Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 lutego 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 13 lutego 2020 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami Dział I - Przepisy ogólne Dział II - Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z państwami członkowskimi Dział III - Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Obowiązki raportujących instytucji finansowych Rozdział 3 - Procedury sprawozdawcze Rozdział 4 - Ogólne zasady należytej staranności Rozdział 5 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków indywidualnych Rozdział 6 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków indywidualnych Rozdział 7 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków podmiotów Rozdział 8 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków podmiotów Rozdział 9 - Kontrola raportujących instytucji finansowych Rozdział 10 - Obowiązki organu Dział IV - Automatyczna wymiana informacji o interpretacjach podatkowych i decyzjach w sprawach cen transferowych Dział V - Automatyczna wymiana informacji podatkowych o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów Dział VI - Kary pieniężne Dział VII - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe Rozdział 1 - Przepisy zmieniające Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i końcowe Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami   (Dz. U. z 2019 r. poz. 648), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)   (Dz. U. poz. 730), 2) ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 694), 3) ustawą z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych   (Dz. U. poz. 2200) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 13 lutego 2020 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 1) odnośnika nr 1 oraz art. 173 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)   (Dz. U. poz. 730), które stanowią: „  1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu aaarozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z aaadnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2).  ” „  Art. 173. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia; 2) art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.; 3) art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.  ”  ; 2) art. 6-13 i art. 15 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw   (Dz. U. poz. 694), które stanowią: „  Art. 6. 1. W przypadku prowadzenia na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy nowego rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 15 ustawy zmienianej w art. 1, otwartego w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r., raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązana wystąpić, w terminie do dnia 16 września 2019 r., do posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1, z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1: 1) w brzmieniu dotychczasowym - w przypadku oświadczeń składanych przed dniem 1 września 2019 r., 2) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - w przypadku oświadczeń składanych po dniu 31 sierpnia 2019 r. - zawierającego dane aktualne na dzień otwarcia tego rachunku. 2. W przypadku nieuzyskania oświadczenia o rezydencji podatkowej na podstawie ust. 1 raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 w celu uzyskania tego oświadczenia kontynuuje rzeczywiste działania zmierzające do nawiązania kontaktu z posiadaczem rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1, w formie pisemnej, telefonicznie, osobiście lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 3. Do dnia uzyskania oświadczenia na podstawie ust. 1 lub 2 raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 lub osobę kontrolującą w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 20 ustawy zmienianej w art. 1 jako rezydenta do celów podatkowych zgodnie z dotychczasową identyfikacją dokonaną na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1. 4. Do oświadczenia złożonego na podstawie ust. 1 przepisy działu III rozdziału 4 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio. Art. 7. 1. W przypadku gdy identyfikacja posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 została dokonana na podstawie art. 50 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązana do ponownego ustalenia, w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r., rezydencji do celów podatkowych tego posiadacza w państwie uczestniczącym w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1 lub państwie trzecim w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 24 ustawy zmienianej w art. 1, w oparciu o wyszukanie elektroniczne posiadanych danych. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 dokonała przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wyszukania elektronicznego posiadanych danych z uwzględnieniem przesłanki rezydencji posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 lub potwierdziła rezydencję podatkową tego posiadacza na podstawie oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Art. 8. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 marca 2020 r. raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za okres roku kalendarzowego: 1) informację o rachunkach raportowanych: a) zidentyfikowanych na podstawie art. 6 ust. 1, chyba że w wyniku ponownej identyfikacji posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 na podstawie art. 6 ust. 1 jego rezydencja do celów podatkowych nie uległa zmianie i nie ustalono nieznanej dotychczas rezydencji podatkowej, b) zidentyfikowanych na podstawie art. 7 ust. 1, chyba że w wyniku ponownej identyfikacji posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 dokonanej na podstawie art. 7 ust. 1 rezydencja do celów podatkowych tego posiadacza nie uległa zmianie i nie ustalono nieznanej dotychczas rezydencji podatkowej, c) w przypadku gdy podmiot inwestujący regulowany przepisami ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi   (Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i 2244) utracił status zwolnionego przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zgodnie z art. 32 ust. 7 zdanie drugie ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i nie przekazał za rok 2016 lub 2017 informacji o rachunkach raportowanych, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym; 2) informację o rachunkach niezidentyfikowanych na podstawie art. 6 ust. 1. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane: 1) na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych; 2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne   (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z 2018 r. poz. 1000, 1544 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 60 i 534), którego adres jest zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 3. Do przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1: 1) pkt 1 - przepisy art. 34, art. 99 ust. 2 i 3 oraz art. 99a ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, 2) pkt 2 - przepis art. 36 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 - stosuje się odpowiednio. Art. 9. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwemu organowi państwa uczestniczącego w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 30 września 2020 r., informacje o rachunkach raportowanych posiadanych przez rezydentów tego państwa, uzyskane na podstawie art. 8. 2. Przepisy art. 75 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio. Art. 10. 1. Do przekazywania informacji o rachunkach raportowanych za lata 2018 i 2019 stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Listę państw i terytoriów objętych obowiązkiem raportowania, o której mowa w art. 33 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, za rok 2018, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu. 3. W przypadku przekazania informacji o rachunkach raportowanych za rok 2018 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1, przekazuje zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, informację o rachunkach raportowanych za rok 2018 obejmującą rachunki posiadane przez osoby z państw i terytoriów objętych obowiązkiem raportowania za ten rok, zamieszczonych na liście, o której mowa w art. 33 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, z wyjątkiem informacji o tych rachunkach, które zostały objęte informacją o rachunkach raportowanych za rok 2018 złożoną zgodnie z przepisami dotychczasowymi. Art. 11. Przepis art. 82 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do sprawozdawczego roku obrotowego, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2017 r. Art. 12. Przepis art. 84 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do sprawozdawczego roku obrotowego, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2016 r. Art. 13. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o którym mowa w przepisach działu III rozdziału 9a ustawy zmienianej w art. 2, udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji o grupie podmiotów w rozumieniu art. 82 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i powiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.  ” „  Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 10 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia; 2) art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2019 r.; 3) art. 1 pkt 9 i art. 4 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2019 r.  ”  ; 3) odnośnika nr 1 oraz art. 130 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych   (Dz. U. poz. 2200), które stanowią: „  1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Rady (UE) 2017/1852 z dnia 10 października 2017 r. w sprawie mechanizmów rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w Unii Europejskiej   (Dz. Urz. UE L 265 z 14.10.2017, str. 1).  ” „  Art. 130. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 117-120, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; 2) art. 108 pkt 3, 4 i 8 oraz art. 109 pkt 3, 4, 8, 9 i pkt 10 lit. a i c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.; 3) art. 109 pkt 10 lit. b w zakresie art. 15e ust. 15 pkt 2, i pkt 11, art. 110, art. 111 pkt 2 lit. b, pkt 3, 5, 6, 9, 11, pkt 19 lit. b, pkt 21 w zakresie art. 295a § 2, pkt 22, pkt 23 lit. b i pkt 25, art. 115 pkt 1-6, art. 116 pkt 1 lit. a w zakresie art. 76 pkt 1 lit. b, oraz lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.  ”  . Załącznik   -   Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) aaadyrektywę Rady 2011/16/UE z aaadnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1); 2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada 2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz. UE L 301 z 18.11.2015, str. 1); 3) dyrektywę Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w odniesieniu do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy (Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1). Dział I Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa: 1) zasady i tryb dokonywania wymiany informacji podatkowych z innymi państwami; 2) właściwość organów w zakresie wymiany informacji podatkowych z innymi państwami; 3) obowiązki instytucji finansowych w zakresie wymiany informacji podatkowych na wniosek właściwego organu; 4) obowiązki instytucji finansowych w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych o rachunkach raportowanych, o których mowa w dziale III, oraz zasady kontroli ich wykonywania; 5) obowiązki jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów, o której mowa w dziale V, w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych o tych jednostkach. 2. Ustawy nie stosuje się do wymiany informacji dla celów podatkowych na podstawie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych w Warszawie dnia 7 października 2014 r.   (Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158). Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) dyrektywie 2011/16/UE - rozumie się przez to dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG   (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1.; 2) informacjach podatkowych - rozumie się przez to informacje wymieniane z innymi państwami na podstawie ustawy, które mogą być istotne dla celów stosowania i wykonywania przepisów prawa podatkowego państw dokonujących wymiany tych informacji; 3) państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej; 4) rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378 - rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012   (Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 19); 5) ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych - rozumie się przez to ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 179 i 183.); 6) ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych - rozumie się przez to ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1018, 1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1751, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 183.); 7) ustawie - Ordynacja podatkowa - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa   (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200.); 7a) ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - rozumie się przez to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1115, 1520, 1655, 1798 i 2088); 8) właściwym organie - rozumie się przez to właściwą w sprawach podatkowych władzę danego państwa; 9) zagranicznym zakładzie - rozumie się przez to zagraniczny zakład, o którym mowa w art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Art. 3. W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, informacje podatkowe mogą być udostępniane właściwemu organowi, pod warunkiem że wykorzystywanie udostępnionych informacji podatkowych nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych umowach. Art. 4. 1. Organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione w art. 182 ustawy - Ordynacja podatkowa, na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji podatkowych w razie wystąpienia właściwego organu w zakresie i na zasadach określonych w dziale II lub wynikających z ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. 1a. W celu realizacji zadań związanych z wymianą informacji podatkowych instytucje obowiązane wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji gromadzonych na potrzeby realizacji obowiązków związanych ze stosowaniem środków bezpieczeństwa finansowego wynikających z tej ustawy. 2. Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych. Art. 5. 1. Właściwym organem Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach wymiany informacji podatkowych z innymi państwami jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej i w tym zakresie przysługują mu uprawnienia organu podatkowego. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu zapewnienia sprawnej i skutecznej realizacji spraw, o których mowa w ust. 1, a także usprawnienia obsługi podmiotów obowiązanych do przekazywania informacji podatkowych, może upoważnić, w drodze rozporządzenia, organ Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania czynności związanych z: 1) wymianą informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z innymi państwami, w szczególności do występowania o udostępnienie informacji podatkowych i przekazywania właściwym organom wniosków i informacji podatkowych, 2) automatyczną wymianą informacji podatkowych, 3) udostępnianiem innym organom, na zasadach określonych w ustawie - Ordynacja podatkowa, informacji podatkowych uzyskanych w ramach ich wymiany z innymi państwami, 4) nakładaniem kar pieniężnych - określając szczegółowy zakres upoważnienia oraz terytorialny zasięg działania upoważnionych organów. 3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może upoważnić osoby zatrudnione lub pełniące służbę w urzędach obsługujących organy Krajowej Administracji Skarbowej do bezpośredniej wymiany informacji podatkowych w związku z realizowaniem zadań z zakresu planowanych lub trwających jednoczesnych kontroli oraz do uczestnictwa w spotkaniach organizacyjnych dotyczących tych kontroli. Art. 6. 16)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 152 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r.. Do ujawnienia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, upoważnionemu przez niego organowi Krajowej Administracji Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionemu przedstawicielowi informacji podatkowych w trybie i zakresie przewidzianych ustawą nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych. 27)Dodany przez art. 152 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.. Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na: 1) dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób do tego uprawnionych; 2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w tajemnicy; 3) regularnym testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i organizacyjnych; 4) zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w szczególności poprzez zagwarantowanie, by proces pozyskiwania i przekazywania danych osobowych podmiotom zewnętrznym wykorzystywał techniki kryptograficzne; 5) zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów informatycznych; 6) zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych; 7) określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych. Art. 6a. Do udostępniania informacji otrzymanych na podstawie ustawy oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, innych ratyfikowanych umów, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a także porozumień zawartych na podstawie tych umów, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości   (Dz. U. z 2019 r. poz. 125) w zakresie, w jakim jest to niezgodne z postanowieniami tych umów lub porozumień lub przepisami ustawy. Dział II Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z państwami członkowskimi Art. 7. Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi następuje na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub z urzędu. Art. 8. Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi nie obejmuje informacji podatkowych: 1) objętych przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi w zakresie podatku od towarów i usług, ceł oraz podatku akcyzowego; 2) dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne; 3) dotyczących opłaty skarbowej; 4) dotyczących należności o charakterze umownym, w szczególności wynagrodzeń za usługi użyteczności publicznej. Art. 9. 1. Organ podatkowy występuje z wnioskiem do właściwego organu państwa członkowskiego o udzielenie informacji podatkowych oraz udziela mu informacji podatkowych za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. 2. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe kolegium odwoławcze przekazują wniosek i informacje podatkowe Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem dyrektora izby administracji skarbowej właściwego miejscowo ze względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa albo samorządowego kolegium odwoławczego. Art. 10. Wniosek o udzielenie informacji podatkowych zawiera: 1) dane identyfikujące podmiot, którego informacje podatkowe mają dotyczyć: imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres i inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu, którego wniosek dotyczy; 2) wskazanie zakresu żądanych informacji podatkowych i celu ich wykorzystania; 3) stwierdzenie, że wyczerpano możliwości uzyskania informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego; 4) zobowiązanie do objęcia tajemnicą udzielonych informacji podatkowych zgodnie z przepisami prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego. Art. 11. 1. Wniosek właściwego organu państwa członkowskiego wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia informacji podatkowych. 2. Otrzymanie wniosku potwierdza się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej. 3. Postępowanie powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. W przypadku gdy organ posiada już żądane informacje podatkowe, ich przekazanie następuje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. 3a8)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2019 r.. W toku postępowania mogą być przeprowadzane dowody w celu uzyskania informacji podatkowych objętych wnioskiem. 4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można uzgodnić z właściwym organem państwa członkowskiego, że przekazanie informacji podatkowych nastąpi w terminach innych niż określone w ust. 3. 5. W przypadku braku możliwości udzielenia informacji podatkowych we właściwym terminie zawiadamia się właściwy organ państwa członkowskiego, podając przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu udzielenia informacji podatkowych oraz wskazując przewidywany termin udzielenia tych informacji. Zawiadomienie powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. 6. Odmowa udzielenia informacji podatkowych następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Odmawiając udzielenia informacji podatkowych, podaje się przyczyny odmowy. Art. 12. 1. Jeżeli dane zawarte we wniosku właściwego organu państwa członkowskiego nie są wystarczające do udzielenia informacji podatkowych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, wzywa ten organ do nadesłania w wyznaczonym terminie danych uzupełniających. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminów, o których mowa w art. 11 ust. 3, rozpoczyna się od dnia następującego po dniu, w którym właściwy organ otrzymał brakujące dane. 3. W przypadku nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych. Art. 13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, jeżeli: 1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że właściwy organ państwa członkowskiego nie wyczerpał możliwości uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych na podstawie przepisów prawa krajowego; 2) organ podatkowy nie posiada uprawnień do uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych; 3) odrębne przepisy, w tym ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, uniemożliwiają udzielenie wnioskowanych informacji podatkowych lub wykorzystanie ich przez właściwy organ państwa członkowskiego dla celów wskazanych we wniosku; 4) udzielenie informacji podatkowych prowadziłoby do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa, tajemnicy przemysłowej, tajemnicy zawodowej lub procesu produkcyjnego; 5) udzielenie informacji podatkowych naruszyłoby porządek publiczny Rzeczypospolitej Polskiej; 6) właściwy organ państwa członkowskiego nie może udzielać informacji podatkowych o podobnym charakterze; 7) przepisy prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego nie zapewniają objęcia informacji podatkowych tajemnicą na takich samych zasadach, na jakich są chronione takie same informacje podatkowe uzyskane na podstawie przepisów prawa krajowego tego państwa. Art. 14. Wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym czasie wycofany. Art. 15. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego dostępnych informacji podatkowych o osiągniętych w roku podatkowym przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego dochodach z tytułu: 1) stosunku pracy, 2) stosunku służbowego, 3) spółdzielczego stosunku pracy, 4) pracy nakładczej, 5) zasiłków pieniężnych wypłaconych przez zakład pracy, o którym mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz przez płatników, o których mowa w art. 42e ust. 1 tej ustawy, 6) działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 7) emerytur lub rent oraz innych świadczeń krajowych, o których mowa w art. 34 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - które zostały wykazane w deklaracjach składanych przez płatników podatku dochodowego od osób fizycznych. 2. Informacji podatkowych, o których mowa w ust. 1, udziela się co najmniej raz w roku, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, w którym te informacje stały się dostępne dla organów podatkowych. Art. 16. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu informacji podatkowych właściwemu organowi państwa członkowskiego, gdy: 1) uprawdopodobnione jest uszczuplenie należności podatkowych lub obejście przepisów prawa podatkowego państwa członkowskiego; 2) korzystanie przez podatnika z ulg podatkowych może być podstawą powstania obowiązku podatkowego lub zwiększenia zobowiązania podatkowego w państwie członkowskim; 3) ustalenia postępowania podatkowego lub kontrolnego dokonane na podstawie informacji podatkowych uzyskanych od właściwego organu państwa członkowskiego mogą być użyteczne do prawidłowego określania podstaw opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udzielić z urzędu właściwemu organowi państwa członkowskiego informacji podatkowych, które mogą być mu przydatne. 3. Udzielenie informacji podatkowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia uzyskania dostępu do tych informacji. 4. Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio. Art. 17. 1. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego działającego z urzędu, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych, potwierdza ich otrzymanie. 2. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej. Art. 18. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji podatkowych. Art. 19. 19)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 8.. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wymiany informacji podatkowych, może zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego porozumienia w zakresie przebywania upoważnionych przedstawicieli właściwego organu państwa członkowskiego w siedzibach organów podatkowych oraz ich obecności w toku postępowań w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowań podatkowych i czynności kontrolnych. 2. Porozumienia nie mogą dotyczyć podmiotów, o których mowa w art. 13a ustawy - Ordynacja podatkowa, w przypadku nadania im uprawnień organów podatkowych. 3. Jeżeli w aktach sprawy są zawarte informacje podatkowe, których dotyczy wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego, w ramach zawartych porozumień, otrzymują kopie dokumentów zawierających te informacje. 410)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 8.. Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego obecni w toku postępowania w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowania podatkowego lub w toku czynności kontrolnych mogą w ramach zawartego porozumienia: 1) zadawać pytania świadkowi oraz stronie w ramach przeprowadzanego dowodu z zeznań świadka lub przesłuchania strony, 2) przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą - w zakresie, w jakim służy to wymianie informacji podatkowych. Art. 20. Informacje podatkowe otrzymane od właściwego organu państwa członkowskiego można przekazać innemu właściwemu organowi państwa członkowskiego po uprzednim zawiadomieniu właściwego organu państwa członkowskiego, od którego pochodzą te informacje, o zamiarze ich przekazania i niewniesieniu przez ten organ sprzeciwu w terminie 10 dni roboczych od dnia zawiadomienia. Art. 21. Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego, przesyła informację zwrotną na temat wykorzystania otrzymanego materiału, jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego zwrócił się o taką informację. Informację zwrotną przesyła się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez organ wiadomości o sposobie wykorzystania otrzymanych informacji podatkowych. Art. 22. Wymiana informacji podatkowych następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowych formularzy do wymiany informacji, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378. W przypadku braku możliwości wymiany informacji podatkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymiany dokonuje się w postaci papierowej. Art. 23. 111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.. W sprawach nieuregulowanych w art. 8-14 stosuje się odpowiednio przepisy działu IV rozdziałów 1, 2 i 5, rozdziału 6, z wyłączeniem art. 156 § 2 i 3, rozdziałów 8, 9, 11 i 14 oraz art. 143 ustawy - Ordynacja podatkowa. 2. Do doręczania pism w zakresie spraw, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się przepisy art. 154a i art. 154b ustawy - Ordynacja podatkowa. Dział III Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 24. 1. Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o: 1) aktywach finansowych - rozumie się przez to: a) papier wartościowy, b) udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, c) ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej, d) towarowy instrument pochodny, e) swap, f) umowę ubezpieczenia, g) umowę renty, h) kontrakty terminowe typu future, kontrakty terminowe typu forward lub opcje, dla których instrumentem bazowym są aktywa finansowe określone w lit. a-g, i12)Dodana przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) udział w prawach przysługujących osobie współuprawnionej z papieru wartościowego, umowy swapu, umowy ubezpieczenia lub umowy renty, j12)Dodana przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) rzeczywiste prawo własnościowe w truście - przy czym aktywa finansowe nie obejmują niedłużnego, bezpośredniego udziału w nieruchomości; 2) aktywnym NFE - rozumie się przez to NFE spełniający jedno z następujących kryteriów: a) mniej niż 50% dochodu brutto NFE za poprzedni rok kalendarzowy stanowi dochód pasywny, przez który rozumie się przychody z dywidend i inne przychody z udziału w zyskach osób prawnych, przychody ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także przychody z praw autorskich, praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, a także zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych, oraz mniej niż 50% aktywów posiadanych przez NFE w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego stanowią aktywa, które przynoszą dochód pasywny lub są posiadane dla osiągania dochodu pasywnego, b) akcje NFE są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych lub NFE jest podmiotem powiązanym podmiotu, którego akcje są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych, c) NFE jest podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, bankiem centralnym lub podmiotem będącym w całości własnością co najmniej jednego z tych podmiotów, d) czynności dokonywane przez NFE obejmują głównie posiadanie, w całości lub w części, wyemitowanych akcji co najmniej jednej jednostki zależnej lub zapewnienie finansowania i świadczenia usług tym jednostkom zależnym, które prowadzą działalność w branżach lub sektorach innych niż działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli działa jako fundusz private equity, fundusz venture capital, fundusz typu leveraged buyout (LBO) lub jakikolwiek inny instrument inwestycyjny, którego celem jest nabycie lub finansowanie spółek, a następnie posiadanie udziałów w tych spółkach jako aktywów trwałych do celów inwestycji, e) NFE nie prowadził ani nie prowadzi działalności gospodarczej, jednakże inwestuje kapitał w aktywa z zamiarem prowadzenia działalności innej niż działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli upłynęły 24 miesiące od dnia utworzenia tego NFE, f) NFE nie był instytucją finansową przez ostatnie 5 lat oraz jest w trakcie procesu likwidacji aktywów lub reorganizacji z zamiarem kontynuowania lub wznowienia działalności w zakresie innym niż działalność instytucji finansowej, g) NFE zajmuje się głównie transakcjami finansowymi lub zabezpieczającymi z podmiotami powiązanymi, które nie są instytucjami finansowymi, lub na rzecz tych podmiotów oraz nie zapewnia finansowania ani nie świadczy usług zabezpieczających na rzecz innego podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym, pod warunkiem że grupa tych powiązanych podmiotów prowadzi przede wszystkim działalność inną niż działalność instytucji finansowej, h) NFE spełnia łącznie następujące kryteria:   -   został utworzony i działa w państwie rezydencji wyłącznie dla celów religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych, sportowych lub edukacyjnych lub został utworzony i działa w tym państwie jako organizacja zawodowa, organizacja przedsiębiorców, izba handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza, organizacja obywatelska lub organizacja prowadzona wyłącznie w celu wspierania opieki społecznej,   -   jest zwolniony z podatku dochodowego w państwie rezydencji,   -   nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami dochodu lub aktywów NFE,   -   przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE nie pozwalają na przekazanie ani wykorzystanie jego dochodu lub aktywów na rzecz osoby prywatnej lub podmiotu niebędącego podmiotem prowadzącym działalność charytatywną, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie przekazanie lub wykorzystanie jest dokonywane zgodnie z prowadzoną przez NFE działalnością charytatywną, w ramach zapłaty wynagrodzenia za wykonane usługi lub zapłaty odzwierciedlającej wartość rynkową nabytego przez ten podmiot majątku,   -   przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE wymagają, aby w przypadku likwidacji lub rozwiązania tego NFE wszystkie jego aktywa zostały przekazane podmiotowi rządowemu lub organizacji pożytku publicznego lub przypadły w udziale państwu rezydencji tego NFE lub jednostce terytorialnej niższego szczebla danego państwa; 3) banku centralnym - rozumie się przez to instytucję określoną przez prawo lub wyznaczoną przez rząd jako centralny organ - inny niż rząd danego państwa - emitujący instrumenty przeznaczone do obiegu jako waluta niezależnie od tego, czy instytucja ta jest w całości lub w części własnością tego państwa; 4) dowodzie w postaci dokumentu - rozumie się przez to: a) certyfikat rezydencji, o którym mowa w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, b) w przypadku osoby fizycznej - dowód tożsamości wystawiony przez upoważniony organ, który wskazuje tożsamość osoby fizycznej i jest używany do jej identyfikacji, c) w przypadku podmiotu - urzędową dokumentację wystawioną przez upoważniony organ, zawierającą nazwę podmiotu oraz adres głównego miejsca prowadzenia działalności w danym państwie będącym miejscem jego rezydencji, albo wskazującą państwo, w którym podmiot ten został zarejestrowany lub utworzony; w odniesieniu do istniejących rachunków podmiotów raportujące instytucje finansowe mogą użyć jako dowodu w postaci dokumentu każdej klasyfikacji znajdującej się w dokumentacji raportującej instytucji finansowej w odniesieniu do danego posiadacza rachunku, utrwalonej przez daną raportującą instytucję finansową zgodnie z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do celów określonych w przepisach prawa innych niż cele podatkowe, która została:   -   określona na podstawie znormalizowanego systemu kodowania działalności gospodarczej oraz   -   wdrożona przez daną raportującą instytucję finansową przed datą wykorzystaną do zaklasyfikowania danego rachunku finansowego jako rachunku istniejącego, pod warunkiem że raportująca instytucja finansowa nie posiada informacji o tym, że ta klasyfikacja jest niepoprawna lub nierzetelna, d) zbadane sprawozdanie finansowe, dokument przedstawiający historię kredytową lub oceniający zdolność kredytową wystawiony przez osobę trzecią, wniosek o ogłoszenie upadłości oraz sprawozdanie organu nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych; 5) grupowej pieniężnej umowie ubezpieczenia - rozumie się przez to pieniężną umowę ubezpieczenia, zapewniającą ochronę ubezpieczeniową osób fizycznych, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, izby gospodarczej, związku zawodowego, innego stowarzyszenia lub grupy, oraz przewidującą zapłatę składki od każdego członka grupy lub członka kategorii w ramach grupy, która jest określona bez względu na indywidualne cechy zdrowotne danego członka lub kategorii członków danej grupy, jednakże z uwzględnieniem wieku, płci i nałogu palenia; 6) grupowej umowie renty - rozumie się przez to umowę renty, na podstawie której uprawnionymi są osoby fizyczne, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, stowarzyszenia, związku zawodowego lub innej grupy; 7) instytucji depozytowej - rozumie się przez to podmiot, który przyjmuje depozyty w ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej, w tym: a) bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku krajowego za granicą oraz oddział banku zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe   (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357), b) instytucję kredytową oraz oddział instytucji kredytowej, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, c) spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową; 8) instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję powierniczą, instytucję depozytową, podmiot inwestujący lub zakład ubezpieczeń; 9) instytucji finansowej z państwa uczestniczącego - rozumie się przez to instytucję finansową będącą rezydentem państwa uczestniczącego, z wyłączeniem oddziałów i przedstawicielstw tej instytucji finansowej mających siedzibę poza danym państwem uczestniczącym, oraz oddział instytucji finansowej, która nie jest rezydentem państwa uczestniczącego, jeżeli ten oddział ma siedzibę w danym państwie uczestniczącym; 10) instytucji powierniczej - rozumie się przez to podmiot, który - w ramach istotnej części swojej działalności gospodarczej - przechowuje aktywa finansowe na rachunek innych osób, przy czym uważa się, że przechowywanie aktywów finansowych na rachunek innych osób stanowi istotną część działalności gospodarczej podmiotu, jeżeli jego przychody brutto przypadające na przechowywanie aktywów finansowych i na związane z tym usługi finansowe stanowią co najmniej 20% przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących okresów: a) okresie 3 lat kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest dokonywane ustalenie tego udziału lub ostatniego dnia roku obrotowego, jeżeli nie są one tożsame, b) okresie istnienia tego podmiotu; 11) istniejącym rachunku - rozumie się przez to: a) rachunek finansowy prowadzony przez raportującą instytucję finansową na dzień 31 grudnia 2015 r., b) rachunek finansowy posiadacza rachunku, bez względu na datę jego otwarcia:   -   w raportującej instytucji finansowej lub podmiocie powiązanym będącym raportującą instytucją finansową, jeżeli jego posiadacz posiada również rachunek finansowy, o którym mowa w lit. a,   -   traktowany przez raportującą instytucję finansową jako jeden rachunek finansowy do celów spełnienia standardów określonych w art. 44 ust. 1 i 3 oraz do celów stosowania zasad sumowania rachunków określonych w art. 40 i art. 41, wraz z rachunkiem finansowym, o którym mowa w lit. a oraz w tiret pierwszym, oraz innymi rachunkami finansowymi tego posiadacza rachunku,   -   względem którego raportująca instytucja finansowa jest uprawniona do stosowania procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, takich jak stosowane wobec rachunku finansowego, o którym mowa w lit. a,   -   którego otwarcie nie wymaga dostarczenia przez posiadacza rachunku nowych, dodatkowych lub zmienionych informacji innych niż do celów automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych; 12) istniejącym rachunku indywidualnym - rozumie się przez to istniejący rachunek posiadany przez co najmniej jedną osobę fizyczną; 13) istniejącym rachunku podmiotów - rozumie się przez to istniejący rachunek posiadany przez co najmniej jeden podmiot; 14) NFE - rozumie się przez to podmiot, który nie jest instytucją finansową, z zastrzeżeniem pkt 26 lit. b; 15) nowym rachunku - rozumie się przez to rachunek finansowy prowadzony przez raportującą instytucję finansową, otwarty w dniu 1 stycznia 2016 r. albo po tej dacie, chyba że dany rachunek finansowy traktuje się jako istniejący rachunek na podstawie pkt 11 lit. b; 16) nowym rachunku indywidualnym - rozumie się przez to nowy rachunek posiadany przez co najmniej jedną osobę fizyczną; 17) nowym rachunku podmiotów - rozumie się przez to nowy rachunek posiadany przez co najmniej jeden podmiot; 18) opiekunie klienta - rozumie się przez to pracownika instytucji finansowej przypisanego do posiadacza rachunku i odpowiedzialnego za kontakt z nim; 19) organizacji międzynarodowej - rozumie się przez to: a) organizację międzynarodową:   -   w skład której wchodzą głównie państwa,   -   która zawarła z danym państwem porozumienie w sprawie lokalizacji jej siedziby lub inne podobne porozumienie,   -   której dochód nie przynosi korzyści osobom prywatnym, b) podmioty będące własnością organizacji międzynarodowej, o której mowa w lit. a; 20) osobie kontrolującej - rozumie się przez to beneficjenta rzeczywistego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; 21) osobie raportowanej - rozumie się przez to osobę z państwa uczestniczącego oraz osobę z państwa trzeciego inną niż: a) spółka kapitałowa, której akcje są przedmiotem regularnego obrotu na co najmniej jednym uznanym rynku papierów wartościowych, b) spółka będąca podmiotem powiązanym spółki określonej w lit. a, c) podmiot rządowy, organizacja międzynarodowa lub bank centralny, d) instytucja finansowa; 2213)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) osobie z państwa trzeciego - rozumie się przez to osobę fizyczną lub podmiot będące rezydentem państwa trzeciego na podstawie przepisów prawa podatkowego tego państwa trzeciego, lub masę spadkową po osobie zmarłej, która była rezydentem państwa trzeciego; podmiot niemający rezydencji do celów podatkowych, z wyłączeniem trustu będącego pasywnym NFE, traktuje się jako rezydenta państwa, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu tego podmiotu; 2313)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) osobie z państwa uczestniczącego - rozumie się przez to osobę fizyczną lub podmiot będące rezydentem państwa uczestniczącego na podstawie przepisów prawa podatkowego tego państwa uczestniczącego, lub masę spadkową po osobie zmarłej, która była rezydentem państwa uczestniczącego; podmiot niemający rezydencji do celów podatkowych, z wyłączeniem trustu będącego pasywnym NFE, traktuje się jako rezydenta państwa, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu tego podmiotu; 24) państwie trzecim - rozumie się przez to inne niż Rzeczpospolita Polska oraz Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, które nie jest państwem uczestniczącym; 25) państwie uczestniczącym - rozumie się przez to: a) inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie, b14)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) inne niż Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła porozumienie stanowiące podstawę automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych, c) inne niż Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, z którym Unia Europejska zawarła porozumienie stanowiące podstawę automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych, wymienione w wykazie opublikowanym przez Komisję Europejską; 26) pasywnym NFE - rozumie się przez to: a) NFE niebędący aktywnym NFE, b) podmiot inwestujący, o którym mowa w pkt 29 lit. b, niebędący instytucją finansową z państwa uczestniczącego; 27) pieniężnej umowie ubezpieczenia - rozumie się przez to umowę ubezpieczenia, inną niż umowa reasekuracji zawarta między dwoma zakładami ubezpieczeń, która ma wartość pieniężną; 2815)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) podmiocie - rozumie się przez to osobę prawną, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej lub trust, a także umowę, w szczególności spółki cywilnej, na podstawie której strony, które ją zawarły, zamierzają wspólnie realizować określone w niej cele lub zadania; 29) podmiocie inwestującym - rozumie się przez to podmiot: a) który w ramach działalności gospodarczej wykonuje głównie co najmniej jedną z następujących czynności lub operacji na rzecz lub w imieniu innych osób:   -   obrót instrumentami rynku pieniężnego, czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi, instrumentami pochodnymi,   -   obrót walutą,   -   obrót pochodnymi instrumentami walutowymi, instrumentami pochodnymi na stopę procentową i indeksowymi instrumentami pochodnymi,   -   obrót zbywalnymi papierami wartościowymi lub towarowymi kontraktami terminowymi typu future,   -   zarządzanie indywidualnym i zbiorowym portfelem aktywów,   -   inne formy inwestowania, administrowania lub zarządzania aktywami finansowymi lub środkami pieniężnymi, lub b) którego przychody brutto przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót aktywami finansowymi, jeżeli jest zarządzany przez inny podmiot będący instytucją depozytową, instytucją powierniczą, zakładem ubezpieczeń lub podmiotem inwestującym, o którym mowa w lit. a; 30) podmiocie powiązanym - rozumie się przez to podmiot kontrolowany przez inny podmiot, podmioty pozostające pod wspólną kontrolą lub podmioty będące podmiotami inwestującymi w rozumieniu pkt 29 lit. b, które są wspólnie zarządzane; w celu ustalenia podmiotu kontrolowanego przez inny podmiot lub podmiotu pozostającego pod wspólną kontrolą przyjmuje się, że kontrola obejmuje ponad 50% bezpośredniego lub pośredniego udziału w prawie głosu na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu lub w kapitale tego podmiotu; 31) podmiocie rządowym - rozumie się przez to: a) rząd państwa, b) jednostki terytorialne państwa, c16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret piąte podwójne tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 8.) podmioty będące w całości własnością danego państwa lub jednostek wymienionych w lit. b, d) organy lub instytucje sprawujące władzę w państwie, pod warunkiem że ich dochody netto są gromadzone na rachunku własnym lub innym rachunku danego państwa i nie przynoszą korzyści osobie prywatnej, e) podmiot kontrolowany przez państwo, przez który rozumie się podmiot prawny niezależny od państwa, pod warunkiem że:   -   17)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a tiret piąte podwójne tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 8. podmiot ten jest w całości własnością innego podmiotu rządowego i jest kontrolowany bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotu kontrolowanego przez inny podmiot rządowy,   -   dochody netto tego podmiotu są gromadzone na jego własnym rachunku lub na rachunkach innego podmiotu rządowego i nie przynoszą korzyści osobie prywatnej,   -   po rozwiązaniu tego podmiotu jego aktywa powierzane są innemu podmiotowi rządowemu; 32) polskiej instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję finansową będącą rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem oddziałów i przedstawicielstw tej instytucji finansowej mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz oddział i przedstawicielstwo instytucji finansowej, która nie jest rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli oddział lub przedstawicielstwo tej instytucji ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 33) posiadaczu rachunku - rozumie się przez to osobę wymienioną lub zidentyfikowaną przez instytucję finansową, która prowadzi ten rachunek, jako posiadacz rachunku finansowego, z tym że:   -   w przypadku osoby innej niż instytucja finansowa, posiadającej rachunek finansowy w imieniu lub na rzecz innej osoby, nie jest ona traktowana jako posiadająca rachunek w rozumieniu ustawy, lecz posiadającym rachunek jest ta inna osoba,   -   w przypadku pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty za posiadacza rachunku uznaje się osobę uprawnioną do otrzymania wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta umowy, a w przypadku gdy brak jest osoby upoważnionej do otrzymania wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta umowy, za posiadacza rachunku finansowego uważa się osobę wskazaną w umowie jako właściciel oraz osobę, której przysługuje prawo do otrzymania płatności na warunkach tej umowy; w momencie wymagalności pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty osoba uprawniona do otrzymania płatności z tytułu umowy uznawana jest za posiadacza rachunku; 34) procedurach należytej staranności - rozumie się przez to określone w niniejszym dziale zasady weryfikacji rachunków finansowych i identyfikacji rachunków finansowych objętych obowiązkiem raportowania; 35) procedurach sprawozdawczych - rozumie się przez to określone w niniejszym dziale zasady przekazywania informacji o rachunkach finansowych objętych obowiązkiem raportowania; 36) procedurach z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu - rozumie się przez to określone w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz w wewnętrznych procedurach raportujących instytucji finansowych zasady stosowania przez te instytucje środków bezpieczeństwa finansowego wobec klienta; 37) rachunku depozytowym - rozumie się przez to rachunek prowadzony w celach komercyjnych, rachunek bieżący, rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy, rachunek terminowy, rachunek oszczędnościowy lub rachunek, którego potwierdzeniem jest certyfikat depozytowy, certyfikat oszczędnościowy, certyfikat inwestycyjny, certyfikat zadłużeniowy lub inny podobny instrument, prowadzony przez instytucję finansową w ramach działalności bankowej lub podobnej; rachunek depozytowy obejmuje również kwotę posiadaną przez zakład ubezpieczeń na podstawie gwarantowanej umowy inwestycyjnej lub podobnej umowy zobowiązującej do wypłaty lub uznania odsetek z tytułu tych umów; 38) rachunku finansowym - rozumie się przez to rachunek prowadzony przez instytucję finansową, z wyjątkiem rachunku wyłączonego z obowiązku raportowania na podstawie art. 31 ust. 2, obejmujący rachunek depozytowy i rachunek powierniczy, a także: a) w przypadku podmiotu inwestującego - jakikolwiek udział w kapitale, w tym w kapitale lub zyskach spółki osobowej będącej instytucją finansową oraz w aktywach netto funduszu inwestycyjnego przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny, lub w wierzytelnościach wobec danej i …