Art. 225 KC – Odpowiedzialność samoistnego posiadacza w złej wierze
Kodeks cywilny (KC) · KSIĘGA DRUGA – WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE › TYTUŁ I – Własność › DZIAŁ V – Ochrona własności · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 225 KC przewiduje, że samoistny posiadacz w złej wierze ma wobec właściciela takie same obowiązki jak posiadacz w dobrej wierze, ale tylko od chwili, gdy dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Ponadto posiadacz w złej wierze musi zwrócić wartość pożytków, których nie uzyskał z powodu złej gospodarki, oraz odpowiada za pogorszenie lub utratę rzeczy. Nie ponosi jednak tej odpowiedzialności, jeśli rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu osoby uprawnionej.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość pożytków, których z powodu złej gospodarki nie uzyskał, oraz jest odpowiedzialny za pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.
Orzecznictwo do Art. 225 KC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 222
- Art. 223Wyłączenie przedawnienia roszczeń windykacyjnych
- Art. 224Odpowiedzialność samoistnego posiadacza w dobrej wierze
- Art. 226Zwrot nakładów na rzecz przez posiadacza samoistnego
- Art. 227Zabranie przedmiotów połączonych z rzeczą
- Art. 228Ochrona samoistnego posiadacza rzeczy państwowej
- Art. 229Przedawnienie roszczeń uzupełniających między właścicielem a posiadaczem
- Art. 230Odpowiednie stosowanie przepisów do posiadacza zależnego
- Art. 231Roszczenie o wykup działki za wzniesione budynki