Art. 235² KPC – Pominięcie dowodu przez sąd
Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ VI – Postępowanie › DZIAŁ III – Dowody › Rozdział 2 – Postępowanie dowodowe › Oddział 1 – Przepisy ogólne · tytuł nieurzędowy
§ 1.Sąd może w szczególności pominąć dowód:
1)którego przeprowadzenie wyłącza przepis kodeksu;
2)mający wykazać fakt bezsporny, nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy lub udowodniony zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy;
3)nieprzydatny do wykazania danego faktu;
4)niemożliwy do przeprowadzenia;
5)zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania;
6)gdy wniosek strony nie odpowiada wymogom art. 235[1], a strona mimo wezwania nie usunęła tego braku.
§ 2.Pomijając dowód, sąd wydaje postanowienie, w którym wskazuje podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.
Przepisy powołane w tym artykule
1
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 235Miejsce przeprowadzenia dowodu
- Art. 235¹Wymogi wniosku dowodowego
- Art. 236Treść postanowienia dowodowego
- Art. 237Skutki niestawiennictwa stron przy przeprowadzeniu dowodu
- Art. 238Podpisanie protokołu postępowania dowodowego
- Art. 239Uprawnienia sędziego wyznaczonego i sądu wezwanego
- Art. 240Zmiana postanowienia dowodowego
- Art. 241Powtórzenie lub uzupełnienie postępowania dowodowego
- Art. 242Termin do przeprowadzenia dowodu
- Art. 242¹Obowiązek starań o stawiennictwo świadka lub biegłego
- Art. 242²Odbieranie przyrzeczenia od osoby stawającej przed sądem
- Art. 243Uprawdopodobnienie zamiast dowodu