Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych… – tekst jednolity 2013

Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 10 kwietnia 2013 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 listopada 2008 r.

Dział I - Przepisy wstępne

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Tablice i pieczęcie urzędowe prokuratur

Dział II - Organizacja prokuratury wojskowej

Rozdział 1 - Wewnętrzna organizacja wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

Rozdział 2 - Organizacja pracy i sposób kierowania pracą

Dział III - Postępowanie przygotowawcze

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Wszczęcie śledztwa i dochodzenia

Rozdział 3 - Przebieg śledztwa

Rozdział 4 - Przedstawienie zarzutów

Rozdział 5 - Postępowanie dowodowe

Rozdział 6 - Środki zapobiegawcze

Rozdział 7 - Zabezpieczenie majątkowe

Rozdział 8 - Zawieszenie postępowania

Rozdział 9 - Zakończenie postępowania przygotowawczego

Rozdział 10 - Terminy i zażalenia

Rozdział 11 - Podjęcie na nowo i wznowienie umorzonego postępowania; podjęcie postępowania sprawdzającego

Rozdział 12 - Nadzór prokuratora nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez inne uprawnione

organy

Rozdział 13 - Akt oskarżenia

Dział IV - Postępowanie karne w stosunkach międzynarodowych

Rozdział 1 - Pomoc prawna

Rozdział 2 - Wydawanie osób ściganych

Rozdział 3 - Przekazywanie osób ściganych na podstawie europejskiego nakazu aresztowania

Rozdział 4 - Przejęcie i przekazanie ścigania karnego

Rozdział 5 - Stosowanie środków zapobiegawczych wobec cudzoziemców

Rozdział 6 - Działalność prokuratorów w przypadku użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej poza granicami państwa

Dział V - Udział prokuratora w postępowaniu sądowym w sprawach karnych

Rozdział 1 - Przepisy wstępne

Rozdział 2 - Udział prokuratora w postępowaniu przed sądem wojskowym pierwszej instancji

Rozdział 3 - Środki odwoławcze

Rozdział 4 - Udział prokuratora w postępowaniu przed sądem odwoławczym

Rozdział 5 - Zaskarżanie prawomocnych orzeczeń

Dział VI - Udział prokuratora w postępowaniu wykonawczym

Dział VII - Postępowanie o ułaskawienie

Dział VIII - Udział prokuratora w postępowaniu w sprawach o wykroczenia

Dział IX - Udział prokuratora w postępowaniu dyscyplinarnym względem żołnierzy

Dział X - Tryb działań podejmowanych przez prokuratora w celu zapobieżenia naruszeniom prawa

Dział XI - Petycje, skargi i wnioski

Dział XII - Przepisy przejściowe i końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 listopada 2008 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 221, poz. 1446), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:

§ 2

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

§ 2

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2013 r. ” .

Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 listopada 2008 r.

Dział I

Przepisy wstępne

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1Rozporządzenie określa:

§ 2Właściwość prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury bez bliższego

określenia oznacza zakres jego czynności w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury, do której został powołany.

§ 3Zadania związane ze współpracą wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury ze

środkami masowego przekazu wykonują w:

§ 4Odpowiedzi na krytykę prasową oraz sprostowania publikowanych nieprawdziwych lub nieścisłych

wiadomości kierują do prasy osoby określone w § 3.

§ 5

Informacje o sprawach publicznych udostępnia się na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.1)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 132, poz. 1110, z 2010 r.

Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 204, poz. 1195 oraz z 2012 r. poz. 473 i 908.).

Rozdział 2

Tablice i pieczęcie urzędowe prokuratur

§ 6

1.

Nazwę wojskowej prokuratury okręgowej i wojskowej prokuratury garnizonowej ustala się zgodnie z nazwą miejscowości stanowiącej jej siedzibę.

2.

Na zewnątrz budynku prokuratury umieszcza się w widocznym miejscu tablicę z nazwą prokuratury oraz godłem państwowym.

3.

Wewnątrz budynku umieszcza się tablicę informacyjną wskazującą pełne nazwy komórek organizacyjnych prokuratury, ich rozmieszczenie oraz dni i godziny przyjęć interesantów, a także godziny przyjęć w sprawach skarg i wniosków.

§ 7

1.

Wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury używają pieczęci urzędowych z nazwą prokuratury i wizerunkiem orła określonym w ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 235, poz. 2000, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.

Nr 220, poz. 1600, z 2009 r. Nr 168, poz. 1323, z 2010 r. Nr 18, poz. 96 oraz z 2012 r. poz. 490.).

2.

Odpowiedzialność za prawidłowość posługiwania się pieczęciami i ich przechowywania spoczywa na kierownikach sekretariatów.

Dział II

Organizacja prokuratury wojskowej

Rozdział 1

Wewnętrzna organizacja wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

Oddział 1

Przepisy ogólne

§ 8

Wewnętrzną strukturę organizacyjną wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, zwanej dalej „jednostką”, ustala w formie rozkazu organizacyjnego, kierując się potrzebą sprawnego wykonywania zadań prokuratury oraz zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu:

§ 9

Prokurator, wymieniony w § 8, ustalając wewnętrzną strukturę organizacyjną jednostki, określa, ze wskazaniem zakresu i rodzaju wykonywanych zadań, komórki organizacyjne, samodzielne stanowiska pracy lub stanowiska pracy oraz zakres sprawowanego nad nimi nadzoru przez przełożonego i zwierzchników służbowych.

§ 10Wewnętrzną strukturę organizacyjną jednostki ustala:

§ 11

1.

Prokuratorzy wykonują samodzielnie zlecone im czynności na stanowiskach pracy lub samodzielnych stanowiskach pracy, których zakres ustala się rzeczowo lub terytorialnie.

2.

Łączenie stanowisk pracy w komórki organizacyjne jest wskazane wtedy, gdy liczba wpływających spraw przekracza możliwości sprawowania bezpośredniego nadzoru nad poszczególnymi stanowiskami pracy przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora okręgowego, wojskowego prokuratora garnizonowego i ich zastępców.

§ 12W skład komórki organizacyjnej powinny wchodzić co najmniej w:

§ 13Komórkami organizacyjnymi kierują odpowiednio:

§ 14Odpis rozkazu organizacyjnego określającego wewnętrzną strukturę organizacyjną jednostki

wojskowi prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy garnizonowi przesyłają do Naczelnego Prokuratora Wojskowego, a wojskowi prokuratorzy garnizonowi również do wojskowego prokuratora okręgowego.

Oddział 2

Struktura organizacyjna Naczelnej Prokuratury Wojskowej

§ 153)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

27 lutego 2013 r. zmieniającego rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. poz. 347), które weszło w życie z dniem 1 kwietnia 2013 r..

W skład Naczelnej Prokuratury Wojskowej wchodzą następujące komórki organizacyjne:

§ 16

Do podstawowych zadań Oddziału Prezydialnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej należy:4)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 229, poz. 1497 oraz z 2011 r. Nr 230, poz.

1371.), c) kontrolowanie przestrzegania zasad bezpieczeństwa systemów informatycznych oraz ochrony danych osobowych w jednostkach, d) wykonywanie czynności związanych z zadaniami wynikającymi z ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym (Dz. U. Nr 165, poz. 1170, z późn. zm.8)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 195, poz. 1198 i Nr 216, poz. 1367 oraz z 2010 r. Nr 41, poz. 233, Nr 81, poz. 531 i Nr 239, poz. 1593.), e9)Dodana przez § 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.) zapewnienie przestrzegania bezpieczeństwa systemów informatycznych oraz ochrony danych osobowych w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

§ 1711)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

Do podstawowych zadań Oddziału Postępowania Przygotowawczego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej należy:

§ 18

(uchylony).12)Przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 19Do podstawowych zadań Oddziału Postępowania Sądowego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej

należy:

Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr 143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.

Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.

116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.

766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.

648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr 214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r.

Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716, Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz.

669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307, z 2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678, Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 240, poz. 1430, 1431 i 1438 i Nr 279, poz. 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 480, 765 i 849.), zwanej dalej „kpk”, oraz w innych przypadkach i na zasadach określonych odrębnymi przepisami;

§ 20

1.

Do podstawowych zadań Wydziału Prawnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej należy:

2.

W skład Wydziału Prawnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej wchodzi stanowisko pracy przewidziane dla radcy prawnego, który zapewnia obsługę prawną oraz sprawuje zastępstwo sądowe Naczelnego Prokuratora Wojskowego we wszystkich sprawach prowadzonych przez Naczelną Prokuraturę Wojskową i jednostki podległe.

§ 21

Do podstawowych zadań Wydziału Kadr w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej należy:14)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

1518)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.) utrzymywanie merytorycznych, roboczych kontaktów z komórkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kadr Prokuratury Generalnej i Ministerstwa Obrony Narodowej;

Oddział 3

Struktura wojskowej prokuratury okręgowej

§ 22W skład wojskowej prokuratury okręgowej wchodzą następujące komórki organizacyjne:

§ 23

Do podstawowych zadań wydziału prezydialnego w wojskowej prokuraturze okręgowej należy:20)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 7 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 24

Do podstawowych zadań wydziału śledczego w wojskowej prokuraturze okręgowej należy:22)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 25

(uchylony).25)Przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 26Do podstawowych zadań wydziału postępowania przygotowawczego w wojskowej prokuraturze

okręgowej należy:26)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 27Do podstawowych zadań wydziału postępowania sądowego wojskowej prokuratury okręgowej

należy:

§ 28Do zadań wydziałów należy ponadto załatwianie petycji, skarg, wniosków i meldunków

w zakresie kompetencji wydziałów.

Oddział 4

Struktura organizacyjna wojskowej prokuratury garnizonowej

§ 29W skład wojskowej prokuratury garnizonowej wchodzą następujące komórki organizacyjne:

§ 30

Do podstawowych zadań działu prezydialnego w wojskowej prokuraturze garnizonowej należy:28)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 11 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

1030)Dodany przez § 1 pkt 11 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.) zapewnienie ochrony przeciwpożarowej.

§ 31Do podstawowych zadań działu postępowania karnego w wojskowej prokuraturze garnizonowej

należy:31)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

Rozdział 2

Organizacja pracy i sposób kierowania pracą

Oddział 1

Organizacja pracy

§ 32Prokurator, wykonując samodzielnie czynności określone w ustawach, jest odpowiedzialny

za prawidłowość i terminowość tych czynności, a zwłaszcza za treść i formę postanowień, zarządzeń i innych pism procesowych oraz rzetelność ustnych sprawozdań i ścisłość informacji.

§ 33Prokurator podpisuje sporządzone przez siebie pisma w ramach prowadzonych spraw, jeżeli

przepisy regulaminu lub wewnętrznego podziału czynności nie stanowią inaczej. Każde pismo i adnotacja sporządzone przez prokuratora powinny zawierać jego imię i nazwisko, stanowisko służbowe (stopień wojskowy) oraz datę.

§ 34W razie zmiany lub uchylenia przez prokuratora bezpośrednio przełożonego decyzji prokuratora

podległego prokurator podległy przygotowuje projekt nowej decyzji zgodnie z pisemnymi wytycznymi prokuratora bezpośrednio przełożonego.

§ 35Prokurator przełożony, wydając polecenie, powinien zachować drogę służbową. Zachowanie

takiej drogi obowiązuje również w korespondencji z prokuratorem przełożonym.

§ 36Jeżeli polecenie zostało wydane z pominięciem drogi służbowej, wykonujący je prokurator

zawiadamia o tym swojego bezpośredniego przełożonego.

§ 37Jeżeli po wydaniu polecenia, a przed jego wykonaniem lub podczas wykonywania nastąpi

istotna zmiana ustaleń faktycznych, uzasadniająca potrzebę wydania odmiennego polecenia, prokurator wykonujący polecenie niezwłocznie informuje o tym prokuratora bezpośrednio przełożonego lub zwierzchnika służbowego, a gdy nie jest to możliwe, wykonuje polecenie z uwzględnieniem powstałej zmiany lub odstępuje od wykonania, informując o tym niezwłocznie wydającego polecenie.

§ 38

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy, wojskowy prokurator okręgowy i wojskowy prokurator garnizonowy określają odpowiednio podział czynności podległych prokuratorów oraz zasady zastępowania się prokuratorów przy ich wykonaniu.

2.

Odstąpienie od zasad postępowania ustalonych w ust. 1 wymaga zgody zwierzchnika służbowego, a w przypadkach niecierpiących zwłoki niezwłocznego powiadomienia zwierzchnika służbowego po wykonaniu czynności.

§ 39

W przypadku przekazania sprawy według właściwości jednostka, która sprawę przekazuje, podejmuje czynności niecierpiące zwłoki.

§ 40W razie potrzeby dokonania czynności w okręgu działania innego prokuratora prokurator

prowadzący postępowanie może zwrócić się do niego o udzielenie pomocy prawnej.

§ 41

1.

W pisemnym wniosku o udzielenie pomocy prawnej należy wskazać okoliczności wymagające wyjaśnienia oraz określić czynności, jakie mają być wykonane. Do wniosku powinny być dołączone niezbędne odpisy akt sprawy. Akta lub odpowiednią ich część przesyła się tylko w razie istotnej potrzeby, mając na uwadze, aby nie hamowało to toku postępowania.

2.

Prokurator wezwany do udzielenia pomocy prawnej powinien niezwłocznie dokonać wnioskowanych czynności, tak aby nie zachodziła konieczność ich powtarzania lub uzupełniania.

3.

W uzasadnionych przypadkach prokurator wezwany do udzielenia pomocy prawnej jest uprawniony do powierzenia dokonania wnioskowanych czynności jednostkom Żandarmerii Wojskowej lub innym organom uprawnionym do prowadzenia postępowań.

4.

Jeżeli w toku realizacji wniosku o pomoc prawną wyłoni się potrzeba dokonania innych czynności, prokurator wezwany powinien niezwłocznie je wykonać oraz poinformować o tym prokuratora wnioskującego.

5.

Jeżeli wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej w terminie 14 dni jest niemożliwe, należy prokuratora wnioskującego o pomoc prawną niezwłocznie zawiadomić o przyczynie zwłoki, z podaniem terminu wykonania czynności.

§ 42

1.

Zawiadomienie o odmowie lub częściowej odmowie uwzględnienia petycji, skargi, wniosku lub prośby należy wysłać zainteresowanemu bezzwłocznie, wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługujących mu uprawnieniach.

2.

Jeżeli petycja, skarga, wniosek lub prośba pochodzi od osoby niebędącej w stanie dochodzić swych praw, prokurator, gdy nie jest obowiązany do podjęcia działania z urzędu, powinien rozważyć możliwość udzielenia tej osobie pomocy prawnej lub zainteresować właściwą instytucję potrzebą udzielenia takiej pomocy.

§ 43

1.

Korespondencję między jednostkami podpisują:

2.

Wojskowy prokurator garnizonowy może na żądanie szefa oddziału przekazać korespondencję bez pośrednictwa wojskowego prokuratora okręgowego, o czym go informuje.

§ 44

1.

Pisma do organów administracji państwowej oraz do przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych przesyła się za pośrednictwem właściwego oddziału lub wydziału Naczelnej Prokuratury Wojskowej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przesyłania pism procesowych.

§ 4533)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 14 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

1.

Godziny urzędowania w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej ustala Naczelny Prokurator Wojskowy.

2.

Godziny urzędowania w wojskowej prokuraturze okręgowej oraz w podległych wojskowych prokuraturach garnizonowych ustala wojskowy prokurator okręgowy.

§ 46

1.

Prokurator przełożony może zarządzić pełnienie przez prokuratorów dyżurów po godzinach pracy lub w dni wolne od pracy.

2.

W razie niepełnienia dyżurów, o których mowa w ust. 1, należy zapewnić możliwość kontaktu służbowego z wyznaczonym prokuratorem po godzinach pracy w celu załatwienia pilnych spraw.

§ 47

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy, wojskowy prokurator okręgowy i wojskowy prokurator garnizonowy, ich zastępcy, inni wyznaczeni prokuratorzy i urzędnicy przyjmują interesantów w sprawach związanych z działalnością jednostek.

2.

Godziny przyjęć interesantów ustala prokurator przełożony, przy czym przynajmniej raz w tygodniu przyjęcia powinny się odbywać w ustalonym dniu po godzinach pracy.

3.

Czas przyjęć interesantów przez urzędników nie może być krótszy niż połowa czasu urzędowania jednostki.

Oddział 2

Kierowanie pracą wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

§ 48Naczelny Prokurator Wojskowy, wojskowi prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy

garnizonowi zapewniają prawidłową i sprawną realizację zadań służbowych w powierzonych im jednostkach i komórkach organizacyjnych oraz właściwą organizację pracy, a w szczególności:

§ 4934)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 15 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

W celu realizacji zadań służbowych Naczelny Prokurator Wojskowy i wojskowi prokuratorzy okręgowi mogą wydawać zarządzenia wewnętrzne, rozkazy, decyzje, pisma okólne i wytyczne, a wojskowi prokuratorzy garnizonowi - zarządzenia wewnętrzne, rozkazy i decyzje.

§ 50

1.

Prokuratorzy, o których mowa w § 48, reprezentują jednostki wobec organów państwowych i samorządowych, a także dowódców jednostek wojskowych działających na obszarze ich właściwości oraz współdziałają z nimi w zakresie przewidzianym w ustawach.

2.

W kontaktach z naczelnymi i centralnymi organami państwowymi jednostki reprezentuje Naczelny Prokurator Wojskowy.

3.

Współdziałanie, o którym mowa w ust. 1, nie może powodować naruszenia niezależności prokuratora, a zwłaszcza pozaprawnego wpływania na jego decyzje i czynności.

§ 51

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy, wojskowy prokurator okręgowy i wojskowy prokurator garnizonowy dokonują odpowiednio podziału czynności podległych im prokuratorów, urzędników i innych pracowników, określając zakres i rodzaj wykonywanych przez nich zadań, z jednoczesnym wskazaniem czynności zastrzeżonych dla siebie oraz form i zakresu wewnętrznego nadzoru służbowego, sporządzają plany pracy obejmujące ważniejsze działania, w razie potrzeby zwołują odprawy, narady i konferencje oraz podejmują inne niezbędne czynności dla prawidłowego i sprawnego kierowania jednostką.

2.

Przy podziale czynności należy w miarę możliwości uwzględnić kwalifikacje, uzdolnienia i doświadczenie zawodowe poszczególnych prokuratorów, pracowników sekretariatu, a także przestrzegać zasady równomiernego obciążenia ich pracą.

3.

Podziału czynności dokonuje się w formie zarządzenia, którego treść podaje się do wiadomości wszystkich prokuratorów, urzędników i innych pracowników, czyniąc o tym adnotację z datą i podpisem zainteresowanych.

§ 52Prokurator jest obowiązany:

§ 53

1.

Prokuratorzy przełożeni i zwierzchnicy służbowi, niezależnie od sprawowania funkcji kierowniczych, powinni także wykonywać czynności bezpośrednio związane z realizacją zadań ustawowych jednostki.

Prokuratorzy powołani do pełnienia funkcji wizytatora, rzecznika prasowego oraz rzecznika dyscyplinarnego wykonują także inne zlecone im zadania, niewchodzące w zakres pełnionej funkcji.

Oddział 3

Formy i tryb sprawowania nadzoru

§ 54

1.

Prokurator przełożony i zwierzchnik służbowy sprawują nadzór służbowy nad czynnościami podległych prokuratorów.

2.

Nadzór służbowy jest realizowany jako wewnętrzny nadzór służbowy w ramach tej jednostki lub jako zwierzchni nadzór służbowy realizowany przez jednostkę wyższego stopnia.

§ 55

1.

Wewnętrzny nadzór służbowy prokurator przełożony sprawuje przez:

Wewnętrzny nadzór służbowy wobec asesora jest sprawowany również przez aprobatę.

§ 5637)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 18 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

Aprobata lub jej odmowa następuje poprzez zamieszczenie na rękopisie albo odpisie pisma procesowego akceptacji projektu decyzji, daty i podpisu oraz odciśnięcie pieczęci służbowej.

§ 5737)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 18 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

W razie odmowy aprobaty informuje się asesora o powodach tej decyzji i udziela mu wskazówek co do sposobu załatwienia sprawy lub usunięcia stwierdzonych uchybień.

§ 5837)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 18 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, jeżeli uzyskanie aprobaty przed podjęciem określonej decyzji jest niemożliwe lub w znacznym stopniu utrudnione, a okoliczności sprawy wymagają niezwłocznego działania, asesor decyduje samodzielnie i zawiadamia bezzwłocznie przełożonego lub zwierzchnika służbowego o zajętym stanowisku.

§ 59

(uchylony).38)Przez § 1 pkt 19 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 60O wszczęciu śledztwa oraz istotnych dla biegu postępowania czynnościach i zdarzeniach

w toku śledztwa, w sprawach szczególnej wagi, ze względu na ich rodzaj, charakter, skutki lub społeczne oddziaływanie, prokurator jest obowiązany bezzwłocznie informować prokuratora nadrzędnego. Z własnej inicjatywy prokurator powinien informować prokuratora nadrzędnego w sprawach zawiłych, zwłaszcza gdy sprawa wymaga konsultacji.

§ 61

1.

Wykonywanie zwierzchniego nadzoru służbowego polega w szczególności na udzielaniu bezpośrednich konsultacji prokuratorowi prowadzącemu lub nadzorującemu postępowanie przygotowawcze, w szczególności w zakresie kierunków prowadzonego postępowania i efektywnego wykonywania czynności procesowych. Przepis § 197 stosuje się odpowiednio.

2.

Zwierzchni nadzór służbowy jest sprawowany z poszanowaniem zasady niezależności prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze.

3.

Prokurator przełożony może, z własnej inicjatywy albo na wniosek prokuratora nadrzędnego, prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (przekazany drogą służbową), albo na wniosek prokuratora bezpośrednio przełożonego w stosunku do prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze, objąć sprawę zwierzchnim nadzorem służbowym.

4.

Naczelny Prokurator Wojskowy może, z własnej inicjatywy lub na wniosek podległego wojskowego prokuratora okręgowego, objąć zwierzchnim nadzorem służbowym postępowanie przygotowawcze prowadzone lub nadzorowane przez prokuratora podległej wojskowej prokuratury garnizonowej.

5.

Do sprawowania zwierzchniego nadzoru służbowego prokurator podejmujący decyzję o objęciu sprawy tym nadzorem wyznacza prokuratora kierowanej przez siebie jednostki oraz zawiadamia o tym kierownika jednostki, w której jest prowadzone lub nadzorowane postępowanie przygotowawcze objęte zwierzchnim nadzorem służbowym.

6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, ze względu na wagę lub zawiłość sprawy, Prokurator Generalny lub Naczelny Prokurator Wojskowy może powierzyć sprawowanie zwierzchniego nadzoru służbowego prokuratorowi wykonującemu czynności służbowe w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

7.

Prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze jest obowiązany przedstawić prokuratorowi sprawującemu zwierzchni nadzór służbowy, na jego żądanie, akta sprawy w oryginale lub w kserokopiach albo w formie zapisów na nośnikach elektronicznych.

Przedstawienie akt nie może wstrzymywać postępowania przygotowawczego.

8.

Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy nie ma prawa wydawania poleceń dotyczących prowadzenia postępowania prokuratorowi prowadzącemu lub nadzorującemu postępowanie przygotowawcze. Jeżeli prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy stwierdzi potrzebę wydania takiego polecenia, występuje z pisemnym wnioskiem o jego wydanie do prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie przygotowawcze, a w razie potrzeby - do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie przygotowawcze.

9.

Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy może, w formie pisemnej, wystąpić o przejęcie nadzorowanej sprawy do prowadzenia przez innego prokuratora albo prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie przygotowawcze.

10.

Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy nad postępowaniem prowadzonym w prokuraturze niższego stopnia nie może rozstrzygać zażaleń na powzięte w toku tego postępowania, na jego polecenie lub za jego zgodą, postanowienia i inne decyzje podlegające zaskarżeniu.

Do rozstrzygnięcia takiego zażalenia wyznacza się innego prokuratora.

§ 62O stwierdzonych w toku zwierzchniego nadzoru służbowego przypadkach oczywistej i rażącej

obrazy przepisów prawa przez prokuratora zawiadamia się przełożonego dyscyplinarnego.

§ 63

Funkcje nadzorcze są realizowane także poprzez wizytacje i lustracje.

§ 64

1.

Nadzór procesowy nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez Komendę Główną Żandarmerii Wojskowej, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Centralne Biuro Antykorupcyjne sprawuje właściwa wojskowa prokuratura okręgowa, a w odniesieniu do jednostek terenowych tych organów - właściwa wojskowa prokuratura garnizonowa.

2.

W wyjątkowych sytuacjach wojskowy prokurator okręgowy może powierzyć sprawowanie nadzoru procesowego nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez Komendę Główną Żandarmerii Wojskowej, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Centralne Biuro Antykorupcyjne również podległej wojskowej prokuraturze garnizonowej.

Oddział 4

Wizytacja i lustracja

§ 65

1.

Wizytację i lustrację przeprowadza się stosownie do potrzeb, w szczególności gdy pojawią się sygnały o istotnych nieprawidłowościach w działalności danej prokuratury.

Wizytację należy przeprowadzać nie rzadziej niż co 4 lata.

3.

Lustrację przeprowadza się w celu kontroli nieprawidłowości na wybranych odcinkach pracy lub gdy zachodzi potrzeba zbadania przyczyn uchybień w pracy albo nieprawidłowości w działaniu jednostki.

§ 66

1.

Wizytacja i lustracja obejmują:

2.

W toku wizytacji i lustracji udziela się instruktażu niezbędnego dla usprawnienia działania kontrolowanych jednostek i pomocy w rozwiązywaniu bieżących problemów.

3.

Wizytacja nie powinna trwać dłużej niż 14 kolejnych dni roboczych.

§ 6740)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 21 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

Zarządzenie o przeprowadzeniu lustracji wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury wydają podmioty wymienione w art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

§ 68

1.

W zarządzeniu o przeprowadzeniu wizytacji lub lustracji określa się zadania, zakres, termin oraz skład zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego, ze wskazaniem prokuratora

2.

O zamierzonej wizytacji zawiadamia się wojskowego prokuratora okręgowego lub wojskowego prokuratora garnizonowego w terminie umożliwiającym przygotowanie żądanych materiałów i akt. Termin ten nie może być krótszy niż 14 dni.

§ 69

1.

Wizytację i lustrację przeprowadzają prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

2.

Lustrację wojskowej prokuratury garnizonowej przeprowadzają wizytatorzy wojskowej prokuratury okręgowej.

§ 70Do składu zespołów, o których mowa w § 69, mogą być powoływani również inni prokuratorzy

oraz urzędnicy.

§ 71141)Oznaczenie ust. 1 nadane przez § 1 pkt 22 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku

3..

Wizytacja obejmuje zbadanie i ocenę podstawowych działów pracy jednostki:

W ramach wizytacji przeprowadza się także okresową ocenę pracy prokuratorów.

§ 72Wizytacja wojskowej prokuratury okręgowej obejmuje także zbadanie jakości nadzoru

służbowego nad podstawowymi działami pracy podległych jednostek.

§ 73Poczynione w toku wizytacji (lustracji) ustalenia omawia się z zainteresowanymi prokuratorami

i urzędnikami, wysłuchując ich wyjaśnień. O istotniejszych spostrzeżeniach, wskazujących na potrzebę bezzwłocznego usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, informuje się odpowiednio wojskowego prokuratora okręgowego lub wojskowego prokuratora garnizonowego.

§ 74

1.

Z przebiegu wizytacji i lustracji sporządza się sprawozdanie.

2.

Sprawozdanie z wizytacji powinno zawierać:

§ 75

1.

Sprawozdanie z lustracji powinno zawierać dane dotyczące zakresu poczynionych ustaleń, ujawnionych uchybień i ich przyczyn, wskazanie podjętych w toku lustracji środków oraz wynikające z niej wnioski.

2.

W sprawozdaniu z wizytacji i lustracji należy wskazać zakres badań dokonywanych przez poszczególnych członków zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego, a w załączniku do sprawozdania - wykaz zbadanych spraw.

§ 76Przy formułowaniu ocen bierze się pod uwagę ustalenia dotyczące zwłaszcza:

§ 77

1.

Za oczywiście rażące uchybienia w pracy uważa się zwłaszcza:

2.

Przy formułowaniu ogólnej oceny kontrolowanej jednostki uwzględnia się ponadto:

3.

Przy ustalaniu wyników wizytacji ocenia się poszczególne działy pracy oraz funkcjonowanie kontrolowanej prokuratury, określając, czy i w jakim stopniu wywiązuje się ona z ustawowych zadań, z uwzględnieniem wyników poprzedniej kontroli.

§ 78Sprawozdanie z wizytacji w terminie 30 dni od dnia jej zakończenia przesyła się kierownikowi

kontrolowanej jednostki, który ma prawo zgłosić uwagi do sprawozdania w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. W razie potrzeby do tych uwag ustosunkowuje się zespół wizytacyjny.

§ 7944)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 24 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

1.

Przedstawioną przez zespół wizytacyjny ocenę pracy wojskowej prokuratury okręgowej zatwierdza, po rozpatrzeniu ewentualnych uwag kierownika kontrolowanej jednostki, Prokurator Generalny, który podpisuje również zalecenia powizytacyjne.

2.

Przedstawioną przez zespół wizytacyjny ocenę pracy wojskowej prokuratury garnizonowej zatwierdza, po rozpatrzeniu ewentualnych uwag kierownika kontrolowanej jednostki, wojskowy prokurator okręgowy, który podpisuje również zalecenia powizytacyjne.

§ 80Wyniki wizytacji omawia się na naradzie prokuratorów kontrolowanej jednostki w terminie

30 dni od dnia przekazania uwag do sprawozdania z wizytacji.

§ 8145)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 25 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

1.

Omówienie wyników wizytacji wojskowej prokuratury okręgowej odbywa się z udziałem Prokuratora Generalnego i Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

2.

Omówienie wyników wizytacji wojskowej prokuratury garnizonowej odbywa się z udziałem Naczelnego Prokuratora Wojskowego i wojskowego prokuratora okręgowego.

§ 82W razie stwierdzenia oczywiście rażących uchybień przeprowadza się, po upływie wyznaczonego

terminu, sprawdzenie wykonania zaleceń powizytacyjnych.

§ 83

1.

Sprawozdanie z lustracji, w terminie 14 dni od dnia jej zakończenia, przesyła się kierownikowi kontrolowanej jednostki, który w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania może zgłosić uwagi.

2.

Po rozpatrzeniu zgłoszonych uwag Naczelny Prokurator Wojskowy lub wojskowy prokurator okręgowy bez zbędnej zwłoki zatwierdza zalecenia polustracyjne, które przekazuje się odpowiednio wojskowemu prokuratorowi okręgowemu lub wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu, określając termin ich wykonania.

§ 84Przepisy oddziału nie mają zastosowania do doraźnych lustracji zakończonych lub toczących

się postępowań przygotowawczych i sprawdzających, dokonywanych na polecenie Prokuratora Generalnego lub Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Z ustaleń dokonanych w toku tych lustracji sporządza się sprawozdanie, które przedstawia się organowi zlecającemu badanie w terminie określonym przez ten organ.

Dział III

Postępowanie przygotowawcze

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 85Śledztwo lub dochodzenie wszczęte w sprawie prowadzi się w stosunku do wszystkich

czynów ujawnionych w jego toku.

§ 86Jednym postępowaniem przygotowawczym obejmuje się wszystkie czyny pozostające w związku

podmiotowym lub przedmiotowym z czynem stanowiącym podstawę jego wszczęcia, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 34 § 3 kpk.

§ 87W przypadku łączenia spraw w jedno postępowanie przygotowawcze postępowanie wszczęte

później włącza się do postępowania wszczętego wcześniej.

§ 88

1.

Niezależnie od dnia wszczęcia równocześnie prowadzonych postępowań dołącza się materiały dochodzenia do akt śledztwa, materiały innych postępowań do akt śledztwa, akta innych spraw do sprawy, w której zastosowano tymczasowe aresztowanie.

2.

W przypadku połączenia spraw czas trwania postępowania przygotowawczego liczy się od dnia najwcześniej wszczętego postępowania.

§ 89

(uchylony).46)Przez § 1 pkt 26 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

§ 9047)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 27 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3

1.

Wyłączenie do prowadzenia w odrębnym postępowaniu sprawy poszczególnych osób lub o poszczególne czyny wymaga wydania postanowienia.

2.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, określa się:

3.

Czas trwania postępowania przygotowawczego w wyłączonej sprawie liczy się od dnia wszczęcia postępowania pierwotnego tylko wtedy, gdy sprawa ta była objęta zakresem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia. W takim przypadku wyłączona sprawa obejmuje także odpis postanowienia o wszczęciu oraz o przedłużeniu okresu śledztwa albo dochodzenia.

4.

Jeżeli w podlegającej wyłączeniu innej sprawie niż określona w ust. 3 były dokonywane czynności procesowe, czas trwania postępowania przygotowawczego liczy się od dnia pierwszej czynności, co należy określić w postanowieniu o wyłączeniu sprawy.

5.

W wyłączonej sprawie wydaje się postanowienie o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia.

§ 91Jeżeli zachodzi potrzeba uzyskania zezwolenia sądu dyscyplinarnego na pociągnięcie

prokuratora do odpowiedzialności karnej za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, prokurator prowadzący śledztwo, po dokonaniu niezbędnych czynności dowodowych, występuje do prokuratora przełożonego o skierowanie do sądu dyscyplinarnego wniosku o zezwolenie na ściganie.

§ 92

W razie przekazania sprawy innej jednostce organizacyjnej na podstawie § 101 ust.

1 z wnioskiem o zezwolenie na ściganie występuje prokurator przełożony prokuratora prowadzącego śledztwo, właściwy ze względu na miejsce prowadzenia postępowania. O skierowaniu wniosku o zezwolenie na ściganie należy poinformować przełożonego dyscyplinarnego prokuratora, którego dotyczy ten wniosek.

§ 93

1.

W razie stwierdzenia w toku postępowania, że przestępstwo jest ścigane na wniosek, należy uzyskać oświadczenie pokrzywdzonego lub uprawnionego dowódcy jednostki wojskowej, czy żąda on ścigania.

2.

Prokurator wyraża zgodę na cofnięcie wniosku o ściganie lub odmawia jej w drodze zarządzenia.

Przepis art. 658 § 3 kpk stosuje się odpowiednio.

§ 94Prokurator, który wszczął lub nadzoruje postępowanie przygotowawcze w sprawie o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe popełnione na obszarze właściwości kilku prokuratur, prowadzi lub nadzoruje je do zakończenia, także po wyłączeniu materiałów do odrębnego postępowania, chyba że przekazanie sprawy innemu prokuratorowi, właściwemu miejscowo, będzie miało istotny wpływ na przebieg i wyniki postępowania.

§ 95

W sprawach o czyny zabronione wyczerpujące znamiona przestępstwa określonego w art.

209 kk postępowanie przygotowawcze prowadzi się w okręgu, w którym zamieszkuje pokrzywdzony.

§ 96W sprawach o czyny zabronione popełnione za pośrednictwem sieci teleinformatycznej

i telekomunikacyjnej postępowanie przygotowawcze prowadzi się w okręgu, w którym działał sprawca.

§ 97Prokurator zawiadomiony o dokonanym przestępstwie, co do którego nie jest właściwy

miejscowo, jest obowiązany zapewnić niezwłoczne dokonanie czynności niezbędnych dla zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa, a następnie przekazać sprawę według właściwości.

§ 98W sprawach o czyn zabroniony wyczerpujący znamiona określone w art. 278 kk, a popełniony

w transporcie lądowym, wodnym lub powietrznym, lub o inne czyny zabronione popełnione na szkodę pasażerów w razie niemożności ustalenia miejsca popełnienia przestępstwa właściwy do prowadzenia albo nadzorowania postępowania przygotowawczego jest prokurator, w którego okręgu działania przestępstwo zostało ujawnione.

§ 99W razie niemożności określenia miejsca ujawnienia czynu zabronionego, o którym mowa

w § 98, właściwy jest prokurator, który przyjął lub w którego okręgu działania przyjęto zawiadomienie o przestępstwie.

§ 100

1.

Właściwość miejscową wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury określają:

2.

Decyzja o przekazaniu sprawy według właściwości miejscowej innej wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury nie wymaga formy postanowienia i nie podlega zaskarżeniu.

3.

Spór o właściwość miejscową między jednostkami równorzędnymi rozstrzyga kierownik jednostki nadrzędnej nad prokuraturą, która decyzję o przekazaniu jej sprawy uznała za nietrafną i wystąpiła o rozstrzygnięcie sporu. § 10149)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 29 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3..

Kierownik jednostki nadrzędnej może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, przekazać podległej jednostce do prowadzenia lub nadzorowania sprawę z wyłączeniem zasad wynikających z przepisów, o których mowa w § 100 ust. 1.

§ 102Zarządzenie prokuratora w prowadzonym lub nadzorowanym przez niego postępowaniu przygotowawczym

może być wydane ustnie, jeżeli nie przysługuje na nie zażalenie. Prokurator sporządza w aktach nadzoru stosowną adnotację o wydaniu takiego zarządzenia.

Rozdział 2

Wszczęcie śledztwa i dochodzenia

§ 103

1.

Prokurator w każdym przypadku przyjmuje zgłoszone ustnie zawiadomienie o czynie zabronionym będącym przedmiotem przestępstwa lub przestępstwa skarbowego i sporządza protokół z uwzględnieniem art. 304a kpk.

2.

Jeżeli okoliczności przytoczone w zawiadomieniu nie wymagają bezzwłocznego podjęcia czynności, prokurator jest obowiązany nadać bieg sprawie najpóźniej w terminie 7 dni od dnia sporządzenia protokołu lub otrzymania pisemnego zawiadomienia o czynie zabronionym.

§ 104Czynności, o których mowa w art. 307 § 1 kpk, mogą polegać w szczególności na:

§ 105Wszczęcie śledztwa lub dochodzenia na skutek anonimowego zawiadomienia może nastąpić

po uprzednim sprawdzeniu przytoczonych w nim okoliczności. Takie zawiadomienie prokurator może przekazać jednostce Żandarmerii Wojskowej lub organom kontroli w celu sprawdzenia przytoczonych w nim okoliczności albo pozostawia je bez biegu.

§ 106Zatwierdzenie postanowienia Żandarmerii Wojskowej o odmowie wszczęcia śledztwa lub

dochodzenia wymaga zbadania przez prokuratora, czy istotnie brak podstaw do wszczęcia postępowania i czy rozważono wszystkie okoliczności przedstawione w zawiadomieniu o przestępstwie.

§ 107Prokurator powinien zapewnić niezwłoczne uzyskiwanie od Żandarmerii Wojskowej bieżących

informacji o najpoważniejszych zdarzeniach, z którymi jest związane uzasadnione podejrzenie zaistnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, z uwagi na ich rodzaj, charakter, skutki i społeczne oddziaływanie. Dotyczy to zwłaszcza przypadków śmierci gwałtownej, uzasadniającej podejrzenie popełnienia czynu zabronionego wyczerpującego znamiona zabójstwa, a także każdej śmierci żołnierza oraz wystąpienia zdarzenia, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach.

§ 108

1.

Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania czynności procesowych, o których mowa w art. 308 § 1 i 2 kpk, prokurator, jeżeli jest obecny na miejscu zdarzenia, dokonuje tych czynności osobiście lub kieruje ich przebiegiem.

2.

Prokurator obecny przy dokonywaniu czynności procesowych przez Żandarmerię Wojskową lub dokonujący ich osobiście podejmuje decyzję w przedmiocie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia, przekazując jednocześnie żołnierzowi Żandarmerii Wojskowej dokonującemu czynności lub uczestniczącemu w ich dokonaniu ustne polecenie i wytyczne. Na wniosek żołnierza Żandarmerii Wojskowej prokurator potwierdza polecenie i wytyczne w odręcznej notatce urzędowej.

3.

Jeżeli zachodzi konieczność kontynuowania postępowania przygotowawczego w formie śledztwa, prokurator po otrzymaniu akt sprawy od Żandarmerii Wojskowej lub innego organu uprawnionego do prowadzenia postępowania przygotowawczego niezwłocznie wydaje postanowienie o jego wszczęciu.

4.

W przypadku zaistnienia podstaw do umorzenia postępowania przygotowawczego wydaje się postanowienie o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia bez uprzedniego wydania postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia.

§ 109

1.

W postanowieniu o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia określa się czyn zabroniony będący przedmiotem postępowania przez zwięzłe wskazanie okoliczności faktycznych należących do jego znamion, w szczególności czasu i miejsca jego popełnienia, a także przez wskazanie osoby pokrzywdzonego.

2.

Wskazanie sprawcy w sentencji postanowienia, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić wtedy, gdy jest to niezbędne dla jego poprawnego określenia, a jednocześnie zachodzą warunki do bezzwłocznego sporządzenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

Rozdział 3

Przebieg śledztwa

§ 110

1.

Niezwłocznie po wszczęciu śledztwa sporządza się, w miarę potrzeby, plan śledztwa (czynności śledczych), zwłaszcza w sprawach zawiłych, z którymi jest związane uzasadnione podejrzenie zaistnienia czynu zabronionego wyczerpującego znamiona przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, z uwagi na ich rodzaj, charakter, skutki i oddziaływanie społeczne. Dotyczy to zwłaszcza przypadków śmierci gwałtownej, uzasadniającej podejrzenie popełnienia czynu zabronionego wyczerpującego znamiona zabójstwa, a także każdej śmierci żołnierza oraz wystąpienia zdarzenia, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach. Plan śledztwa (czynności śledczych) należy aktualizować stosownie do ujawnionych nowych okoliczności.

2.

Plany śledztw (czynności śledczych) przechowuje się w aktach nadzoru sprawy.

§ 111

1.

Powierzenie Żandarmerii Wojskowej lub innemu organowi przeprowadzenia śledztwa w całości może nastąpić w szczególności wtedy, gdy zachodzi konieczność korzystania w szerokim zakresie ze znajdujących się w ich dyspozycji środków operacyjno-technicznych.

2.

Powierzenie Żandarmerii Wojskowej lub innemu organowi przeprowadzenia śledztwa w całości lub w określonym zakresie albo dokonania poszczególnych czynności śledztwa następuje w formie zarządzenia.

§ 112

1.

Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa powinien wyjaśniać powody, dla których nie można go zakończyć, i wskazywać kierunki dalszego postępowania.

2.

Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa na czas powyżej 3 miesięcy do roku składa się prokuratorowi nadzorującemu śledztwo albo prokuratorowi bezpośrednio przełożonemu wobec prokuratora, który prowadzi śledztwo, nie później niż na 7 dni przed upływem terminu zakończenia śledztwa.

Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa na czas powyżej roku składa się właściwemu prokuratorowi nadrzędnemu nad prokuratorem nadzorującym lub prowadzącym śledztwo, nie później niż na 14 dni przed upływem terminu zakończenia śledztwa.

4.

Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, występuje prokurator, który prowadzi lub nadzoruje śledztwo.

§ 113

1.

O wszczęciu śledztwa w sprawie o czyn zabroniony, którego skutkiem jest śmierć człowieka, należy niezwłocznie zawiadomić osobę najbliższą zmarłemu. Wstępnych informacji o okolicznościach zdarzenia wymienionej osobie oraz właściwemu dowódcy jednostki wojskowej udziela w formie pisemnej lub ustnej prokurator prowadzący postępowanie.

2.

Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się także w sprawach o czyn zabroniony, którego skutkiem jest ciężki uszczerbek na zdrowiu, o którym mowa w art. 156 § 1 kk.

Rozdział 4

Przedstawienie zarzutów

§ 114

1.

Potwierdzenie ogłoszenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów oraz pouczenia podejrzanego o prawie żądania podania ustnie podstaw zarzutów, a także o prawie żądania sporządzenia uzasadnienia tego postanowienia stanowi podpis podejrzanego. O odmowie złożenia podpisu lub przeszkodzie w jego złożeniu należy sporządzić adnotację.

2.

Na postanowieniu o przedstawieniu zarzutów zamieszcza się wzmiankę o zgłoszeniu przez podejrzanego lub jego obrońcę żądań, o których mowa w ust. 1.

3.

Fakt podania ustnie podstaw zarzutów należy udokumentować w protokole przesłuchania podejrzanego lub w notatce urzędowej.

4.

W uzasadnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów przytacza się w zwięzły sposób okoliczności faktyczne stanowiące podstawę przedstawienia zarzutów.

5.

Przepisy ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio do postanowienia o uzupełnieniu lub o zmianie przedstawionych zarzutów.

§ 115

Mimo niemożności ogłoszenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów należy je sporządzić, jeżeli zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przygotowawczego z przyczyn leżących po stronie osoby podejrzanej.

Rozdział 5

Postępowanie dowodowe

Oddział 1

Przesłuchanie

§ 116

1.

Przed przesłuchaniem sprawdza się dane osobowe przesłuchiwanego na podstawie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, czyniąc o tym stosowną wzmiankę w protokole przesłuchania. Brak dowodu tożsamości należy również odnotować w protokole.

2.

W przypadku zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego osoby podejrzanej, której tożsamość budzi wątpliwości, należy podjąć czynności zmierzające do jej ustalenia. W razie niemożności ustalenia tożsamości osoby podejrzanej należy w chwili dokonywania czynności procesowej posłużyć się danymi od niej uzyskanymi, a następnie zastosować tryb ustalenia tożsamości określony w ustawie z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1264 oraz z 2012 r. poz. 1529) oraz w ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, z późn. zm.51)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.

Nr 144, poz. 1043, z 2007 r. Nr 21, poz. 125, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 171, poz.

1056, Nr 195, poz. 1198 i Nr 220, poz. 1414, z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 39, poz.

306, Nr 69, poz. 595 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 239, poz. 1593, z 2011 r. Nr 204, poz. 1195 oraz z 2012 r. poz. 161, 921 i 1407.).

§ 117

1.

Pouczenie, przed pierwszym przesłuchaniem, pokrzywdzonego o przysługujących mu uprawnieniach oraz o ciążących na nim obowiązkach i konsekwencjach ich niedopełnienia doręcza się mu na piśmie. Kopię pouczenia podpisaną przez pokrzywdzonego włącza się do akt sprawy.

2.

Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim, należy do wszystkich czynności procesowych z jej udziałem wezwać tłumacza.

§ 118W sprawach, o których mowa w art. 185a § 1 kpk, z wnioskiem do sądu o przesłuchanie

pokrzywdzonego, który w chwili czynu nie ukończył 15 lat, występuje prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie, a następnie biorący udział w tej czynności. W razie potrzeby ponownego przesłuchania pokrzywdzonego stosuje się tryb określony w art.

185a kpk.

§ 119

1.

Pouczenie podejrzanego o przysługujących mu uprawnieniach oraz o ciążących na nim obowiązkach i konsekwencjach ich niedopełnienia doręcza się mu na piśmie. Kopię podpisanego przez podejrzanego pouczenia włącza się do akt sprawy.

2.

Podejrzanego w miarę potrzeby poucza się także o uprawnieniach i obowiązkach innych niż wymienione w art. 300 kpk, w szczególności o możliwości złożenia wyjaśnień na piśmie. O zakresie udzielonych pouczeń zamieszcza się stosowną wzmiankę w początkowej części protokołu przesłuchania podejrzanego.

3.

Odmowę zgody podejrzanego na złożenie przez niego wyjaśnień na piśmie przesłuchujący odnotowuje, wraz z podaniem powodów odmowy, w protokole przesłuchania podejrzanego.

§ 120W protokole przesłuchania podejrzanego należy przyjąć jako formę gramatyczną relacji

przesłuchiwanego pierwszą osobę czasu przeszłego i zamieszczać możliwie dokładnie charakterystyczne określenia lub zwroty użyte przez osobę przesłuchiwaną oraz wzmianki dotyczące szczególnego zachowania się tej osoby. Każdą stronę protokołu przesłuchania podpisują wszystkie osoby biorące udział w czynności.

§ 121

Przebieg czynności utrwalony za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, jak również przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie przesłuchania świadka na odległość na żądanie osoby w niej uczestniczącej należy odtworzyć bezpośrednio po jej dokonaniu i fakt ten odnotować w protokole czynności.

Oddział 2

Biegli

§ 122Biegłego należy powoływać bezzwłocznie po zebraniu materiału dowodowego potrzebnego

do wydania opinii.

§ 123

1.

Prokurator kieruje tokiem prac biegłego, zaznajamia go z wynikami prowadzonego przez siebie śledztwa lub dochodzenia niezbędnymi do wydania opinii, a w razie potrzeby stosownie do wyników badań może zmienić zakres opinii lub postawionych pytań.

2.

Po otrzymaniu opinii prokurator bezzwłocznie zapoznaje się z jej treścią i w miarę potrzeby zleca jej uzupełnienie.

Oddział 3

Zatrzymanie rzeczy. Przeszukanie. Dowody rzeczowe

§ 124Zatrzymaniu w drodze dobrowolnego wydania lub odebrania albo po uprzednim przeszukaniu

podlegają rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie, które:

§ 125

Podejmując decyzję w przedmiocie zatwierdzenia zatrzymania rzeczy lub przeszukania, prokurator ustala, czy dokonanie przeszukania i zatrzymania rzeczy na podstawie nakazu komendanta właściwej jednostki Żandarmerii Wojskowej lub legitymacji służbowej jej żołnierza było uzasadnione oraz czy postanowienie prokuratora o zarządzeniu przeszukania nie mogło być uprzednio wydane, a także czy czynności te zostały przeprowadzone i udokumentowane zgodnie z przepisami kpk.

§ 126

W postanowieniu o przeszukaniu lub zatrzymaniu rzeczy należy podać cel tych czynności, ze wskazaniem osób, które mają być wykryte lub ujęte, albo przedmiotów, które mają być znalezione lub zatrzymane, jak również imię, nazwisko i adres osoby (nazwę i adres instytucji), u której te czynności mają być przeprowadzone, oraz organ wykonujący te czynności.

§ 127Prokurator kontroluje prawidłowość postępowania z dowodami rzeczowymi, nie dopuszczając

zwłaszcza do:

§ 128Prokurator w toku prowadzonego przez siebie postępowania przygotowawczego, uznając

określone przedmioty zatrzymane w trybie, o którym mowa w § 124, za dowody rzeczowe, niezwłocznie wydaje w tym przedmiocie postanowienie, w którym wskazuje także miejsce i sposób ich przechowywania.

§ 129

W sprawie, w której dokonano pobrania lub utrwalenia materiału, o którym mowa w art.

192a § 1 kpk, prokurator po wykorzystaniu go wydaje niezwłocznie zarządzenie o usunięciu z akt sprawy i zniszczeniu pobranego lub utrwalonego materiału, zbędnego dla postępowania.

Z czynności tych sporządza się protokół i załącza się go do akt sprawy.

Oddział 4

Zebranie danych o podejrzanym § 13052)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 stycznia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. poz. 91), które weszło w życie z dniem 9 lutego 2012 r..

1.

Dane o podejrzanym, o których mowa w art. 213 § 1-2a i art. 662 § 1 kpk, należy ustalić niezwłocznie po wydaniu w stosunku do niego postanowienia o przedstawieniu zarzutów albo po postawieniu mu zarzutu bez wydania takiego postanowienia w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego. W przypadku rozstrzygania kwestii zastosowania środka zapobiegawczego ustalenie danych, o których mowa w art. 213 § 1 kpk, powinno nastąpić przed podjęciem decyzji w tym przedmiocie.

2.

Jeżeli dane o karalności podejrzanego pochodzą sprzed 6 miesięcy, należy zażądać ich ponownie.

§ 131

Jeżeli podejrzany jest nieletni albo karalność czynu zależy od wieku pokrzywdzonego, do akt sprawy załącza się wyciąg z aktu urodzenia podejrzanego lub pokrzywdzonego.

§ 132

(uchylony).53)Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 52.

Oddział 5

Udział stron, ich obrońców i pełnomocników

§ 133

1.

Prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze niezwłocznie rozpatruje wnioski stron, ich obrońców i pełnomocników o przeprowadzenie określonych dowodów, dopuszczenie ich do udziału w czynnościach procesowych oraz udzielenie zezwolenia na przeglądanie akt i powiadamia o podjętej decyzji.

2.

Jeżeli wniosek, o którym mowa w art. 316 § 3 kpk, został złożony w prokuraturze lub w siedzibie innego organu prowadzącego postępowanie, prokurator przekazuje go sądowi wojskowemu wraz z własnym stanowiskiem.

§ 134

1.

Jeżeli w żądaniu dopuszczenia do udziału w czynnościach określonych w art. 317 § 1 kpk nie sprecyzowano, o jakie czynności chodzi, prokurator wzywa składającego takie żądanie do wskazania, w jakich czynnościach postępowania przygotowawczego chce uczestniczyć.

2.

O treści postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w czynnościach postępowania przygotowawczego zawiadamia się składającego takie żądanie.

§ 135

1.

Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że podejrzany nie jest w stanie ponieść kosztów obrony, prokurator powinien pouczyć go o prawie wystąpienia z żądaniem wyznaczenia obrońcy z urzędu.

2.

Po stwierdzeniu okoliczności uzasadniających wyznaczenie obrońcy z urzędu w myśl art. 79 § 1 kpk lub art. 49 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178, z późn. zm.54)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.

Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887 i Nr 191, poz. 1134, z 2012 r. poz. 579 oraz z 2013 r. poz. 628.) prokurator niezwłocznie występuje z odpowiednim wnioskiem do prezesa właściwego sądu.

3.

Jeżeli biegli lekarze psychiatrzy stwierdzą, że poczytalność podejrzanego, o której mowa w art. 79 § 4 kpk, nie budzi wątpliwości, prokurator występuje do prezesa właściwego sądu z wnioskiem o cofnięcie wyznaczenia obrońcy z urzędu.

§ 136W postępowaniu przygotowawczym odmowa udostępnienia akt następuje w formie zarządzenia

i wymaga uzasadnienia.

Oddział 6

Udział prokuratora w czynnościach dowodowych

§ 137W sprawach, z którymi jest związane uzasadnione podejrzenie zaistnienia czynu zabronionego

wyczerpującego znamiona przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, z uwagi na ich rodzaj, charakter, skutki i oddziaływanie społeczne, a zwłaszcza przypadków śmierci gwałtownej, uzasadniającej popełnienie zabójstwa, a także każdej śmierci żołnierza oraz wystąpienia zdarzenia, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach

§ 138W miarę potrzeby prokurator, poza czynnościami dla niego zastrzeżonymi, osobiście

przeprowadza w śledztwie najistotniejsze dla sprawy czynności, a zwłaszcza przesłuchuje:

§ 139Prokurator powinien osobiście dokonywać czynności zmierzających do usunięcia niejasności

w opinii biegłych oraz sprzeczności w zeznaniach lub wyjaśnieniach osób przesłuchiwanych w powierzonym śledztwie.

§ 140W razie złożenia w postępowaniu przygotowawczym wniosku o wydanie postanowienia o

zachowaniu w tajemnicy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamości świadka, w tym danych osobowych, prokurator niezwłocznie przesłuchuje świadka na okoliczności sprawy, dążąc również do ustalenia, czy zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie postanowienia w tym zakresie.

§ 141

1.

Po przyjęciu od podejrzanego do protokołu zobowiązania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym (Dz. U. z 2007 r. Nr 36, poz. 232, z późn. zm.55)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.

Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2012 r. poz.

1529.), prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze niezwłocznie przesłuchuje podejrzanego w sprawie okoliczności warunkujących wydanie przez sąd wojskowy postanowienia w przedmiocie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego oraz wykonuje inne niezbędne czynności.

2.

Prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze przed skierowaniem do Naczelnego Prokuratora Wojskowego wniosku o wyrażenie zgody na wystąpienie do sądu wojskowego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego przedstawia podejrzanemu zarzuty popełnienia wszystkich przestępstw i przestępstw skarbowych, których ten podejrzany się dopuścił i które ujawnił, składając wyjaśnienie w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym, a następnie w miarę potrzeby uzupełniająco go przesłuchuje.

W celu uzyskania zgody Naczelnego Prokuratora Wojskowego na wystąpienie do sądu wojskowego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego prokurator prowadzący lub nadzorujący śledztwo przesyła akta sprawy wraz z uzasadnionym wnioskiem szefowi Oddziału Postępowania Przygotowawczego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, za pośrednictwem wojskowego prokuratora okręgowego, który dołącza swoją opinię w kwestii zasadności dopuszczenia dowodu.

4.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wojskowego o dopuszczalności dowodu z zeznań świadka koronnego i wyłączeniu wobec podejrzanego materiałów do odrębnego postępowania w sprawie przeciwko pozostałym sprawcom prokurator niezwłocznie przesłuchuje osobę wskazaną w postanowieniu sądu wojskowego w charakterze świadka, z uwzględnieniem treści art. 8 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym.

O przesłuchaniu podejrzanego, od którego przyjęto zobowiązanie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym, i o wydaniu postanowienia o odmowie wystąpienia z wnioskiem o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego oraz o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia przez sąd wojskowy dowodu z zeznań świadka koronnego prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze zawiadamia drogą służbową, z uwzględnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, szefa Oddziału Postępowania Przygotowawczego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

6.

Wszystkie czynności dowodowe z udziałem podejrzanego, od którego przyjęto zobowiązanie określone w ust. 1, oraz świadka koronnego wykonuje osobiście prokurator.

§ 142

1.

Przesłuchanie dokonywane osobiście przez prokuratora powinno, w miarę możliwości, odbywać się w siedzibie jednostki. Nie może być przy nim obecny żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub funkcjonariusz innego organu, który prowadzi postępowanie przygotowawcze, chyba że zachodzi niebezpieczeństwo autoagresji lub ucieczki podejrzanego, a także konieczność zapewnienia bezpieczeństwa prokuratorowi.

2.

Obecność przy przesłuchaniu żołnierza lub funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, jest dopuszczalna również wtedy, gdy przemawia za tym wzgląd na dobro postępowania przygotowawczego, chyba że mogłoby to spowodować ograniczenie lub wyłączenie swobody wypowiedzi osoby przesłuchiwanej lub sprzeciwia się temu inny ważny interes prawny osoby przesłuchiwanej.

Rozdział 6

Środki zapobiegawcze

§ 143Wniosek Żandarmerii Wojskowej lub innego organu o zastosowanie środka zapobiegawczego

powinien mieć formę pisemną i zawierać uzasadnienie niezbędności tego środka.

§ 144

Jeżeli zachodzą wątpliwości co do podstawy faktycznej zastosowania środka zapobiegawczego, określonej w art. 249 § 1 kpk, prokurator zleca Żandarmerii Wojskowej dokonanie niezbędnych czynności dowodowych bądź dokonuje ich sam.

§ 145

1.

Wniosek prokuratora do sądu wojskowego o zastosowanie tymczasowego aresztowania powinien mieć formę pisemną i zawierać uzasadnienie.

2.

Z chwilą skierowania wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz zarządzenia doprowadzenia podejrzanego do sądu wojskowego podejrzany przechodzi do dyspozycji sądu wojskowego i pozostaje w niej do czasu rozpoznania wniosku.

§ 146

1.

Jeżeli podejrzany powołuje się na zły stan zdrowia lub doznane obrażenia ciała, prokurator zarządza zbadanie go przez lekarza, a wyniki badania dołącza do wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania.

2.

Jeżeli sąd wojskowy, stosując tymczasowe aresztowanie, umieścił podejrzanego w odpowiednim zakładzie leczniczym, prokurator po otrzymaniu świadectwa lekarskiego ocenia zasadność utrzymania tymczasowego aresztowania i przekazania tymczasowo aresztowanego do aresztu śledczego lub wykonywania tymczasowego aresztowania poza aresztem śledczym we wskazanym zakładzie leczniczym, określając jednocześnie warunki umieszczenia w nim tymczasowo aresztowanego.

3.

W przypadku otrzymania w toku śledztwa informacji o złym stanie zdrowia tymczasowo aresztowanego prokurator zarządza zbadanie go przez lekarza w zakładzie karnym lub areszcie śledczym.

4.

Po wydaniu przez sąd wojskowy postanowienia o tymczasowym aresztowaniu prokurator przesyła do aresztu śledczego, jeżeli wynika to z akt śledztwa lub dochodzenia, informacje o podejrzanym mające na celu zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego lub zapewnienie bezpieczeństwa w areszcie. Gdy zachodzi konieczność izolowania podejrzanego od innych tymczasowo aresztowanych, informacja powinna zawierać w szczególności ich dane osobowe. Prokurator powiadamia również areszt śledczy o odstąpieniu od dalszego izolowania podejrzanego od innych tymczasowo aresztowanych.

§ 147Decyzję o uchyleniu tymczasowego aresztowania ze względów wskazanych w art. 259 kpk

podejmuje się niezwłocznie po ich sprawdzeniu.

§ 148Jeżeli są podstawy, o których mowa w art. 258 § 1 kpk, wniosek o zastosowanie tymczasowego

aresztowania można skierować do sądu wojskowego także wtedy, gdy podejrzany jest pozbawiony wolności w innej sprawie.

§ 149

1.

W przypadku stosowania tymczasowego aresztowania z powodu obawy ukrywania się podejrzanego lub obawy bezprawnego utrudniania postępowania karnego prokurator powinien we wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania wskazać dane, na których opiera swoje stanowisko.

2.

Jeżeli występuje kilka podstaw tymczasowego aresztowania, należy je wymienić we wniosku.

§ 150

O uchyleniu tymczasowego aresztowania prokurator niezwłocznie zawiadamia sąd wojskowy, który wydał postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Odpis postanowienia o uchyleniu tymczasowego aresztowania wraz z nakazem zwolnienia niezwłocznie przekazuje do administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym tymczasowo aresztowany przebywa.

§ 151

1.

Tymczasowo aresztowany w postępowaniu przygotowawczym pozostaje do dyspozycji prokuratora, na którego wniosek ten środek został zastosowany.

2.

Jeżeli sąd wojskowy lub inny uprawniony organ zwraca się o wydanie z aresztu śledczego tymczasowo aresztowanego w celu uczestniczenia w czynnościach procesowych w innej sprawie lub o udzielenie zgody na przeprowadzenie czynności procesowych z udziałem podejrzanego na terenie aresztu śledczego, a dobro postępowania nie stoi temu na przeszkodzie, prokurator udziela zgody na doprowadzenie lub na udział w czynnościach na terenie aresztu śledczego.

3.

O udzieleniu zgody zawiadamia się pisemnie na 7 dni przed mającym nastąpić wydaniem lub przeprowadzeniem czynności administrację aresztu śledczego, w którym podejrzany przebywa. W przypadku nieudzielenia zgody powiadamia się o tym organ żądający, ze wskazaniem, kiedy doprowadzenie lub przeprowadzenie czynności będzie mogło nastąpić.

§ 152

1.

W przypadku konieczności przetransportowania tymczasowo aresztowanego do zakładu karnego lub aresztu śledczego właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia czynności prokurator wydaje zarządzenie o:

2.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, prokurator wydaje również wtedy, gdy zachodzi konieczność dokonania czynności poza zakładem karnym z udziałem odbywającego prawomocnie orzeczoną karę pozbawienia wolności. O wyznaczonym terminie wykonania czynności z udziałem skazanego na terenie zakładu karnego prokurator pisemnie zawiadamia administrację zakładu karnego, w którym skazany odbywa karę.

3.

O zakończeniu czynności z udziałem podejrzanego należy niezwłocznie zawiadomić administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego, a następnie wydać polecenie przetransportowania tymczasowo aresztowanego do aresztu śledczego, w którym poprzednio przebywał, chyba że prokurator przeprowadzający czynności postanowi inaczej.

4.

W przypadku konieczności wykonania czynności procesowych z tymczasowo aresztowanym pozostającym do dyspozycji innego organu prokurator pisemnie zwraca się do tego organu o udzielenie zgody na dokonanie czynności w określonym czasie na terenie zakładu karnego lub aresztu śledczego, a w przypadku konieczności przeprowadzenia czynności poza jednostką penitencjarną, w której tymczasowo aresztowany przebywa, występuje również o udzielenie zgody na przetransportowanie go do wskazanego aresztu śledczego lub innego miejsca przeprowadzania czynności. Jeżeli tymczasowo aresztowany pozostaje w dyspozycji innego prokuratora, zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje ten prokurator.

5.

Jeżeli tymczasowo aresztowany pozostaje do dyspozycji kilku organów uprawnionych, przetransportowanie go uzgadnia się ze wszystkimi uprawnionymi organami.

6.

Jeżeli nie sprzeciwia się temu dobro postępowania przygotowawczego, niektórych czynności procesowych z udziałem osób pozbawionych wolności, w tym zwłaszcza końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania, należy, w miarę możliwości, dokonywać na terenie aresztu śledczego (zakładu karnego).

§ 153

1.

Prokurator udziela zgody na widzenie z tymczasowo aresztowanym w drodze zarządzenia.

O odmowie udzielenia zezwolenia na widzenie zawiadamia się osobę ubiegającą się o widzenie.

2.

Zarządzenie o zgodzie na widzenie poza danymi określonymi w art. 94 kpk powinno zawierać:

3.

Oryginał zarządzenia o zgodzie na widzenie doręcza się osobie odwiedzającej, natomiast jego kopię pozostawia się w aktach podręcznych.

4.

Cenzurowania korespondencji podejrzanych tymczasowo aresztowanych innej niż wymieniona w art. 8 § 3, art. 102 pkt 11 i art. 103 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.58)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r.

Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911, Nr 115, poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 34, poz. 191, Nr 40, poz. 227, Nr 125, poz. 842 i Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 39, poz. 201 i 202, Nr 112, poz. 654, Nr 129, poz. 734, Nr 185, poz.

1092, Nr 217, poz. 1280 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 908 oraz z 2013 r. poz.

628.) dokonuje prokurator, który prowadzi bądź nadzoruje postępowanie. Ocenzurowana korespondencja podlega oznakowaniu pieczęcią o treści: „Ocenzurowano, data... podpis... „. Pieczęć przystawia się na korespondencji.

5.

Jeżeli korespondencja aresztowanego zawiera wiadomości mogące utrudnić postępowanie przygotowawcze, prokurator zarządza załączenie jej do akt sprawy, o czym zawiadamia nadawcę. Nie dotyczy to korespondencji, którą można doręczyć adresatowi po usunięciu z niej takich wiadomości.

6.

Korespondencję tymczasowo aresztowanych z organami powołanymi na podstawie ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących ochrony praw człowieka, z Rzecznikiem Praw Obywatelskich, z organami państwowymi i samorządowymi, z obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym przesyła się niezwłocznie do adresata bez jej cenzurowania, umieszczając na kopercie adnotację „bez cenzury” opatrzoną datą i podpisem.

§ 154

1.

W przypadku istnienia przesłanek do poszukiwania podejrzanego listem gończym prokurator występuje do sądu wojskowego o zastosowanie tymczasowego aresztowania na okres 14 dni od dnia zatrzymania podejrzanego.

2.

Do listu gończego dołącza się odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu oraz nakaz przyjęcia podejrzanego do najbliższego, według miejsca jego zatrzymania, aresztu śledczego.

3.

Po doprowadzeniu podejrzanego prokurator przesłuchuje go i w razie potrzeby występuje do sądu wojskowego z wnioskiem o przedłużenie tymczasowego aresztowania. Jeżeli prokurator z takim wnioskiem nie wystąpi, to niezwłocznie uchyla uprzednio wydane postanowienie o tymczasowym aresztowaniu oraz odwołuje list gończy.

4.

Odpisy postanowień, o których mowa w ust. 1-3, przesyła się Komendzie Głównej Straży Granicznej, Komendzie Głównej Policji i Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej.

§ 155

1.

W przypadku zwrotu sprawy przez sąd wojskowy do uzupełnienia postępowania przygotowawczego przeciwko osobie uprzednio tymczasowo aresztowanej czas trwania tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym liczy się od daty wpływu akt do prokuratury po uprawomocnieniu się postanowienia o zwrocie sprawy, przy czym okresy tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym sumuje się.

2.

Jeżeli sprawę przeciwko osobie tymczasowo aresztowanej przekazano do dalszego prowadzenia innej jednostce, o przekazaniu tymczasowo aresztowanego do dyspozycji tej jednostki powiadamia się administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym podejrzany przebywa.

§ 156Z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym

wobec podejrzanego pozostającego na wolności, który w tej samej sprawie był przedtem aresztowany, prokurator występuje do sądu właściwego do dalszego stosowania lub przedłużenia tego środka.

§ 157

1.

Jeżeli sąd wojskowy wyda postanowienie o zwrocie sprawy prokuratorowi na podstawie art. 345 § 1 kpk, a w sprawie tej nadal są podstawy do utrzymania tymczasowego aresztowania, właściwy prokurator niezwłocznie po uprawomocnieniu się tego postanowienia, a jeszcze przed zwrotem sprawy do prokuratury, występuje do sądu wojskowego, przed którym toczy się postępowanie, z wnioskiem o przedłużenie stosowania tego środka tak, aby nie przekroczył okresu, o którym mowa w art. 263 § 3 kpk.

2.

Jeżeli oczekiwanie na uprawomocnienie się postanowienia o zwrocie sprawy powodowałoby zagrożenie upływu oznaczonego terminu tymczasowego aresztowania bądź niezachowanie terminu określonego w art. 263 § 6 kpk, prokurator uczestniczący w rozprawie lub posiedzeniu, na którym zapadła decyzja o zwrocie sprawy, wnosi o przedłużenie tymczasowego aresztowania przez sąd wojskowy, przed którym toczy się postępowanie, bądź też o wystąpienie przez ten sąd wojskowy z wnioskiem o jego przedłużenie na podstawie art. 263 § 4 kpk.

§ 158

O każdym przypadku tymczasowego aresztowania, którego czas trwania przekroczył 9 miesięcy, wojskowy prokurator okręgowy zawiadamia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, podając jednocześnie przewidywany termin zakończenia postępowania przygotowawczego.

§ 159O każdym przypadku przedłużenia tymczasowego aresztowania na okres powyżej roku wojskowy

prokurator okręgowy zawiadamia Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

§ 160

1.

Odpis postanowienia o uchyleniu tymczasowego aresztowania wraz z nakazem zwolnienia przesyła się do zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym przebywa tymczasowo aresztowany, odpowiednio wcześnie, tak aby jednostka ta otrzymała go najpóźniej na 3 dni przed upływem terminu, do którego miało trwać aresztowanie. W razie stwierdzenia, że administracja zakładu karnego lub aresztu śledczego nie otrzymała dokumentu w tym terminie, prokurator powoduje niezwłoczne doręczenie odpisu postanowienia i innych niezbędnych dokumentów administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zawiadomienia o przekazaniu tymczasowo aresztowanego do dyspozycji innego organu.

3.

Administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego należy również zawiadomić najpóźniej na 3 dni przed upływem terminu, do którego aresztowanie ma trwać, że prokurator nie będzie występował o jego przedłużenie. Zawiadomienie powinno mieć formę pisemną.

4.

O uchyleniu tymczasowego aresztowania wobec osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej powiadamia się odpowiednio właściwą wojskową komendę uzupełnień bądź wójta lub burmistrza (prezydenta miasta).

§ 161

1.

Jeżeli zakaz opuszczania przez oskarżonego kraju jest połączony z zatrzymaniem paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy albo z zakazem wydania takiego dokumentu, odpis postanowienia w tym przedmiocie przesyła się organowi, który wydał paszport lub inny dokument bądź jest uprawniony do ich wydania.

2.

Zatrzymany paszport lub inny dokument przekazuje się organowi, który wydał ten dokument.

3.

Odpis postanowienia dotyczącego cudzoziemców przesyła się wraz z zatrzymanym dokumentem urzędowi konsularnemu państwa obcego, którego obywatelem jest cudzoziemiec.

4.

Odpisy postanowień, o których mowa w ust. 1 i 3, przesyła się Komendzie Głównej Straży Granicznej.

5.

Odpisy postanowień o uchyleniu środka zapobiegawczego, o którym mowa w ust. 1, bądź jego zmianie przesyła się organom wymienionym w ust. 1, 3 i 4.

§ 162W przypadku zastosowania środka zapobiegawczego określonego w art. 276 kpk odpis postanowienia

o zawieszeniu podejrzanego w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo zawierającego nakaz powstrzymania się od określonej działalności doręcza się dowódcy jednostki wojskowej, pracodawcy lub właściwemu organowi samorządu zawodowego albo instytucji, a odpis postanowienia o nakazaniu powstrzymania się od prowadzenia określonego rodzaju pojazdów Komendzie Głównej Policji oraz Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej.

Rozdział 7

Zabezpieczenie majątkowe

§ 163W sprawach, o których mowa w art. 291 kpk, należy już w początkowym stadium postępowania

przygotowawczego zbierać informacje o stanie majątkowym osoby podejrzanej oraz o rzeczach i prawach majątkowych podlegających zabezpieczeniu, a będących we władaniu innych osób.

§ 164W razie potrzeby przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym prokurator

przesłuchuje podejrzanego i inne osoby na okoliczność rzeczy i praw majątkowych podlegających zabezpieczeniu.

§ 165

1.

W postanowieniu o zabezpieczeniu majątkowym wymienia się wszystkie tytuły zabezpieczenia mające zastosowanie w sprawie.

2.

Zakres zabezpieczenia na poczet grożącej kary grzywny powinien odpowiadać przewidywanemu wymiarowi tej kary.

§ 166

1.

Prokurator po wydaniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym występuje z wnioskiem do właściwego sądu wojskowego o nadanie postanowieniu klauzuli wykonalności, o ile przepis szczególny tak stanowi.

2.

Odpis postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym doręcza się podejrzanemu za zwrotnym pokwitowaniem odbioru, które załącza się do akt postępowania przygotowawczego. Podejrzanemu, wobec którego zastosowano tymczasowe aresztowanie, odpis postanowienia doręcza się podczas przesłuchania lub za pośrednictwem administracji aresztu śledczego, natomiast podejrzanemu przebywającemu na wolności za pośrednictwem organu egzekucyjnego.

3.

Przesyłając organowi egzekucyjnemu postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym do wykonania, prokurator w piśmie przewodnim wskazuje mienie podejrzanego ujawnione w toku postępowania przygotowawczego i miejsce, w którym ono się znajduje.

4.

W sprawach, w których Żandarmeria Wojskowa dokonała tymczasowego zajęcia mienia ruchomego, jeden egzemplarz protokołu zajęcia dołącza się do akt postępowania przygotowawczego, a drugi przesyła się wraz z postanowieniem o zabezpieczeniu organowi egzekucyjnemu, czyniąc stosowną wzmiankę w piśmie przewodnim.

§ 167

Zajęte ruchomości, z wyjątkiem kosztowności, książeczek oszczędnościowych, kart płatniczych, pieniędzy i innych papierów wartościowych, można pozostawić u podejrzanego lub jego rodziny albo oddać na przechowanie osobie godnej zaufania. Dotyczy to zwłaszcza pojazdów samochodowych, maszyn i urządzeń technicznych wymagających niezbędnej konserwacji.

§ 168

1.

O wydaniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w sprawie, w której dokonano tymczasowego zajęcia, zawiadamia się za zwrotnym poświadczeniem odbioru osobę, której oddano pod dozór zajęte ruchomości.

2.

Jeżeli w sprawie, o której mowa w ust. 1, prokurator odstąpił od wydania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym, o upadku tymczasowego zajęcia należy zawiadomić podejrzanego i osobę, której oddano na przechowanie zajęte ruchomości.

§ 169O uchyleniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym zawiadamia się podejrzanego

i organ egzekucyjny, któremu postanowienie przesłano do wykonania.

§ 170Nadesłany przez organ egzekucyjny protokół dokonanego zajęcia mienia składa się do

akt postępowania przygotowawczego, a w odpisie - do akt nadzoru. Jeżeli akta sprawy znajdują się już w sądzie wojskowym, jeden egzemplarz protokołu należy przesłać sądowi wojskowemu w celu dołączenia do właściwych akt.

Rozdział 8

Zawieszenie postępowania

§ 171

1.

Jeżeli do czasu zakończenia śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku podejrzanym wobec jednego z nich zachodzi przeszkoda, o której mowa w art. 22 § 1 kpk, przed sporządzeniem aktu oskarżenia należy wyłączyć sprawę tego podejrzanego do odrębnego postępowania.

2.

Gdy wobec podejrzanych działających wspólnie odrębne postępowanie ograniczyłoby w sposób znaczny możliwość wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, przeszkoda po stronie jednego z podejrzanych może być podstawą zawieszenia postępowania w całości.

§ 172

1.

Przed zatwierdzeniem postanowienia o zawieszeniu postępowania prokurator bada, czy zostały zebrane i zabezpieczone w sprawie wszystkie dostępne materiały dowodowe i czy podjęto niezbędne czynności w celu wykrycia i ujęcia podejrzanego.

2.

Jeżeli prokurator uzna zawieszenie postępowania za przedwczesne, poleca uzupełnienie postępowania we wskazanym przez siebie kierunku.

§ 173Zawieszając postępowanie z powodu nieujęcia podejrzanego, prokurator w celu ustalenia

miejsca jego pobytu zarządza poszukiwania za pośrednictwem Żandarmerii Wojskowej lub Policji.

§ 174Jeżeli poszukiwany popełnił czyn zabroniony uzasadniający podejrzenie zaistnienia

przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, istotnego z uwagi na ich rodzaj, charakter, skutki i oddziaływanie społeczne, a poszukiwania podejrzanego przez Żandarmerię Wojskową lub Policję okazały się bezskuteczne, prokurator występuje do sądu wojskowego z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania oraz wydaje postanowienie o poszukiwaniu listem gończym.

§ 175Pismo zarządzające poszukiwania lub postanowienie o poszukiwaniu listem gończym przesyła

się do jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej oraz Policji właściwej ze względu na miejsce ostatniego zamieszkania podejrzanego.

§ 176W czasie zawieszenia postępowania przygotowawczego należy okresowo, nie rzadziej niż

raz w ciągu 6 miesięcy, sprawdzać, czy przyczyny zawieszenia trwają nadal.

§ 177

1.

Po ustaniu przyczyn zawieszenia postępowania prokurator wydaje postanowienie o jego podjęciu.

2.

Jeżeli ustały przyczyny, które spowodowały zarządzenie poszukiwania lub wydanie postanowienia o poszukiwaniu listem gończym, należy niezwłocznie odwołać poszukiwanie i zawiadomić o tym właściwą jednostkę Żandarmerii Wojskowej oraz Policji, podając powód odwołania.

3.

W przypadku uchylenia postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania należy także uchylić w stosunku do tej samej osoby postanowienie o poszukiwaniu listem gończym oraz odwołać list gończy.

Rozdział 9

Zakończenie postępowania przygotowawczego

§ 178Umarzając śledztwo lub dochodzenia, na podstawie art. 322 kpk, jako przyczynę umorzenia

można dodatkowo wskazać:

§ 179

1.

Śledztwo lub dochodzenie może być umorzone w całości albo w części. Umorzenie w części może dotyczyć osób, zarzuconych czynów lub zdarzeń objętych tym postępowaniem.

2.

Jeżeli stwierdzono, że podejrzany nie popełnił zarzuconego mu czynu zabronionego, a jednocześnie nie wykryto sprawcy, w postanowieniu wymienia się obie przyczyny umorzenia postępowania.

§ 180W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa lub dochodzenia należy wymienić

osoby, przeciwko którym toczyło się postępowanie, oraz zarzuty albo zdarzenia będące jego przedmiotem, zwięźle przedstawić czynności, jakich dokonano, i poczynione ustalenia, ocenić zebrane dowody oraz wskazać powody faktyczne i prawne, które zadecydowały o umorzeniu i przyjętej podstawie tego umorzenia.

§ 181Jeżeli w wyniku śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku podejrzanym

zachodzą podstawy do warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do jednego lub niektórych z nich, a co do innych należy sporządzić akt oskarżenia, prokurator wyłącza postanowieniem sprawę w odpowiedniej części do odrębnego prowadzenia.

§ 182Po zakończeniu postępowania przygotowawczego w sprawach związanych z utratą dokumentów

oznaczonych klauzulą „ściśle tajne” lub „tajne” i uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu prokurator niezwłocznie przesyła kopię tego postanowienia do:

§ 183W sytuacji określonej w art. 661 § 4 kpk, nie przychylając się do wniosku pokrzywdzonego

o umorzenie postępowania, prokurator wydaje postanowienie o objęciu ścigania z urzędu ze względu na interes społeczny.

Rozdział 10

Terminy i zażalenia

§ 184Do okresu postępowania przygotowawczego nie wlicza się czasu, jaki upływa:

§ 185W postanowieniu o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego prokurator określa

termin zakończenia tego postępowania.

§ 186

Jeżeli z treści zażalenia nie wynika, jakiego postanowienia lub zarządzenia ono dotyczy, prokurator wzywa wnoszącego do uzupełnienia zażalenia.

§ 187

1.

Po otrzymaniu zażalenia na postanowienie w przedmiocie środka zapobiegawczego oraz w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego prokurator, nie dostrzegając możliwości uchylenia lub zmiany tych postanowień, niezwłocznie przesyła zażalenie wraz z aktami sądowi wojskowemu, który wydał zaskarżone orzeczenie bądź jest właściwy do rozpoznania zażalenia, i przedstawia uzasadniony wniosek o podjęcie stosownego rozstrzygnięcia.

2.

Po otrzymaniu zażalenia o umorzeniu dochodzenia i wpisaniu sprawy do rejestru przestępstw prokurator, nie dostrzegając możliwości przychylenia się do tego zażalenia, niezwłocznie przesyła je wraz z aktami sądowi właściwemu do rozpoznania sprawy.

3.

W wypadku przychylenia się do zażalenia na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, prokurator wszczyna postępowanie przygotowawcze lub wydaje polecenie jego wszczęcia i przeprowadzenia.

4.

Po otrzymaniu zażalenia na zarządzenie o nieprzyjęciu środka odwoławczego złożonego na postanowienie o umorzeniu dochodzenia i wpisaniu sprawy do rejestru przestępstw prokurator, nie dostrzegając możliwości przychylenia się do tego zażalenia, przesyła je wraz z aktami sądowi właściwemu do rozpoznania sprawy.

§ 188

1.

Uznając, że nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia na postanowienie kończące postępowanie, prokurator jest obowiązany przedstawić je niezwłocznie właściwemu sądowi wojskowemu wraz z aktami sprawy i wnioskiem zawierającym jego stanowisko co do zasadności zażalenia.

2.

Przed dokonaniem czynności, o których mowa w ust. 1, prokurator może osobiście przedsięwziąć lub zlecić Żandarmerii Wojskowej sprawdzenie nowych istotnych faktów i dowodów, na które powołuje się wnoszący zażalenie.

Rozdział 11

Podjęcie na nowo i wznowienie umorzonego postępowania; podjęcie postępowania sprawdzającego

§ 189Postanowienie o podjęciu na nowo umorzonego śledztwa, dochodzenia lub postępowania

sprawdzającego należy wydać niezwłocznie po ujawnieniu okoliczności wskazującej, że umorzenie postępowania było niezasadne albo że postępowanie sprawdzające wymaga uzupełnienia.

§ 190

1.

W uzasadnieniu postanowienia o podjęciu na nowo lub wznowieniu umorzonego postępowania należy wskazać okoliczności stanowiące podstawę jego wydania.

2.

O podjęciu na nowo i o wznowieniu umorzonego postępowania oraz o podjęciu postępowania sprawdzającego zawiadamia się pokrzywdzonego oraz instytucję państwową, samorządową lub społeczną, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, a o wznowieniu - również podejrzanego.

§ 191Po podjęciu na nowo umorzonego postępowania albo jego wznowieniu bądź uchyleniu prawomocnego

postanowienia o umorzeniu dochodzenia wydaje się postanowienie o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli nie było uprzednio wydane.

§ 192

1.

Pismo zawierające żądanie wszczęcia lub kontynuacji postępowania przygotowawczego w sprawie, w której uprawomocniło się postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia albo o jego umorzeniu, o ile nie uzasadnia wszczęcia lub podjęcia na nowo postępowania, pozostawia się w aktach sprawy. Odpowiedzi składającemu pismo udziela kierownik jednostki, w której wydano lub zatwierdzono postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia albo o jego umorzeniu. Odpowiedź powinna zawierać informację o możliwości pozostawienia bez biegu następnych pism w tej samej sprawie, jeżeli nie zostaną przedstawione nowe okoliczności uzasadniające wszczęcie lub kontynuację prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego.

2.

Pismo kwestionujące zasadność prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego przeciwko osobie, będące co do istoty wnioskiem o wznowienie postępowania, przekazuje się do rozpoznania prokuratorowi nadrzędnemu nad prokuratorem, który wydał lub zatwierdził to postanowienie. Pismo informujące o braku podstaw do wydania postanowienia w trybie art. 327 § 2 kpk powinno zawierać także informację o możliwości pozostawienia bez biegu następnych pism w tej sprawie, jeżeli nie zostaną przedstawione w nich nowe okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.

3.

Jeżeli pismo zawiera wniosek o wydanie postanowienia przewidzianego w art. 328 kpk lub taka potrzeba wyłoni się w toku badania sprawy, pismo wraz z aktami i stosownym wnioskiem wojskowego prokuratora okręgowego przekazuje się Naczelnej Prokuraturze