Art. 239 KPC – Uprawnienia sędziego wyznaczonego i sądu wezwanego
Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ VI – Postępowanie › DZIAŁ III – Dowody › Rozdział 2 – Postępowanie dowodowe › Oddział 1 – Przepisy ogólne · tytuł nieurzędowy
Sędzia wyznaczony i sąd wezwany mają w zakresie zleconego im postępowania dowodowego prawa przewodniczącego i prawa sądu orzekającego. Na ich uchybienia strony mogą zwrócić uwagę sądu niepóźniej niż na najbliższej rozprawie.
Orzecznictwo do Art. 239 KPC
24
2020-10-28
2018-07-11
2018-07-05
2017-06-22
2017-03-16
2017-01-24
2016-12-29
2016-12-16
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 235Miejsce przeprowadzenia dowodu
- Art. 235¹Wymogi wniosku dowodowego
- Art. 235²Pominięcie dowodu przez sąd
- Art. 236Treść postanowienia dowodowego
- Art. 237Skutki niestawiennictwa stron przy przeprowadzeniu dowodu
- Art. 238Podpisanie protokołu postępowania dowodowego
- Art. 240Zmiana postanowienia dowodowego
- Art. 241Powtórzenie lub uzupełnienie postępowania dowodowego
- Art. 242Termin do przeprowadzenia dowodu
- Art. 242¹Obowiązek starań o stawiennictwo świadka lub biegłego
- Art. 242²Odbieranie przyrzeczenia od osoby stawającej przed sądem
- Art. 243Uprawdopodobnienie zamiast dowodu