Rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania… – tekst jednolity 2019

Czego dotyczy ten akt?

Niniejsze obwieszczenie ogłasza jednolity tekst rozporządzenia Ministra Środowiska, które określa standardy emisji gazów i pyłów do powietrza dla różnych instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń do spalania lub współspalania odpadów. Ma ono na celu ograniczenie zanieczyszczenia środowiska.

Kogo dotyczy: Prowadzących instalacje, źródła spalania paliw oraz użytkowników urządzeń spalania lub współspalania odpadów; Organy właściwe do wydania pozwoleń (zintegrowanych lub na wprowadzanie gazów/pyłów do powietrza), wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska oraz ministra właściwego do spraw środowiska.

Najważniejsze informacje

Państwo: Polska
Dziedzina prawa: Prawo energetyczne i sektorów sieciowych
Paragrafy: 44
Źródło: api.sejm.gov.pl
Tekst pobrano: 2026-06-17
Wyjaśnienie zaktualizowano: 2026-07-07

Co reguluje ten akt?

Rodzaje instalacji i źródeł spalania paliw, dla których określa się standardy emisyjne.
Standardy emisyjne dla instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów.
Warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzymane, w tym stopień odsiarczania, oraz sposób sprawdzania ich dotrzymywania.
Zasady dotyczące odstępstw od standardów emisyjnych, warunki ich stosowania, a także postępowanie w przypadku zakłóceń w pracy urządzeń ochronnych.

Kogo dotyczy ten akt?

Prowadzących instalacje, źródła spalania paliw oraz użytkowników urządzeń spalania lub współspalania odpadów.
Organy właściwe do wydania pozwoleń (zintegrowanych lub na wprowadzanie gazów/pyłów do powietrza), wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska oraz ministra właściwego do spraw środowiska.

Jakie są kluczowe punkty?

Rozporządzenie określa standardy emisyjne dla różnych typów źródeł, w tym dużych i średnich źródeł istniejących, zróżnicowanych w zależności od daty wydania pozwolenia na budowę lub oddania do użytkowania (np. przed 1 lipca 1987 r., po 30 czerwca 1987 r., po 26 listopada 2002 r.).
Wprowadza definicje kluczowych pojęć, takich jak biomasa (z wyłączeniem drewna zanieczyszczonego impregnatami), komin, moc cieplna, olej napędowy, pył, paliwo, rozruch i wyłączanie.
Wymaga przekazywania informacji o niedotrzymaniu standardów emisyjnych oraz o działaniach zmierzających do ograniczenia emisji.
Zawiera szczegółowe załączniki określające standardy emisyjne dla różnych kategorii źródeł, w tym dla instalacji przetwarzania azbestu, produkcji dwutlenku tytanu oraz instalacji używających rozpuszczalników organicznych.

Prawo energetyczne i sektorów sieciowych

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja 2026 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać…

Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 18 maja 2026 r. w sprawie wymagań jakościowych, metod badań jakości…

Postanowienie o odznaczeniu z dnia 7 czerwca 1947 r. za zasługi w dziele odbudowy Elektrowni Warszawskiej

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 maja 2026 r. w sprawie sposobu udzielania dostępu do aplikacji SRPP

Ustawa o Polskim Bonie Turystycznym – tekst jednolity 2026

PL:legislativa:DU/2026/667

Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 maja 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie studiów

Rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie udzielania pomocy inwestycyjnej na propagowanie…

Prawo energetyczne i sektorów sieciowych

Tekst ustawy

Spis treści (44)

§ 2 W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i nie
§ 3
§ 1 Rozporządzenie określa:
§ 4
§ 5 Standardy emisyjne określa się dla źródeł spalania paliw o nominalnej
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
§ 12
§ 13
§ 14
§ 15 Informacje i dane, o których mowa w:
§ 16
§ 17
§ 18 Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń spalania odpadów określa
§ 19
§ 20
§ 21
§ 22
§ 23 Standardy emisyjne określa się dla instalacji przetwarzania azbestu lu
§ 24
§ 25
§ 26 Standardy emisyjne określa się dla instalacji do produkcji dwutlenku t
§ 27 Standard emisyjny pyłu wynosi:
§ 28
§ 29 W przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji do produkcji dwutlenku tyt
§ 30
§ 31 Standardy emisyjne określa się dla instalacji, w których są używane ro
§ 32 Standardy emisyjne LZO określa załącznik nr 10 do rozporządzenia, przy
§ 33
§ 34
§ 35
§ 36
§ 37 Przepisów § 32 pkt 1 nie stosuje się do instalacji, w których prowadzi
§ 38
§ 39
§ 40 W przypadku gdy substancje lub mieszaniny zostaną z uwagi na zawartość
§ 41
§ 42
§ 43 Traci moc rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2014 r
§ 44

Obwieszczenie Ministra Środowiskaz dnia 12 sierpnia 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów

Rozdział 1 - przepisy ogólne

Rozdział 2 - Źródła spalania paliw

Rozdział 3 - instalacje i urządzenia spalania lub współspalania odpadów

Rozdział 4 - instalacje przetwarzania azbestu lub produktów zawierających azbest

Rozdział 5 - instalacje do produkcji dwutlenku tytanu

Rozdział 6 - instalacje, w których są używane rozpuszczalniki organiczne

Rozdział 7 - przepisy przejściowe i końcowe

Załącznik nr 1 - Standardy emisyjne dla dużych źródeł będących źródłami istniejącymi Załącznik nr 2 - Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, dla których pierwsze pozwolenie na budowę albo odpowiednik takiego pozwolenia wydano przed dniem 1 lipca 1987 r.

Załącznik nr 3 - Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, dla których pierwsze pozwolenie na budowę wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., jeżeli wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed dniem 27 listopada 2002 r., i które zostały oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

Załącznik nr 4 - Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, dla których wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożono po dniu 26 listopada 2002 r. lub które zostały oddane do użytkowania po dniu 27 listopada 2003 r., oraz dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, w których po dniu 27 listopada 2003 r. dokonano istotnej zmiany instalacji, o której mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

-prawo ochrony środowiska Załącznik nr 5 - Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami nowymi oraz dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, które zostały oddane do użytkowania przed dniem 29 marca 1990 r., dla których prowadzący takie źródła zobowiązali się w pisemnej deklaracji, złożonej organowi właściwemu do wydania pozwolenia do dnia 30 czerwca 2004 r., że źródła będą użytkowane nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas ich użytkowania w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r., a jeżeli deklaracja dotyczyła części źródła - to dla tych części eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r.

Załącznik nr 6 - Standardy emisyjne dla dużych źródeł będących źródłami nowymi, dla dużych źródeł będących źródłami istniejącymi, które zostały oddane do użytkowania przed dniem 29 marca 1990 r., dla których prowadzący takie źródła zobowiązali się w pisemnej deklaracji, złożonej organowi właściwemu do wydania pozwolenia do dnia 30 czerwca 2004 r., że źródła będą użytkowane nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas ich użytkowania w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r., a jeżeli deklaracja dotyczyła części źródła

-to dla tych części eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r. oraz dla źródeł, o których mowa w art. 146a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - prawo ochrony środowiska, eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2023 r. lub po wykorzystaniu limitu czasu użytkowania odpowiednio 17 500 albo 32 000 godzin, mimo złożenia przez prowadzących takie źródła pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 146a ust. 1 tej ustawy Załącznik nr 7 - Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń spalania odpadów, dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów, w przypadku gdy moc cieplna ze spalania odpadów niebezpiecznych przekracza 40% nominalnej mocy cieplnej instalacji albo urządzenia, dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów, w przypadku gdy współspalanie odpadów odbywa się w taki sposób, że głównym celem instalacji albo urządzenia nie jest wytwarzanie energii lub innych produktów, ale termiczne przekształcanie odpadów, oraz dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów, w przypadku współspalania niepoddanych przeróbce zmieszanych odpadów komunalnych, z wyjątkiem odpadów innych niż niebezpieczne określonych w przepisach o klasyfikacji odpadów jako odpady o kodach 20 011 20 02 Załącznik nr 8 - Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów Załącznik nr 9 - Procesy prowadzone w instalacjach, w których są używane rozpuszczalniki organiczne, dla których określa się standardy emisyjne Załącznik nr 10 - Standardy emisyjne LZO Załącznik nr 12 - Warunek planu obniżenia emisji Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. poz. 680), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 17 października 2018 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. poz. 2097).

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 października 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. poz. 2097), które stanowią: „

§ 2W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i niezakończonych

decyzją ostateczną stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

§ 3

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” .

Załącznik - Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów1)Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej - środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. poz. 96).

2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu (Dz. Urz. WE L 85 z 28.03.1987, str. 40 - Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 269, Dz. Urz. WE L 377 z 31.12.1991, str. 48 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str.

10, Dz. Urz. WE C 241 z 29.08.1994, str. 1 i Dz. Urz. WE L 122 z 16.05.2003, str.

36 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 1, t. 4, str. 335); 2) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz. Urz.

UE L 334 z 17.12.2010, str. 17 i Dz. Urz. UE L 158 z 19.06.2012, str. 25); 3) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Dz. Urz. UE L 313 z 28.11.2015, str. 1).

Na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1396, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1403, 1495, 1501, 1527, 1579, 1680 i 1712.) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

przepisy ogólne

§ 1Rozporządzenie określa:

1)rodzaje instalacji, dla których określa się standardy emisyjne w zakresie wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza;

2)rodzaje źródeł spalania paliw, dla których określa się standardy emisyjne w zakresie wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza;

3)standardy emisyjne w zakresie wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza dla instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów;

4)dla niektórych z rodzajów instalacji i źródeł spalania paliw oraz dla urządzeń spalania lub współspalania odpadów: a) warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzymane, w tym stopień odsiarczania, lub b) sposób sprawdzania dotrzymywania standardów emisyjnych, lub c) stałe lub przejściowe odstępstwa od standardów emisyjnych, lub d) warunki odstępstw, granice odstępstw lub warunki zastosowania planu obniżenia emisji, lub e) sposoby postępowania w przypadku zakłóceń w pracy urządzeń ochronnych ograniczających emisję, lub f) przypadki, w których jest wymagane wstrzymanie podawania odpadów do spalania lub współspalania lub zatrzymanie instalacji i urządzenia spalania lub współspalania odpadów, lub g) wymagania lub ograniczenia w zakresie stosowania paliw, surowców lub materiałów, w tym substancji lub mieszanin, o określonych właściwościach, cechach lub parametrach, lub h) wymagania w zakresie stosowania określonych rozwiązań technicznych zapewniających ograniczanie emisji, lub i) przypadki, w których prowadzący instalacje lub użytkownik urządzenia spalania lub współspalania odpadów przekazuje organowi właściwemu do wydania pozwolenia, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska lub ministrowi właściwemu do spraw środowiska: - informacje o niedotrzymaniu standardów emisyjnych oraz o odstępstwach od standardów emisyjnych, - informacje lub dane dotyczące warunków lub wielkości emisji, a także działań zmierzających do ograniczenia emisji, w tym realizacji planu obniżenia emisji, lub j) termin i formę przekazania informacji lub danych, o których mowa w lit. i.

§ 2Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1)biomasie - rozumie się przez to produkty składające się z substancji roślinnych pochodzących z rolnictwa lub leśnictwa, które mogą być wykorzystywane jako paliwo w celu odzyskania zawartej w nich energii, oraz następujące rodzaje odpadów: a) odpady roślinne z rolnictwa i leśnictwa, b) odpady roślinne z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwarzaną energię cieplną, c) włókniste odpady roślinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, jeżeli odpady te są spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana, d) odpady korka, e) odpady drewna, z wyjątkiem odpadów drewna zanieczyszczonego impregnatami lub powłokami ochronnymi, które mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w skład których wchodzą w szczególności odpady drewna pochodzącego z budowy, remontów i rozbiórki obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej;

2)kominie - rozumie się przez to strukturę zawierającą jeden lub więcej przewodów kominowych służących do wprowadzania gazów odlotowych do powietrza;

3)mocy cieplnej - rozumie się przez to ilość energii wprowadzanej w paliwie do źródła spalania paliw, instalacji albo urządzenia w jednostce czasu;

4)oleju napędowym - rozumie się przez to: a) ropopochodne paliwo ciekłe objęte kodem CN 2710 19 25, 2710 19 29, 2710 19 47, 2710 19 48, 2710 20 17 lub 2710 20 19 lub b) ropopochodne paliwo ciekłe, którego mniej niż 65% objętości, włączając straty, destyluje w temperaturze 250°C i którego co najmniej 85% objętości, włączając straty, destyluje w temperaturze 350°C przy zastosowaniu standardowej metody badania destylacji produktów naftowych ASTM D86;

5)organie właściwym do wydania pozwolenia - rozumie się przez to organ właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza;

6)paliwie - rozumie się przez to palną substancję stałą, ciekłą lub gazową;

7)pyle - rozumie się przez to cząstki o dowolnym kształcie, strukturze i gęstości, rozproszone w fazie gazowej w warunkach punktu pobierania próbki, które mogą zostać zebrane przez filtrację w określonych warunkach po reprezentatywnym pobraniu próbek gazu do analizy i które pozostają w górnej części filtra i na filtrze po suszeniu w określonych warunkach;

8)rozruchu i wyłączaniu - rozumie się przez to działania prowadzone w trybie przewidzianym w tej części instrukcji obsługi źródła spalania paliw, instalacji albo urządzenia, która określa w szczególności warunki oraz odpowiednio czas rozruchu i wyłączania źródła spalania paliw, instalacji albo urządzenia; w przypadku źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW okresy rozruchu i wyłączania ustala się z uwzględnieniem decyzji wykonawczej Komisji z dnia 7 maja 2012 r. dotyczącej określania okresów rozruchu i wyłączenia do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (Dz. Urz. UE L 123 z 09.05.2012, str. 44);

9)tlenkach azotu - rozumie się przez to tlenek azotu i dwutlenek azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu;

10)turbinie gazowej - rozumie się przez to wirujące urządzenie przetwarzające ciepło w energię mechaniczną (pracę), w skład którego wchodzą w szczególności: a) komora spalania, w której następuje utlenianie paliwa w celu podgrzania sprężonego czynnika roboczego, b) turbina, w której rozpręża się podgrzany czynnik, oddając energię wirnikowi, c) sprężarka.

§ 3

Strumień objętości gazów odlotowych wyraża się w metrach sześciennych gazów odlotowych na godzinę odniesionych do warunków umownych temperatury 273,15 K, ciśnienia 101,3 kPa, a w przypadku procesu spalania paliw oraz spalania lub współspalania odpadów w źródłach spalania paliw, instalacjach i urządzeniach, do których stosuje się przepisy rozdziału 2 i 3, odniesionych także do zawartości pary wodnej nie większej niż 5 g/kg gazów odlotowych (gazy suche), oznaczanych jako m3u/h.

Stężenie substancji w gazach odlotowych wyraża się w miligramach substancji na metr sześcienny gazów odlotowych odniesiony do warunków umownych temperatury 273,15 K, ciśnienia 101,3 kPa, a w przypadku procesu spalania paliw oraz spalania lub współspalania odpadów w źródłach spalania paliw, instalacjach i urządzeniach, do których stosuje się przepisy rozdziału 2 i 3, odniesiony także do gazu suchego, oznaczanych jako mg/m3u.

Stężenie substancji w gazach odlotowych z procesu spalania paliw oraz spalania lub współspalania odpadów sprowadza się do standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych i oblicza się według wzoru: \( E_1 = {{21 - O_1 } \over {21 - O_2 }} \times E_2 \) gdzie:

E1 - oznacza stężenie substancji w gazach odlotowych przy standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych, E2 - oznacza stężenie substancji w gazach odlotowych, zmierzone albo obliczone, O1 - oznacza standardową zawartość tlenu w gazach odlotowych, wyrażoną w procentach, O2 - oznacza zawartość tlenu w gazach odlotowych, wyrażoną w procentach, zmierzoną albo obliczoną.

W przypadku jednoczesnego spalania różnych paliw zawartość tlenu w gazach odlotowych, do której odnosi się wielkość emisji substancji, ustala się jako średnią ważoną obliczoną ze standardowych zawartości tlenu odpowiadających poszczególnym paliwom, przy czym wagami są te wielkości, które stanowią wagi przy obliczaniu średnich ważonych wielkości emisji substancji.

Rozdział 2

Źródła spalania paliw

§ 4

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1)paliwie dominującym - rozumie się przez to paliwo spalane w źródle wielopaliwowym, w którym są spalane pozostałości po destylacji i przetwarzaniu w procesie rafinacji ropy naftowej, na potrzeby zakładu, w którym jest prowadzony ten proces, i które posiada najwyższy standard emisyjny, a w przypadku kilku paliw mających ten sam standard emisyjny

-paliwo, w którym jest dostarczana największa część mocy do źródła wielopaliwowego;

2)paliwie rafineryjnym - rozumie się przez to stały, ciekły lub gazowy materiał palny uzyskany na etapach destylacji i konwersji w procesie rafinacji ropy naftowej, w tym rafineryjne paliwo gazowe, gaz syntezowy, oleje rafineryjne i koks naftowy;

3)silniku - rozumie się przez to silnik Diesla, silnik dwupaliwowy lub silnik gazowy;

4)silniku Diesla - rozumie się przez to silnik spalinowy o spalaniu wewnętrznym pracujący w cyklu Diesla i wykorzystujący zapłon samoczynny do spalania paliwa;

5)silniku dwupaliwowym - rozumie się przez to silnik spalinowy o spalaniu wewnętrznym wykorzystujący zapłon samoczynny i pracujący w cyklu Diesla przy spalaniu paliw ciekłych oraz w cyklu Otto przy spalaniu paliw gazowych;

6)silniku gazowym - rozumie się przez to silnik spalinowy o spalaniu wewnętrznym pracujący w cyklu Otto i wykorzystujący zapłon iskrowy lub, w przypadku silników dwupaliwowych, zapłon samoczynny do spalania paliwa;

7)źródle istniejącym - rozumie się przez to: a) w przypadku źródła spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW, ustalonej z uwzględnieniem pierwszej lub drugiej zasady łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „ustawą”, (dużego źródła) - źródło spalania paliw, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 7 stycznia 2013 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r., b) w przypadku źródła spalania paliw innego niż duże źródło, o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW (średniego źródła) - źródło spalania paliw oddane do użytkowania przed dniem 20 grudnia 2018 r., a w przypadku gdy pozwolenie na budowę źródła wydano przed dniem 19 grudnia 2017 r. - oddane do użytkowania nie później niż w dniu 20 grudnia 2018 r.;

8)źródle nowym - rozumie się przez to: a) w przypadku dużego źródła - źródło spalania paliw, dla którego pozwolenie na budowę wydano po dniu 6 stycznia 2013 r. lub które zostało oddane do użytkowania po dniu 7 stycznia 2014 r., b) w przypadku średniego źródła - źródło spalania paliw oddane do użytkowania po dniu 19 grudnia 2018 r., a w przypadku gdy pozwolenie na budowę źródła wydano po dniu 18 grudnia 2017 r. - oddane do użytkowania po dniu 20 grudnia 2018 r.;

9)źródle wielopaliwowym - rozumie się przez to źródło spalania paliw, w którym są spalane jednocześnie lub na przemian co najmniej dwa rodzaje paliw.

Przez źródło istniejące rozumie się także duże źródło oraz średnie źródło, dla których przed dniem 1 lipca 1987 r. zamiast pierwszego pozwolenia na budowę wydano odpowiednik takiego pozwolenia.

§ 5Standardy emisyjne określa się dla źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej

nie mniejszej niż 1 MW, zwanych dalej „źródłami”, innych niż:

1)źródła, w których produkty spalania są wykorzystywane bezpośrednio do ogrzewania, suszenia lub każdej innej obróbki przedmiotów lub materiałów;

2)źródła do oczyszczania gazów odlotowych przez spalanie, które nie są eksploatowane jako niezależne źródła;

3)źródła do regeneracji katalizatorów w krakowaniu katalitycznym;

4)źródła do konwersji siarkowodoru w siarkę;

5)reaktory używane w przemyśle chemicznym;

6)źródła do opalania baterii koksowniczych;

7)nagrzewnice Cowpera;

8)źródła stosowane do napędu pojazdu, statku lub statku powietrznego;

9)turbiny gazowe, silniki gazowe i silniki Diesla usytuowane na platformach morskich;

10)silniki Diesla o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW;

11)kotły odzysknicowe w instalacjach do produkcji masy celulozowej;

12)źródła, w których są spalane lub współspalane odpady stałe inne niż biomasa lub odpady płynne;

13)średnie źródła o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW eksploatowane na terenie gospodarstwa rolnego, w których jest spalany wyłącznie nieprzetworzony obornik pochodzący od drobiu, o którym mowa w art. 9 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.)4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3 i Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86.;

14)średnie źródła: a) w których gazowe produkty spalania są wykorzystywane bezpośrednio w gazowym ogrzewaniu pomieszczeń w celu poprawy warunków pracy, b) w których są spalane wyłącznie lub w połączeniu z innymi paliwami paliwa rafineryjne w celu wytwarzania energii w rafineriach ropy naftowej lub rafineriach gazu, c) stosowane w krematoriach.

§ 6

Standardy emisyjne dla dużych źródeł będących źródłami istniejącymi określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 7-9.

Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, dla których pierwsze pozwolenie na budowę albo odpowiednik takiego pozwolenia wydano przed dniem 1 lipca 1987 r., określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 8.

Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, dla których pierwsze pozwolenie na budowę wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., jeżeli wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed dniem 27 listopada 2002 r., i które zostały oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., określa załącznik nr 3 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 8.

Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi:

1)dla których wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożono po dniu 26 listopada 2002 r. lub które zostały oddane do użytkowania po dniu 27 listopada 2003 r.,

2)w których po dniu 27 listopada 2003 r. dokonano istotnej zmiany instalacji, o której mowa w art. 3 pkt 7 ustawy

-określa załącznik nr 4 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 8.

Standardy emisyjne dla:

1)średnich źródeł będących źródłami nowymi,

2)średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, które zostały oddane do użytkowania przed dniem 29 marca 1990 r., dla których prowadzący takie źródła zobowiązali się w pisemnej deklaracji, złożonej organowi właściwemu do wydania pozwolenia do dnia 30 czerwca 2004 r., że źródła będą użytkowane nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas ich użytkowania w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r., a jeżeli deklaracja dotyczyła części źródła - to dla tych części eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r.

-określa załącznik nr 5 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 7 i § 8.

Standardy emisyjne dla:

1)dużych źródeł będących źródłami nowymi,

2)dużych źródeł będących źródłami istniejącymi, które zostały oddane do użytkowania przed dniem 29 marca 1990 r., dla których prowadzący takie źródła zobowiązali się w pisemnej deklaracji, złożonej organowi właściwemu do wydania pozwolenia do dnia 30 czerwca 2004 r., że źródła będą użytkowane nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas ich użytkowania w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r., a jeżeli deklaracja dotyczyła części źródła - to dla tych części eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2015 r.,

3)źródeł, o których mowa w art. 146a ust. 1 ustawy, eksploatowanych po dniu 31 grudnia 2023 r. lub po wykorzystaniu limitu czasu użytkowania odpowiednio 17 500 godzin albo 32 000 godzin, mimo złożenia przez prowadzących takie źródła pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 146a ust. 1 ustawy

-określa załącznik nr 6 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 7 i § 8.

§ 7

Standardy emisyjne dla źródła, do którego stosuje się pierwszą, drugą albo trzecią zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 ustawy, stanowi średnia obliczona ze standardów emisyjnych dla każdej części źródła, ważona względem nominalnej mocy cieplnej tych części źródła.

Standardy emisyjne dla każdej części źródła, o którym mowa w ust. 1, stanowią standardy emisyjne, o których mowa w § 6, § 8 i § 9, odpowiadające całkowitej nominalnej mocy cieplnej źródła, o której mowa w art. 157a ust. 2 ustawy.

W przypadku źródła, do którego stosuje się pierwszą, drugą albo trzecią zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 ustawy, nominalnej mocy cieplnej źródła odpowiada całkowita nominalna moc cieplna tego źródła.

§ 8

Standardy emisyjne dla źródła wielopaliwowego, w którym są spalane jednocześnie co najmniej dwa rodzaje paliw, stanowi średnia obliczona ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6, odpowiadających poszczególnym paliwom i nominalnej mocy cieplnej źródła, ważona względem mocy cieplnej ze spalania tych paliw.

Standardy emisyjne dla źródła wielopaliwowego, w którym są spalane na przemian co najmniej dwa rodzaje paliw, stanowią standardy emisyjne, o których mowa w § 6, odpowiadające nominalnej mocy cieplnej źródła i spalanemu rodzajowi paliwa.

Standardy emisyjne dla źródła istniejącego, o którym mowa w § 6 ust. 1-4, będącego źródłem wielopaliwowym, w którym są spalane lub współspalane razem z innymi paliwami pozostałości z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zakładu, w którym jest prowadzony ten proces:

1)jeżeli moc cieplna ze spalania paliwa dominującego wynosi co najmniej 50% mocy cieplnej ze spalania wszystkich paliw - stanowią standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust.

1-4, odpowiadające temu paliwu i nominalnej mocy cieplnej źródła;

2)jeżeli moc cieplna ze spalania paliwa dominującego wynosi mniej niż 50% mocy cieplnej ze spalania wszystkich paliw - ustala się w następujący sposób: a) od dwukrotnej najwyższej wartości standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6 ust. 1-4, ze spalania jednego z tych paliw odejmuje się wartość najniższą standardu emisyjnego, następnie różnicę tę mnoży się przez moc cieplną ze spalania paliwa z najwyższym standardem emisyjnym, a jeżeli są spalane dwa paliwa z najwyższym standardem emisyjnym, różnicę tę mnoży się przez wyższą moc cieplną ze spalania tych dwóch paliw, b) standard emisyjny, o którym mowa w § 6 ust. 1-4, ze spalania paliw, poza paliwem z najwyższym standardem emisyjnym dla źródła, mnoży się przez moc cieplną z ich spalania, c) sumę wartości ustalonych w sposób, o którym mowa w lit. a i b, dzieli się przez moc cieplną ze spalania wszystkich paliw.

W przypadku źródeł istniejących, o których mowa w § 6 ust. 1-4, będących źródłami wielopaliwowymi, z wyjątkiem turbin gazowych i silników, zamiast standardów emisyjnych określonych zgodnie z ust. 1 i 3 mogą być stosowane następujące standardy emisyjne dwutlenku siarki:

1)1000 mg/m3u, uśrednione dla źródeł wielopaliwowych, w których razem z innymi paliwami są spalane pozostałości z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zakładu, w którym jest prowadzony ten proces - dla źródeł, dla których pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostały oddane do użytkowania nie później niż do dnia 27 listopada 2003 r.;

2)600 mg/m3u, uśrednione dla źródeł wielopaliwowych, w których razem z innymi paliwami są spalane pozostałości z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zakładu, w którym jest prowadzony ten proces - dla źródeł innych niż określone w pkt 1.

W przypadku źródła wielopaliwowego, do którego stosuje się pierwszą, drugą albo trzecią zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 ustawy, standardy emisyjne, o których mowa w ust. 1-3, ustala się dla każdego paliwa z uwzględnieniem całkowitej nominalnej mocy cieplnej źródła.

§ 9

W przypadku rozbudowy dużego źródła oraz w przypadku źródła, które po rozbudowie stanie się dużym źródłem, jeżeli rozbudowa źródła istniejącego nastąpiła po dniu 31 grudnia 2015 r. albo rozbudowa dotyczy źródła nowego, standardy emisyjne dla dobudowanej części źródła stanowią standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 6, odpowiadające nominalnej mocy cieplnej źródła po rozbudowie.

W przypadku wprowadzenia po dniu 31 grudnia 2015 r. w dużym źródle będącym źródłem istniejącym lub w części takiego źródła zmiany mogącej mieć negatywny wpływ na środowisko, standardy emisyjne ze zmienionego źródła istniejącego lub ze zmienionej części takiego źródła stanowią standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 6, odpowiadające nominalnej mocy cieplnej źródła po zmianie.

§ 10

Dopuszcza się odstępstwo od standardu emisyjnego dwutlenku siarki dla źródła, w którym w normalnych warunkach użytkowania jest spalane paliwo o małej zawartości siarki, w przypadku wystąpienia ograniczeń w dostawach tego paliwa. Odstępstwo polega na zwiększeniu standardu emisyjnego dwutlenku siarki dla źródła o 50%, nie dłużej niż 6 miesięcy w roku kalendarzowym.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do następujących źródeł szczytowych:

1)dużego źródła będącego źródłem istniejącym, w którym jest spalane paliwo stałe lub ciekłe, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.;

2)średniego źródła będącego źródłem nowym;

3)od dnia 1 stycznia 2025 r. - średniego źródła będącego źródłem istniejącym o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW;

4)od dnia 1 stycznia 2030 r. - średniego źródła będącego źródłem istniejącym o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW.

Przez źródło szczytowe rozumie się:

1)duże źródło, którego czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca z pięciu lat, wynosi nie więcej niż 1500 godzin;

2)średnie źródło będące źródłem nowym, którego czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca z trzech lat, wynosi nie więcej niż 500 godzin;

3)średnie źródło będące źródłem istniejącym o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW, którego czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca z pięciu lat, wynosi: a) do dnia 31 grudnia 2024 r. - nie więcej niż 1500 godzin, b) od dnia 1 stycznia 2025 r. - nie więcej niż 500 godzin, a jeżeli jest to źródło służące wyłącznie do wytwarzania ciepła w razie wystąpienia nadzwyczajnie niskich temperatur, nie więcej niż 1000 godzin;

4)średnie źródło będące źródłem istniejącym o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW, którego czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca z pięciu lat, wynosi: a) do dnia 31 grudnia 2029 r. - nie więcej niż 1500 godzin, b) od dnia 1 stycznia 2030 r. - nie więcej niż 500 godzin, a jeżeli jest to źródło służące wyłącznie do wytwarzania ciepła w razie wystąpienia nadzwyczajnie niskich temperatur, nie więcej niż 1000 godzin.

W przypadku źródła, do którego stosuje się pierwszą, drugą albo trzecią zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się także do części dużego źródła i średniego źródła, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, odprowadzającej gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, której czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca odpowiednio z pięciu lat albo z trzech lat, wynosi nie więcej niż odpowiednio 1500 godzin albo 500 godzin.

Jeżeli źródło w czasie eksploatacji zostanie przestawione na warunki pracy źródła szczytowego, dla którego czas użytkowania w roku kalendarzowym będzie ograniczony do limitu czasu użytkowania określonego w ust. 3, w pierwszych latach jego eksploatacji w tych warunkach roczny limit czasu użytkowania nie jest sprawdzany przez liczenie średniej kroczącej z czasów użytkowania źródła w poszczególnych latach, lecz w sposób następujący:

1)w drugim roku eksploatacji źródła jako źródła szczytowego - na podstawie czasu użytkowania w roku poprzednim;

2)w trzecim roku eksploatacji źródła jako źródła szczytowego - na podstawie średniej arytmetycznej z czasów użytkowania w dwóch poprzednich latach;

3)w czwartym roku eksploatacji źródła jako źródła szczytowego - na podstawie średniej arytmetycznej z czasów użytkowania w trzech poprzednich latach;

4)w piątym roku eksploatacji źródła jako źródła szczytowego - na podstawie odpowiednio średniej arytmetycznej z czasów użytkowania w czterech albo w trzech poprzednich latach;

5)w szóstym roku eksploatacji źródła jako źródła szczytowego i w latach następnych - na podstawie odpowiednio średniej kroczącej z pięciu lat albo z trzech lat.

Przepisy ust. 5 stosuje się odpowiednio do źródła szczytowego, o którym mowa w ust.

3 pkt 3, którego czas użytkowania w roku kalendarzowym zostanie zmniejszony z wartości określonej w ust. 3 pkt 3 lit. a do wartości określonej w ust. 3 pkt 3 lit. b, oraz do źródła szczytowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, którego czas użytkowania w roku kalendarzowym zostanie zmniejszony z wartości określonej w ust. 3 pkt 4 lit. a do wartości określonej w ust. 3 pkt 4 lit. b.

Dopuszcza się odstępstwo od standardów emisyjnych dla źródła, w którym w normalnych warunkach użytkowania jest spalane wyłącznie paliwo gazowe, w przypadku wystąpienia nagłej przerwy w dostawie tego paliwa i spalania w tym źródle paliw innych niż gazowe, jeżeli spalanie tych paliw wymagałoby stosowania urządzeń ograniczających emisję.

Odstępstwo od standardów emisyjnych określonych dla tych paliw i źródła polega na zwiększeniu tych standardów o 100%, nie dłużej niż 10 dni w roku kalendarzowym.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 7, prowadzący źródło przekazuje informację organowi właściwemu do wydania pozwolenia, a jeżeli jest to źródło wymagające zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy - ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w ciągu 24 godzin od chwili wystąpienia ograniczeń w dostawach paliwa o małej zawartości siarki albo nagłej przerwy w dostawie paliwa gazowego.

§ 11

W przypadku źródła szczytowego będącego średnim źródłem, o którym mowa w § 10 ust.

3 pkt 2, nie stosuje się przepisu § 6 ust. 5 pkt 1. Jeżeli jest to źródło opalane paliwem stałym, to stosuje się do niego standard emisyjny pyłu, który wynosi 100 mg/m3u.

W przypadku źródła szczytowego będącego średnim źródłem, o którym mowa w § 10 ust.

3 pkt 3 lit. b, od dnia 1 stycznia 2025 r. stosuje się standardy emisyjne obowiązujące dla tego źródła w dniu 31 grudnia 2024 r.

W przypadku źródła szczytowego będącego średnim źródłem, o którym mowa w § 10 ust.

3 pkt 4 lit. b, od dnia 1 stycznia 2030 r. stosuje się standardy emisyjne obowiązujące dla tego źródła w dniu 31 grudnia 2029 r.

§ 12

Standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 6, nie stosuje się do turbin gazowych i silników gazowych eksploatowanych awaryjnie, których czas użytkowania w roku kalendarzowym wynosi mniej niż 500 godzin.

Prowadzący źródło, o którym mowa w ust. 1, przedkłada co roku organowi właściwemu do wydania pozwolenia, w terminie 2 miesięcy od zakończenia roku kalendarzowego, dane dotyczące czasu użytkowania źródła w poprzednim roku kalendarzowym.

§ 13

Standardy emisyjne uznaje się za dotrzymane, jeżeli:

1)dla źródeł, do których nie stosuje się pierwszej albo trzeciej zasady łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy, odprowadzających gazy odlotowe do powietrza przez wspólny komin - stężenie substancji w gazach odlotowych we wspólnym kominie lub średnie stężenie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych z różnych źródeł do wspólnego komina ważone względem mocy cieplnej nie przekroczy średniej obliczonej ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 2-4, dla źródeł pracujących w tym samym czasie, ważonej względem ich nominalnej mocy cieplnej;

2)dla źródła, do którego stosuje się pierwszą albo trzecią zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy - stężenie substancji w gazach odlotowych we wspólnym kominie lub średnie stężenie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych z różnych części źródła do wspólnego komina ważone względem mocy cieplnej nie przekroczy średniej obliczonej ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1, 5 albo 6, dla części źródła pracujących w tym samym czasie, ważonej względem ich nominalnej mocy cieplnej.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1)źródeł, do których stosuje się drugą albo trzecią zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy, odprowadzających gazy odlotowe do powietrza przez różne kominy;

2)gdy jednym kominem są odprowadzane do powietrza gazy odlotowe ze średnich źródeł, do których ma zastosowanie trzecia zasada łączenia, o której mowa w art. 157a ust.

2 pkt 3 ustawy, i takich, do których ta zasada nie ma zastosowania.

W przypadku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji standard emisyjny uznaje się za dotrzymany, jeżeli - w odniesieniu do czasu użytkowania źródła w roku kalendarzowym - są spełnione jednocześnie następujące warunki:

1)żadna z zatwierdzonych średnich miesięcznych wartości stężeń substancji nie przekracza standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 6;

2)żadna z zatwierdzonych średnich dobowych wartości stężeń substancji nie przekracza 110% standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 6;

3)w przypadku źródeł składających się wyłącznie z kotłów, w których jest spalany węgiel, o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 50 MW, żadna z zatwierdzonych średnich dobowych wartości stężeń substancji nie przekracza 150% standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 6;

4)95% wszystkich zatwierdzonych średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji w ciągu roku kalendarzowego nie przekracza 200% standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 6.

Zatwierdzone średnie wartości stężeń substancji, o których mowa w ust. 3, ustala się w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy.

W przypadku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji w trakcie pracy źródła lub części źródła, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, standard emisyjny uznaje się za dotrzymany, jeżeli są spełnione warunki określone w ust. 3, z tym że wielkościami, które nie mogą być przekroczone, są odpowiednio:

1)średnia obliczona ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 6, ważona względem nominalnej mocy cieplnej części tego źródła;

2)110%, 150% lub 200% średniej, o której mowa w pkt 1.

W przypadku wystąpienia przerw w prowadzeniu ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji, warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzymane, określone w ust. 3 i 5, sprawdza się, przyjmując za wymienione w tych przepisach średnie wielkości emisji substancji w okresach tych przerw średnie wielkości emisji substancji w okresie poprzedzającym przerwę równym okresowi przerwy lub wielkości emisji substancji wyznaczone innymi metodami określonymi w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo w pozwoleniu zintegrowanym.

Średnie wartości stężeń substancji, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, oblicza się z jednogodzinnych średnich wartości stężeń substancji, z tym że w obliczeniach nie uwzględnia się okresów rozruchu i wyłączania źródła oraz okresów pracy źródła z niesprawnymi urządzeniami ochronnymi ograniczającymi emisję i przerw w dostawach odpowiedniej jakości i rodzaju paliwa, o których mowa w § 10 ust. 1 i 7 oraz w § 14 ust. 2 i 3.

Przepisy ust. 3-7 stosuje się do źródeł, o których mowa w § 5 pkt 10 i 11, oraz do turbin gazowych, dla których nie określa się standardów emisyjnych, jeżeli dopuszczalne wielkości emisji w warunkach ich normalnego funkcjonowania zostały wyrażone w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo w pozwoleniu zintegrowanym w mg/m3u,z tym że jako standardy emisyjne przyjmuje się określone w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo w pozwoleniu zintegrowanym dopuszczalne wielkości emisji w warunkach normalnego funkcjonowania tych źródeł i turbin gazowych.

Dla dużych źródeł, w których jest spalane lokalne paliwo stałe, w przypadku gdy zawartość siarki w tym paliwie nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 6, dotyczącego dwutlenku siarki, a prowadzący źródło przedłożył organowi właściwemu do wydania pozwolenia analizę zawierającą techniczne uzasadnienie niewykonalności dotrzymania standardu emisyjnego dwutlenku siarki, standard emisyjny tej substancji uznaje się za dotrzymany, jeżeli stopień odsiarczania wynosi co najmniej:

1)dla źródeł istniejących, dla których pierwsze pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia złożono przed tym dniem, i które zostały oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.: a) 80% - dla źródeł istniejących o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW i nie większej niż 100 MW, b) 90% - dla źródeł istniejących o nominalnej mocy cieplnej większej niż 100 MW i nie większej niż 300 MW, c) 96% - dla źródeł istniejących o nominalnej mocy cieplnej większej niż 300 MW, z tym że dla źródeł istniejących opalanych łupkiem bitumicznym minimalny stopień odsiarczania wynosi 95%;

2)dla źródeł istniejących innych niż wymienione w pkt 1: a) 92% - dla źródeł istniejących o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW i nie większej niż 300 MW, b) 96% - dla źródeł istniejących o nominalnej mocy cieplnej większej niż 300 MW;

3)dla źródeł nowych: a) 93% - dla źródeł nowych o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW i nie większej niż 300 MW, b) 97% - dla źródeł nowych o nominalnej mocy cieplnej większej niż 300 MW.

10.

W przypadku ustalania wymaganego stopnia odsiarczania dla dużych źródeł stosuje się pierwszą lub drugą zasadę łączenia, o których mowa w art. 157a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy.

11.

W przypadku prowadzenia okresowych pomiarów wielkości emisji substancji, standardy emisyjne uznaje się za dotrzymane, jeżeli średnie wartości uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczają tych standardów. W takim przypadku przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

12.

Wymagany stopień odsiarczania dla źródeł uznaje się za dotrzymany, jeżeli średni stopień odsiarczania odniesiony do miesiąca kalendarzowego nie przekracza wartości określonej w ust. 9. W takim przypadku przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

§ 14

W przypadku wystąpienia zakłóceń w pracy urządzeń ochronnych ograniczających emisję powodujących, że średnia dobowa wielkość emisji substancji przekracza standard emisyjny o więcej niż 30%, oraz braku możliwości przywrócenia normalnych warunków użytkowania źródła w ciągu 24 godzin, prowadzący źródło ogranicza lub wstrzymuje pracę źródła lub stosuje paliwo, którego spalanie nie spowoduje przekroczenia standardów emisyjnych o więcej niż 30%, oraz możliwie jak najszybciej, lecz nie później niż w ciągu 48 godzin od momentu wystąpienia zakłóceń, przekazuje informację o zakłóceniach wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

Łączny czas pracy źródła z niesprawnymi urządzeniami ochronnymi ograniczającymi emisję do powietrza nie może przekroczyć 120 godzin w ciągu każdego okresu dwunastomiesięcznego.

Dopuszcza się zwiększenie z 24 godzin i 120 godzin, o których mowa w ust. 1 i 2, ale nie więcej niż odpowiednio do 72 godzin i 300 godzin, w przypadkach uzasadnionych nadrzędną koniecznością utrzymania dostaw energii lub koniecznością zastąpienia źródła, w którym nastąpiło zakłócenie w pracy urządzeń ochronnych ograniczających emisję, przez inne źródło, którego użytkowanie spowodowałoby ogólny wzrost wielkości emisji substancji.

§ 15Informacje i dane, o których mowa w:

1)§ 10 ust. 8 oraz § 14 ust. 1, ze wskazaniem co najmniej rodzaju i lokalizacji źródła oraz prowadzącego źródło, rodzaju substancji, której standard emisyjny nie został dotrzymany, czasu wystąpienia zdarzenia i przewidywanego okresu jego trwania,

2)§ 12 ust. 2, ze wskazaniem rodzaju i lokalizacji źródła, prowadzącego źródło oraz czasu użytkowania źródła w roku kalendarzowym

-przekazuje się w formie pisemnej, w postaci papierowej albo elektronicznej.

§ 16

Gazy odlotowe ze źródeł wprowadza się do powietrza w sposób kontrolowany za pomocą komina o co najmniej jednym przewodzie kominowym, którego wysokość jest ustalana w taki sposób, aby chronić zdrowie ludzi oraz środowisko.

W przypadku gdy nie są dotrzymane standardy emisyjne, o których mowa w niniejszym rozdziale, stosuje się urządzenia ochronne ograniczające emisję.

Rozdział 3

instalacje i urządzenia spalania lub współspalania odpadów

§ 17

Standardy emisyjne określa się dla instalacji i urządzeń spalania lub współspalania odpadów innych niż instalacje i urządzenia:

1)w których są spalane lub współspalane wyłącznie następujące odpady: a) stanowiące biomasę, b) promieniotwórcze, c) zwłoki zwierzęce, które są unieszkodliwiane zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego), d) pochodzące z poszukiwań i eksploatacji zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego na platformach wydobywczych oraz spalane na tych platformach;

2)doświadczalne wykorzystywane do prac badawczo-rozwojowych, prac naukowych i prób mających na celu usprawnienie procesu spalania, przerabiających mniej niż 50 Mg odpadów rocznie;

3)do spalania gazów uzyskanych w wyniku zgazowania lub pirolizy odpadów, które są oczyszczone w takim stopniu, że przed spaleniem nie są już odpadami i ich spalanie nie może spowodować emisji większych niż w wyniku spalania gazu ziemnego.

Do będących źródłami instalacji spalania lub współspalania odpadów, w których są spalane lub współspalane:

1)odpady, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,

2)gazy, o których mowa w ust. 1 pkt 3

-przepisy rozdziału 2 stosuje się odpowiednio.

§ 18Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń spalania odpadów określa załącznik nr

7 do rozporządzenia.

§ 19

Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów, w przypadku:

1)gdy moc cieplna ze spalania odpadów niebezpiecznych przekracza 40% nominalnej mocy cieplnej instalacji albo urządzenia,

2)gdy współspalanie odpadów odbywa się w taki sposób, że głównym celem instalacji albo urządzenia nie jest wytwarzanie energii lub innych produktów, ale termiczne przekształcanie odpadów,

3)współspalania niepoddanych przeróbce zmieszanych odpadów komunalnych, z wyjątkiem odpadów innych niż niebezpieczne określonych w przepisach o klasyfikacji odpadów jako odpady o kodach 20 01 i 20 02

-określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

§ 20

Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń spalania odpadów uznaje się za dotrzymane, jeżeli w przypadku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji są spełnione jednocześnie następujące warunki:

1)średnie dobowe wartości stężeń pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenków azotu, a w przypadku tlenku węgla 97% średnich dobowych wartości stężeń w ciągu roku kalendarzowego, licząc od początku roku, nie przekraczają standardów emisyjnych tych substancji określonych, jako średnie dobowe, w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

2)średnie trzydziestominutowe wartości stężeń pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenków azotu nie przekraczają wartości A standardów emisyjnych tych substancji, określonych w załączniku nr 7 do rozporządzenia, lub 97% średnich trzydziestominutowych wartości stężeń tych substancji w ciągu roku kalendarzowego, licząc od początku roku, nie przekracza wartości B standardów emisyjnych tych substancji, określonych w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

3)średnie trzydziestominutowe wartości stężeń tlenku węgla nie przekraczają wartości A standardu emisyjnego tej substancji, określonego w załączniku nr 7 do rozporządzenia, lub 95% średnich dziesięciominutowych wartości stężeń tej substancji w ciągu 24 godzin nie przekracza wartości B standardu emisyjnego tej substancji, określonego w załączniku nr 7 do rozporządzenia; w przypadku instalacji i urządzeń spalania odpadów, w których temperatura gazu powstałego w procesie spalania wynosi co najmniej 1100°C przez co najmniej dwie sekundy, dla dokonania oceny średnich wartości dziesięciominutowych można zastosować okres siedmiodniowy.

Standardy emisyjne dla instalacji i urządzeń współspalania odpadów uznaje się za dotrzymane, jeżeli w przypadku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji średnie dobowe wartości stężeń pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki, tlenków azotu oraz tlenku węgla nie przekraczają standardów emisyjnych ustalonych w sposób określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

W przypadku instalacji i urządzeń współspalania odpadów, dla których standardy emisyjne określa załącznik nr 7 do rozporządzenia, przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1-3, średnie wartości stężeń w okresie pomiarowym ustalonym dla metali ciężkich oraz dioksyn i furanów nie mogą także przekraczać standardów emisyjnych określonych odpowiednio w załącznikach nr 7 i 8 do rozporządzenia.

Dokonując oceny dotrzymywania warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie uwzględnia się:

1)okresów rozruchu i wyłączania instalacji albo urządzeń, o ile w trakcie ich trwania nie są spalane odpady;

2)wpływających na zwiększenie emisji substancji zakłóceń w pracy urządzeń ochronnych ograniczających emisję do 60 godzin w roku kalendarzowym, licząc od początku roku.

W przypadku wystąpienia przerw w prowadzeniu ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji, przy sprawdzaniu spełniania warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, przepis § 13 ust.

6 stosuje się odpowiednio.

W przypadku prowadzenia okresowych pomiarów wielkości emisji substancji, standardy emisyjne uznaje się za dotrzymane, jeżeli wartości średnie uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczają tych standardów.

Informację o każdym przypadku niedotrzymania warunków, o których mowa w ust. 1-4:

1)prowadzący instalację spalania lub współspalania odpadów przekazuje organowi właściwemu do wydania pozwolenia,

2)użytkownik urządzenia spalania lub współspalania odpadów przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska

-w ciągu 24 godzin od momentu stwierdzenia ich niedotrzymania.

Do przekazania informacji, o których mowa w ust. 8, przepis § 15 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

§ 21

Proces spalania lub współspalania odpadów nie może być kontynuowany przez okres przekraczający cztery godziny, w przypadku gdy przekraczane są standardy emisyjne.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, dla instalacji i urządzeń spalania odpadów średnie trzydziestominutowe stężenie pyłu, tlenku węgla i substancji organicznych wyrażonych jako całkowity węgiel organiczny, przy zawartości 11% tlenu w gazach odlotowych, nie może przekraczać:

1)dla pyłu - 150 mg/m3u;

2)dla tlenku węgla - 100 mg/m3u;

3)dla substancji organicznych wyrażonych jako całkowity węgiel organiczny - 20 mg/m3u.

Łączny czas eksploatacji instalacji albo urządzeń spalania lub współspalania odpadów w warunkach, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać, dla każdej linii technologicznej instalacji albo urządzeń spalania lub współspalania odpadów wyposażonej w odrębne urządzenia ochronne ograniczające emisję, 60 godzin w okresie roku kalendarzowego.

W przypadku wystąpienia zakłóceń w procesach technologicznych i operacjach technicznych lub w pracy urządzeń ochronnych ograniczających emisję, powodujących przekraczanie standardów emisyjnych:

1)natychmiast wstrzymuje się podawanie odpadów do instalacji albo urządzeń spalania lub współspalania odpadów, a jeżeli przekraczanie standardów emisyjnych utrzymuje się, nie później niż w czwartej godzinie trwania zakłóceń rozpoczyna się procedurę zatrzymywania instalacji albo urządzeń w trybie przewidzianym w instrukcji obsługi instalacji albo urządzeń;

2)po przekroczeniu rocznego limitu czasu określonego w ust. 3 - natychmiast wstrzymuje się podawanie odpadów do instalacji albo urządzeń spalania lub współspalania odpadów oraz jednocześnie rozpoczyna się procedurę zatrzymywania instalacji albo urządzeń w trybie przewidzianym w instrukcji obsługi instalacji albo urządzeń.

Podawanie odpadów do instalacji albo urządzeń spalania lub współspalania odpadów wstrzymuje się natychmiast także w przypadku spadku temperatury w komorze spalania poniżej 850°C, a przy spalaniu odpadów niebezpiecznych zawierających ponad 1% związków chlorowcoorganicznych w przeliczeniu na chlor - poniżej 1100°C.

§ 22

Gazy odlotowe z instalacji i urządzeń spalania lub współspalania odpadów wprowadza się do powietrza w sposób kontrolowany, przez komin, którego wysokość jest ustalana w taki sposób, aby chronić zdrowie ludzi i środowisko.

Do palnika pomocniczego, który powinien znajdować się w każdej komorze spalania w instalacji i urządzeniu spalania odpadów i który powinien włączać się automatycznie:

1)w przypadku spadku temperatury gazów odlotowych po ostatnim doprowadzeniu powietrza spalania poniżej temperatury określonej w § 21 ust. 5,

2)w czasie rozruchu i wyłączania instalacji albo urządzenia, w celu zapewnienia utrzymania w tych okresach temperatury określonej w § 21 ust. 5 oraz do czasu spalenia odpadów znajdujących się w komorze spalania

-nie podaje się paliw, które mogą spowodować emisje wyższe niż powstające w wyniku spalania gazu płynnego, gazu ziemnego lub oleju napędowego.

Rozdział 4

instalacje przetwarzania azbestu lub produktów zawierających azbest

§ 23Standardy emisyjne określa się dla instalacji przetwarzania azbestu lub produktów

zawierających azbest, jeżeli ilość surowego azbestu zużywana w procesach przetwarzania azbestu lub produktów zawierających azbest przekracza 100 kg na rok.

§ 24

Standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza kominem wynosi 0,1 mg/m3u.

Standard emisyjny pyłu wprowadzanego do powietrza kominem wynosi 0,1 mg/m3u, jeżeli nie jest oznaczana ilośćazbestu w pyle.

§ 25

W przypadku gdy do pomiaru wielkości emisji azbestu nie stosuje się metody wagowej, ale metodę mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej, standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza kominem uznaje się za dotrzymany, jeżeli w jednym mililitrze gazów odlotowych w warunkach umownych temperatury 273,15 K i ciśnienia 101,3 kPa znajdują się nie więcej niż dwa włókna azbestu długości większej niż 5 µm i szerokości mniejszej niż 3 µm, przy czym stosunek długości do szerokości włókna jest większy niż 3:1.

Rozdział 5

instalacje do produkcji dwutlenku tytanu

§ 26Standardy emisyjne określa się dla instalacji do produkcji dwutlenku tytanu w przypadku

stosowania reakcji sulfatyzacji i chlorowania.

§ 27Standard emisyjny pyłu wynosi:

1)50 mg/m3u, jako średnia godzinna wartość - z procesów mielenia surowców, mielenia suchego pigmentu, suszeniapigmentu i mikronizacji parowej;

2)150 mg/m3u, jako średnia godzinna wartość - z procesów innych niż określone w pkt 1.

§ 28

W przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny związków siarki, obejmujących dwutlenek siarki, trójtlenek siarki i kwas siarkowy, w przeliczeniu na dwutlenek siarki, wynosi:

1)6 kg/Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu, jako średnia roczna wartość - z procesów rozkładu surowców i kalcynacji;

2)500 mg/m3u, jako średnia godzinna wartość - z procesu koncentracji odpadowych roztworów kwaśnych.

W przypadku stosowania reakcji chlorowania do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny chloru gazowego wynosi 40 mg/m3u, z tym że średnie dobowe stężenia chloru nie mogą przekroczyć 5 mg/m

§ 29W przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji do produkcji dwutlenku tytanu instalacje

do termicznego rozkładu soli powstałych w wyniku unieszkodliwiania odpadów z procesów produkcji dwutlenku tytanu wyposaża się w urządzenia ochronne odsiarczające.

Rozdział 6

instalacje, w których są używane rozpuszczalniki organiczne

§ 30

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1)emisji całkowitej - rozumie się przez to emisję zorganizowaną i emisję niezorganizowaną;

2)emisji niezorganizowanej - rozumie się przez to LZO wprowadzane do powietrza w sposób inny niż z gazami odlotowymi, w tym LZO uwalniane z produktów;

3)emisji zorganizowanej - rozumie się przez to LZO wprowadzane do powietrza w sposób kontrolowany przez komin lub przez urządzenia ochronne ograniczające emisję;

4)chlorowcowanych LZO - rozumie się przez to LZO zawierające w cząsteczce co najmniej jeden atom bromu, chloru, fluoru lub jodu;

5)gazach odlotowych - rozumie się przez to gazy wprowadzane do powietrza przez komin lub przez urządzenia ochronne ograniczające emisję;

6)LZO - rozumie się przez to lotne związki organiczne będące związkami organicznymi, w tym frakcją kreozotu, mającymi w temperaturze 293,15 K prężność par nie mniejszą niż 0,01 kPa, względnie posiadającymi analogiczną lotność w szczególnych warunkach użytkowania;

7)mieszaninie - rozumie się przez to mieszaninę określoną w art. 3 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 136 z 29.05.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L 141 z 31.05.2008, str.

22, Dz. Urz. UE L 268 z 09.10.2008, str. 14, Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str.

1, Dz. Urz. UE L 36 z 05.02.2009, str. 84, Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2009, str. 3, Dz. Urz. UE L 164 z 26.06.2009, str. 7, Dz. Urz. UE L 86 z 01.04.2010, str. 7, Dz.

Urz. UE L 118 z 12.05.2010, str. 89, Dz. Urz. UE L 133 z 31.05.2010, str. 1, Dz. Urz.

UE L 44 z 18.02.2011, str. 2, Dz. Urz. UE L 260 z 02.10.2010, str. 22, Dz. Urz. UE L 49 z 24.02.2011, str. 52, Dz. Urz. UE L 58 z 03.03.2011, str. 27, Dz. Urz. UE L 69 z 16.03.2011, str. 3, Dz. Urz. UE L 69 z 16.03.2011, str. 7, Dz. Urz. UE L 101 z 15.04.2011, str. 12, Dz. Urz. UE L 134 z 21.05.2011, str. 2, Dz. Urz. UE L 136 z 24.05.2011, str. 105, Dz. Urz. UE L 37 z 10.02.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 41 z 15.02.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 128 z 16.05.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 19.09.2012, str.

1, Dz. Urz. UE L 252 z 19.09.2012, str. 4, Dz. Urz. UE L 253 z 20.09.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 253 z 20.09.2012, str. 5, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2013, str. 24, Dz.

Urz. UE L 108 z 18.04.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz.

UE L 328 z 07.12.2013, str. 69, Dz. Urz. UE L 90 z 26.03.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 93 z 28.03.2014, str. 24, Dz. Urz. UE L 136 z 09.05.2014, str. 19, Dz. Urz. UE L 244 z 19.08.2014, str. 6, Dz. Urz. UE L 331 z 18.11.2014, str. 41, Dz. Urz. UE L 50 z 21.02.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 58 z 03.03.2015, str. 43, Dz. Urz. UE L 104 z 23.04.2015, str. 2, Dz. Urz. UE L 132 z 29.05.2015, str. 8, Dz. Urz. UE L 233 z 05.09.2015, str. 2, Dz. Urz. UE L 9 z 14.01.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 40 z 17.02.2016, str.

5, Dz. Urz. UE L 144 z 01.06.2016, str. 27, Dz. Urz. UE L 165 z 23.06.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 166 z 24.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 255 z 21.09.2016, str. 14, Dz.

Urz. UE L 337 z 13.12.2016, str. 3, Dz. Urz. UE L 12 z 17.01.2017, str. 97, Dz. Urz.

UE L 35 z 10.02.2017, str. 6, Dz. Urz. UE L 104 z 20.04.2017, str. 8, Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2017, str. 7, Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2017, str. 14, Dz. Urz. UE L 224 z 31.08.2017, str. 110 i Dz. Urz. UE L 6 z 11.01.2018, str. 45.);

8)roku - rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres obejmujący kolejno po sobie następujących 12 miesięcy;

9)rozpuszczalnikach organicznych - rozumie się przez to LZO, które są stosowane oddzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami i które nie podlegają przemianie chemicznej, w celu rozpuszczania surowców, produktów, materiałów odpadowych lub zanieczyszczeń, lub LZO, które są stosowane jako czynnik rozpuszczający, czynnik dyspergujący, regulator lepkości, regulator napięcia powierzchniowego, plastyfikator lub konserwant;

10)wkładzie LZO - rozumie się przez to masę LZO wprowadzonych po raz pierwszy do instalacji w okresie roku, oznaczoną jako I1, powiększoną o masę LZO odzyskanych i ponownie wprowadzonych do instalacji w okresie roku, oznaczoną jako I2;

11)wtórnym wykorzystaniu - rozumie się przez to wykorzystanie odzyskanych z instalacji LZO do celów technicznych lub handlowych, wraz z wykorzystaniem w celach energetycznych, ale z wyłączeniem końcowego unieszkodliwiania odzyskanych LZO jako odpadu;

12)zużyciu LZO - rozumie się przez to wkład LZO do instalacji w okresie roku, pomniejszony o masę LZO, które zostały w tym okresie odzyskane w celu ich wtórnego wykorzystania;

13)związku organicznym - rozumie się przez to każdy związek zawierający co najmniej atom węgla i jeden lub większą ilość atomów wodoru, halogenów, tlenu, siarki, fosforu, krzemu lub azotu, z wyjątkiem tlenków węgla i węglanów lub dwuwęglanów nieorganicznych.

LZO wprowadzane do powietrza przez:

1)systemy wentylacji grawitacyjnej,

2)systemy mechanicznej wentylacji ogólnej,

3)zawory bezpieczeństwa i zawory odpowietrzające w instalacjach do magazynowania LZO

-z wyjątkiem ich wprowadzania do powietrza przez urządzenia ochronne ograniczające emisję LZO, traktuje się jako emisję niezorganizowaną.

§ 31Standardy emisyjne określa się dla instalacji, w których są używane rozpuszczalniki

organiczne i:

1)w których są prowadzone procesy wymienione w załączniku nr 9 do rozporządzenia oraz

2)w przypadku których łączna zdolność produkcyjna wymaga dla danego procesu zużycia LZO określonego w załączniku nr 10 do rozporządzenia.

§ 32Standardy emisyjne LZO określa załącznik nr 10 do rozporządzenia, przy czym:

1)w tabeli 1 są określone dla niektórych instalacji standardy emisyjne: a) emisji zorganizowanej, wyrażone jako stężenie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, i oznaczone jako S1, b) emisji niezorganizowanej, wyrażone jako procent wkładu LZO i oznaczone jako S2, c) emisji całkowitej, wyrażone jako stosunek masy LZO do jednostki produktu lub surowca i oznaczone jako S4;

2)w tabeli 2 są określone dla niektórych instalacji standardy emisyjne: a) emisji zorganizowanej, wyrażone jako stężenie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, i oznaczone jako S1, b) emisji niezorganizowanej, wyrażone jako procent wkładu LZO i oznaczone jako S3, c) emisji całkowitej, wyrażone jako procent wkładu LZO i oznaczone jako S5;

3)w tabeli 3 są określone standardy emisyjne emisji całkowitej dla instalacji powlekania nowych pojazdów, których łączna zdolność produkcyjna wymaga zużycia więcej niż 15 Mg LZO w ciągu roku, wyrażone jako stosunek masy LZO wprowadzonej do powietrza do: a) jednostki powierzchni produktu, b) jednostki produktu.

§ 33

Dotrzymanie standardów emisyjnych, o których mowa w § 32 pkt 1 i 2, sprawdza się na podstawie pomiarów wielkości emisji LZO i rocznego bilansu masy LZO, stosując odpowiednio następujące wzory:

1)\( 100 \times {{I1 - (I3 + H + O + W + R + G)} \over {I1 + I2}} \le S_2 \)

2)\( 100 \times {{I1 - (I3 + H + O + W + R + G)} \over {I1 + I2}} \le S_3 \)

3)\( {{I1 - (I3 + H + O + W + R + G)} \over P} \le S_4 \)

4)\( 100 \times {{I1 - (I3 + H + O + W + R + G)} \over {I1 + I2}} \le S_5 \) gdzie:

I1 - oznacza masę LZO wprowadzonych po raz pierwszy do instalacji w okresie roku, I2 - oznacza masę LZO odzyskanych i ponownie wprowadzonych do instalacji w okresie roku, I3 - oznacza masę LZO odzyskanych z instalacji w celu ich wtórnego wykorzystania, ale nie jako wkład do instalacji, w okresie roku, H - oznacza masę LZO zawartych w produktach o wartości handlowej, O - oznacza masę LZO zawartych w odpadach, W - oznacza masę LZO zawartych w ściekach, R - oznacza masę LZO utraconych lub zatrzymanych w urządzeniach ograniczających wielkość emisji LZO, nieuwzględnionych w O i W, G - oznacza masę LZO wprowadzonych do powietrza w sposób zorganizowany, P - oznacza wielkość produkcji wyrażoną odpowiednio jako ilość, masę, powierzchnię lub objętość produktów, a w przypadku instalacji do ekstrakcji tłuszczu zwierzęcego i instalacji do ekstrakcji lub rafinowania oleju roślinnego - ilość przerabianego surowca.

Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio do sprawdzania dotrzymywania standardów emisyjnych, o których mowa w § 32 pkt 3, z tym że zamiast S4 przyjmuje się te standardy emisyjne.

Prowadzący instalację sprawdza dotrzymywanie standardów emisyjnych, w terminie 2 miesięcy od zakończenia roku objętego bilansem. W przypadku niedotrzymania standardów emisyjnych prowadzący instalację przekazuje niezwłocznie informację o tym fakcie organowi właściwemu do wydania pozwolenia, przedkładając roczny bilans masy LZO.

§ 34

Emisja LZO z instalacji, w których prowadzi się procesy wymienione w załączniku nr 10 do rozporządzenia w tabeli 1 w lp. 14, nie może przekraczać łącznie standardów emisyjnych S1 i S2 lub standardu emisyjnego S4.

Emisja LZO z instalacji, w których prowadzi się procesy wymienione w załączniku nr 10 do rozporządzenia w tabeli 2, nie może przekraczać łącznie standardów emisyjnych S1 i S3 lub standardu emisyjnego S5.

§ 35

Dla instalacji, w których są używane:

1)LZO, które zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 235 z 05.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 16 z 20.01.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 83 z 30.03.2011, str.

1, Dz. Urz. UE L 138 z 26.05.2011, str. 66, Dz. Urz. UE L 179 z 11.07.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 149 z 01.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz.

Urz. UE L 216 z 10.08.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2013, str. 5, Dz. Urz.

UE L 167 z 06.06.2014, str. 36, Dz. Urz. UE L 350 z 06.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 78 z 24.03.2015, str. 12, Dz. Urz. UE L 197 z 25.07.2015, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 14.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 195 z 20.07.2016, str. 11, Dz. Urz. UE L 349 z 21.12.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 78 z 23.03.2017, str. 1 i Dz. Urz. UE L 116 z 05.05.2017, str. 1. są klasyfikowane jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość i które mają przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F,

2)chlorowcowane LZO, które zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w pkt 1, mają przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H341 lub H351

-stosuje się standard emisyjny S1, a standard emisji niezorganizowanej tych LZO wynosi 0, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 4.

Standard emisyjny S1 dla LZO, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli suma mas takich LZO wprowadzanych do powietrza w ciągu jednej godziny jest nie mniejsza niż 10 g, wynosi 2 mg/m3u. Standard ten dotyczy sumarycznego stężeniatakich LZO bez przeliczenia na całkowity węgiel organiczny.

Standard emisyjny S1 dla chlorowcowanych LZO, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli suma mas takich LZO wprowadzanych do powietrza w ciągu jednej godziny jest nie mniejsza niż 100 g, wynosi 20 mg/m3u. Standard ten dotyczy sumarycznego stężenia takich LZO bez przeliczenia na całkowity węgiel organiczny.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do instalacji, w których prowadzi się proces wymieniony w załączniku nr 10 do rozporządzenia w tabeli 1 w lp. 6 oraz do LZO, o których mowa w § 30 ust. 2 pkt 3, a przepisu ust. 3 nie stosuje się także do instalacji, w których prowadzi się proces wymieniony w załączniku nr 10 do rozporządzenia w tabeli 1 w lp. 5. W takich przypadkach LZO mogą być wprowadzane do powietrza w sposób zorganizowany lub niezorganizowany i wówczas stosuje się odpowiednie standardy emisyjne określone w załączniku nr 10 do rozporządzenia.

§ 36

Przepisów § 32 nie stosuje się do instalacji, w których nie są dotrzymywane standardy emisyjne, ale dla których:

1)jest spełniony warunek planu obniżenia emisji określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia albo

2)prowadzący instalację opracuje plan obniżenia emisji, którego realizacja zapewni spełnienie warunku obniżenia emisji równoważnego temu, które zostałoby osiągnięte przy zastosowaniu standardów emisyjnych.

W przypadku planu obniżenia emisji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2:

1)punkt odniesienia do równoważnego obniżenia emisji powinien w możliwie najwyższym stopniu odpowiadać emisji LZO, która nastąpiłaby wówczas, gdyby nie podjęto żadnych działań zmierzających do obniżenia emisji;

2)równoważne obniżenie emisji z instalacji nowo zbudowanych, które zostaną oddane do użytkowania, powinno nastąpić z dniem oddania instalacji do użytkowania;

3)warunki realizacji planu uwzględniają czas niezbędny do zastąpienia mieszanin zawierających LZO stosowanych w instalacjach substytutami niezawierającymi LZO lub zawierającymi mniejsze ilości LZO, w tym substytutami, które są w fazie opracowania.

W terminie 2 miesięcy od zakończenia każdego roku objętego planem obniżenia emisji prowadzący instalację przekazuje organowi właściwemu do wydania pozwolenia sprawozdanie dotyczące poprzedniego roku, zawierające odpowiednio:

1)sprawdzenie spełnienia warunku planu obniżenia emisji określonego w załączniku nr 11 do rozporządzenia albo

2)rozliczenie planu obniżenia emisji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w tym roczny bilans masy LZO.

Do przekazania, o którym mowa w ust. 3, przepis § 15 stosuje się odpowiednio.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do LZO, o których mowa w § 35 ust. 1.

§ 37Przepisów § 32 pkt 1 nie stosuje się do instalacji, w których prowadzi się proces

wymieniony w załączniku nr 10 do rozporządzenia w tabeli 1 w:

1)lp. 11 - jeżeli LZO nie mogą być wprowadzane z tych instalacji do powietrza w sposób zorganizowany, w szczególności do powlekania samolotów, statków i pociągów; w takim przypadku stosuje się warunek planu obniżenia emisji albo plan obniżenia emisji, o których mowa w § 36 ust. 1;

2)lp. 7 - jeżeli masa LZO zawartych w materiale czyszczącym, używanym w tych instalacjach, jest nie większa niż 30% masy tego materiału.

§ 38

Standardy emisyjne LZO, o których mowa w § 32, z instalacji, w której prowadzi się dwa lub więcej procesów wymienionych w załączniku nr 9 do rozporządzenia, uznaje się za dotrzymane, jeżeli wielkość emisji LZO wprowadzanych do powietrza łącznie z tych procesów jest nie większa niż łączna wielkość emisji LZO, jaka następowałaby w przypadku dotrzymywania standardów emisyjnych.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do LZO, o których mowa w § 35 ust. 1.

§ 39

W przypadku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji LZO, standard emisyjny S1 uznaje się za dotrzymany, jeżeli średnia dwudziestoczterogodzinna wielkość emisji LZO w gazach odlotowych dla faktycznych godzin pracy instalacji nie przekracza tego standardu oraz są spełnione następujące warunki:

1)średnia piętnastominutowa wielkość emisji LZO nie przekracza 150% tego standardu - w przypadku instalacji, w których prowadzi się procesy wymienione w załączniku nr 10 do rozporządzenia w tabeli 1 w lp. 8 i 9;

2)średnia jednogodzinna wielkość emisji LZO nie przekracza 150% tego standardu - w przypadku instalacji innych niż określone w pkt 1.

Średnie dwudziestoczterogodzinne wielkości emisji LZO oblicza się jako średnią arytmetyczną ze wszystkich odczytów, z tym że w obliczeniach nie uwzględnia się okresów rozruchu i wyłączania instalacji oraz konserwacji wyposażenia. Regularnie przebiegających faz danego procesu w instalacji nie traktuje się jako rozruchu i wyłączania instalacji.

W przypadku wystąpienia przerw w wykonywaniu ciągłych pomiarów wielkości emisji LZO, przy sprawdzaniu spełniania określonych w ust. 1 warunków uznawania standardu emisyjnego S1 za dotrzymany, przepis § 13 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

W przypadku prowadzenia okresowych pomiarów wielkości emisji LZO, standard emisyjny S1 uznaje się za dotrzymany, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1)średnia jednogodzinna wielkość emisji LZO nie przekracza 150% tego standardu;

2)średnia ze wszystkich odczytów nie przekracza tego standardu.

W przypadku LZO, o których mowa w § 35 ust. 1, dotrzymanie standardu emisyjnego S1 sprawdza się na podstawie sumy stężeń danych, indywidualnych LZO, a w pozostałych przypadkach na podstawie stężenia całkowitego węgla organicznego.

W przypadku prowadzenia pomiarów wielkości emisji LZO nie uwzględnia się objętości gazów dodanych do gazów odlotowych w celu ich chłodzenia lub rozcieńczania.

§ 40W przypadku gdy substancje lub mieszaniny zostaną z uwagi na zawartość LZO zaklasyfikowane

jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość, zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w § 35 ust. 1 pkt 1, i zostaną im przypisane zwroty lub powinny być one oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F, instalacje, w których są one używane, należy dostosować do wymagań wynikających z niniejszego rozdziału, nie później niż w terminie roku od daty dokonania tej klasyfikacji.

Rozdział 7

przepisy przejściowe i końcowe

§ 41

W latach 2018-2020 nieprzekraczanie limitu czasu użytkowania wynoszącego w roku kalendarzowym 1500 godzin dla dużego źródła, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1, oraz dla części dużego źródła, o której mowa w § 10 ust. 4, sprawdza się, uwzględniając nie średnią kroczącą z pięciu lat, ale w:

1)2018 r. - średnią arytmetyczną z czasów użytkowania źródła spalania paliw w 2016 r. i 2017 r.;

2)2019 r. - średnią arytmetyczną z czasów użytkowania źródła spalania paliw w 2016 r., 2017 r. i 2018 r.;

3)2020 r. - średnią arytmetyczną z czasów użytkowania źródła spalania paliw w 2016 r., 2017 r., 2018 r. i 2019 r.

Odpowiednie przesunięcie w czasie dla stosowania średniej kroczącej z pięciu lat przy ocenie nieprzekraczania limitu 1500 godzin czasu użytkowania źródła albo części źródła w roku kalendarzowym uwzględnia się także w przypadku źródeł:

1)do których ma zastosowanie art. 146b albo art. 146c ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1396, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1403, 1495, 1501, 1527, 1579, 1680 i 1712.),

2)o których mowa w Akcie dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, w Załączniku XII, w Rozdziale 13, w Sekcji D, w punkcie 2 literze b lub c (Dz. U. z 2004 r. poz. 864)

-które po zakończeniu korzystania z odstępstw wynikających z tych przepisów będą w całości albo w części użytkowane nie dłużej niż przez 1500 godzin w roku kalendarzowym; czas użytkowania źródła albo części źródła będzie wówczas liczony jako średnia krocząca z pięciu lat dopiero po upływie pięciu lat od zakończenia korzystania z odstępstw.

§ 42

Substancje lub mieszaniny, które z uwagi na zawartość LZO są klasyfikowane jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 235 z 05.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 16 z 20.01.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 83 z 30.03.2011, str.

1, Dz. Urz. UE L 138 z 26.05.2011, str. 66, Dz. Urz. UE L 179 z 11.07.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 149 z 01.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz.

Urz. UE L 216 z 10.08.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2013, str. 5, Dz. Urz.

UE L 167 z 06.06.2014, str. 36, Dz. Urz. UE L 350 z 06.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 78 z 24.03.2015, str. 12, Dz. Urz. UE L 197 z 25.07.2015, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 14.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 195 z 20.07.2016, str. 11, Dz. Urz. UE L 349 z 21.12.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 78 z 23.03.2017, str. 1 i Dz. Urz. UE L 116 z 05.05.2017, str. 1., i które mają przypisane zwroty lub które powinny być oznaczone zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia: H340, H350, H350i, H360D lub H360F, zastępuje się w możliwie krótkim czasie mniej szkodliwymi substancjami lub mieszaninami.

§ 43Traci moc rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie standardów

emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. poz. 1546 i 1631).

§ 44

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia7)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 6 kwietnia 2018 r..

1)Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej - środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. poz. 96).

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 269, Dz. Urz. WE L 377 z 31.12.1991, str. 48 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str.

10, Dz. Urz. WE C 241 z 29.08.1994, str. 1 i Dz. Urz. WE L 122 z 16.05.2003, str.

3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1403, 1495, 1501, 1527, 1579, 1680 i 1712.

4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3 i Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86.

5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 136 z 29.05.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L 141 z 31.05.2008, str.

22, Dz. Urz. UE L 268 z 09.10.2008, str. 14, Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str.

1, Dz. Urz. UE L 36 z 05.02.2009, str. 84, Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2009, str. 3, Dz. Urz. UE L 164 z 26.06.2009, str. 7, Dz. Urz. UE L 86 z 01.04.2010, str. 7, Dz.

Urz. UE L 118 z 12.05.2010, str. 89, Dz. Urz. UE L 133 z 31.05.2010, str. 1, Dz. Urz.

1, Dz. Urz. UE L 252 z 19.09.2012, str. 4, Dz. Urz. UE L 253 z 20.09.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 253 z 20.09.2012, str. 5, Dz. Urz. UE L 43 z 14.02.2013, str. 24, Dz.

Urz. UE L 108 z 18.04.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz.

5, Dz. Urz. UE L 144 z 01.06.2016, str. 27, Dz. Urz. UE L 165 z 23.06.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 166 z 24.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 255 z 21.09.2016, str. 14, Dz.

Urz. UE L 337 z 13.12.2016, str. 3, Dz. Urz. UE L 12 z 17.01.2017, str. 97, Dz. Urz.

6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 235 z 05.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 16 z 20.01.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 83 z 30.03.2011, str.

1, Dz. Urz. UE L 138 z 26.05.2011, str. 66, Dz. Urz. UE L 179 z 11.07.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 149 z 01.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz.

Urz. UE L 216 z 10.08.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2013, str. 5, Dz. Urz.

7)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 6 kwietnia 2018 r.

Załącznik nr 1 - Standardy emisyjne dla dużych źródeł będących źródłami istniejącymi I.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki 1.1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych paliwami stałymi i ciekłymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 1, z zastrzeżeniem pkt 1.2-1.5.

Tabela 1.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych biomasa torf pozostałe paliwa stałe paliwa ciekłe 1 2 3 4 5 > 50 i < 100 200 300 400 350 > 100 i ≤ 300 200 300 250 250 >300 200 200 200 200 1.2.

Standard emisyjny dwutlenku siarki wynosi 800 mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem stałym, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącego źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

1.3.

Standard emisyjny dwutlenku siarki wynosi 850 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem ciekłym

-z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika -o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 300 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącego źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

1.4.

Standard emisyjny dwutlenku siarki wynosi 400 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem ciekłym

-z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika -o nominalnej mocy cieplnej większej niż 300 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącego źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

1.5.

Standardy emisyjne, o których mowa w pkt 1.2-1.4, dotyczą także części źródła odprowadzającej gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, której czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca z pięciu lat, jest nie dłuższy niż 1500 godzin, w przypadku gdy emisja z tej części źródła jest mierzona osobno. Standardy te są ustalane w odniesieniu do nominalnej mocy cieplnej źródła.

2.1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych paliwami gazowymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 2, z zastrzeżeniem pkt 2.2.

Tabela 2.

Rodzaj gazu Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych 1 2 gaz ciekły 5 niskokaloryczny gaz koksowniczy 400 niskokaloryczny gaz wielkopiecowy 200 pozostałe gazy 35 2.2.

Standard emisyjny dwutlenku siarki wynosi 800 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego niskokalorycznymi gazami pochodzącymi ze zgazowania pozostałości po destylacji - z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika - dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

3.1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla turbin gazowych opalanych paliwami gazowymi określa tabela 3, z zastrzeżeniem pkt 3.2.

Tabela 3.

Rodzaj paliwa Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych 1 2 paliwa gazowe ogółem 12 skroplony gaz 2 niskokaloryczny gaz koksowniczy 133 niskokaloryczny gaz wielkopiecowy 67 3.2.

W przypadku turbin gazowych opalanych paliwami gazowymi standard emisyjny dwutlenku siarki stosuje się wyłącznie przy obciążeniu turbiny większym niż 70%.

II.

Standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla 1.1.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych paliwami stałymi i ciekłymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 4, z zastrzeżeniem pkt 1.2-1.6.

Tabela 4.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/ m3u przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych biomasa i torf pozostałe paliwa stałe paliwa ciekłe 1 2 3 4 ≥ 50 i ≤ 100 300 300450 - przy spalaniu pyłu węgla brunatnego 450 > 100 i ≤ 300 250 200 200 >300 200 200 150 1.2.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 450 mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem stałym, będącego źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia:

1)o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 500 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.;

2)o nominalnej mocy cieplnej większej niż 500 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 1 lipca 1987 r.

1.3.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 450 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem ciekłym

-z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika -o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 500 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącego źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

1.4.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 400 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem ciekłym

-z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika -o nominalnej mocy cieplnej większej niż 500 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącego źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

1.5.

1.6.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 450 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła - z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika - o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 500 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., jeżeli:

1)jest to źródło w instalacji chemicznej, w którym są spalane płynne pozostałości poprodukcyjne jako paliwo niehandlowe, lub

2)w źródle tym są spalane pozostałości z procesu przerobu ropy naftowej na potrzeby zakładu, w którym jest prowadzony ten proces.

2.1.

Standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla dla źródeł opalanych paliwami gazowymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 5, z zastrzeżeniem pkt 2.2.

Tabela 5.

Substancja Standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych gaz ziemny gaz wielkopiecowy, gaz koksowniczy lub niskokaloryczne gazy pochodzące ze zgazowania pozostałości porafinacyjnych pozostałe paliwa gazowe 1 2 3 4 Tlenki azotu 100 200 200 Tlenek węgla 100 - - 2.2.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 300 mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych, dla źródła opalanego paliwem gazowym innym niż gaz ziemny - z wyłączeniem turbiny gazowej i silnika - o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 500 MW, dla którego pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostało oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

3.1.

Standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla dla turbin gazowych (w tym turbin gazowych o cyklu złożonym (CCGT)) opalanych paliwami ciekłymi i gazowymi oraz dla silników gazowych opalanych paliwami gazowymi określa tabela 6, z zastrzeżeniem pkt 3.2-3.7.

Tabela 6.

Substancja Standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla w mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych turbiny gazowe (w tym CCGT) silniki gazowe gaz ziemny pozostałe paliwa gazowe paliwa ciekłe paliwa gazowe 1 2 3 4 5 Tlenki azotu 50 120 90 100 Tlenek węgla 100 - 100 100 3.2.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 150 mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych, dla turbiny gazowej (w tym CCGT) opalanej gazem ziemnym, dla której pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i która została oddana do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącej źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

3.3.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 200 mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych, dla turbiny gazowej (w tym CCGT) opalanej paliwem gazowym innym niż gaz ziemny lub paliwem ciekłym, dla której pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i która została oddana do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., będącej źródłem szczytowym, o którym mowa w § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

3.4.

Standardy emisyjne, o których mowa w pkt 3.2 i 3.3, dotyczą także części źródła odprowadzającej gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, której czas użytkowania w roku kalendarzowym, liczony jako średnia krocząca z pięciu lat, jest nie dłuższy niż 1500 godzin, w przypadku gdy emisja z tej części źródła jest mierzona osobno. Standardy te są ustalane w odniesieniu do nominalnej mocy cieplnej źródła.

3.5.

Standard emisyjny tlenków azotu wynosi 75 mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych, dla turbiny gazowej opalanej gazem ziemnym:

1)napędzającej urządzenia mechaniczne;

2)pracującej w układzie skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i cieplnej, której całkowita sprawność, przy obciążeniu nominalnym oraz ciśnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotności względnej powietrza 60%, jest większa niż 75%;

3)pracującej w cyklu kombinowanym, której średnia roczna całkowita sprawność elektryczna, przy obciążeniu nominalnym oraz ciśnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotności względnej powietrza 60%, jest większa niż 55%.

Standardy emisyjne dla turbiny gazowej opalanej gazem ziemnym pracującej indywidualnie, która nie mieści się w żadnej z powyższych kategorii, ale której sprawność, określona przy obciążeniu nominalnym oraz ciśnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotności względnej powietrza 60%, jest większa niż 35%, oblicza się według wzoru:

50 x η /35 gdzie η - oznacza wyrażoną w procentach sprawność turbiny gazowej.

3.6.

W przypadku turbin gazowych opalanych paliwami ciekłymi standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla stosuje się wyłącznie do turbin gazowych opalanych paliwami ciekłymi będącymi lekkimi i średnimi produktami destylacji ropy naftowej.

3.7.

W przypadku turbin gazowych opalanych paliwami gazowymi standardy emisyjne tlenków azotu i tlenku węgla stosuje się wyłącznie przy obciążeniu turbiny większym niż 70%.

III.

Standardy emisyjne pyłu 1.1.

Standardy emisyjne pyłu dla źródeł opalanych paliwami stałymi i ciekłymi, z wyłączeniem silników, określa tabela 7, z zastrzeżeniem pkt 1.2 i 1.3.

Tabela 7.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych przy zawartości tlenu w gazach odlotowych: dla turbin gazowych -15%, dla pozostałych źródeł - 3% biomasa i torf pozostałe paliwa stałe paliwa ciekłe 1 2 3 4 > 50 i < 100 30 30 30 > 100 i ≤ 300 20 25 25 >300 20 20 20 1.2.

Standard emisyjny pyłu wynosi 50 mg/m3u (przy zawartości tlenu w gazach odlotowych: dla turbin gazowych - 15%, dla pozostałych źródeł - 3%) dla źródeł, w których są spalane ciekłe pozostałości z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zakładu, w którym prowadzony jest ten proces - z wyłączeniem silników - w przypadku których pozwolenie na budowę wydano przed dniem 27 listopada 2002 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i które zostały oddane do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r.

1.3.

W przypadku turbin gazowych standard emisyjny pyłu stosuje się wyłącznie do turbin, dla których pozwolenie na budowę wydano po dniu 30 czerwca 2002 r. lub które zostały oddane do użytkowania po dniu 27 listopada 2003 r.

2.1.

Standardy emisyjne pyłu dla źródeł opalanych paliwami gazowymi, z wyłączeniem silników, określa tabela 8, z zastrzeżeniem pkt 2.2 i 2.3.

Tabela 8.

Rodzaj gazu Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u, przy zawartości tlenu w gazach odlotowych: dla turbin gazowych - 15%, dla pozostałych źródeł - 3% 1 2 gaz wielkopiecowy 10 gazy wytwarzane przez przemysł stalowy, które mogą być zużytkowane w innym miejscu 30 pozostałe gazy 5 2.2.

2.3.

W przypadku turbin gazowych opalanych paliwami gazowymi standard emisyjny pyłu stosuje się wyłącznie przy obciążeniu turbiny większym niż 70%.

Uwaga:

Przez gaz ziemny rozumie się występujący w naturalnych warunkach metan, zawierający nie więcej niż 20% (objętościowo) gazów obojętnych i innych składników.

Załącznik nr 2 - Standardy emisyjne dla średnich źródeł będących źródłami istniejącymi, dla których pierwsze pozwolenie na budowę albo odpowiednik takiego pozwolenia wydano przed dniem 1 lipca 1987 r.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki 1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych węglem kamiennym określa tabela 1.

Tabela 1.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych źródła oddane do użytkowania przed 29 marca 1990 r. źródła oddane do użytkowania po 28 marca 1990 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 5 ȁ 7 ≤ 5 1500 1500 1100 1500 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5MW1300-źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5MW 1500 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5MW1300 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5MW 1100 > 5 i ≤ 20 1500 1100 1100 1300 1100 1100 > 20 i < 50 1500 400 400 1300 400 400 2.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych węglem brunatnym określa tabela 2.

Tabela 2.

1 2 3 4 ≤ 5 1500 1500 1100 > 5 i ≤ 20 1500 1100 1100 >20 i<50 1500 400 400 3.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych koksem określa tabela 3.

Tabela 3.

1 2 3 4 ≤ 20 800 800 800 > 20 i < 50 800 400 400 4.1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych biomasą oraz paliwami stałymi innymi niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 określa tabela 4, z zastrzeżeniem pkt 4.2.

Tabela 4.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. biomasa paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 biomasa paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 biomasa oraz paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 1 2 3 4 5 6 ≤ 5 800 400 800 400 200300-przy spalaniu słomy > 5 i < 50 800 400 200300 - przy spalaniu słomy 200 200300 - przy spalaniu słomy 4.2.

Standard emisyjny dwutlenku siarki wynosi 400 mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych:

1)od dnia 1 stycznia 2025 r. - dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW,

2)od dnia 1 stycznia 2030 r. - dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW

-które są opalane wyłącznie biomasą drzewną rozumianą jako biomasa pozyskiwana z drzew lub krzewów, w tym polana drewna, zrębki, drewno prasowane w formie peletów, drewno prasowane w formie brykietów i trociny; w przypadkach gdy biomasa drzewna jest spalana w źródłach wielopaliwowych na przemian lub jednocześnie z innymi paliwami, w terminach, o których mowa w ppkt 1 i 2, standard emisyjny dwutlenku siarki dla spalania biomasy drzewnej wynosi 200 mg/m3u.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych paliwami ciekłymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 5.

Tabela 5.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych źródła oddane do użytkowania przed 29 marca 1990 r. źródła oddane do użytkowania po 28 marca 1990 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 5 6 7 ≤ 5 1700 1700 350 850 850 350 > 5 i ≤ 20 1700 350850 - przy spalaniu ciężkiego oleju opałowego 350 850 350850 - przy spalaniu ciężkiego oleju opałowego 350 > 20 i < 50 1700 350 350 850 350 350 6.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla turbin gazowych i silników opalanych paliwami ciekłymi innymi niż olej napędowy określa tabela 6.

Tabela 6.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 ≤ 5 - - 120 > 5 i < 50 - 120 120 7.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych paliwami gazowymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 7.

Tabela 7.

Rodzaj gazu Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 gaz ciekły 5 5 5 gaz koksowniczy 800 800 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5 MW400 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MWopalane niskokalorycznym gazem koksowniczym w hutnictwie żelaza i stali35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW opalane innym gazem koksowniczym 400 - źródła opalane niskokalorycznym gazem koksowniczym w hutnictwie żelaza i stali200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW opalane innym gazem koksowniczym35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW opalane innym gazem koksowniczym gaz wielkopiecowy 800 800 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW opalane niskokalorycznym gazem wielkopiecowym w hutnictwie żelaza i stali35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW opalane innym gazem wielkopiecowym 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW opalane niskokalorycznym gazem wielkopiecowym w hutnictwie żelaza i stali35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW opalane innym gazem wielkopiecowym niskokaloryczny gaz uzyskiwany przy gazyfikacji pozostałości po rafinacji ropy naftowej 800 800 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW gaz gardzielowy z pieca szybowego do topienia koncentratów miedzi 600 600 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej ≤ 5 MW35 - źródła o nominalnej mocy cieplnej > 5 i < 50 MW pozostałe gazy, w tym gaz ziemny 35 35 35 8.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla turbin gazowych i silników opalanych paliwami gazowymi innymi niż gaz ziemny określa tabela 8.

Tabela 8.

1 2 3 4 ≤ 5 - - 15130 - przy spalaniu niskokalorycznych gazów koksowniczych w hutnictwie żelaza i stali65 - przy spalaniu niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali60 - przy spalaniu biogazu > 5 i < 50 - 15130-przy spalaniu niskokalorycznych gazów koksowniczych w hutnictwie żelaza i stali65 - przy spalaniu niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali60 - przy spalaniu biogazu 15130 - przy spalaniu niskokalorycznych gazów koksowniczych w hutnictwie żelaza i stali65-przy spalaniu niskokalorycznych gazów wielkopiecowych w hutnictwie żelaza i stali60 - przy spalaniu biogazu II.

Standardy emisyjne tlenków azotu 1.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych węglem kamiennym określa tabela 9.

Tabela 9.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych 1 2 <50 400 2.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych węglem brunatnym określa tabela 10.

Tabela 10.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych źródła oddane do użytkowania przed 29 marca 1990 r. źródła oddane do użytkowania po 28 marca 1990 r.

1 2 3 <50 500 400 3.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych koksem określa tabela 11.

Tabela 11.

1 2 3 <50 450 400 4.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych biomasą oraz paliwami stałymi innymi niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 określa tabela 12.

Tabela 12.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych 1 2 <50 400 5.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych paliwami ciekłymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 13.

Tabela 13.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych źródła oddane do użytkowania przed 29 marca 1990 r. źródła oddane do użytkowania po 28 marca 1990 r. olej napędowy pozostałe paliwa ciekłe olej napędowy pozostałe paliwa ciekłe do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 ≤ 5 450 450 200 450 400 400 200 400 > 5 i <50 450 200 200 450 400 200 200 400 6.1.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla turbin gazowych i silników opalanych paliwami ciekłymi określa tabela 14, z zastrzeżeniem pkt 6.2.

Tabela 14.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych turbiny gazowe silniki do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 5 6 7 ≤ 5 - - 200 - - 2501850 - silniki Diesla, których budowę rozpoczęto przed 18 maja 2006 r., i silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem ciekłym > 5 i ≤ 20 - 200 200 - 1901850 - silniki Diesla, których budowę rozpoczęto przed 18 maja 2006 r., i silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem ciekłym225 - silniki opalane paliwem ciekłym innym niż olej napędowy 1901850 - silniki Diesla, których budowę rozpoczęto przed 18 maja 2006 r., i silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem ciekłym225 - silniki opalane paliwem ciekłym innym niż olej napędowy > 20 i < 50 - 200 200 - 1901850 - silniki Diesla, których budowę rozpoczęto przed 18 maja 2006 r., i silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem ciekłym 1901850 - silniki Diesla, których budowę rozpoczęto przed 18 maja 2006 r., i silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem ciekłym 6.2.

W przypadku turbin gazowych standard emisyjny tlenków azotu stosuje się wyłącznie przy obciążeniu turbiny większym niż 70%.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla źródeł opalanych paliwami gazowymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 15.

Tabela 15.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych gaz ziemny pozostałe paliwa gazowe do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r.

1 2 3 4 5 ≤ 5 150 150 150 150 > 5 i < 50 300 200 300 250 8.1.

Standardy emisyjne tlenków azotu dla turbin gazowych i silników opalanych paliwami gazowymi określa tabela 16, z zastrzeżeniem pkt 8.2.

Tabela 16.

1 2 3 4 5 6 7 ≤ 5 - - 150 - przy spalaniu gazu ziemnego200 - przy spalaniu pozostałych paliw gazowych - - 190380 - silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem gazowym > 5 i < 50 - 150 - przy spalaniu gazu ziemnego200 - przy spalaniu pozostałych paliw gazowych 150 - przy spalaniu gazu ziemnego200 - przy spalaniu pozostałych paliw gazowych - 190380 - silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem gazowym 190380 - silniki dwupaliwowe pracujące w trybie zasilania paliwem gazowym 8.2.

W przypadku turbin gazowych standard emisyjny tlenków azotu stosuje się wyłącznie przy obciążeniu turbiny większym niż 70%.

III.

Standardy emisyjne pyłu 1.

Standardy emisyjne pyłu dla źródeł opalanych węglem kamiennym, węglem brunatnym i koksem określa tabela 17.

Tabela 17.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 ≤ 5 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5 MW100 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5 MW 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5 MW100 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5 MW 50 > 5 i ≤ 20 100 50 50 >20 i < 50 100 30 30 2.

Standardy emisyjne pyłu dla źródeł opalanych biomasą oraz paliwami stałymi innymi niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1 określa tabela 18.

Tabela 18.

8)Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych biomasa paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1 do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 5 6 7 ≤ 5 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej <5MW100 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5MW 200 - źródła o nominalnej mocy cieplnej <5MW100 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5MW 50 100 100 50 > 5 i ≤ 20 100 50 50 100 50 50 >20 i<50 100 30 30 100 30 30 3.

Standardy emisyjne pyłu dla źródeł opalanych paliwami ciekłymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 19.

Tabela 19.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 ≤ 5 50100 - źródła opalane paliwami ciekłymi o zawartości popiołu większej niż 0,06% 50100 - źródła opalane paliwami ciekłymi o zawartości popiołu większej niż 0,06% 50 >5<50 50100 - źródła opalane paliwami ciekłymi o zawartości popiołu większej niż 0,06% 3050 - źródła opalane olejem napędowym 3050 - źródła opalane olejem napędowym 4.

Standardy emisyjne pyłu dla turbin gazowych i silników opalanych paliwami ciekłymi innymi niż olej napędowy określa tabela 20.

Tabela 20.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u, przy zawartości 15% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3 4 ≤ 5 - - 20 > 5 i ≤ 20 - 20 20 > 20 i < 50 - 10 10 5.

Standardy emisyjne pyłu dla źródeł opalanych paliwami gazowymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 21.

Tabela 21.

Rodzaj gazu Standardy emisyjne pyłu w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych 1 2 gazy wytwarzane przez przemysł stalowy, które mogą być zużytkowane w innym miejscu 50 gaz gardzielowy z pieca szybowego do topienia koncentratów miedzi 25 gaz wielkopiecowy 10 pozostałe gazy, w tym gaz ziemny, gaz ciekły, gaz koksowniczy, niskokaloryczny gaz uzyskiwany przy gazyfikacji pozostałości po rafinacji ropy naftowej 5 Uwaga:

Przez:

1)ciężki olej opałowy rozumie się: a) ropopochodne paliwo ciekłe objęte kodem CN 2710 19 51 do 271019 68, 2710 20 31, 2710 20 35 lub 2710 20 39 lub b) ropopochodne paliwo ciekłe, inne niż olej napędowy, które z powodu ograniczeń jego destylacji zalicza się do kategorii ciężkich olejów przeznaczonych do użycia jako paliwo, i którego mniej niż 65% objętości, włączając straty, destyluje w temperaturze 250°C przy zastosowaniu standardowej metody badania destylacji produktów naftowych ASTM D86; jeżeli destylacja nie może być ustalona standardową metodą badania destylacji produktów naftowych ASTM D86, produkt ropopochodny jest zaliczany do kategorii ciężkich olejów opałowych;

2)gaz ziemny rozumie się występujący w naturalnych warunkach metan, zawierający nie więcej niż 20% (objętościowo) gazów obojętnych i innych składników.

8)Tabela ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 października 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. poz. 2097), które weszło w życie z dniem 20 listopada 2018 r.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki 1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych węglem kamiennym określa tabela 1.

Tabela 1.

1 2 3 4 ≤ 5 1500 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5 MW1300 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5 MW 1500 - źródła o nominalnej mocy cieplnej < 5 MW1300 - źródła o nominalnej mocy cieplnej = 5 MW 1100 > 5 i ≤ 20 1300 1100 1100 >20 i<50 1300 400 400 2.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych węglem brunatnym określa tabela 2.

Tabela 2.

1 2 3 4 ≤ 5 1500 1500 1100 > 5 i ≤ 20 1500 1100 1100 >20 i<50 1500 400 400 3.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych koksem określa tabela 3.

Tabela 3.

1 2 3 4 ≤ 20 800 800 800 >20 i<50 800 400 400 4.1.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych biomasą oraz paliwami stałymi innymi niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 określa tabela 4, z zastrzeżeniem pkt 4.2.

Tabela 4.

Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r. biomasa paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 biomasa paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 biomasa oraz paliwa stałe inne niż biomasa i paliwa wymienione w pkt 1-3 1 2 3 4 5 6 ≤ 5 800 400 800 400 200300 - przy spalaniu słomy > 5 i < 50 800 400 200300 - przy spalaniu słomy 200 200300 - przy spalaniu słomy 4.2.

Standard emisyjny dwutlenku siarki wynosi 400 mg/m3u, przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych:

1)od dnia 1 stycznia 2025 r. - dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej większej niż 5 MW,

2)od dnia 1 stycznia 2030 r. - dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW

Standardy emisyjne dwutlenku siarki dla źródeł opalanych paliwami ciekłymi, z wyłączeniem turbin gazowych i silników, określa tabela 5.

Tabela 5.

9)Nominalna moc cieplna źródła w MW Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m3u, przy zawartości 3% tlenu w gazach odlotowych do 31 grudnia 2024 r. od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. od 1 stycznia 2030 r.

1 2 3

Czytaj dalej ↓

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.