Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 września 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacj

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 26 września 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami Dział I - Przepisy ogólne Dział II - Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu Dział III - Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Obowiązki raportujących instytucji finansowych Rozdział 3 - Procedury sprawozdawcze Rozdział 4 - Ogólne zasady należytej staranności Rozdział 5 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków indywidualnych Rozdział 6 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków indywidualnych Rozdział 7 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków podmiotów Rozdział 8 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków podmiotów Rozdział 9 - Kontrola raportujących instytucji finansowych Rozdział 10 - Obowiązki organu Dział IIIA - Automatyczna wymiana informacji o sprzedawcach Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Procedury sprawozdawcze Rozdział 3 - Procedury należytej staranności Rozdział 4 - Procedury rejestracji operatorów platform Rozdział 5 - Kontrola raportujących operatorów platform Rozdział 6 - Obowiązki organu Dział IV - Automatyczna wymiana informacji o interpretacjach podatkowych i decyzjach w sprawach cen transferowych Dział V - Automatyczna wymiana informacji podatkowych o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów Dział VA - Automatyczna wymiana informacji o schematach podatkowych transgranicznych Dział VI - Kary pieniężne Dział VII - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe Rozdział 1 - Przepisy zmieniające Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i końcowe Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami   (Dz. U. z 2023 r. poz. 241), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 23 maja 2024 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 879) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 24 września 2024 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 8-20 i art. 22 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 879), które stanowią: „  Art. 8. Raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązany dopełnić do dnia 31 grudnia 2024 r. procedur określonych w dziale IIIA rozdziale 3 ustawy zmienianej w art. 1 w przypadku sprzedawców, którzy byli zarejestrowani na platformie na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 9. 1. Przepisy działu IIIA i działu VI ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 80cb ustawy zmienianej w art. 4 stosuje się również do podmiotu, który w dowolnym momencie w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy spełniał warunki uznania go za raportującego operatora platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 1, przy czym taki raportujący operator platformy jest obowiązany dopełnić: 1) do dnia 31 grudnia 2024 r. procedur określonych w dziale IIIA rozdziale 3 ustawy zmienianej w art. 1 - w przypadku sprzedawców, którzy w tym okresie byli zarejestrowani na platformie; 2) do dnia 31 stycznia 2025 r. procedur określonych w dziale IIIA rozdziale 2 ustawy zmienianej w art. 1 - w przypadku czynności, których wykonanie umożliwił w tym okresie sprzedawcom podlegającym raportowaniu zidentyfikowanym zgodnie z pkt 1; 3) do dnia 31 grudnia 2024 r. obowiązku jednorazowej rejestracji albo powiadomienia o dokonanym wyborze innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, o którym mowa odpowiednio w art. 75u ust. 1 i 2 oraz art. 75t ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 - w przypadku gdy termin określony odpowiednio w art. 75u ust. 1 i 2 oraz art. 75t ust. 5 upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 75o ust. 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się. 3. Nie podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 90b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 tej ustawy, posiadający dowody na to, że bezskutecznie wystąpił ponownie o informacje zgodnie z art. 75o ust. 4 tej ustawy lub że wystąpienie do sprzedawcy nie było możliwe, w przypadku czynności, których wykonanie umożliwił temu sprzedawcy w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy. W takim przypadku nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. 4. Jeżeli wyłączony operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 23 ustawy zmienianej w art. 1 rozpoczął działalność jako operator platformy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, realizuje obowiązek, o którym mowa w art. 75b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 31 grudnia 2024 r. Obowiązek, o którym mowa w art. 75b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, wykonywany po zakończeniu okresu sprawozdawczego, wyłączony operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 23 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązany po raz pierwszy spełnić w terminie do dnia 31 stycznia 2025 r. Art. 10. 1. Na potrzeby przekazania w 2025 r. informacji o sprzedawcach, o której mowa w art. 75b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przyjmuje się, że: 1) pierwszym okresem sprawozdawczym jest 2023 r.; 2) drugim okresem sprawozdawczym jest 2024 r. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej realizuje po raz pierwszy obowiązek, o którym mowa w art. 75ze ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 28 lutego 2025 r. Art. 11. Listę państw i terytoriów, o której mowa w art. 75a ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej po raz pierwszy w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 12. Do postępowań w sprawie udzielenia informacji podatkowych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 11 ust. 3 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Art. 13. 1. Przepisy art. 15 ust. 1 pkt 8 i ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do udzielania informacji podatkowych o dochodach uzyskanych po dniu 31 grudnia 2024 r. 2. Przepis art. 15 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się po raz pierwszy do udzielania informacji podatkowych o dochodach uzyskanych po dniu 31 grudnia 2023 r. Art. 14. Przepis art. 19 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do wniosków otrzymanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 15. Do postępowań w sprawie udzielenia informacji podatkowych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 23 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 16. Do postępowań w sprawie nałożenia kary pieniężnej, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 91 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Art. 17. Przepisy art. 71a ustawy zmienianej w art. 1 i art. 10a ustawy zmienianej w art. 6 stosuje się do obowiązków, o których mowa w tych przepisach, powstałych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, choćby dotyczące ich porozumienia zostały zawarte przed tym dniem. Art. 18. Do spraw, o których mowa w art. 4 ustawy zmienianej w art. 1, niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 19. Do czasu uzyskania zdolności operacyjnej przez bazę danych, o której mowa w art. 21 ust. 5 dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG   (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.)a)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1., Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje co roku Komisji Europejskiej statystyki dotyczące automatycznej wymiany informacji przekazywanych przez operatorów platform w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 1. Art. 20. Do dnia wejścia w życie art. 75b ust. 5 i art. 75u ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1 informacja o sprzedawcach, o której mowa w art. 75b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i formularz rejestracyjny, o którym mowa w art. 75u ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, są przesyłane w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa   (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.  ” „  Art. 22. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2024 r., z wyjątkiem: 1) art. 6 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2024 r.; 2) art. 1 pkt 25 w zakresie art. 75b ust. 5 i art. 75u ust. 10, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2025 r.  ”  . a) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1. Załącznik   -   Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1); 2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada 2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz. UE L 301 z 18.11.2015, str. 1); 3) dyrektywę Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w odniesieniu do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy (Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1). Dział I Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa: 1) zasady i tryb dokonywania wymiany informacji podatkowych z innymi państwami; 2) właściwość organów w zakresie wymiany informacji podatkowych z innymi państwami; 3) obowiązki instytucji finansowych w zakresie wymiany informacji podatkowych na wniosek właściwego organu; 4) obowiązki instytucji finansowych w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych o rachunkach raportowanych, o których mowa w dziale III, oraz zasady kontroli ich wykonywania; 5) obowiązki jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów, o której mowa w dziale V, w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych o tych jednostkach. 2. Ustawy nie stosuje się do wymiany informacji dla celów podatkowych na podstawie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych w Warszawie dnia 7 października 2014 r.   (Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158). Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) dyrektywie 2011/16/UE - rozumie się przez to dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG   (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1.; 2) informacjach podatkowych - rozumie się przez to informacje wymieniane z innymi państwami na podstawie ustawy, które mogą być istotne dla celów stosowania i wykonywania przepisów prawa podatkowego państw dokonujących wymiany tych informacji; 2a3)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 879), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2024 r.) naruszeniu ochrony danych - rozumie się przez to naruszenie bezpieczeństwa danych na skutek umyślnego działania niezgodnego z prawem, zaniedbania lub zdarzenia losowego, prowadzące do zniszczenia, utraty lub zmiany informacji lub innego zdarzenia polegającego na niewłaściwym lub nieuprawnionym dostępie do informacji, ujawnieniu lub wykorzystaniu informacji, w szczególności w odniesieniu do danych osobowych przekazywanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych, przy czym naruszenie to może dotyczyć poufności, dostępności lub integralności danych; 3) państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej; 4) rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378 - rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012   (Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 19); 5) ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych - rozumie się przez to ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych   (Dz. U. z 2024 r. poz. 226, 232, 854, 858, 859 i 863); 6) ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych - rozumie się przez to ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych   (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 oraz z 2024 r. poz. 232, 854 i 1222); 7) ustawie - Ordynacja podatkowa - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa   (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 879); 7a) ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - rozumie się przez to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu   (Dz. U. z 2023 r. poz. 1124, 1285, 1723 i 1843 oraz z 2024 r. poz. 850 i 1222); 8) właściwym organie - rozumie się przez to właściwą w sprawach podatkowych władzę danego państwa; 9) zagranicznym zakładzie - rozumie się przez to zagraniczny zakład, o którym mowa w art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Art. 3. W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, informacje podatkowe mogą być udostępniane właściwemu organowi, pod warunkiem że wykorzystywanie udostępnionych informacji podatkowych nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych umowach. Art. 4. 14)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione w art. 48 ust. 1-6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej   (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 556, 588, 641, 658, 760, 996, 1059, 1193, 1195, 1234, 1598, 1723 i 1860 oraz z 2024 r. poz. 850, 863, 879 i 1222.), na sporządzone na piśmie żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, są obowiązane do udzielenia informacji podatkowych w razie wystąpienia właściwego organu w zakresie i na zasadach określonych odpowiednio w: 1) ust. 3 i 4 oraz dziale II lub ratyfikowanych umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania i innych ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska; 2) ust. 4 i rozporządzeniu Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej   (Dz. Urz. UE L 268 z 12.10.2010, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 348 z 29.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 259 z 16.10.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 311 z 07.12.2018, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 62 z 02.03.2020, str. 1 i 13.. 1a7)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. W celu realizacji zadań związanych z wymianą informacji podatkowych instytucje obowiązane wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, na sporządzone na piśmie żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, są obowiązane do udzielenia informacji gromadzonych na potrzeby realizacji obowiązków związanych ze stosowaniem środków bezpieczeństwa finansowego wynikających z tej ustawy. 2. Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych. 38)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Zakres informacji podatkowych wymienianych z innymi państwami obejmuje informacje niezbędne do celów stosowania i wykonywania krajowych przepisów państwa właściwego organu, które są możliwe do pozyskania przez organy podatkowe na podstawie obowiązujących przepisów prawa i znajdują się w posiadaniu organu lub instytucji, o których mowa w ust. 1 i 1a. 48)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, obejmują wskazanie właściwego organu, który wystąpił o udzielenie informacji podatkowych, zakres żądanych informacji podatkowych, okres, którego żądane informacje podatkowe mają dotyczyć, termin ich przekazania oraz pouczenie o treści art. 90a. Art. 5. 1. Właściwym organem Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach wymiany informacji podatkowych z innymi państwami jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej i w tym zakresie przysługują mu uprawnienia organu podatkowego. 1a9)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Od decyzji i postanowień w sprawach z zakresu wymiany informacji podatkowych z innymi państwami wydanych w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nie służy odwołanie ani zażalenie, jednakże strona niezadowolona z decyzji, od której zgodnie z odrębnymi przepisami przysługuje odwołanie, lub postanowienia, na które zgodnie z odrębnymi przepisami służy zażalenie, może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji lub zażaleń na postanowienia. 1b9)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. W przypadku gdy zgodnie z odrębnymi przepisami właściwy do załatwienia sprawy z zakresu wymiany informacji podatkowych z innymi państwami w pierwszej instancji jest organ wyższego stopnia w stosunku do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, organem właściwym do załatwienia tej sprawy jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej. 2. (uchylony) 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może upoważnić osoby zatrudnione lub pełniące służbę w urzędach obsługujących organy Krajowej Administracji Skarbowej do bezpośredniej wymiany informacji podatkowych w związku z realizowaniem zadań z zakresu planowanych lub trwających jednoczesnych kontroli oraz do uczestnictwa w spotkaniach organizacyjnych dotyczących tych kontroli. Art. 5a10)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów działów III, IIIA i V: 1) dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje ogólne); 2) wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe). 2. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów działów III, IIIA i V (interpretację indywidualną). 3. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do wydawania interpretacji ogólnych, objaśnień podatkowych i interpretacji indywidualnych stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 1a ustawy - Ordynacja podatkowa. Art. 6. 1. Do ujawnienia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, upoważnionemu przez niego organowi Krajowej Administracji Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionemu przedstawicielowi informacji podatkowych w trybie i zakresie przewidzianych ustawą nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych. 2. Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na: 1) dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób do tego uprawnionych; 211)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.) sporządzonym na piśmie zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w tajemnicy; 3) regularnym testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i organizacyjnych; 4) zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w szczególności poprzez zagwarantowanie, by proces pozyskiwania i przekazywania danych osobowych podmiotom zewnętrznym wykorzystywał techniki kryptograficzne; 5) zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów informatycznych; 6) zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych; 7) określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych. Art. 6a. Do udostępniania informacji otrzymanych na podstawie ustawy oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a także porozumień zawartych na podstawie tych umów, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości   (Dz. U. z 2023 r. poz. 1206) w zakresie, w jakim jest to niezgodne z postanowieniami tych umów lub porozumień lub przepisami ustawy. Art. 6b12)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 oraz raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 są obowiązani do udzielenia osobie fizycznej, której informacje podatkowe dotyczą, informacji o: 1) gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji zgodnie z ustawą oraz 2) przysługującym tej osobie prawie do uzyskania od administratora danych informacji, jakie ma prawo od tego administratora danych uzyskać, w czasie wystarczającym do skorzystania z jej praw do ochrony danych osobowych, zanim informacje zostaną przekazane. 2. Raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 oraz raportujący operator platformy w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 zawiadamiają niezwłocznie odpowiednio osobę raportowaną w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 21 i sprzedawcę w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 18 o naruszeniu ochrony danych w zakresie ich danych osobowych gromadzonych i przetwarzanych na potrzeby automatycznej wymiany informacji, w przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo, że to naruszenie ochrony danych wpłynie negatywnie na ochronę ich danych osobowych. Art. 6c12)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. W przypadku gdy doszło do naruszenia ochrony danych w związku z ich przetwarzaniem przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na potrzeby wykonywania zadań wynikających z ustawy, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie zgłasza Komisji Europejskiej to naruszenie ochrony danych, a także wszelkie późniejsze działania zmierzające do usunięcia tego naruszenia ochrony danych. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawiesić w trybie natychmiastowym wymianę informacji podatkowych z państwem członkowskim, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, jeżeli to naruszenie ochrony danych nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane. O zawieszeniu wymiany informacji podatkowych Szef Krajowej Administracji powiadamia na piśmie Komisję Europejską oraz państwo członkowskie, którego to naruszenie ochrony danych dotyczy. 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wyjaśnia okoliczności naruszenia ochrony danych, powstrzymuje naruszenie ochrony danych i podejmuje działania naprawcze w celu usunięcia naruszenia ochrony danych, a jeżeli naruszenie ochrony danych nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane, występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o zawieszenie dostępu do wspólnej platformy stworzonej przez Unię Europejską na potrzeby wszystkich transmisji dokonywanych drogą elektroniczną między właściwymi organami państw członkowskich. 4. Po usunięciu naruszenia ochrony danych Szef Krajowej Administracji Skarbowej: 1) przekazuje Komisji Europejskiej informację o usunięciu tego naruszenia ochrony danych; 2) może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wspólne sprawdzenie, czy działania naprawcze podjęte w celu usunięcia naruszenia ochrony danych były skuteczne. 5. Szef Krajowej Administracji Skarbowej ustala procedury naprawcze na wypadek naruszenia ochrony danych, które niezwłocznie wdraża w życie w przypadku zaistnienia takiego naruszenia ochrony danych. Dział II Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu 13)Tytuł działu w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. Art. 7. Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi następuje na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub z urzędu. Art. 8. Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi nie obejmuje informacji podatkowych: 1) objętych przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi w zakresie podatku od towarów i usług, ceł oraz podatku akcyzowego; 2) dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne; 3) dotyczących opłaty skarbowej; 4) dotyczących należności o charakterze umownym, w szczególności wynagrodzeń za usługi użyteczności publicznej. Art. 9. 1. Organ podatkowy występuje z wnioskiem do właściwego organu państwa członkowskiego o udzielenie informacji podatkowych oraz udziela mu informacji podatkowych za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. 2. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe kolegium odwoławcze przekazują wniosek i informacje podatkowe Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem dyrektora izby administracji skarbowej właściwego miejscowo ze względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa albo samorządowego kolegium odwoławczego. Art. 1014)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Wniosek o udzielenie informacji podatkowych zawiera: 1) dane identyfikujące podmiot, którego informacje podatkowe mają dotyczyć, w tym imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres lub inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu, którego wniosek dotyczy, jeżeli dane te są dostępne; 2) wskazanie zakresu żądanych informacji podatkowych; 3) stwierdzenie, że wyczerpano możliwości uzyskania informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego; 4) zobowiązanie do objęcia tajemnicą udzielonych informacji podatkowych zgodnie z przepisami prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego; 5) wskazanie przewidywalnego związku informacji podatkowych, których dotyczy wniosek. 2. W celu wykazania przewidywalnego związku informacji podatkowych, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, organ podatkowy wskazuje co najmniej: 1) cel wykorzystania żądanych informacji podatkowych; 2) że zakres żądanych informacji podatkowych jest istotny do celów stosowania i wykonywania przepisów prawa podatkowego wnioskującego państwa członkowskiego. Art. 10a15)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. W przypadku gdy wniosek o udzielenie informacji podatkowych dotyczy grupy podatników, których nie można zidentyfikować indywidualnie, wniosek ten zawiera co najmniej: 1) szczegółowy opis grupy podatników; 2) wskazanie mających zastosowanie przepisów prawa oraz faktów, na podstawie których istnieją podstawy, aby sądzić, że podatnicy nie zastosowali się do obowiązujących przepisów prawa; 3) wyjaśnienie, w jaki sposób informacje podatkowe, których dotyczy wniosek, miałyby pomóc w ustaleniu, czy podatnicy zastosowali się do obowiązujących przepisów prawa; 4) w stosownych przypadkach - wskazanie faktów i okoliczności wskazujących na udział osoby trzeciej, która czynnie przyczyniła się do potencjalnego, niezgodnego z obowiązującymi przepisami prawa działania podatników. Art. 10b15)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Jeżeli w ocenie organu podatkowego występującego z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych istnieją przesłanki przeprowadzenia postępowania, kontroli lub czynności, organ ten występuje z uzasadnionym wnioskiem o ich przeprowadzenie. 2. Jeżeli w ocenie organu podatkowego przeprowadzenie postępowania, kontroli lub czynności, o przeprowadzenie których występuje z wnioskiem właściwy organ państwa członkowskiego, nie jest konieczne, niezwłocznie informuje się ten organ o przyczynach odmowy ich przeprowadzenia. Art. 11. 1. Wniosek właściwego organu państwa członkowskiego wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia informacji podatkowych. 2. Otrzymanie wniosku potwierdza się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej. 3. Postępowanie powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku.16)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. W przypadku gdy organ posiada już żądane informacje podatkowe, ich przekazanie następuje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. 3a. W toku postępowania mogą być przeprowadzane dowody w celu uzyskania informacji podatkowych objętych wnioskiem. 4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można uzgodnić z właściwym organem państwa członkowskiego, że przekazanie informacji podatkowych nastąpi w terminach innych niż określone w ust. 3. 517)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. W przypadku braku możliwości udzielenia informacji podatkowych we właściwym terminie zawiadamia się właściwy organ państwa członkowskiego, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku, podając przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu udzielenia informacji podatkowych oraz wskazując przewidywany termin udzielenia tych informacji, nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania wniosku. 6. Odmowa udzielenia informacji podatkowych następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Odmawiając udzielenia informacji podatkowych, podaje się przyczyny odmowy. Art. 12. 1. Jeżeli dane zawarte we wniosku właściwego organu państwa członkowskiego nie są wystarczające do udzielenia informacji podatkowych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, wzywa ten organ do nadesłania w wyznaczonym terminie danych uzupełniających. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminów, o których mowa w art. 11 ust. 3, rozpoczyna się od dnia następującego po dniu, w którym właściwy organ otrzymał brakujące dane. 3. W przypadku nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych. Art. 13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, jeżeli: 1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że właściwy organ państwa członkowskiego nie wyczerpał możliwości uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego; 2) organ podatkowy nie posiada uprawnień do uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych; 3) odrębne przepisy, w tym ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, uniemożliwiają udzielenie wnioskowanych informacji podatkowych lub wykorzystanie ich przez właściwy organ państwa członkowskiego dla celów wskazanych we wniosku; 4) udzielenie informacji podatkowych prowadziłoby do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa, tajemnicy przemysłowej, tajemnicy zawodowej lub procesu produkcyjnego; 5) udzielenie informacji podatkowych naruszyłoby porządek publiczny Rzeczypospolitej Polskiej; 6) właściwy organ państwa członkowskiego nie może udzielać informacji podatkowych o podobnym charakterze; 7) przepisy prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego nie zapewniają objęcia informacji podatkowych tajemnicą na takich samych zasadach, na jakich są chronione takie same informacje podatkowe uzyskane na podstawie przepisów prawa krajowego tego państwa. Art. 14. Wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym czasie wycofany. Art. 15. 118)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego dostępnych informacji podatkowych o dochodach z tytułu: 1) stosunku pracy; 2) stosunku służbowego; 3) spółdzielczego stosunku pracy; 4) pracy nakładczej; 5) zasiłków pieniężnych wypłaconych przez zakład pracy, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz przez płatników, o których mowa w art. 42e ust. 1 tej ustawy; 6) działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; 7) emerytur lub rent oraz innych świadczeń krajowych, o których mowa w art. 34 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; 8) praw autorskich lub praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również sprzedaży tych praw, należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how). 1a19)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Przepis ust. 1 ma zastosowanie do dochodów osiągniętych w roku podatkowym przez podatników: 1) podatku dochodowego od osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego - w przypadku dochodów z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1-8, 2) podatku dochodowego od osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium danego państwa członkowskiego - w przypadku dochodów z tytułów określonych w ust. 1 pkt 8 - które zostały wykazane w deklaracjach składanych przez płatników podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych. 2. Informacji podatkowych, o których mowa w ust. 1, udziela się co najmniej raz w roku, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, w którym te informacje stały się dostępne dla organów podatkowych. 320)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Informacje podatkowe, o których mowa w ust. 1, obejmują także numer identyfikacji podatkowej podatnika nadany przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu, jeżeli jest dostępny. Art. 16. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, gdy: 1) uprawdopodobnione jest uszczuplenie należności podatkowych lub obejście przepisów prawa podatkowego państwa członkowskiego; 2) korzystanie przez podatnika z ulg podatkowych może być podstawą powstania obowiązku podatkowego lub zwiększenia zobowiązania podatkowego w państwie członkowskim; 3) ustalenia postępowania podatkowego lub kontrolnego dokonane na podstawie informacji podatkowych uzyskanych od właściwego organu państwa członkowskiego mogą być użyteczne do prawidłowego określania podstaw opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udzielić z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego informacji podatkowych, które mogą być mu przydatne. 3. Udzielenie informacji podatkowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia uzyskania dostępu do tych informacji. 4. Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 17. 1. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego działającego z urzędu, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych, potwierdza ich otrzymanie. 2. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej. Art. 1821)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji podatkowych. Art. 19. 122)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wymiany informacji podatkowych, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, na jego wniosek lub z własnej inicjatywy, porozumienia w zakresie obecności upoważnionych przedstawicieli organów tych państw w urzędach oraz osobistego lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej udziału tych przedstawicieli w postępowaniach w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowaniach podatkowych lub czynnościach kontrolnych, przeprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego. 2. Porozumienia nie mogą dotyczyć podmiotów, o których mowa w art. 13a ustawy - Ordynacja podatkowa, w przypadku nadania im uprawnień organów podatkowych. 2a23)Dodany przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Odpowiedzi na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego udziela się w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odmowa zawarcia porozumienia wymaga uzasadnienia. 324)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Jeżeli w aktach sprawy są zawarte informacje podatkowe, których dotyczy wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, przedstawiciele właściwego organu tego państwa, w ramach zawartych porozumień, otrzymują kopie dokumentów zawierających te informacje. 4. Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego biorący udział w postępowaniu w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowaniu podatkowym lub czynnościach kontrolnych mogą, osobiście lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w ramach zawartego porozumienia:25)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 1) zadawać pytania świadkowi oraz stronie w ramach przeprowadzanego dowodu z zeznań świadka lub przesłuchania strony, 2) przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą - w zakresie, w jakim służy to wymianie informacji podatkowych. Art. 20. Informacje podatkowe otrzymane od właściwego organu państwa członkowskiego można przekazać innemu właściwemu organowi państwa członkowskiego po uprzednim zawiadomieniu właściwego organu państwa członkowskiego, od którego pochodzą te informacje, o zamiarze ich przekazania i niewniesieniu przez ten organ sprzeciwu w terminie 10 dni roboczych od dnia zawiadomienia. Art. 21. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego, przesyła informację zwrotną na temat wykorzystania otrzymanego materiału, jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego zwrócił się o taką informację. Informację zwrotną przesyła się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez organ wiadomości o sposobie wykorzystania otrzymanych informacji podatkowych. Art. 22. Wymiana informacji podatkowych następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowych formularzy do wymiany informacji, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378. W przypadku braku możliwości wymiany informacji podatkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymiany dokonuje się w postaci papierowej. Art. 22a26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego o przeprowadzenie wspólnej kontroli oraz wyrazić zgodę na przeprowadzenie wspólnej kontroli na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego. 2. Przez wspólną kontrolę rozumie się kontrole, postępowania wyjaśniające oraz inne działania podejmowane przez państwa członkowskie w ramach wykonywania swoich obowiązków w celu zapewnienia właściwego stosowania przepisów podatkowych, prowadzone wspólnie przez właściwe organy co najmniej dwóch państw członkowskich i dotyczące co najmniej jednej osoby ponoszącej odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, przy czym przez osobę tę rozumie się: 1) osobę fizyczną; 2) osobę prawną; 3) jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej; 4) inną niż określona w pkt 1-3 konstrukcję prawną, będącą w posiadaniu aktywów lub zarządzającą aktywami, które, wraz z dochodem pochodzącym z tych aktywów, podlegają opodatkowaniu. 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela odpowiedzi na wniosek w sprawie przeprowadzenia wspólnej kontroli w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odmowa uwzględnienia wniosku wymaga uzasadnienia. 4. Przed rozpoczęciem wspólnej kontroli Szef Krajowej Administracji Skarbowej uzgadnia z właściwym organem państwa członkowskiego sposób jej skoordynowania, w tym język komunikacji, i prowadzenia czynności w ramach wspólnej kontroli. Art. 22b26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Czynności przeprowadzane w ramach wspólnej kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi się zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego biorący udział we wspólnej kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mają prawo: 1) przesłuchiwać świadków oraz strony w ramach przeprowadzanego dowodu z zeznań świadka lub przesłuchania strony; 2) przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą. 3. W przypadku wspólnej kontroli, w ramach której czynności mają być prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej: 1) wyznacza osoby zatrudnione lub funkcjonariuszy pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, którzy będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiedzialni za nadzorowanie i koordynowanie wspólnej kontroli, lub 2) występuje o wyznaczenie osób zatrudnionych w organach podatkowych innych niż organy Krajowej Administracji Skarbowej, które będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiedzialne za nadzorowanie i koordynowanie wspólnej kontroli. 4. Do obowiązków osób i funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 3, należy także zapewnienie, aby upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego, którzy uczestniczą w czynnościach prowadzonych w ramach wspólnej kontroli, dokonywali przesłuchań, analizowali dokumentację oraz dokonywali innych czynności w ramach wspólnej kontroli, wraz z osobami i funkcjonariuszami, o których mowa w ust. 3, zgodnie z uzgodnieniami, o których mowa w art. 22a ust. 4, oraz przepisami prawa obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 22c26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Czynności przeprowadzane w ramach wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego prowadzi się zgodnie z przepisami prawa i wymogami proceduralnymi obowiązującymi w tym państwie członkowskim. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej: 1) wyznacza osoby zatrudnione lub funkcjonariuszy pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, którzy będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, uczestniczyć we wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, lub 2) występuje o wyznaczenie osób zatrudnionych w organach podatkowych innych niż organy Krajowej Administracji Skarbowej, które będą, jako upoważnieni przedstawiciele właściwego organu Rzeczypospolitej Polskiej, uczestniczyć we wspólnej kontroli na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego. 3. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w ust. 2, nie mogą wykonywać uprawnień, które wykraczałyby poza zakres uprawnień przyznany im na mocy przepisów prawa obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w ust. 2, dążą do uzgodnienia z upoważnionymi przedstawicielami właściwego organu państwa członkowskiego faktów oraz okoliczności istotnych dla celów wspólnej kontroli oraz na podstawie wyników wspólnej kontroli dążą do osiągnięcia porozumienia w sprawie sytuacji podatkowej osoby, której dotyczy wspólna kontrola. Art. 22d26)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. 1. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w art. 22b ust. 3 oraz art. 22c ust. 2, we współpracy z właściwym organem państwa członkowskiego sporządzają sprawozdanie końcowe z przeprowadzenia wspólnej kontroli. 2. Sprawozdanie końcowe zawiera opis ustaleń dokonanych w ramach wspólnej kontroli. 3. Osoby i funkcjonariusze, o których mowa w art. 22b ust. 3 oraz art. 22c ust. 2, włączają sprawozdanie końcowe oraz dowody zgromadzone w trakcie prowadzenia wspólnej kontroli do akt sprawy objętej wspólną kontrolą. 4. Ustalenia sprawozdania końcowego obejmujące sprawy, w zakresie których właściwe organy prowadzące wspólną kontrolę osiągnęły porozumienie, są wiążące dla organu, który uwzględnia je w rozstrzygnięciach podejmowanych w sprawie objętej wspólną kontrolą. 5. Właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczący we wspólnej kontroli, w terminie 60 dni od dnia sporządzenia sprawozdania końcowego, doręcza kopię tego sprawozdania osobie, której ona dotyczy. 6. Osobie, której dotyczy wspólna kontrola, przysługują prawa i ciążą na niej obowiązki takie jak w ramach odpowiedniej kontroli, postępowania wyjaśniającego lub innych działań prowadzonych bez udziału upoważnionych przedstawicieli właściwego organu państwa członkowskiego. Art. 23. 127)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. W sprawach nieuregulowanych w art. 8-14 stosuje się odpowiednio przepisy: 1) działu IV rozdziałów 1, 2 i 5, rozdziału 6, z wyłączeniem art. 156 § 2 i 3, rozdziałów 8 i 9, rozdziału 11, z wyłączeniem art. 182-185, rozdziału 14 oraz art. 143 ustawy - Ordynacja podatkowa; 2) działu IV ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej. 2. Do doręczania pism w zakresie spraw, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się przepisy art. 154a i art. 154b ustawy - Ordynacja podatkowa. Dział III Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 24. 1. Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o: 1) aktywach finansowych - rozumie się przez to w szczególności:28)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. a) papier wartościowy, b) udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, c) ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej, d) towarowy instrument pochodny, e) swap, f) umowę ubezpieczenia, g) umowę renty, h) kontrakty terminowe typu future, kontrakty terminowe typu forward lub opcje, dla których instrumentem bazowym są aktywa finansowe określone w lit. a-g, i) udział w prawach przysługujących osobie współuprawnionej z papieru wartościowego, umowy swapu, umowy ubezpieczenia lub umowy renty, j) rzeczywiste prawo własnościowe w truście - przy czym aktywa finansowe nie obejmują niedłużnego, bezpośredniego udziału w nieruchomości; 2) aktywnym NFE - rozumie się przez to NFE spełniający jedno z następujących kryteriów: a) mniej niż 50 % dochodu brutto NFE za poprzedni rok kalendarzowy stanowi dochód pasywny, przez który rozumie się przychody z dywidend i inne przychody z udziału w zyskach osób prawnych, przychody ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także przychody z praw autorskich, praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, a także zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych, oraz mniej niż 50 % aktywów posiadanych przez NFE w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego stanowią aktywa, które przynoszą dochód pasywny lub są posiadane dla osiągania dochodu pasywnego, b) akcje NFE są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych lub NFE jest podmiotem powiązanym podmiotu, którego akcje są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych, c) NFE jest podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, bankiem centralnym lub podmiotem będącym w całości własnością co najmniej jednego z tych podmiotów, d) czynności dokonywane przez NFE obejmują głównie posiadanie, w całości lub w części, wyemitowanych akcji co najmniej jednej jednostki zależnej lub zapewnienie finansowania i świadczenia usług tym jednostkom zależnym, które prowadzą działalność w branżach lub sektorach innych niż działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli działa jako fundusz private equity, fundusz venture capital, fundusz typu leveraged buyout (LBO) lub jakikolwiek inny instrument inwestycyjny, którego celem jest nabycie lub finansowanie spółek, a następnie posiadanie udziałów w tych spółkach jako aktywów trwałych do celów inwestycji, e) NFE nie prowadził ani nie prowadzi działalności gospodarczej, jednakże inwestuje kapitał w aktywa z zamiarem prowadzenia działalności innej niż działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli upłynęły 24 miesiące od dnia utworzenia tego NFE, f) NFE nie był instytucją finansową przez ostatnie 5 lat oraz jest w trakcie procesu likwidacji aktywów lub reorganizacji z zamiarem kontynuowania lub wznowienia działalności w zakresie innym niż działalność instytucji finansowej, g) NFE zajmuje się głównie transakcjami finansowymi lub zabezpieczającymi z podmiotami powiązanymi, które nie są instytucjami finansowymi, lub na rzecz tych podmiotów oraz nie zapewnia finansowania ani nie świadczy usług zabezpieczających na rzecz innego podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym, pod warunkiem że grupa tych powiązanych podmiotów prowadzi przede wszystkim działalność inną niż działalność instytucji finansowej, h) NFE spełnia łącznie następujące kryteria:   -   został utworzony i działa w państwie rezydencji wyłącznie dla celów religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych, sportowych lub edukacyjnych lub został utworzony i działa w tym państwie jako organizacja zawodowa, organizacja przedsiębiorców, izba handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza, organizacja obywatelska lub organizacja prowadzona wyłącznie w celu wspierania opieki społecznej,   -   jest zwolniony z podatku dochodowego w państwie rezydencji,   -   nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami dochodu lub aktywów NFE,   -   przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE nie pozwalają na przekazanie ani wykorzystanie jego dochodu lub aktywów na rzecz osoby prywatnej lub podmiotu niebędącego podmiotem prowadzącym działalność charytatywną, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie przekazanie lub wykorzystanie jest dokonywane zgodnie z prowadzoną przez NFE działalnością charytatywną, w ramach zapłaty wynagrodzenia za wykonane usługi lub zapłaty odzwierciedlającej wartość rynkową nabytego przez ten podmiot majątku,   -   przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE wymagają, aby w przypadku likwidacji lub rozwiązania tego NFE wszystkie jego aktywa zostały przekazane podmiotowi rządowemu lub organizacji pożytku publicznego lub przypadły w udziale państwu rezydencji tego NFE lub jednostce terytorialnej niższego szczebla danego państwa; 3) banku centralnym - rozumie się przez to instytucję określoną przez prawo lub wyznaczoną przez rząd jako centralny organ - inny niż rząd danego państwa - emitujący instrumenty przeznaczone do obiegu jako waluta niezależnie od tego, czy instytucja ta jest w całości lub w części własnością tego państwa; 4) dowodzie w postaci dokumentu - rozumie się przez to: a) certyfikat rezydencji, o którym mowa w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, b) w przypadku osoby fizycznej - dowód tożsamości wystawiony przez upoważniony organ, który wskazuje tożsamość osoby fizycznej i jest używany do jej identyfikacji, c) w przypadku podmiotu - urzędową dokumentację wystawioną przez upoważniony organ, zawierającą nazwę podmiotu oraz adres głównego miejsca prowadzenia działalności w danym państwie będącym miejscem jego rezydencji, albo wskazującą państwo, w którym podmiot ten został zarejestrowany lub utworzony; w odniesieniu do istniejących rachunków podmiotów raportujące instytucje finansowe mogą użyć jako dowodu w postaci dokumentu każdej klasyfikacji znajdującej się w dokumentacji raportującej instytucji finansowej w odniesieniu do danego posiadacza rachunku, utrwalonej przez daną raportującą instytucję finansową zgodnie z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do celów określonych w przepisach prawa innych niż cele podatkowe, która została:   -   określona na podstawie znormalizowanego systemu kodowania działalności gospodarczej oraz   -   wdrożona przez daną raportującą instytucję finansową przed datą wykorzystaną do zaklasyfikowania danego rachunku finansowego jako rachunku istniejącego, pod warunkiem że raportująca instytucja finansowa nie posiada informacji o tym, że ta klasyfikacja jest niepoprawna lub nierzetelna, d) zbadane sprawozdanie finansowe, dokument przedstawiający historię kredytową lub oceniający zdolność kredytową wystawiony przez osobę trzecią, wniosek o ogłoszenie upadłości oraz sprawozdanie organu nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych; 5) grupowej pieniężnej umowie ubezpieczenia - rozumie się przez to pieniężną umowę ubezpieczenia, zapewniającą ochronę ubezpieczeniową osób fizycznych, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, izby gospodarczej, związku zawodowego, innego stowarzyszenia lub grupy, oraz przewidującą zapłatę składki od każdego członka grupy lub członka kategorii w ramach grupy, która jest określona bez względu na indywidualne cechy zdrowotne danego członka lub kategorii członków danej grupy, jednakże z uwzględnieniem wieku, płci i nałogu palenia; 6) grupowej umowie renty - rozumie się przez to umowę renty, na podstawie której uprawnionymi są osoby fizyczne, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, stowarzyszenia, związku zawodowego lub innej grupy; 7) instytucji depozytowej - rozumie się przez to podmiot, który przyjmuje depozyty w ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej, w tym: a) bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku krajowego za granicą oraz oddział banku zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe   (Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 oraz z 2024 r. poz. 879), b) instytucję kredytową oraz oddział instytucji kredytowej, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, c) spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową; 8) instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję powierniczą, instytucję depozytową, podmiot inwestujący lub zakład ubezpieczeń; 9) instytucji finansowej z państwa uczestniczącego - rozumie się przez to instytucję finansową będącą rezydentem państwa uczestniczącego, z wyłączeniem oddziałów i przedstawicielstw tej instytucji finansowej mających siedzibę poza danym państwem uczestniczącym, oraz oddział instytucji finansowej, która nie jest rezydentem państwa uczestniczącego, jeżeli ten oddział ma siedzibę w danym państwie uczestniczącym; 10) instytucji powierniczej - rozumie się przez to podmiot, który - w ramach istotnej części swojej działalności gospodarczej - przechowuje aktywa finansowe na rachunek innych osób, przy czym uważa się, że przechowywanie aktywów finansowych na rachunek innych osób stanowi istotną część działalności gospodarczej podmiotu, jeżeli jego przychody brutto przypadające na przechowywanie aktywów finansowych i na związane z tym usługi finansowe stanowią co najmniej 20 % przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących okresów: a) okresie 3 lat kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest dokonywane ustalenie tego udziału lub ostatniego dnia roku o …