Art. 253 KPC – Ciężar dowodu prawdziwości dokumentu prywatnego
Kodeks postępowania cywilnego (KPC) · CZĘŚĆ PIERWSZA – POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE › KSIĘGA PIERWSZA – PROCES › TYTUŁ VI – Postępowanie › DZIAŁ III – Dowody › Rozdział 2 – Postępowanie dowodowe › Oddział 2 – Dokumenty · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 253 KPC wskazuje, kto musi udowodnić nieprawdziwość dokumentu prywatnego. Strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenie nie pochodzi od osoby, która go podpisała, sama musi to udowodnić. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy dokument pochodzi od innej osoby niż strona zaprzeczająca – wtedy prawdziwość dokumentu musi wykazać strona, która chce się na niego powołać.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Jeżeli strona zaprzecza prawdziwości dokumentu prywatnego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenie osoby, która je podpisała, od niej nie pochodzi, obowiązana jest okoliczności te udowodnić. Jeżeli jednak spór dotyczy dokumentu prywatnego pochodzącego od innej osoby niż strona zaprzeczająca, prawdziwość dokumentu powinna udowodnić strona, która chce z niego skorzystać.
Orzecznictwo do Art. 253 KPC
Artykuły odsyłające do tego przepisu
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 243¹Zakres stosowania przepisów o dokumentach
- Art. 243²Dokumenty jako dowód bez postanowienia
- Art. 244Moc dowodowa dokumentów urzędowych
- Art. 245Moc dowodowa dokumentu prywatnego
- Art. 246Dopuszczalność dowodu ze świadków mimo zastrzeżenia formy pisemnej
- Art. 247Dowód przeciwko osnowie dokumentu
- Art. 248Obowiązek przedstawienia dokumentu przed sądem
- Art. 249Przedstawienie ksiąg przedsiębiorstwa
- Art. 250Odpis lub wyciąg dokumentu z akt urzędowych
- Art. 251Grzywna za odmowę przedstawienia dokumentu
- Art. 252Ciężar dowodu niezgodności dokumentu urzędowego
- Art. 254Badanie prawdziwości dokumentu
- Art. 255Kara grzywny za nieuczciwe zarzuty
- Art. 256Tłumaczenie dokumentu sporządzonego w języku obcym
- Art. 257Ocena mocy dowodowej uszkodzonego dokumentu