19. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 38 της 2 Δεκ. 1970/28 Ιαν. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 22) Περί εγκρίσεως και θέσεως εις εφαρμογήν Κανονισμού «περί τρόπου στοιβασία

19. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 38 της 2 Δεκ. 1970/28 Ιαν. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 22) Περί εγκρίσεως και θέσεως εις εφαρμογήν Κανονισμού «περί τρόπου στοιβασίας και μεταφοράς μεταλλευμάτων δια πλοίων». Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Το άρθρ. 5 παρ. 1 (δ) του Ν.Δ. 4258/1962 «περί κυρώσεως της υπογραφείσης εν Λονδίνω Διεθνούς Συμβάσεως «περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση 1960». 2.Τα άρθρ. 3 και 4 του Νόμ. 4473/1965 «περί ελέγχου της ναυσιπλοΐας, Επιθεωρήσεως Εμπορικών Πλοίων κλπ.». 3.Το άρθρ. 1 παρ. 1 (γ) του Νόμ. 3141/1955 «περί συστάσεως παρά τω ΥΕΝ Συμβουλίου Εμπορικού Ναυτικού». 4.Την από 10.11.1969 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Εμπορικού Ναυτικού. 5.Την υπ’ αριθ. 783/22.10.1970 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Εμπορικής Ναυτιλίας Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον.-Εγκρίνεται και τίθεται εις εφαρμογήν ο υπό της Επιθεωρήσεως Εμπορικών Πλοίων συνταχθείς κανονισμός «περί τρόπου στοιβασίας και μεταφοράς μεταλλευμάτων δια πλοίων», έχων ούτω: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ «Περί τρόπου στοιβασίας και μεταφοράς μεταλλευμάτων δια πλοίων» (Εφαρμογή) Άρθρ.8.-Ο Πλοίαρχος πλοίου παραλαμβάνοντος και μεταφέροντος μεταλλεύματα, υποχρεούται όπως: 1.Φορτώνη το πλοίον του, συμφώνως προς τας απαιτήσεις του παρόντος Κανονισμού, ποιή δε περί τούτου σχετικήν μνείαν εις το ημερολόγιον του σκάφους προ του απόπλου. 2.Παραδίδη εις την Λιμενικήν Αρχήν ενυπόγραφον υπεύθυνον δήλωσιν περί του κανονισμού της φορτώσεως. 3.Καταβάλη ιδιαιτέραν προσοχήν εις την αποφυγήν, εντόνων διατοιχισμών του πλοίου, αλλάσσων εν ανάγκη πορείαν ή μειώνων την ταχύτητα ή καταφεύγων εις ασφαλή όρμον. 4.Συμβουλεύηται προ του απόπλου και κατά την διάρκειαν του πλου τα μεταδιδόμενα μετεωρολογικά δελτία, ίνα αποφεύγηται ο πλους υπό δυσμενείς καιρικάς συνθήκας. 5.Ελέγχη κατά τον πλουν τακτικώς το φορτίον και εις περίπτωσιν διαπιστώσεως καταφανούς εγκλύσεως υγρασίας ή δημιουργίας κλίσεως του πλοίου, αναφέρη τούτο πάραυτα δια του Α/Τ ή Ρ/Τ εις ΥΕΝ, και καταφεύγη εις πλησιέστερον λιμένα ή όρμον, προς λήψιν πάντων των εκ της ναυτικής τέχνης και εμπειρίας ενδεικνυομένων μέτρων δια την ασφάλειαν του πλοίου και του πληρώματος, αναφέρων ανελλιπώς την κατάστασιν εις ΥΕΝ. 6.Ειδοποιή προ του απόπλου τας Λιμενικάς Αρχάς λιμένων προορισμού, αναφέρων τον χρόνον απόπλου, το είδος ως και την ποσότητα του παραληφθέντος φορτίου, ως και τον προβλεπόμενον χρόνον κατάπλου. (Υποχρεώσεις Λιμενικών Αρχών και Ε.Ε.Π.) Άρθρ.9.-1.Προ της φορτώσεως μεταλλευμάτων εχόντων περιεκτικότητα υγρασίας εντός των εν τη παρ. 1 του άρθρ. 4 αναφερομένων ορίων ο προϊστάμενος της Λιμενικής Αρχής αυτοπροσώπως ή δια αξιωματικού ελέγχει: α)Ότι το σκάφος είναι εφωδιασμένον δια των υπό του παρόντος προβλεπομένων διαγραμμάτων φορτώσεως. β)Ότι αι φρακταί του σκάφους ανταποκρίνονται προς τα υπό του διαγράμματος καθοριζόμενα, εξακολουθούσι να είναι κατάλληλοι και ότι δεν επήλθεν βλάβη τις ή φθορά μειούσα την ανθεκτικότητα αυτών. (Μετά την σελ. 282,72) Σελ. 282,73 Τεύχος 415-Σελ. 5 Κανονισμοί φορτώσεων 19.Γ.γ.19 2.Ανεξαρτήτως του ελέγχου υπό της Αρχής του τόπου φορτώσεως εφ’ όσον το πλοίον καταπλέη εις Πειραιά ή Ελευσίνα και πρόκειται εκ νέου να μεταφέρη μετάλλευμα η Ε.Ε.Π., μερίμνη των πλοιοκτητών ενεργή επιθεώρησιν των φρακτών αποφαινομένη περί της καταστάσεως αυτών. Σχετική εγγραφή ενεργείται εις το ημερολόγιον του σκάφους. (Απαγόρευσις φορτώσεως και απόπλου του πλοίου) Άρθρ.10.-1.Η Λιμενική Αρχή απαγορεύει την φόρτωσιν πλοίου δια μεταλλευμάτων, ως ταύτα καθορίζονται εις την παρ. 1 του άρθρ. 5, εφ’ όσον το πλοίον δεν είναι εφωδιασμένον δι’ εγκεκριμένου κατά τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού διαγράμματος φορτώσεως. 2.Η Λιμενική Αρχή απαγορεύει τον απόπλουν πλοίου φορτωθέντος δια μεταλλεύματος εκ των εν άρθρ. 4 περιεχομένων, άνευ τηρήσεως των όρων του παρόντος Κανονισμού. Κυρώσεις Άρθρ.11.-1.Οι παραβάται των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού τιμωρούνται δια των υπό του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 4258/1962 «περί κυρώσεως της υπογραφείσης εν Λονδίνω Διεθνούς Συμβάσεως «περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση προβλεπομένων κυρώσεων». 2.Από της θέσεως εις εφαρμογήν του παρόντος, καταργείται ο δια του υπ’ αριθ. 669/19635 Β.Δ/τος εγκριθείς κανονισμός «περί τρόπου στοιβασίας και μεταφοράς μεταλλευμάτων και πλοίων». Εις τον Ημέτερον επί της Εμπορικής Ναυτιλίας Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. Σελ. 282,74 Τεύχος 415-Σελ. 6 19.Γ.γ.19 Κανονισμοί φορτώσεων (Μετά την σελ. 282,74) Σελ. 282,75 Τεύχος 415-Σελ. 7 Κανονισμοί φορτώσεων 19.Γ.γ.19 Σελ. 282,76 Τεύχος 415-Σελ. 8 19.Γ.γ.19 Κανονισμοί φορτώσεων Άρθρ.1.-1.Ο παρών Κανονισμός έχει εφαρμογήν επί παντός υπό Ελληνικήν ή ξένην σημαίαν πλοίου, εφ’ ου φορτώνεται φορτίον μεταλλεύματος εις ελληνικόν λιμένα. 2.Εν τω παρόντι Κανονισμώ ο όρος «μετάλλευμα» περιλαμβάνει τα εν άρθρ. 4 καθοριζόμενα μεταλλεύματα. (Στοιβασία Φορτίου) Άρθρ.2.-1.Η φόρτωσις μεταλλεύματος επιτρέπεται μόνον εντός των κυτών πλοίου. 2.Κατά την στοιβασίαν μεταλλεύματος εντός των κυτών δέον: α)Η επιφάνεια του φορτωνομένου μεταλλεύματος να ισοπεδούται κατά το δυνατόν κατά τε το διάμηκες και το εγκάρσιον του πλοίου. β)Το μετάλλευμα να διανέμηται εις περισσότερα κύτη του πλοίου και να μη συσσωρεύηται εις το έν μέρος έκαστου εξ αυτών. γ)Να αποφεύγωνται αι άνισοι κοπώσεις του πλοίου. Προς τούτο δέον να μη περιλαμβάνηται μεγάλη ποσότης φορτίου εις έν κύτος προ της φορτώσεως και ετέρων κυτών του πλοίου. δ)Να φορτώνηται το περιέχον μικρότερον ποσοστόν υγρασίας (στεγνώτερον) μετάλλευμα εις τα μεγαλύτερα κύτη. 3.Εις ας περιπτώσεις προβλέπεται ότι κατά τας παρ. 1 και 2 του παρόντος η φόρτωσις θα έχη ως αποτέλεσμα την μεγάλην ροπήν επαναφοράς του πλοίου (αποτόμους κλυδωνισμούς του πλοίου) δύναται να επιτραπή η φόρτωσις ποσότητος τινός μεταλλεύματος και εντός υποφραγμάτων (κοραδόρων) του πλοίου, κατόπιν εγκρίσεως της Επιθεωρήσεως Εμπορικών Πλοίων (Ε.Ε.Π.) και εφ’ όσον προβλέπεται τούτο υπό της μελέτης φορτώσεως του πλοίου. (Καθορισμός ποσοστού υγρασίας) Άρθρ.3.-1.Κατά την φόρτωσιν μεταλλεύματος επί του πλοίου εξακριβούται το ποσοστόν υγρασίας του μεταλλεύματος κατά κύτος. Μερίμνη του πλοιάρχου, παρουσία της Λιμενικής Αρχής, λαμβάνονται κατά την διάρκειαν της φορτώσεως εκ διαφόρων σημείων τρία τουλάχιστον δείγματα μεταλλεύματος εξ εκάστου κύτους, δια χημικής δε αναλύσεως αυτών, προσδιορίζεται προ του απόπλου του πλοίου το ποσοστόν υγρασίας. 2.Η χημική ανάλυσις ενεργείται εις Κρατικόν Χημείον και εν ελλείψει τούτου εις το Χημείον της φορτωτρίας Εταιρείας, ευθύνη αυτής. Εις αμφοτέρας τας περιπτώσεις εκδίδεται βεβαίωσις περιέχουσα το ποσοστόν υγρασίας του μεταλλεύματος κατά κύτος ήτις και παραδίδεται εις την Λιμενικήν Αρχήν, αντίγραφον δε ταύτης λαμβάνει ο πλοίαρχος του σκάφους. 3.Δείγματα μεταλλεύματος εκ του φορτωθέντος εις έκαστον κύτος ομοίας συστάσεως, ποσότητος και υγρασίας προς τα υποβληθέντα εις χημικήν ανάλυσιν σφραγίζονται και διαφυλάσσονται υπό της Λιμενικής Αρχής του Λιμένος φορτώσεως μέχρι κατάπλου του πλοίου εις τον λιμένα εκφορτώσεως. (Τοποθέτησις διαμήκων φρακτών) Άρθρ.4.-1.Εάν η περιεκτικότης υγρασίας του εις οιονδήποτε κύτος του πλοίου μεταλλεύματος κυμαίνεται μεταξύ των ακολούθων κατ’ είδος μεταλλεύματος ποσοστών, τότε το κύτος διαιρείται δια καταλλήλων διαμήκων φρακτών (μπουλμέδων), ως αύται περιγράφονται εις την παρ. 2 του παρόντος. Είδος μεταλλεύματος Ποσοστόν υγρασίας α)Σιδηροπυρίτης κοινός ή εμπλουτισμένος δια της μεθόδου επιπλεύσεως (φλοτέ) ή δι’ άλλου τινός τρόπου. 7% έως 10% β)Γαληνίτης κοινός (θειούχον μετάλλευμα μολύβδου) ή εμπλουτισμένος δια της μεθόδου της επιπλεύσεως (Μετά την σελ. 282,70) Σελ. 282,71 Τεύχος 415-Σελ. 3 Κανονισμοί φορτώσεων 19.Γ.γ.19 (φλοτέ) ή δι’ άλλου τινός τρόπου. 9% έως 11% γ)Σφαλερίτης κοινός ή εμπλουτισμένος δια της μεθόδου της επιπλεύσεως (φλοτέ) ή δι’ άλλου τινός τρόπου. 9% έως 11% δ)Επεξειργασμένον μετάλλευμα θειούχου ψευδαργύρου. 10,30% έως 13% 2.α)Αι τοποθετούμεναι εις τα κύτη φρακταί δέον να είναι σιδηραί ή ξύλιναι ισχυράς κατασκευής. β)Αι ξύλιναι φρακταί να αποτελούνται, εξ επηγγενίδων αρίστης καταστάσεως και πάχους 76 χιλ/στών (3 ιντσών) τουλάχιστον. Αι επηγγενίδες δέον όπως εφαρμόζουν αλλήλων προς εξασφάλισιν στεγανότητος. γ)Αι φρακταί να τοποθετώνται κατά τρόπον συνεχή, να επεκτείνωνται δε καθ’ όλον το μήκος και ύψος από του δαπέδου του κύτους εξικνούμεναι τουλάχιστον μέχρις 914 χιλιοστά (3 ποδών) υπέρ την επιφάνειαν του ευθετημένου μεταλλεύματος, ήτοι η άνω ακμή αυτών να είναι 914 χιλιοστά τουλάχιστον άνωθεν της ευθετημένης επιφανείας του μεταλλεύματος. δ)Αι φρακταί δέον να είναι υδατοστεγείς. Προς τούτο εις τα σημεία συμβολής αι επηγγενίδες δέον να καλύπτωνται δια πήχεων διαστάσεων πλάτους 76 χιλιοστών (3 ιντσών) και πάχους 12 χιλιοστών (1/2 ίντσας) ή δι’ άλλων καταλλήλων μέτρων. ε)Αι φρακταί δέον να είναι επαρκούς αντοχής ίνα ανθίστανται εις τας κοπώσεις πιέσεως και κινήσεως της μάζης του επ’ αυτών ενεργούντος μεταλλεύματος. Εις συνήθεις περιπτώσεις αρκεί η στερέωσις των διαμηκών φρακτών, δι’ ορθοστατών οίτινες δέον όπως: (ι)αποτελούνται εκ 4 σιδηρογωνιών διαστάσεων 100x100x10 χιλιοστών (4x4x0,40 δακτ.) συνδεομένων δι’ ελάσματος. (ιι)στερεούνται εκατέρωθεν των πλευρών των δια συρματοσχοίνου διαμέτρου 25 χιλιοστών (1 δακτ.), (ιιι)η απόστασις μεταξύ των ορθοστατών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 2,44 μέτρα (8 πόδας). ς)Εις τα επισυναπτόμενα τω παρόντι σχεδιαγράμματα εμφαίνηται ο τρόπος κατασκευής φρακτών. Ο ανωτέρω τρόπος κατασκευής φρακτών, θεωρείται ως η ελαχίστη απαίτησις από πλευράς ασφαλείας. Σελ. 282,72 Τεύχος 415-Σελ. 4 3.Έτεροι τρόποι κατασκευής φρακτών ισοδύναμοι του εν παρ. 2 του παρόντος περιγραφομένου, ή μέθοδοι αποκλείουσαι μετατόπισιν του φορτίου, δύνανται να γίνωσι δεκταί υπό της Ε.Ε.Π., κατόπιν υποβολής πλήρους μελέτης. (Διαγράμματα φορτώσεως μεταλλεύματος) Άρθρ.5.-1.Προ της φορτώσεως μεταλλεύματος περιέχοντος υγρασίαν μεγαλυτέραν των 7% δια τον σιδηροπυρίτην, 9% δια τον γαληνίτην και σφαλερίτην και 10,30% δια το μετάλλευμα ψευδαργύρου, δέον να υποβάληται εγκαίρως εις Ε.Ε.Π., προς έγκρισιν διάγραμμα φορτώσεως μεταλλεύματος εις διπλούν, εις το οποίον να εμφαίνηται η ποσότης του υπό μεταφοράν μεταλλεύματος, η κατά κύτη κατανομή τούτων, ως και η κατασκευή και αι διαστάσεις των φρακτών. Το διάγραμμα δέον να συνοδεύηται υπό των απαιραιτήτων υπολογισμών και πληροφοριακών στοιχείων ευσταθείας και διαγωγής, εξ ων να αποδεικνύεται η επιδιωκομένη κατάλληλος στοιβασία του μεταλλεύματος και η διατήρησις της ευσταθείας του πλοίου. Το διάγραμμα δέον να είναι συντεταγμένον εις την Ελληνικήν. 2.Η έγκρισις του διαγράμματος φορτώσεως αποδεικνύεται δια πράξεως της Ε.Ε.Π., αναγραφομένης επί του ιδίου του διαγράμματος, δι’ ης βεβαιούται ότι το πλοίον κρίνεται κατάλληλον προς φόρτωσιν μεταλλεύματος βάσει του διαγράμματος φορτώσεως και συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού. 3.Έν αντίτυπον, εγκεκριμένου υπό της Ε.Ε.Π. διαγράμματος φορτώσεως, παραδίδεται εις τον πλοίαρχον του πλοίου προς χρήσιν αυτού εις πάσαν φόρτωσιν μεταλλεύματος συμφώνως προς την παρ. 1 του παρόντος άρθρου, του πρωτοτύπου παραμένοντος εις Ε.Ε.Π. 4.Η φόρτωσις μεταλλεύματος ενεργείται επί τη βάσει του ως άνω εγκεκριμένου διαγράμματος υπ’ ευθύνην του Πλοιάρχου και υπό την Εποπτείαν της Λιμενικής Αρχής του τόπου φορτώσεως. 5.Τα ως άνω διαγράμματα δύνανται να εγκριθώσι κατά την ως άνω διαδικασίαν και υπό των ανεγνωρισμένων Νηογνωμόνων βάσει του Β.Δ. 488/68 υπό την προϋπόθεσιν ότι αντίτυπον αυτού θα παραδίδηται εις Ε.Ε.Π. 19.Γ.γ.19 Κανονισμοί φορτώσεων (Προϋποθέσεις εγκρίσεως διαγραμμάτων) Άρθρ.6.-1.Η Ε.Ε.Π. προ πάσης εγκρίσεως ελέγχει επί τη βάσει των υποβαλλομένων αυτή διαγραμμάτων, υπολογισμών και πληροφοριακών στοιχείων ευσταθίας ότι πληρούνται αι απαιτήσεις των άρθρ. 4 και 5 και επί πλέον, ότι: α)Η εις τόννους μεγίστη ποσότης του φορτωνομένου εις έκαστον κύτος μεταλλεύματος β(3L+B) δεν υπερβαίνει το D = τόννοι ένθα: 165 D = Βύθισμα θέρους (εμφορτόν) β = Μέσον πλάτος κύτους L = Μήκος κύτους Β = Μέγιστον πραγματικόν πλάτος, πλοίου. Άπασαι αι ανωτέρω διαστάσεις δίδονται εις πόδας. β)Το ύψος της κορυφής του κώνου του φορτίου από τον πυθμένα του κύτους δεν υπερβαίνει το προκύπτον εξαγόμενον εκ της εφαρμογής του τύπου 2. DXS 19 Ένθα S, είναι ο συντελεστής στοιβασίας μεταλλεύματος εις κυβ. πόδας ανά τόννον. γ)Το μετακεντρικόν ύψος του πλοίου καθ’ όλην την διάρκειαν του ταξιδίου είναι τουλάχιστον 13% του πλάτους του πλοίου έξωθι του περιβλήματος εις τον μέγιστον νομέα. 2.Εάν η επιφάνεια του μεταλλεύματος ισοπεδούται δια μηχανικών μέσων δύναται η εις τόννους μεγίστη ποσότης του φορτωνομένου κατά κύτος μεταλλεύματος να αυξηθή κατά 20% επί πλέον της ποσότητος της παρ. α΄ του παρόντος. Εάν εις τα κύτη, του πλοίου υφίσταται η σήραγξ του άξονος (τουνέλι), η εντός τούτων μεγίστη ποσότης μεταλλεύματος ως και το ύψος της κορυφής του κώνου του φορτίου δύναται να αυξηθούν κατά 10% επί πλέον των εν παρ. α΄, β΄ οριζομένων. 3.Οι εκπονούντες τας μελέτας και σχέδια Ναυπηγοί, καθίστανται υπεύθυνοι τόσον δια την ορθότητα των υπ’ αυτών χρησιμοποιηθέντων στοιχείων όσον και των εκτελεσθέντων υπ’ αυτών υπολογισμών υποχρεούνται δε όπως υποβάλωσι περί τούτων υπεύθυνον δήλωσιν. (Απαγορεύσεις αφορώσαι το φορτωνόμενον μετάλλευμα) Άρθρ.7.-1.Απαγορεύεται οιαδήποτε ανάμιξις μεταλλευμάτων, εκ των αναγραφομένων εν άρθρ. 4 προς μείωσιν του ποσοστού υγρασίας. 2.Απαγορεύται η φόρτωσις μεταλλεύματος υπό βροχήν, αρξαμένη δε φόρτωσις δέον να διακόπτηται και να καλύπτωνται τα κύτη προς αποφυγήν αυξήσεως της υγρασίας πέραν του επιτρεπομένου ορίου. 3.Απαγορεύεται η ευθέτησις του φορτίου εις τα κύτη δια πτύων. Αύτη ενεργείται είτε δια των μέσων φορτώσεως είτε δια μηχανικών τοιούτων. 4.Η μεταφορά μεταλλεύματος έχοντος περιεκτικότητα υγρασίας, μεγαλυτέραν των εν παρ. 1 του άρθρ. 4 μεγίστων ποσοστών υγρασίας, επιτρέπεται μόνον υπό, πλοίων ειδικής κατασκευής. (Υποχρεώσεις Πλοιάρχου)