📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 11 maja 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Planowanie przestrzenne w gminie
Rozdział 2a - Planowanie przestrzenne na obszarze metropolitalnym
Rozdział 3 - Planowanie przestrzenne w województwie
Rozdział 4 - Planowanie przestrzenne na szczeblu krajowym
Rozdział 4a - Obszary funkcjonalne
Rozdział 5 - Lokalizacja inwestycji celu publicznego i ustalanie warunków zabudowy w odniesieniu
do innych inwestycji
Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących
Rozdział 7 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 296 i 1579) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 2016 r. poz. 778), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych
(Dz. U. poz. 961),
2)
ustawą z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych
(Dz. U. poz. 904),
3)
ustawą z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1250),
4)
ustawą z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej
(Dz. U. poz. 1579),
5)
ustawą z dnia 9 marca 2017 r. o związku metropolitalnym w województwie śląskim
(Dz. U. poz. 730)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 10 maja 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 15 i art. 18 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni
wiatrowych
(Dz. U. poz. 961), które stanowią:
„
Art. 15.
1.
Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz plany zagospodarowania
przestrzennego województwa uchwalone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują
ważność.
2.
Plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują moc.
3.
Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2 lub w ust. 7 pkt 1, przewiduje
się lokalizację elektrowni wiatrowej, organ administracji architektoniczno-budowlanej
odmawia wydania pozwolenia na budowę, a organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, jeżeli
ta inwestycja nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4.
4.
Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2 lub w ust. 7 pkt 1 oraz w ust.
8, przewiduje się lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej,
w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, przesłanki odmowy przez organ administracji
architektoniczno-budowlanej wydania pozwolenia na budowę lub, w przypadku zgłoszenia,
wniesienia sprzeciwu, nie stanowi fakt, iż inwestycja ta nie spełnia wymogów, o których
mowa w art. 4.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na
budowę elektrowni wiatrowej inwestor dołącza dodatkowo informację wskazującą na spełnienie
warunków określonych w art. 4, zawierającą dodatkowo:
1)
wskazanie projektowanej wysokości elektrowni wiatrowej;
2)
kopię mapy ewidencyjnej obejmującej nieruchomości położone w stosunku do elektrowni
wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona w art. 4;
3)
wskazanie aktualnego sposobu zagospodarowania, w tym zabudowy, nieruchomości położonych
w stosunku do elektrowni wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona w
art. 4;
4)
wypis i wyrys z planu miejscowego obejmującego nieruchomości położone w stosunku do
elektrowni wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona w art. 4;
5)
informacje o występowaniu form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych, w stosunku do elektrowni wiatrowej w odległości
równej lub mniejszej niż określona w art. 4.
6.
Do projektów aktów, o których mowa w ust. 1, albo ich zmian, w stosunku do których
przed dniem wejścia w życie ustawy dokonano wyłożenia, a w przypadku planu zagospodarowania
przestrzennego województwa - przedstawiono projekt planu ministrowi właściwemu do
spraw rozwoju regionalnego w celu stwierdzenia jego zgodności z koncepcją przestrzennego
zagospodarowania kraju oraz programami rządowymi, stosuje się przepisy dotychczasowe.
7.
Do projektów planów miejscowych albo ich zmian oraz inwestycji realizowanych na podstawie
ustaleń tych planów, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie ustawy:
1)
dokonano wyłożenia, stosuje się przepisy dotychczasowe;
2)
nie dokonano wyłożenia, stosuje się przepisy ustawy.
8.
W ciągu 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dopuszcza się uchwalanie planów
miejscowych przewidujących lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji
mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, na podstawie przepisów dotychczasowych.
9.
Przepisów ust. 8 nie stosuje się do planów miejscowych przewidujących lokalizację
nowej elektrowni wiatrowej.
10.
W przypadku planów miejscowych, o których mowa w ust. 7 pkt 1, przewidujących lokalizację
elektrowni wiatrowej, właścicielom oraz użytkownikom wieczystym nieruchomości znajdujących
się na obszarze wyznaczonym zgodnie z art. 7 przysługuje prawo zaskarżenia tego planu
miejscowego do sądu administracyjnego.
”
„
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 65 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych
(Dz. U. poz. 904), który stanowi:
„
Art. 65.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 43, który
wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 57 i art. 62 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1250), które stanowią:
„
Art. 57.
1.
Postępowania administracyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy toczą się nadal przed organami, które przejęły zadania i kompetencje
na podstawie niniejszej ustawy.
2.
Organy, które przejęły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują
wszystkie związane z tymi zadaniami i kompetencjami prawa i obowiązki organów, które
utraciły te zadania i kompetencje.
3.
Organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przekazują
niezwłocznie akta spraw administracyjnych oraz inne dokumenty organom, które przejęły
te zadania i kompetencje.
”
„
Art. 62.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 58 ust.
2 i art. 59 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 131 i art. 142 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji
elektronicznej
(Dz. U. poz. 1579), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r.
w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji
elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE
(Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 73).
”
„
Art. 131.
Bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu
w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym
(Dz. U. z 2013 r. poz. 262, z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1893) jest kwalifikowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu niniejszej ustawy.
”
„
Art. 142.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 22, art.
24-26 i art. 96 pkt 4 w zakresie zmienianego art. 20a ust. 1 pkt 1, które wchodzą
w życie z dniem 29 września 2018 r.
”
;
5)
art. 63 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o związku metropolitalnym w województwie śląskim
(Dz. U. poz. 730), który stanowi:
„
Art. 63.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego
i organy administracji rządowej,
2)
zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz
ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy
- przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.
2.
W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza:
1)
wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury;
2)
walory architektoniczne i krajobrazowe;
3)
wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych
i leśnych;
4)
wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
5)
wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeby osób
niepełnosprawnych;
6)
walory ekonomiczne przestrzeni;
7)
prawo własności;
8)
potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa;
9)
potrzeby interesu publicznego;
10)
potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w szczególności sieci szerokopasmowych;
11)
zapewnienie udziału społeczeństwa w pracach nad studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz planem
zagospodarowania przestrzennego województwa, w tym przy użyciu środków komunikacji
elektronicznej;
12)
zachowanie jawności i przejrzystości procedur planistycznych;
13)
potrzebę zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości wody, do celów zaopatrzenia ludności.
3.
Ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania
i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne, w tym zgłaszane
w postaci wniosków i uwag, zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania
terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne,
środowiskowe i społeczne.
4.
W przypadku sytuowania nowej zabudowy, uwzględnienie wymagań ładu przestrzennego,
efektywnego gospodarowania przestrzenią oraz walorów ekonomicznych przestrzeni następuje
poprzez:
1)
kształtowanie struktur przestrzennych przy uwzględnieniu dążenia do minimalizowania
transportochłonności układu przestrzennego;
2)
lokalizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej w sposób umożliwiający mieszkańcom maksymalne
wykorzystanie publicznego transportu zbiorowego jako podstawowego środka transportu;
3)
zapewnianie rozwiązań przestrzennych, ułatwiających przemieszczanie się pieszych i
rowerzystów;
4)
dążenie do planowania i lokalizowania nowej zabudowy:
a)
na obszarach o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej,
w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i
obiektów fizjograficznych
(Dz. U. poz. 1612 oraz z 2005 r. poz. 141), w szczególności poprzez uzupełnianie istniejącej zabudowy,
b)
na terenach położonych na obszarach innych niż wymienione w lit. a, wyłącznie w sytuacji
braku dostatecznej ilości terenów przeznaczonych pod dany rodzaj zabudowy położonych
na obszarach, o których mowa w lit. a; przy czym w pierwszej kolejności na obszarach
w najwyższym stopniu przygotowanych do zabudowy, przez co rozumie się obszary charakteryzujące
się najlepszym dostępem do sieci komunikacyjnej oraz najlepszym stopniem wyposażenia
w sieci wodociągowe, kanalizacyjne, elektroenergetyczne, gazowe, ciepłownicze oraz
sieci i urządzenia telekomunikacyjne, adekwatnych dla nowej, planowanej zabudowy.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
„ładzie przestrzennym” - należy przez to rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni,
które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie
uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe
oraz kompozycyjno-estetyczne;
2)
„zrównoważonym rozwoju” - należy przez to rozumieć rozwój, o którym mowa w art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2017 r. poz. 519, 785 i 898);
3)
„środowisku” - należy przez to rozumieć środowisko, o którym mowa w art. 3 pkt 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;
4)
„interesie publicznym” - należy przez to rozumieć uogólniony cel dążeń i działań,
uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności,
związanych z zagospodarowaniem przestrzennym;
5)
„inwestycji celu publicznego” - należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym
(gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym
również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym
obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz
źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624 i 820);
6)
„obszarze przestrzeni publicznej” - należy przez to rozumieć obszar o szczególnym
znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający
nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne,
określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;
6a)
„obszarze funkcjonalnym” - należy przez to rozumieć obszar szczególnego zjawiska z
zakresu gospodarki przestrzennej lub występowania konfliktów przestrzennych, stanowiący
zwarty układ przestrzenny składający się z funkcjonalnie powiązanych terenów, charakteryzujących
się wspólnymi uwarunkowaniami i przewidywanymi jednolitymi celami rozwoju;
6b)
„miejskim obszarze funkcjonalnym ośrodka wojewódzkiego” - należy przez to rozumieć
typ obszaru funkcjonalnego obejmującego miasto będące siedzibą władz samorządu województwa
lub wojewody oraz jego bezpośrednie otoczenie powiązane z nim funkcjonalnie;
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
(uchylony)
10)
„dobrach kultury współczesnej” - należy przez to rozumieć niebędące zabytkami dobra
kultury, takie jak pomniki, miejsca pamięci, budynki, ich wnętrza i detale, zespoły
budynków, założenia urbanistyczne i krajobrazowe, będące uznanym dorobkiem współcześnie
żyjących pokoleń, jeżeli cechuje je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;
11)
„terenie zamkniętym” - należy przez to rozumieć teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60);
12)
„działce budowlanej” - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę
gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie
w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych
wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;
13)
„uzbrojeniu terenu” - należy przez to rozumieć drogi, obiekty budowlane, urządzenia
i przewody, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;
14)
„dostępie do drogi publicznej” - należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej
drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej
służebności drogowej;
15)
„standardach” - należy przez to rozumieć zbiory i zakresy wymagań dotyczących opracowań
i dokumentów planistycznych oraz zasady stosowania w nich parametrów dotyczących zagospodarowania
przestrzennego;
16)
„parametrach i wskaźnikach urbanistycznych” - należy przez to rozumieć parametry i
wskaźniki ustanawiane w dokumentach planistycznych, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 10 ust. 4, art. 16 ust. 2 i art. 40;
16a)
„reklamie” - należy przez to rozumieć upowszechnianie w jakiejkolwiek wizualnej formie
informacji promującej osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub
ruchy społeczne;
16b)
„tablicy reklamowej” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony
lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,
o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy,
reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu
lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku
wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;
16c)
„urządzeniu reklamowym” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony
lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,
inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku
wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;
16d)
„szyldzie” - należy przez to rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informującą
o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie
reklamowe się znajdują;
16e)
„krajobrazie” - należy przez to rozumieć postrzeganą przez ludzi przestrzeń, zawierającą
elementy przyrodnicze lub wytwory cywilizacji, ukształtowaną w wyniku działania czynników
naturalnych lub działalności człowieka;
16f)
„krajobrazie priorytetowym” - należy przez to rozumieć krajobraz szczególnie cenny
dla społeczeństwa ze względu na swoje wartości przyrodnicze, kulturowe, historyczne,
architektoniczne, urbanistyczne, ruralistyczne lub estetyczno-widokowe, i jako taki
wymagający zachowania lub określenia zasad i warunków jego kształtowania;
17)
„walorach ekonomicznych przestrzeni” - należy przez to rozumieć te cechy przestrzeni,
które można określić w kategoriach ekonomicznych;
18)
„wartości nieruchomości” - należy przez to rozumieć wartość rynkową nieruchomości;
19)
„powierzchni sprzedaży” - należy przez to rozumieć tę część ogólnodostępnej powierzchni
obiektu handlowego stanowiącego całość techniczno-użytkową, przeznaczonego do sprzedaży
detalicznej, w której odbywa się bezpośrednia sprzedaż towarów (bez wliczania do niej
powierzchni usług i gastronomii oraz powierzchni pomocniczej, do której zalicza się
powierzchnie magazynów, biur, komunikacji, ekspozycji wystawowej itp.).
Art. 3.
1.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych
planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
zadań własnych gminy.
2.
Prowadzenie, w granicach swojej właściwości rzeczowej, analiz i studiów z zakresu
zagospodarowania przestrzennego, odnoszących się do obszaru powiatu i zagadnień jego
rozwoju, należy do zadań samorządu powiatu.
2a.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na obszarze związku metropolitalnego
(obszarze metropolitalnym) należy do zadań związku metropolitalnego, jeżeli został
utworzony.
3.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej w województwie, w tym uchwalanie
planu zagospodarowania przestrzennego województwa, należy do zadań samorządu województwa.
4.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej państwa, wyrażonej w koncepcji
przestrzennego zagospodarowania kraju, należy do zadań Rady Ministrów.
Art. 4.
1.
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie
sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
zagospodarowania przestrzennego.
1a.
W odniesieniu do obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej
strefy ekonomicznej przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego
oraz sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu określa się na podstawie przepisów
ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32, 60 i 785).
2.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów
zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1)
lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
inwestycji celu publicznego;
2)
sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
3.
W odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach
ochronnych ustala się ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym
zakaz zabudowy.
4.
Przepisów ust. 3 nie stosuje się do terenów zamkniętych ustalanych przez ministra
właściwego do spraw transportu.
Art. 5.
Projekty planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i
kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego sporządzają osoby, które spełniają jeden z warunków:
1)
nabyły uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym na podstawie ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 1989 r. poz. 99, 178 i 192, z 1990 r. poz. 198 i 505 oraz z 1993 r. poz. 212);
2)
nabyły uprawnienia urbanistyczne na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 1999 r. poz. 139, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r.
poz. 412 i 1279, z 2000 r. poz. 136, 1157 i 1268, z 2001 r. poz. 42, 124, 1085, 1229
i 1804 oraz z 2002 r. poz. 253, 1984 i 1112.);
3)
posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej uzyskane na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów
budownictwa oraz urbanistów
(Dz. U. z 2013 r. poz. 932 i 1650);
4)
posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie architektury, urbanistyki
lub gospodarki przestrzennej;
5)
posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie innym niż określony w pkt
4 oraz ukończyły studia podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki
lub gospodarki przestrzennej;
6)
są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do
projektowania zagospodarowania przestrzeni i zagospodarowania przestrzennego w skali
lokalnej i regionalnej odpowiadające wymaganiom określonym w pkt 4 lub 5.
Art. 6.
1.
Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi
przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
2.
Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:
1)
zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego
oraz osób trzecich;
2)
ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych
osób lub jednostek organizacyjnych.
Art. 7.
Rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o
nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków
dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu
tego planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa
- nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Art. 8.
12)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie
ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Organem doradczym ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa w sprawach planowania i zagospodarowania przestrzennego
jest Główna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna.
22)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie
ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa powołuje i odwołuje przewodniczącego i członków komisji, o której
mowa w ust. 1, oraz ustala, w drodze zarządzenia, regulamin określający organizację
i tryb jej działania.
3.
Marszałek województwa, wójt, burmistrz albo prezydent miasta powołuje, z zastrzeżeniem
ust. 4 i 5, odpowiednio wojewódzką albo gminną komisję urbanistyczno-architektoniczną,
jako organ doradczy, oraz ustala, w drodze regulaminu, jej organizację i tryb działania.
4.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może powierzyć gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej
powołanej w innej gminie pełnienie funkcji organu doradczego, na mocy porozumienia
zawartego z odpowiednim wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta.
5.
Przy starostach powiatów mogą być powoływane powiatowe komisje urbanistyczno-architektoniczne
jako organy doradcze starostów powiatów oraz, na podstawie stosownych porozumień,
wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast wchodzących w skład tych powiatów,
które nie powołały gminnych komisji lub nie powierzyły funkcji pełnienia organu doradczego
komisji powołanej w innej gminie, w trybie określonym w ust. 4.
6.
Organ doradczy, o którym mowa w ust. 1, składa się z osób o wykształceniu i przygotowaniu
fachowym związanym bezpośrednio z teorią i praktyką planowania przestrzennego.
Rozdział 2
Planowanie przestrzenne w gminie
Art. 9.
1.
W celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania
przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza studium zawierające część tekstową
i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji przestrzennego zagospodarowania
kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa,
ramowego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego
oraz strategii rozwoju gminy, o ile gmina dysponuje takim opracowaniem.
3.
Studium sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy.
3a.
Zmiana studium dla części obszaru gminy wymaga dokonania, zarówno w części tekstowej
jak i graficznej studium, zmian w odniesieniu do wszystkich treści, które w wyniku
wprowadzonej zmiany przestają być aktualne, w szczególności zmian w zakresie określonym
w art. 10 ust. 1.
4.
Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
5.
Studium nie jest aktem prawa miejscowego.
Art. 10.
1.
W studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z:
1)
dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu;
2)
stanu ładu przestrzennego i wymogów jego ochrony;
3)
stanu środowiska, w tym stanu rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej, wielkości
i jakości zasobów wodnych oraz wymogów ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu,
w tym krajobrazu kulturowego;
4)
stanu dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
4a)
rekomendacji i wniosków zawartych w audycie krajobrazowym lub określenia przez audyt
krajobrazowy granic krajobrazów priorytetowych;
5)
warunków i jakości życia mieszkańców, w tym ochrony ich zdrowia;
6)
zagrożenia bezpieczeństwa ludności i jej mienia;
7)
potrzeb i możliwości rozwoju gminy, uwzględniających w szczególności:
a)
analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne,
b)
prognozy demograficzne, w tym uwzględniające, tam gdzie to uzasadnione, migracje w
ramach miejskich obszarów funkcjonalnych ośrodka wojewódzkiego,
c)
możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury
technicznej, a także infrastruktury społecznej, służących realizacji zadań własnych
gminy,
d)
bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę;
8)
stanu prawnego gruntów;
9)
występowania obiektów i terenów chronionych na podstawie przepisów odrębnych;
10)
występowania obszarów naturalnych zagrożeń geologicznych;
11)
występowania udokumentowanych złóż kopalin, zasobów wód podziemnych oraz udokumentowanych
kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla;
12)
występowania terenów górniczych wyznaczonych na podstawie przepisów odrębnych;
13)
stanu systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, w tym stopnia uporządkowania
gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej oraz gospodarki odpadami;
14)
zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych;
15)
wymagań dotyczących ochrony przeciwpowodziowej.
2.
W studium określa się w szczególności:
1)
uwzględniające bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę, o którym mowa w ust. 1
pkt 7 lit. d:
a)
kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów, w tym
wynikające z audytu krajobrazowego,
b)
kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w tym tereny
przeznaczone pod zabudowę oraz tereny wyłączone spod zabudowy;
2)
(uchylony)
3)
obszary oraz zasady ochrony środowiska i jego zasobów, ochrony przyrody, krajobrazu,
w tym krajobrazu kulturowego i uzdrowisk;
4)
obszary i zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
5)
kierunki rozwoju systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
6)
obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym;
7)
obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym,
zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa i ustaleniami
programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;
8)
obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszary wymagające przeprowadzenia
scaleń i podziału nieruchomości, a także obszary przestrzeni publicznej;
9)
obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
w tym obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze
i nieleśne;
10)
kierunki i zasady kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej;
11)
obszary szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszary osuwania się mas ziemnych;
12)
obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar ochronny;
13)
obszary pomników zagłady i ich stref ochronnych oraz obowiązujące na nich ograniczenia
prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady
(Dz. U. z 2015 r. poz. 2120);
14)
obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji;
14a)
obszary zdegradowane;
15)
granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;
16)
obszary funkcjonalne o znaczeniu lokalnym, w zależności od uwarunkowań i potrzeb zagospodarowania
występujących w gminie.
2a.
Jeżeli na obszarze gminy przewiduje się wyznaczenie obszarów, na których rozmieszczone
będą urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej
100 kW, a także ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie oraz
zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu; w studium ustala się ich rozmieszczenie.
3.
Obowiązek przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, powstaje po upływie 3 miesięcy od dnia
ustanowienia tego obowiązku.
3a.
Jeżeli na terenie gminy przewiduje się lokalizację obiektów handlowych o powierzchni
sprzedaży powyżej 2000 m2, w studium określa się obszary, na których mogą być one sytuowane.
3b.
Lokalizacja obiektów, o których mowa w ust. 3a, może nastąpić wyłącznie na podstawie
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
42)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie
ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu studium
w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów
planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa,
standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.
5.
Dokonując bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, kolejno:
1)
formułuje się, na podstawie analiz ekonomicznych, środowiskowych, społecznych, prognoz
demograficznych oraz możliwości finansowych gminy, o których mowa w ust. 1 pkt 7 lit.
a-c, maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, wyrażone w ilości
powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;
2)
szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów o w pełni wykształconej
zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu
art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i
obiektów fizjograficznych, rozumianą jako możliwość lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy, wyrażoną
w powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;
3)
szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów przeznaczonych w planach
miejscowych pod zabudowę, innych niż wymienione w pkt 2, rozumianą jako możliwość
lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy, wyrażoną w powierzchni użytkowej zabudowy,
w podziale na funkcje zabudowy;
4)
porównuje się maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, o którym
mowa w pkt 1, oraz sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy,
o której mowa w pkt 2 i 3, a następnie, gdy maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie
na nową zabudowę, o którym mowa w pkt 1:
a)
nie przekracza sumy powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy
- nie przewiduje się lokalizacji nowej zabudowy poza obszarami, o których mowa w pkt
2 i 3,
b)
przekracza sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy - bilans
terenów pod zabudowę uzupełnia się o różnicę tych wielkości wyrażoną w powierzchni
użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy, i przewiduje się lokalizację nowej
zabudowy poza obszarami, o których mowa w pkt 2 i 3, maksymalnie w ilości wynikającej
z uzupełnionego bilansu;
5)
określa się:
a)
możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury
technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy,
b)
potrzeby inwestycyjne gminy wynikające z konieczności realizacji zadań własnych, związane
z lokalizacją nowej zabudowy na obszarach, o których mowa w pkt 2 i 3, oraz w przypadku,
o którym mowa w pkt 4 lit. a, poza tymi obszarami;
6)
w przypadku gdy potrzeby inwestycyjne, o których mowa w pkt 5 lit. b, przekraczają
możliwości finansowania, o których mowa w pkt 5 lit. a, dokonuje się zmian w celu
dostosowania zapotrzebowania na nową zabudowę do możliwości finansowania przez gminę
wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz społecznej.
6.
Działania, o których mowa w ust. 5, mogą wymagać powtórzenia, na zasadzie analizy
wariantów lub realizacji procesu iteracyjnego, oraz powtórzenia wszystkich lub części
z nich, także w połączeniu z innymi czynnościami przeprowadzanymi w ramach prac nad
projektem studium.
7.
Określając zapotrzebowanie na nową zabudowę, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, bierze
się pod uwagę:
1)
perspektywę nie dłuższą niż 30 lat;
2)
niepewność procesów rozwojowych wyrażającą się możliwością zwiększenia zapotrzebowania
w stosunku do wyników analiz nie więcej niż o 30%.
Art. 11.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu
do sporządzania studium, kolejno:
1)
ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo
przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
studium, określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących studium,
nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia;
2)
zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium instytucje
i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu studium;
3)
(uchylony)
4)
sporządza projekt studium rozpatrując wnioski, o których mowa w pkt 1, uwzględniając
ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa oraz ramowego studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego;
w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego województwa lub niewprowadzenia
do planu zagospodarowania przestrzennego województwa zadań rządowych, uwzględnia ustalenia
programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;
5)
uzyskuje od gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej
opinię o projekcie studium;
6)
występuje o uzgodnienie projektu studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności
z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa, z zarządem związku
metropolitalnego w zakresie jego zgodności z ramowym studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego i z wojewodą w zakresie jego
zgodności z ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust. 1, oraz występuje
o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium do:
a)
starosty powiatowego,
b)
gmin sąsiednich,
c)
właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków,
d)
właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,
e)
dyrektora właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego,
pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,
f)
właściwego organu nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,
g)
właściwego organu administracji geologicznej,
h)
ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony
uzdrowiskowej,
i)
dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej w zakresie zagospodarowania obszarów
szczególnego zagrożenia powodzią,
j)
regionalnego dyrektora ochrony środowiska,
k)
(uchylona)
l)
właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska
w zakresie:
-
lokalizacji nowych zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii,
-
zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii,
-
nowych inwestycji oraz rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i terenów zabudowy
mieszkaniowej w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych
awarii, w przypadku gdy te inwestycje, obszary lub tereny zwiększają ryzyko lub skutki
poważnych awarii,
m)
właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego;
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień;
10)
ogłasza w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu
na okres co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego
wglądu oraz publikuje na stronach internetowych urzędu gminy na okres co najmniej
21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie
studium rozwiązaniami;
11)
wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 10, termin, w którym osoby prawne i fizyczne
oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące
projektu studium, nie krótszy niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium;
12)
przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych
uwag, o których mowa w pkt 11.
Art. 12.
1.
Studium uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag,
o których mowa w art. 11 pkt 12. Tekst i rysunek studium oraz rozstrzygnięcie o sposobie
rozpatrzenia uwag stanowią załączniki do uchwały o uchwaleniu studium.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę o uchwaleniu
studium wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 1, oraz dokumentacją prac planistycznych
w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi.
3.
Jeżeli rada gminy nie uchwaliła studium, nie przystąpiła do jego zmiany albo, uchwalając
studium, nie określiła w nim obszarów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o
znaczeniu krajowym, wojewódzkim i metropolitalnym, ujętych w planie zagospodarowania
przestrzennego województwa, w programach, o których mowa w art. 48 ust. 1 lub w ramowym
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego,
wojewoda, po podjęciu czynności zmierzających do uzgodnienia terminu realizacji tych
inwestycji i warunków wprowadzenia tych inwestycji do studium, wzywa radę gminy do
uchwalenia studium lub jego zmiany w wyznaczonym terminie. Po bezskutecznym upływie
tego terminu wojewoda sporządza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo
jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie gminy, w zakresie koniecznym
dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego oraz wydaje w tej sprawie zarządzenie
zastępcze. Przyjęty w tym trybie plan wywołuje skutki prawne takie jak miejscowy plan
zagospodarowania przestrzennego.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, koszty sporządzenia planu ponosi w całości gmina,
której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.
Art. 13.
1.
Koszty sporządzenia studium obciążają budżet gminy.
2.
Koszty sporządzenia lub zmiany studium wynikające z rozmieszczenia inwestycji celu
publicznego o znaczeniu ponadlokalnym lub metropolitalnym obciążają odpowiednio budżet
państwa, budżet województwa, budżet związku metropolitalnego albo budżet powiatu.
Art. 14.
1.
W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz
określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o
przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego
dalej „planem miejscowym”, z zastrzeżeniem ust. 6.
2.
Integralną częścią uchwały, o której mowa w ust. 1, jest załącznik graficzny przedstawiający
granice obszaru objętego projektem planu.
3.
Plan miejscowy, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i
leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego
w studium.
4.
Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na
wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
5.
Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta
wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia
zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne
do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.
6.
Planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych, z wyłączeniem terenów
zamkniętych ustalanych przez ministra właściwego do spraw transportu.
7.
Plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne.
8.
Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.
Art. 15.
1.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający
część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi,
odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu przedstawia
się w szczególności:
1)
sposób realizacji wymogów wynikających z art. 1 ust. 2-4;
2)
zgodność z wynikami analizy, o której mowa w art. 32 ust. 1, wraz datą uchwały rady
gminy, o której mowa w art. 32 ust. 2;
3)
wpływ na finanse publiczne, w tym budżet gminy.
2.
W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
1)
przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
różnych zasadach zagospodarowania;
2)
zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;
3)
zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu;
3a)
zasady kształtowania krajobrazu;
4)
zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w tym krajobrazów kulturowych,
oraz dóbr kultury współczesnej;
5)
wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;
6)
zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i
minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu
do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie
czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy,
minimalną liczbę miejsc do parkowania w tym miejsca przeznaczone na parkowanie pojazdów
zaopatrzonych w kartę parkingową i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty
obiektów;
7)
granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na
podstawie odrębnych przepisów, terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia
powodzią, obszarów osuwania się mas ziemnych, krajobrazów priorytetowych określonych
w audycie krajobrazowym oraz w planach zagospodarowania przestrzennego województwa;
8)
szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;
9)
szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w
tym zakaz zabudowy;
10)
zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
11)
sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów;
12)
stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36
ust. 4.
2a.
Plan miejscowy przewidujący lokalizację obiektu handlowego, o którym mowa w art. 10
ust. 3a, sporządza się dla terenu położonego na obszarze obejmującym co najmniej obszar,
na którym powinny nastąpić zmiany w strukturze funkcjonalno-przestrzennej, w wyniku
realizacji tego obiektu.
3.
W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb:
1)
granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości;
2)
granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej;
3)
granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;
3a)
granice terenów pod budowę urządzeń, o których mowa w art. 10 ust. 2a, oraz granice
ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie, zagospodarowaniu i użytkowaniu
terenu oraz występowaniem znaczącego oddziaływania tych urządzeń na środowisko;
4)
granice terenów pod budowę obiektów handlowych, o których mowa w art. 10 ust. 3a;
4a)
granice terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym;
4b)
granice terenów inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, umieszczonych
w planie zagospodarowania przestrzennego województwa lub w ostatecznych decyzjach
o lokalizacji drogi krajowej, wojewódzkiej lub powiatowej, linii kolejowej o znaczeniu
państwowym, lotniska użytku publicznego, inwestycji w zakresie terminalu lub przedsięwzięcia
Euro 2012;
5)
granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez
masowych;
6)
granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a także ograniczenia dotyczące
prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej, określone w ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady;
7)
granice terenów zamkniętych, i granice stref ochronnych terenów zamkniętych;
8)
sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie
dostępnych oraz do granic przyległych nieruchomości, kolorystykę obiektów budowlanych
oraz pokrycie dachów;
9)
(uchylony)
10)
minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych.
43)Dodany przez art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni
wiatrowych (Dz. U. poz. 961), która weszła w życie z dniem 16 lipca 2016 r..
Plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia lokalizację urządzenia
wytwarzającego energię z odnawialnych źródeł energii, wykorzystującego energię wiatru,
o mocy nie większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii również w przypadku innego przeznaczenia terenu niż produkcyjne, chyba że ustalenia
planu miejscowego zakazują lokalizacji takich urządzeń.
Art. 16.
1.
Plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map
zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym
zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza
się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które
sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia
zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000.
22)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie
ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu
miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi
dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych
oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.
3.
(uchylony)4)Przez art. 26 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
Art. 17.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu
do sporządzania planu miejscowego kolejno:
1)
ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo
przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
planu, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy
niż 21 dni od dnia ogłoszenia;
2)
zawiadamia, na piśmie, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu instytucje
i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu;
3)
(uchylony)
4)
sporządza projekt planu miejscowego rozpatrując wnioski, o których mowa w pkt 1, wraz
z prognozą oddziaływania na środowisko;
5)
sporządza prognozę skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego, z uwzględnieniem
art. 36;
6)
występuje o:
a)
opinie o projekcie planu do:
-
gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej,
-
wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast, graniczących z obszarem objętym planem,
w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym,
-
regionalnego dyrektora ochrony środowiska,
-
właściwych organów administracji geologicznej w zakresie udokumentowanych złóż kopalin
i wód podziemnych,
-
(uchylone)
-
właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska
w zakresie lokalizacji nowych zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia
poważnych awarii, zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii
i nowych inwestycji oraz rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i terenów
zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia
poważnych awarii, w przypadku gdy te inwestycje, obszary lub tereny zwiększają ryzyko
lub skutki poważnych awarii,
-
właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,
-
starosty, jako właściwego organu ochrony środowiska w zakresie terenów zagrożonych
osuwaniem się mas ziemnych,
-
operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie sposobu zagospodarowania
gruntów leżących w odległości nie większej niż 40 metrów od osi istniejącej linii
elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku gdy górne napięcie tej linii
elektroenergetycznej jest równe co najmniej 220 kV, oraz
b)
uzgodnienie projektu planu z:
-
wojewodą, zarządem województwa, zarządem powiatu w zakresie odpowiednich zadań rządowych
i samorządowych,
-
organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych,
-
właściwym zarządcą drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa
drogowego lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę,
-
właściwymi organami wojskowymi, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,
-
dyrektorem właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego,
pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,
-
właściwym organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,
-
ministrem właściwym do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony
uzdrowiskowej,
-
właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania
terenu,
-
zarządem województwa w zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowego, o którym
mowa w art. 38a, oraz
c)
zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne,
jeżeli wymagają tego przepisy odrębne;
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza,
w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co
najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania
na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w
tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami;
10)
(uchylony)
11)
wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 9, termin, w którym osoby fizyczne i prawne
oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące
projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia projektu
planu;
12)
rozpatruje uwagi, o których mowa w pkt 11, w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia
upływu terminu ich składania;
13)
wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag, o których
mowa w pkt 11, a następnie w niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia;
14)
przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych
uwag, o których mowa w pkt 11.
Art. 18.
1.
Uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte
w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o którym mowa w art. 17 pkt 9.
2.
Uwagi do projektu planu należy wnieść na piśmie w terminie wyznaczonym w ogłoszeniu,
o którym mowa w art. 17 pkt 11.
35)W brzmieniu ustalonym przez art. 83 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania
oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1579), która weszła w życie z dniem
7 października 2016 r..
Jako wniesione na piśmie uznaje się również uwagi wniesione za pomocą elektronicznej
skrzynki podawczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. z 2017 r. poz. 570):
1)
opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo
2)
opatrzone podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.
Art. 19.
1.
Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia
projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu
- czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania
tych zmian.
2.
Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu objęta zmianą.
Art. 20.
1.
Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium,
rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie
realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej,
które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami
o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna
oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której mowa
w ust. 1, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich
zgodności z przepisami prawnymi.
Art. 21.
1.
Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają budżet gminy, z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają:
1)
budżet państwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru
realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym;
2)
budżet województwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją
zamiaru realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu wojewódzkim;
3)
budżet powiatu - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru
realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym;
4)
inwestora realizującego inwestycję celu publicznego - w części, w jakiej jest on bezpośrednią
konsekwencją zamiaru realizacji tej inwestycji.
Art. 22.
Jeżeli plan miejscowy obejmuje obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i podziałów
nieruchomości, rada gminy, po jego uchwaleniu, podejmuje uchwałę o przystąpieniu do
scalenia i podziału nieruchomości, zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami.
Art. 23.
Organy, o których mowa w art. 11 pkt 5 i 6 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości
rzeczowej i miejscowej są obowiązane do współpracy przy sporządzaniu odpowiednio projektu
studium albo projektu planu miejscowego, polegającej na wyrażaniu opinii, składaniu
wniosków oraz udostępnianiu informacji.
Art. 24.
1.
Organy, o których mowa w art. 11 pkt 6 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości
rzeczowej lub miejscowej, opiniują i uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt
studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt studium albo
projekt planu miejscowego w przypadku, w którym organy, o których mowa w ust. 1, nie
określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić.
Art. 25.
1.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin do …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.