Art. 140 KC – Treść prawa własności
Kodeks cywilny (KC) · KSIĘGA DRUGA – WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE › TYTUŁ I – Własność › DZIAŁ II – Treść i wykonywanie własności · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 140 KC określa treść prawa własności: właściciel może z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności pobierać z niej pożytki i inne dochody. W tych samych granicach właściciel może rzeczą rozporządzać. Granice te wyznaczają ustawy oraz zasady współżycia społecznego.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.
Orzecznictwo do Art. 140 KC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 142Stan wyższej konieczności
- Art. 143Granice własności gruntu
- Art. 144Zakaz zakłócania korzystania z nieruchomości sąsiednich
- Art. 145Służebność drogi koniecznej
- Art. 146Odpowiednie stosowanie przepisów do samoistnego posiadacza nieruchomości
- Art. 147Zakaz robót ziemnych zagrażających nieruchomościom sąsiednim
- Art. 148Owoce opadłe na grunt sąsiedni
- Art. 149Usuwanie gałęzi i owoców z sąsiedniego gruntu
- Art. 150Usuwanie korzeni, gałęzi i owoców z sąsiedniego gruntu
- Art. 151Przekroczenie granicy sąsiedniego gruntu przy wznoszeniu budynku
- Art. 152Obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów
- Art. 153Ustalenie granic gruntów