Kodeks celny. – tekst jednolity 2001

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 29 czerwca 2001 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks celny Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny Tytuł I - PRZEPISY OGÓLNE Tytuł II - ELEMENTY KALKULACYJNE

Dział I - Taryfa celna, inne środki taryfowe i klasyfikacja towarów

Dział II - Pochodzenie towarów

Dział III - Wartość celna towarów

Tytuł III - TOWARY WPROWADZANE NA POLSKI OBSZAR CELNY

Dział I - Wprowadzenie towarów

Dział II - Przedstawienie towarów i deklaracja skrócona

Dział III - Rozładunek towarów i nadanie im przeznaczenia celnego

Dział IV - Czasowe składowanie towarów

Dział V - Towary niekrajowe przewożone w ramach procedury tranzytu

Tytuł IV - PRZEZNACZENIE CELNE

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Procedury celne

Rozdział 1 - Objęcie towarów procedurą celną

Rozdział 2 - Dopuszczenie do obrotu

Rozdział 3 - Procedury zawieszające i gospodarcze procedury celne

Rozdział 4 - Wywóz

Dział III - Inne przeznaczenia celne

Rozdział 1 - Wolne obszary celne i składy wolnocłowe

Rozdział 2 - Powrotny wywóz, zniszczenie i zrzeczenie się towarów

Tytuł V - DEPOZYTY Tytuł VI - OPERACJE UPRZYWILEJOWANE

Art. 190

Dział I - Zwolnienia

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Zwolnienia od cła w przywozie

Rozdział 3 - Zwolnienia od cła w wywozie

Dział II - Towary powracające

Dział III - Przywóz produktów rybołówstwa morskiego oraz innych produktów wydobytych z morza

Tytuł VII - DŁUG CELNY

Dział I - Zabezpieczenie kwoty wynikającej z długu celnego

Dział II - Powstanie długu celnego

Dział III - Pokrycie kwoty wynikającej z długu celnego

Rozdział 1 - Zarejestrowanie i podanie do wiadomości dłużnika kwoty należności

Rozdział 2 - Terminy i sposoby uiszczania należności

Dział IV - Wygaśnięcie długu celnego

Dział V - Zwrot i umorzenie należności celnych

Tytuł VIII - PRZEDSTAWICIELSTWO W SPRAWACH CELNYCH

Dział I - Przedstawicielstwo

Dział II - Agencja celna

Tytuł IX - POSTĘPOWANIE W SPRAWACH CELNYCH

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Opłaty w sprawach celnych

Tytuł IXa - KONTROLA CELNA

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Kontrola celna towarów wprowadzanych na polski obszar celny lub wyprowadzanych z polskiego

obszaru celnego

Dział III - Kontrola celna wykonywana poza urzędem celnym

Tytuł X - ORGANY CELNE Tytuł XI - PRZEPISY PRZEJŚCIOWE l KOŃCOWE Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 i z 2001 r. Nr 46, poz. 499) i art. 5 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks celny i ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 92) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:

Art. 294

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 1995 r. Nr 119, poz. 575) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu: «

Art. 11a

1.

Przewoźnik wykonujący regularne przewozy międzynarodowe w transporcie kolejowym lub drogowym jest obowiązany do uzgadniania z właściwym miejscowo organem celnym rozkładów jazdy środków przewozowych, a zwłaszcza czasu i miejsca przekroczenia przez te środki granicy państwowej oraz czasu ich postoju w przejściach granicznych.

2.

W międzynarodowym transporcie lotniczym i międzynarodowej żegludze śródlądowej obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na podmiotach zarządzających portami lotniczymi lub granicznymi przejściami rzecznymi.

3.

W międzynarodowym transporcie lotniczym, międzynarodowej żegludze śródlądowej oraz międzynarodowym transporcie kolejowym podmioty wymienione w ust. 1 i 2 obowiązane są do niezwłocznego powiadomienia właściwych miejscowo organów celnych o wszystkich wypadkach przekraczania granicy przez środki przewozowe poza rozkładem jazdy. »

Art. 295

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz.

324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457, Nr 107, poz. 460 i Nr 141, poz. 700, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz.

310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

Zasady udzielania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 16, określają przepisy prawa celnego. »

Art. 296W ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o zmianie ustawy o zobowiązaniach podatkowych oraz

o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 75, poz. 357) w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: «

Art. 481Zakres oraz zasady udzielania informacji przez banki organom podatkowym, organom kontroli

skarbowej lub organom celnym regulują odrębne przepisy. ”»” ; ”»” ; ”»” ;

Art. 3

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 99Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 57

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. ” ;

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. ” ;

Art. 150Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23, art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit. a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. ” ;

Art. 32

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 30, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. ” ;

Art. 2

1.

Osoby, które w dniu wejścia w życie Kodeksu celnego posiadały uprawnienia do wykonywania czynności agenta celnego, mogą wystąpić do Prezesa Głównego Urzędu Ceł z wnioskiem o wpis na listę agentów celnych, jeżeli:

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien być złożony najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

W wypadku niezłożenia wniosku o wpis na listę agentów celnych w terminie, o którym mowa w ust. 2, lub wydania decyzji odmownej w sprawie wpisu na tę listę z powodu niespełnienia warunków określonych w ust. 1 osoba, o której mowa w ust. 1, traci uprawnienia do wykonywania czynności agenta celnego.

Art. 3

Akty wykonawcze wydane na podstawie dotychczasowych upoważnień zawartych w przepisach, o których mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych aktów wykonawczych.

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 97

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 44 ust.

2 i art. 49 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. ” ;

Art. 3

W sprawach dotyczących przepadku towarów, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 52Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem:

Art. 79Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:

Art. 3Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych.

Art. 4Pozostają w mocy, do czasu wydania nowych przepisów, jednakże nie dłużej niż przez

okres 12 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57 § 3, art. 78, art. 105 § 9 i art. 136 Kodeksu celnego. ” „

Art. 6Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

57 i art. 2 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., oraz art. 1 pkt 65 i art. 2 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. ” ;

Art. 9

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 9Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 8, który wchodzi

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ”

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny Tytuł I PRZEPISY OGÓLNE

Art. 1Ustawa reguluje zasady i tryb przywozu towarów na polski obszar celny oraz wywozu

towarów z polskiego obszaru celnego, związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki organów celnych.

Art. 2

§ 1Wprowadzenie towaru na polski obszar celny lub jego wyprowadzenie z polskiego obszaru

celnego następuje w chwili faktycznego przywozu towaru na polski obszar celny lub jego faktycznego wywozu z tego obszaru.

§ 2Wprowadzenie towaru na polski obszar celny lub jego wyprowadzenie z polskiego obszaru

celnego powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej.

§ 31)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie

ustawy - Kodeks celny i ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 92), która weszła w życie z dniem 19 marca 2001 r..

Do wprowadzania na polski obszar celny lub wyprowadzania z polskiego obszaru celnego przedmiotów, objętych z mocy odrębnych przepisów ochroną własności intelektualnej, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące towaru wprowadzanego lub wyprowadzanego z polskiego obszaru celnego.

§ 4Zasady powstawania i wykonywania oraz wygasania zobowiązań podatkowych, związanych

z wprowadzeniem towaru na polski obszar celny lub z jego wyprowadzeniem z polskiego obszaru celnego, oraz zakres praw i obowiązków organów celnych w tych sprawach regulują odrębne przepisy.

Art. 3

§ 1Użyte w niniejszej ustawie określenia oznaczają:

88,

§ 2Przeznaczenie celne to:

§ 3Procedura celna to sposób postępowania obejmujący:

Art. 4

§ 14)Oznaczenie § 1 wprowadzone przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Każda osoba zamierzająca faktycznie dokonać przywozu lub wywozu może uzyskać od organu celnego informację o stosowaniu przepisów prawa celnego.

§ 25)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1

Informacje udzielane są bezpłatnie, jednakże koszty poniesione przez organ celny, związane z analizami lub ekspertyzami, opiniami biegłych, a także przechowywaniem, dozorowaniem, ubezpieczeniem, zniszczeniem oraz z odesłaniem towarów do wnioskodawcy podlegają zwrotowi przez wnioskodawcę.

§ 35)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1

W odniesieniu do kosztów, o których mowa w § 2, organ celny będzie brał pod uwagę celowość i zasadność ich poniesienia, a w szczególności zapewni, aby nie odbiegały one rażąco od średnich kosztów występujących z tytułu dokonywania takich czynności na polskim obszarze celnym.

Art. 416)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypisie 1

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania

prawa celnego przez organy celne, dokonując w szczególności jego urzędowej interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego.

§ 2W razie stwierdzenia rozbieżności w orzecznictwie minister właściwy do spraw finansów

publicznych zawiadamia o tym właściwy sąd lub organ mogący zastosować środki służące usunięciu rozbieżności.

§ 3Interpretacje, o których mowa w § 1, są zamieszczane w Biuletynie Skarbowym Ministerstwa

Finansów.

§ 4Zastosowanie się przez osobę do urzędowej interpretacji prawa celnego, o której mowa

w § 1, nie może jej szkodzić.

Art. 5

§ 1Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą

informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej.

§ 2Decyzja, o której mowa w § 1, wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono tej

informacji. Wiążącą informację taryfową stosuje się do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona.

§ 3Przedmiotem wiążącej informacji taryfowej jest klasyfikacja towarów według nomenklatury

towarowej taryfy celnej.

§ 4Osoba, której udzielono informacji, o której mowa w § 1, powinna udowodnić, że towar

zgłoszony jest takim samym towarem jak opisany w informacji.

§ 5

Wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez 6 lat od daty wydania.

§ 6Wiążąca informacja taryfowa jest nieważna, jeżeli została wydana na podstawie nieprawdziwych

dokumentów lub nieprawidłowych bądź niekompletnych danych przedstawionych przez wnioskodawcę.

§ 7Wiążąca informacja taryfowa traci ważność, gdy:

§ 8W wypadku gdy wiążąca informacja taryfowa utraciła ważność na podstawie § 7 pkt 2

lub pkt 3, osoba, której udzielono tej informacji, może korzystać z niej dalej przez okres 6 miesięcy od publikacji lub powiadomienia, jeżeli zawarła na podstawie wiążącej informacji taryfowej, przed datą publikacji lub powiadomienia, wiążące umowy kupna lub sprzedaży towarów.

§ 9Osoba, której udzielono wiążącej informacji taryfowej, może ją wykorzystać w okolicznościach

określonych w § 8 jedynie do celów:

§ 107)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmianie

ustawy - Kodeks celny (Dz. U. Nr 40, poz. 402), która weszła w życie z dniem 21 maja 1999 r..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wydawania wiążącej informacji taryfowej, wzór wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfowej i niezbędne dokumenty, które należy do niego dołączyć, a także wzór formularza wiążącej informacji taryfowej. Określając warunki wydawania wiążącej informacji taryfowej minister właściwy do spraw finansów publicznych określi także termin rozpatrzenia wniosku, sposób postępowania z informacjami poufnymi i próbkami towarów oraz sposób rozliczenia kosztów badań i analiz przeprowadzanych w celu wydania wiążącej informacji taryfowej.

Art. 518)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 1

§ 1Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą

informację o pochodzeniu towaru.

§ 2Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru dotyczy towaru klasyfikowanego według jednego

kodu taryfy celnej i jednego kraju pochodzenia.

§ 3Decyzja, o której mowa w § 1, wiąże organy celne wobec osoby, której udzielono informacji

w zakresie określenia pochodzenia towaru.

§ 4Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru nie zastępuje dokumentów potwierdzających

pochodzenie towarów.

§ 5Wiążącą informację o pochodzeniu towaru stosuje się do towarów, wobec których formalności

celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została udzielona.

§ 6

Organ celny może zażądać, aby osoba, której udzielono wiążącej informacji o pochodzeniu, wykazała, że towar i okoliczności istotne dla uzyskania pochodzenia są takie same, jak opisane w informacji.

§ 7

Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru jest ważna przez okres 3 lat od daty jej wydania.

§ 8Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru jest nieważna, jeżeli została wydana na podstawie

nieprawdziwych dokumentów lub nieprawidłowych bądź niekompletnych danych przedstawionych przez wnioskodawcę.

§ 9Wiążąca informacja o pochodzeniu towaru traci ważność, gdy:

§ 10W wypadku gdy wiążąca informacja o pochodzeniu towaru utraciła ważność na podstawie

§ 9 pkt 2 lub 3, osoba, której udzielono tej informacji, może korzystać z niej dalej przez okres sześciu miesięcy od daty, o której mowa w § 9 pkt 2 lub 3, jeżeli zawarła na podstawie informacji o pochodzeniu towaru, przed tą datą, umowę dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów.

§ 11

Osoba, której udzielono wiążącej informacji o pochodzeniu towaru, może ją wykorzystać, w sytuacjach określonych w § 10, jedynie do celów:

§ 12

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wydawania wiążącej informacji o pochodzeniu towaru, wzór wniosku o udzielenie wiążącej informacji o pochodzeniu towaru i niezbędne dokumenty, które należy do niego dołączyć, a także wzór formularza wiążącej informacji o pochodzeniu towaru. Określając warunki wydania wiążącej informacji o pochodzeniu towaru, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi także termin rozpatrzenia wniosku oraz sposób postępowania z informacjami poufnymi.

Art. 6

§ 1Organ celny może wykonywać wszelkie czynności kontroli celnej, które uzna za stosowne

według przepisów prawa celnego, w każdym miejscu znajdującym się na polskim obszarze celnym lub - jeżeli umowy międzynarodowe tak stanowią - poza polskim obszarem celnym.

§ 2Organ celny może w każdym czasie podejmować czynności z zakresu kontroli celnej wobec

towaru znajdującego się na polskim obszarze celnym w celu ustalenia, czy towar został wprowadzony na polski obszar celny zgodnie z przepisami prawa.

§ 3Rewizji celnej nie podlegają:

§ 4

(skreślony). 9)Przez art. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7.

§ 510)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 1

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wykonywania kontroli celnej oraz nadawania przeznaczenia celnego okrętom wojennym i wojskowym statkom powietrznym oraz wyposażeniu i sprzętowi jednostek wojskowych, a także wyposażeniu i sprzętowi jednostek organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych i administracji.

§ 611)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie

7..

Prezes Głównego Urzędu Ceł może określić, w drodze zarządzenia, wzory pieczęci, zamknięć celnych, stempli i innych znaków stosowanych przy wykonywaniu kontroli celnej.

§ 712)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób prowadzenia kontroli celnej bagażu przewożonego drogą morską lub powietrzną, z uwzględnieniem rodzaju bagażu kontrolowanego oraz wskazania miejsc właściwych do prowadzenia kontroli.

Art. 7

§ 1Każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w czynnościach związanych z wymianą

towarową jest zobowiązana do dostarczenia organowi celnemu, na jego żądanie, w ustalonych terminach, dokumentów i informacji mających znaczenie dla kontroli celnej, w jakiejkolwiek formie, jak również do udzielenia niezbędnej pomocy.

§ 2Na żądanie Prezesa Głównego Urzędu Ceł banki są zobowiązane udzielać informacji o

obrotach i stanach na rachunkach bankowych w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie o przestępstwo skarbowe:13)Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 1.

§ 3Żądanie, o którym mowa w § 2, powinno zawierać oznaczenie posiadacza rachunku oraz

okresu objętego informacją.

§ 414)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Organy celne w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań zbierają i przetwarzają informacje uzyskane w trybie określonym w § 1 oraz dane osobowe wynikające ze zgłoszeń celnych i wydawanych orzeczeń.

Art. 8Każda informacja o charakterze poufnym jest chroniona tajemnicą służbową i nie może

być rozpowszechniana przez organ celny bez wyraźnego pozwolenia osoby lub urzędu, który jej udzielił; przekazywanie informacji jest dozwolone w wypadku, gdy organ celny jest do tego zobowiązany lub upoważniony zgodnie z obowiązującymi ustawami.

Art. 9

§ 1Nielegalnym wprowadzeniem towaru jest wprowadzenie dokonane z naruszeniem przepisów

art. 35 § 2, art. 36, art. 37, art. 39 i art. 180 § 2.

§ 2Jeżeli w trakcie kontroli celnej nie można ustalić, że wprowadzonym na polski obszar

celny towarom, których rodzaj i ilość wskazują na przeznaczenie do działalności gospodarczej, zostało nadane przeznaczenie celne zgodnie z przepisami prawa celnego, uważa się, że towary te zostały nielegalnie wprowadzone na polski obszar celny.

Art. 10Osoby posiadające dokumenty mające znaczenie dla kontroli celnej powinny je przechowywać

przez 5 lat i udostępniać na każde żądanie organu celnego. Termin ten rozpoczyna swój bieg z upływem ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym:

Art. 11Terminy określone w przepisach prawa celnego nie podlegają przedłużeniu, odroczeniu

lub przywróceniu poza wypadkami ustanowionymi w przepisach tego prawa.

Art. 12

§ 1W uzasadnionych wypadkach organy celne prowadzą ewidencję towarów, którym nadano przeznaczenie

celne.

§ 2Prezes Głównego Urzędu Ceł określi, w drodze zarządzenia:

§ 316)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów mających znaczenie dla kontroli celnej, a także osoby zobowiązane do ich przechowywania.

Tytuł II ELEMENTY KALKULACYJNE

Dział I

Taryfa celna, inne środki taryfowe i klasyfikacja towarów

Art. 13

§ 1

Cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryf owych.

§ 2Środki polityki handlowej oraz środki, o których mowa w art. 14, stosuje się zgodnie

z klasyfikacją nomenklatury towarowej taryfy celnej.

§ 3Taryfa celna obejmuje:

§ 418)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Stawki celne, o których mowa w § 3 pkt 4 i pkt 5, są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich zastosowania. Zastosowanie tych stawek oraz stawek, o których mowa w § 3 pkt 2, może nastąpić retrospektywnie, o ile zostaną spełnione warunki określone przepisami prawa, w tym umowami międzynarodowymi.

§ 5

Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej.

§ 6

Rada Ministrów ustanawia, w drodze rozporządzenia, taryfę celną.

§ 719)w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze rozporządzenia, wyjaśnienia do taryfy celnej, zapewniające jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego.

Art. 14

§ 1Towary mogą podlegać innym środkom taryfowym ze względu na ich właściwości, przeznaczenie

lub w związku z zawartymi przez Rzeczpospolitą Polską preferencyjnymi umowami międzynarodowymi.

§ 2Środkami taryfowymi, o których mowa w § 1, są: zawieszenie w całości lub w części

poboru ceł, kontyngenty taryfowe i plafony taryfowe.

§ 3Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ze względu na właściwości towarów, ze względu

na ich przeznaczenie lub w związku z zawartymi przez Rzeczpospolitą Polską preferencyjnymi umowami międzynarodowymi z niektórymi krajami lub grupami krajów, może:

Rozdysponowanie kontyngentu taryfowego dokonywane jest, z zastrzeżeniem § 4, w następujący sposób:

Rozdysponowanie kontyngentu taryfowego zgodnie z § 3a pkt 1 polega na wydaniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:

Rozdysponowanie kontyngentu taryfowego zgodnie z § 3a pkt 2 polega na wydaniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:

Ponowne rozdysponowanie kontyngentu, o którym mowa w § 3b i § 3c, następuje co 3 miesiące od daty jego wejścia w życie, chyba że ze względu na okres obowiązywania kontyngentu taryfowego lub interes gospodarczy Rada Ministrów, ustanawiając kontyngent taryfowy, określi inny termin. § 3e21)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Rozdysponowanie kontyngentu taryfowego zgodnie z § 3a pkt 3 polega na wydaniu pozwolenia na podstawie kompletnych wniosków, rozpatrywanych zgodnie z kolejnością ich złożenia, i może nastąpić wyłącznie, jeżeli:

§ 422)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Rada Ministrów w szczególnie uzasadnionych wypadkach może określić inny, niż wymienione w § 3a, sposób rozdysponowania kontyngentu taryfowego. Inny sposób rozdysponowania może być ustanowiony, jeżeli:

Rada Ministrów, ustanawiając kontyngent taryfowy, o którym mowa w § 3 i 4, może określić maksymalną ilość bądź wartość towaru, na jaką może być udzielone pozwolenie, zwaną „transzą”.

§ 5

Środki, o których mowa w § 2 i § 3, są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich stosowania. Zastosowanie tych środków może nastąpić retrospektywnie, o ile zostaną spełnione warunki określone przepisami prawa.

§ 624)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 9 lit. e) ustawy, o której mowa w przypisie

1, i przez art. 4 lit. a) ustawy z dnia 16 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej, ustawy o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego, ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, ustawy - Kodeks celny, ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej i ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 29, poz. 320), która weszła w życie z dniem 21 kwietnia 2001 r..

W razie ustanowienia kontyngentu taryfowego, o którym mowa w § 3 pkt 2, do objęcia towaru procedurą celną z zastosowaniem obniżonych stawek wymagane jest pozwolenie ministra właściwego do spraw gospodarki, z zastrzeżeniem § 6m. § 6a25)Dodany przez art. 53 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 157, poz. 1026 i z 2000 r. Nr 119, poz. 1250), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., i w brzmieniu ustalonym przez art.

1 pkt 9 lit. f) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Pozwolenie na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego udzielane jest osobom, które spełniają następujące warunki:

Do pozwoleń, o których mowa w § 6, stosuje się odpowiednio art. 2651 § 1. § 6c26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze decyzji, wydaje i odmawia wydania pozwolenia, zmienia oraz cofa wydane pozwolenia. § 6d26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Odmowa wydania pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca:

Odmowa wydania pozwolenia następuje w wypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyngentu. § 6f26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Cofnięcie pozwolenia następuje, jeżeli nastąpiło naruszenie warunków, o których mowa w § 6a. § 6g26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Pozwolenie wydaje się na czas określony. § 6h26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Pozwolenie wydaje się na określoną ilość lub wartość towaru. § 6i26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Wnioskodawcy może być wydane jedno pozwolenie na dany towar, ważne do czasu jego wykorzystania lub upływu terminu jego ważności. § 6j26)Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:

Rada Ministrów, ustanawiając kontyngent taryfowy, może uzależnić wydanie pozwolenia, o którym mowa w § 6, od złożenia przez wnioskodawcę kaucji w określonej wysokości, z tym że nie może ona przekraczać 100% wartości celnej towaru. § 6l27)Dodany przez art. 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

W razie wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości mniejszej niż 95% ogólnej ilości lub wartości towaru objętego pozwoleniem kaucja ulega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. § 6ł27)Dodany przez art. 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

Minister właściwy do spraw gospodarki, z zastrzeżeniem § 8a, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb pobierania kaucji, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej. § 6m27)Dodany przez art. 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

W zakresie towarów rolno-spożywczych, w rozumieniu przepisów o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym, pozwolenie, o którym mowa w § 6, wydaje Prezes Agencji Rynku Rolnego. § 6n27)Dodany przez art. 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

Od decyzji, o której mowa w § 6m, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

§ 728)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 9 lit. h) ustawy, o której mowa w przypisie

1, i przez art. 4 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

Minister właściwy do spraw gospodarki może ustalić, w drodze rozporządzenia, tryb realizacji ustanowionych plafonów taryfowych, z zastrzeżeniem § 8a.

§ 828)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 9 lit. h) ustawy, o której mowa w przypisie

1, i przez art. 4 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, zamknięcie plafonu taryfowego, z zastrzeżeniem § 8a. § 8a29)Dodany przez art. 4 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 24 jako druga..

W zakresie towarów rolno-spożywczych, w rozumieniu przepisów o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym, rozporządzenia, o których mowa w § 6ł, 7 i 8, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych.

§ 9Od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w § 8, cła są pobierane w wysokości

określonej w taryfie celnej.

Dział II

Pochodzenie towarów

Art. 15

§ 1Niepreferencyjne pochodzenie towarów określa się w celu:

§ 2

Reguły ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów określają art. 16-19.

Art. 16

§ 1

Towarami pochodzącymi z danego kraju są towary całkowicie tam uzyskane lub wyprodukowane.

§ 2Towarami całkowicie uzyskanymi lub wyprodukowanymi w danym kraju są:

§ 3

Określenie „kraj” w rozumieniu § 2 obejmuje również morza terytorialne kraju.

Art. 17Towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany

za pochodzący z kraju, w którym podlegał ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowały wytworzenie nowego produktu lub stanowiły istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu.

Art. 18Nie uznaje się towarów za pochodzące z kraju, w którym podlegały obróbce lub przetworzeniu

w rozumieniu art. 17, jeżeli z ustalonych faktów wynika, że jedynym celem obróbki lub przetworzenia było obejście przepisów dotyczących pochodzenia towarów.

Art. 19

§ 1Ustalenie pochodzenia towarów, o których mowa w art. 16 i art. 17, dokonywane jest

przez organ celny na podstawie dowodu pochodzenia towarów.

§ 2W wypadku wątpliwości co do pochodzenia towarów, organ celny może zażądać dodatkowych

dowodów potwierdzających pochodzenie towarów.

§ 3Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 20

§ 1Warunki uzyskiwania pochodzenia, jakie powinny spełniać towary, aby korzystać ze środków

wymienionych w art. 13 § 3 pkt 4 lub pkt 5, oraz sposoby jego dokumentowania określane są według reguł preferencyjnego pochodzenia towarów.

§ 2W wypadku towarów objętych umowami, o których mowa w art. 13 § 3 pkt 4, reguły, o

których mowa w § 1, określone są w tych umowach.

§ 3

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, reguły ustalania pochodzenia towarów, wobec których będą stosowane stawki określane na podstawie art. 13 § 3 pkt 5, oraz sposób jego dokumentowania.

Art. 20130)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 7..

§ 1Organ celny może udzielić pozwolenia na stosowanie uproszczonego sposobu dokumentowania

pochodzenia towarów osobom, które spełniają następujące warunki:

§ 2W uzasadnionych gospodarczo wypadkach organ celny może udzielić pozwolenia, o którym

mowa w § 1, osobom niespełniającym warunku, o którym mowa w § 1 pkt 5.

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb stosowania uproszczonego sposobu dokumentowania pochodzenia towarów.

Art. 20234)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze rozporządzenia, wyjaśnienia do reguł pochodzenia towarów, opierając się w szczególności na wyjaśnieniach wynikających z postanowień Porozumienia w sprawie reguł pochodzenia towarów, stanowiącego załącznik do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.

Dział III

Wartość celna towarów

Art. 21Wartość celna towarów określana jest w celu ustalenia kwoty wynikającej z długu celnego

oraz innych należności pobieranych przez organ celny, jak również stosowania środków polityki handlowej.

Art. 22

§ 1Użyte w niniejszym dziale określenia oznaczają:

§ 2Za osoby powiązane ze sobą uznaje się osoby, jeżeli:

§ 3Za towary identyczne lub towary podobne nie uznaje się towarów wytworzonych w oparciu

o wykonane na polskim obszarze celnym prace techniczno-inżynieryjne, rozwojowe, artystyczne, projektowe oraz plany i szkice, w stosunku do których nie można dokonać korekty zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 lit. d).

§ 4

Jeżeli brak jest identycznych lub podobnych towarów wytwarzanych przez tę samą osobę, która wytworzyła towary, dla których ustalana jest wartość celna, mogą być brane pod uwagę towary wytwarzane przez inną osobę.

Art. 23

§ 1Wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona

lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31.

§ 2Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru w wypadku, gdy:

§ 3Przy ustalaniu, czy wartość transakcyjna jest do zaakceptowania do celów stosowania

§ 1, powiązanie ze sobą kupującego i sprzedawcy nie stanowi samo w sobie wystarczającej podstawy do niezaakceptowania wartości transakcyjnej. Gdy okaże się to konieczne, okoliczności dotyczące sprzedaży powinny zostać zbadane, a wartość transakcyjna powinna być zaakceptowana, pod warunkiem że powiązanie nie wpłynęło na cenę. Jeżeli na podstawie informacji uzyskanych od zgłaszającego lub powziętych w inny sposób organ celny ma powody, aby uznać, że powiązanie wpłynęło na cenę, powody takie powinny być podane zgłaszającemu i należy zapewnić mu możliwość ustosunkowania się do nich. Na żądanie zgłaszającego informacja o takich powodach powinna być przedstawiona w formie pisemnej.

§ 4

W wypadku transakcji między osobami powiązanymi wartość transakcyjna jest akceptowana, a wartość celna towarów ustalana zgodnie z § 1, o ile zgłaszający udowodni, że taka wartość jest zbliżona do jednej z występujących w tym samym lub zbliżonym czasie:

§ 5Przy zastosowaniu kryteriów, o których mowa w § 4, należy uwzględnić różnice w poziomach

handlu (hurt, detal), różnice ilościowe, koszty wymienione w art. 30 oraz koszty ponoszone przez sprzedawcę przy transakcjach, w których kupującym jest osoba z nim niepowiązana, a koszty te nie występują przy transakcji między sprzedawcą a osobą z nim powiązaną.

§ 6Kryteria określone w § 4 mogą być stosowane tylko do celów porównawczych. Wartość

celna towaru nie może być ustalona w sposób zastępczy na podstawie § 4.

§ 7

Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, o której mowa w § 1, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego.

§ 8

Przed ustaleniem wartości celnej na podstawie art. 25-29 organ celny wyjaśnia zgłaszającemu, na jego pisemny wniosek, przyczyny zastosowania § 7, wyznaczając termin na złożenie wyjaśnień.

§ 9Ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonanej lub

mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedawcy. Płatność może zostać dokonana w formie przelewu pieniężnego lub za pomocą innych form zapłaty bezpośrednio lub pośrednio.

§ 10

Podjęte przez kupującego udokumentowane działania dokonane na jego własny rachunek, inne niż te, których doliczenie przewidziane jest w art. 30, nie są uznawane za pośrednią płatność na rzecz sprzedawcy, nawet jeśli mogłyby być uznane za korzystne dla sprzedawcy lub zostały podjęte na podstawie porozumienia ze sprzedawcą, a ich koszt nie będzie doliczony do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej przy ustalaniu wartości celnej przywiezionych towarów.

Art. 24

§ 1Jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 23, ustala się ją

stosując w kolejności art. 25-28.

§ 2

Kolejność stosowania art. 27 i art. 28 zostanie zmieniona na wniosek zgłaszającego.

Art. 25

§ 1Jeżeli wartość celna przywiezionych towarów nie może być ustalona na podstawie przepisów

art. 23, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną identycznych towarów sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna.

§ 2Dla ustalenia wartości, o której mowa w § 1, należy stosować wartość transakcyjną

identycznych towarów sprzedawanych na tym samym poziomie handlu i w zasadzie w tych samych ilościach co towary, dla których ustalana jest wartość celna. W wypadku gdy nie stwierdzono tego rodzaju sprzedaży, należy przyjmować wartość transakcyjną identycznych towarów sprzedawanych na innych poziomach handlu lub w innych ilościach, z niezbędnymi poprawkami mającymi na celu uwzględnienie różnicy w poziomach handlu lub ilości, pod warunkiem że tego rodzaju korekta może być dokonana na podstawie przedstawionych dowodów określających zasadność i prawidłowość korekty, niezależnie od tego, czy taka korekta prowadzi do zwiększenia, czy też zmniejszenia wartości.

§ 3

Jeżeli koszty, o których mowa w art. 30 § 1 pkt 5, są włączone do wartości transakcyjnej, należy uwzględnić istotne różnice w takich kosztach między towarami, dla których ustalana jest wartość celna, a towarami identycznymi, wynikające z różnic w odległościach i rodzaju transportu.

§ 4Jeżeli stosując niniejszy artykuł stwierdzono więcej niż jedną wartość transakcyjną

towarów identycznych, do ustalenia wartości celnej towarów przywożonych należy przyjmować wartość najniższą.

Art. 26

§ 1Jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie przepisów

art. 23 i art. 25, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną podobnych towarów sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna.

§ 2

Przepisy art. 25 § 2-4 stosuje się odpowiednio.

Art. 27

§ 1Jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie przepisów

art. 23, art. 25 i art. 26, za wartość celną przyjmuje się cenę jednostkową towarów przywożonych bądź identycznych lub podobnych sprzedanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna, w transakcjach sprzedaży między niepowiązanymi ze sobą osobami, w tym samym lub zbliżonym czasie, nieprzekraczającym 90 dni od dnia przywozu towaru, dla którego ustalana jest wartość celna, pomniejszoną o:

§ 2Jeżeli towary przywożone bądź identyczne lub podobne nie są przedmiotem sprzedaży

na polskim obszarze celnym w takim samym stanie i w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna, to na wniosek zgłaszającego wartość celną ustala się na podstawie ceny jednostkowej przywiezionych towarów, po której są one sprzedawane po dokonaniu ich przetworzenia, w największych zbiorczych ilościach, w transakcjach sprzedaży między niepowiązanymi osobami, pomniejszonej o koszty przetworzenia i koszty, o których mowa w § 1 pkt 1-3.

Art. 28Jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie przepisów

art. 23 i art. 25-27, za wartość celną przyjmuje się wartość kalkulowaną, która jest sumą:

Art. 29

§ 1

Jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25-28, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:

§ 2Wartość celna ustalana z zastosowaniem § 1 nie może być określana na podstawie:

Art. 30

§ 1W celu określania wartości celnej z zastosowaniem przepisów art. 23, do ceny faktycznie

zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się:

§ 2Koszty dodane do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej powinny być doliczane, z

zastosowaniem przepisów niniejszego artykułu, jedynie na podstawie obiektywnych i wymiernych danych.

§ 3Nie naruszając przepisów § 1 pkt 3:

Art. 31Nie wlicza się do wartości celnej następujących kosztów, o ile można je wyodrębnić

z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej:

Art. 31137)Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Przepisy niniejszego działu nie naruszają przepisów szczególnych dotyczących ustalania wartości celnej towarów dopuszczanych do obrotu, które uprzednio otrzymały inne przeznaczenie celne.

Art. 31237)Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Na wniosek osoby uprawnionej do korzystania z procedury celnej wartość celna towarów łatwo psujących się może być ustalona w inny sposób niż określony w art. 23-31, w trybie określonym zgodnie z art. 32.

Art. 3238)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w przypisie 1

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb ustalania wartości celnej towarów. Wydając rozporządzenia. Rada Ministrów określi w szczególności uproszczony tryb ustalania wartości celnej towarów łatwo psujących się.

Art. 3339)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić, w drodze rozporządzenia, wyjaśnienia dotyczące wartości celnej wydawane przez właściwe organy.

Art. 3439)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 7

W celu ustalania wartości celnej minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób stosowania kursów walut obcych, ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.

Tytuł III TOWARY WPROWADZANE NA POLSKI OBSZAR CELNY

Dział I

Wprowadzenie towarów

Art. 35

§ 1Towary wprowadzone na polski obszar celny podlegają, od chwili ich wprowadzenia, dozorowi

celnemu. Towary te mogą podlegać kontroli celnej zgodnie z obowiązującymi przepisami.

§ 2Towary mogą być wprowadzone lub wyprowadzone z polskiego obszaru celnego przez otwarte

przejścia graniczne, a przez inne przejścia - tylko po wydaniu pozwolenia przez organ celny.

§ 3Towary, o których mowa w § 1, pozostają pod dozorem celnym tak długo, jak jest to

niezbędne do określenia ich statusu celnego, a w wypadku towarów niekrajowych - aż do czasu, kiedy ich status celny zostanie zmieniony bądź gdy zostaną wprowadzone do wolnego obszaru celnego albo zostaną powrotnie wywiezione bądź zniszczone zgodnie z art. 186.

Art. 36

§ 1Osoba wprowadzająca towary na polski obszar celny jest zobowiązana do niezwłocznego

ich dostarczenia trasą określoną przez organ celny i zgodnie z jego instrukcjami (droga celna) do:

§ 2Każda osoba przejmująca odpowiedzialność za przewóz towarów po ich wprowadzeniu na

polski obszar celny, także w wyniku przeładunku, jest odpowiedzialna za wykonanie obowiązków, o których mowa w§ 1.

§ 3

Przepis § 1 pkt 1 nie wyłącza stosowania przepisów dotyczących ruchu turystycznego, ruchu przygranicznego, obrotu pocztowego lub ruchu o mało istotnym znaczeniu ekonomicznym, pod warunkiem że możliwości dozoru i kontroli celnej nie będą ograniczone.

§ 4

Przepisów § 1-3 i art. 37, art. 39-50 oraz art. 52 i art. 53 nie stosuje się do towarów, które czasowo opuściły polski obszar celny podczas transportu drogą morską lub powietrzną pomiędzy dwoma miejscami znajdującymi się na tym obszarze, pod warunkiem że przewóz został dokonany drogą bezpośrednią, rejsowym samolotem lub statkiem linii lotniczych albo linii żeglugowych, bez postoju poza polskim obszarem celnym. Niniejszego przepisu nie stosuje się do towarów wcześniej załadowanych w portach lub na lotniskach znajdujących się poza polskim obszarem celnym.

§ 5Przepisów § 1 nie stosuje się do towarów przewożonych przez polskie morza terytorialne

lub przestrzeń powietrzną na pokładzie statków wodnych lub powietrznych, których miejscem przeznaczenia nie jest port lub lotnisko usytuowane na polskim obszarze celnym.

§ 640)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć drogi celne oraz określić zasady poruszania się i przemieszczania towarów po tych drogach, zabezpieczające przed usunięciem towarów spod dozoru celnego.

Art. 37

§ 1

Jeżeli na skutek nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej obowiązek, o którym mowa w art. 36 § 1, nie może zostać wykonany, osoba zobowiązana do jego wykonania lub inna osoba działająca w jej imieniu powinna bezzwłocznie poinformować organ celny o tej sytuacji. Jeżeli nieprzewidziane okoliczności lub działanie siły wyższej nie spowodowały całkowitej utraty towarów, organ celny powinien zostać dokładnie poinformowany o miejscu, gdzie się one znajdują.

§ 2

Jeżeli na skutek nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej statek, o którym mowa w art. 36 § 5, zmuszony jest do tymczasowego zawinięcia do portu lub lądowania na polskim obszarze celnym, a obowiązek, o którym mowa w art. 36 § 1, nie może zostać wykonany, osoba wprowadzająca statek na polski obszar celny lub osoba działająca w jej imieniu powinna bezzwłocznie poinformować organ celny o tej sytuacji.

§ 3

Organ celny określa środki, jakie należy podjąć, aby towary, o których mowa w § 1, jak również towary znajdujące się na pokładzie statku w sytuacjach określonych w § 2 zostały dostarczone do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez ten organ.

Art. 38Jeżeli towary zostały nielegalnie wprowadzone na polski obszar celny lub zostały usunięte

spod dozoru celnego, organ celny podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania ich sytuacji łącznie ze sprzedażą towarów.

Dział II

Przedstawienie towarów i deklaracja skrócona

Art. 39Towary, które zgodnie z art. 36 § 1 pkt 1 zostały dostarczone do granicznego urzędu

celnego bądź miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, powinny zostać przedstawione organowi celnemu przez osobę, która wprowadziła je na polski obszar celny, lub przez osobę, która przejęła odpowiedzialność za te towary po ich wprowadzeniu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Art. 40

§ 1

Po przedstawieniu towarów, a przed nadaniem tym towarom właściwego przeznaczenia celnego, mogą one, za zgodą organu celnego, zostać zbadane.

§ 2

Ryzyko i koszty badania, o którym mowa w § 1, nie obciążają organów celnych.

§ 341)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i warunki badania towarów. Sposób i warunki badania towarów powinny umożliwić zgłaszającemu wstępne zbadanie towaru w celu nadania właściwego przeznaczenia celnego.

Art. 41

§ 1Z zastrzeżeniem przepisu art. 43, towary przedstawione organowi celnemu powinny być

ujęte w deklaracji skróconej.

§ 2Deklaracja skrócona powinna zostać złożona wraz z przedstawieniem towarów. Organ celny

może wyrazić zgodę na późniejsze złożenie deklaracji, jednak nie później niż w pierwszym dniu roboczym następującym po dniu przedstawienia towarów.

Art. 42

§ 1Deklaracja skrócona powinna być złożona na formularzu odpowiadającym wzorowi, o którym

mowa w § 3. Jednakże organ celny może zezwolić na wykorzystanie, w charakterze deklaracji skróconej, każdego dokumentu urzędowego lub handlowego zawierającego dane niezbędne do ustalenia tożsamości towarów.

§ 2Deklaracja skrócona powinna zostać złożona przez:

§ 342)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji skróconej oraz dokumenty, które mogą być wykorzystane w charakterze deklaracji skróconej.

Art. 43

Organ celny może odstąpić od wymogu składania deklaracji skróconej pod warunkiem, że nie ogranicza to możliwości sprawowania dozoru celnego, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w art. 41 § 2, zostały spełnione formalności niezbędne do nadania towarom przeznaczenia celnego.

Dział III

Rozładunek towarów i nadanie im przeznaczenia celnego

Art. 44

§ 1Towary mogą być rozładowane lub przeładowane ze środków transportu wyłącznie za zgodą

organu celnego, w miejscach wyznaczonych lub uznanych przez ten organ. Jednakże w wypadku bezpośredniego zagrożenia wymagającego natychmiastowego wyładunku wszystkich towarów lub ich części, uzyskanie takiej zgody nie jest wymagane. O takim zdarzeniu należy niezwłocznie poinformować organ celny.

§ 2Organ celny może w każdym czasie zażądać rozładowania i rozpakowania towarów w celu

ich zbadania, przeprowadzenia rewizji celnej, jak również zbadania środków transportu, którymi są one przewożone.

Art. 45

Każda osoba, która po rozładunku posiada towary i zapewnia ich transport lub składowanie, staje się odpowiedzialna za wykonanie obowiązku przedstawienia towarów w całości na każde żądanie organu celnego.

Art. 46

Towary nie mogą zostać podjęte z miejsca ich złożenia bez zgody organu celnego.

Art. 47Towary przedstawione organowi celnemu powinny otrzymać przeznaczenie celne dopuszczalne

dla tych towarów.

Art. 48

§ 1Każda osoba jest zobowiązana do dokonania czynności oraz dostarczenia organowi celnemu

dokumentów niezbędnych do nadania przeznaczenia celnego towarom objętym deklaracją skróconą w terminie:

§ 2W szczególnie uzasadnionych okolicznościach organ celny może przedłużyć terminy określone

w § 1, jednak nie więcej niż o:

§ 344)Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1

W wypadku zatrzymania towaru, o którym mowa w art. 57 § 2a, termin, o którym mowa w § 1, przedłuża się o okres zatrzymania.

Dział IV

Czasowe składowanie towarów

Art. 49

Towary przedstawione organowi celnemu nabywają status towarów składowanych czasowo, aż do chwili nadania im przeznaczenia celnego (towary składowane czasowo).

Art. 50

§ 145)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 18 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Towary składowane czasowo mogą znajdować się jedynie w magazynie celnym lub w innych miejscach za zgodą organu celnego i na warunkach określonych przez ten organ.

§ 2Przewoźnicy, spedytorzy, zarządzający portami lub osoby prowadzące agencje celne są

obowiązani na żądanie organu celnego do prowadzenia magazynów celnych.

§ 346)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

W wypadkach innych, niż określone w § 2, magazyn celny może być prowadzony przez osoby krajowe, po uzyskaniu przez nie pozwolenia organu celnego, z wyłączeniem jednak osób, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 11 lit. c). § 3a47)Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Pozwolenie, o którym mowa w § 3, jest wydawane:

§ 4W wypadku gdy nie można zapewnić prowadzenia magazynu celnego przez osoby określone

w § 2 i § 3, magazyn celny prowadzi organ celny.

§ 5Z wyłączeniem wypadków, o których mowa w art. 51, organ celny może zażądać od osoby

będącej w posiadaniu towarów złożenia zabezpieczenia w celu zapewnienia uiszczenia kwoty wynikającej z długu celnego, który może powstać w wypadkach określonych w art.

211 lub art. 212.

§ 6Prowadzący magazyn celny jest obowiązany uzgodnić z właściwym organem celnym regulamin

prowadzenia magazynu celnego oraz zapewnić utrzymywanie magazynu w stanie umożliwiającym prowadzenie kontroli celnej.

§ 748)Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1

Organ celny może cofnąć pozwolenie, o którym mowa w § 3, jeżeli:

§ 848)Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1

Organ celny cofa pozwolenie, o którym mowa w § 3, jeżeli z wnioskiem o cofnięcie występuje osoba, która uzyskała pozwolenie.

Art. 51Prowadzący magazyn celny jest obowiązany, na żądanie organu celnego, przyjąć do magazynu

towary podlegające kontroli celnej do czasu nadania im przeznaczenia celnego.

Art. 52Towary składowane czasowo mogą podlegać jedynie takim czynnościom, jakie są niezbędne

do zapewnienia ich przechowania w niezmienionym stanie, bez zmiany ich wyglądu czy parametrów technicznych. Art. 40 stosuje się odpowiednio.

Art. 53

§ 1Organ celny podejmuje niezwłocznie wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania

sytuacji towarów składowanych czasowo, nie wyłączając ich sprzedaży, w wypadku gdy osoba nie dokonała czynności lub nie dostarczyła organowi celnemu dokumentów niezbędnych do nadania przeznaczenia celnego w terminie, o którym mowa w art. 48.

§ 2Organ celny może, na ryzyko i koszt osoby będącej w posiadaniu towarów, zarządzić

ich przeniesienie w miejsce znajdujące się pod jego dozorem, do czasu, kiedy sytuacja towarów zostanie uregulowana.

Art. 5449)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki czasowego składowania towarów oraz tworzenia i prowadzenia magazynów celnych.

Dział V

Towary niekrajowe przewożone w ramach procedury tranzytu50)Tytuł działu V w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w przypisie 1.

Art. 55Do towarów, które w chwili wprowadzania na polski obszar celny są już objęte procedurą

tranzytu, nie stosuje się przepisów art. 36, 37 oraz art. 39-53, z wyjątkiem art.

36 § 1 pkt 1.

Art. 56Jeżeli towary niekrajowe objęte procedurą tranzytu osiągnęły miejsce przeznaczenia

na polskim obszarze celnym i zostały przedstawione organom celnym zgodnie z przepisami regulującymi tranzyt, stosuje się przepisy art. 41-53.

Tytuł IV PRZEZNACZENIE CELNE

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 57

§ 1Towary, niezależnie od ich rodzaju, ilości, pochodzenia, miejsca wysyłki lub miejsca

przeznaczenia, mogą w każdym czasie, z zachowaniem określonych warunków, otrzymać przeznaczenie celne dopuszczalne dla tych towarów.

§ 251)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Przepis § 1 nie wyłącza stosowania umów międzynarodowych oraz zakazów lub ograniczeń wynikających z odrębnych przepisów, a w szczególności dotyczących obyczajności, bezpieczeństwa powszechnego, porządku publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi lub zwierząt, ochrony środowiska i zasobów naturalnych, ochrony roślin, ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej, a także zakazów i ograniczeń ustanowionych ze względów polityki handlowej lub interesu gospodarczego albo narodowego kraju. § 2a52)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w przypisie 7, i ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Organ celny może z urzędu lub na wniosek osoby uprawnionej zatrzymać towary w wypadku podejrzenia naruszenia przepisów dotyczących ochrony własności intelektualnej. Osobą uprawnioną w rozumieniu niniejszego paragrafu jest właściciel praw z zakresu własności intelektualnej lub osoba upoważniona do korzystania z tych praw. § 2b53)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w przypisie 7..

Organ celny może uzależnić zatrzymanie towarów od złożenia zabezpieczenia na pokrycie kosztów związanych z dozorem celnym tych towarów oraz na zabezpieczenie roszczeń osób, których prawa zostały naruszone na skutek zatrzymania towarów.

§ 354)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 20 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu towarów w wypadku podejrzenia naruszenia przepisów dotyczących ochrony własności intelektualnej.

Art. 58

§ 155)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie

ustawy - Kodeks celny oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 22, poz.

Jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne zakazują posiadania, rozpowszechniania lub obrotu towarami, organ celny cofa natychmiast towar za granicę lub na polski obszar celny, chyba że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują jego przepadek albo inny sposób postępowania. § 1a56)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 55..

Jeżeli cofnięcie towaru, o którym mowa w § 1, jest niemożliwe lub niedopuszczalne, organ celny może nakazać zniszczenie towaru. § 1b56)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 55..

Jeżeli:

§ 2Koszty cofnięcia towaru, sprzedaży, zniszczenia lub likwidacji w inny sposób ponoszą

solidarnie: osoba, która wprowadziła bądź wyprowadza towary, o których mowa w § 1, osoba, która przejęta odpowiedzialność za przewóz tych towarów, bądź każda inna osoba, w której posiadaniu towar się znajduje.

Art. 5957)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 55

§ 1Jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne uzależniają posiadanie, obrót lub

rozpowszechnianie towarów od spełnienia określonych wymogów, to przywóz lub wywóz tych towarów może być dokonany pod warunkiem ich spełnienia. W wypadku niespełnienia tych wymogów organ celny cofa towar za granicę lub na polski obszar celny, chyba że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują jego przepadek albo inny sposób postępowania.

§ 2

Jeżeli cofnięcie towaru, o którym mowa w § 1, jest niemożliwe lub niedopuszczalne, organ celny może:

§ 3Jeżeli:

§ 4

W wypadkach, o których mowa w § 1-3, stosuje się przepis art. 58 § 2.

§ 5Przepisów § 1-3 nie stosuje się do towarów niebezpiecznych, szkodliwych dla zdrowia

lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujących się. W takich wypadkach przepisy art.

58 stosuje się odpowiednio.

Dział II

Procedury celne

Rozdział 1

Objęcie towarów procedurą celną

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 60

§ 1Każdy towar, który ma być objęty procedurą celną, powinien zostać zgłoszony do tej

procedury.

§ 2

Towary krajowe zgłoszone do procedury wywozu, do procedury uszlachetniania biernego, procedury tranzytu lub procedury składu celnego, od chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, aż do ich wyprowadzenia z polskiego obszaru celnego, ich zniszczenia lub do czasu unieważnienia zgłoszenia celnego, podlegają dozorowi celnemu.

Art. 6158)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w przypisie 7

§ 1

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, urzędy celne, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodząju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary.

§ 2Wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu minister właściwy do spraw finansów publicznych

będzie zawiadamiał Sejm o wykonywaniu upoważnienia, o którym mowa w § 1.

Art. 62

§ 1Zgłoszenie celne dokonywane jest:

§ 259)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wypadki, w których zgłoszenie celne może być dokonane w innej formie niż pisemna.

Art. 63

§ 1Zgłoszenie celne dotyczące towaru będącego przedmiotem przywozu lub wywozu niestanowiącego

działalności gospodarczej, dokonywane przez podróżnych, powinno być złożone najpóźniej w chwili przystąpienia organu celnego do kontroli celnej.

§ 2Jeżeli żywe zwierzęta, owoce, rośliny w stanie świeżym lub materiały niebezpieczne

przywożone są z zamiarem objęcia ich procedurą celną, to zgłoszenie celne do tej procedury powinno być dokonane w dniu dostarczenia towaru do miejsca, o którym mowa w art. 36 § 1 pkt 1.

Oddział 2

Zgłoszenia w formie pisemnej

Art. 64

§ 1Zgłoszenie celne w formie pisemnej powinno zostać dokonane przez zgłaszającego na

właściwym formularzu, zgodnym ze wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną. Zgłoszenie to powinno być podpisane i zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany.

§ 2Do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie

jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. § 2a60)Dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów.

§ 3Jeżeli składane zgłoszenie celne nie odpowiada wymogom formalnym określonym w § 1

i § 2, organ celny odmawia jego przyjęcia, wskazując przyczyny odmowy w formie pisemnej.

§ 461)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wymogi, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, wzory formularzy oraz dokumenty, jakie należy do niego dołączyć. Rozporządzenie powinno precyzować wymogi dla różnych form dokonywania zgłoszenia.

Art. 65

§ 1

Organ celny przyjmuje niezwłocznie zgłoszenie celne, jeżeli:62)Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 22 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1.

§ 2

§ 2Podstawę do zastosowania procedury celnej do towaru objętego zgłoszeniem celnym stanowią

dane zawarte w zgłoszeniu celnym przyjętym przez organ celny, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§ 3Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa:

§ 463)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny, na wniosek strony, wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję, w której:

Wniosek, o którym mowa w § 4, powinien wskazywać, które elementy zawarte w zgłoszeniu celnym są nieprawidłowe, zakres żądania wnioskodawcy oraz dowody uzasadniające to żądanie.

§ 5Decyzja, o której mowa w § 4, nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia

przyjęcia zgłoszenia celnego.

§ 6Organ celny wydaje nakaz zapłaty długu celnego, który nie został uiszczony w całości

lub części po przyjęciu zgłoszenia celnego. Nakaz zapłaty stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 765)Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1

W wypadku, o którym mowa w § 4, organ celny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania.

Za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę przyjęcia zgłoszenia celnego.

Art. 66

§ 1Zgłoszenia celnego może dokonać osoba mogąca przedstawić organom celnym, bezpośrednio

lub przez przedstawiciela, towar, którego dotyczy zgłoszenie, jak również wszystkie dokumenty, których przedstawienie jest niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany.

§ 2Jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego nakłada na osobę szczególne obowiązki, zgłoszenie

to powinno zostać dokonane przez tę osobę lub w jej imieniu.

§ 3Zgłaszającym może być jedynie osoba krajowa, chyba że zgłoszenie dotyczy procedury

tranzytu lub odprawy czasowej albo dokonywane jest sporadycznie, w sytuacjach uznanych przez organ celny za uzasadnione.

§ 4Przepis § 3 nie stanowi przeszkody do stosowania, z zastrzeżeniem wzajemności, przepisów

umów międzynarodowych zawartych z innymi krajami.

Art. 67

§ 1

Po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny zgłaszający może dokonać jego sprostowania.

§ 2Sprostowanie nie może spowodować objęcia zgłoszeniem celnym innej ilości, rodzaju

lub wartości celnej towarów niż pierwotnie zgłoszone.

§ 3Sprostowanie zgłoszenia celnego nie może być dokonane, jeżeli organ celny:

Art. 68

§ 1Jeżeli zgłaszający dostarczy dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury

celnej określonej w zgłoszeniu lub że w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną nie jest już uzasadnione, organ celny, na wniosek zgłaszającego, unieważni przyjęte zgłoszenie celne.

§ 2W wypadku gdy organ celny poinformował zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji

celnej, wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego może zostać uwzględniony jedynie po dokonaniu tej rewizji.

§ 366)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Po zwolnieniu towarów zgłoszenie celne nie może zostać unieważnione, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§ 467)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie

1..

Unieważnienie zgłoszenia celnego nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Art. 69Datą właściwą do stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której dokonano

zgłoszenia towarów, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Art. 70

§ 1Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej

w szczególności na:

§ 2Jeżeli organ celny po weryfikacji uzna zgłoszenie celne za nieprawidłowe, stosuje

się art. 65 § 4 pkt 2.

Art. 71

§ 168)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w przypisie 1

Dostarczenie towarów do miejsc, gdzie mają być poddane rewizji celnej oraz gdzie mogą zostać pobrane próbki i gdzie dokonane zostaną inne czynności wymagane do przeprowadzenia rewizji lub pobrania próbek, dokonywane jest przez zgłaszającego lub na jego odpowiedzialność.

Koszty związane z dostarczeniem towarów, w tym rozładunku i załadunku, ponosi zgłaszający.

§ 2Zgłaszający ma prawo do obecności przy rewizji celnej towarów, jak również przy pobieraniu

próbek. Organy celne mogą zażądać obecności zgłaszającego albo jego przedstawiciela przy rewizji celnej lub przy pobieraniu próbek, w szczególności w celu udzielenia pomocy tym organom przy przeprowadzaniu rewizji czy też przy pobieraniu próbek.

§ 3Pobranie próbek przez organ celny, dokonane zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie

pociąga za sobą odszkodowania ze strony organu celnego.

§ 4

Jeżeli w wyniku wykonanych analiz i badań stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający.

Art. 72

§ 1Jeżeli rewizji celnej poddano jedynie część towarów objętych zgłoszeniem celnym, wyniki

tej rewizji odnoszą się do całości towarów objętych zgłoszeniem. Jeżeli zgłaszający uzna, że wyniki częściowej rewizji celnej towarów nie są reprezentatywne dla pozostałej części zgłaszanych towarów, może do czasu zwolnienia towarów zwrócić się z wnioskiem o przeprowadzenie dodatkowej rewizji. Art. 71 § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 2Jeżeli zgłoszenie celne obejmuje kilka pozycji towarowych, zgłoszeniem w rozumieniu

§ 1 jest każda odrębna pozycja klasyfikowana według kodu taryfy celnej tego zgłoszenia.

Art. 73

§ 1Wyniki przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego stanowią podstawę do zastosowania

procedury celnej, którą mają być objęte towary.

§ 2W wypadku nieprzeprowadzenia weryfikacji zgłoszenia celnego, podstawą do zastosowania

procedury celnej są dane zawarte w zgłoszeniu.

Art. 74

§ 1Organ celny może podejmować czynności pozwalające na ustalenie lub zapewnienie tożsamości

towaru, jeżeli jest to niezbędne do przestrzegania warunków procedury celnej, do której towar został zgłoszony. W szczególności może nakładać zamknięcia celne, żądać od zgłaszającego opisów, rysunków, zdjęć fotograficznych lub dokonania innych niezbędnych czynności.

§ 2Zamknięcia celne umieszczone na towarach oraz na środkach transportu mogą zostać usunięte

lub zniszczone tylko przez organ celny albo za jego zgodą, chyba że w następstwie niedających się przewidzieć okoliczności ich usunięcie lub zniszczenie okaże się niezbędne do zapewnienia ochrony towarów lub środków transportu.

Art. 75

§ 1Z zastrzeżeniem art. 76, organ celny zwalnia towary z chwilą dokonania weryfikacji

zgłoszenia celnego lub jego przyjęcia bez weryfikacji, jeżeli spełnione zostaną warunki objęcia towarów wskazaną procedurą i o ile towary te nie są przedmiotem ograniczeń lub zakazów. Dotyczy to również sytuacji, gdy do przeprowadzenia weryfikacji dalsza obecność towarów nie jest niezbędna.

§ 2Zwolnienie udzielane jest jednorazowo dla całości towarów objętych tym samym zgłoszeniem

celnym. Art. 72 § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 76

§ 1Jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje powstanie długu celnego, towary, których

dotyczy to zgłoszenie, mogą zostać zwolnione jedynie w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zapłacona lub zabezpieczona.

§ 2Z zastrzeżeniem § 3, przepisu § 1 nie stosuje się do procedury odprawy czasowej z

częściowym zwolnieniem od cła.

§ 3Jeżeli stosując przepisy właściwe dla procedury celnej, do której zostały zgłoszone

towary, organ celny zażąda złożenia zabezpieczenia, zwolnienie towarów może zostać udzielone jedynie po złożeniu zabezpieczenia.

Art. 7769)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 55

§ 1Organ celny podejmuje, z zastrzeżeniem art. 59, niezbędne działania, włącznie ze sprzedażą

towarów, w celu uregulowania sytuacji towarów, które:

§ 2Jeżeli postępowanie, o którym mowa w § 1, nie doprowadziło do uregulowania sytuacji

towarów, sąd, na wniosek organu celnego, orzeka o przepadku towarów na rzecz Skarbu Państwa.

Art. 7870)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w przypisie 7, i ze

zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wypadki, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowy tryb postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobieraniu próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnianiu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów.

Rozporządzenie powinno uwzględniać w szczególności:

Art. 79

§ 1Organ celny może udzielić pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej (upraszczanie

czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną) osobom, które spełniają następujące warunki:

Pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej może zostać udzielone agencji celnej, jeżeli występuje jako przedstawiciel pośredni w danej procedurze celnej. § 1b74)Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1..

Pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej może zostać udzielone agencji celnej, jeżeli występuje jako przedstawiciel bezpośredni w danej procedurze celnej w wypadkach określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w § 4.

§ 2Organ celny cofa pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w wypadku naruszenia

którejkolwiek z przestanek wymienionych w § 1.

§ 3

Organ celny może cofnąć pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej, jeżeli osoba, która otrzymała pozwolenie, w sposób istotny naruszyła przepisy prawa związane z przywozem lub wywozem towarów.

§ 475)Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, wypadki, w których może zostać wydane pozwolenie na stosowanie procedur uproszczonych przez agencję celną, występującą jako przedstawiciel bezpośredni w danej procedurze.

Rozporządzenie powinno określać w szczególności warunki, jakie powinna spełniać agencja celna, rodzaje towarów oraz procedury celne, w których agencja celna występuje jako przedstawiciel bezpośredni.

Art. 80

§ 1Upraszczanie czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną następuje poprzez:

§ 2W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 3, organ celny może zwolnić zgłaszającego z obowiązku

przedstawienia towarów w urzędzie celnym.

§ 3Zgłoszenie celne uproszczone, dokument handlowy lub urzędowy bądź wpis do rejestrów

powinny zawierać elementy niezbędne do identyfikacji towarów. Wpis do rejestrów powinien wskazywać datę jego dokonania.

§ 4

Zgłaszający zobowiązany jest do przedstawienia zgłoszenia celnego uzupełniającego, mogącego mieć charakter całościowy, okresowy lub podsumowujący.

§ 5Zgłoszenie celne uzupełniające stanowi jeden niepodzielny akt ze zgłoszeniami celnymi

uproszczonymi, określonymi w § 1 pkt 1, 2 lub pkt 3. Nabiera ono mocy prawnej z dniem przyjęcia zgłoszeń celnych uproszczonych. W wypadkach określonych w § 1 pkt 3 wpisanie do rejestrów ma tę samą moc prawną co przyjęcie zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 64.

§ 6Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:77)Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 27 lit. b) tiret pierwsze ustawy, o której mowa w przypisie 1.

Oddział 3

Inne formy zgłoszenia

Art. 81

§ 1Jeżeli zgłoszenia celnego dokonano w sposób określony w art. 62 § 1 pkt 2 lub pkt

3, przepisy art. 64-80 stosuje się odpowiednio.

§ 279)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w przypisie 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wymogi, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, o którym mowa w § 1, oraz dokumenty, jakie należy do niego dołączyć.

Art. 82

§ 180)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w przypisie 1

Wprowadzenie na polski obszar celny lub wyprowadzenie z polskiego obszaru celnego towarów niepodlegających należnościom celnym przywozowym albo celnym wywozowym oraz ograniczeniom przewidzianym w przepisach prawa, dokonane przez podróżnego przez przejście odpowiednio oznaczone jako przeznaczone dla osób posiadających wyłącznie te towary, traktuje się jako zgłoszenie celne tych towarów.

§ 2

W wypadkach gdy towary, o których mowa w § 1, nie zostały poddane kontroli celnej, uważa się, że towary te zostały dopuszczone do obrotu albo do wywozu poza polski obszar celny.

Oddział 4

Kontrola zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru

Art. 83

§ 1Organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać

kontroli zgłoszenia celnego.

§ 2Po zwolnieniu towarów organ celny, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych

w zgłoszeniu celnym, może w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Kontrole te mogą zostać przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio związanej z tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej takie dokumenty i dane.

Organ celny może również przystąpić do kontroli towarów, jeżeli istnieje jeszcze możliwość ich okazania.

§ 3Jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące

procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane.

Rozdział 2

Dopuszczenie do obrotu

Art. 84Dopuszczenie do obrotu nadaje towarowi niekrajowemu status celny towaru krajowego

i następuje po spełnieniu wszystkich wymogów określonych prawem, w szczególności po zastosowaniu przepisów dotyczących należności celnych przywozowych.

Art. 85

§ 1Należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej

w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

§ 2Jeżeli po dniu przyjęcia zgłoszenia celnego o dopuszczenie do obrotu, lecz przed dniem

zwolnienia towaru, nastąpiło obniżenie stawki celnej, na wniosek zgłaszającego, złożony najpóźniej do dnia zwolnienia towaru, stosuje się niższą stawkę.

§ 3Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli towary nie mogły zostać zwolnione z przyczyn

leżących po stronie zgłaszającego.

Art. 86Jeżeli przesyłka zawiera towary klasyfikowane do różnych kodów taryfy celnej i klasyfikacja

każdego z tych towarów zgodnie z ich kodem do celów dokonania zgłoszenia celnego pociągałaby za sobą środki i nakłady niewspółmiernie wysokie w stosunku do wysokości należności celnych przywozowych, organ celny może, na wniosek zgłaszającego, wyrazić zgodę, aby należności celne przywozowe zostały pobrane od całej przesyłki, według kodu taryfy