Źródła urzędoweisap.sejm.gov.pl · EUR-Lex
Europaius

Art. 247 KPC – Dowód przeciwko osnowie dokumentu

Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ VI – Postępowanie › DZIAŁ III – Dowody › Rozdział 2 – Postępowanie dowodowe › Oddział 2 – Dokumenty · tytuł nieurzędowy

W skrócie

Art. 247 KPC ogranicza możliwość przeprowadzenia dowodu ze świadków lub z przesłuchania stron przeciwko treści dokumentu obejmującego czynność prawną lub ponad jego treść. Dotyczy to relacji między uczestnikami tej czynności i jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy nie prowadzi do obejścia przepisów o formie zastrzeżonej pod rygorem nieważności oraz gdy sąd, z uwagi na szczególne okoliczności sprawy, uzna taki dowód za konieczny.

Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.

Dowód ze świadków lub z przesłuchania stron przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu obejmującego czynność prawną może być dopuszczony między uczestnikami tej czynności tylko w wypadkach, gdy nie doprowadzi to do obejścia przepisów o formie zastrzeżonej pod rygorem nieważności i gdy ze względu na szczególne okoliczności sprawy sąd uzna to za konieczne.

Źródło urzędowe: api.sejm.gov.pl · Stan: · Pełny tekst kodeksu · Spis artykułów

Orzecznictwo do Art. 247 KPC

1 591

Inne przepisy w tej jednostce

Treść według źródła urzędowego. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw.