📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznejz dnia 28 sierpnia 2003 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy
Spis treści
Treść obwieszczenia
Treść rozporządzenia
Dział I - Przepisy wstępne
Dział II - Obiekty budowlane i teren zakładu pracy
Dział III - Pomieszczenia pracy
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Oświetlenie
Rozdział 3 - Ogrzewanie i wentylacja
Dział IV - Procesy pracy
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Organizacja stanowisk pracy
Rozdział 3 - Obsługa i stosowanie maszyn, narzędzi i innych urządzeń technicznych
Rozdział 4 - Transport wewnętrzny i magazynowanie
Rozdział 5 - Ochrona przed hałasem
Rozdział 6 - Prace szczególnie niebezpieczne
Dział V - Pomieszczenia i urządzenia higienicznosanitarne oraz zaopatrzenie pracowników w napoje
i środki higieny osobistej
Dział VI - Przepisy przejściowe i końcowe
Załącznik nr 1 - Szczegółowe zasady stosowania znaków i sygnałów bezpieczeństwa
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Wymagania dotyczące stosowania znaków bezpieczeństwa
Rozdział 3 - Wymagania dotyczące oznaczania przeszkód, niebezpiecznych miejsc i dróg
Rozdział 4 - Wymagania dotyczące sygnałów świetlnych
Rozdział 5 - Wymagania dotyczące sygnałów dźwiękowych
Rozdział 6 - Wymagania dotyczące stosowania komunikatów słownych
Rozdział 7 - Wymagania dotyczące stosowania sygnałów ręcznych
Załącznik nr 2 - Szczegółowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej
Załącznik nr 3 - Wymagania dla pomieszczeń i urządzeń higienicznosanitarnych
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Szatnie
Rozdział 3 - Umywalnie i pomieszczenia z natryskami
Rozdział 4 - Ustępy
Rozdział 5 - Jadalnie
Rozdział 6 - Pomieszczenia do wypoczynku
Rozdział 7 - Palarnie
Rozdział 8 - Pomieszczenia do prania, odkażania, suszenia i odpylania odzieży roboczej i ochronnej
Rozdział 9 - Pomieszczenia do ogrzewania się pracowników
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny
pracy
(Dz. U. Nr 91, poz. 811) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie
ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy
(Dz. U. Nr 129, poz. 844), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy
(Dz. U. Nr 91, poz. 811) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 28 sierpnia 2003 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny
pracy
(Dz. U. Nr 91, poz. 811), który stanowi:
„
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
.
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 23715 § 1 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:
Dział I
Przepisy wstępne
§ 1.
1.
Rozporządzenie określa ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy
w zakładach pracy, w szczególności dotyczące:
1)
obiektów budowlanych, pomieszczeń pracy i terenu zakładów pracy;
2)
procesów pracy;
3)
pomieszczeń i urządzeń higienicznosanitarnych.
2.
Przepisy rozporządzenia nie dotyczą środków transportu kolejowego, lotniczego, morskiego
i wodnego śródlądowego.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
„osłonie” - rozumie się przez to element lub zestaw elementów konstrukcyjnych służący
do ochrony człowieka przed niebezpiecznymi lub uciążliwymi wpływami pracujących części,
mechanizmów i układów roboczych maszyny lub innego urządzenia technicznego;
21)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych
przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 91, poz. 811), które weszło w
życie z dniem 29 czerwca 2003 r.)
„pomieszczeniach higienicznosanitarnych” - rozumie się przez to szatnie, umywalnie,
pomieszczenia z natryskami, ustępy, palarnie, jadalnie, z wyjątkiem stołówek, pomieszczenia
do ogrzewania się pracowników oraz pomieszczenia do prania, odkażania, suszenia i
odpylania odzieży roboczej lub ochronnej;
3)
„pomieszczeniu pracy” - rozumie się przez to pomieszczenie przeznaczone na pobyt pracowników,
w którym wykonywana jest praca. Nie uważa się za przeznaczone na pobyt pracowników
pomieszczeń, w których:
a2)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1.)
łączny czas przebywania tych samych pracowników w ciągu jednej zmiany roboczej jest
krótszy niż 2 godziny, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź praca polega
na krótkotrwałym przebywaniu związanym z dozorem albo konserwacją urządzeń lub utrzymaniem
czystości i porządku,
b)
mają miejsce procesy technologiczne niepozwalające na zapewnienie odpowiednich warunków
przebywania pracowników w celu ich obsługi, bez zastosowania środków ochrony indywidualnej
i zachowania specjalnego reżimu organizacji pracy,
c)
jest prowadzona hodowla roślin lub zwierząt, niezależnie od czasu przebywania w nich
pracowników zajmujących się obsługą;
4)
„pomieszczeniu stałej pracy” - rozumie się przez to pomieszczenie pracy, w którym
łączny czas przebywania tego samego pracownika w ciągu jednej doby przekracza 4 godziny;
5)
„pomieszczeniu czasowej pracy” - rozumie się przez to pomieszczenie pracy, w którym
łączny czas przebywania tego samego pracownika w ciągu jednej doby trwa od 2 do 4
godzin;
6)
„przepisach techniczno-budowlanych” - rozumie się przez to przepisy ustawy - Prawo
budowlane oraz aktów wykonawczych do tej ustawy;
7)
„ryzyku zawodowym” - rozumie się przez to prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych
zdarzeń związanych z wykonywaną pracą, powodujących straty, w szczególności wystąpienia
u pracowników niekorzystnych skutków zdrowotnych w wyniku zagrożeń zawodowych występujących
w środowisku pracy lub sposobu wykonywania pracy;
7a3)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„terenie zakładu pracy” - rozumie się przez to przestrzeń wraz z obiektami budowlanymi,
będącą w dyspozycji pracodawcy, w której pracodawca organizuje miejsca pracy;
7b3)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„miejscu pracy” - rozumie się przez to miejsce wyznaczone przez pracodawcę, do którego
pracownik ma dostęp w związku z wykonywaniem pracy;
8)
„stanowisku pracy” - rozumie się przez to przestrzeń pracy, wraz z wyposażeniem w
środki i przedmioty pracy, w której pracownik lub zespół pracowników wykonuje pracę;
94)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1.)
„środkach ochrony indywidualnej” - rozumie się przez to wszelkie środki noszone lub
trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń
związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku
pracy, w tym również wszelkie akcesoria i dodatki przeznaczone do tego celu. Do środków
ochrony indywidualnej nie zalicza się:
-
zwykłej odzieży roboczej i mundurów, które nie są specjalnie przeznaczone do zapewnienia
bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracownika,
-
środków ochrony indywidualnej używanych przez wojsko, Policję i inne służby utrzymania
porządku publicznego,
-
wyposażenia stosowanego przez służby pierwszej pomocy i ratownicze,
-
środków ochrony indywidualnej stosowanych na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym,
-
wyposażenia sportowego,
-
środków służących do samoobrony lub do odstraszania,
-
przenośnych urządzeń do wykrywania oraz sygnalizowania zagrożeń i naruszania porządku
publicznego;
10)
„środkach ochrony zbiorowej” - rozumie się przez to środki przeznaczone do jednoczesnej
ochrony grupy ludzi, w tym i pojedynczych osób, przed niebezpiecznymi i szkodliwymi
czynnikami występującymi pojedynczo lub łącznie w środowisku pracy, będące rozwiązaniami
technicznymi stosowanymi w pomieszczeniach pracy, maszynach i innych urządzeniach;
11)
„środowisku pracy” - rozumie się przez to warunki środowiska materialnego (określonego
czynnikami fizycznymi, chemicznymi i biologicznymi), w którym odbywa się proces pracy;
12)
„urządzeniach ochronnych” - rozumie się przez to osłony lub takie urządzenia, które
spełniają jedną lub więcej z niżej wymienionych funkcji:
-
zapobiegają dostępowi do stref niebezpiecznych,
-
powstrzymują ruchy elementów niebezpiecznych, zanim pracownik znajdzie się w strefie
niebezpiecznej,
-
nie pozwalają na włączenie ruchu elementów niebezpiecznych, jeśli pracownik znajduje
się w strefie niebezpiecznej,
-
zapobiegają naruszeniu normalnych warunków pracy maszyn i innych urządzeń technicznych,
-
nie pozwalają na uaktywnienie innych czynników niebezpiecznych lub szkodliwych;
13)
„zagrożeniu” - rozumie się przez to stan środowiska pracy mogący spowodować wypadek
lub chorobę;
145)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„punkcie pierwszej pomocy” - rozumie się przez to - w zależności od wielkości zakładu
pracy, rodzaju prowadzonej działalności i związanych z nią zagrożeń - pomieszczenie
lub wyodrębnione miejsce o wystarczającej powierzchni, umożliwiającej wniesienie noszy,
wyposażone w niezbędny sprzęt i inne środki do udzielania pierwszej pomocy;
155)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„znaku bezpieczeństwa” - rozumie się przez to znak utworzony przez kombinację kształtu
geometrycznego, barwy i symbolu graficznego lub obrazkowego (piktogramu) albo tekstu,
przekazujący określoną informację związaną z bezpieczeństwem lub jego zagrożeniem;
165)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„sygnałach bezpieczeństwa” - rozumie się przez to sygnały świetlne i dźwiękowe, komunikaty
słowne lub sygnały ręczne, przekazujące informacje istotne dla zachowania bezpieczeństwa
i ochrony zdrowia pracowników;
175)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„sygnale świetlnym” - rozumie się przez to sygnał emitowany przez urządzenie wykonane
z przezroczystych lub półprzeźroczystych materiałów, podświetlonych od wewnątrz lub
z tyłu, tak aby dawało to efekt świecącej powierzchni;
185)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„sygnale dźwiękowym” - rozumie się przez to sygnał akustyczny (dźwiękowy) emitowany
przez urządzenie przeznaczone do tego celu, bez użycia głosu ludzkiego i nieemitujące
tego głosu, wskazujący na zaistnienie oraz - w razie potrzeby - trwanie i zakończenie
niebezpiecznej sytuacji;
195)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„sygnale ręcznym” - rozumie się przez to ustalony ruch lub układ rąk i dłoni, służący
do kierowania osobami wykonującymi czynności mogące stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa
pracowników;
205)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
„komunikacie słownym” - rozumie się przez to ustaloną, krótką i jednoznaczną, informację
słowną wypowiadaną przez człowieka lub emitowaną jako głos ludzki, nakazującą określone
postępowanie w celu zachowania bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników.
Dział II
Obiekty budowlane i teren zakładu pracy
§ 3.
Budynki i inne obiekty budowlane, w których znajdują się pomieszczenia pracy, powinny
być zbudowane i utrzymywane zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach techniczno-budowlanych.
§ 4.
1.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić na terenie zakładu pracy wykonane i oznakowane,
zgodnie z Polskimi Normami i właściwymi przepisami, drogi komunikacyjne i transportowe,
zwane dalej „drogami”, drogi dla pieszych, zwane dalej „przejściami”, i dojazdy pożarowe
oraz utrzymywać je w stanie niestwarzającym zagrożeń dla użytkowników. Drogi i przejścia
oraz dojazdy pożarowe nie mogą prowadzić przez miejsca, w których występują zagrożenia
dla ich użytkowników.
2.
Drogi i przejścia powinny posiadać wymiary odpowiednie do liczby potencjalnych użytkowników
oraz rodzajów i wielkości stosowanych urządzeń transportowych i przemieszczanych ładunków.
Minimalne wymiary dróg i przejść określają Polskie Normy.
3.
Nawierzchnia dróg, placów manewrowych, postojowych i składowych, dojazdów pożarowych
i przejść powinna być równa i twarda lub utwardzona oraz posiadać nośność odpowiednią
do obciążenia wynikającego ze stosowanych środków transportowych oraz przemieszczanych
i składowanych materiałów.
4.
Drogi, przejścia oraz place manewrowe, postojowe i składowe powinny posiadać urządzenia
lub inne rozwiązania techniczne zapewniające odprowadzanie wód opadowych.
§ 5.
1.
Na drogach transportowych i w magazynach nie powinny występować progi ani stopnie.
W przypadku zróżnicowania poziomów podłogi, różnice te powinny być wyrównane pochylniami
o nachyleniu dostosowanym do rodzaju używanego środka transportu, ale nie większym
niż 8%.
2.
Pochylnie powinny umożliwiać bezpieczne poruszanie się pracowników i dogodny transport
ładunków.
§ 6.
16)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1..
Miejsca w zakładzie pracy, w których występują zagrożenia dla pracowników, powinny
być oznakowane widocznymi barwami lub znakami bezpieczeństwa zgodnie z wymaganiami
określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia i w Polskich Normach.
2.
Jeżeli oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wystarczające dla zapewnienia
bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracownika, miejsca niebezpieczne powinny być wyłączone
z użytkowania poprzez ich odpowiednie wygrodzenie lub w inny sposób.
3.
Otwory i zagłębienia powinny być zamknięte odpowiednimi pokrywami, a jeżeli jest to
niemożliwe - właściwie ogrodzone i oznakowane.
4.
Miejsca niebezpieczne na przejściach zagrażające potknięciem się, upadkiem lub uderzeniem
(np. stopnie) powinny być pomalowane barwami bezpieczeństwa zgodnie z Polskimi Normami.
57)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1..
Na drogach - w miejscach, w których możliwe jest niespodziewane wtargnięcie pieszych,
w szczególności przed bramami, drzwiami i przejściami, należy ustawić barierki lub
zastosować inne skuteczne środki ochronne.
§ 7.
1.
Dróg, przejść i dojazdów pożarowych nie wolno zastawiać materiałami, środkami transportu,
sprzętem i innymi przedmiotami.
2.
Na skrzyżowaniach dróg powinna być zapewniona dobra widoczność.
§ 8.
W tunelach przeznaczonych do stałej komunikacji nie powinny znajdować się rurociągi
służące do transportu substancji chemicznych toksycznych lub żrących oraz substancji
z innych względów niebezpiecznych. Wymóg ten nie dotyczy przewodów służących do ogrzewania
tunelu, jeżeli temperatura czynnika grzewczego nie przekracza 95 °C.
§ 9.
18)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Pracodawca jest obowiązany zapewnić drogi ewakuacyjne ze wszystkich pomieszczeń obiektu
budowlanego, w których mogą przebywać pracownicy, umożliwiające szybkie wydostanie
się pracowników na otwartą przestrzeń. Drogi ewakuacyjne oraz dojścia do nich prowadzące
nie mogą być zastawiane.
2.
Wymagania dla dróg ewakuacyjnych i warunki ewakuacji określają przepisy techniczno-budowlane
i dotyczące ochrony przeciwpożarowej.
§ 10.
1.
We wszystkich miejscach na terenie zakładu pracy, w których mogą przebywać pracownicy,
pracodawca jest obowiązany zapewnić oświetlenie elektryczne w porze nocnej lub jeżeli
oświetlenie dzienne jest niewystarczające. Wymagania dotyczące oświetlenia określają
Polskie Normy.
2.
Instalacje i urządzenia elektryczne powinny być tak wykonane i eksploatowane, aby
nie narażały pracowników na porażenie prądem elektrycznym, przepięcia atmosferyczne,
szkodliwe oddziaływanie pól elektromagnetycznych oraz nie stanowiły zagrożenia pożarowego,
wybuchowego i nie powodowały innych szkodliwych skutków.
§ 11.
Zakład pracy powinien być wyposażony w urządzenia zapobiegające zanieczyszczeniu lub
skażeniu, w stopniu szkodliwym dla zdrowia ludzkiego - powietrza, gruntu oraz wód
- substancjami chemicznymi, środkami promieniotwórczymi albo biologicznie zakaźnymi,
w związku z produkcją bądź inną działalnością zakładu pracy.
§ 12.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić ochronę obiektów budowlanych i urządzeń technicznych
przed gromadzeniem się ładunków i wyładowaniami elektryczności statycznej - stwarzającymi
zagrożenia w środowisku pracy.
§ 13.
1.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić dostateczną ilość wody zdatnej do picia oraz do
celów higienicznosanitarnych, gospodarczych i przeciwpożarowych.
2.
Ilość wody do celów higienicznych przypadająca dziennie na każdego pracownika jednocześnie
zatrudnionego nie może być mniejsza niż:
1)
120 l - przy pracach w kontakcie z substancjami szkodliwymi, trującymi lub zakaźnymi
albo powodującymi silne zabrudzenie pyłami, w tym 90 l w przypadku korzystania z natrysków;
2)
90 l - przy pracach brudzących, wykonywanych w wysokiej temperaturze lub wymagających
zapewnienia należytej higieny procesów technologicznych, w tym 60 l w przypadku korzystania
z natrysków;
3)
30 l - przy pracach niewymienionych w pkt 1 i 2.
3.
Niezależnie od ilości wody, określonej w ust. 2, należy zapewnić wodę niezbędną do
utrzymania czystości pomieszczeń i terenu zakładu pracy w ilości co najmniej 1,5 l
na dobę na każdy metr kwadratowy powierzchni podłogi, wymagającej zmywania, oraz co
najmniej 2,5 l na dobę na każdy metr kwadratowy powierzchni terenu poza budynkami,
wymagającej polewania (tereny zielone, utwardzone ulice, place itp.).
Dział III
Pomieszczenia pracy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 14.
Pracodawca jest obowiązany utrzymywać pomieszczenia pracy w czystości i porządku oraz
zapewnić ich okresowe remonty i konserwacje w celu zachowania wymagań bezpieczeństwa
i higieny pracy.
§ 15.
1.
Pomieszczenia pracy i ich wyposażenie powinny zapewniać pracownikom bezpieczne i higieniczne
warunki pracy. W szczególności w pomieszczeniach pracy należy zapewnić oświetlenie
naturalne i sztuczne, odpowiednią temperaturę, wymianę powietrza oraz zabezpieczenie
przed wilgocią, niekorzystnymi warunkami cieplnymi i nasłonecznieniem, drganiami oraz
innymi czynnikami szkodliwymi dla zdrowia i uciążliwościami.
2.
W pomieszczeniach pracy, w których występują czynniki szkodliwe dla zdrowia (wysoka
temperatura, hałas, drgania, promieniowanie, gazy, pyły, pary itp.) powinny być zastosowane
rozwiązania techniczne uniemożliwiające przedostawanie się tych czynników do innych
pomieszczeń pracy oraz do pomieszczeń higienicznosanitarnych.
3.
Ściany i sufity pomieszczeń pracy, w których wydzielają się substancje szkodliwe dla
zdrowia pracowników lub pyły niebezpieczne pod względem wybuchowym, powinny mieć pokrycie
ochronne, zabezpieczające przed adsorpcją i gromadzeniem się pyłu oraz powinny być
przystosowane do łatwego czyszczenia lub zmywania.
4.
Jeżeli ze względu na rodzaj wykonywanych robót lub rodzaj stosowanych urządzeń może
zachodzić niebezpieczeństwo wybuchu, stropy, dachy i ściany pomieszczeń pracy powinny
być wykonane zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa dla tego rodzaju robót lub znajdujących
się tam urządzeń oraz zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi.
§ 16.
19)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1..
W pomieszczeniach oraz na drogach znajdujących się w obiektach budowlanych podłogi
powinny być stabilne, równe, nieśliskie, niepylące i odporne na ścieranie oraz nacisk,
a także łatwe do utrzymania w czystości.
2.
W pomieszczeniach, w których mogą wystąpić mieszaniny wybuchowe palnych par, pyłów
lub gazów z powietrzem, powierzchnie podłóg powinny być wykonane z materiału niepowodującego
iskrzenia mechanicznego lub wyładowań elektrostatycznych.
310)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1..
Jeżeli podłoga jest wykonana z materiału będącego dobrym przewodnikiem ciepła lub
jeżeli przy wykonywaniu pracy występuje jej zamoczenie, w przejściach oraz w miejscach
do stania i siedzenia powinny znajdować się podesty izolujące od zimna lub wilgoci
albo powinny być stosowane inne środki izolujące. Podesty powinny być stabilne, wytrzymałe
na obciążenie użytkowe, zabezpieczające przed poślizgiem i potknięciem oraz łatwe
do utrzymania w czystości.
§ 17.
W pomieszczeniach magazynowych i na drogach znajdujących się w obiektach budowlanych
powinny być umieszczone informacje o dopuszczalnym obciążeniu stropów.
§ 18.
1.
Pomieszczenia stałej pracy nie powinny być lokalizowane poniżej poziomu otaczającego
terenu, z wyjątkiem pomieszczeń, o których mowa w ust. 2, oraz jeżeli wymaga tego
rodzaj produkcji (w chłodniach, rozlewniach win itp.).
2.
Poniżej poziomu otaczającego terenu mogą znajdować się pomieszczenia pracy w garażu,
kotłowni i warsztatach podręcznych, pomieszczenia handlowe, usługowe i gastronomiczne
w ulicznych przejściach podziemnych, w podziemnych stacjach komunikacyjnych i tunelach,
w domach handlowych i hotelach oraz w obiektach zabytkowych, pod warunkiem zachowania
wymagań przepisów techniczno-budowlanych i po uzyskaniu zgody właściwego państwowego
wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydanej w porozumieniu z okręgowym inspektorem
pracy.
3.
Na warunkach określonych w ust. 2 i w przypadku zapewnienia oświetlenia dziennego,
pomieszczenia stałej pracy mogą znajdować się w suterenach lub piwnicach.
§ 19.
1.
Powierzchnia i wysokość pomieszczeń pracy powinny zapewniać spełnienie wymagań bezpieczeństwa
i higieny pracy, z uwzględnieniem rodzaju wykonywanej pracy, stosowanych technologii
oraz czasu przebywania pracowników w tych pomieszczeniach.
2.
Na każdego z pracowników jednocześnie zatrudnionych w pomieszczeniach stałej pracy
powinno przypadać co najmniej 13 m3 wolnej objętości pomieszczenia oraz co najmniej 2 m2 wolnej powierzchni podłogi (niezajętej przez urządzenia techniczne, sprzęt itp.).
§ 20.
1.
Wysokość pomieszczenia stałej pracy nie może być mniejsza niż:
1)
3 m w świetle - jeżeli w pomieszczeniu nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia;
211)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
3,3 m w świetle - jeżeli w pomieszczeniu prowadzone są prace powodujące występowanie
czynników szkodliwych dla zdrowia.
2.
Wysokość pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, może być obniżona w przypadku zastosowania
klimatyzacji - pod warunkiem uzyskania zgody państwowego wojewódzkiego inspektora
sanitarnego.
3.
Wysokość określona w ust. 1 pkt 1 może być zmniejszona do:
1)
2,5 m w świetle:
a)
jeżeli w pomieszczeniu zatrudnionych jest nie więcej niż 4 pracowników, a na każdego
z nich przypada co najmniej po 15 m3 wolnej objętości pomieszczenia lub
b)
w pomieszczeniu usługowym lub produkcyjnym drobnej wytwórczości mieszczącym się w
budynku mieszkalnym, jeżeli przy wykonywanych pracach nie występują pyły lub substancje
szkodliwe dla zdrowia, hałas nie przekracza dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku
w budynkach mieszkalnych, określonych w Polskich Normach, a na jednego pracownika
przypada co najmniej 15 m3 wolnej objętości pomieszczenia;
2)
2,2 m w świetle - w dyżurce, portierni, kantorze, kiosku ulicznym, dworcowym i innym
oraz w pomieszczeniu usytuowanym na antresoli otwartej do większego pomieszczenia.
4.
Wysokość pomieszczenia czasowej pracy nie może być mniejsza niż:
1)
2,2 m w świetle - jeżeli w pomieszczeniu nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia;
211)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
2,5 m w świetle - jeżeli w pomieszczeniu prowadzone są prace powodujące występowanie
czynników szkodliwych dla zdrowia.
5.
W pomieszczeniu o stropie pochyłym wymagania określone w ust. 1, 3 i 4 stosuje się
do średniej wysokości pomieszczenia, przy czym w najniższym miejscu wysokość pomieszczenia
nie może być mniejsza w świetle niż 1,9 m (licząc od poziomu podłogi do najniżej położonej
części konstrukcyjnej sufitu).
§ 21.
1.
Do pomieszczeń i stanowisk pracy położonych na różnych poziomach powinny prowadzić
bezpieczne dojścia stałymi schodami lub pochylniami.
2.
Nawierzchnie schodów, pomostów i pochylni nie powinny być śliskie, a w miejscach,
w których może występować zaleganie pyłów - powinny być ażurowe.
3.
Zamocowane na stałe drabiny lub klamry mogą być stosowane jako dojścia dodatkowe oprócz
schodów, a zamiast schodów - tylko w wyjątkowych przypadkach uzasadnionych względami
użytkowymi lub gdy nie ma technicznych możliwości ich zastosowania.
4.
Wymagania, jakie powinny spełniać schody i pochylnie, określają przepisy techniczno-budowlane.
§ 22.
1.
Wymiary otworów drzwiowych w każdym pomieszczeniu powinny być odpowiednie do liczby
pracowników z nich korzystających oraz do rodzaju i wielkości używanych urządzeń transportowych
i przemieszczanych ładunków. Wymiary otworów drzwiowych określa Polska Norma.
2.
Sposób otwierania drzwi z pomieszczeń pracy i z pomieszczeń higienicznosanitarnych
powinien odpowiadać wymaganiom przepisów techniczno-budowlanych i dotyczących ochrony
przeciwpożarowej.
3.
Drzwi rozsuwane muszą być wyposażone w urządzenia zapobiegające ich wypadnięciu z
prowadnic.
4.
Drzwi i bramy otwierające się do góry muszą być wyposażone w urządzenia zapobiegające
ich przypadkowemu opadaniu.
5.
Wrota bram powinny być wyposażone w urządzenia zapobiegające ich przypadkowemu zamknięciu.
6.
Wahadłowe drzwi i bramy muszą być przezroczyste lub posiadać przezroczyste panele.
7.
Drzwi i bramy przezroczyste powinny być wykonane z materiału odpornego na rozbicie
lub ze szkła hartowanego oraz odpowiednio oznakowane w widocznym miejscu.
8.
Pomiędzy pomieszczeniami nie należy wykonywać progów, chyba że warunki techniczne
wymagają ich zastosowania. W takich przypadkach należy je oznaczyć w sposób widoczny.
912)Dodany przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Drzwi i bramy otwierane i zamykane mechanicznie powinny tak funkcjonować, aby nie
stwarzały zagrożenia urazem. Drzwi takie powinny mieć zamontowane łatwo rozpoznawalne
i łatwo dostępne z obu stron urządzenie do ich zatrzymywania, a także powinny być
przystosowane do ręcznego otwierania.
§ 23.
Pomieszczenia pracy, w których przebywają pracownicy, nie mogą być zamykane w sposób
uniemożliwiający wyjście z pomieszczenia. Jeżeli istnieją względy wymagające zamykania
pomieszczeń w czasie pracy przed osobami nieupoważnionymi, należy stosować przy drzwiach
zamki uniemożliwiające wejście z zewnątrz, a jednocześnie umożliwiające wyjście z
pomieszczenia bez użycia klucza. W takiej sytuacji należy przewidzieć możliwość powiadamiania
pracowników znajdujących się w takich pomieszczeniach o niebezpieczeństwie grożącym
z zewnątrz.
§ 24.
1.
Szyby w oknach oraz inne przedmioty i powierzchnie szklane, znajdujące się w pomieszczeniach
pracy, narażone na uszkodzenia w związku z rodzajem prowadzonych prac, powinny być
od strony, po której mogą znajdować się ludzie, osłonięte siatką zabezpieczającą przed
odłamkami szkła.
2.
Przezroczyste ściany działowe, znajdujące się w pomieszczeniach pracy, w pobliżu takich
pomieszczeń lub wzdłuż przejść - muszą być jednoznacznie oznakowane oraz wykonane
z materiału odpornego na rozbicie lub tak osłonięte, aby niemożliwe było zetknięcie
się pracownika ze ścianą lub jego zranienie w razie rozbicia tej ściany.
Rozdział 2
Oświetlenie
§ 25.
W pomieszczeniach stałej pracy należy zapewnić oświetlenie dzienne, chyba że jest
to niemożliwe lub niewskazane ze względu na technologię produkcji, a na stosowanie
oświetlenia wyłącznie elektrycznego pracodawca uzyskał zgodę właściwego państwowego
wojewódzkiego inspektora sanitarnego wydaną w porozumieniu z okręgowym inspektorem
pracy.
§ 26.
1.
Oświetlenie dzienne na poszczególnych stanowiskach pracy powinno być dostosowane do
rodzaju wykonywanych prac i wymaganej dokładności oraz powinno spełniać wymagania
określone w Polskiej Normie.
2.
Niezależnie od oświetlenia dziennego w pomieszczeniach pracy należy zapewnić oświetlenie
elektryczne o parametrach zgodnych z Polskimi Normami.
§ 27.
1.
Stosunek wartości średnich natężenia oświetlenia w pomieszczeniach sąsiadujących ze
sobą, przez które odbywa się komunikacja wewnętrzna, nie powinien być większy niż
5 do 1.
2.
Przy wyjściu z pomieszczeń, w których ze względów technologicznych praca jest wykonywana
w ciemności (np. ciemnie optyczne), powinny być zapewnione warunki umożliwiające stopniową
adaptację wzroku.
§ 28.
W pomieszczeniach i miejscach pracy, w których w razie awarii oświetlenia mogą wystąpić
zagrożenia dla życia lub zdrowia pracowników, należy zapewnić oświetlenie awaryjne
o odpowiednim natężeniu, zgodnie z Polską Normą.
§ 28a13)Dodany przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Instalacje oświetleniowe w pomieszczeniach, w których znajdują się miejsca pracy,
oraz w korytarzach powinny być dobrane i wykonane tak, aby nie narażały pracownika
na wypadek powodowany rodzajem zainstalowanego oświetlenia.
§ 29.
1.
Okna, świetliki i naświetla w pomieszczeniach pracy o dużej wilgotności powietrza
powinny być wykonane w sposób zapobiegający skraplaniu się w nich pary wodnej. W przypadku
szczególnie dużego zaparowania pomieszczenia i możliwości spadania kropel wody na
stanowisko pracy należy zainstalować rynienki lub inne urządzenia odprowadzające wodę
z okien, świetlików i naświetli.
2.
Szyby w oknach i świetlikach powinny być czyste oraz przepuszczać dostateczną ilość
światła. Do mycia okien i świetlików powinien być zapewniony dogodny i bezpieczny
dostęp.
3.
Okna i świetliki powinny być wyposażone w odpowiednie urządzenia eliminujące nadmierne
operowanie promieni słonecznych padających na stanowiska pracy.
4.
Okna i świetliki, przeznaczone do wietrzenia pomieszczeń, należy wyposażyć w urządzenia
pozwalające na otwieranie ich w sposób łatwy i bezpieczny z poziomu podłogi oraz ustawienie
części otwieranych w pożądanym położeniu.
Rozdział 3
Ogrzewanie i wentylacja
§ 30.
W pomieszczeniach pracy należy zapewnić temperaturę odpowiednią do rodzaju wykonywanej
pracy (metod pracy i wysiłku fizycznego niezbędnego do jej wykonania) nie niższą niż
14 °C (287 K), chyba że względy technologiczne na to nie pozwalają. W pomieszczeniach
pracy, w których jest wykonywana lekka praca fizyczna, i w pomieszczeniach biurowych
temperatura nie może być niższa niż 18 °C (291 K).
§ 31.
Pomieszczenia i stanowiska pracy powinny być zabezpieczone przed niekontrolowaną emisją
ciepła w drodze promieniowania, przewodzenia i konwekcji oraz przed napływem chłodnego
powietrza z zewnątrz.
§ 32.
114)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
W pomieszczeniach pracy powinna być zapewniona wymiana powietrza wynikająca z potrzeb
użytkowych i funkcji tych pomieszczeń, bilansu ciepła i wilgotności oraz zanieczyszczeń
stałych i gazowych.
214)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
W pomieszczeniach pracy, w których wydzielają się substancje szkodliwe dla zdrowia,
powinna być zapewniona taka wymiana powietrza, aby nie były przekraczane wartości
najwyższych dopuszczalnych stężeń tych substancji.
3.
Wymagania dotyczące parametrów powietrza w pomieszczeniach pracy określają odrębne
przepisy i Polskie Normy.
§ 33.
W pomieszczeniach pracy, w których następuje wydzielanie się ciepła przez promieniowanie
w ilości przekraczającej na stanowiskach pracy
\(
2500{{{\rm kJ} \cdot {\rm godz.}} \over {{\rm m}^{\rm 2} }}
\)
należy stosować nawiewną wentylację miejscową. Parametry nawiewanego powietrza powinny
spełniać wymagania dla mikroklimatu gorącego, określone w przepisach w sprawie najwyższych
dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.
§ 34.
Urządzenia lub ich części, z których mogą wydzielać się szkodliwe gazy, pary lub pyły,
powinny być zhermetyzowane. W razie niemożliwości zhermetyzowania, urządzenia te powinny
być wyposażone w miejscowe wyciągi.
§ 35.
115)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Powietrze doprowadzane do pomieszczeń pracy z zewnątrz przy zastosowaniu klimatyzacji
lub wentylacji mechanicznej powinno być oczyszczone z pyłów i substancji szkodliwych
dla zdrowia.
215)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Klimatyzacja lub wentylacja nie może powodować przeciągów, wyziębienia lub przegrzewania
pomieszczeń pracy. Nie dotyczy to wentylacji awaryjnej.
3.
Strumień powietrza pochodzący z urządzeń wentylacji nawiewnej nie powinien być skierowany
bezpośrednio na stanowisko pracy.
§ 36.
1.
Maksymalna temperatura nawiewanego powietrza nie powinna przekraczać 70 °C (343 K)
przy nawiewie powietrza na wysokości nie mniejszej niż 3,5 m od poziomu podłogi stanowiska
pracy i 45 °C (318 K) - w pozostałych przypadkach.
2.
W pomieszczeniach pracy, w których występują łatwo palne lub niebezpieczne pod względem
wybuchowym pyły, gazy lub pary, maksymalna temperatura nawiewanego powietrza powinna
być zgodna z przepisami w sprawie ochrony przeciwpożarowej.
§ 3716)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
1.
W przypadku zastosowania systemu klimatyzacji lub wentylacji mechanicznej należy zapewnić:
1)
odpowiednią konserwację urządzeń i instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych w
celu niedopuszczenia do awarii;
2)
stosowanie środków mających na celu ograniczenie natężenia i rozprzestrzeniania się
hałasu i drgań powodowanych pracą urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych.
2.
Jeżeli w związku z wydzielaniem się w procesie pracy substancji szkodliwych dla zdrowia
awaria wentylacji może zagrażać zdrowiu pracowników, należy zastosować system kontrolny
sygnalizujący stan zagrożenia.
§ 38.
1.
Przy stosowaniu w pomieszczeniach pracy wentylacji mechanicznej z recyrkulacją powietrza
ilość powietrza świeżego nie powinna być mniejsza niż 10% ogólnej ilości wymienianego
powietrza.
2.
W powietrzu wprowadzanym do pomieszczeń pracy przy stosowaniu recyrkulacji zanieczyszczenie
czynnikami szkodliwymi dla zdrowia nie powinno przekraczać poziomu, przy którym suma
stosunków stężeń poszczególnych substancji do odpowiadających im wartości najwyższych
dopuszczalnych stężeń przekracza 0,3.
3.
Recyrkulacja powietrza nie powinna być stosowana w pomieszczeniach pracy, w których
występuje narażenie na mikroorganizmy chorobotwórcze lub znajdują się substancje trujące,
cuchnące albo możliwe jest nagłe zwiększenie stężenia szkodliwych substancji, a także
w przestrzeniach zagrożonych wybuchem.
Dział IV
Procesy pracy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 39.
1.
Pracodawca jest obowiązany oceniać i dokumentować ryzyko zawodowe, występujące przy
określonych pracach, oraz stosować niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko.
W szczególności pracodawca jest obowiązany:
117)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 11 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1.)
zapewnić organizację pracy i stanowisk pracy w sposób zabezpieczający pracowników
przed zagrożeniami wypadkowymi oraz oddziaływaniem czynników szkodliwych dla zdrowia
i uciążliwości - z uwzględnieniem możliwości psychofizycznych pracowników;
2)
zapewnić likwidację zagrożeń dla zdrowia i życia pracowników głównie przez stosowanie
technologii, urządzeń, materiałów i substancji niepowodujących takich zagrożeń.
2.
Jeżeli ze względu na rodzaj procesu pracy likwidacja zagrożeń nie jest możliwa, należy
stosować odpowiednie rozwiązania organizacyjne i techniczne, w tym odpowiednie środki
ochrony zbiorowej, ograniczające wpływ tych zagrożeń na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników.
3.
W sytuacji gdy ograniczenie zagrożeń w wyniku zastosowania rozwiązań organizacyjnych
i technicznych nie jest wystarczające, pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom
środki ochrony indywidualnej, odpowiednie do rodzaju i poziomu zagrożeń.
418)Dodany przez § 1 pkt 11 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Pracodawca powinien zapewnić pracownikom informacje o istniejących zagrożeniach, przed
którymi chronić ich będą środki ochrony indywidualnej oraz informacje o tych środkach
i zasadach ich stosowania. Szczegółowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej
określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
518)Dodany przez § 1 pkt 11 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Przy pracach stwarzających niebezpieczeństwo, gdy wymaga tego sytuacja, do kierowania
ludźmi wykonującymi te prace powinny być stosowane sygnały bezpieczeństwa - ręczne
lub komunikaty słowne, zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 40.
1.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić systematyczne kontrole stanu bezpieczeństwa i
higieny pracy ze szczególnym uwzględnieniem organizacji procesów pracy, stanu technicznego
maszyn i innych urządzeń technicznych oraz ustalić sposoby rejestracji nieprawidłowości
i metody ich usuwania.
2.
W razie stwierdzenia bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia pracowników,
osoba kierująca pracownikami jest obowiązana do niezwłocznego wstrzymania prac i podjęcia
działań w celu usunięcia tego zagrożenia.
§ 41.
1.
Pracodawca jest obowiązany udostępnić pracownikom, do stałego korzystania, aktualne
instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące:
1)
stosowanych w zakładzie procesów technologicznych oraz wykonywania prac związanych
z zagrożeniami wypadkowymi lub zagrożeniami zdrowia pracowników;
2)
obsługi maszyn i innych urządzeń technicznych;
3)
postępowania z materiałami szkodliwymi dla zdrowia i niebezpiecznymi;
4)
udzielania pierwszej pomocy.
219)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Instrukcje, o których mowa w ust. 1, powinny w sposób zrozumiały dla pracowników wskazywać
czynności, które należy wykonać przed rozpoczęciem danej pracy, zasady i sposoby bezpiecznego
wykonywania pracy, czynności do wykonania po jej zakończeniu oraz zasady postępowania
w sytuacjach awaryjnych stwarzających zagrożenia dla życia lub zdrowia pracowników.
Instrukcje dotyczące prac związanych ze stosowaniem niebezpiecznych substancji i preparatów
chemicznych powinny uwzględniać informacje zawarte w kartach charakterystyki tych
substancji i preparatów.
§ 42.
Zmiany w procesie technologicznym, zmiany konstrukcyjne urządzeń technicznych oraz
zmiany w sposobie użytkowania pomieszczeń powinny być poprzedzone oceną pod względem
bezpieczeństwa i higieny pracy, w trybie ustalonym przez pracodawcę.
§ 43.
1.
Jeżeli w pomieszczeniu pracy, w którym zatrudniona jest tylko jedna osoba, mogą w
sytuacji awaryjnej wystąpić zagrożenia dla zdrowia lub życia pracowników, a w szczególności
zagrożenia: pożarowe, wybuchowe, porażenia prądem elektrycznym, wydzielania się trujących
i szkodliwych gazów lub par - pracodawca powinien wprowadzić obowiązek meldowania
się tej osoby w ustalony sposób w oznaczonych porach.
2.
Pracodawca powinien ustalić rodzaje pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, a także
określić sposób meldowania się oraz postępowania w razie braku meldunków.
§ 44.
1.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom sprawnie funkcjonujący system pierwszej
pomocy w razie wypadku oraz środki do udzielania pierwszej pomocy. W szczególności
pracodawca powinien zapewnić:
120)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 13 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
punkty pierwszej pomocy w wydziałach (oddziałach), w których wykonywane są prace powodujące
duże zagrożenia wypadkowe lub wydzielanie się par, gazów albo pyłów szkodliwych dla
zdrowia - wyposażone w umywalki z ciepłą i zimną wodą oraz w niezbędny sprzęt i inne
środki do udzielania pierwszej pomocy;
2)
apteczki w poszczególnych wydziałach (oddziałach) zakładu pracy.
2.
Ilość, usytuowanie i wyposażenie punktów pierwszej pomocy i apteczek powinny być ustalone
w porozumieniu z lekarzem sprawującym profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami,
z uwzględnieniem rodzajów i nasilenia występujących zagrożeń.
3.
Obsługa punktów i apteczek, o których mowa w ust. 1, na każdej zmianie powinna być
powierzana wyznaczonym pracownikom, przeszkolonym w udzielaniu pierwszej pomocy.
4.
W punktach pierwszej pomocy i przy apteczkach, w widocznych miejscach, powinny być
wywieszone instrukcje o udzielaniu pierwszej pomocy w razie wypadku oraz wykazy pracowników,
o których mowa w ust. 3.
5.
Punkty pierwszej pomocy i miejsca usytuowania apteczek powinny być odpowiednio oznakowane,
zgodnie z Polską Normą, i łatwo dostępne.
Rozdział 2
Organizacja stanowisk pracy
§ 45.
1.
Stanowiska pracy powinny być urządzone stosownie do rodzaju wykonywanych na nich czynności
oraz psychofizycznych właściwości pracowników, przy czym wymiary wolnej (niezajętej
przez urządzenia) powierzchni stanowiska pracy powinny zapewnić pracownikom swobodę
ruchu wystarczającą do wykonywania pracy w sposób bezpieczny, z uwzględnieniem wymagań
ergonomii.
2.
Stanowiska pracy, na których występuje ryzyko pożaru, wybuchu, upadku lub wyrzucenia
przedmiotów albo wydzielenia się substancji szkodliwych dla zdrowia lub niebezpiecznych,
powinny być zaopatrzone w urządzenia ochronne zapewniające ochronę pracowników przed
skutkami tego ryzyka.
3.
Stanowiska pracy, na których wykonywane prace powodują występowanie czynników szkodliwych
dla zdrowia lub niebezpiecznych, powinny być tak usytuowane i zorganizowane, aby pracownicy
zatrudnieni na innych stanowiskach nie byli narażeni na te czynniki.
421)Dodany przez § 1 pkt 14 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Stanowiska pracy znajdujące się na zewnątrz pomieszczeń powinny być tak usytuowane
i zorganizowane, aby pracownicy byli chronieni przed zagrożeniami związanymi w szczególności:
1)
z warunkami atmosferycznymi, w tym opadami, niską lub wysoką temperaturą, silnym wiatrem
i spadającymi przedmiotami;
2)
ze szkodliwym dla zdrowia hałasem, jak również szkodliwymi gazami, parami lub pyłami.
W razie niebezpieczeństwa powinno być możliwe szybkie opuszczenie stanowisk pracy
przez pracowników lub, w razie potrzeby, udzielenie im szybkiej pomocy.
§ 46.
1.
Na stanowiskach pracy należy zapewnić wynikającą z technologii powierzchnię oraz odpowiednie
urządzenia pomocnicze przeznaczone na składowanie materiałów, wyrobów, przyrządów,
narzędzi i odpadów.
2.
Na stanowiskach pracy nie wolno przechowywać surowców, gotowych wyrobów, materiałów
pomocniczych i odpadów w ilościach większych od wynikających z potrzeb technologicznych,
umożliwiających utrzymanie ciągłości pracy na danej zmianie. Odpady produkcyjne powinny
być sukcesywnie usuwane.
3.
Szmaty, tampony, trociny itp. nasycone lub zanieczyszczone substancjami łatwo zapalnymi,
utleniającymi się lub szkodliwymi dla zdrowia albo wydzielające uciążliwe zapachy
- należy przechowywać w zamkniętych naczyniach z materiału niepalnego oraz co najmniej
raz na dobę usuwać z pomieszczeń pracy i niszczyć w sposób określony w instrukcji,
o której mowa w § 41.
§ 47.
1.
Do każdego stanowiska pracy powinno być zapewnione bezpieczne i wygodne dojście, przy
czym jego wysokość na całej długości nie powinna być mniejsza w świetle niż 2 m.
2.
W przypadkach uzasadnionych względami konstrukcyjnymi maszyn i innych urządzeń technicznych
dopuszcza się zmniejszenie wysokości dojścia do 1,8 m przy jego odpowiednim zabezpieczeniu
i oznakowaniu znakami bezpieczeństwa zgodnymi z Polską Normą.
3.
Przejścia między maszynami a innymi urządzeniami lub ścianami przeznaczone tylko do
obsługi tych urządzeń powinny mieć szerokość co najmniej 0,75 m; jeżeli w przejściach
tych odbywa się ruch dwukierunkowy, szerokość ich powinna wynosić co najmniej 1 m.
§ 48.
Pracodawca zatrudniający pracowników niepełnosprawnych powinien zapewnić dostosowanie
stanowisk pracy oraz dojść do nich - do potrzeb i możliwości tych pracowników, wynikających
ze zmniejszonej sprawności.
§ 49.
1.
Przy wykonywaniu pracy niewymagającej stale pozycji stojącej należy zapewnić pracownikom
możliwość siedzenia.
2.
Przy wykonywaniu pracy wymagającej stale pozycji stojącej lub chodzenia należy zapewnić
pracownikom możliwość odpoczynku w pobliżu miejsca pracy w pozycji siedzącej.
3.
Siedziska powinny spełniać wymagania Polskich Norm.
§ 50.
1.
Stosowane w zakładach pracy drabiny przenośne powinny spełniać wymagania Polskich
Norm.
2.
Przy używaniu drabin przenośnych niedopuszczalne jest w szczególności:
1)
stosowanie drabin uszkodzonych;
2)
stosowanie drabiny jako drogi stałego transportu, a także do przenoszenia ciężarów
o masie powyżej 10 kg;
3)
używanie drabiny niezgodnie z przeznaczeniem;
4)
używanie drabiny rozstawnej jako przystawnej;
5)
ustawianie drabiny na niestabilnym podłożu;
6)
opieranie drabiny przystawnej o śliskie płaszczyzny, o obiekty lekkie lub wywrotne
albo o stosy materiałów niezapewniające stabilności drabiny;
7)
stawianie drabiny przed zamkniętymi drzwiami, jeżeli nie są one zamknięte na klucz
od strony ustawianej drabiny;
8)
ustawianie drabin w bezpośrednim sąsiedztwie maszyn i innych urządzeń - w sposób stwarzający
zagrożenia dla pracowników używających drabiny;
9)
wchodzenie i schodzenie z drabiny plecami do niej;
10)
przenoszenie drabiny o długości powyżej 4 m przez jedną osobę.
3.
Drabina przystawna powinna wystawać ponad powierzchnię, na którą prowadzi, co najmniej
0,75 m, a kąt jej nachylenia powinien wynosić od 65° do 75°.
Rozdział 3
Obsługa i stosowanie maszyn, narzędzi i innych urządzeń technicznych
§ 5122)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 15 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
1.
Maszyny i inne urządzenia techniczne, zwane dalej „maszynami”, powinny spełniać wymagania
bezpieczeństwa i higieny pracy, określone w odrębnych przepisach, przez cały okres
ich użytkowania.
2.
Montaż, demontaż i eksploatacja maszyn, w tym ich obsługa, powinny odbywać się przy
zachowaniu wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii, uwzględniających
instrukcje zawarte w dokumentacji techniczno-ruchowej. Miejsce i sposób zainstalowania
oraz użytkowania maszyn powinny uwzględniać minimalizację ryzyka zawodowego, w szczególności
poprzez:
1)
zapewnienie dostatecznej przestrzeni pomiędzy ruchomymi częściami maszyn a ruchomymi
lub stałymi elementami otoczenia;
2)
zapewnienie, aby wszystkie używane lub produkowane materiały bądź energia były w bezpieczny
sposób dostarczane i odprowadzane ze stanowiska pracy.
§ 5222)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 15 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
1.
Każda maszyna powinna być wyposażona w element sterowniczy przeznaczony do jej całkowitego
i bezpiecznego zatrzymywania.
2.
Gdy jest to konieczne w związku z zagrożeniami, jakie stwarza maszyna, i jej nominalnym
czasem zatrzymania się, maszyna powinna być wyposażona w urządzenie do zatrzymywania
awaryjnego.
3.
Elementy sterownicze maszyn mające wpływ na bezpieczeństwo muszą być widoczne i możliwe
do zidentyfikowania oraz oznakowane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskich Normach.
4.
Elementy sterownicze nie mogą stwarzać jakichkolwiek zagrożeń, w szczególności spowodowanych
ich niezamierzonym użyciem.
§ 5322)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 15 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Maszyny powinny być wyposażone w łatwo odróżniające się i odpowiednio oznakowane urządzenia
do odłączania od wszystkich źródeł energii. Włączenie zasilania energią nie może powodować
zagrożenia dla obsługi.
§ 54.
123)Oznaczenie ust. 1 nadane przez § 1 pkt 16 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
1..
W przypadku zespołowej obsługi maszyny lub gdy stwarza ona zagrożenie dla otoczenia,
należy zapewnić sygnalizację ostrzegawczą i alarmową - łatwo dostrzegalną i zrozumiałą.
224)Dodany przez § 1 pkt 16 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Maszyny wielostanowiskowe powinny być wyposażone w urządzenia sygnalizacji dźwiękowej
lub świetlnej automatycznie wysyłające sygnały uprzedzające o uruchomieniu maszyny.
Sygnały powinny być odbierane na wszystkich stanowiskach pracy przy danej maszynie.
§ 55.
1.
Elementy ruchome i inne części maszyn, które w razie zetknięcia się z nimi stwarzają
zagrożenie, powinny być do wysokości co najmniej 2,5 m od poziomu podłogi (podestu)
stanowiska pracy osłonięte lub zaopatrzone w inne skuteczne urządzenia ochronne, z
wyjątkiem przypadków, gdy spełnienie tych wymagań nie jest możliwe ze względu na funkcję
maszyny.
2.
Pasy, łańcuchy, taśmy, koła zębate i inne elementy układów napędowych oraz części
maszyn zagrażające spadnięciem, znajdujące się nad stanowiskami pracy lub przejściami
na wysokości ponad 2,5 m od poziomu podłogi, powinny być osłonięte co najmniej od
dołu trwałymi osłonami.
3.
Osłony stosowane na maszynach powinny uniemożliwiać bezpośredni dostęp do strefy niebezpiecznej.
Osłony niepełne (wykonane z siatki, blachy perforowanej, prętów itp.) powinny znajdować
się w takiej odległości od elementów niebezpiecznych, aby przy danej wielkości i kształcie
otworów nie było możliwe bezpośrednie dotknięcie tych elementów. Odległości bezpieczeństwa
określają Polskie Normy.
425)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 17 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Maszyny powinny być oznakowane znakami i barwami bezpieczeństwa, zgodnie z wymaganiami
określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz w Polskich Normach.
§ 56.
1.
Urządzenia ochronne stosowane przy maszynach powinny spełniać następujące ogólne wymagania:
1)
zapewniać bezpieczeństwo zarówno pracownikowi zatrudnionemu bezpośrednio przy obsłudze
maszyny, jak i osobom znajdującym się w jej pobliżu;
2)
działać niezawodnie, posiadać odpowiednią trwałość i wytrzymałość;
3)
funkcjonować samoczynnie, niezależnie od woli i uwagi obsługującego, w przypadkach
gdy jest to celowe i możliwe;
4)
nie mogą być łatwo usuwane lub odłączane bez pomocy narzędzi;
5)
nie mogą utrudniać wykonywania operacji technologicznej ani ograniczać możliwości
śledzenia jej przebiegu oraz nie mogą powodować zagrożeń i dodatkowego obciążenia
fizycznego lub psychicznego pracowników.
2.
Urządzenia ochronne przy maszynach szczególnie niebezpiecznych powinny być tak skonstruowane,
aby:
1)
zdjęcie, otwarcie lub wyłączenie urządzenia ochronnego powodowało natychmiastowe zatrzymanie
maszyny bądź jej niebezpiecznych elementów lub niemożliwe było zdjęcie albo otwarcie
osłony podczas ruchu osłanianych elementów;
2)
ponowne założenie, zamknięcie lub włączenie urządzenia ochronnego nie uruchamiało
automatycznie maszyny.
3.
Używanie maszyny bez wymaganego urządzenia ochronnego lub przy jego nieodpowiednim
stosowaniu jest niedopuszczalne.
4.
Szczegółowe wymagania dla urządzeń ochronnych określają Polskie Normy.
§ 57.
Maszyny i narzędzia oraz ich urządzenia ochronne powinny być utrzymywane w stanie
sprawności technicznej i czystości zapewniającej użytkowanie ich bez szkody dla bezpieczeństwa
i zdrowia pracowników oraz stosowane tylko w procesach i warunkach, do których są
przeznaczone.
§ 58.
1.
O dostrzeżonych wadach lub uszkodzeniach maszyny pracownik powinien niezwłocznie zawiadomić
przełożonego.
2.
Maszyny, których uszkodzenie stwierdzono w czasie pracy, powinny być niezwłocznie
zatrzymane i wyłączone z zasilania energią. Wznowienie pracy maszyny bez usunięcia
uszkodzenia jest niedopuszczalne.
3.
Maszyny niesprawne, uszkodzone lub pozostające w naprawie powinny być wycofane z użytkowania
oraz wyraźnie oznakowane tablicami informacyjnymi i zabezpieczone w sposób uniemożliwiający
ich uruchomienie.
§ 59.
1.
Maszyn będących w ruchu nie wolno pozostawiać bez obsługi lub nadzoru, chyba że dokumentacja
techniczno-ruchowa stanowi inaczej.
2.
Pracodawca jest obowiązany ustalić rodzaje maszyn, które wymagają stałej obsługi,
a pozostawianie ich bez niej może być przyczyną katastrofy, wybuchu lub pożaru, oraz
ustalić szczegółowe warunki obsługi i nadzoru nad pracą tych maszyn.
§ 60.
1.
Maszyn będących w ruchu nie wolno naprawiać, czyścić i smarować, z wyjątkiem smarowania
za pomocą specjalnych urządzeń określonych w dokumentacji techniczno-ruchowej.
2.
Pracownicy zatrudnieni przy obsłudze maszyn z ruchomymi elementami nie mogą pracować
w odzieży z luźnymi (zwisającymi) częściami, jak np. luźno zakończone rękawy, krawaty,
szaliki, poty, oraz bez nakryć głowy okrywających włosy.
§ 61.
126)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 18 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Jeżeli obsługa, naprawa, remont lub konserwacja maszyn powoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa
lub zdrowia pracowników - pracodawca powinien zapewnić, aby czynności te wykonywane
były przez pracowników upoważnionych i posiadających odpowiednie przygotowanie.
2.
W czasie ruchu maszyny niedopuszczalne jest ręczne zakładanie i zrzucanie pasów pędnych,
lin i taśm. Czynności te mogą być wykonywane wyłącznie przy użyciu specjalnych urządzeń
przeznaczonych do tego celu.
3.
Pędnie powinny posiadać urządzenia do zawieszania pasów pędnych zapobiegające zetknięciu
się zrzuconych pasów, lin lub taśm z częściami pędni będącymi w ruchu.
4.
Pasy pędne, liny i taśmy pędne mogą być napinane, naprawiane, łączone, skracane i
smarowane po unieruchomieniu napędu maszyny.
Rozdział 4
Transport wewnętrzny i magazynowanie
§ 62.
1.
Pracodawca powinien zapewnić zastosowanie odpowiednich rozwiązań organizacyjnych i
technicznych, zwłaszcza w zakresie wyposażenia technicznego, w celu wyeliminowania
potrzeby ręcznego przemieszczania ciężarów.
2.
Jeśli nie ma możliwości uniknięcia ręcznego przemieszczania ciężarów, należy podjąć
odpowiednie przedsięwzięcia, w tym wyposażyć pracowników w niezbędne środki w celu
zmniejszenia uciążliwości i zagrożeń związanych z wykonywaniem tych czynności.
§ 63.
1.
Ręczne przemieszczanie i przewożenie ciężarów o masie przekraczającej ustalone normy
jest niedopuszczalne.
227)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 19 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Szczegółowe wymagania dotyczące ręcznego transportu określają przepisy w sprawie bezpieczeństwa
i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych oraz przepisy o pracach wzbronionych
kobietom i młodocianym.
§ 64.
1.
Masa ładunków przemieszczanych przy użyciu środków transportowych nie powinna przekraczać
dopuszczalnej nośności lub udźwigu danego środka transportowego.
2.
Masa i rozmieszczenie ładunku na środkach transportowych powinny zapewniać bezpieczne
warunki przewozu i przeładunku.
3.
Ładunek powinien być zabezpieczony w szczególności przed upadkiem, przemieszczeniem
i zsypywaniem się ze środka transportu.
§ 64a28)Dodany przez § 1 pkt 20 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
Stosowane do załadunku i rozładunku pomosty i rampy powinny być odpowiednie do wymiarów
i masy ładunków przeznaczonych do transportu. Na pomost i rampę powinno prowadzić
co najmniej jedno wejście.
§ 65.
Przy obsłudze urządzeń transportu zmechanizowanego mogą być zatrudniane tylko osoby
o kwalifikacjach właściwych do obsługi określonego urządzenia.
§ 66.
1.
Pracodawca jest obowiązany zapewnić opracowanie zasad ruchu na drogach wewnątrzzakładowych,
zgodnych z przepisami prawa o ruchu drogowym.
2.
W zasadach ruchu, wymienionych w ust. 1, należy określić w szczególności maksymalne
prędkości środków transportu i komunikacji na drogach wewnątrzzakładowych oraz w pomieszczeniach
zakładu pracy, uzależnione od szerokości dróg, natężenia ruchu, widoczności itp.
3.
Drogi powinny być oznakowane znakami drogowymi zgodnymi z przepisami prawa o ruchu
drogowym.
§ 67.
Wymagania dotyczące transportu przy użyciu dźwignic, przenośników, wózków jezdniowych
z napędem silnikowym oraz kolei wewnątrzzakładowych określają odrębne przepisy.
§ 68.
1.
Materiały i inne przedmioty, zwane dalej „materiałami”, powinny być magazynowane w
pomieszczeniach i miejscach do tego przeznaczonych. Pomieszczenia magazynowe powinny
spełniać wymagania bezpieczeństwa, stosownie do rodzaju i właściwości składowanych
w nich materiałów.
2.
Przy składowaniu materiałów należy:
1)
określić dla każdego rodzaju składowanego materiału miejsce, sposób i dopuszczalną
wysokość składowania;
2)
zapewnić, aby masa składowanego ładunku nie przekraczała dopuszczalnego obciążenia
urządzeń przeznaczonych do składowania (regałów, podestów itp.);
3)
zapewnić, aby masa składowanego ładunku, łącznie z masą urządzeń przeznaczonych do
jego składowania i transportu, nie przekraczała dopuszczalnego obciążenia podłóg i
stropów, na których odbywa się składowanie;
4)
wywiesić czytelne informacje o dopuszczalnym obciążeniu podłóg, stropów i urządzeń
przeznaczonych do składowania.
§ 69.
1.
Regały powinny mieć odpowiednio wytrzymałą i stabilną konstrukcję oraz zabezpieczenia
przed ich przewróceniem się.
2.
Szerokość odstępów między regałami powinna być odpowiednia do stosowanych środków
transportowych oraz powinna umożliwiać bezpieczne operowanie tymi środkami i ładunkami.
§ 70.
1.
Sposób układania materiałów na regałach i ich zdejmowania nie może stwarzać zagrożeń
dla bezpieczeństwa pracowników.
2.
Przedmioty łatwo tłukące się, niebezpieczne substancje i preparaty chemiczne oraz
materiały o największej masie powinny być składowane na najniższych półkach regałów.
§ 71.
Przedmioty, których wymiary, kształt i masa decydują o ich indywidualnym sposobie
składowania, powinny być ustawiane lub układane stabilnie, z uwzględnieniem położenia
ich środka ciężkości, tak aby zapobiec ich wywróceniu się lub spadnięciu.
§ 72.
1.
Przy składowaniu materiałów w stosach należy zapewnić:
1)
stateczność stosów poprzez składowanie na wysokość uzależnioną od rodzaju materiałów
(ich wymiarów, masy, kształtu) oraz wytrzymałości opakowań;
2)
wiązanie między warstwami;
3)
układanie stosów tak, aby środek ciężkości przedmiotów składowanych pozostawał wewnątrz
obrysu stosów;
4)
zachowanie odległości między stosami, umożliwiającej bezpieczne układanie i przemieszczanie
materiałów.
2.
Rozładunek stosów powinien być prowadzony kolejno począwszy od najwyższych warstw.
Niedopuszczalne jest wyjmowanie materiałów ze środka stosów.
§ 73.
Przy składowaniu materiałów na paletach lub w kontenerach stosuje się odpowiednio
przepis § 69 ust. 2.
§ 74.
1.
Przy składowaniu materiałów sypkich luzem należy zapewnić:
1)
powierzchnię składową, która przy zachowaniu kąta zsypu naturalnego umożliwi zachowanie
przejść lub przejazdów wokół hałdy lub zwału;
2)
wytrzymałość zapór odpowiednią do parcia składowanego materiału sypkiego;
3)
w miarę potrzeby wynikającej z ochrony sąsiednich stref pracy oraz technicznych możliwości
- szczelne obudowanie miejsca przeładunku i urządzeń przeładunkowych oraz połączenie
ich z urządzeniami odciągającymi pył w miejscu jego powstawania;
4)
bezpieczne metody pracy, szczególnie przy ręcznym pobieraniu i przenoszeniu materiałów.
2.
Wchodzenie pracowników na zwały materiałów sypkich grożących zasypaniem dozwolone
jest jedynie w przypadkach wyjątkowej konieczności z zastosowaniem pomostów lub innych
urządzeń zapewniających bezpieczeństwo, a także przy zapewnieniu asekuracji przez
drugiego pracownika oraz odpowiedniego nadzoru.
§ 75.
1.
Przy skład …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.