Art. 991 KC – Prawo do zachowku
Kodeks cywilny (KC) · KSIĘGA CZWARTA – SPADKI › TYTUŁ IV – Zachowek · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 991 KC przyznaje zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do dziedziczenia z ustawy, prawo do zachowku. Jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jest małoletnim zstępnym, należy mu się dwie trzecie wartości udziału spadkowego, jaki przypadałby przy dziedziczeniu ustawowym, w pozostałych przypadkach – połowa tej wartości. Jeśli uprawniony nie otrzymał należnego zachowku w postaci darowizny, powołania do spadku, zapisu, świadczenia od fundacji rodzinnej lub mienia w związku z jej rozwiązaniem, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie o zapłatę sumy potrzebnej do pokrycia lub uzupełnienia zachowku.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Orzecznictwo do Art. 991 KC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 992Ustalanie udziału spadkowego dla obliczenia zachowku
- Art. 993Doliczanie darowizn i innych przysporzeń przy obliczaniu zachowku
- Art. 994Darowizny niedoliczane do spadku przy zachowku
- Art. 994¹Niedoliczanie mienia fundacji rodzinnej do zachowku
- Art. 995Sposób obliczania wartości przedmiotu darowizny i zapisu windykacyjnego
- Art. 996Zaliczenie darowizny i zapisu windykacyjnego na zachowek
- Art. 997Zaliczenie kosztów wychowania, wykształcenia i alimentów na zachowek
- Art. 997¹Odroczenie i obniżenie zachowku
- Art. 998Odpowiedzialność uprawnionego do zachowku za zapisy i polecenia
- Art. 999Ograniczenie odpowiedzialności spadkobiercy uprawnionego do zachowku
- Art. 999¹Odpowiedzialność zapisobiercy windykacyjnego za zachowek
- Art. 1000Odpowiedzialność obdarowanego za zachowek