Art. 145 KC – Służebność drogi koniecznej
Kodeks cywilny (KC) · KSIĘGA DRUGA – WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE › TYTUŁ I – Własność › DZIAŁ II – Treść i wykonywanie własności · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 145 KC przyznaje właścicielowi nieruchomości, która nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej lub do należących do niej budynków gospodarskich, prawo żądania od właścicieli sąsiednich gruntów ustanowienia za wynagrodzeniem służebności drogi koniecznej. Przebieg drogi ustala się z uwzględnieniem potrzeb nieruchomości pozbawionej dostępu oraz możliwie najmniejszego obciążenia gruntów, przez które droga ma prowadzić. Jeśli potrzeba drogi wynika ze sprzedaży gruntu lub innej czynności prawnej, a strony się nie porozumieją, sąd – o ile to możliwe – poprowadzi drogę przez grunty objęte tą czynnością. Przy ustanawianiu drogi koniecznej należy uwzględnić interes społeczno-gospodarczy.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Orzecznictwo do Art. 145 KC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 140Treść prawa własności
- Art. 142Stan wyższej konieczności
- Art. 143Granice własności gruntu
- Art. 144Zakaz zakłócania korzystania z nieruchomości sąsiednich
- Art. 146Odpowiednie stosowanie przepisów do samoistnego posiadacza nieruchomości
- Art. 147Zakaz robót ziemnych zagrażających nieruchomościom sąsiednim
- Art. 148Owoce opadłe na grunt sąsiedni
- Art. 149Usuwanie gałęzi i owoców z sąsiedniego gruntu
- Art. 150Usuwanie korzeni, gałęzi i owoców z sąsiedniego gruntu
- Art. 151Przekroczenie granicy sąsiedniego gruntu przy wznoszeniu budynku
- Art. 152Obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów
- Art. 153Ustalenie granic gruntów
- Art. 154Wspólne korzystanie z urządzeń granicznych