Ustawa o wymianie informacji podatkowych z innymi… – tekst jednolity 2024

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 26 września 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu

Dział III - Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Obowiązki raportujących instytucji finansowych

Rozdział 3 - Procedury sprawozdawcze

Rozdział 4 - Ogólne zasady należytej staranności

Rozdział 5 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków indywidualnych

Rozdział 6 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków indywidualnych

Rozdział 7 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków podmiotów

Rozdział 8 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków podmiotów

Rozdział 9 - Kontrola raportujących instytucji finansowych

Rozdział 10 - Obowiązki organu

Dział IIIA - Automatyczna wymiana informacji o sprzedawcach

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Procedury sprawozdawcze

Rozdział 3 - Procedury należytej staranności

Rozdział 4 - Procedury rejestracji operatorów platform

Rozdział 5 - Kontrola raportujących operatorów platform

Rozdział 6 - Obowiązki organu

Dział IV - Automatyczna wymiana informacji o interpretacjach podatkowych i decyzjach w sprawach

cen transferowych

Dział V - Automatyczna wymiana informacji podatkowych o jednostkach wchodzących w skład grupy

podmiotów Dział VA - Automatyczna wymiana informacji o schematach podatkowych transgranicznych

Dział VI - Kary pieniężne

Dział VII - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe

Rozdział 1 - Przepisy zmieniające

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz. U. z 2023 r. poz. 241), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 23 maja 2024 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 879) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 24 września 2024 r.

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 8-20 i art. 22 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 879), które stanowią: „

Art. 8Raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 ustawy zmienianej

w art. 1 jest obowiązany dopełnić do dnia 31 grudnia 2024 r. procedur określonych w dziale IIIA rozdziale 3 ustawy zmienianej w art. 1 w przypadku sprzedawców, którzy byli zarejestrowani na platformie na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 9

1.

Przepisy działu IIIA i działu VI ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 80cb ustawy zmienianej w art. 4 stosuje się również do podmiotu, który w dowolnym momencie w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy spełniał warunki uznania go za raportującego operatora platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 1, przy czym taki raportujący operator platformy jest obowiązany dopełnić:

1 - w przypadku gdy termin określony odpowiednio w art. 75u ust. 1 i 2 oraz art. 75t ust. 5 upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 75o ust. 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się.

3.

Nie podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 90b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 tej ustawy, posiadający dowody na to, że bezskutecznie wystąpił ponownie o informacje zgodnie z art. 75o ust. 4 tej ustawy lub że wystąpienie do sprzedawcy nie było możliwe, w przypadku czynności, których wykonanie umożliwił temu sprzedawcy w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy.

W takim przypadku nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

4.

Jeżeli wyłączony operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 23 ustawy zmienianej w art. 1 rozpoczął działalność jako operator platformy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, realizuje obowiązek, o którym mowa w art. 75b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 31 grudnia 2024 r. Obowiązek, o którym mowa w art. 75b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, wykonywany po zakończeniu okresu sprawozdawczego, wyłączony operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 23 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązany po raz pierwszy spełnić w terminie do dnia 31 stycznia 2025 r.

Art. 10

1.

Na potrzeby przekazania w 2025 r. informacji o sprzedawcach, o której mowa w art.

75b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przyjmuje się, że:

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej realizuje po raz pierwszy obowiązek, o którym mowa w art. 75ze ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 28 lutego 2025 r.

Art. 11

Listę państw i terytoriów, o której mowa w art. 75a ust. 6 ustawy zmienianej w art.

1, zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej po raz pierwszy w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 12Do postępowań w sprawie udzielenia informacji podatkowych, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 11 ust. 3 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 13

1.

Przepisy art. 15 ust. 1 pkt 8 i ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do udzielania informacji podatkowych o dochodach uzyskanych po dniu 31 grudnia 2024 r.

2.

Przepis art. 15 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się po raz pierwszy do udzielania informacji podatkowych o dochodach uzyskanych po dniu 31 grudnia 2023 r.

Art. 14Przepis art. 19 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do wniosków otrzymanych

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 15Do postępowań w sprawie udzielenia informacji podatkowych, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 23 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 16Do postępowań w sprawie nałożenia kary pieniężnej, wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 91 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 17Przepisy art. 71a ustawy zmienianej w art. 1 i art. 10a ustawy zmienianej w art. 6

stosuje się do obowiązków, o których mowa w tych przepisach, powstałych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, choćby dotyczące ich porozumienia zostały zawarte przed tym dniem.

Art. 18Do spraw, o których mowa w art. 4 ustawy zmienianej w art. 1, niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 19

Do czasu uzyskania zdolności operacyjnej przez bazę danych, o której mowa w art. 21 ust. 5 dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.)a)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str.

58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1., Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje co roku Komisji Europejskiej statystyki dotyczące automatycznej wymiany informacji przekazywanych przez operatorów platform w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 20

Do dnia wejścia w życie art. 75b ust. 5 i art. 75u ust. 10 ustawy zmienianej w art.

1 informacja o sprzedawcach, o której mowa w art. 75b ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, i formularz rejestracyjny, o którym mowa w art. 75u ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, są przesyłane w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach. ” „

Art. 22Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2024 r., z wyjątkiem:

58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, Dz. Urz.

UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1); 2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada 2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz. UE L 301 z 18.11.2015, str. 1); 3) dyrektywę Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w odniesieniu do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy (Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1).

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1

1.

Ustawa określa:

2.

Ustawy nie stosuje się do wymiany informacji dla celów podatkowych na podstawie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych w Warszawie dnia 7 października 2014 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158).

Art. 2Ilekroć w ustawie jest mowa o:

58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1.;

2a3)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.

Art. 3

W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, informacje podatkowe mogą być udostępniane właściwemu organowi, pod warunkiem że wykorzystywanie udostępnionych informacji podatkowych nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych umowach.

Art. 414)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

3..

Organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione w art. 48 ust. 1-6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 556, 588, 641, 658, 760, 996, 1059, 1193, 1195, 1234, 1598, 1723 i 1860 oraz z 2024 r. poz. 850, 863, 879 i 1222.), na sporządzone na piśmie żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, są obowiązane do udzielenia informacji podatkowych w razie wystąpienia właściwego organu w zakresie i na zasadach określonych odpowiednio w:

1, Dz. Urz. UE L 311 z 07.12.2018, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 62 z 02.03.2020, str.

1 i 13..

1a7)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

W celu realizacji zadań związanych z wymianą informacji podatkowych instytucje obowiązane wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, na sporządzone na piśmie żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, są obowiązane do udzielenia informacji gromadzonych na potrzeby realizacji obowiązków związanych ze stosowaniem środków bezpieczeństwa finansowego wynikających z tej ustawy.

2.

Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych.

Zakres informacji podatkowych wymienianych z innymi państwami obejmuje informacje niezbędne do celów stosowania i wykonywania krajowych przepisów państwa właściwego organu, które są możliwe do pozyskania przez organy podatkowe na podstawie obowiązujących przepisów prawa i znajdują się w posiadaniu organu lub instytucji, o których mowa w ust. 1 i 1a.

Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, obejmują wskazanie właściwego organu, który wystąpił o udzielenie informacji podatkowych, zakres żądanych informacji podatkowych, okres, którego żądane informacje podatkowe mają dotyczyć, termin ich przekazania oraz pouczenie o treści art. 90a.

Art. 5

1.

Właściwym organem Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach wymiany informacji podatkowych z innymi państwami jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej i w tym zakresie przysługują mu uprawnienia organu podatkowego.

1a9)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

Od decyzji i postanowień w sprawach z zakresu wymiany informacji podatkowych z innymi państwami wydanych w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nie służy odwołanie ani zażalenie, jednakże strona niezadowolona z decyzji, od której zgodnie z odrębnymi przepisami przysługuje odwołanie, lub postanowienia, na które zgodnie z odrębnymi przepisami służy zażalenie, może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji lub zażaleń na postanowienia.

1b9)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

W przypadku gdy zgodnie z odrębnymi przepisami właściwy do załatwienia sprawy z zakresu wymiany informacji podatkowych z innymi państwami w pierwszej instancji jest organ wyższego stopnia w stosunku do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, organem właściwym do załatwienia tej sprawy jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może upoważnić osoby zatrudnione lub pełniące służbę w urzędach obsługujących organy Krajowej Administracji Skarbowej do bezpośredniej wymiany informacji podatkowych w związku z realizowaniem zadań z zakresu planowanych lub trwających jednoczesnych kontroli oraz do uczestnictwa w spotkaniach organizacyjnych dotyczących tych kontroli.

Art. 5a10)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów działów III, IIIA i V:

2.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów działów III, IIIA i V (interpretację indywidualną).

3.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do wydawania interpretacji ogólnych, objaśnień podatkowych i interpretacji indywidualnych stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 1a ustawy - Ordynacja podatkowa.

Art. 6

1.

Do ujawnienia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, upoważnionemu przez niego organowi Krajowej Administracji Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionemu przedstawicielowi informacji podatkowych w trybie i zakresie przewidzianych ustawą nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych.

2.

Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:

Art. 6aDo udostępniania informacji otrzymanych na podstawie ustawy oraz umów o unikaniu podwójnego

opodatkowania, innych ratyfikowanych umów, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a także porozumień zawartych na podstawie tych umów, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2023 r. poz. 1206) w zakresie, w jakim jest to niezgodne z postanowieniami tych umów lub porozumień lub przepisami ustawy.

Art. 6b12)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 oraz raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 są obowiązani do udzielenia osobie fizycznej, której informacje podatkowe dotyczą, informacji o:

2.

Raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 oraz raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 zawiadamiają niezwłocznie odpowiednio osobę raportowaną w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 21 i sprzedawcę w rozumieniu art.

75a ust. 1 pkt 18 o naruszeniu ochrony danych w zakresie ich danych osobowych gromadzonych i przetwarzanych na potrzeby automatycznej wymiany informacji, w przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo, że to naruszenie ochrony danych wpłynie negatywnie na ochronę ich danych osobowych.

Art. 6c12)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

W przypadku gdy doszło do naruszenia ochrony danych w związku z ich przetwarzaniem przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na potrzeby wykonywania zadań wynikających z ustawy, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie zgłasza Komisji Europejskiej to naruszenie ochrony danych, a także wszelkie późniejsze działania zmierzające do usunięcia tego naruszenia ochrony danych.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawiesić w trybie natychmiastowym wymianę informacji podatkowych z państwem członkowskim, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, jeżeli to naruszenie ochrony danych nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane. O zawieszeniu wymiany informacji podatkowych Szef Krajowej Administracji powiadamia na piśmie Komisję Europejską oraz państwo członkowskie, którego to naruszenie ochrony danych dotyczy.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wyjaśnia okoliczności naruszenia ochrony danych, powstrzymuje naruszenie ochrony danych i podejmuje działania naprawcze w celu usunięcia naruszenia ochrony danych, a jeżeli naruszenie ochrony danych nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane, występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o zawieszenie dostępu do wspólnej platformy stworzonej przez Unię Europejską na potrzeby wszystkich transmisji dokonywanych drogą elektroniczną między właściwymi organami państw członkowskich.

4.

Po usunięciu naruszenia ochrony danych Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

5.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej ustala procedury naprawcze na wypadek naruszenia ochrony danych, które niezwłocznie wdraża w życie w przypadku zaistnienia takiego naruszenia ochrony danych.

Dział II

Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu

Art. 7Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi następuje na wniosek właściwego

organu państwa członkowskiego lub z urzędu.

Art. 8Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi nie obejmuje informacji podatkowych:

Art. 9

1.

Organ podatkowy występuje z wnioskiem do właściwego organu państwa członkowskiego o udzielenie informacji podatkowych oraz udziela mu informacji podatkowych za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe kolegium odwoławcze przekazują wniosek i informacje podatkowe Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem dyrektora izby administracji skarbowej właściwego miejscowo ze względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa albo samorządowego kolegium odwoławczego.

Art. 1014)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3

1.

Wniosek o udzielenie informacji podatkowych zawiera:

2.

W celu wykazania przewidywalnego związku informacji podatkowych, o którym mowa w ust.

1 pkt 5, organ podatkowy wskazuje co najmniej:

Art. 10a15)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

W przypadku gdy wniosek o udzielenie informacji podatkowych dotyczy grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, wniosek ten zawiera co najmniej:

Art. 10b15)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Jeżeli w ocenie organu podatkowego występującego z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych istnieją przesłanki przeprowadzenia postępowania, kontroli lub czynności, organ ten występuje z uzasadnionym wnioskiem o ich przeprowadzenie.

2.

Jeżeli w ocenie organu podatkowego przeprowadzenie postępowania, kontroli lub czynności, o przeprowadzenie których występuje z wnioskiem właściwy organ państwa członkowskiego, nie jest konieczne, niezwłocznie informuje się ten organ o przyczynach odmowy ich przeprowadzenia.

Art. 11

1.

Wniosek właściwego organu państwa członkowskiego wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia informacji podatkowych.

2.

Otrzymanie wniosku potwierdza się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej.

3.

Postępowanie powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku.16)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. W przypadku gdy organ posiada już żądane informacje podatkowe, ich przekazanie następuje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

3a.

W toku postępowania mogą być przeprowadzane dowody w celu uzyskania informacji podatkowych objętych wnioskiem.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach można uzgodnić z właściwym organem państwa członkowskiego, że przekazanie informacji podatkowych nastąpi w terminach innych niż określone w ust. 3.

W przypadku braku możliwości udzielenia informacji podatkowych we właściwym terminie zawiadamia się właściwy organ państwa członkowskiego, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku, podając przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu udzielenia informacji podatkowych oraz wskazując przewidywany termin udzielenia tych informacji, nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku.

6.

Odmowa udzielenia informacji podatkowych następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Odmawiając udzielenia informacji podatkowych, podaje się przyczyny odmowy.

Art. 12

1.

Jeżeli dane zawarte we wniosku właściwego organu państwa członkowskiego nie są wystarczające do udzielenia informacji podatkowych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, wzywa ten organ do nadesłania w wyznaczonym terminie danych uzupełniających.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminów, o których mowa w art. 11 ust.

3, rozpoczyna się od dnia następującego po dniu, w którym właściwy organ otrzymał brakujące dane.

3.

W przypadku nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych.

Art. 13Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych właściwemu

organowi państwa członkowskiego, jeżeli:

Art. 14

Wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym czasie wycofany.

Art. 15118)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

3..

Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego dostępnych informacji podatkowych o dochodach z tytułu:

1a19)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do dochodów osiągniętych w roku podatkowym przez podatników:

1 pkt 1-8,

2.

Informacji podatkowych, o których mowa w ust. 1, udziela się co najmniej raz w roku, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, w którym te informacje stały się dostępne dla organów podatkowych.

Informacje podatkowe, o których mowa w ust. 1, obejmują także numer identyfikacji podatkowej podatnika nadany przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu, jeżeli jest dostępny.

Art. 16

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, gdy:

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udzielić z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego informacji podatkowych, które mogą być mu przydatne.

3.

Udzielenie informacji podatkowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia uzyskania dostępu do tych informacji.

4.

Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.

Art. 17

1.

Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego działającego z urzędu, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych, potwierdza ich otrzymanie.

2.

Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej.

Art. 1821)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji podatkowych.

Art. 19122)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

3..

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wymiany informacji podatkowych, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, na jego wniosek lub z własnej inicjatywy, porozumienia w zakresie obecności upoważnionych przedstawicieli organów tych państw w urzędach oraz osobistego lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej udziału tych przedstawicieli w postępowaniach w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowaniach podatkowych lub czynnościach kontrolnych, przeprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.

2.

Porozumienia nie mogą dotyczyć podmiotów, o których mowa w art. 13a ustawy - Ordynacja podatkowa, w przypadku nadania im uprawnień organów podatkowych.

2a23)Dodany przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

Odpowiedzi na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego udziela się w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odmowa zawarcia porozumienia wymaga uzasadnienia.

Jeżeli w aktach sprawy są zawarte informacje podatkowe, których dotyczy wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, przedstawiciele właściwego organu tego państwa, w ramach zawartych porozumień, otrzymują kopie dokumentów zawierających te informacje.

4.

Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego biorący udział w postępowaniu w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowaniu podatkowym lub czynnościach kontrolnych mogą, osobiście lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w ramach zawartego porozumienia:25)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

Art. 20Informacje podatkowe otrzymane od właściwego organu państwa członkowskiego można przekazać

innemu właściwemu organowi państwa członkowskiego po uprzednim zawiadomieniu właściwego organu państwa członkowskiego, od którego pochodzą te informacje, o zamiarze ich przekazania i niewniesieniu przez ten organ sprzeciwu w terminie 10 dni roboczych od dnia zawiadomienia.

Art. 21

Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego, przesyła informację zwrotną na temat wykorzystania otrzymanego materiału, jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego zwrócił się o taką informację. Informację zwrotną przesyła się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez organ wiadomości o sposobie wykorzystania otrzymanych informacji podatkowych.

Art. 22

Wymiana informacji podatkowych następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowych formularzy do wymiany informacji, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378. W przypadku braku możliwości wymiany informacji podatkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymiany dokonuje się w postaci papierowej.

Art. 22a26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego o przeprowadzenie wspólnej kontroli oraz wyrazić zgodę na przeprowadzenie wspólnej kontroli na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego.

2.

Przez wspólną kontrolę rozumie się kontrole, postępowania wyjaśniające oraz inne działania podejmowane przez państwa członkowskie w ramach wykonywania swoich obowiązków w celu zapewnienia właściwego stosowania przepisów podatkowych, prowadzone wspólnie przez właściwe organy co najmniej dwóch państw członkowskich i dotyczące co najmniej jednej osoby ponoszącej odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, przy czym przez osobę tę rozumie się:

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela odpowiedzi na wniosek w sprawie przeprowadzenia wspólnej kontroli w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odmowa uwzględnienia wniosku wymaga uzasadnienia.

4.

Przed rozpoczęciem wspólnej kontroli Szef Krajowej Administracji Skarbowej uzgadnia z właściwym organem państwa członkowskiego sposób jej skoordynowania, w tym język komunikacji, i prowadzenia czynności w ramach wspólnej kontroli.

Art. 22b26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Czynności przeprowadzane w ramach wspólnej kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi się zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego biorący udział we wspólnej kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mają prawo:

3.

W przypadku wspólnej kontroli, w ramach której czynności mają być prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

4.

Do obowiązków osób i funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 3, należy także zapewnienie, aby upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego, którzy uczestniczą w czynnościach prowadzonych w ramach wspólnej kontroli, dokonywali przesłuchań, analizowali dokumentację oraz dokonywali innych czynności w ramach wspólnej kontroli, wraz z osobami i funkcjonariuszami, o których mowa w ust. 3, zgodnie z uzgodnieniami, o których mowa w art. 22a ust. 4, oraz przepisami prawa obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 22c26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Czynności przeprowadzane w ramach wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego prowadzi się zgodnie z przepisami prawa i wymogami proceduralnymi obowiązującymi w tym państwie członkowskim.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

3.

Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w ust. 2, nie mogą wykonywać uprawnień, które wykraczałyby poza zakres uprawnień przyznany im na mocy przepisów prawa obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w ust. 2, dążą do uzgodnienia z upoważnionymi przedstawicielami właściwego organu państwa członkowskiego faktów oraz okoliczności istotnych dla celów wspólnej kontroli oraz na podstawie wyników wspólnej kontroli dążą do osiągnięcia porozumienia w sprawie sytuacji podatkowej osoby, której dotyczy wspólna kontrola.

Art. 22d26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..

1.

Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w art. 22b ust. 3 oraz art. 22c ust. 2, we współpracy z właściwym organem państwa członkowskiego sporządzają sprawozdanie końcowe z przeprowadzenia wspólnej kontroli.

2.

Sprawozdanie końcowe zawiera opis ustaleń dokonanych w ramach wspólnej kontroli.

3.

Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w art. 22b ust. 3 oraz art. 22c ust. 2, włączają sprawozdanie końcowe oraz dowody zgromadzone w trakcie prowadzenia wspólnej kontroli do akt sprawy objętej wspólną kontrolą.

4.

Ustalenia sprawozdania końcowego obejmujące sprawy, w zakresie których właściwe organy prowadzące wspólną kontrolę osiągnęły porozumienie, są wiążące dla organu, który uwzględnia je w rozstrzygnięciach podejmowanych w sprawie objętej wspólną kontrolą.

5.

Właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczący we wspólnej kontroli, w terminie 60 dni od dnia sporządzenia sprawozdania końcowego, doręcza kopię tego sprawozdania osobie, której ona dotyczy.

6.

Osobie, której dotyczy wspólna kontrola, przysługują prawa i ciążą na niej obowiązki takie jak w ramach odpowiedniej kontroli, postępowania wyjaśniającego lub innych działań prowadzonych bez udziału upoważnionych przedstawicieli właściwego organu państwa członkowskiego.

Art. 23

W sprawach nieuregulowanych w art. 8-14 stosuje się odpowiednio przepisy:

2.

Do doręczania pism w zakresie spraw, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się przepisy art. 154a i art. 154b ustawy - Ordynacja podatkowa.

Dział III

Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 24

1.

Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli upłynęły 24 miesiące od dnia utworzenia tego NFE, f) NFE nie był instytucją finansową przez ostatnie 5 lat oraz jest w trakcie procesu likwidacji aktywów lub reorganizacji z zamiarem kontynuowania lub wznowienia działalności w zakresie innym niż działalność instytucji finansowej, g) NFE zajmuje się głównie transakcjami finansowymi lub zabezpieczającymi z podmiotami powiązanymi, które nie są instytucjami finansowymi, lub na rzecz tych podmiotów oraz nie zapewnia finansowania ani nie świadczy usług zabezpieczających na rzecz innego podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym, pod warunkiem że grupa tych powiązanych podmiotów prowadzi przede wszystkim działalność inną niż działalność instytucji finansowej, h) NFE spełnia łącznie następujące kryteria: - został utworzony i działa w państwie rezydencji wyłącznie dla celów religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych, sportowych lub edukacyjnych lub został utworzony i działa w tym państwie jako organizacja zawodowa, organizacja przedsiębiorców, izba handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza, organizacja obywatelska lub organizacja prowadzona wyłącznie w celu wspierania opieki społecznej, - jest zwolniony z podatku dochodowego w państwie rezydencji, - nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami dochodu lub aktywów NFE, - przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE nie pozwalają na przekazanie ani wykorzystanie jego dochodu lub aktywów na rzecz osoby prywatnej lub podmiotu niebędącego podmiotem prowadzącym działalność charytatywną, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie przekazanie lub wykorzystanie jest dokonywane zgodnie z prowadzoną przez NFE działalnością charytatywną, w ramach zapłaty wynagrodzenia za wykonane usługi lub zapłaty odzwierciedlającej wartość rynkową nabytego przez ten podmiot majątku, - przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE wymagają, aby w przypadku likwidacji lub rozwiązania tego NFE wszystkie jego aktywa zostały przekazane podmiotowi rządowemu lub organizacji pożytku publicznego lub przypadły w udziale państwu rezydencji tego NFE lub jednostce terytorialnej niższego szczebla danego państwa;

2, obejmujący rachunek depozytowy i rachunek powierniczy, a także: a) w przypadku podmiotu inwestującego - jakikolwiek udział w kapitale, w tym w kapitale lub zyskach spółki osobowej będącej instytucją finansową oraz w aktywach netto funduszu inwestycyjnego przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny, lub w wierzytelnościach wobec danej instytucji finansowej; rachunek finansowy nie obejmuje udziału podmiotu inwestującego w kapitale lub w wierzytelnościach wobec innego podmiotu będącego podmiotem inwestującym wyłącznie dlatego, że ten inny podmiot inwestujący: - udziela porad inwestycyjnych klientowi i działa w jego imieniu lub - zarządza portfelami na rzecz klienta i działa w jego imieniu do celów inwestowania aktywów finansowych zdeponowanych w imieniu klienta w instytucji finansowej innej niż taki podmiot lub do celów zarządzania lub administrowania takimi aktywami finansowymi, b) w przypadku instytucji finansowej niewymienionej w lit. a - jakikolwiek udział w kapitale, w tym w kapitale lub zyskach spółki osobowej będącej instytucją finansową oraz w aktywach netto funduszu inwestycyjnego przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny, lub w wierzytelnościach wobec danej instytucji finansowej, jeżeli dana kategoria udziałów została utworzona w celu uniknięcia raportowania, c) pieniężne umowy ubezpieczenia i umowy renty, zawarte lub wykonywane przez instytucję finansową, z wyjątkiem niezwiązanych z inwestowaniem, niezbywalnych, natychmiastowo wypłacanych dożywotnich rent, o których mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), zawieranych z osobą fizyczną, które skutkują wypłatą świadczenia emerytalnego lub rentowego w ramach rachunku wyłączonego z obowiązku raportowania na podstawie art.

31 ust. 2, d) w przypadku trustu będącego instytucją finansową - udział w kapitale rozumiany jako udział posiadany przez osobę traktowaną jako założyciel lub beneficjent trustu lub inną osobę fizyczną sprawującą ostateczną lub faktyczną kontrolę nad trustem; osoba raportowana będzie traktowana jako beneficjent trustu, jeżeli taka osoba raportowana posiada prawo do otrzymywania bezpośrednio lub pośrednio, w tym za pośrednictwem pełnomocnika, obowiązkowej wypłaty z trustu lub może otrzymywać, bezpośrednio lub pośrednio, wypłaty uznaniowe z trustu;

2.

Uznaje się, że podmiot wykonuje głównie co najmniej jedną z czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 29 lit. a, lub że przychody brutto podmiotu przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót tymi aktywami, o których mowa w ust.

1 pkt 29 lit. b, jeżeli przychody brutto danego podmiotu przypadające na odpowiednie czynności stanowią co najmniej 50 % przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących okresów:

3.

Uznaje się, że rachunek finansowy jest prowadzony przez instytucję finansową:

4.

Adresem głównego miejsca prowadzenia działalności podmiotu jest adres miejsca faktycznego zarządu, z tym że adresem głównego miejsca prowadzenia działalności podmiotu nie jest adres instytucji finansowej, w której podmiot ma rachunek, skrytkę pocztową lub adres wykorzystywany wyłącznie do celów korespondencji, chyba że taki adres jest jedynym adresem wykorzystywanym przez dany podmiot i pojawia się jako adres zarejestrowany w jego dokumentach organizacyjnych.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra listę państw uczestniczących, o których mowa w ust. 1 pkt 25 lit. b i c, i dokonuje jej bieżącej aktualizacji.

Art. 25

1.

Na potrzeby stosowania przepisów niniejszego działu przyjmuje się, że instytucja finansowa jest rezydentem państwa, w którym zgodnie z prawem tego państwa podlega opodatkowaniu podatkiem od dochodów z uwagi na jej siedzibę lub zarząd lub inne kryterium o podobnym charakterze.

2.

W przypadku braku możliwości określenia rezydencji instytucji finansowej na podstawie ust. 1, w tym w przypadku instytucji finansowych podlegających zgodnie z prawem danego państwa opodatkowaniu od dochodów na poziomie ich wspólników lub członków, przyjmuje się, że instytucja finansowa jest rezydentem państwa, w którym:

3.

W przypadku gdy zgodnie z przepisami ust. 1 i 2 instytucja finansowa jest rezydentem co najmniej dwóch państw, przyjmuje się, że instytucja finansowa podlega procedurom sprawozdawczym i procedurom należytej staranności w odniesieniu do danego rachunku finansowego w państwie, w którym prowadzi ten rachunek.

4.

Trust będący instytucją finansową jest rezydentem:

Art. 26Przeliczenia na złote polskie kwot wyrażonych w niniejszym dziale w dolarach amerykańskich

dokonuje się według kursu średniego dolara amerykańskiego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na:

Rozdział 2

Obowiązki raportujących instytucji finansowych

Art. 27

1.

Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do:

2.

Rejestrowanie czynności, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje rejestrację daty, rodzaju oraz opisu przeprowadzonej czynności i może następować z wykorzystaniem innych rejestrów prowadzonych w szczególności na potrzeby procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Art. 28

1.

Raportująca instytucja finansowa przechowuje:

2.

W przypadku likwidacji, połączenia, podziału oraz przekształcenia raportującej instytucji finansowej do przechowywania informacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619).

Art. 29Raportująca instytucja finansowa może korzystać z usług innych podmiotów w zakresie

wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszym dziale, z wyłączeniem przekazywania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych.

Odpowiedzialność za wykonanie obowiązków ponosi raportująca instytucja finansowa.

Art. 30

(uchylony)29)Przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

Rozdział 3

Procedury sprawozdawcze

Art. 31

1.

Obowiązkiem raportowania są objęte rachunki raportowane oraz rachunki nieudokumentowane.

2.

Z obowiązku raportowania wyłączone są:

3.

Nie uznaje się, że rachunek finansowy nie spełnia wymogu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, tylko dlatego, że może otrzymywać aktywa lub środki przenoszone z rachunku finansowego spełniającego wymogi określone w ust. 2 pkt 1 lit. a-d lub pkt 2, lub z funduszu emerytalnego lub rentowego spełniającego wymogi określone dla powszechnego funduszu emerytalnego, zamkniętego funduszu emerytalnego lub funduszu emerytalnego podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego.

4.

Nie uznaje się, że rachunek finansowy nie spełnia wymogu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. d, tylko dlatego, że taki rachunek finansowy może otrzymywać aktywa lub środki przenoszone z rachunku finansowego spełniającego wymogi określone w ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 lit. a-c, lub z co najmniej jednego funduszu emerytalnego lub rentowego spełniającego wymogi określone dla powszechnego funduszu emerytalnego, zamkniętego funduszu emerytalnego lub funduszu emerytalnego podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego.

Art. 32

1.

Z wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 6b, art. 27 oraz art. 28, jest wyłączona polska instytucja finansowa będąca:30)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

2.

Przez powszechny fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci, lub kombinacji tych świadczeń, na rzecz obecnych lub byłych pracowników co najmniej jednego pracodawcy lub osób przez nich wskazanych, pod warunkiem że fundusz:

3.

Przez powszechny fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się także fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci, lub kombinacji tych świadczeń, na rzecz obecnych lub byłych pracowników co najmniej jednego pracodawcy lub osób przez nich wskazanych, pod warunkiem że fundusz spełnia łącznie warunki określone w ust. 2 pkt 1 i 2 oraz co najmniej jeden z następujących warunków:

31 ust. 2 pkt 1;

2, 4 lub 5, lub do rachunków emerytalnych i rentowych, o których mowa w art. 31 ust.

2 pkt 1, lub dokonanie przeniesienia lub wypłaty środków przed wystąpieniem określonego zdarzenia skutkuje nałożeniem kar.

4.

Przez zamknięty fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się fundusz utworzony w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci na rzecz obecnych lub byłych pracowników co najmniej jednego pracodawcy lub osób przez nich wskazanych, pod warunkiem że:

5.

Przez fundusz emerytalny podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się fundusz utworzony przez podmiot rządowy, organizację międzynarodową lub bank centralny w celu zapewnienia świadczeń emerytalnych, rentowych lub świadczeń z tytułu śmierci na rzecz beneficjentów lub uczestników będących obecnymi lub byłymi pracownikami, osobami wskazanymi przez takich pracowników lub niebędących obecnymi lub byłymi pracownikami, jeżeli świadczenia zapewniane takim beneficjentom lub uczestnikom są wypłacane w zamian za usługi wykonane na rzecz podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej lub banku centralnego.

6.

Kwalifikowanym wystawcą kart kredytowych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest instytucja finansowa, która łącznie spełnia następujące warunki:

7.

Przez zwolnione przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się podmiot inwestujący regulowany przepisami ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034), pod warunkiem że wszystkie jednostki uczestnictwa, certyfikaty inwestycyjne albo prawa uczestnictwa tego przedsiębiorstwa są w posiadaniu osób fizycznych lub podmiotów niebędących osobami raportowanymi, z wyjątkiem pasywnego NFE kontrolowanego przez osoby kontrolujące będące osobami raportowanymi, lub wszystkie te jednostki, certyfikaty albo prawa są posiadane za pośrednictwem takich osób fizycznych lub podmiotów. Za zwolnione przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania uznaje się również podmiot inwestujący, który wyemitował certyfikaty inwestycyjne albo prawa uczestnictwa na okaziciela w formie dokumentu, pod warunkiem że:

8.

Przez dochód, który nie przynosi korzyści osobom prywatnym, rozumie się dochód osób będących beneficjentami programu rządowego realizowanego dla dobra ogółu lub w ramach zarządzania określoną dziedziną administracji. Nie stanowi dochodu, który nie przynosi korzyści osobom prywatnym, dochód tych osób pochodzący z prowadzenia przez podmiot rządowy działalności komercyjnej, w tym działalności bankowej.

Art. 33

1.

Raportująca instytucja finansowa przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o rachunkach raportowanych za okres roku kalendarzowego, zwaną dalej „informacją o rachunkach raportowanych”, w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego:

W przypadku rachunków raportowanych znajdujących się w posiadaniu osób z państw lub terytoriów innych niż państwo członkowskie obowiązek przekazania informacji o rachunkach raportowanych obejmuje rachunki raportowane znajdujące się w roku kalendarzowym w posiadaniu osób wyłącznie z tych państw i terytoriów, które zostały zamieszczone na liście, o której mowa w ust. 5, dotyczącej obowiązku raportowania za ten rok.

4.

Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków raportowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych corocznie, w terminie do dnia 31 marca, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” listę:

Art. 34

1.

Informacja o rachunkach raportowanych zawiera:

2.

Nie jest wymagane przekazanie informacji o:

3.

W przypadku gdy osoba raportowana lub podmiot posiada więcej niż jeden TIN, w informacji o rachunkach raportowanych należy zamieścić wszystkie posiadane przez tę osobę lub ten podmiot TIN.

4.

Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie posiada danych, o których mowa w ust.

2 pkt 1, jest obowiązana dołożyć starań, aby uzyskać te dane przed końcem drugiego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym dany istniejący rachunek został zidentyfikowany jako rachunek raportowany.

5.

Starania, o których mowa w ust. 4, oznaczają rzeczywiste działania podjęte w celu uzyskania od posiadacza rachunku raportowanego informacji o jego TIN i dacie urodzenia.

Działania te są podejmowane co najmniej raz w roku, od momentu zidentyfikowania istniejącego rachunku jako rachunku raportowanego, do końca roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym nastąpiła identyfikacja, i obejmują w szczególności:

Art. 35

1.

Informacja o rachunkach raportowanych wskazuje walutę, w której określone są saldo lub wartość rachunku raportowanego lub inne kwoty, o których mowa w art. 34 ust. 1.

2.

Jeżeli saldo lub wartość rachunku raportowanego są wyrażone w więcej niż jednej walucie, raportująca instytucja finansowa ustala walutę, w której takie saldo lub wartość zostaną wyrażone w informacji o rachunkach raportowanych.

3.

W celu określenia salda lub wartości rachunku raportowanego w walucie ustalonej zgodnie z ust. 1 raportująca instytucja finansowa przelicza saldo lub wartość rachunku, korzystając z tabeli kursów średnich ogłoszonej przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja o rachunkach raportowanych.

Art. 36

1.

Raportująca instytucja finansowa przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o rachunkach nieudokumentowanych za okres roku kalendarzowego, zwaną dalej „informacją o rachunkach nieudokumentowanych”, w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego:

2.

Informacja o rachunkach nieudokumentowanych zawiera:

3.

Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków nieudokumentowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 37

1.

Raportująca instytucja finansowa może skorygować uprzednio złożoną informację o rachunkach raportowanych oraz informację o rachunkach nieudokumentowanych.

2.

Uprawnienie do skorygowania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych:

3.

Korekta informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia składającego korektę o jej bezskuteczności.

Rozdział 4

Ogólne zasady należytej staranności

Art. 38Rachunek finansowy zostaje uznany za rachunek raportowany począwszy od dnia, w którym

został zidentyfikowany jako taki rachunek na podstawie procedur należytej staranności.

Art. 39Saldo lub wartość rachunku są określane na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który

sporządzana jest informacja o rachunkach raportowanych.

Art. 40

1.

W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych raportująca instytucja finansowa jest obowiązana sumować wszystkie rachunki finansowe prowadzone przez raportującą instytucję finansową lub podmiot powiązany, jednak wyłącznie w zakresie, w jakim:

2.

Współposiadaczowi rachunku finansowego przypisuje się całe saldo lub wartość posiadanych wspólnie rachunków finansowych do celów stosowania wymogów sumowania określonych w ust. 1.

Art. 41W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych posiadanych przez

osobę na potrzeby ustalenia, czy rachunek finansowy jest rachunkiem o wysokiej wartości, raportująca instytucja finansowa jest również obowiązana do sumowania wszystkich rachunków finansowych, o których opiekun klienta wie lub co do których ma podstawy sądzić, że rachunki te, z wyjątkiem rachunków powierniczych, są bezpośrednio lub pośrednio przez tę samą osobę założone, posiadane lub kontrolowane.

Art. 42W przypadkach, w których przepisy niniejszego działu przewidują odniesienie salda

lub wartości rachunku raportowanego do kwoty progowej, a saldo lub wartość ta wyrażone są w walucie obcej, saldo lub wartość rachunku raportowanego przelicza się na złote polskie według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień, na który ta kwota progowa jest określona, zaokrąglając w górę do pełnych złotych. Jeżeli dzień ten nie jest dniem roboczym, przeliczenia dokonuje się według kursu na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień, na który przepisy niniejszego działu określają kwotę progową.

Art. 43

1.

Na żądanie raportującej instytucji finansowej posiadacz rachunku oraz osoba kontrolująca są obowiązani składać oświadczenia o rezydencji podatkowej oraz przedstawiać dokumenty wymagane na podstawie procedur należytej staranności. Oświadczenia o rezydencji podatkowej są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składania fałszywych oświadczeń i zawierają klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

2.

Występując z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej, raportująca instytucja finansowa może dokonać wstępnego wypełnienia tego oświadczenia na podstawie posiadanych przez nią informacji lub informacji uzyskanych od posiadacza rachunku, w tym w toku procedury założenia rachunku finansowego, z wyłączeniem informacji o państwie rezydencji.

3.

Zakres informacji przedstawianych w oświadczeniu o rezydencji podatkowej obejmuje:

Art. 44

1.

Raportująca instytucja finansowa nie może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej posiadacza rachunku finansowego złożonego oświadczenia o rezydencji podatkowej lub dowodu w postaci dokumentu w przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nich zawartych.

2.

W odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa w celu ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą raportowaną, może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej tej osoby oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby kontrolującej.

3.

W odniesieniu do istniejących rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć jako dowód w postaci dokumentu klasyfikację określoną przez tę instytucję z wykorzystaniem znormalizowanego systemu kodowania działalności gospodarczej, przyjętą i wdrożoną przed dniem identyfikacji istniejącego rachunku, zgodnie z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do innych celów określonych w przepisach odrębnych, pod warunkiem braku wątpliwości co do poprawności i rzetelności tej klasyfikacji.

Art. 45Posiadacz rachunku finansowego jest obowiązany poinformować raportującą instytucję

finansową o zmianie okoliczności, która ma wpływ na jego rezydencję podatkową lub powoduje, że informacje zawarte w złożonym przez niego oświadczeniu o rezydencji podatkowej stały się nieaktualne, oraz złożyć raportującej instytucji finansowej odpowiednio zaktualizowane oświadczenie w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana okoliczności.

Art. 46Zmiana okoliczności, o których mowa w art. 45, obejmuje zmianę lub dodanie informacji

odnoszących się do statusu osoby jako osoby raportowanej, posiadacza rachunku, rachunku finansowego lub rachunku traktowanego, na podstawie zasad dotyczących sumowania rachunków określonych w art. 40 i art. 41, jako rachunku z nim powiązanego, jeżeli taka zmiana lub dodanie informacji wpływają na status osoby jako posiadacza rachunku lub osoby raportowanej.

Art. 47

1.

W przypadku zmiany okoliczności, o której mowa w art. 45, skutkującej powzięciem przez raportującą instytucję finansową wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji podatkowej instytucja finansowa nie uwzględnia tego oświadczenia i jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej, w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o takiej zmianie okoliczności.

2.

Do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej.

3.

W przypadku nieuzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej w terminie, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku zarówno jako rezydenta państwa ustalonego zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej oraz państwa, co do którego ma podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem do celów podatkowych na skutek wystąpienia zmiany okoliczności.

Art. 48

1.

Raportująca instytucja finansowa przyjmuje, że niebędący właścicielem beneficjent pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty otrzymujący świadczenie z tytułu śmierci nie jest osobą raportowaną, i nie traktuje rachunku finansowego posiadanego przez tego beneficjenta jako rachunku raportowanego, chyba że raportująca instytucja finansowa wie albo ma powody sądzić, że beneficjentem jest osoba raportowana.

2.

Raportująca instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjentem pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty jest osoba raportowana, jeżeli z informacji zgromadzonych przez raportującą instytucję finansową i związanych z beneficjentem wynika, że występują przesłanki określone w art. 50 ust. 2. W takim przypadku raportująca instytucja finansowa jest obowiązana stosować procedury określone w art. 50.

Art. 49W przypadku grupowej pieniężnej umowy ubezpieczenia lub grupowej umowy renty raportująca

instytucja finansowa może traktować rachunek finansowy, który służy do obsługi tych umów, jako rachunek finansowy niebędący rachunkiem raportowanym do dnia, w którym określona kwota staje się należna na rzecz pracownika, posiadacza świadectwa lub beneficjenta, jeżeli dany rachunek finansowy spełnia następujące warunki: