art. 17aOrganem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej

osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta.

Art. 18

§ 1Jeżeli w trakcie roku podatkowego lub określonego w odrębnych przepisach innego okresu

rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo za ten okres rozliczeniowy pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w pierwszym dniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności zmianę miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Art. 18aJeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie

powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych zdarzeń, z zastrzeżeniem art. 18b.

Art. 18bOrgany podatkowe właściwe w dniu wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej

pozostają właściwe w sprawie, której to postępowanie lub kontrola dotyczy, chociażby w trakcie postępowania lub kontroli nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości.

Art. 19

§ 1Spory o właściwość rozstrzyga:

§ 2Spór o właściwość rozstrzyga się, w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego

stroną sporu.

§ 3W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 4, wniosek o rozstrzygnięcie sporu wnosi

odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego za pośrednictwem odpowiednio właściwego dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.

Art. 20Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło

wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.

Dział IIA Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych

Art. 20aMinister właściwy do spraw finansów publicznych, zwany w niniejszym dziale „organem

właściwym w sprawie porozumienia”, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między:

Art. 20b

§ 1Organ właściwy w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, po uzyskaniu

zgody władzy podatkowej właściwej dla podmiotu zagranicznego powiązanego z wnioskodawcą, uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym (porozumienie dwustronne).

§ 2W przypadku gdy porozumienie dotyczy podmiotów zagranicznych z więcej niż jednego

państwa, jego zawarcie wymaga zgody władz podatkowych państw, właściwych dla podmiotów zagranicznych, z którymi ma być dokonywana transakcja (porozumienie wielostronne).

Art. 20cPorozumienie obejmuje transakcje, które zostaną dokonane po złożeniu wniosku o zawarcie

porozumienia, jak i transakcje, których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku. Porozumienia nie zawiera się w zakresie transakcji, których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku o zawarcie porozumienia, a które w dniu złożenia wniosku są objęte postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, postępowaniem kontrolnym prowadzonym przez organ kontroli skarbowej lub postępowaniem przed sądem administracyjnym.

Art. 20d

§ 1W przypadku gdy władza podatkowa właściwa dla podmiotu zagranicznego nie wyraża zgody

na zawarcie porozumienia lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo niewyrażenia takiej zgody w terminie 6 miesięcy od dnia wystąpienia o nią, organ właściwy w sprawie porozumienia zawiadamia o tym wnioskodawcę.

§ 2W przypadku, o którym mowa w § 1, wnioskodawca może w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia:

§ 1bez zmiany wysokości opłaty

Art. 20ePrzed złożeniem wniosku o zawarcie porozumienia w sprawach ustalania cen transakcyjnych

podmiot krajowy zainteresowany zawarciem porozumienia może zwrócić się do organu właściwego w sprawie porozumienia o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących zawierania porozumienia w indywidualnej sprawie, a w szczególności celowości zawierania porozumienia, zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia oraz przewidywanych warunków i czasu jego obowiązywania.

Art. 20fWnioskujący o zawarcie porozumienia obowiązany jest do przedstawienia:

Art. 20g

§ 1W razie istnienia wątpliwości dotyczących wybranej przez wnioskującego metody ustalania

ceny transakcyjnej i zasad jej stosowania lub wątpliwości do treści dokumentów załączonych do wniosku, organ właściwy w sprawie porozumienia zwraca się o wyjaśnienie tych wątpliwości lub przedłożenie dokumentów uzupełniających.

§ 2W celu wyjaśnienia wątpliwości, o których mowa w § 1, organ właściwy w sprawie porozumienia

może organizować spotkanie uzgodnieniowe.

§ 3Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego

może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.

Art. 20h

§ 1Do czasu wydania decyzji wnioskodawca może zmienić propozycję wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2Jeżeli w toku postępowania organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdzi istnienie

przeszkód, które nie pozwalają na zaakceptowanie wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej przedstawionej we wniosku, zawiadamia o tych przeszkodach wnioskodawcę oraz proponuje inną metodę ustalania ceny transakcyjnej. Zawiadomienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia może zmienić wniosek lub złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty.

Art. 20i

§ 1W sprawach o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi wydaje się decyzję, zwaną dalej „decyzją w sprawie porozumienia”.

§ 2

Decyzję w sprawie porozumienia doręcza się podmiotom powiązanym (krajowym i zagranicznym), z którymi mają być dokonywane transakcje, a w przypadku porozumień dwustronnych lub wielostronnych - również władzom podatkowym właściwym dla podmiotów zagranicznych oraz naczelnikowi urzędu skarbowego i dyrektorowi urzędu kontroli skarbowej właściwym dla wnioskodawcy oraz właściwym dla podmiotów krajowych powiązanych z wnioskodawcą będących stronami transakcji objętej decyzją w sprawie porozumienia.

§ 3Decyzja w sprawie porozumienia zawiera w szczególności:

§ 4

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia nie może być dłuższy niż 5 lat.

§ 5Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia może być przedłużany na kolejne

pięcioletnie okresy na wniosek podmiotu powiązanego, złożony nie później niż na 6 miesięcy przed upływem tego terminu, jeżeli kryteria uznanej w tej decyzji metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi nie uległy zmianie.

§ 6Przedłużenie terminu obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia następuje w drodze

decyzji.

Art. 20j

§ 1Postępowanie w sprawie porozumienia jednostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

§ 2Postępowanie w sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu roku od dnia jego wszczęcia.

§ 3Postępowanie w sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 18 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

Art. 20k

§ 1W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej rażącą nieadekwatność wyboru

i stosowania uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej, decyzja w sprawie porozumienia może być zmieniona lub uchylona przez organ właściwy w sprawie porozumienia przed upływem ustalonego terminu jej obowiązywania. Zmiana lub uchylenie decyzji następuje na wniosek strony lub z urzędu.

§ 2Postępowanie wszczęte na wniosek strony:

Art. 20l

§ 1W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w art. 20i § 3 pkt 3-5, określonych

w decyzji w sprawie porozumienia, organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdza z urzędu jej wygaśnięcie.

§ 2Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w § 1, wywołuje skutki prawne od

dnia doręczenia decyzji, której wygaśnięcie stwierdza.

Art. 20m

§ 1Wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi oraz wniosek, o którym mowa w art. 20i § 5, podlega opłacie wpłacanej na rachunek organu właściwego w sprawie porozumienia, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2Wysokość opłaty od wniosku w sprawie porozumienia wynosi 1 procent wartości transakcji

będącej przedmiotem porozumienia, przy czym dla porozumienia:

§ 3Wysokość opłaty od wniosku o przedłużenie terminu obowiązywania decyzji w sprawie

porozumienia wynosi połowę wysokości opłaty należnej od wniosku o zawarcie porozumienia.

Art. 20n

§ 1Jeżeli w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumienia organ właściwy w sprawie

porozumienia stwierdzi, iż wartość transakcji, która może być przedmiotem porozumienia, została we wniosku podana w zaniżonej wysokości, organ ten ustala wysokość opłaty uzupełniającej, obliczonej zgodnie z art. 20m § 2.

§ 2

Na postanowienie w sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.

Art. 20o

Opłaty, o których mowa w art. 20m i art. 20n, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 20pKoszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3, obciążają podmiot składający

wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

Art. 20qW sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

IV.

Art. 20rPrzepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w stosunkach pomiędzy podmiotem

mającym siedzibę lub zakład na terytorium jednego państwa a jego zagranicznym zakładem w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie przypisania części dochodu do podmiotu krajowego.

Dział III

Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1

Powstawanie zobowiązania podatkowego

Art. 21

§ 1Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

§ 2

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego

na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 3aJeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku

lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

§ 4Przepisy § 3 i art. 53a stosuje się odpowiednio, gdy podatnik obowiązany jest do zapłaty

podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części.

§ 5

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 21aPodatnik, który zamierza skorzystać z ulgi podatkowej, której warunkiem, określonym

w odrębnych przepisach, jest brak zaległości podatkowych, może złożyć wniosek do właściwego organu podatkowego o przeprowadzenie postępowania podatkowego. Do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przepis art. 21 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 21b15)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 16..

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że:

Art. 21b16)W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że:

Art. 22

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach

uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników:

§ 1aRozporządzenie, o którym mowa w § 1 pkt 1, dotyczące zaniechania poboru podatku od

podatników prowadzących działalność gospodarczą, którzy w wyniku zaniechania poboru podatku staną się beneficjentami pomocy w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, stanowiące pomoc publiczną, zawiera program pomocowy, określający przeznaczenie i warunki dopuszczalności pomocy publicznej.

§ 2Organ podatkowy, na wniosek podatnika, może zwolnić płatnika z obowiązku pobrania

podatku, jeżeli:

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu przewidywanego na dany rok podatkowy. § 2a18)W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy.

§ 3(uchylony)

§ 4(uchylony)

§ 5W przypadku wydania decyzji na podstawie § 2 organ podatkowy określa termin wpłacenia

przez podatnika podatku lub zaliczki na podatek, chyba że podatnik jest obowiązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.

§ 6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach wymienionych w § 2 i 2a.

Art. 23

§ 1Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:

§ 2

Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

§ 3Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując następujące metody:

§ 4W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy nie można zastosować metod, o których

mowa w § 3, organ podatkowy może w inny sposób oszacować podstawę opodatkowania.

§ 5Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia

jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.

Art. 23aJeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a podatnik jest

zobowiązany do wpłaty zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość zaliczek, za okres, za który podstawa opodatkowania została oszacowana, proporcjonalnie do wysokości zobowiązania podatkowego za cały rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy. Przepis art. 53a stosuje się odpowiednio.

Art. 24

Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji, nie wykazał w deklaracji straty lub wysokość poniesionej straty różni się od wysokości wykazanej w deklaracji, a poniesienie straty zgodnie z przepisami prawa podatkowego uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

Art. 24a(uchylony)

Art. 24b(uchylony)

Art. 25(uchylony)

Rozdział 2

Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Art. 26

Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Art. 26a

§ 1Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika

podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.19)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 21, 888, 1027, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215, 1328, 1563, 1644, 1662 i 1863 oraz z 2015 r. poz. 73, 211 i 251.) - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

§ 2

W przypadku, o którym mowa w § 1, nie stosuje się przepisu art. 30 § 5.

Art. 27(uchylony)

Art. 28

§ 1Płatnikom i inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego

wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa.

§ 2W razie stwierdzenia, że płatnik lub inkasent pobrał wynagrodzenie nienależnie lub

w wysokości wyższej od należnej, organ podatkowy wydaje decyzję o zwrocie nienależnego wynagrodzenia.

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

§ 4Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może ustalać wynagrodzenie dla płatników

lub inkasentów z tytułu poboru podatków stanowiących dochody, odpowiednio, budżetu gminy, powiatu lub województwa.

Art. 29

§ 1W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność, o której mowa

w art. 26, obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka.

§ 2Skutki prawne ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania wspólności majątkowej

nie odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem:

§ 3

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do płatnika oraz inkasenta.

Art. 30

§ 1Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany

lub podatek pobrany a niewpłacony.

§ 2Inkasent, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 9, odpowiada za podatek

pobrany a niewpłacony.

§ 3

Płatnik lub inkasent odpowiada za należności wymienione w § 1 lub 2 całym swoim majątkiem.

§ 4Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa

w § 1 lub 2, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

§ 5Przepisów § 1-4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli

podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika.

§ 6Decyzję, o której mowa w § 4 i 5, organ podatkowy może wydać również po zakończeniu

roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego.

Art. 31Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące płatnikami

lub inkasentami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, a w razie zmiany osoby wyznaczonej - w terminie 14 dni od dnia, w którym wyznaczono inną osobę.

Art. 32

§ 1Płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem

podatków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania płatnika lub inkasenta.

§ 1aW razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej

osobowości prawnej podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie właściwy organ podatkowy, nie później niż w ostatnim dniu istnienia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o miejscu przechowywania dokumentów związanych z poborem lub inkasem podatku.

§ 2Po upływie okresu, o którym mowa w § 1, płatnicy i inkasenci obowiązani są przekazać

podatnikom dokumenty związane z poborem lub inkasem podatku; dokumenty podlegają zniszczeniu, jeżeli przekazanie ich podatnikowi jest niemożliwe.

Rozdział 3

Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Art. 33

§ 1Zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku

podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania

podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji:

§ 3W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 §

1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu.

§ 4W przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych

co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu:

§ 5(uchylony)

Art. 33a

§ 1Decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

§ 2Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego

na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 33bPrzepis art. 33 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia na majątku:

Art. 33c

§ 1Przepisy art. 33 § 2 pkt 2, § 4 pkt 2 oraz art. 33a § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio

do decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 53a.

§ 2Przepisy art. 33 § 2 pkt 2 i 3, § 3, § 4 pkt 2, art. 33a § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 33b

stosuje się odpowiednio do zaległości, o których mowa w art. 52 § 1.

Art. 33d

§ 1Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub wykonanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w § 2.

§ 2

Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie:

§ 3W razie złożenia wniosku o zabezpieczenie w formie określonej w § 2 zabezpieczenie

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie objętym tym wnioskiem, może nastąpić po wydaniu postanowienia o odmowie przyjęcia zabezpieczenia.

§ 4Jeżeli wniosek o zabezpieczenie w formie określonej w § 2 złożono po ustanowieniu

zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zakres zabezpieczenia ustanowionego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uchyla się lub zmienia, w zakresie przyjętego zabezpieczenia.

Art. 33eGwarantem lub poręczycielem może być osoba wpisana do wykazu gwarantów, o którym mowa

w art. 52 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2013 r. poz. 727, z późn. zm.21)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1149, z 2014 r. poz. 768 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 211.).

Art. 33f

§ 1

Strona może dowolnie wybrać formę lub formy zabezpieczenia, o których mowa w art.

33d § 2.

§ 2W przypadku przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, strona może wystąpić

o przedłużenie terminu przyjętego zabezpieczenia.

Art. 33gW sprawie przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, lub przedłużenia

terminu przyjętego zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33f § 2, wydaje się postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

Art. 34

§ 1Skarbowi Państwa i jednostce samorządu terytorialnego przysługuje hipoteka na wszystkich

nieruchomościach podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osób trzecich z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości, zwana dalej „hipoteką przymusową”.

§ 2W zakresie zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostki samorządu terytorialnego

pobieranych przez urzędy skarbowe wniosek o wpis hipoteki przymusowej do sądu składa właściwy naczelnik urzędu skarbowego.

§ 3Przedmiotem hipoteki przymusowej może być:

§ 4Przedmiotem hipoteki przymusowej może być także:

§ 5Do hipotek określonych w § 3 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące hipoteki

na nieruchomości.

§ 6

Przepisy § 2-5 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osób trzecich.

Art. 35

§ 1Hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej, z zastrzeżeniem

art. 38 § 2.

§ 2Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest:

§ 3Wpisu hipoteki przymusowej do księgi wieczystej dokonuje właściwy sąd rejonowy, a

w przypadku hipoteki morskiej przymusowej właściwa izba morska na wniosek organu podatkowego.

Art. 36(uchylony)

Art. 37(uchylony)

Art. 38

§ 1Organy podatkowe mogą występować z wnioskiem o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości

podatnika, płatnika, inkasenta, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.

§ 2Jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie

zobowiązań podatkowych dokonywane jest przez złożenie wniosku o wpis do zbioru dokumentów.

Art. 39

§ 1W toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, jeżeli zachodzi uzasadniona

obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wzywa stronę postępowania lub kontrolowanego do złożenia oświadczenia o:

§ 2

Strona lub kontrolowany mogą odmówić złożenia oświadczenia.

§ 3

Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania nie podlega niepodanie szacunkowej wartości rzeczy lub praw majątkowych albo podanie wartości nieodpowiadającej rzeczywistej wartości ujawnionych rzeczy lub praw.

§ 4Organ podatkowy jest obowiązany uprzedzić osobę wezwaną o prawie odmowy złożenia tego

oświadczenia oraz o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

§ 5Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości składanych

oświadczeń określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 1, uwzględniając:

Art. 40(uchylony)

Art. 41

§ 1Skarbowi Państwa i jednostkom samorządu terytorialnego z tytułu zobowiązań podatkowych

powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości przysługuje zastaw skarbowy na wszystkich będących własnością podatnika oraz stanowiących współwłasność łączną podatnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, jeżeli wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi w dniu ustanowienia zastawu co najmniej 12 400 zł22)Wysokość kwoty na rok 2015 - zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 18 sierpnia 2014 r. w sprawie wysokości kwoty wymienionej w art. 41 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (M. P. poz. 709) wydanym na podstawie art. 119 § 2 niniejszej ustawy., z zastrzeżeniem § 2.

§ 2Zastawem skarbowym nie mogą być obciążone rzeczy lub prawa majątkowe niepodlegające

egzekucji oraz mogące być przedmiotem hipoteki.

§ 3Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub

inkasentów, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.

Art. 42

§ 1

Zastaw skarbowy powstaje z dniem wpisu do rejestru zastawów skarbowych.

§ 2Zastaw skarbowy wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem skarbowym wpisanym

później.

§ 3Zastaw skarbowy jest skuteczny wobec każdorazowego właściciela przedmiotu zastawu

i ma pierwszeństwo przed jego wierzycielami osobistymi, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4W przypadku gdy rzecz ruchoma lub prawo majątkowe zostały obciążone zastawem ujawnionym

w innym rejestrze prowadzonym na podstawie odrębnych ustaw, zastaw wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem wpisanym później.

§ 5Zastaw skarbowy wygasa:

§ 6O dokonaniu wpisu oraz wykreśleniu zastawu skarbowego naczelnik urzędu skarbowego

zawiadamia podatnika, płatnika lub inkasenta, następcę prawnego lub osobę trzecią odpowiadającą za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 42a § 2.

§ 7Zaspokojenie z przedmiotu zastawu skarbowego następuje w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Art. 42a

§ 1Wykreślenie wpisu z rejestru zastawów skarbowych następuje, jeżeli rzecz lub prawo

obciążone zastawem skarbowym w dniu jego ustanowienia nie stanowiły własności podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osoby trzeciej odpowiadającej za zaległości podatkowe. Wniosek o wykreślenie wpisu składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym osoba powołująca się na swoje prawo własności powzięła wiadomość o ustanowieniu zastawu.

§ 2W sprawie wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych w przypadku określonym

w § 1 wydaje się decyzję.

Art. 43

§ 1

Rejestry zastawów skarbowych prowadzone są przez naczelników urzędów skarbowych.

§ 2Centralny Rejestr Zastawów Skarbowych prowadzi minister właściwy do spraw finansów

publicznych.

Art. 44

§ 1Wpis zastawu skarbowego do rejestru dokonywany jest na podstawie doręczonej decyzji:

§ 2Dla zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1

podstawę wpisu zastawu skarbowego stanowi również deklaracja, jeżeli wykazane w niej zobowiązanie podatkowe nie zostało wykonane. Wpis zastawu skarbowego nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 14 dni od upływu terminu płatności zobowiązania podatkowego.

§ 3Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub

inkasentów.

Art. 45Spisu rzeczy ruchomych oraz zbywalnych praw majątkowych, które mogą być przedmiotem

zastawu skarbowego, dokonuje organ podatkowy.

Art. 45a(uchylony)

Art. 46

§ 1Organ prowadzący rejestr, na wniosek zainteresowanego, wydaje wypis z rejestru zastawów

skarbowych zawierający informacje o obciążeniu rzeczy lub prawa zastawem skarbowym oraz o wysokości zabezpieczonego zastawem skarbowym zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

§ 2Za wydanie wypisu, o którym mowa w § 1, pobiera się opłatę stanowiącą dochód budżetu

państwa.

§ 2a

Wydanie wypisu, o którym mowa w § 1, nie narusza przepisów o tajemnicy skarbowej.

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

Rozdział 4

Terminy płatności

Art. 47

§ 1Termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość

zobowiązania podatkowego.

§ 2

Jeżeli przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, a decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14 dni przed terminem płatności podatku, pierwszej zaliczki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin określony w § 1.

§ 3Jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek, za termin płatności

uważa się ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata powinna nastąpić.

§ 4Terminem płatności dla płatników jest ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami

prawa podatkowego, powinna nastąpić wpłata należności z tytułu podatku.

§ 4a

Terminem płatności dla inkasentów jest dzień następujący po ostatnim dniu, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata podatku powinna nastąpić, chyba że organ stanowiący właściwej jednostki samorządu terytorialnego wyznaczył termin późniejszy.

§ 5

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, terminy płatności poszczególnych podatków, zaliczek na podatek lub rat podatku, wskazując dzień, miesiąc i rok, w którym upływa termin płatności.

Art. 48

§ 1Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem

podatnika lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 77 § 1-3, art.

79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

§ 2

Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do terminów dotyczących płatników lub inkasentów.

§ 3

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1, uwzględniając właściwość organów w zakresie czynności, dla których przewidziane są terminy, oraz termin udzielanego odroczenia.

Art. 49

§ 1W razie wydania decyzji na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub pkt 2 nowym terminem płatności

jest dzień, w którym, zgodnie z decyzją, powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę albo poszczególnych rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa wraz z odsetkami za zwłokę.

§ 2Jeżeli w terminie określonym w decyzji podatnik nie dokonał zapłaty odroczonego podatku

lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub nie zapłacił którejkolwiek z rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa wraz z odsetkami za zwłokę, terminem płatności podatku lub zaległości podatkowej objętej odroczeniem lub ratą staje się odpowiednio termin określony w art. 47 § 1-3.

§ 3Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do odroczonych lub rozłożonych na raty należności

płatników lub inkasentów.

Art. 50Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, przedłużać

terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 77 § 1, art. 79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118, określając grupy podatników, którym przedłużono terminy, rodzaje czynności, których termin wykonania został przedłużony, oraz dzień upływu przedłużonego terminu.

Rozdział 5

Zaległość podatkowa

Art. 51

§ 1

Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

§ 2Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę

na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku.

§ 3Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na

podatki oraz rat podatków niewpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub inkasenta.

Art. 52

§ 1Na równi z zaległością podatkową traktuje się także:

§ 1aPrzepis § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio wobec:

§ 2Przepisów § 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zwrot nadpłaty lub zwrot podatku został

dokonany w trybie przewidzianym w art. 274.

Rozdział 6

Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Art. 53

§ 1

Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do należności, o których mowa w art. 52 § 1, oraz

do nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy.

§ 3Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia

odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art.

66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1.

§ 4Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności

podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.

§ 5W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 1, odsetki za zwłokę naliczane są odpowiednio

od dnia:

Art. 53a

§ 1Jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu

rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek.

§ 223)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 24

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zaliczek na podatek od towarów i usług.

§ 224)W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zaliczek na specjalny podatek węglowodorowy oraz zaliczek na podatek od towarów i usług.

Art. 54

§ 1Odsetek za zwłokę nie nalicza się:

§ 2Przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła

się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu.

§ 3Przepisy § 1 pkt 2, 3 i 7 stosuje się również w razie uchylenia decyzji i przekazania

sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji.

§ 4Przepis § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio w razie przeniesienia na poczet zobowiązań

podatkowych zajętych uprzednio rzeczy lub praw majątkowych.

§ 5(uchylony)

Art. 55

§ 1

Odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego.

§ 2Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za

zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Art. 56

§ 1Stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu

lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8%.

§ 1aW przypadku złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji wraz z uzasadnieniem przyczyn

korekty i zapłaty w całości, w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty, zaległości podatkowej, stosuje się obniżoną stawkę odsetek za zwłokę w wysokości 75% stawki, o której mowa w § 1. Stawka odsetek za zwłokę jest zaokrąglana w górę do dwóch miejsc po przecinku.

§ 1bPrzepisu § 1a nie stosuje się do korekty deklaracji:

§ 2Stawka odsetek za zwłokę ulega obniżeniu lub podwyższeniu w stopniu odpowiadającym

obniżeniu lub podwyższeniu podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, poczynając od dnia, w którym stopa ta uległa zmianie.

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” stawkę odsetek za zwłokę, o której mowa w § 1, oraz obniżoną stawkę odsetek za zwłokę, o której mowa w § 1a.

Art. 57

§ 1W decyzji wydanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, dotyczącej podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, organ podatkowy ustala opłatę prolongacyjną od kwoty podatku lub zaległości podatkowej.

§ 2Stawka opłaty prolongacyjnej wynosi 50% ogłaszanej na podstawie art. 56 § 3 stawki

odsetek za zwłokę.

§ 3Wysokość opłaty prolongacyjnej oblicza się przy zastosowaniu stawki opłaty prolongacyjnej

obowiązującej w dniu wydania decyzji, o której mowa w § 1.

§ 4Opłata prolongacyjna wpłacana jest w terminach płatności, o których mowa w art. 49

§ 1; w razie niedotrzymania terminu płatności przepis art. 49 § 2 i 3 oraz art. 55 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 5Nie ustala się opłaty prolongacyjnej, gdy przyczyną wydania decyzji, o której mowa

w § 1, były klęska żywiołowa lub wypadek losowy.

§ 6

Organ podatkowy może odstąpić od ustalenia opłaty prolongacyjnej, jeżeli wydanie decyzji, o której mowa w § 1, następuje w związku z postępowaniem układowym lub na podstawie odrębnych ustaw.

§ 7Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może wprowadzić opłatę prolongacyjną

§ 8Przepisy § 1-4 i 7 stosuje się również do odroczonych lub rozłożonych na raty należności

płatników lub inkasentów, następców prawnych oraz osób trzecich.

Art. 58

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej.

Rozdział 7

Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Art. 59

§ 1Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:

§ 2Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek:

Art. 60

§ 1Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

§ 1aW przypadku polecenia przelewu z rachunku bankowego podatnika w banku lub instytucji

kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w unijnej instytucji płatniczej w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916), niemających siedziby lub oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za termin zapłaty podatku uważa się dzień obciążenia tego rachunku, jeżeli wpłacana kwota zostanie uznana na rachunku bankowym organu podatkowego w terminie wskazanym w art. 54 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych. W razie przekroczenia tego terminu za termin zapłaty uważa się dzień uznania kwoty na rachunku bankowym organu podatkowego.

§ 2

Przepisy § 1 i 1a stosuje się również do wpłat dokonywanych przez płatnika lub inkasenta.

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności i po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, może określić, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wpłaty gotówkowej oraz polecenia przelewu na rachunek organu podatkowego, uwzględniając dane identyfikujące wpłacającego oraz tytuł wpłaty.

§ 4Zlecenia płatnicze na rzecz organów podatkowych mogą być składane również w formie

dokumentu elektronicznego przy użyciu oprogramowania udostępnionego przez banki lub innego dostawcę usług płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, uprawnionego do przyjmowania zleceń płatniczych albo w inny sposób uzgodniony z bankiem lub innym dostawcą usług płatniczych przyjmującym zlecenie.

§ 5

Zlecenie płatnicze, o którym mowa w § 4, powinno zawierać dane identyfikujące wpłacającego, w tym identyfikator podatkowy, oraz powinno wskazywać tytuł wpłaty, przy czym niepodanie lub błędne podanie tych informacji stanowi podstawę do odmowy realizacji wpłaty gotówkowej lub polecenia przelewu.

§ 6Rozliczanie płatności na rzecz organów podatkowych następuje poprzez międzybankowy

system rozliczeń elektronicznych w krajowej organizacji rozliczeniowej lub poprzez system elektronicznych rozrachunków międzyoddziałowych Narodowego Banku Polskiego.

Art. 61

§ 1Zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych

do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje w formie polecenia przelewu.

§ 1a

Zapłata opłaty skarbowej przez podatników, o których mowa w § 1, może nastąpić w gotówce.

§ 1b

Zapłata podatków przez mikroprzedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584) może nastąpić również w gotówce.

§ 2Formę rozliczeń, o której mowa w § 1, stosuje się również do wpłat kwot podatków pobranych

przez płatników, jeżeli płatnicy spełniają warunki określone w § 1.

§ 3Przepisu § 1 nie stosuje się:

§ 4Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, dopuścić

zapłatę niektórych podatków papierami wartościowymi, określając szczegółowe zasady stosowania tej formy zapłaty podatku, termin i sposób dokonania zapłaty, rodzaj papieru wartościowego oraz sposób obliczenia jego wartości dla potrzeb zapłaty podatku.

Art. 61a27)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1036), która weszła w życie z dniem 7 października 2013 r..

§ 1Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa mogą, w drodze uchwały, dopuścić