Źródła urzędoweisap.sejm.gov.pl · EUR-Lex
Europaius

Art. 216 KK – Znieważenie innej osoby

Kodeks karny (KK) · CZĘŚĆ SZCZEGÓLNA – Rozdział XVI › Rozdział XXVII – Przestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnej · tytuł nieurzędowy

W skrócie

Art. 216 KK przewiduje odpowiedzialność za znieważenie innej osoby – zarówno w jej obecności, jak i pod jej nieobecność, jeśli odbywa się to publicznie lub ma do niej dotrzeć. Grozi za to grzywna albo kara ograniczenia wolności, a gdy zniewaga nastąpiła za pomocą środków masowego komunikowania – także kara pozbawienia wolności do roku. Jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie pokrzywdzonego albo odpowiedział on naruszeniem nietykalności cielesnej lub zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary. W razie skazania za znieważenie przez środki masowego komunikowania sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża lub innego celu wskazanego przez pokrzywdzonego. Ściganie następuje z oskarżenia prywatnego.

Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.

§ 1.Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
§ 2.Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3.Jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności cielesnej lub zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary.
§ 4.W razie skazania za przestępstwo określone w § 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.
§ 5.Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Źródło urzędowe: api.sejm.gov.pl · Stan: · Pełny tekst kodeksu · Spis artykułów

Orzecznictwo do Art. 216 KK

1 655

Inne przepisy w tej jednostce

Treść według źródła urzędowego. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw.