Ustawa o podatku akcyzowym – tekst jednolity 2023

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 7 lipca 2023 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku akcyzowym Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

Dział I - Przepisy ogólne

Dział IA - Wiążąca informacja akcyzowa

Dział II - Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych

Rozdział 1 - Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego

Rozdział 2 - Podatnik akcyzy. Właściwość organów podatkowych

Rozdział 3 - Rejestracja podmiotów

Rozdział 3a - Rejestracja pośredniczących podmiotów tytoniowych

Rozdział 3b - Numer akcyzowy uprawnionego odbiorcy na terytorium kraju i numer akcyzowy uprawnionego

wysyłającego na terytorium kraju

Rozdział 4 - Deklaracja podatkowa. Terminy płatności akcyzy

Rozdział 5 - Postępowanie w przypadku importu

Rozdział 6 - Zwolnienia

Dział III - Organizacja obrotu wyrobami akcyzowymi

Rozdział 1 - Procedura zawieszenia poboru akcyzy

Rozdział 1a - Przemieszczanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy z użyciem

Systemu oraz monitorowanie sprzedaży wyrobów węglowych z użyciem Systemu na terytorium kraju Rozdział 1aa - Wewnątrzwspólnotowe przemieszczanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy z użyciem Systemu

Rozdział 1b - Obsługa Systemu. Przemieszczanie wyrobów akcyzowych z użyciem Systemu - przepisy wspólne

Rozdział 2 - Składy podatkowe

Rozdział 3 - Podmiot pośredniczący

Rozdział 4 - Zarejestrowani odbiorcy

Rozdział 5

Rozdział 5a - Zarejestrowani wysyłający

Rozdział 6 - Zabezpieczenie akcyzowe

Rozdział 7 - Wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy

Rozdział 8 - Zezwolenia

Rozdział 8a - Przepisy szczególne dotyczące przedsiębiorstwa w spadku

Rozdział 9 - Normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych i dopuszczalne normy zużycia wyrobów

akcyzowych

Dział IV - Wyroby akcyzowe - przepisy szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy

Rozdział 1 - Wyroby energetyczne i energia elektryczna

Rozdział 2 - Napoje alkoholowe

Rozdział 3 - Wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych i wyroby nowatorskie

Dział V - Opodatkowanie akcyzą samochodów osobowych

Dział VI - Znaki akcyzy

Rozdział 1 - Obowiązek oznaczania znakami akcyzy

Rozdział 2 - Zasady i tryb nanoszenia znaków akcyzy

Rozdział 3 - Procedura otrzymywania znaków akcyzy

Rozdział 4 - Prawa i obowiązki wynikające ze stosowania znaków akcyzy

Dział VIa - Ewidencje i inne dokumentacje Dział VIb - Przepisy o karach pieniężnych

Dział VII - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 2 - Przepisy epizodyczne i przejściowe

Rozdział 3 - Przepisy końcowe

Załącznik nr 1 - Wykaz wyrobów akcyzowych Załącznik nr 2 - Wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG Załącznik nr 3 - Wykaz wyrobów akcyzowych objętych obowiązkiem oznaczania znakami akcyzy Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 143), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

Art. 28

1.

Podmioty obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do prowadzenia ksiąg kontroli, o których mowa w art. 138d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, mogą nadal je prowadzić na dotychczasowych zasadach, w szczególności z zastosowaniem wzorów tych ksiąg, szczegółowego zakresu danych, które powinny się w nich znajdować, sposobu ich prowadzenia oraz ich rodzajów, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 stycznia 2024 r.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów, dla których obowiązek prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 138d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powstanie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Podmioty obowiązane do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138l ustawy zmienianej w art. 1, mogą ją prowadzić na dotychczasowych zasadach, w szczególności z zastosowaniem wzorów tej ewidencji, szczegółowego zakresu danych, które powinny się w niej znajdować, oraz sposobu jej prowadzenia, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 stycznia 2024 r.

4.

Podmioty obowiązane do prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 138o ustawy zmienianej w art. 1, mogą ją prowadzić na dotychczasowych zasadach, w szczególności z zastosowaniem wzorów tej dokumentacji, szczegółowego zakresu danych, które powinny się w niej znajdować, sposobu jej prowadzenia oraz jej rodzajów, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 138s ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 stycznia 2024 r. ” „

Art. 39Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2021 r., z wyjątkiem:

16 pkt 1-3, art. 17, art. 32-34 i art. 38, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

21, art. 25-27 i art. 30, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r.;

Art. 10

1.

Przepisy art. 21 ust. 9 pkt 1 lit. b, art. 30 ust. 4 pkt 2 i 3 oraz art. 85 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od dnia wejścia w życie aktu delegowanego Komisji Europejskiej określającego wspólne progi utraty częściowej, wydanego na podstawie art. 6 ust. 10 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) (Dz. Urz. UE L 58 z 27.02.2020, str. 4, z późn. zm.)a)Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str.

38..

2.

Postępowania w sprawie ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych prowadzone na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie aktu delegowanego Komisji Europejskiej określającego wspólne progi utraty częściowej, wydanego na podstawie art. 6 ust. 10 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), umarza się w części dotyczącej ubytków wyrobów akcyzowych powstałych podczas ich przemieszczania, które zostały określone w tym akcie.

3.

Z dniem wejścia w życie aktu delegowanego Komisji Europejskiej określającego wspólne progi utraty częściowej, wydanego na podstawie art. 6 ust. 10 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), decyzje wydane na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 1 tracą moc w części dotyczącej norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych powstałych podczas ich przemieszczania, które zostały określone w tym akcie.

4.

Do czasu wejścia w życie aktu delegowanego Komisji Europejskiej określającego wspólne progi utraty częściowej, wydanego na podstawie art. 6 ust. 10 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie), przepis art. 78 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się w przypadku ubytków wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. f tej ustawy, przekraczających normy dopuszczalnych ubytków, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 85 ust. 7 tej ustawy, lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. f tej ustawy, z wyłączeniem ubytków i całkowitego zniszczenia, o których mowa w art. 30 ust. 3 tej ustawy. ” „

Art. 19Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem:

15 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 13 lutego 2023 r. ” ;

Art. 10Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r., z wyjątkiem:

Art. 55

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie systemu teleinformatycznego umożliwiającego prezentowanie informacji o:

2.

Zapewniając funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji:

3.

Do wprowadzania i bieżącej aktualizacji informacji, o których mowa w ust. 1:

1 pkt 23a ustawy zmienianej w art. 45, oraz gminy w zakresie, o którym mowa w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. poz. 2236);

4.

Korzystanie z systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, w celu wprowadzania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wymaga utworzenia w tym systemie konta stanowiącego wydzieloną część tego systemu, zawierającą zbiór danych identyfikujących użytkownika z przyporządkowanymi zasobami tego systemu.

5.

W celu założenia konta, o którym mowa w ust. 4, przedstawiciel podmiotu, o którym mowa w ust. 3, zamieszcza w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, następujące dane:

6.

Uwierzytelnienie przedstawiciela podmiotu następuje w sposób, o którym mowa w art. 20a ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2070 oraz z 2022 r. poz. 1087).

7.

Założenie konta podmiotu, o którym w ust. 3 pkt 1, jest możliwe po pozytywnej weryfikacji danych wskazanych w ust. 5 pkt 1-7 z danymi zawartymi w Centralnym Rejestrze Podmiotów Akcyzowych, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45.

8.

Założenie konta, o którym w ust. 7, umożliwia przedstawicielowi podmiotu dodawanie w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, informacji o adresach punktów sprzedaży tego podmiotu oraz przedstawicieli tych punktów sprzedaży, uprawnionych do zamieszczania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

9.

Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1. ” „

Art. 56a

1.

Obowiązany pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy zmienianej w art. 45, lub obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 2, który:

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, w wysokości do 1500 zł, nakłada w drodze decyzji administracyjnej, naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku stwierdzenia, że po wymierzeniu kary w wysokości, o której mowa w ust.

2, obowiązany podmiot, ponownie nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, kara, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona w wysokości do 15 000 zł.

4.

Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa. ” „

Art. 64

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” ;

Art. 27Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r., z wyjątkiem:

2, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2023 r.;

Art. 36

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” ;

Art. 20W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych, wobec których obowiązek

podatkowy powstał po dniu 31 grudnia 2022 r., stosuje się przepis art. 21a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 21W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku

nr 2 do ustawy zmienianej w art. 1, objętych zerową stawką podatku akcyzowego, znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wobec których obowiązek podatkowy powstał po dniu 31 grudnia 2022 r., stosuje się przepis art. 78 ust. 1 pkt 3b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 22

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być w tym okresie zmieniane.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 78 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 78 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być w tym okresie zmieniane.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być w tym okresie zmieniane. ” „

Art. 24Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r., z wyjątkiem:

13 pkt 1, art. 14, art. 15 i art. 19, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2022 r.;

Art. 22Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

7 pkt 4 w zakresie art. 14b i pkt 9, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2024 r.;

Art. 16

1.

Postępowania w sprawach wydania wiążących informacji akcyzowych oraz ich zmiany, wiążących informacji taryfowych i wiążących informacji o pochodzeniu, wszczęte i niezakończone przed dniem 1 lipca 2023 r., przejmuje do prowadzenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do postępowań odwoławczych w sprawach wydania wiążących informacji akcyzowych oraz ich zmiany, wiążących informacji taryfowych i wiążących informacji o pochodzeniu, wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 lipca 2023 r.

3.

W postępowaniach sądowych w sprawach wydania:

4.

Zadania związane z zakończonymi przed dniem 1 lipca 2023 r. sprawami w zakresie wiążących informacji akcyzowych, wiążących informacji taryfowych i wiążących informacji o pochodzeniu przejmuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

5.

Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej przysługuje dostęp do akt spraw, o których mowa w ust. 4. ” „

Art. 18

1.

Do postępowań w sprawie:

2.

Do wiążących informacji akcyzowych i decyzji o zmianie wiążących informacji akcyzowych wydanych przed dniem 1 lipca 2023 r. stosuje się przepisy art. 7d ust. 3a i 3b, art.

7g ust. 2, art. 7h ust. 1, art. 7ha i art. 7k ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Informacje o dacie ważności wiążących informacji akcyzowych oraz decyzji o zmianie wiążących informacji akcyzowych, zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej na podstawie przepisów dotychczasowych, wprowadza się do Biuletynu Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych do dnia 31 sierpnia 2023 r. ” „

Art. 34Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7e ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 10 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7e ust. 6 ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2023 r.

Art. 35Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2023 r., z wyjątkiem:

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:

Urz. WE L 76 z 23.03.1992, str. l, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. l, str. 179, z późn. zm.); 4) dyrektywy Rady 92/79/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od papierosów (Dz. Urz. WE L 316 z 31.10.1992, str. 8, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 13, str.

202, z późn. zm.); 5) dyrektywy Rady 92/80/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy (Dz. Urz. WE L 316 z 31.10.1992, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

3, t. 13, str. 204, z późn. zm.); 6) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. Urz. WE L 316 z 31.10.1992, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. l, str. 206, z późn. zm.); 7) dyrektywy Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. Urz. WE L 316 z 31.10.1992, str. 29; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 213); 8) dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (Dz. Urz. WE L 291 z 06.12.1995, str. 40, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. l, str. 283, z późn. zm.); 9) dyrektywy Rady 95/60/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie banderolowania olejów napędowych i nafty (Dz. Urz. WE L 291 z 06.12.1995, str. 46; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 289); 10) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2003, str.

51, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. l, str. 405, z późn. zm.); 11) dyrektywy Rady 2004/74/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2003/96/WE w zakresie możliwości stosowania przez określone Państwa Członkowskie czasowych zwolnień lub obniżek poziomu opodatkowania na produkty energetyczne i energię elektryczną (Dz. Urz. UE L 157 z 30.04.2004, str. 87; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 2, str. 16); 12) dyrektywy Rady 2006/79/WE z dnia 5 października 2006 r. w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym (Dz. Urz. UE L 286 z 17.10.2006, str. 15); 13) dyrektywy Rady 2007/74/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zwolnienia towarów przywożonych przez osoby podróżujące z państw trzecich z podatku od wartości dodanej i akcyzy (Dz.

Urz. UE L 346 z 29.12.2007, str. 6).

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1

1.

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

2.

Akcyza stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 2

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

52 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 349 i 355 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej mają zastosowanie te Traktaty, z wyłączeniem terytorium kraju, z tym że: a) nie uznaje się za terytorium państwa członkowskiego: - Wysp Kanaryjskich, z zastrzeżeniem ust. 2, - francuskich terytoriów, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 3, - Wysp Alandzkich, - (uchylone) - terytoriów objętych zakresem art. 355 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, - wyspy Helgoland, - obszaru Buesingen, - Ceuty, - Melilli, - Livigno, - (uchylone) - (uchylone) b) przemieszczanie wyrobów akcyzowych: - mające początek w Księstwie Monako lub z przeznaczeniem dla Księstwa Monako uznaje się za przemieszczanie mające początek w Republice Francuskiej lub z przeznaczeniem dla Republiki Francuskiej, - mające początek w Jungholz i Mittelberg (Kleines Walsertal) lub z przeznaczeniem dla Jungholz i Mittelberg (Kleines Walsertal) uznaje się za przemieszczanie mające początek w Republice Federalnej Niemiec lub z przeznaczeniem dla Republiki Federalnej Niemiec, - (uchylone) - mające początek w San Marino lub z przeznaczeniem dla San Marino uznaje się za przemieszczanie mające początek w Republice Włoskiej lub z przeznaczeniem dla Republiki Włoskiej, - mające początek w suwerennych strefach Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Akrotiri i Dhekelia lub z przeznaczeniem dla suwerennych stref Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Akrotiri i Dhekelia uznaje się za przemieszczanie mające początek w Republice Cypryjskiej lub z przeznaczeniem dla Republiki Cypryjskiej;

16 ust. 1 i 1a;

61, Dz. Urz. UE L 234 z 11.09.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 206 z 30.06.2020, str. 8, Dz. Urz. UE L 387 z 19.11.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 416 z 11.12.2020, str. 48 oraz Dz. Urz. UE L 63 z 23.02.2021, str. 386.,zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, b) objęcie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych procedurą tranzytu zewnętrznego po zwolnieniu ich do wywozu;

16b ust. 1;

16b ust. 1;

74, Dz. Urz. UE L 26, z 29.01.2014, str. 4, Dz. Urz. UE L 72 z 17.03.2016, str.13, Dz. Urz. UE L 86 z 28.03.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 91 z 09.04.2018, str. 13, Dz.

Urz. UE L 333 z 27.12.2019, str. 56., b) przemieszczania wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, w szczególności do przesyłania e-DD, raportu odbioru i raportu wywozu, unieważnienia e-DD, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, c) monitorowania sprzedaży wyrobów węglowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, w szczególności do przesyłania e-DD, d) przemieszczania wyrobów akcyzowych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w szczególności do przesyłania e-SAD, raportu odbioru, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, o których mowa w aktach delegowanych i wykonawczych Komisji Europejskiej wydanych na podstawie art. 43 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) (Dz. Urz. UE L 58 z 27.02.2020, str. 4, z późn. zm.)7)Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str.

38.;

15, Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str. 39 oraz Dz. Urz. UE L 437 z 28.12.2020, str.

1..

2.

W przypadku gdy zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) Królestwo Hiszpanii złoży oświadczenie, że dyrektywa ta będzie miała zastosowanie na Wyspach Kanaryjskich, będą one uznawane za terytorium państwa członkowskiego.

3.

W przypadku gdy zgodnie z art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) Republika Francuska złoży oświadczenie, że dyrektywa ta będzie miała zastosowanie we francuskich terytoriach, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, terytoria te będą uznawane za terytorium państwa członkowskiego.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, datę, od której Wyspy Kanaryjskie oraz francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, będą uznawane za terytorium państwa członkowskiego.

Art. 3

1.

Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

2.

Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Art. 4Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania

do akcyzy.

Art. 5

Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5, art. 9 ust. 1, art.

9a ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Art. 6

W sprawach wynikających z przepisów o akcyzie stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.10)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326, 511, 556, 614, 1059, 1193 i 1234.), chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

Art. 7

1.

Jednostką współpracy administracyjnej w dziedzinie akcyzy jest centralne biuro łącznikowe (ELO), usytuowane w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, które wykonuje zadania w zakresie współpracy administracyjnej w dziedzinie akcyzy, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2073/2004 z dnia 16 listopada 2004 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych (Dz. Urz. UE L 359 z 04.12.2004, str. 1).

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze zarządzenia, również inną jednostkę do współpracy administracyjnej w dziedzinie akcyzy, określonej w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określając zakres jej obowiązków, a także zasady jej współpracy z organami podatkowymi w zakresie akcyzy.

Art. 7aW przypadku zawarcia przez Rzeczpospolitą Polską z państwem członkowskim Unii Europejskiej

umowy w sprawie odpowiedzialności za budowę lub utrzymanie mostu transgranicznego, most i miejsce jego budowy, o których mowa w umowie, uważa się za część terytorium państwa, które zgodnie z umową jest odpowiedzialne za budowę lub utrzymanie mostu.

Art. 7b(uchylony)

Art. 7c

1.

W przypadku wyrobów akcyzowych nie stosuje się odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.)11)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013, str. 90., zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz samoobsługi celnej, o której mowa w art. 185 tego rozporządzenia.

2.

Uproszczeń, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, nie stosuje się w odniesieniu do:

3.

Uproszczenia, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, mają zastosowanie do podmiotów, których wysokość obrotu paliwami silnikowymi przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 40 mln zł.

4.

W przypadku podmiotu rozpoczynającego działalność w zakresie paliw silnikowych warunkiem stosowania uproszczeń, o których mowa w art. 166 i art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest:

Dział IA Wiążąca informacja akcyzowa

Art. 7d

1.

WIA jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów, która określa:

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, WIA wydaje się, gdy podanie kodu klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) nie jest wystarczające do określenia opodatkowania wyrobów akcyzowych akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.

WIA wiąże, z zastrzeżeniem ust. 3a i 3b, organy podatkowe i podmiot, na rzecz którego została ona wydana, w odniesieniu do wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, wobec których czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą zostały dokonane w okresie ważności WIA.

3a13)Dodany przez art. 10 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12..

W przypadku zmiany WIA z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 7ha ust. 1 pkt 1-3, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIA od dnia wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 7ha ust. 1 pkt 1-3, do dnia, w którym decyzja o zmianie WIA stała się ostateczna, przepisy art. 14k-14m ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

3b13)Dodany przez art. 10 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12..

W przypadku zmiany WIA z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 7ha ust. 1 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIA od dnia następującego po dniu, w którym WIA stała się ostateczna, do dnia, w którym decyzja o zmianie WIA stała się ostateczna, przepisy art. 14k-14m ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

WIA jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu, w którym stała się ostateczna.

WIA traci ważność przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 4, z dniem:

Art. 7e

1.

WIA obejmuje jeden wyrób akcyzowy albo jeden samochód osobowy.

1a.

WIA jest wydawana na wniosek podmiotu dokonującego albo zamierzającego dokonywać czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą albo organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy.

2.

Wniosek o wydanie WIA powinien zawierać w szczególności:

2a17)Dodany przez art. 10 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12..

Wnioskodawca we wniosku o wydanie WIA składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oświadczam, że w dniu złożenia wniosku w zakresie przedmiotowym wniosku nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji albo postanowieniu organu podatkowego.”. Treść oświadczenia zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

W razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 7d ust. 3 nie stosuje się w związku z wydaniem tej WIA.

2b17)Dodany przez art. 10 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12..

Nie wydaje się WIA, jeżeli zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIA w dniu złożenia tego wniosku jest przedmiotem:

Do wniosku o wydanie WIA załącza się dokumenty lub materiały odnoszące się do wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, w szczególności próbki, fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty lub materiały, umożliwiające organowi podatkowemu dokonanie właściwej klasyfikacji wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego lub określenie rodzaju wyrobu akcyzowego.

Jeżeli wniosek o wydanie WIA nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 2, 2a i 3, organ podatkowy wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieuzupełnienie wniosku spowoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2b i 4, wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie WIA, mając na względzie zakres danych określonych w ust. 2 oraz potrzebę ujednolicenia składanych wniosków i zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Art. 7f119)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku

12..

Wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia opłaty z tytułu przeprowadzonych badań lub analiz, w przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o wydanie WIA wymaga przeprowadzenia badania lub analizy.

Badania lub analizy mogą być wykonywane przez laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub inne akredytowane laboratoria, a także przez Centrum Łukasiewicz i instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze lub międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium kraju, dysponujące wyposażeniem niezbędnym do wykonywania danego rodzaju badań lub analiz.

Opłata, o której mowa w ust. 1, pobierana za badania lub analizy wykonywane przez laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej stanowi dochód budżetu państwa i jest uiszczana na rachunek bankowy Krajowej Informacji Skarbowej.

4.

Na wezwanie organu podatkowego wnioskodawca jest obowiązany, w terminie określonym w wezwaniu, nie krótszym niż 7 dni, do uiszczenia zaliczki na pokrycie opłaty za badania lub analizy, o których mowa w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia zaliczki w terminie określonym w wezwaniu organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIA bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz termin jej uiszczenia są określane przez organ podatkowy w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać rzeczywistym wydatkom poniesionym z tytułu wykonanych badań lub analiz. W przypadku gdy badania lub analizy są wykonywane przez laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać ryczałtowym stawkom opłat określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2073 oraz z 2023 r. poz. 1059), jeżeli stawki te zostały określone w tych przepisach.

W przypadku gdy zaliczka uiszczona na pokrycie opłaty, o której mowa w ust. 1, jest większa niż wysokość opłaty określona w postanowieniu wydanym na podstawie ust. 5, a także w przypadku gdy opłata jest nienależna, zwrot kwoty nienależnej następuje w terminie 30 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie WIA.

Art. 7g

Organ podatkowy wydaje WIA bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wydanie WIA. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

W sprawach dotyczących WIA stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem rozdziałów 17-20.

Art. 7h

WIA wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie akcyzy odnoszących się do wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, będących przedmiotem WIA, w wyniku której WIA staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIA następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIA stała się niezgodna.

1.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIA w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku:

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, z wnioskiem o zmianę albo uchylenie WIA może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej podmiot, na rzecz którego WIA została wydana.

3.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 1 i 2:

4.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z żądaniem wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIA w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadkach, o których mowa w ust. 1.

5.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po otrzymaniu żądania, o którym mowa w ust.

4, niezwłocznie wszczyna postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIA. Przepisy ust. 3 pkt 1-3 stosuje się odpowiednio.

6.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może przejąć do dalszego prowadzenia, w drodze postanowienia, postępowanie wszczęte przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na podstawie ust. 1 albo 5. Przepisy ust. 3 pkt 1-3 stosuje się odpowiednio.

7.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio do innych niż WIA ostatecznych rozstrzygnięć wydanych w sprawach dotyczących wydawania WIA.

Art. 7hb.

Organ podatkowy, na wniosek podmiotu, na rzecz którego WIA została wydana, złożony nie później niż 3 miesiące przed upływem okresu, na jaki WIA została wydana, może, w drodze decyzji, przedłużyć ten okres na kolejne okresy, nie dłuższe niż 5 lat.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. W razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 7d ust. 3 nie stosuje się.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 7e ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 7iOrgan podatkowy wydaje decyzję o odmowie wydania WIA, jeżeli wniosek o wydanie WIA:

Art. 7j

(uchylony)28)Przez art. 10 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.

Art. 7k29)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 12..

WIA, decyzja o zmianie WIA, decyzja o uchyleniu WIA oraz decyzja o odmowie wydania WIA, o której mowa w art. 7i pkt 1, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, są zamieszczane, bez zbędnej zwłoki, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W Biuletynie Informacji Publicznej zamieszcza się również informacje o okresie ważności WIA i decyzji o zmianie WIA oraz o okresach, na jakie została przedłużona WIA zgodnie z art. 7hb ust. 1.

Dział II

Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych

Rozdział 1

Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego

Art. 8

1.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

13 ust. 3;

2.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

3.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20. Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy.

4.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również zużycie:

89 ust. 2, do produkcji innych wyrobów;

5.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również sprzedaż lub oferowanie na sprzedaż papierosów lub tytoniu do palenia poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, z odpłatnością powyżej maksymalnej ceny detalicznej, w tym w połączeniu z innym towarem lub usługą lub w połączeniu z przyznaniem nabywcy nieodpłatnej premii w postaci innych towarów lub usług, a w przypadku papierosów lub tytoniu do palenia oznaczonych jednocześnie podatkowymi oraz legalizacyjnymi znakami akcyzy, jeżeli odpłatność przekracza kwotę równą sumie maksymalnej ceny detalicznej i kwoty 1,30 zł, stanowiącej należność za legalizacyjne znaki akcyzy.

6.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Art. 9

1.

W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

2.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania, dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

3.

Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Art. 9a

1.

W przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

2.

Za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

3.

Jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

4.

W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi węglowemu czy finalnemu nabywcy węglowemu.

Art. 9b

1.

W przypadku suszu tytoniowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

2.

Za sprzedaż uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8.

2a.

Sprzedaż suszu tytoniowego grupie producentów lub organizacji producentów oraz nabycie lub posiadanie suszu tytoniowego przez grupę producentów lub organizację producentów nie podlega opodatkowaniu akcyzą pod warunkiem:

3.

Jeżeli w stosunku do suszu tytoniowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

4.

W przypadku sprzedaży suszu tytoniowego, sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje ten susz podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy lub pośredniczącemu podmiotowi tytoniowemu.

5.

W sytuacji, o której mowa w ust. 4, sprzedawca suszu tytoniowego może zażądać od nabywcy przedstawienia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego albo decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, o której mowa w art. 20a ust. 4, a w razie odmowy ich przedstawienia przez nabywcę może odmówić sprzedaży suszu tytoniowego po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

6.

Pośredniczący podmiot tytoniowy oraz podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagranicznego, w terminie do dnia 30 czerwca, przekazują Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informację o masie suszu tytoniowego pochodzącego ze zbiorów z poprzedniego roku, skupionego od producenta surowca tytoniowego albo o nieprzeprowadzeniu skupu takiego suszu tytoniowego.

7.

Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera wykaz producentów surowca tytoniowego oraz dane określające:

Art. 9c

1.

W przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

2.

Za sprzedaż finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8.

3.

Jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

4.

W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu.

Art. 10

1.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

1a.

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju powstaje z dniem wydania wyrobów węglowych, w tym także przewoźnikowi, a w przypadkach, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 2-9, z dniem wykonania tych czynności.

1b.

Jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych jest potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż w 7. dniu od dnia wydania wyrobów węglowych.

2.

Obowiązek podatkowy z tytułu importu wyrobów akcyzowych powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. Przepisu nie stosuje się w przypadku, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego.

2a.

Obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia importowanych wyrobów akcyzowych do składu podatkowego, w celu dopuszczenia ich do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego i objęcia procedurą zawieszenia poboru akcyzy w miejscu importu znajdującym się w tym składzie podatkowym, powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego.

3.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych przez zarejestrowanego odbiorcę powstaje z dniem, w którym wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych.

4.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, dokonanego przez uprawnionego odbiorcę, powstaje z dniem, w którym wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do miejsca odbioru wskazanego w e-SAD, na podstawie którego wyroby zostały przemieszczone.

4a31)Dodany przez art. 10 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wszedł w życie z dniem 6 czerwca 2023 r..

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 40 ust. 5a, przemieszczanych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w opakowaniach jednostkowych bez użycia Systemu, dokonanego na potrzeby wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej na terytorium kraju, powstaje z dniem otrzymania tych wyrobów przez podatnika, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wystawienia dokumentu handlowego.

5.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z wyłączeniem wyrobów węglowych i wyrobów akcyzowych, o których mowa w art.

8 ust. 1 pkt 4a, powstaje z dniem otrzymania tych wyrobów przez podatnika.

5a.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 4a, powstaje w dniu ich przemieszczenia na terytorium kraju.

6.

Obowiązek podatkowy z tytułu dokonanego przez osobę fizyczną nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, przeznaczonych na cele handlowe, o których mowa w art. 34, powstaje w dniu ich przemieszczenia na terytorium kraju.

7.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, o którym mowa w art. 79, powstaje z dniem odbioru dostarczonych wyrobów akcyzowych przez odbiorcę na terytorium kraju.

8.

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów akcyzowych, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 3 i ust. 5, powstaje z dniem wydania ich nabywcy.

9.

Jeżeli sprzedaż, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 3, powinna być potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania wyrobu akcyzowego.

10.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia lub posiadania wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4, powstaje z dniem nabycia lub wejścia w posiadanie tych wyrobów, z zastrzeżeniem ust. 11.

11.

W przypadku organów administracji rządowej, które weszły w posiadanie wyrobów akcyzowych określonych w art. 8 ust. 2 pkt 4, podlegających na mocy przepisów odrębnych czynnościom określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wykonywanym przez te organy, obowiązek podatkowy powstaje z dniem zużycia lub sprzedaży przez nie tych wyrobów.

12.

Na żądanie nabywcy podatnik akcyzy wykazuje w fakturze lub oświadczeniu załączanym do faktury kwotę akcyzy zawartą w cenie wyrobów akcyzowych wykazanych w tej fakturze.

13.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 12, powinno zawierać:

Art. 11

1.

W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1 pkt 3, 4 i 6;

2.

Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.

Art. 11aW przypadku suszu tytoniowego obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

Art. 11b

1.

W przypadku wyrobów gazowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1 pkt 4 lub 5.

2.

Jeżeli sprzedaż wyrobów gazowych jest potwierdzona fakturą lub innym dokumentem, z którego wynika zapłata należności za sprzedane przez podatnika wyroby gazowe, wydanie wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub tego dokumentu.

Art. 12Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności

lub stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym organ podatkowy stwierdził dokonanie danej czynności lub istnienie danego stanu faktycznego.

Rozdział 2

Podatnik akcyzy. Właściwość organów podatkowych

Art. 13

1.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

12 ust. 10 tej ustawy, w przypadku gdy nie ustanowiono zarządu sukcesyjnego, a osoby, o których mowa w art. 14 tej ustawy, dokonały czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub zaistniał wobec nich stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, przy czym przedsiębiorstwo w spadku uznaje się za podatnika kontynuującego prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.

1a.

Podatnikiem z tytułu produkcji:

1b.

Jeżeli obowiązek podatkowy z tytułu produkcji:

2.

Podatnikiem jest również podmiot niebędący importerem, jeżeli ciąży na nim obowiązek uiszczenia cła.

3.

Podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

4.

Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podatnikach z tytułu dokonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 oraz ust.

2, 3 i 5, których przedmiotem są te same wyroby akcyzowe, zapłata akcyzy związanej z tymi wyrobami przez jednego z tych podatników powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego pozostałych podatników.

5.

Podatnikiem w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego: