Ustawa o drogach publicznych – tekst jednolity 2021

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 25 czerwca 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 1a

Rozdział 1b - Usługa EETS

Rozdział 2 - Administracja drogowa

Rozdział 2a - Zarządzanie tunelami położonymi w transeuropejskiej sieci drogowej

Rozdział 2b - Zarządzanie bezpieczeństwem dróg w transeuropejskiej sieci drogowej

Rozdział 2c - Audytorzy bezpieczeństwa ruchu drogowego

Rozdział 3 - Skrzyżowania dróg z innymi drogami komunikacji lądowej i powietrznej oraz liniowymi

urządzeniami technicznymi

Rozdział 4 - Pas drogowy

Rozdział 4a - Inteligentne systemy transportowe

Rozdział 5

Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe

Załącznik nr 1 - Tekst załącznika Załącznik nr 2 - Tekst załącznika Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 470), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

Art. 27

1.

Do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych:

2.

Jeżeli projekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, wymaga uzgodnienia na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 2 oraz w art. 3, uzgodnień tych należy dokonać na podstawie przepisów tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym. ” „

Art. 36Do spraw uregulowanych w ustawach zmienianych w art. 2-4, art. 6 oraz art. 8-24, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „

Art. 39

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

5 pkt 2 lit. b w zakresie art. 7 ust. 8g2 i 8g5, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 9

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 13 ust.

1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, na zasadach określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służące do poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, za przejazd po drogach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust.

6 ustawy zmienianej w art. 1, są wykorzystywane na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz przepisów wydanych na podstawie tej ustawy, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie dłużej niż do dnia 30 września 2021 r. Kontrola prawidłowości wyposażenia pojazdów w urządzenia, o których mowa w zdaniu pierwszym, oraz kontrola sposobu ich wykorzystywania odbywa się zgodnie z przepisami ustaw zmienianych w art. 1 i art. 5 w brzmieniu dotychczasowym.

2a.

Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służące do poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, za przejazd po drogach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust.

6 ustawy zmienianej w art. 1, są oferowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu, informację, o której mowa w ust. 1-2a. Informacja ta jest publikowana nie później niż 2 miesiące przed datą kończącą możliwość nabywania i wykorzystywania urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu, informację o uruchomieniu systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1.

5.

W okresie od dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 4, do dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 2, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może uniemożliwić korzystanie z urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku gdy za ten sam przejazd po drogach publicznych, dokonany tym samym pojazdem, została uiszczona opłata elektroniczna, zarówno w systemie, o którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, jak i w systemie, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 10

1.

Kontrolę używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli jest ono wymagane, oraz urządzenia, o którym mowa w art.

16l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przy wykonywaniu swoich ustawowych zadań mogą przeprowadzać również funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej.

2.

Funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który w trakcie kontroli, o której mowa w ust.

1, ujawni naruszenie, za które ustawa zmieniana w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przewiduje karę pieniężną przekazuje dokumenty z przeprowadzonej kontroli Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego.

Art. 11

1.

Z dniem 1 lipca 2020 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych wstępuje we wszystkie stosunki prawne, w tym umowy i porozumienia, których podmiotem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art.

13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, bez względu na charakter prawny tych stosunków. Umowy i porozumienia zawarte przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zachowują ważność.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej z dniem 1 lipca 2020 r. wstępuje we wszystkie stosunki prawne, w tym umowy, których podmiotem był Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie przepisów art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.

3.

Umowy dotyczące korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków objętych opłatą, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, zawarte przez użytkowników z pobierającym tę opłatę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają ważne przez okres, na który zostały zawarte, jednak nie dłużej niż do dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1.

4.

Umowy i porozumienia zawarte przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zachowują ważność.

5.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, w szczególności danych dotyczących kont użytkowników urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 12

1.

Z dniem, o którym mowa w art. 9 ust. 1, urządzenia, o których mowa w art. 13i ust.

3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, nie są przyjmowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

W terminie 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, użytkownik, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, może złożyć wniosek o zwrot pobranej kaucji albo zaksięgowanie środków z kaucji na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, uiszczanej w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1.

4.

Warunkiem zwrotu kaucji albo zaksięgowania środków z kaucji na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, jest załączenie do wniosku, o którym mowa w ust. 3, zdjęcia urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, z widocznym numerem seryjnym urządzenia.

5.

W terminie 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, użytkownik, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, może złożyć wniosek o zwrot środków znajdujących się na koncie użytkownika albo zaksięgowanie tych środków na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, uiszczanej w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 13hb ust.

1bb ustawy zmienianej w art. 1.

5a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do gwarancji pieniężnych złożonych przez użytkownika, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

7.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2 i 5, środki nie podlegają zwrotowi i stanowią przychód Krajowego Funduszu Drogowego.

8.

Zabezpieczenia majątkowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, złożone do Głównego Inspektora Transportu Drogowego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu, na jaki zostały ustanowione.

Art. 13Szef Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje wszelkie czynności faktyczne i prawne

mające na celu budowę, wdrożenie, przejęcie lub eksploatację elektronicznego systemu poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz systemu poboru opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 14

1.

Z dniem 1 lipca 2020 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych przejmuje od Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z mocy ustawy, nieodpłatnie mienie ruchome oraz dobra niematerialne o charakterze majątkowym, w tym prawa autorskie i inne prawa własności intelektualnej oraz prawa własności przemysłowej, służące dotychczas do wykonywania zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, w tym związane z nimi wierzytelności i zobowiązania. Przejęcie następuje na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

2.

Z dniem 1 lipca 2020 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego lub Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w użyczenie, na czas nieoznaczony, nieruchomości w pasie drogowym:

1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, wraz z fundamentami, konstrukcjami wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia;

3.

W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wszelką niezbędną dokumentację wytworzoną w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2.

Art. 15W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu

Drogowego przekaże ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zestawienie wskazujące stosunki prawne, o których mowa w art. 11, mienie ruchome oraz dobra niematerialne, o których mowa w art. 14 ust. 1, nieruchomości, budynki i urządzenia, o których mowa w art. 14 ust. 2, wraz z określeniem ich wartości według ewidencji majątku Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Art. 16

Szef Krajowej Administracji Skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2.

Art. 17

1.

Pracownicy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, obsługujący Głównego Inspektora Transportu Drogowego w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 13hb ust.

1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, w tym zapewniający obsługę kadrową, płacową, finansową, prawną i zamówień publicznych przejmowanych niniejszą ustawą zadań, z dniem 1 lipca 2020 r. stają się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495) stosuje się odpowiednio.

2.

Urzędnicy służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wykonujący zadania w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art.

37a ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, w tym zapewniający obsługę kadrową, płacową, finansową, prawną i zamówień publicznych przejmowanych niniejszą ustawą zadań, stają się z dniem 1 lipca 2020 r., za ich zgodą, pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku niewyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, przez urzędnika służby cywilnej przepisy art. 62 oraz art. 66 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 265 i 285) stosuje się. ” „

Art. 19Pierwszą informację dotyczącą poboru opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3

ustawy zmienianej w art. 1, i funkcjonowania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw transportu w terminie 30 dni po upływie 12 miesięcy od dnia uruchomienia tego systemu. ” „

Art. 21Do:

1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz formy i sposobu jego ustalania,

1 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 22Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13hb ust. 1n, art. 13l

ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą być zmieniane w tym okresie na podstawie art. 13hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 23

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2020 r. ” ;

Art. 15

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 8W przypadku stwierdzenia braku zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, w odniesieniu

do którego nie wszczęto postępowania w sprawie nałożenia kary za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyjątkiem art. 140ab ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, który stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. ” „

Art. 18

1.

W sprawie zakończonej decyzją ostateczną dotyczącą:

2.

Wznowienia, o którym mowa w ust. 1, można żądać niezależnie od trasy przejazdu pojazdu lub miejsca jego załadunku lub rozładunku.

3.

W sytuacji określonej w ust. 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony.

4.

Skarga o wznowienie postępowania zawiera:

5.

W przypadku gdy wznowienia postępowania żąda podmiot, który wstąpił w prawa lub obowiązki wynikające z decyzji, o której mowa w ust. 1, załącza on ponadto dowody potwierdzające następstwo prawne.

6.

Uchylenie albo zmiana decyzji z przyczyny określonej w ust. 1 nie może nastąpić, jeżeli od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy upłynęło pięć lat.

7.

W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania, o którym mowa w ust. 1, wydana zostanie decyzja skutkująca koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ust. 1, w decyzji tej określa się również kwotę podlegającą zwrotowi wraz z odsetkami.

8.

Odsetki ustala się za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty od strony do dnia wydania decyzji skutkującej koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ust. 1, w wysokości jak dla zaległości podatkowych.

9.

Zwrot następuje w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja skutkująca koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna z:

140ae ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3;

140ae ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3.

10.

Postępowania wszczęte na podstawie działu II rozdziału 12 i rozdziału 13 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, 695, 1298 i 2320) w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi, o których mowa w ust. 1, w związku z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, o którym mowa w ust. 1, i niezakończone decyzją ostateczną lub prawomocną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się postępowaniami w sprawie wznowienia postępowania, do których stosuje się ust. 2 i 6-9.

11.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-10, do postępowań, o których mowa w ust. 1 i 10, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 19

1.

W sprawie określonej w art. 18 ust. 1 zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego można żądać wznowienia postępowania przed tym sądem w związku z orzeczeniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej niezgodności przepisów krajowych nakładających obowiązek posiadania zezwoleń umożliwiających poruszanie się po drogach publicznych pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 t z dyrektywą Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym.

2.

Wznowienia, o którym mowa w ust. 1, można żądać niezależnie od trasy przejazdu pojazdu lub miejsca jego załadunku lub rozładunku.

3.

W sytuacji określonej w ust. 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony.

4.

Wznowienia, o którym mowa w ust. 1, nie można żądać po upływie pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania, o którym mowa w ust. 1, wydane zostanie prawomocne orzeczenie skutkujące koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, w orzeczeniu tym określa się również kwotę podlegającą zwrotowi wraz z odsetkami.

6.

Odsetki ustala się za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty od strony do dnia wydania prawomocnego orzeczenia skutkującego koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, w wysokości jak dla zaległości podatkowych.

7.

Zwrot następuje w terminie 14 dni od dnia, w którym orzeczenie skutkujące koniecznością zwrotu środków zapłaconych lub ściągniętych od strony w wyniku wykonania decyzji ostatecznej albo prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, stało się prawomocne z:

140ae ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3;

140ae ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3.

8.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-7, do postępowania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 oraz z 2020 r. poz. 2299 i 2320).

Art. 20Znaki kierunku i miejscowości wskazujące numer i rodzaj (kategorię) drogi, oznaczające

zarazem dopuszczalny nacisk pojedynczej osi pojazdu poruszającego się tą drogą, zgodnie z art. 41 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, umieszczone na drogach publicznych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mogą pozostać na drogach publicznych do czasu ustalenia organizacji ruchu przewidującej wymianę tych znaków. ” „

Art. 22

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, art.

4, art. 18 i art. 19, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 7

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 11

1.

Od dnia uruchomienia systemu, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 3, zwanego dalej „Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej KAS”, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art.

9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia 30 listopada 2021 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej umożliwia pojazdom przejazd wyznaczonym pasem ruchu autostrady lub jej odcinka, na której Szef Krajowej Administracji Skarbowej pobiera opłatę za przejazd, w przypadku gdy:

3, zwanej dalej „opłatą elektroniczną”, albo

2.

Od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10, Szef Krajowej Administracji Skarbowej umożliwia pojazdom przejazd pasem ruchu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy opłata za przejazd autostradą jest wnoszona za pomocą urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3, oraz gdy wnoszący opłatę, o którym mowa w art. 37a ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, podał dane pozwalające na jego identyfikację oraz identyfikację pojazdu.

3.

Od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia 30 listopada 2021 r. kierujący pojazdem podlegającym opłacie za przejazd autostradą nie wjeżdża na autostradę płatną lub jej odcinek pasem ruchu, o którym mowa w ust. 1, o ile nie posiada prawidłowo funkcjonującego urządzenia lub systemu, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy zmienianej w art. 3, zapewniających przekazywanie danych geolokalizacyjnych do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.

4.

Od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10, zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się, jeżeli opłata za przejazd autostradą jest wnoszona zgodnie z ust. 2, a kierujący pojazdem posiada urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3. ” „

Art. 15Na autostradach lub ich odcinkach zarządzanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad, na których opłata za przejazd autostradą była pobierana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, opłaty za przejazd autostradą są wnoszone w sposób przewidziany w art. 37a ust. 7-30 ustawy zmienianej w art. 1. Przepisy art. 37gd-37gk ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 13p ustawy zmienianej w art. 3 stosuje się. ”

Art. 19„3. Opłata za przejazd autostradą może być wnoszona przy wykorzystaniu systemu, o

którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, z wykorzystaniem urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 tej ustawy, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10.

4.

W terminie 12 miesięcy od dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 10, użytkownik wnoszący opłatę za przejazd autostradą w systemie, o którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, może złożyć wniosek o zwrot środków znajdujących się na koncie użytkownika albo zaksięgowanie tych środków na poczet opłaty za przejazd autostradą lub opłaty elektronicznej, uiszczanej w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.

6.

Korzystający z urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art.

3, do wniosku, o którym mowa w ust. 4, załącza dokument potwierdzający zakup urządzenia lub potwierdzenie dokonania wpłaty na konto użytkownika, jeżeli wnosząc opłatę za przejazd autostradą, nie podał danych pozwalających na jego identyfikację.

7.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, środki nie podlegają zwrotowi i stanowią przychód Krajowego Funduszu Drogowego. ” „

Art. 20

1.

Za niepodanie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i lub art. 13ib ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, lub za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 10 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, w okresie od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art.

10, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

3 w brzmieniu dotychczasowym, nie wymierza się albo

2b lub 2d ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, uchyla się i umarza się postępowanie w tej sprawie.

2.

W przypadku gdy w okresie od dnia uruchomienia Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 10, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy została stwierdzona okoliczność uzasadniająca nałożenie kary pieniężnej, o której mowa w art. 13k ust. 2b lub 2d ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, za niepodanie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i lub art. 13ib ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, lub za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 10 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie danych, o których mowa w art. 13ia ust. 5 pkt 3 lit. d-i ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, na zagraniczny podmiot mający siedzibę albo miejsce zamieszkania w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie jest związana umową lub porozumieniem o współpracy we wzajemnym dochodzeniu należności bądź możliwość egzekucji należności nie wynika wprost z przepisów międzynarodowych oraz przepisów tego państwa, kaucji, o której mowa w art. 13m ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym:

Art. 21Usługa, o której mowa w art. 13iba ustawy zmienianej w art. 3, może być wykonywana

za pośrednictwem przedsiębiorcy, z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych zawarł umowę o świadczenie usługi pośredniej obsługi klienta Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019, z późn. zm.a)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 288, 1492, 1517, 2275 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 464.), nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2022 r. Przepisy art. 13iba ust. 1-3 oraz ust.

8 i 9 ustawy zmienianej w art. 3 stosuje się odpowiednio. ” „

Art. 23Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane w tym okresie na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym. ” „

Art. 25Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

30, 34 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 grudnia 2021 r. ” . a) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 288, 1492, 1517, 2275 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 464.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych1)Przepisy niniejszej ustawy wdrażają w zakresie swojej regulacji postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie (Dz. Urz.

UE L 166 z 30.04.2004, str. 124). Dane dotyczące ogłoszenia niniejszego aktu prawa Unii Europejskiej dotyczą jego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii

dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Art. 2

1.

Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

2.

Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te drogi.

3.

Drogi publiczne ze względów funkcjonalno-technicznych dzielą się na klasy określone w warunkach technicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 2127 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11, 234, 282 i 784.), jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.

Art. 2a

1.

Drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa.

2.

Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy.

Art. 3Drogi publiczne ze względu na ich dostępność dzielą się na:

Art. 4Użyte w ustawie określenia oznaczają:

Art. 4a

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sieć autostrad i dróg ekspresowych, mając na uwadze potrzeby społeczne i gospodarcze kraju w zakresie rozwoju infrastruktury.

2.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, wykaz dróg o znaczeniu obronnym lub ich odcinków. Zarządzenie to nie podlega ogłoszeniu.

Art. 5

1.

Do dróg krajowych zalicza się:

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw administracji publicznej, spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii właściwych sejmików województw, a w miastach na prawach powiatu - opinii rad miast, w drodze rozporządzenia, zalicza drogi do kategorii dróg krajowych, mając na uwadze kryteria zaliczenia określone w ust. 1.

2a.

W przypadku konieczności zapewnienia dostępu drogowego w standardzie wymaganym dla transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T) do polskich portów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylającego decyzję nr 661/2010/UE (Dz. Urz. UE L 348 z 20.12.2013, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 136 z 09.05.2014, str. 10, Dz. Urz. UE L 126 z 14.05.2016, str. 3, Dz. Urz. UE L 128 z 19.05.2017, str.

1 oraz Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2019, str. 1. minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii właściwych sejmików województw, a w miastach na prawach powiatu - opinii rad miast, w drodze rozporządzenia, zalicza drogi do kategorii dróg krajowych, mając na uwadze kryteria zaliczenia określone w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw transportu po zasięgnięciu opinii właściwych zarządów województw, w miastach na prawach powiatu - właściwych prezydentów miast, a w związkach metropolitalnych

Art. 6

1.

Do dróg wojewódzkich zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1, stanowiące połączenia między miastami lub mające znaczenie dla województwa.

2.

Zaliczenie do kategorii dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały sejmiku województwa w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz obrony narodowej.

3.

Ustalenie przebiegu istniejących dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, po zasięgnięciu opinii zarządów powiatów i zarządów związków metropolitalnych, na obszarze których przebiega droga, a w miastach na prawach powiatu - opinii prezydentów miast.

Art. 6a

1.

Do dróg powiatowych zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą.

2.

Zaliczenie drogi do kategorii dróg powiatowych następuje w drodze uchwały rady powiatu w porozumieniu z zarządem województwa, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin, na obszarze których przebiega droga, oraz zarządów sąsiednich powiatów, a w miastach na prawach powiatu - opinii prezydentów miast.

3.

Ustalenie przebiegu istniejących dróg powiatowych następuje w drodze uchwały rady powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin, na obszarze których przebiega droga.

Art. 7

1.

Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.

2.

Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.

3.

Ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy.

Art. 7a

1.

Organy właściwe w sprawach zaliczenia do kategorii i ustalenia przebiegu dróg, przekazując propozycje zaliczenia do kategorii lub propozycje ustalenia przebiegu dróg, wyznaczają termin do przedstawienia opinii, o których mowa w art. 5-7. Wyznaczony termin zgłaszania opinii nie może być krótszy niż 21 dni od dnia doręczenia propozycji do zaopiniowania.

2.

Niezłożenie opinii w przewidzianym terminie uznaje się za akceptację propozycji.

Art. 8

1.

Drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi.

1a.

Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie nadania nazwy drodze wewnętrznej wymaga uzyskania pisemnej zgody właścicieli terenów, na których jest ona zlokalizowana.

2.

Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.

3.

Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.

4.

Oznakowanie połączeń dróg wewnętrznych z drogami publicznymi oraz utrzymanie urządzeń bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanych z funkcjonowaniem tych połączeń, należy do zarządcy drogi publicznej.

Art. 9(uchylony)

Art. 10

1.

Organem właściwym do pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii jest organ właściwy do zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii.

2.

Pozbawienia drogi jej kategorii dokonuje się w trybie właściwym do zaliczenia drogi do odpowiedniej kategorii.

3.

Pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania, jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii. Pozbawienie i zaliczenie nie może być dokonane później niż do końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą od dnia 1 stycznia roku następnego.

3a.

Pozbawienie drogi o znaczeniu obronnym dotychczasowej kategorii jest możliwe jedynie w przypadku jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się.

4.

Nowo wybudowany odcinek drogi zostaje zaliczony do kategorii drogi, w której ciągu leży.

5.

Odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej.

5a.

Sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w ust. 5. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej.

5b.

Zarząd województwa informuje zarząd powiatu o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5a, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

5c.

Rada powiatu może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi powiatowej odcinek drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 5a. Ten odcinek drogi powiatowej zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej.

5d.

Zarząd powiatu informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5c, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

5e.

Odcinek drogi wojewódzkiej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi powiatowej. Przepisy ust. 5c i 5d stosuje się odpowiednio.

5f.

Odcinek drogi powiatowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej.

6.

Drogom publicznym, obiektom mostowym i tunelom nadaje się numerację.

7.

Numery drogom, po zaliczeniu ich do kategorii dróg publicznych, nadają odpowiednio:

8.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad oraz zarządy województw prowadzą rejestry numerów nadanych drogom.

9.

Jednolite numery inwentarzowe, zwane dalej „JNI”, obiektom mostowym i tunelom nadaje, na podstawie zgłoszeń zarządców dróg, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

10.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad prowadzi rejestr JNI nadanych obiektom mostowym i tunelom.

11.

Dla poszczególnych kategorii dróg właściwy zarządca drogi prowadzi ewidencję dróg, obiektów mostowych, tuneli, przepustów i promów.

12.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób numeracji oraz zakres, treść i sposób prowadzenia ewidencji dróg publicznych, obiektów mostowych, tuneli, przepustów i promów, a także treść i sposób prowadzenia rejestrów numerów nadanych drogom oraz rejestru JNI nadanych obiektom mostowym i tunelom, mając na względzie potrzeby zarządzania drogami publicznymi oraz gromadzenia danych o sieci tych dróg, w ramach jednolitej metodyki systemu referencyjnego.

Art. 11(uchylony)

Art. 12(uchylony)

Art. 12a

1.

Organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach wyznaczając miejsca przeznaczone na postój pojazdów wyznacza stanowiska postojowe dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwaną dalej „kartą parkingową”:

2.

Stanowiska postojowe, o których mowa w ust. 1, w miejscu przeznaczonym na postój pojazdów wyznacza się w liczbie nie mniejszej niż:

Art. 12b

1.

Organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach, wyznaczając miejsca przeznaczone na postój pojazdów, wyznacza stanowiska postojowe dla pojazdów elektrycznych i pojazdów hybrydowych w rozumieniu ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110 i 1093) przy ogólnodostępnych stacjach ładowania:

2.

Stanowiska postojowe, o których mowa w ust. 1, wyznacza się co najmniej w liczbie odpowiadającej liczbie punktów ładowania w danej lokalizacji.

3.

Ze stanowisk postojowych, o których mowa w ust. 1, mogą korzystać wyłącznie pojazdy elektryczne i pojazdy hybrydowe - przez czas ładowania.

4.

Organ, o którym mowa w ust. 1, może wyznaczyć stanowiska postojowe przeznaczone na postój pojazdów elektrycznych, pojazdów hybrydowych i pojazdów napędzanych gazem ziemnym, w rozumieniu ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, również w miejscach, gdzie nie występują ogólnodostępne stacje ładowania, w celu promocji pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi.

Art. 13

1.

Korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za:

2.

Korzystający z dróg publicznych mogą być obowiązani do ponoszenia opłat za:

3.

Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2, są zwolnione:

3a.

Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są zwolnione pojazdy:

4.

Od opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 2, zwolnione są:

5.

Korzystający z drogi publicznej jest zwolniony z opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, w przypadku wykonywania przez niego przejazdu w ramach pomocy humanitarnej lub medycznej.

6.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez ministra właściwego do spraw transportu, na wniosek podmiotu występującego o takie zwolnienie.

Art. 13aZadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane:

Art. 13b

1.

Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a, pobiera się za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo.

1a.

Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, pobiera się za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni lub codziennie, w określonych godzinach lub całodobowo.

2.

Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej.

2a.

Śródmiejską strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy funkcjonalnego śródmieścia, które stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy w mieście o liczbie ludności powyżej 100 000 mieszkańców, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, a ustanowienie strefy płatnego parkowania może nie być wystarczające do realizacji lokalnej polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska.

2b.

Ustalenie śródmiejskiej strefy płatnego parkowania, w tym ustalenie wysokości opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, wymaga uprzedniego przeprowadzenia przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) analizy, która określi:

3.

Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania.

4.

Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania:

4a.

Ustalając wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, rada gminy (rada miasta) bierze pod uwagę wyniki analizy, o której mowa w ust. 2b.

5.

Stawki opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, mogą być zróżnicowane w zależności od miejsca postoju. Przy ustalaniu stawek uwzględnia się progresywne narastanie opłaty przez pierwsze trzy godziny postoju, przy czym progresja nie może przekraczać powiększenia stawki opłaty o 20% za kolejne godziny w stosunku do stawki za poprzednią godzinę postoju. Stawka opłaty za czwartą godzinę i za kolejne godziny postoju nie może przekraczać stawki opłaty za pierwszą godzinę postoju.

6.

Organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach w uzgodnieniu z zarządcą drogi:

7.

Opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku - zarządca drogi.

8.

Zarząd drogi albo zarządca drogi wykonuje obowiązek, o którym mowa w:

9.

Zarząd drogi albo zarządca drogi informuje o ograniczeniach, o których mowa w ust.

8, udostępniając stosowne informacje w miejscu, w którym opłata jest wnoszona, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej oraz w miejscu widocznym w siedzibie.

10.

Dane osobowe przetwarzane w związku z poborem opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, przechowuje się przez okres ustalony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 2b ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164).

11.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 10, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:

Art. 13ba.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie wpływa na obowiązek wniesienia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.

Art. 13c(uchylony)

Art. 13d

1.

Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, może być pobierana za przejazd pojazdów przez obiekt mostowy lub tunel, którego długość jest większa niż 400 m.

2.

Przez długość obiektu mostowego lub tunelu, o której mowa w ust. 1, należy rozumieć długość całkowitą obiektu podaną w dokumentach ewidencyjnych obiektu mostowego lub tunelu, prowadzonych zgodnie z przepisami w sprawie numeracji i ewidencji dróg, obiektów mostowych, tuneli i promów.

3.

Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określania wysokości opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1:

4.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla obiektów mostowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo dla których funkcję zarządcy drogi pełni drogowa spółka specjalnego przeznaczenia, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez obiekt mostowy nie może przekroczyć dla:

5.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, może wprowadzić dla obiektów mostowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez obiekt mostowy nie może przekroczyć stawek określonych w ust. 4 pkt 1-5.

6.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla tuneli zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo dla których funkcję zarządcy drogi pełni drogowa spółka specjalnego przeznaczenia, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez tunel nie może przekroczyć dla:

7.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, może wprowadzić dla tuneli zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez tunel nie może przekroczyć stawek, o których mowa w ust. 6 pkt 1-5.

8.

Minister właściwy do spraw transportu wprowadzając opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, w drodze rozporządzenia:

9.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego wprowadzając opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, w drodze uchwały:

10.

Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku zarządca drogi, z zastrzeżeniem ust. 10a.

10a.

Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, może pobierać na warunkach określonych w umowie, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, drogowa spółka specjalnego przeznaczenia, która pełni funkcję zarządcy drogi krajowej.

Art. 13e

1.

Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, może być pobierana za przewóz promem osób, zwierząt, bagażu lub pojazdów.

2.

Nie pobiera się opłaty za przewóz osób od kierowcy przewożonego pojazdu.

3.

Nie pobiera się opłaty za przewóz zwierzęcia przewożonego jako bagaż ręczny.

4.

Nie pobiera się opłaty za przewóz bagażu od osoby przewożącej bagaż ręczny, którego masa nie przekracza 20 kg na osobę.

5.

Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określania wysokości opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2:

6.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla przepraw promowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przewóz promem nie może przekroczyć dla:

7.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, może wprowadzić dla przepraw promowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przewóz promem nie może przekroczyć stawek, o których mowa w ust. 6 pkt 1-4.

8.

Minister właściwy do spraw transportu wprowadzając opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, w drodze rozporządzenia:

9.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego wprowadzając opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, w drodze uchwały:

10.

Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, pobiera zarząd drogi, w której ciągu jest zlokalizowana przeprawa promowa, a w przypadku jego braku zarządca drogi.

Art. 13f

1.

Za nieuiszczenie opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się opłatę dodatkową.

2.

Rada gminy (rada miasta) określa wysokość opłaty dodatkowej, o której mowa w ust.

1, oraz sposób jej pobierania. Wysokość opłaty dodatkowej nie może przekroczyć 10% minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

3.

Opłatę dodatkową, o której mowa w ust. 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku zarządca drogi.

4.

W związku z poborem opłaty dodatkowej zarząd drogi albo zarządca drogi wykonują obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, przy pierwszej czynności skierowanej do osoby, której dane dotyczą, chyba że posiada ona te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie.

5.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie wpływa na obowiązek wniesienia opłaty dodatkowej.

Art. 13g(uchylony)

Art. 13hW przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty, o których mowa

w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 2, oraz opłatę dodatkową, o której mowa w art.

13f ust. 1, może pobierać partner prywatny.

Art. 13ha.

1.

Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, zwana dalej „opłatą elektroniczną”, jest pobierana za przejazd po drogach krajowych lub ich odcinkach, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.

2.

Opłatę elektroniczną ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu i stawki tej opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu.

3.

Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określenia stawki opłaty elektronicznej:

4.

Stawka opłaty elektronicznej za przejazd kilometra drogą krajową, niezależnie od kategorii pojazdów, o której mowa w ust. 3, nie może być wyższa niż 2 zł oraz nie może przekroczyć stawki tej opłaty obliczonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 5.

4a7)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2021 r.; wejdzie w życie z dniem 1 października 2021 r..

Stawka opłaty elektronicznej za przejazd kilometra drogą krajową, ustalona w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, ulega podwyższeniu na następny rok w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

4b7)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2021 r.; wejdzie w życie z dniem 1 października 2021 r..

W przypadku gdy stawka opłaty elektronicznej podwyższona w sposób, o którym mowa w ust. 4a, przekroczyłaby 2 zł albo stawkę obliczoną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 5, stawka opłaty elektronicznej ulega podwyższeniu do wysokości niższej z tych kwot.

4c7)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2021 r.; wejdzie w życie z dniem 1 października 2021 r..

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 4a, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w terminie 15 dni po upływie trzeciego kwartału każdego roku.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową metodę obliczania maksymalnej stawki opłaty elektronicznej za przejazd 1 kilometra drogi krajowej, uwzględniając koszty budowy drogi krajowej lub jej odcinka, w tym koszty finansowe, koszty utrzymania, koszty remontów, ochrony oraz zarządzania drogą, koszty poboru opłaty elektronicznej oraz inne koszty eksploatacji.

6.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia:

7.

Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, może:

Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, stawki opłaty elektronicznej obliczone zgodnie z ust. 4a i 4b, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.

Art. 13haa9)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1087 oraz z 2021 r. poz. 1005), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2020 r..

1.

Minister właściwy do spraw transportu realizuje politykę państwa w zakresie opłaty elektronicznej i opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 2268 oraz z 2021 r. poz. 802 i 1005).

2.

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu:

124, z późn. zm.10)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str.

3.

Działania, o których mowa w ust. 2 pkt 4-6, są podejmowane w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

Art. 13hb.

1a. (uchylony) 1b. (uchylony) 1ba12)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Opłatę elektroniczną pobiera Szef Krajowej Administracji Skarbowej, zwany dalej „Szefem KAS”.

1bb12)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Opłata elektroniczna jest pobierana za pomocą systemu teleinformatycznego, zwanego dalej „Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej KAS”.

1bc13)Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania zadań Szefa KAS, o których mowa w ust. 1ba, określając szczegółowy zakres zadań, mając na względzie zapewnienie sprawnego i skutecznego wykonywania tych zadań.

1c. (uchylony)14)Przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1d. (uchylony) 1e. (uchylony) 1f. (uchylony)15)Przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1g. (uchylony)15)Przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1h. (uchylony)15)Przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1i. (uchylony)15)Przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1j. (uchylony)15)Przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1ja16)Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Zadania związane z projektowaniem, budową, rozwojem, wdrożeniem, utrzymaniem lub wsparciem urządzeń i elementów Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS mogą być wykonywane przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub przez niego nadzorowaną.

1k17)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 9; ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 września 2019 r.

Świadczenie usług z zakresu projektowania, budowy, rozwoju, wdrożenia, utrzymania lub wsparcia urządzeń i elementów Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS oraz kontroli prawidłowości uiszczenia tej opłaty może być realizowane przez podmiot, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019, z późn. zm.18)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 288, 1492, 1517, 2275 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 464.), zwany dalej „Podmiotem Wyznaczonym”.

1l.

Podmiot Wyznaczony posiada przygotowanie techniczne oraz doświadczenie w zakresie projektowania, budowy, rozwoju, wdrażania lub utrzymania technologii teleinformatycznych.

1m19)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Usługi, o których mowa w ust. 1k, Podmiot Wyznaczony wykonuje na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

1n20)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wyznaczyć Podmiot Wyznaczony oraz określić zakres realizowanych przez niego usług, uwzględniając kryteria, o których mowa w ust. 1l, a także mając na względzie interes Skarbu Państwa oraz zapewnienie możliwości wykorzystania Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS do udostępniania danych osobowych w sposób określony w art. 51a ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.21)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 464, 694, 802, 815, 954, 1003 i 1005.).

1o20)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

W przypadku gdy Podmiot Wyznaczony jest nadzorowany albo podlega ministrowi innemu niż minister właściwy do spraw finansów publicznych, rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1n, wydaje się w porozumieniu z właściwym ministrem.

1p. (uchylony)22)Przez art. 1 pkt 2 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1r.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiera z Podmiotem Wyznaczonym umowę, zwaną dalej „umową o świadczenie usług”, która określa w szczególności:23)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku 9.

1s.

Umowę o świadczenie usług finansuje się ze środków Krajowego Funduszu Drogowego na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

1t24)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. j ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1r pkt 5, obejmuje uzasadnione koszty oraz rozsądny zysk Podmiotu Wyznaczonego.

2.

Opłata elektroniczna stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego.

1.

W związku z poborem opłaty elektronicznej podmiot pobierający tę opłatę wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, przy pierwszej czynności skierowanej do osoby, której dane dotyczą, chyba że posiada ona te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie, oraz za pośrednictwem strony internetowej zawierającej informacje dotyczące poboru opłaty elektronicznej.

2.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie wpływa na obowiązek wniesienia opłaty elektronicznej.

Art. 13hc.

1.

Uiszczenie opłaty elektronicznej następuje w systemie elektronicznego poboru opłat, zgodnie z art. 13i.

2.

Podmioty pobierające opłaty elektroniczne z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat mogą umożliwić użytkownikom dróg krajowych uiszczanie tych opłat bez konieczności instalacji urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3.

Art. 13hd. (uchylony) Art. 13he25)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Szef KAS może wykorzystywać System Poboru Opłaty Elektronicznej KAS w celu udostępniania danych osobowych w sposób określony w art. 51a ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

Art. 13hf26)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

1.

W związku z poborem opłaty elektronicznej Szef KAS gromadzi informacje i dane dotyczące elektronicznego systemu poboru opłaty elektronicznej w zakresie niezbędnym do wykonania przez ministra właściwego do spraw transportu obowiązku przekazania Komisji Europejskiej informacji i danych zgodnie z art. 7h dyrektywy 1999/62/WE.

2.

Informacje i dane gromadzone przez Szefa KAS obejmują w szczególności liczbę kilometrów przejechanych przez pojazdy, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, po drogach krajowych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6, w podziale na poszczególne kategorie, o których mowa w art. 13ha ust. 3, i z uwzględnieniem różnicowania stawek opłaty elektronicznej ze względu na liczbę osi lub emisję spalin pojazdu samochodowego, w przypadku wprowadzenia takiego różnicowania zgodnie z art. 13ha ust. 7 pkt 1.

Art. 13i

1.

Wprowadzane po dniu 1 stycznia 2007 r. systemy elektronicznego poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, oraz opłaty za przejazd autostradą, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, powinny wykorzystywać co najmniej jedną z następujących technologii:

1a.

Uiszczanie opłat za pomocą systemu elektronicznego poboru opłat, o którym mowa w ust.

1, może następować z wykorzystaniem usługi EETS.

1b.

Uiszczanie opłat z wykorzystaniem usługi EETS nie ma wpływu na wysokość tych opłat.

2.

Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat, o których mowa w ust. 1, są obowiązane umożliwiać świadczenie usługi EETS.

3.

Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat powinny oferować urządzenia na potrzeby pobierania tych opłat do instalacji w pojazdach samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

3a27)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Na potrzeby poboru opłaty elektronicznej za pomocą Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS są stosowane urządzenia mobilne, zewnętrzne systemy lokalizacyjne oraz urządzenia pokładowe, wykorzystujące technologie pozycjonowania satelitarnego i transmisji danych.

W celu poboru opłaty elektronicznej urządzenia pokładowe mogą być zapewnione przez Szefa KAS, w przypadku niewystarczającej ich dostępności. W przypadku wykorzystywania Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS przepisu ust. 3 nie stosuje się.

3b27)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Dane geolokalizacyjne niezbędne do poboru opłaty elektronicznej, przekazywane z urządzenia, o którym mowa w ust. 3a, do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, obejmują współrzędne geograficzne dotyczące położenia pojazdu samochodowego, jego prędkość, datę i godzinę pozyskania tych współrzędnych, azymut środka transportu, błąd przekazywania danych satelitarnych. Dane geolokalizacyjne mogą być przekazywane za pośrednictwem systemu teleinformatycznego podmiotu, z którym korzystający z dróg publicznych, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, zawarł umowę na obsługę zewnętrznego systemu lokalizacji albo urządzenia pokładowego.

3c27)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację na temat wymogów technicznych przekazywania danych geolokalizacyjnych niezbędnych do poboru opłaty elektronicznej, w szczególności specyfikację techniczną interfejsu, protokoły komunikacyjne i szyfrujące oraz sposób uwierzytelnienia komunikacji.

3d27)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Szef KAS udostępnia nieodpłatne oprogramowanie przeznaczone do instalacji na urządzeniu mobilnym, o którym mowa w ust. 3a.

3e27)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Szef KAS wydaje zgodę na przyłączenie systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 3b, do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS po przeprowadzeniu testów integracyjnych zakończonych wynikiem pozytywnym, potwierdzających poprawność danych i sposób ich przekazywania, zgodnie z ust. 3c.

3f27)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację na temat sposobu przeprowadzenia testów, o których mowa w ust. 3e.

Kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie, o którym mowa w ust. 3 i 3a lub w art. 16l ust. 1, jest obowiązany do wprowadzenia do urządzenia prawidłowych danych o kategorii pojazdu, o której mowa w art. 13ha ust. 3, lub o liczbie osi pojazdu

4aa29)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie mobilne albo urządzenie pokładowe jest obowiązany zapewnić działanie tego urządzenia mobilnego wraz z oprogramowaniem, o którym mowa w ust. 3d, albo urządzenia pokładowego.

4ab30)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 9; w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Kierujący pojazdem samochodowym odmawia przejazdu, w przypadku gdy:

4aba31)Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

Kierujący pojazdem samochodowym podczas przejazdu po drogach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6, za który uiszcza się opłatę elektroniczną, nie może mieć w pojeździe zakrytych lub ozdobionych tablic rejestracyjnych lub nie może mieć z przodu lub z tyłu pojazdu znaków, napisów lub przedmiotów, które ograniczają czytelność tych tablic, oraz nie może umieszczać na pojeździe tablic rejestracyjnych w innych miejscach niż konstrukcyjnie do tego przeznaczone.

4b32)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu są obowiązani do używania urządzenia, o którym mowa w ust. 3 i 3a lub w art. 16l ust. 1, zgodnie z jego przeznaczeniem.

4c33)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

Właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu są obowiązani wyposażyć pojazd samochodowy w prawidłowo funkcjonujący zewnętrzny system lokalizacyjny, albo prawidłowo funkcjonujące urządzenie pokładowe albo urządzenie mobilne wraz z oprogramowaniem i zapewnić przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych z tego urządzenia, przez okres przejazdu po drogach, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6.

5.

Urządzenia, o których mowa w ust. 3, mogą być również wykorzystywane do innych celów w transporcie drogowym, pod warunkiem że nie prowadzi to do dodatkowych obciążeń użytkowników lub stworzenia dyskryminacji między nimi. Urządzenia mogą być połączone z zainstalowanym w pojeździe samochodowym tachografem.

1.

W celu uiszczania opłaty elektronicznej z wykorzystaniem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu jest obowiązany dokonać rejestracji w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną. Rejestracji nie dokonuje się w przypadku uiszczania opłaty elektronicznej z wykorzystaniem usługi EETS.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane:

3.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony przez Szefa KAS w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.

4.

Szef KAS jest administratorem danych, w tym danych osobowych, przetwarzanych w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.

5.

Właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu, dokonując rejestracji, o której mowa w ust. 1, podaje:

6.

Dokonując rejestracji, o której mowa w ust. 1, właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu podaje dane, o których mowa w ust. 5 pkt 3, jeżeli dane te nie zostały zgłoszone do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, lub Centralnego Rejestru Danych Podatkowych, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

7.

Dokonując rejestracji, o której mowa w ust. 1, właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu dołącza:

8.

Dokonując rejestracji, o której mowa w ust. 1, właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu rejestruje urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3a, i uzyskuje numer referencyjny dla każdego zarejestrowanego urządzenia.

9.

Dokonanie rejestracji, o której mowa w ust. 1, wymaga uwierzytelnienia.

10.

Właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu jest obowiązany aktualizować dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie, nie później niż przed rozpoczęciem przejazdu po drogach, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust.

6.

1140)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

W razie stwierdzenia, że podane dane, o których mowa w ust. 5, wpływające na wysokość opłaty elektronicznej są niezgodne ze stanem faktycznym lub nie są potwierdzone w złożonych dokumentach, Szef KAS usuwa zawarte w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną dane, o których mowa w ust. 5 pkt 3 lit. b, c i f.

12.

W przypadku, o którym mowa w ust. 11, opłatę elektroniczną nalicza się według najwyższej stawki określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6.

13.

Szef KAS zawiadamia bez zbędnej zwłoki, za pośrednictwem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu o usunięciu danych, o których mowa w ust. 11.

14.

Na usunięcie danych, o którym mowa w ust. 11, właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu może wnieść sprzeciw do Szefa KAS, w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 13. W przypadku uwzględnienia sprzeciwu przepisu ust. 12 nie stosuje się.

15.

W przypadku gdy urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3a, nie zapewniają prawidłowego przekazywania danych geolokalizacyjnych, urządzenia te są wykreślane z rejestru, o którym mowa w ust. 1.

16.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15, właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu jest informowany o wykreśleniu urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3a, za pośrednictwem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.

17.

Dane:

18.

Szef KAS dokonuje weryfikacji danych geolokalizacyjnych nie rzadziej niż raz na 3 miesiące, usuwając zbędne dane.

19.

Rejestracji, o której mowa w ust. 1, dokonuje również korzystający z dróg, który nie jest właścicielem, posiadaczem albo użytkownikiem pojazdu. Do korzystającego z dróg, który nie jest właścicielem, posiadaczem albo użytkownikiem pojazdu, przepisy:

20.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób uwierzytelniania korzystającego z dróg publicznych, uwzględniając potrzebę zapewnienia przekazywania prawidłowych danych do rejestru, o którym mowa w ust. 1.

Art. 13ib34)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..

1.

Korzystający z dróg publicznych jest obowiązany przed rozpoczęciem przejazdu po drogach, o których mowa w art. 13ha ust. 1, uzupełnić rejestr, o którym mowa w art. 13ia ust.

1, o:

2.

Korzystający z dróg publicznych jest obowiązany niezwłocznie aktualizować dane, o których mowa w ust. 1.

3.

Korzystający z dróg publicznych jest obowiązany, po uzupełnieniu rejestru, o którym mowa w art. 13ia ust. 1, przekazać numer referencyjny, o którym mowa w art. 13ia ust.

8, kierującemu pojazdem samochodowym.

4.

W przypadku nieotrzymania numeru referencyjnego, o którym mowa w art. 13ia ust. 8, kierujący pojazdem samochodowym odmawia przejazdu.

Art. 13iba44)Dodany przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

1.

Przedsiębiorca, zwany dalej „dostawcą kart flotowych”, w imieniu właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu, może:

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu, uiszczający opłatę elektroniczną lub wnoszący opłatę za przejazd autostradą, pobieraną przez Szefa KAS, w trybie płatności okresowej z zabezpieczeniem, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5, nie wnosi zabezpieczenia, o którym mowa w art.

13ia ust. 5 pkt 4. Dostawca kart flotowych odpowiada za nieuiszczenie opłaty elektronicznej lub niewniesienie opłaty za przejazd autostradą przez właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu, w trybie płatności okresowej z zabezpieczeniem.

3.

W przypadku nieterminowego uiszczenia opłaty elektronicznej przez dostawcę kart flotowych pobiera się odsetki w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dostawca kart flotowych jest zobowiązany do niezwłocznego dostarczenia na żądanie Szefa KAS dowodów potwierdzających zawarcie umowy z właścicielem, posiadaczem albo użytkownikiem pojazdu w tym zakresie.

5.

Wykonywanie usług, o których mowa w ust. 1, wymaga zawarcia umowy z Szefem KAS.

6.

Szef KAS zawiera umowę z dostawcą kart flotowych, o ile ten dostawca:

7.

Umowa, o której mowa w ust. 6, określa w szczególności:

8.

Za wykonywanie usług, o których mowa w ust. 1, dostawca kart flotowych pobiera prowizję.

Prowizja nie może przekroczyć 1,5% wartości wniesionych opłat.

9.

Dostawca kart flotowych przekazuje w czasie rzeczywistym, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego zintegrowanego z Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, Szefowi KAS informację o zakończeniu świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, na rzecz właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, przed rozpoczęciem przejazdu właściciel, posiadacz albo użytkownik pojazdu uzupełnia w rejestrze, o którym mowa w art. 13ia ust. 1, dane wskazane w art. 13ia ust. 5 pkt 4.

1145)Wejdzie w życie z dniem 2 sierpnia 2021 r..

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość prowizji, o której mowa w ust. 8, mając na względzie przewidywane koszty ponoszone przez dostawców kart flotowych.

Art. 13ibb44)Dodany przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..

1.

Dostawca kart flotowych jest obowiązany ustanowić zabezpieczenie należności z tytułu opłaty elektronicznej oraz opłat za przejazd autostradą.

2.

Zabezpieczenie ustanawia się tak, aby umożliwiało Szefowi KAS bezwarunkowe, natychmiastowe, pełne i nieodwołalne ściągnięcie należnej opłaty wraz z odsetkami.

3.

Zabezpieczenie może być ustanawiane w jednej lub w kilku następujących formach: