📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 22 listopada 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi
Dział I - Przepisy wstępne
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych
Rozdział 3 - Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego
Rozdział 4 - Skład sądu
Rozdział 5 - Wyłączenie sędziego
Dział II - Strony
Rozdział 1 - Zdolność sądowa i procesowa
Rozdział 2 - Strony i uczestnicy postępowania
Rozdział 3 - Pełnomocnicy
Dział III - Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym
Rozdział 1 - Pisma w postępowaniu sądowym
Rozdział 2 - Skarga
Rozdział 3 - Wniosek o wszczęcie postępowania
Rozdział 3a - Sprzeciw od decyzji
Rozdział 4 - Doręczenia
Rozdział 5 - Terminy
Rozdział 6 - Uchybienie i przywrócenie terminu
Rozdział 7 - Posiedzenia sądowe
Rozdział 8 - Postępowanie mediacyjne i uproszczone
Rozdział 9 - Zawieszenie i podjęcie postępowania
Rozdział 10 - Orzeczenia sądowe
Rozdział 11 - Prawomocność orzeczeń
Dział IV - Środki odwoławcze
Rozdział 1 - Skarga kasacyjna
Rozdział 2 - Zażalenie
Dział V - Koszty postępowania
Rozdział 1 - Zwrot kosztów postępowania między stronami
Rozdział 2 - Koszty sądowe
Rozdział 3 - Zwolnienie od kosztów sądowych
Dział VI - Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego
Dział VII - Wznowienie postępowania
Dział VIIA - Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Dział VIII - Wykonywanie orzeczeń sądowych
Dział IX - Postępowanie w razie zaginięcia lub zniszczenia akt
Dział X - Przepisy z zakresu postępowania w obrocie zagranicznym
Dział XI - Przepis końcowy
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 183, z 2015 r. poz. 1311, z 2016 r. poz. 1579, z 2018 r. poz. 696 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60, 848 i 934),
2)
ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
edukacji prawnej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1467),
3)
ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej
(Dz. U. poz. 1629),
4)
ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 11),
5)
ustawą z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 934),
6)
ustawą z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2070),
7)
ustawą z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego
opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych
(Dz. U. poz. 2200),
8)
ustawą z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2294)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 22 listopada 2019 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 10 ust. 2 i art. 11 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 183, z 2015 r. poz. 1311, z 2016 r. poz. 1579, z 2018 r. poz. 696 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60, 848 i 934), które stanowią:
Art. 10.
„2. Do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4,
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego przepisu, stosuje się
przepisy dotychczasowe, z tym że w postępowaniach tych strona może dokonać wyboru
wnoszenia pism za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wykorzystywanego przez
sąd do obsługi doręczeń oraz ich doręczania przez sąd za pomocą środków komunikacji
elektronicznej.
”
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 8 lit. a, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 3 pkt 29, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;
3)
art. 4, który wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.
”
;
2)
art. 17 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej
oraz edukacji prawnej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1467), który stanowi:
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 15 lit. f oraz pkt 16 w zakresie dodawanego art. 11a i art. 11b, które
wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 5 w zakresie dodawanego art. 3b, pkt 9, pkt 10 lit. a tiret pierwsze i
tiret drugie w zakresie dodawanego pkt 6b, pkt 11 w zakresie art. 8 ust. 1-7, 9 i
10, pkt 13, pkt 14 lit. a w zakresie pkt 2 oraz lit. b, pkt 15 lit. a-d, i, l, n oraz
o, pkt 18 i 19 oraz art. 9-15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 1 pkt 15 lit. j oraz pkt 16 w zakresie dodawanego art. 11c, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2020 r.
”
;
3)
art. 125, art. 129 i art. 135 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
przedsiębiorstwem osoby fizycznej
(Dz. U. poz. 1629), które stanowią:
„
Art. 125.
Przepisy ustawy stosuje się, jeżeli śmierć przedsiębiorcy nastąpiła po dniu poprzedzającym
dzień wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 129.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 63 i art. 91, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
”
„
Art. 135.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 30, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 2 i art. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 11), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy
(kodeks wizowy) (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2011,
str. 9, Dz. Urz. UE L 58 z 29.02.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str.
1, Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str.
39).
”
„
Art. 2.
Do postępowań o wydanie wiz, o których mowa w art. 2 pkt 2-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia
13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje
się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
”
„
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 5-8 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 934), które stanowią:
„
Art. 5.
Do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy
dotychczasowe, z tym że:
1)
w postępowaniach tych strona może dokonać wyboru wnoszenia pism za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego wykorzystywanego przez sąd do obsługi doręczeń oraz ich doręczania
przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
2)
do pierwszego pisma wniesionego przez stronę w danej sprawie po dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 46 § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
Uwierzytelnienie strony w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 12a §
5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do czasu przyłączenia
tego systemu do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej wymaga użycia:
1)
profilu zaufanego albo
2)
danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego.
Art. 7.
1.
Organ, o którym mowa w art. 54 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, dostosuje system elektronicznego
zarządzania dokumentacją w rozumieniu przepisów o narodowym zasobie archiwalnym i
archiwach, do szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania akt
sprawy, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54 § 5 ustawy zmienianej
w art. 1, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Do czasu dostosowania systemu, o którym mowa w ust. 1, organ przekazuje akta sprawy
do sądu w sposób przewidziany dla akt prowadzonych w postaci papierowej.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przekazywania przez ministra właściwego
do spraw zagranicznych akt sprawy, której dotyczy skarga wniesiona za pośrednictwem
konsula.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.
”
;
6)
art. 25 i art. 29 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2070), które stanowią:
„
Art. 25.
Do postępowań sądowych w sprawach dotyczących postępowań egzekucyjnych i zabezpieczających,
wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 7 i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 29.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 88, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 11, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;
4)
art. 1 pkt 49-52 i 89, art. 2 pkt 10 i 12, art. 4, art. 9, art. 13 ust. 2 pkt 2 i
art. 14 ust. 2 pkt 1, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5)
art. 1 pkt 82 lit. a i b, art. 2 pkt 17 oraz art. 12, które wchodzą w życie z dniem
20 lutego 2021 r.;
6)
art. 1 pkt 12 w zakresie art. 26c § 5 pkt 2 lit. b oraz pkt 13 w zakresie art. 26ca
§ 3 pkt 2 lit. b, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia;
7)
art. 1 pkt 55, art. 2 pkt 16 lit. b, art. 13 ust. 2 pkt 4 oraz art. 14 ust. 2 pkt
3, które wchodzą w życie po upływie 24 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
odnośnika nr 1 oraz art. 130 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących
podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych
(Dz. U. poz. 2200), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Rady (UE) 2017/1852 z dnia 10 października 2017 r. w sprawie mechanizmów
rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w Unii Europejskiej
(Dz. Urz. UE L 265 z 14.10.2017, str. 1).
”
„
Art. 130.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 117-120, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 108 pkt 3, 4 i 8 oraz art. 109 pkt 3, 4, 8, 9 i pkt 10 lit. a i c, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;
3)
art. 109 pkt 10 lit. b w zakresie art. 15e ust. 15 pkt 2, i pkt 11, art. 110, art.
111 pkt 2 lit. b, pkt 3, 5, 6, 9, 11, pkt 19 lit. b, pkt 21 w zakresie art. 295a §
2, pkt 22, pkt 23 lit. b i pkt 25, art. 115 pkt 1-6, art. 116 pkt 1 lit. a w zakresie
art. 76 pkt 1 lit. b, oraz lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.
”
;
8)
art. 15 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2294), który stanowi:
„
Art. 15.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., w zakresie dotyczącym
rejestrów publicznych innych niż rejestr danych kontaktowych osób fizycznych;
2)
art. 5 i art. 9, które wchodzą w życie z dniem 28 kwietnia 2020 r.;
3)
art. 6 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 12 stycznia 2020 r.;
4)
art. 7:
a)
pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 28 kwietnia 2020 r.,
b)
pkt 1-3 i 5-7, które wchodzą w życie z dniem 28 maja 2020 r.;
5)
art. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
”
.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi
Dział I
Przepisy wstępne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w
sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach,
do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).
Art. 2.
Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne.
Art. 3.
§ 1.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują
środki określone w ustawie.
§ 2.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje
orzekanie w sprawach skarg na:
1)
decyzje administracyjne;
21)Utracił moc z dniem 28 grudnia 2017 r. rozumiany jako wyłączający możliwość wniesienia
skargi do sądu administracyjnego na postanowienie w przedmiocie zażalenia na postanowienie
wydane wskutek wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 84c ust. 1 ustawy z dnia
2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168),
na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt
SK 37/15 (Dz. U. poz. 2451).)
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo
kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
32)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 3.)
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy
zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego
zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie
zgłoszonego zarzutu;
33)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
2070), która wejdzie w życie z dniem 30 lipca 2020 r.)
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje
zażalenie;
4)
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej
dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów
lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i
2200.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji
Skarbowej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a)
pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5)
akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów
administracji rządowej;
6)
akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone
w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7)
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8)
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt
1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9)
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych
niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących
uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania
administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
§ 2a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie
art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
§ 3.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych
przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Art. 4.
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu
terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa
nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami
administracji rządowej.
Art. 5.
Sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach:
1)
wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami
administracji publicznej;
2)
wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi;
3)
odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji
publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa;
45)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie
ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz.
11), która weszła w życie z dniem 4 marca 2019 r.)
wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz:
a)
o których mowa w art. 2 pkt 2-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia
13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy)
(Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2011,
str. 9, Dz. Urz. UE L 58 z 29.02.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str.
1, Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str.
39.,
b)
wydawanych cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,
w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin
(Dz. U. z 2019 r. poz. 293);
5)
zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydawanych przez
konsulów.
Art. 6.
Sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie
bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych
pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań.
Art. 7.
Sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia
sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu.
Art. 8.
§ 1.
Prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wziąć udział w każdym toczącym się
postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie
postępowania, jeżeli według ich oceny wymagają tego ochrona praworządności lub praw
człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują im prawa strony.
§ 2.
Rzecznik Praw Dziecka może wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także
wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania,
jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praw dziecka. W takim przypadku przysługują
mu prawa strony.
§ 3.
Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców może wziąć udział w każdym toczącym się
postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie
postępowania, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praw mikroprzedsiębiorcy,
małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495). W takim przypadku przysługują mu prawa strony.
Art. 9.
Organizacja społeczna, w zakresie swojej działalności statutowej, może brać udział
w postępowaniu w przypadkach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 10.
Rozpoznanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 11.
Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia
przestępstwa wiążą sąd administracyjny.
Art. 12.
Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika
postępowania.
Art. 12a7)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie
ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 183, z 2015 r. poz. 1311, z 2016 r. poz. 1579,
z 2018 r. poz. 696 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60, 848 i 934), która weszła w życie
z dniem 31 maja 2019 r..
§ 1.
Dla każdej sprawy z zakresu, o którym mowa w art. 1, tworzy się akta. Akta są tworzone
w postaci elektronicznej lub papierowej.
§ 2.
Akta w postaci elektronicznej są przetwarzane z wykorzystaniem systemu elektronicznego
zarządzania dokumentacją w rozumieniu przepisów o narodowym zasobie archiwalnym i
archiwach.
§ 3.
Akta w postaci papierowej są przetwarzane w tej postaci oraz z wykorzystaniem systemu
elektronicznego zarządzania dokumentacją w rozumieniu przepisów o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach.
§ 4.
Akta sprawy udostępnia się stronom postępowania. Strony mają prawo przeglądać akta
sprawy i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt.
§ 5.
Sąd, w odniesieniu do akt w postaci elektronicznej, udostępnia stronom akta sprawy
w swoim systemie teleinformatycznym, po uwierzytelnieniu strony w sposób określony
w art. 20a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848 i 1590).
§ 5a.
Pełnomocnik, w celu uzyskania dostępu do akt sprawy w postaci elektronicznej, przed
uwierzytelnieniem w sposób, o którym mowa w § 5, podaje sądowi swój numer PESEL, jeżeli
jest obowiązany do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku.
§ 6.
Akta wszystkich zakończonych prawomocnie spraw sądowoadministracyjnych przechowuje
się we właściwym sądzie administracyjnym przez okres niezbędny ze względu na rodzaj
i charakter sprawy oraz znaczenie materiałów zawartych w aktach jako źródła informacji.
§ 7.
Po okresie przechowywania w sądzie akta sprawy podlegają przekazaniu do właściwych
archiwów państwowych albo zniszczeniu.
§ 8.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób tworzenia i przetwarzania akt, o których mowa w § 1;
2)
warunki i tryb przechowywania i przekazywania akt wojewódzkich sądów administracyjnych
i Naczelnego Sądu Administracyjnego;
3)
warunki i tryb niszczenia akt, o których mowa w § 1 i w pkt 2, po upływie okresu ich
przechowywania.
§ 9.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 8,
uwzględni w szczególności warunki elektronicznego zarządzania dokumentacją, w rozumieniu
przepisów, o których mowa w § 2 i 3, rodzaje spraw oraz właściwe zabezpieczenie akt
przed dostępem osób nieuprawnionych, utratą tych akt lub ich zniszczeniem.
Art. 12b8)Dodany przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
§ 1.
Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument
elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a.
§ 2.
W postępowaniu dokumenty elektroniczne wnosi się do sądu administracyjnego przez elektroniczną
skrzynkę podawczą, a sąd doręcza takie dokumenty stronom za pomocą środków komunikacji
elektronicznej na warunkach określonych w art. 74a.
§ 3.
Sąd administracyjny w celu doręczania pism w postępowaniu przekształca postać otrzymanych
od stron pism:
1)
w przypadku otrzymanego pisma w formie dokumentu elektronicznego, przez sporządzenie
uwierzytelnionego wydruku, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne, jeżeli strona nie stosuje środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism;
2)
w przypadku otrzymania pisma w postaci papierowej, poprzez sporządzenie uwierzytelnionej
kopii w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli strona stosuje środki komunikacji
elektronicznej do odbioru pism.
§ 4.
Przepisy dotyczące zastosowania środków komunikacji elektronicznej stosuje się odpowiednio
do organów, do których lub za pośrednictwem których składane są pisma w formie dokumentu
elektronicznego.
§ 5.
Sąd, doręczając stronie pierwsze pismo w sprawie w formie innej niż forma dokumentu
elektronicznego, informuje stronę o warunkach wnoszenia oraz doręczania pism przez
sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Rozdział 2
Właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych
Art. 13.
§ 1.
Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne
z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2.
Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze
właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została
zaskarżona.
§ 2a9)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę urząd
obsługujący ministra właściwego do spraw zagranicznych, jest właściwy do rozpoznania
skargi na działalność konsula.
§ 3.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu
sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości
innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
Art. 14.
Wojewódzki sąd administracyjny właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje właściwy
aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy,
chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 14a.
Jeżeli wojewódzki sąd administracyjny nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy
lub podjąć innej czynności, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczy na posiedzeniu niejawnym,
w składzie trzech sędziów, inny wojewódzki sąd administracyjny.
Rozdział 3
Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego
Art. 15.
§ 1.
Naczelny Sąd Administracyjny:
1)
rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie
do przepisów ustawy;
2)
podejmuje uchwały mające na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie
wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych;
3)
podejmuje uchwały zawierające rozstrzygnięcie zagadnień prawnych budzących poważne
wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej;
4)
rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4;
5)
rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na
mocy odrębnych ustaw.
§ 2.
Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw
należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw
stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Spory, o których mowa w art. 4, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek
postanowieniem przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Postanowienie
wydaje sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym.
Rozdział 4
Skład sądu
Art. 16.
§ 1.
Sąd administracyjny orzeka w składzie trzech sędziów, z zastrzeżeniem § 2 i 3, chyba
że ustawa stanowi inaczej.
§ 2.
Sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba
że ustawa stanowi inaczej.
§ 3.
Zarządzenia poza rozprawą wydaje przewodniczący.
Art. 17.
§ 1.
Wyznaczanie składu orzekającego do rozpoznania sprawy na rozprawie lub na posiedzeniu
niejawnym określają regulaminy wewnętrznego urzędowania sądów administracyjnych, wydane
na podstawie odrębnej ustawy.
§ 2.
Zmiana składu orzekającego może nastąpić jedynie z przyczyn losowych albo gdy sędzia
nie może uczestniczyć w składzie orzekającym z powodu przeszkód prawnych.
Rozdział 5
Wyłączenie sędziego
Art. 18.
§ 1.
Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1)
w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik
sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2)
swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do
czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3)
osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4)
w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5)
w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi
związane ze sprawą;
6)
w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność
aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach,
w których występował jako prokurator;
6a)
dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty
wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej
postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia
wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku
lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7)
w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
§ 2.
Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia,
opieki lub kurateli.
§ 3.
Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania,
nie może orzekać co do tej skargi.
§ 4.
(uchylony)
Art. 19.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie
lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać
uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Art. 20.
§ 1.
Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia
w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
§ 2.
Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna
wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana.
§ 3.
Do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności
niecierpiące zwłoki.
§ 4.
Wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu
niejawnym.
Art. 21.
Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać
się od udziału w sprawie.
Art. 22.
§ 1.
O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy.
§ 2.
Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu
wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
§ 3.
W razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w § 1, nie może podjąć postanowienia
z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza
inny sąd do rozpoznania wniosku.
§ 4.
Ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty
na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego,
którego dotyczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu
niejawnym.
Art. 23.
(uchylony)
Art. 24.
§ 1.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta,
referendarza sądowego oraz prokuratora.
§ 2.
Wniosek o wyłączenie prokuratora przekazuje się odpowiedniemu prokuratorowi nadrzędnemu.
Dział II
Strony
Rozdział 1
Zdolność sądowa i procesowa
Art. 25.
§ 1.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania
przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa).
§ 2.
Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające
osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej.
§ 3.
Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków
lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia
albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
§ 4.
Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości
prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych
innych osób.
Art. 26.
§ 1.
Zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność
procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby
prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art.
25.
§ 2.
Osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności
w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać
samodzielnie.
Art. 27.
Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować
tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego.
Art. 28.
§ 1.
Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności
w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
§ 2.
Za Skarb Państwa podejmuje czynności w postępowaniu organ jednostki organizacyjnej,
z której działalnością wiąże się postępowanie, lub organ jednostki nadrzędnej.
§ 3.
W zakresie określonym ustawą z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1265, 1309 i 2020) za:
1)
organy administracji rządowej,
2)
państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,
3)
Skarb Państwa
- czynności w postępowaniu podejmuje Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 410)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Za konsula czynności w postępowaniu podejmuje minister właściwy do spraw zagranicznych.
Art. 29.
Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek
wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Art. 30.
§ 1.
Dla strony niemającej zdolności procesowej, która nie ma przedstawiciela ustawowego,
jak również dla strony niemającej organu powołanego do jej reprezentowania, sąd na
wniosek strony przeciwnej ustanowi kuratora, jeżeli strona ta podejmuje przeciwko
drugiej stronie czynność niecierpiącą zwłoki. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu
niejawnym.
§ 2.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, może wydać referendarz sądowy.
Art. 31.
§ 1.
Jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych
organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. W przypadkach, w których
ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno nastąpić z urzędu, sąd zwraca się
do właściwego sądu opiekuńczego.
§ 2.
Sąd może dopuścić tymczasowo do czynności stronę niemającą zdolności sądowej lub procesowej
albo osobę niemającą należytego ustawowego umocowania, z zastrzeżeniem, że przed upływem
wyznaczonego terminu braki będą uzupełnione, a czynności zatwierdzone przez powołaną
do tego osobę.
§ 3.
Jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić albo nie zostały one w wyznaczonym terminie
uzupełnione, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami,
i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.
Rozdział 2
Strony i uczestnicy postępowania
Art. 32.
W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego
działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Art. 33.
§ 1.
Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli
wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego
postępowania na prawach strony.
§ 1a.
Jeżeli przepis szczególny przewiduje, że strony postępowania przed organem administracji
publicznej są zawiadamiane o aktach lub innych czynnościach tego organu przez obwieszczenie
lub w inny sposób publicznego ogłaszania, osoba, która brała udział w postępowaniu
i nie wniosła skargi, a wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego,
jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony, jeżeli przed rozpoczęciem rozprawy
złoży wniosek o przystąpienie do postępowania.
§ 1b.
Jeżeli wynik postępowania sądowego nie dotyczy interesu prawnego osób, o których mowa
w § 1 i 1a, a żądają one dopuszczenia do udziału w postępowaniu, sąd wydaje na posiedzeniu
niejawnym postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie. Na postanowienie
przysługuje zażalenie.
§ 2.
Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału
w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu
prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych
osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd
wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału
w sprawie przysługuje zażalenie.
Rozdział 3
Pełnomocnicy
Art. 34.
Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście
lub przez pełnomocników.
Art. 35.
§ 1.
Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub
uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony
oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli
przewidują to przepisy szczególne.
§ 2.
Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości
prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy
to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających
osobowości prawnej.
§ 3.
Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów
pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą
udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną
- adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot.
§ 4.
Pełnomocnikiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania
są przedmiotem skargi, może być także funkcjonariusz lub pracownik kierowanej przez
ten organ jednostki organizacyjnej.
§ 5.
W sprawach:
1)
w których sąd przedstawił zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości do rozstrzygnięcia
składowi siedmiu sędziów,
2)
w których sąd przedstawił pytanie prawne Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
3)
skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych
sprawach
- pełnomocnikiem organu może być także funkcjonariusz lub pracownik jednostki organizacyjnej
kierowanej przez organ nadrzędny.
§ 6.
Pełnomocnikiem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub Dyrektora Krajowej Informacji
Skarbowej może być także funkcjonariusz lub pracownik urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 36.
Pełnomocnictwo może być:
1)
ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
2)
do prowadzenia poszczególnych spraw;
3)
do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Art. 37.
§ 1.
Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy
pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat,
radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić
odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich
umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu
strony.
§ 1a11)Dodany przez art. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały
sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa
w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu
zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów
wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach
danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
§ 2.
W toku sprawy pełnomocnictwo może być udzielone ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie
złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu.
§ 3.
(uchylony)
Art. 37a12)Dodany przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Pełnomocnictwo udzielone w formie dokumentu elektronicznego podpisuje się kwalifikowanym
podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Art. 38.
Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona,
z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Art. 39.
Pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa
umocowanie do:
1)
wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi
o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem;
2)
udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach;
3)
cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone
w danym pełnomocnictwie;
4)
odbioru kosztów postępowania.
Art. 40.
Zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym mowa
w art. 36, ocenia się według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego.
Art. 41.
Mocodawca stawający jednocześnie z pełnomocnikiem może niezwłocznie prostować lub
odwoływać oświadczenia pełnomocnika.
Art. 42.
§ 1.
Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu
od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników
- od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd.
§ 2.
Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział
pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba
że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia,
działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy
od niekorzystnych skutków prawnych.
Art. 43.
W razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa.
Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania.
Art. 44.
§ 1.
Sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę niemogącą przedstawić
pełnomocnictwa.
§ 2.
Sąd wyznaczy równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa
powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę. Jeżeli
termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby.
Dział III
Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym
Rozdział 1
Pisma w postępowaniu sądowym
Art. 4513)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie
ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 934), która weszła w życie z dniem 31 maja 2019 r..
Pismo w postępowaniu sądowym (pismo strony) obejmuje wnioski i oświadczenia stron
składane poza rozprawą.
Art. 46.
§ 1.
Każde pismo strony powinno zawierać:
1)
oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich
przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2)
oznaczenie rodzaju pisma;
3)
osnowę wniosku lub oświadczenia;
4)
podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5)
wymienienie załączników.
§ 214)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku:
1)
gdy jest pierwszym pismem w sprawie:
a)
oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby
i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
b)
numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela
ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego
obowiązku, lub
c)
numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny
REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji
podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku
wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania,
d)
oznaczenie przedmiotu sprawy;
2)
dalszych pism procesowych - sygnaturę akt.
§ 2a15)Dodany przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno
ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela
ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym
albo podpisem osobistym.
§ 2b.
Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie
dokumentu elektronicznego.
§ 2c.
Pismo wnoszone w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego, zawierające żądanie
doręczania pism sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, powinno zawierać
oznaczenie adresu elektronicznego.
§ 2d15)Dodany przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje,
że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu
elektronicznego, a gdy wniesiono je w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym
mowa w § 2c, doręczenie pism przez sąd następuje na adres wskazany zgodnie z § 2 pkt
1 lit. a, przy czym w pierwszym piśmie sąd poucza o warunku podania adresu elektronicznego
w żądaniu doręczania pism środkami komunikacji elektronicznej.
§ 3.
Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi
pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
§ 4.
Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona,
z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Art. 47.
§ 1.
Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich
stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym
odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
§ 2.
Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione
wydruki poczty elektronicznej.
§ 3.
W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów
nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji
elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci
uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne.
§ 4.
Sąd, doręczając odpisy pism i załączników w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego,
informuje stronę o warunkach wnoszenia pism oraz ich doręczania przez sąd za pomocą
środków komunikacji elektronicznej.
Art. 48.
§ 1.
Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć
oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.
§ 2.
Jeżeli dokument znajduje się w aktach organu, o którym mowa w art. 76 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w art. 194 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ odpis lub wyciąg z dokumentu.
Sąd zażąda udzielenia odpisu lub wyciągu, jeżeli strona sama uzyskać ich nie może.
Gdy sąd uzna za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, może wystąpić o jego dostarczenie.
§ 316)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność
z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie
pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą
podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 3a17)Dodany przez art. 4 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Jeżeli odpis dokumentu został sporządzony w formie dokumentu elektronicznego, poświadczenie
jego zgodności z oryginałem, o którym mowa w § 3, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego
podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy dokumentów
poświadczane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
§ 416)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego
w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym,
doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej ma
charakter dokumentu urzędowego.
§ 5.
Jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, sąd, na wniosek strony albo z urzędu,
zażąda od strony składającej odpis dokumentu, o którym mowa w § 3, przedłożenia oryginału
tego dokumentu.
Art. 49.
§ 1.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków
formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie
siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi
inaczej.
§ 2.
Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza
pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
§ 3.
Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia.
§ 4.
Czynności, o których mowa w § 1 i 2, może wykonywać referendarz sądowy.
Art. 49a18)Dodany przez art. 4 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Sąd potwierdza wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego do swojej elektronicznej
skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru w rozumieniu
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne, na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.
Art. 49b18)Dodany przez art. 4 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
1.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może określić wzory dokumentów elektronicznych,
które mogą być wykorzystywane w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych.
2.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego udostępnia wzory dokumentów elektronicznych,
o których mowa w ust. 1, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Rozdział 2
Skarga
Art. 50.
§ 1.
Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator,
Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie
jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób,
jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
§ 2.
Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają
prawo do wniesienia skargi.
Art. 51.
Kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących,
jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności
albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Art. 52.
§ 1.
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu
w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator,
Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
§ 2.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie
przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie,
przewidziany w ustawie.
§ 3.
Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z
wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez
skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu,
który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie,
gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul.19)Zdanie drugie dodane przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
§ 4.
(uchylony)
Art. 53.
§ 1.
Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia
w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
§ 2.
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi,
skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie
trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu
innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu
nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
§ 2a.
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie
będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie.
§ 2b.
Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym
czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
§ 3.
W sprawach wskazanych w § 1 i 2 prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik
Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie
rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu
miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej
wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania w sprawach, o których mowa w § 2a.
§ 4.
Termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego
upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku
sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone
rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.
Art. 54.
§ 1.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie,
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
§ 1a.
Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej
tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio.
§ 220)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
13..
Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi
aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w
terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem
konsula minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi
i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub
elektronicznej, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania przez konsula.
§ 3.
Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono,
może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu
dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w
całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę,
organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 4.
W przypadku, o którym mowa w art. 33 § 1a, organ zawiadamia o przekazaniu skargi wraz
z odpowiedzią na skargę przez obwieszczenie w siedzibie organu i na jego stronie internetowej
oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, pouczając o treści tego przepisu.
§ 521)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób oraz szczegółowe warunki przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią
na skargę do sądu przez organ, o którym mowa w § 1, oraz ministra właściwego do spraw
zagranicznych przekazującego skargę wniesioną za pośrednictwem konsula.
§ 621)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 5,
uwzględni formę lub postać, w której została wniesiona skarga, postać akt sprawy,
której dotyczy skarga, oraz potrzebę zachowania jednolitego standardu i bezpieczeństwa
przekazywanych akt sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę.
Art. 54a.
§ 1.
Jeżeli przed przekazaniem sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego,
inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie
sprawy, przepisów art. 54 § 2-4 nie stosuje się. Organ rozpoznaje tę skargę jak wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym niezwłocznie zawiadamia stronę wnoszącą skargę.
§ 2.
Jeżeli po przekazaniu sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego,
inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie
sprawy organ niezwłocznie zawiadamia o tym sąd. Sąd niezwłocznie przekazuje skargę
wraz z aktami sprawy temu organowi. Przepis § 1 zdanie drugie stosuje się.
Art. 55.
§ 1.
W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek
skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.
154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawn …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.