Art. 236 KPC – Treść postanowienia dowodowego
Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ VI – Postępowanie › DZIAŁ III – Dowody › Rozdział 2 – Postępowanie dowodowe › Oddział 1 – Przepisy ogólne · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 236 KPC określa, co musi zawierać postanowienie sądu o dopuszczeniu dowodu. Sąd wskazuje w nim środek dowodowy oraz fakty, które mają zostać nim wykazane, a w miarę potrzeby i możliwości także termin i miejsce przeprowadzenia dowodu. Jeśli postanowienie wydawane jest na wniosek strony, wystarczy powołać się na treść tego wniosku. Zlecając przeprowadzenie dowodu sędziemu wyznaczonemu albo sądowi wezwanemu, sąd wskazuje tego sędziego lub ten sąd, a jeżeli nie określono terminu lub miejsca przeprowadzenia dowodu, czyni to sędzia wyznaczony albo sąd wezwany.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Orzecznictwo do Art. 236 KPC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 235Miejsce przeprowadzenia dowodu
- Art. 235¹Wymogi wniosku dowodowego
- Art. 235²Pominięcie dowodu przez sąd
- Art. 237Skutki niestawiennictwa stron przy przeprowadzeniu dowodu
- Art. 238Podpisanie protokołu postępowania dowodowego
- Art. 239Uprawnienia sędziego wyznaczonego i sądu wezwanego
- Art. 240Zmiana postanowienia dowodowego
- Art. 241Powtórzenie lub uzupełnienie postępowania dowodowego
- Art. 242Termin do przeprowadzenia dowodu
- Art. 242¹Obowiązek starań o stawiennictwo świadka lub biegłego
- Art. 242²Odbieranie przyrzeczenia od osoby stawającej przed sądem
- Art. 243Uprawdopodobnienie zamiast dowodu