📄 Tekst ustawy
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwojuz dnia 5 lutego 2014 r.w sprawie ramowych programów przeszkoleń dla członków załóg statków morskich 2)Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r.
w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz. UE L 323 z 03.12.2008,
str. 33, z późn. zm.).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Załącznik nr 1 - Ramowe programy podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony
Załącznik nr 2 - Ramowe programy przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony
Załącznik nr 3 - Ramowe programy dodatkowych przeszkoleń specjalistycznych
Załącznik nr 4 - Objaśnienia
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 74 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim
(Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) zarządza się, co następuje:
§ 1.
1.
Ramowe programy:
1)
podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony - określa załącznik nr
1 do rozporządzenia, który obejmuje:
a)
ramowy program przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych,
b)
ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień podstawowy,
c)
ramowy program przeszkolenia w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy
medycznej,
d)
ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności
wspólnej,
e)
ramowy program przeszkolenia w zakresie problematyki ochrony na statku;
2)
przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony - określa załącznik nr 2 do rozporządzenia,
który obejmuje:
a)
ramowy program przeszkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej,
b)
ramowy program przeszkolenia w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym,
c)
ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień wyższy,
d)
ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg łodzi rybackich
w żegludze krajowej,
e)
ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa ratownika,
f)
ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika,
g)
ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i wykorzystania ECDIS,
h)
ramowy program przeszkolenia dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie
ochrony,
i)
ramowy program przeszkolenia oficera ochrony statku,
j)
ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie indywidualnych technik ratunkowych,
k)
ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej
- stopień podstawowy,
l)
ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej
- stopień wyższy,
m)
ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie sprawowania opieki medycznej
nad chorym,
n)
ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa ratownika,
o)
ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa starszego
ratownika.
2.
Ramowe programy dodatkowych przeszkoleń specjalistycznych - określa załącznik nr 3
do rozporządzenia, który obejmuje:
1)
ramowy program przeszkolenia w zakresie przewozu ładunków niebezpiecznych;
2)
ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów
skroplonych - stopień podstawowy;
3)
ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów
naftowych oraz chemikaliów - stopień podstawowy;
4)
ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów
skroplonych - stopień wyższy;
5)
ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów
naftowych - stopień wyższy;
6)
ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu chemikaliów
- stopień wyższy;
7)
ramowy program przeszkolenia w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich;
8)
ramowy program przeszkolenia w zakresie kierowania tłumem;
9)
ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg bezpośrednio
obsługujących pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich;
10)
ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności
kadłuba na statku pasażerskim typu ro-ro;
11)
ramowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie operacyjnym;
12)
ramowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie zarządzania;
13)
ramowy program przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o
nietypowych charakterystykach manewrowych;
14)
ramowy program przeszkolenia w zakresie nautycznego dowodzenia statkiem;
15)
ramowy program przeszkolenia w zakresie dowodzenia siłownią okrętową;
16)
ramowy program przeszkolenia w zakresie współpracy ze służbami SAR;
17)
ramowy program przeszkolenia w zakresie znajomości Międzynarodowego kodeksu zarządzania
bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu;
18)
ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi siłowni o napędzie innym niż tłokowy
silnik spalinowy;
19)
ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i konserwacji układów zasilania o
napięciu przekraczającym 1 kV.
3.
Ramowe programy przeszkoleń GMDSS określają przepisy w sprawie świadectw operatora
urządzeń radiowych.
4.
Objaśnienia symboli i skrótów stosowanych w ramowych programach przeszkoleń, o których
mowa w ust. 1-3, zawiera załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone pkt 8.1-8.26, 8.29, 8.33 oraz 9.1-9.5 załącznika
do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2005 r. w sprawie programów
szkoleń i wymagań egzaminacyjnych w zakresie kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz.
U. Nr 173, poz. 1445, z 2009 r. Nr 44, poz. 355 oraz z 2010 r. Nr 55, poz. 334), które
zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim
(Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) utraciło moc
z dniem 26 lipca 2013 r.
2)
Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r.
w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz. UE L 323 z 03.12.2008,
str. 33, z późn. zm.).
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone pkt 8.1-8.26, 8.29, 8.33 oraz 9.1-9.5 załącznika
do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2005 r. w sprawie programów
szkoleń i wymagań egzaminacyjnych w zakresie kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz.
U. Nr 173, poz. 1445, z 2009 r. Nr 44, poz. 355 oraz z 2010 r. Nr 55, poz. 334), które
zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim
(Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) utraciło moc
z dniem 26 lipca 2013 r.
Załącznik nr 1
-
Ramowe programy podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony
1.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1.1.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE INDYWIDUALNYCH TECHNIK RATUNKOWYCH*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
14
6
20
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.19. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie:
1
1
1.
Rodzaje zagrożeń życia na morzu.
2.
Sygnały wzywania pomocy na morzu według MPDM.
3.
Organizacja ratownictwa życia na morzu w Polsce i na świecie.
2
Wyposażenie ratunkowe statków:
6
1
7
1.
Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe:
1)
pasy ratunkowe - konstrukcja, wyposażenie, zasady użycia;
2)
koła ratunkowe - konstrukcja, rozmieszczenie na statku, zasady użycia;
3)
kombinezony ratunkowe i środki ochrony cieplnej, konstrukcja, zasady użycia;
4)
łodzie ratunkowe - otwarte, zakryte, specjalne - wyposażone w system gazoszczelny
i zraszania, wodowane w systemie zrzutowym, ratownicze - konstrukcja i wyposażenie,
żurawiki łodziowe, konstrukcja i zasady działania;
5)
pneumatyczne tratwy ratunkowe - konstrukcja, wyposażenie, rozmieszczenie, zamocowanie;
6)
sposoby wodowania tratw ratunkowych, wodowanie przy pomocy pochylni i żurawików,
zwalniaki hydrostatyczne;
7)
morskie systemy ewakuacyjne, konstrukcja, zasady działania.
2.
Radiowe środki wzywania pomocy:
1)
częstotliwości i sygnały wzywania pomocy przez radiostację (w tym radiotelefon UKF);
2)
formułowanie i nadawanie komunikatów o niebezpieczeństwie w języku polskim i angielskim;
3)
obsługa radiotelefonu UKF;
4)
radiopławy EPIRB - konstrukcja, zasady działania, sposób użycia;
5)
transponder radarowy i transponder AIS - konstrukcja, zasady działania, sposób użycia.
3
Techniki ewakuacji ludzi ze statku:
3
3
1.
Zasady ogólne:
1)
zarządzenie alarmu, podział funkcji w trakcie alarmu, wyposażenie osobiste;
2)
drogi dojścia do zbiorowych środków ratunkowych, opuszczenie statku w czasie pożaru
lub wycieku oleju na powierzchnię morza.
2.
Ewakuacja przy pomocy łodzi ratunkowej - opuszczenie łodzi na wodę.
3.
Ewakuacja przy pomocy pneumatycznej tratwy ratunkowej:
1)
wodowanie pneumatycznej tratwy ratunkowej;
2)
wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej;
3)
pobyt w pneumatycznej tratwie ratunkowej.
4.
Ewakuacja załogi na łódź ratowniczą innego statku.
4
Techniki ratowania rozbitków z powierzchni morza (w tym ze zbiorowych środków ratunkowych):
2
2
1.
Zasady przeżycia, zachowanie się w oczekiwaniu na pomoc, alarm „człowiek za burtą”
- omówienie organizacji manewrów.
2.
Manewry statku i łodzi ratowniczej.
3.
Ratowanie przez inny statek - wykorzystanie sprzętu statkowego, elementy IAMSAR.
4.
Ratowanie przez łódź ratowniczą.
5.
Typowe błędy popełniane w trakcie ewakuacji i ratowania ludzi na morzu - na podstawie
orzecznictwa lub raportów instytucji badających wypadki morskie (izby morskie; Państwowa
Komisja Badania Wypadków Morskich).
5
Ewakuacja załogi statku przez śmigłowiec:
2
2
1.
Przygotowanie statku do ewakuacji załogi:
1)
naprowadzenie śmigłowca;
2)
sposoby komunikacji;
3)
zasady bezpieczeństwa w trakcie akcji ewakuacyjnej.
2.
Rodzaje urządzeń ratowniczych stosowanych w akcjach ewakuacyjnych (demonstracja eksploatacji
urządzeń ratowniczych).
3.
Organizacja i przebieg akcji ewakuacyjnej.
4.
Ratowanie rozbitków znajdujących się w zbiorowych środkach ratunkowych i na powierzchni
morza.
6
Ćwiczenia na basenie lub wodach otwartych:
3
3
1.
Ćwiczenia z indywidualnymi środkami ratunkowymi:
1)
zakładanie pasa ratunkowego i prawidłowy skok w pasie ratunkowym do wody z małej
wysokości i z wysokości co najmniej 2,5 m;
2)
posługiwanie się kołem ratunkowym w wodzie;
3)
metoda wciągania rozbitka do wnętrza łodzi ratunkowej.
2.
Ćwiczenia z pneumatyczną tratwą ratunkową:
1)
wchodzenie na przewróconą pneumatyczną tratwę ratunkową;
2)
odwracanie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej;
3)
samodzielne wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej z wody;
4)
metody wciągania do pneumatycznej tratwy ratunkowej osoby nieprzytomnej;
5)
skok do pneumatycznej tratwy ratunkowej;
6)
zbiorowa ewakuacja do pneumatycznej tratwy ratunkowej metodami ze statku i z wody
z uwzględnieniem następujących elementów:
a)
wyznaczenie dowódcy pneumatycznej tratwy ratunkowej,
b)
wyznaczenie dwóch osób „nieprzytomnych”,
c)
holowanie „nieprzytomnych” do pneumatycznej tratwy ratunkowej,
d)
wejście wyznaczonych osób do pneumatycznej tratwy ratunkowej,
e)
wciągnięcie „nieprzytomnych” i wejście pozostałych osób, zajęcie miejsc w pneumatycznej
tratwie ratunkowej;
7)
umiejętność użycia dryfkotwy;
8)
umiejętność obsługi wyposażenia pneumatycznej tratwy ratunkowej;
9)
umiejętność podejmowania czynności zwiększających szansę przetrwania.
3.
Zakładanie pętli ratunkowej w wodzie.
4.
Ćwiczenia z termoizolacyjnymi kombinezonami ratunkowymi różnych typów.
7
Pirotechniczne środki sygnałowe:
2
2
1.
Omówienie i demonstrowanie zasad działania i bezpiecznego użycia:
1)
pławki świetlno-dymnej „człowiek za burtą”;
2)
pławki pomarańczowej;
3)
rakiety spadochronowej;
4)
pochodni czerwonej;
5)
wyrzutni linki ratunkowej, z uwzględnieniem wymiany spłonki.
2.
Demonstracja przez instruktora pirotechnicznych środków sygnałowych.
Razem
14
6
20
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Rozróżnianie rodzajów zagrożeń, które mogą wystąpić na statku, lokalizowanie i używanie
środków ratunkowych znajdujących się na statku, posługiwanie się pirotechnicznymi
środkami sygnałowymi, obsługiwanie radiowych środków wzywania pomocy, zachowywanie
się w sytuacjach, takich jak:
-
opuszczanie statku,
-
przebywanie w tratwie ratunkowej i łodzi ratunkowej,
-
przebywanie w wodzie.
2.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień podstawowy
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1.2.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
6,5
9,5
16
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.20. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie:
0,5
0,5
1.
Program kursu.
2.
Bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.
3.
Ogólne wymagania techniczne statku i obowiązki załogi w zakresie prewencji i walki
z pożarem.
2
Teoria pożaru:
1,5
1,5
1.
Zjawiska fizyczne i reakcje chemiczne spalania.
2.
Charakterystyka pożaru, warunki powstania i rozwoju pożaru.
3.
Właściwości materiałów palnych.
3
Przyczyny pożarów na statkach.
0,5
0,5
4
Zapobieganie pożarom na statkach:
0,5
0,5
1.
Ogólne zasady zapobiegania pożarom.
2.
Procedura ogólna podczas operacji pożarowo niebezpiecznych.
3.
Konstrukcyjna ochrona przeciwpożarowa.
5
Wykrywanie pożarów:
0,5
0,5
1
1.
Stałe instalacje wykrywcze i alarmowe pożaru.
2.
Systemy wykrywania dymu metodą próbkowania.
3.
Sygnalizacja ostrzegawcza.
6
Budowa, użytkowanie i rozmieszczenie sprzętu pożarniczego:
0,5
2
2,5
1.
Rodzaje gaśnic i koce gaśnicze.
2.
Gaśnice przewoźne i ich rodzaje.
3.
Sprzęt do wytwarzania piany.
4.
Sprzęt i armatura wodna.
5.
Aparaty oddechowe i ucieczkowe.
6.
Wyposażenia strażackie.
7.
Sprzęt ratowniczy i reanimacyjny.
7
Budowa i użytkowanie stałych instalacji gaśniczych:
0,5
2
2,5
1.
Instalacje wodno-hydrantowe.
2.
Automatyczne instalacje tryskaczowe.
3.
Instalacje zraszające i mgłowe.
4.
Instalacje pianowe.
5.
Instalacje gazowe.
6.
Instalacje proszkowe.
7.
Instalacje równoznaczne do CO2.
8.
Instalacje gazu obojętnego.
8
Organizacja walki z pożarem na statku:
1
1
2
1.
Alarmy pożarowe.
2.
Rozkłady alarmowe.
3.
Zadania indywidualne.
4.
Plan ochrony przeciwpożarowej.
5.
Środki łączności.
6.
Procedury walki z pożarem.
7.
Procedury bezpieczeństwa.
8.
Ćwiczenia pożarowe.
9.
Dozór pożarowy.
10.
Szkolenie przeciwpożarowe i książka bezpieczeństwa pożarowego.
9
Techniki walki z pożarem:
0,5
0,5
1.
Grupy pożarów i metody gaszenia.
2.
Postępowanie po zauważeniu pożaru.
3.
Natarcie i osłona przy użyciu stałych instalacji gaśniczych.
4.
Zagrożenia podczas walki z pożarem i zasady bezpieczeństwa.
10
Środki gaśnicze:
0,5
0,5
1.
Woda.
2.
CO2.
3.
Piana gaśnicza (środki pianotwórcze).
4.
Czyste chlorowęglowodory.
5.
Aerozole.
6.
Test - dobór środków gaśniczych.
11
Ćwiczenia poligonowe:
4
4
1.
Pomiar (demonstracja) temperatury zapłonu.
2.
Gaszenie małych pożarów przy użyciu gaśnic: proszkowych, pianowych, CO2 i wodnych.
3.
Gaszenie dużych pożarów przy użyciu różnych strumieni wody i piany.
4.
Przejście przez przestrzeń wypełnioną pianą lekką.
5.
Użycie sprzętu ratowniczego i gaśniczego oraz utrzymywanie łączności w komorze dymowej
w czasie ćwiczeń przy użyciu aparatów oddechowych.
6.
Akcja ratowniczo-gaśnicza w warunkach rozległego pożaru w maszynowni lub pomieszczeniu
mieszkalnym przy użyciu aparatów oddechowych, środków łączności oraz sprzętu i instalacji
gaśniczych.
Razem
6,5
9,5
16
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Właściwie używanie sprzętu pożarniczego do walki z pożarem, w tym: aparatów oddechowych,
w zależności od rodzaju pożaru i ilości zaangażowanych osób, stosowanie procedur bezpieczeństwa
własnego i statku oraz reagowanie na zagrożenie pożarem, wykorzystywanie sprzętu przenośnego
do walki z pożarem na statku.
3.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy
medycznej
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1.3.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE ELEMENTARNYCH ZASAD UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY MEDYCZNEJ*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
5,5
5,5
11
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.13. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wiadomości wstępne, podstawy prawne.
0,5
0,5
2
Podstawy anatomii i fizjologii człowieka istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej
i ratowaniu życia.
1
1
3
Rodzaje pozycji (ułożenia) poszkodowanego konieczne do prawidłowego udzielenia pierwszej
pomocy medycznej.
0,5
0,5
1
4
Postępowanie w przypadku utraty przytomności.
0,5
1
1,5
5
Reanimacja.
0,5
1,5
2
6
Postępowanie w przypadku krwawienia.
0,5
1
1,5
7
Opanowanie szoków.
0,5
0,5
1
8
Postępowanie w przypadku zwęglenia, oparzeń (w tym chemikaliami) i porażenia prądem.Stopnie i rodzaje oparzeń.
1
1
9
Ratowanie i przygotowanie poszkodowanego do transportu.
0,5
1
1,5
Razem
5,5
5,5
11
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
W zakresie zagadnień podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie
szkolenia, a w szczególności: rozpoznanie zatrzymania krążenia, przeprowadzenie resuscytacji
krążeniowo-oddechowej dorosłego, ułożenie poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, zatamowanie
krwawienia, rozpoznanie i unieruchomienie złamania, zabezpieczenie poszkodowanego
w szoku pourazowym, udzielenie pierwszej pomocy przy oparzeniach.
4.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności
wspólnej
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1.4.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA WŁASNEGO I ODPOWEDZIALNOŚCI WSPÓLNEJ*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
18
2,5
20,5
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.21. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie, materiały źródłowe, omówienie dokumentów, przepisy międzynarodowe:
0,5
0,5
1.
Konwencja STCW.
2.
Konwencja SOLAS (w szczególności rozdział IX - kodeks ISM, rozdział X - kodeks ISPS).
3.
Konwencje MOP (w szczególności konwencja MLC).
4.
Kodeks IMDG.
5.
Konwencja MARPOL.
2
Rodzaje zagrożeń na statku:
1
1
1.
Kolizja.
2.
Pożar.
3.
Mielizna.
4.
Uszkodzenie kadłuba.
5.
Ładunek niebezpieczny.
6.
Pasażerowie „na gapę”.
7.
Piraci.
8.
Pasażer jako „ładunek specjalny”.
9.
Terroryzm.
10.
Inne.
3
Znajomość statkowych planów alarmowych. Oznakowanie i umiejętność korzystania z planów
alarmowych.
0,5
0,5
1
4
Sygnały alarmowe i znajomość obowiązków przyporządkowanych rozkładem alarmowym.
1
1
5
Sposoby prewencji zagrożeń wymienionych w lp. 2.
1
1
6
Znajomość:
1
1
1.
Dróg ewakuacji - zewnętrznych i wewnętrznych.
2.
Systemów alarmowych.
7
Rozlewy na morzu jako efekt:
1
1
1.
Kolizji.
2.
Wejścia na mieliznę.
3.
Zatonięcia.
4.
Transferu ładunku.
8
Podstawowe wiadomości na temat ochrony środowiska morskiego:
2
2
1.
Procedury ładunkowe (pobieranie paliwa).
2.
Konwencja MARPOL.
9
Bezpieczeństwo i środki bezpieczeństwa:
1
1
1.
Warunki pracy na statku.
2.
Potencjalne zagrożenie.
3.
Używane środki ochrony zdrowia.
10
Środki ostrożności podjęte przed wejściem do przestrzeni zamkniętych:
1
1
1.
Na zbiornikowcach do przewozu ropy, gazu, chemikaliów.
2.
Na kontenerowcach.
3.
Na innych typach statków.
4.
Procedury przed wejściem do przestrzeni zamkniętych.
11
Przestrzeganie zasad bezpiecznej pracy.
0,5
0,5
12
Znajomość międzynarodowych przepisów BHP (MOP).
1
1
13
Język angielski, zrozumienie poleceń w różnych relacjach na statku:
1
1
1.
Polecenia wydawane w sytuacjach zagrożenia.
14
Wzajemne zależności pomiędzy członkami załogi:
2
0,5
2,5
1.
Typy ludzkich charakterów.
2.
Jak rozpoznać osobowość.
3.
Różnice religijne a tolerancja.
4.
Pielęgnowanie dobrych stosunków międzyludzkich na statku.
15
Odpowiedzialność wspólna:
2
2
1.
Warunki zatrudnienia.
2.
Prawa członka załogi.
3.
Obowiązki członka załogi.
16
Zagrożenia:
1
1
1.
Alkohol.
2.
Narkotyki.
17
Komunikacja - efektywność, bariery w komunikowaniu się.
0,5
0,5
1
18
Odpoczynek, zmiany wacht i stres jako warunki wpływające na marynarzy.
1
1
Razem
18
2,5
20,5
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Komunikowanie się z załogą, wydawanie komend, podporządkowywanie się komendom, rozpoznawanie
zagrożeń na statku i odpowiednie reagowanie w sytuacjach, gdy wystąpi zagrożenie,
właściwe stosowanie środków ochrony osobistej. Właściwe interpretowanie zagadnień
w zakresie podanym w programie, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości statkowych
planów alarmowych, sygnałów alarmowych oraz obowiązków przyporządkowanych planem alarmowym,
reagowanie w przypadku wystąpienia sytuacji zanieczyszczenia środowiska lub wycieku
substancji szkodliwych. Dodatkowo: rozróżnianie zachowań ludzi oraz rozumienie zagrożeń
spowodowanych uzależnieniami.
5.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie problematyki ochrony na statku
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1.5.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE PROBLEMATYKI OCHRONY NA STATKU*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
4
4
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 3.27. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu.
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Ochrona żeglugi i portów morskich:
1
1
1.
Definicje, zagrożenia (terroryzm, piractwo, rozboje).
2.
Polityka ochrony żeglugi i portów morskich.
3.
Procedury i środki ochrony na statkach i w portach.
4.
Dokumentowanie zdarzeń naruszających ochronę.
5.
Kluczowe zagadnienia systemu ochrony.
2
Zagrożenia w żegludze:
2
2
1.
Techniki omijania środków ochrony.
2.
Podstawowe techniki rozpoznawania zagrożeń (piractwo, rozbój).
3.
Broń i materiały niebezpieczne.
4.
Ochrona podstawowa.
3
Metodologia ochrony - znaczenie i konieczność stosowania:
1
1
1.
Wymagania formalne.
2.
Ćwiczenia i alarmy próbne.
Razem
4
4
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Rozpoznawanie zagrożeń dla bezpieczeństwa żeglugi, wybór i realizowanie odpowiednich
procedur ochrony.
Załącznik nr 2
-
Ramowe programy przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony
1.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.1.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY MEDYCZNEJ*
Zakres przeszkolenia:
stopień średni
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
13
7
20
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.14. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Zasady udzielania pierwszej pomocy medycznej w stanach zagrożenia życia.
0,5
1
1,5
2
Zestaw do udzielania pierwszej pomocy medycznej.
0,5
0,5
1
3
Anatomia i fizjologia człowieka - elementy istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej
i ratowaniu życia.
2
0,5
2,5
4
Zatrucia na statkach, rodzaje substancji trujących - pierwsza pomoc w zatruciach.
1
0,5
1,5
5
Badanie poszkodowanego.
1
0,5
1,5
6
Złamania, zwichnięcia, skręcenia, urazy kręgosłupa - pierwsza pomoc, rodzaje unieruchomień.
1
1
2
7
Oparzenia, zdarcia naskórka, odmrożenia.
1
2
3
8
Złamania, złamania z przemieszczeniem i uszkodzenia mięśni.
1
1
2
9
Opieka medyczna nad uratowanymi osobami.
1
1
10
Zasady korzystania z radiowych porad medycznych.
1
1
11
Podstawy farmakologii, zastosowanie podstawowych leków.
1
1
12
Zasady dezynfekcji i sterylizacji, zaopatrywanie ran.
1
1
13
Wstrząs kardiogenny, wstrząs anafilaktyczny.
1
1
Razem
13
7
20
II.
Wymagania wstępne
Ukończone przeszkolenie w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy
medycznej.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie
szkolenia, a w szczególności: przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego,
rozpoznanie i unieruchomienie złamania, zatamowanie krwotoku tętniczego i żylnego,
rozpoznanie i opatrzenie odmrożenia, przygotowanie do transportu poszkodowanego z
podejrzeniem złamania kręgosłupa.
2.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.2.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE SPRAWOWANIA OPIEKI MEDYCZNEJ NAD CHORYM*
Zakres przeszkolenia:
stopień wyższy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
31
10
41
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.15. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Pierwsza pomoc - przypomnienie.
5
5
2
Rodzaje wypadków.
5
2
7
3
Sposoby pielęgnacji chorego.
1
1
2
4
Choroby.
4
4
5
Zatrucia (alkoholem, narkotykami, chemikaliami).
2
2
6
Prowadzenie defibrylacji.
1
1
7
Leczenie i zabiegi stomatologiczne.
2
2
8
Przypadki ginekologiczne, ciąża, poród.
2
2
9
Opieka medyczna nad rozbitkami.
2
2
10
Przypadki śmiertelne na morzu.
1
1
11
Pomoc zewnętrzna (medical radio).
1
1
2
12
Prewencja chorobowa.
2
2
13
Kontrola warunków bytowych na statku.
2
2
14
Przepisy medyczne, zapisy w odpowiednich dokumentach okrętowych.
2
2
15
Lekarstwa i sprzęt medyczny.
2
2
16
Dostawy i przeglądy lekarstw oraz sprzętu medycznego.
3
3
Razem
31
10
41
II.
Wymagania wstępne
Ukończone przeszkolenie w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy
medycznej oraz w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie
szkolenia, a w szczególności: rozpoznawanie zatrzymania krążenia u dorosłego, postępowanie
z chorym nieprzytomnym, przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego,
wykonywanie defibrylacji, ułożenie pacjenta w pozycji bezpiecznej, zatamowanie krwawienia,
rozpoznawanie i opatrywanie złamań, opatrywanie oparzeń termicznych i prądem elektrycznym,
postępowanie z chorym we wstrząsie, rozpoznawanie i leczenie doraźne podstawowych
schorzeń w obrębie jamy brzusznej i klatki piersiowej, postępowanie w przypadku podejrzenia
chorób przenoszonych drogą płciową i tropikalnych, wykonywanie płukania żołądka, rozpoznawanie
zatrucia, stwierdzanie zgonu i rozpoznawanie nieodwracalnych znamion śmierci.
3.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień wyższy
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.3.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ*
Zakres przeszkolenia:
stopień wyższy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
17
13
30
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 2.03. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie:
0,5
0,5
1.
Program kursu.
2.
Bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.
3.
Dokumenty normatywne IMO.
4.
Ogólne wymagania techniczne statku i obowiązki.
2
Teoria pożaru:
2
2
1.
Zjawiska fizyczne i reakcje chemiczne spalania.
2.
Charakterystyka pożaru i warunki powstania i rozwoju pożaru.
3.
Właściwości materiałów palnych.
4.
Pomiar (demonstracja) temperatury zapłonu.
5.
Ocena właściwości palnych materiału (ładunku) na podstawie kart informacyjnych.
6.
Metody gaszenia i grupy pożarów.
3
Prewencja pożarowa na statkach:
2,5
2,5
1.
Zagrożenie pożarowe statków (pomieszczeń).
2.
Przyczyny pożarów.
3.
Ogólne zasady zapobiegania pożarom.
4.
Procedura prowadzenia prac gorących i pożarowo niebezpiecznych.
5.
Ocena stanu atmosfery.
6.
Procedura prac gorących i wchodzenie do przestrzeni zamkniętych.
7.
Budowa i użytkowanie eksplozymetrów i analizatorów tlenu.
8.
Konstrukcyjne zabezpieczenie przeciwpożarowe statków.
4
Organizacja walki z pożarem na statku:
2
1
3
1.
Opracowanie rozkładów alarmowych.
2.
Podział załogi na sekcje pożarowe i ich zadania.
3.
Metody gaszenia i strategia walki z pożarami na statku.
4.
Walka z pożarami ładunków niebezpiecznych.
5.
Zapewnienie stateczności statku podczas użycia wody do gaszenia.
6.
Sterowanie systemami wentylacji i instalacjami paliwowymi i elektrycznymi.
7.
Łączność i koordynacja działań.
8.
Informacje niezbędne do kierowania akcją ratowniczo-gaśniczą.
9.
Plany ochrony przeciwpożarowej.
10.
Szkolenie przeciwpożarowe na statku i książka bezpieczeństwa pożarowego.
11.
Plan utrzymania i konserwacji urządzeń ochrony przeciwpożarowej.
5
Procedury walki z pożarami:
2
1
3
1.
Statek w morzu.
2.
Statek w porcie i stoczni: koordynacja działań z portowymi jednostkami ratowniczo-gaśniczymi.
3.
Statek przewożący ładunki niebezpieczne.
4.
Zbiornikowce.
5.
Opracowanie procedury gaszenia ładunków niebezpiecznych na podstawie kodeksu IMDG.
6
Ćwiczenia walki z pożarami na statkach:
2
3
5
1.
Cele szkoleniowe.
2.
Metodyka i tematy ćwiczeń.
3.
Ćwiczenie wzorcowe: walka z rozległym pożarem na statku.
7
Obsługa techniczna i użytkowanie sprzętu pożarowego:
2
2
1.
Gaśnice przenośne.
2.
Gaśnice przewoźne.
3.
Sprzęt do wytwarzania piany.
4.
Sprzęt i armatura wodna.
5.
Aparaty oddechowe i ucieczkowe.
6.
Sprzęt reanimacyjny.
7.
Sprzęt ratowniczy.
8
Obsługa techniczna i użytkowanie instalacji wykrywczych i alarmowych:
1
1
1.
Systemy wykrywcze dymu metodą próbkowania.
2.
Stałe instalacje wykrywcze i alarmowe.
3.
Sygnalizacja ostrzegawcza.
9
Budowa i użytkowanie stałych instalacji gaśniczych:
2
2
4
1.
Instalacje wodno-hydrantowe.
2.
Automatyczne instalacje tryskaczowe.
3.
Instalacje zraszające i mgłowe.
4.
Instalacje pianowe.
5.
Instalacje gazowe.
6.
Instalacje proszkowe.
7.
Instalacje alternatywne do CO2.
8.
Instalacje gazu obojętnego.
10
Niebezpieczne zjawiska podczas gaszenia pożarów:
2
2
1.
Sucha destylacja.
2.
Reakcje chemiczne.
3.
Pożary w ekonomizerach.
4.
Pożary w pomocniczych kotłach wodnorurkowych.
11
Pierwsza pomoc: akcja ratownicza podczas pożaru.
1
1
12
Badanie przyczyn pożarów i opracowywanie raportów.
2
2
13
Seminarium:
2
2
1.
Wymiana doświadczeń o rzeczywistych pożarach na statkach.
2.
Materiały studialne pożarów na statkach i uzyskane doświadczenia.
Razem
17
15
30
II.
Wymagania wstępne
Posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Kierowanie operacjami zapobiegania i walki z pożarem, w tym przy współpracy z portem,
organizowanie i szkolenie grup do walki z pożarem w morzu i w porcie, wykonywanie
obsługi technicznej instalacji i sprzętu pożarniczego, analizowanie wypadków pożarów
i wykonywanie sprawozdań, sprawowanie kontroli nad osobami poszkodowanymi w pożarach.
Wykorzystywanie sprzętu przenośnego do walki z pożarem na statku, uruchamianie stacjonarnych
instalacji gaśniczych oraz kierowanie akcją gaśniczą na statku.
4.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg łodzi rybackich
w żegludze krajowej
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.4.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA DLA CZŁONKÓW ZAŁÓG ŁODZI RYBACKICH W ŻEGLUDZE
KRAJOWEJ*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
13
5
18
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.33. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie:
2
2
1.
Rodzaje zagrożeń życia na morzu.
2.
Sygnały wzywania pomocy na morzu według MPDM.
3.
Organizacja ratownictwa życia na morzu w Polsce i na świecie.
4.
Przepisy prawa UE i prawa polskiego, w tym komunikaty administracji morskiej skierowane
bezpośrednio do statków rybackich.
2
Wyposażenie ratunkowe jednostek:
2
2
1.
Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe:
1)
pasy ratunkowe - konstrukcja, wyposażenie, zasady użycia;
2)
koła ratunkowe - konstrukcja, rozmieszczenie na jednostce, zasady użycia;
3)
sposób wodowania tratw ratunkowych.
2.
Radiowe środki wzywania pomocy:
1)
częstotliwości i sygnały wzywania pomocy;
2)
formułowanie i nadawanie komunikatów o niebezpieczeństwie w języku polskim i angielskim;
3)
obsługa radiotelefonu UKF;
4)
transponder radarowy - konstrukcja, zasady działania, sposób użycia.
3
Ewakuacja ludzi z jednostki:
1
1
1.
Zasady ogólne:
1)
wyposażenie osobiste;
2)
zbiorowe środki ratunkowe.
2.
Ewakuacja pneumatycznej tratwy ratunkowej:
1)
wodowanie pneumatycznej tratwy ratunkowej;
2)
wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej;
3)
pobyt w pneumatycznej tratwie ratunkowej.
3.
Ewakuacja załogi na łódź ratowniczą statku innej jednostki.
4
Techniki ratowania rozbitków z powierzchni morza (w tym ze zbiorowych środków ratunkowych):
1
1
1.
Zasady przeżycia, zachowanie się w oczekiwaniu na pomoc, ratowanie człowieka za burtą.
2.
Ratowanie przez łódź ratowniczą.
3.
Typowe błędy popełniane w trakcie ewakuacji i ratowania ludzi na morzu - na podstawie
orzecznictwa lub raportów instytucji badających wypadki morskie (izby morskie; Państwowa
Komisja Badania Wypadków Morskich).
5
Ewakuacja przez śmigłowiec:
2
2
1.
Przygotowanie jednostki do ewakuacji załogi:
1)
naprowadzenie śmigłowca;
2)
sposoby komunikacji;
3)
zasady bezpieczeństwa w trakcie akcji ewakuacyjnej.
2.
Organizacja i przebieg akcji ewakuacyjnej.
3.
Ratowanie rozbitków znajdujących się w zbiorowych środkach ratunkowych i na powierzchni
morza.
6
Ćwiczenia na basenie lub wodach otwartych:
2
2
1.
Ćwiczenia z indywidualnymi środkami ratunkowymi:
1)
zakładanie pasa ratunkowego;
2)
posługiwanie się kołem ratunkowym w wodzie;
3)
metoda wciągania rozbitka do wnętrza łodzi ratunkowej.
2.
Ćwiczenia z pneumatyczną tratwą ratunkową:
1)
wchodzenie na przewróconą pneumatyczną tratwę ratunkową;
2)
odwracanie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej;
3)
samodzielne wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej z wody;
4)
metody wciągania do pneumatycznej tratwy ratunkowej osoby nieprzytomnej;
5)
skok do pneumatycznej tratwy ratunkowej;
6)
umiejętność obsługi wyposażenia pneumatycznej tratwy ratunkowej;
7)
umiejętność podejmowania czynności zwiększających szansę przetrwania;
8)
holowanie osoby nieprzytomnej do tratwy ratunkowej.
3.
Omówienie i demonstrowanie zasad użycia pirotechnicznych środków sygnałowych.
7
Rodzaje zagrożeń na statku:
1
1
1.
Kolizja.
2.
Pożar.
3.
Mielizna.
4.
Uszkodzenie kadłuba.
8
Bezpieczeństwo i środki bezpieczeństwa:
1
1
1.
Warunki pracy na jednostce.
2.
Potencjalne zagrożenia.
3.
Używane środki ochrony zdrowia i życia.
9
Zagrożenia:
1
1
1.
Alkohol.
2.
Narkotyki.
10
Podstawy anatomii i fizjologii człowieka istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej
i ratowaniu życia.
0,5
0,5
11
Rodzaje pozycji (ułożenia) poszkodowanego konieczne do prawidłowego udzielenia pierwszej
pomocy medycznej.
0,5
0,5
12
Postępowanie w przypadku utraty przytomności, reanimacja, postępowanie w przypadku
krwawienia, zwęglenia, oparzeń (w tym chemikaliami) i porażeń prądem.
0,5
0,5
1
13
Ochrona przeciwpożarowa na jednostce:
1
2
3
1.
Rodzaje gaśnic.
2.
Materiały łatwopalne.
3.
Grupy pożarów i metody gaszenia.
4.
Postępowanie po zauważeniu pożaru.
5.
Zagrożenia podczas walki z pożarem i zasady bezpieczeństwa.
6.
Gaszenie pożarów z użyciem podręcznych środków gaśniczych.
Razem
13
5
18
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Rozróżnianie rodzajów zagrożeń, które mogą wystąpić na jednostce, lokalizowanie i
używanie środków ratunkowych znajdujących się na jednostce, posługiwanie się środkami
sygnałowymi, zachowywanie się w sytuacjach zagrożenia, takich jak: opuszczanie jednostki,
przebywanie w tratwie ratunkowej, łodzi ratunkowej oraz przebywanie w wodzie. Komunikowanie
się z załogą, wydawanie komend, podporządkowywanie się komendom, odpowiednie reagowanie
w sytuacjach zagrożenia, reagowanie w przypadku wystąpienia następujących sytuacji:
zanieczyszczenia środowiska, wycieku substancji szkodliwych, stosowanie środków ochrony
osobistej, właściwie używanie sprzętu gaśniczego będącego na wyposażeniu jednostki
do walki z pożarem.
5.
Ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa ratownika
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.5.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W CELU UZYSKANIA ŚWIADECTWA RATOWNIKA*
Zakres przeszkolenia:
stopień podstawowy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
13
17
30
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.23. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie:
0,5
0,5
1.
Wymagania prawne związane z przeszkoleniem w celu uzyskania świadectwa ratownika
morskiego według Konwencji STCW.
2.
Wymagania specjalne dla ratowników morskich na statkach pasażerskich.
3.
Zadania łodzi ratunkowych i ratowniczych.
2
Statkowe zbiorowe środki ratunkowe i łodzie ratownicze:
4
1
5
1.
Rodzaje, konstrukcja i wyposażenie:
1)
tratw ratunkowych;
2)
łodzi ratunkowych;
3)
łodzi ratowniczych.
2.
Sposoby wodowania i podnoszenia oraz użycia mechanizmów zwalniających:
1)
tratw ratunkowych;
2)
łodzi ratunkowych - systemy zrzutowe, systemy grawitacyjne, sposoby użycia mechanizmów
zwalniających pod obciążeniem i bez obciążenia;
3)
łodzi ratowniczych.
3.
Przeglądy i konserwacja mechanizmów zwalniających.
4.
Odwracanie do normalnego stanu:
1)
tratw ratunkowych;
2)
łodzi ratunkowych;
3)
łodzi ratowniczych.
5.
Silniki łodzi ratunkowych:
1)
uruchamianie silnika;
2)
systemy chłodzenia;
3)
systemy ładowania akumulatorów;
4)
systemy gaśnicze - instrukcja zraszaczowa;
5)
systemy zasilania w powietrze łodzi gazoszczelnych;
6)
systemy odwadniające;
7)
przeglądy i konserwacja.
6.
Silniki łodzi ratowniczych:
1)
silniki zabudowane;
2)
przygotowanie do uruchomienia, uruchamianie, obsługa;
3)
przeglądy i konserwacja.
7.
Morskie systemy ewakuacyjne:
1)
konstrukcja i sposoby ewakuacji;
2)
przeglądy i konserwacja.
3
Opuszczanie statku:
3
3
1.
Oznakowanie wyposażenia ratunkowego, miejsc zbiórek i dróg ewakuacyjnych.
2.
Przyczyny ewakuacji załogi statku i pasażerów.
3.
Czynności podejmowane po ogłoszeniu alarmu opuszczenia statku.
4.
Czynności podejmowane w celu wodowania środków ratunkowych:
1)
łodzi ratunkowych;
2)
tratw ratunkowych.
5.
Obowiązki kierującego jednostką ratunkową podczas wodowania.
4
Wykorzystanie łodzi ratowniczych w alarmie „człowiek za burtą” (MOB) i alarmie opuszczenia
statku:
2
2
1.
Przygotowanie do wodowania i wodowanie łodzi ratowniczej w czasie ruchu statku i
na postoju.
2.
Zajmowanie miejsc w łodzi.
3.
Komunikacja ze statkiem macierzystym.
4.
Podnoszenie łodzi ratowniczej.
5.
Współpraca ze śmigłowcem.
6.
Obowiązki kierującego łodzią ratowniczą.
5
Przetrwanie w zbiorowych środkach ratunkowych:
2
2
1.
Zagrożenie dla życia rozbitków.
2.
Zachowanie się na środkach ratunkowych celem przetrwania do czasu przybycia pomocy.
3.
Użycie wyposażenia środków ratunkowych w celu zwiększenia możliwości wykrycia i lokalizacji.
4.
Obowiązki dowódcy zbiorowego środka ratunkowego.
5.
Współpraca ze śmigłowcem w czasie podejmowania rozbitków.
6
Sygnalizacja w niebezpieczeństwie:
2
1.
Radiowe urządzenia ratunkowe EPIRB, SART, UKF.
2.
Pirotechniczne środki sygnalizacyjne.
3.
Komunikat wzywania pomocy w niebezpieczeństwie.
4.
Sygnały wzywania pomocy.
5.
Użycie heliografu.
6.
Sygnały ratownicze.
7
Udzielanie pierwszej pomocy rozbitkom na środku ratunkowym:
1,5
1
2,5
1.
Hipotermia - sposoby przeciwdziałania.
2.
Apteczka - wykorzystanie do udzielenia pierwszej pomocy.
8
Ćwiczenia ze środkami ratunkowymi i łodzią ratowniczą:
6
6
1.
Postawienie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej.
2.
Wiosłowanie i sterowanie łodzią ratunkową wg kompasu.
3.
Wykorzystanie dryfkotwy łodzi ratunkowej i łodzi ratowniczej.
4.
Uruchamianie silnika łodzi ratunkowej.
5.
Manewrowanie łodzią ratunkową i łodzią ratowniczą.
6.
Uruchamianie silnika łodzi ratunkowej i ratowniczej.
Razem
15
8
23
II.
Wymagania wstępne
Posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
W zakresie konstrukcji, obsługi i wyposażenia tratw i łodzi ratunkowych, urządzenia
do opuszczania tratw i łodzi ratunkowych i łodzi ratowniczych, metod podnoszenia tratw
i łodzi ratunkowych, zasad obsługi tratwy i łodzi ratunkowej oraz łodzi ratowniczej,
zasad wykorzystania falenia, dryfkotwy i innych urządzeń, sposobów zmniejszenia skutków
hipotermii i zapobiegania jej powstawaniu, sposobów grupowania tratw i podejmowania
rozbitków łodzią ratowniczą.
IV.
Umiejętności
Kierowanie łodzią ratowniczą oraz tratwą lub łodzią ratunkową podczas wodowania i
po zwodowaniu, obsługa silnika łodzi ratowniczej i ratunkowej, kierowanie rozbitkami
na środkach ratunkowych, wykorzystanie urządzeń do lokalizacji, łączności i sygnalizacji,
zastosowanie pierwszej pomocy w stosunku do rozbitków.
6.
Ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.6.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE W CELU UZYSKANIA ŚWIADECTWA STARSZEGO RATOWNIKA*
Zakres przeszkolenia:
stopień wyższy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
13
6
19
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.24. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Konstrukcja szybkiej łodzi ratowniczej:
3
3
1.
Rodzaje i budowa kadłubów.
2.
Rodzaje stosowanych silników napędowych.
3.
Przygotowanie i uruchamianie silnika, obsługa (silniki zaburtowe i wbudowane), przechodzenie
z biegu naprzód na bieg wstecz.
4.
Śruby napędowe.
5.
Pędnik wodno-strumieniowy.
2
Opuszczanie i podejmowanie szybkiej łodzi ratowniczej:
2
2
1.
Rodzaje i budowa urządzeń i mechanizmów opuszczania i uwalniania szybkiej łodzi ratowniczej.
2.
Środki bezpieczeństwa przy opuszczaniu i podejmowaniu z wody szybkiej łodzi ratowniczej.
3.
Zachowanie i rozmieszczenie obsady szybkiej łodzi ratowniczej w trakcie opuszczania
i podejmowania.
4.
Współpraca szybkiej łodzi ratowniczej ze statkiem macierzystym.
5.
Obsługa urządzeń opuszczających szybkiej łodzi ratowniczej.
3
Wyposażenie nawigacyjne i ratownicze szybkiej łodzi ratowniczej:
2
2
1.
Wyposażenie nawigacyjne -rodzaje i zastosowanie.
2.
Wyposażenie ratownicze wykorzystywane w poszukiwaniu i podejmowaniu rozbitków.
3.
Wyposażenie medyczne do zabezpieczenia rozbitka i udzielenia pierwszej pomocy na
pokładzie szybkiej łodzi ratowniczej.
4
Odwracanie (nadawanie właściwej pozycji) szybkiej łodzi ratowniczej:
1
1
1.
Przewrócenie szybkiej łodzi ratowniczej, przyczyny.
2.
Urządzenia i systemy ułatwiające odwracanie szybkiej łodzi ratowniczej.
3.
Techniki odwracania szybkiej łodzi ratowniczej.
4.
Zachowanie i rozmieszczenie członków załogi po przewróceniu i w trakcie odwracania
szybkiej łodzi ratowniczej.
5.
Przygotowanie szybkiej łodzi ratowniczej do dalszego działania.
5
Wzory poszukiwań:
1
1
1.
Wykorzystywanie znanych metod poszukiwania z uwzględnieniem specyfiki szybkiej łodzi
ratowniczej.
2.
Wpływ warunków hydrometeorologicznych na skuteczność poszukiwania.
3.
Poszukiwanie we współpracy z innymi szybkiej łodzi ratowniczej.
4.
Poszukiwanie przy naprowadzaniu z jednostki macierzystej, śmigłowca lub innych jednostek
uczestniczących w akcji.
5.
Wykorzystanie przyrządów nawigacyjnych.
6
Manewrowanie szybką łodzią ratowniczą:
1
6
7
1.
Manewrowanie w trudnych warunkach morskich, przy małej i dużej prędkości.
2.
Podejście do burty statku w ruchu z użyciem falenia i bez falenia, dociąganie do
burty statku i podjęcie łodzi.
3.
Manewrowanie przy ograniczonej widoczności.
4.
Podejmowanie rozbitków z wody.
5.
Podejmowanie rozbitków ze zbiorowych środków ratunkowych, użycie dryfkotfy do podejmowania.
6.
Holowanie i łączenie w zespoły tratw ratunkowych.
7.
Przekazywanie rozbitków na pokład śmigłowca i statku.
7
Ocena gotowości szybkiej łodzi ratowniczej:
1
1
1.
Stan techniczny szybkiej łodzi ratowniczej.
2.
Materiały pędne.
3.
Gotowość układu napędowego.
4.
Ocena sprawności urządzeń nawigacyjnych.
5.
Ocena sprawności systemu opuszczenia i podejmowania szybkiej łodzi ratowniczej.
6.
Możliwości natychmiastowego uruchomienia i wykorzystania szybkiej łodzi ratowniczej.
7.
Przegląd i konserwacja szybkiej łodzi ratowniczej.
8
Sytuacje awaryjne:
2
2
1.
Szybka łódź ratownicza jako środek ratunkowy (w wypadku awarii innych dostępnych
środków ratunkowych).
2.
Utrzymanie szybkiej łodzi ratowniczej na wodzie, w przypadku uszkodzenia jej kadłuba
lub silnika.
3.
Wykonanie podstawowych napraw w sytuacji awaryjnej.
Razem
13
6
19
II.
Wymagania wstępne
Posiadanie ważnego świadectwa przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych
oraz ważnego świadectwa ratownika.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Konstrukcja, obsługa i wyposażenie szybkiej łodzi ratowniczej, urządzenia do opuszczania
szybkich łodzi ratowniczych, metody stawiania przewróconych szybkich łodzi ratowniczych,
zasady manewrowania szybką łodzią ratowniczą w niepomyślnych warunkach pogodowych,
sposoby przygotowania szybkiej łodzi ratowniczej do natychmiastowego użycia, zasady
współpracy ze śmigłowcem.
IV.
Umiejętności
Znajomość budowy, konserwacji, naprawy i wyposażenia szybkich łodzi ratowniczych,
kierowanie urządzeniami i środkami do opuszczania i podnoszenia szybkich łodzi ratowniczych,
kierowanie podnoszeniem i opuszczaniem powszechnie stosowanej szybkiej łodzi ratowniczej,
kierowanie szybką łodzią ratowniczą po jej opuszczeniu, obsługa silnika szybkiej łodzi
ratowniczej.
7.
Ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i wykorzystania ECDIS
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.7.
Przeszkolenie:
Przeszkolenie w zakresie obsługi i wykorzystania ecdis*
Zakres przeszkolenia:
poziom operacyjny
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
10
10
20
40
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.27. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia i
symulator).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
1.
Systemy informacji przestrzennej GIS.
10
10
20
40
2.
Aspekty prawne, standaryzacja systemów ECDIS.
3.
Charakterystyka podstawowych typów systemów map elektronicznych (ECDIS, RCDS i ECS).
4.
Baza danych tworzona dla potrzeb ECDIS (WEND, ośrodki RECC).
5.
Podstawowe funkcje nawigacyjne ECDIS.
6.
Prezentacja danych ECDIS (ENC/SENC oraz RNC/SRNC).
7.
Urządzenia nawigacyjne współpracujące z ECDIS.
8.
Prezentacja danych z urządzeń nawigacyjnych w ECDIS.
9.
Planowanie, monitorowanie i rejestracja podróży w systemach ECDIS.
10.
Zobrazowanie oraz funkcje prezentacji dodatkowych informacji nawigacyjnych.
11.
Aktualizacja danych, rejestracja danych nawigacyjnych, kontrola poprawnego funkcjonowania
ECDIS, funkcje back-up.
12.
Serwis ARCS, AVCS, TADS.
13.
Alarmy, ostrzeżenia oraz błędna interpretacja prezentowanych danych.
14.
Nawigacja pilotowa z wykorzystaniem ECDIS.
Razem
10
10
20
40
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Wskazane zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Wykorzystywanie ECDIS w prowadzeniu bezpiecznej nawigacji, w tym w planowaniu podroży
z uwzględnieniem potencjalnych niebezpieczeństw nawigacyjnych, dostępnych źródeł ostrzeżeń
nawigacyjnych i pogodowych.
8.
Ramowy program przeszkolenia dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie
ochrony
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.8.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE DLA CZŁONKÓW ZAŁÓG Z PRZYDZIELONYMI OBOWIĄZKAMI W ZAKRESIE OCHRONY*
Zakres przeszkolenia:
stopień średni
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
3
2
5
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 3.26. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Przestrzeganie postanowień planu ochrony statku - konieczność przestrzegania postanowień:
1
1
1.
Definicje elementów ochrony żeglugi i portów morskich.
2.
Międzynarodowa polityka ochrony żeglugi i portów morskich.
3.
Odpowiedzialność rządów, instytucji i osób zaangażowanych w ochronę żeglugi i portów
morskich.
4.
Procedury i poziomy ochrony - wzajemne relacje statek - port.
5.
Raportowanie i informowanie o zdarzeniach w ochronie.
6.
Procedury i wymagania wobec ćwiczeń i alarmów próbnych wymaganych przez kodeks ISPS.
7.
Procedury kontroli osób i ładunku, monitorowanie punktów wrażliwych.
2
Rozpoznawanie ryzyka i zagrożeń ochrony statku:
1
1
2
1.
Deklaracja ochrony i zgłoszenie przybycia - analiza zapisów.
2.
Techniki omijania środków ochrony stosowane przez piratów i przestępców.
3.
Potencjalne zagrożenia.
4.
Rozpoznawanie broni i materiałów niebezpiecznych.
5.
Zarządzanie tłumem.
6.
Kontrole nieinwazyjne.
3
Sprawdzanie skuteczności systemu ochrony statku:
0,5
0,5
1
1.
Techniki monitorowania obszarów zastrzeżonych.
2.
Kontrola dostępu do statku oraz jego obszarów zastrzeżonych.
3.
Monitorowanie pokładu i obszaru wokół statku.
4.
Metody kontroli zapasów statkowych.
5.
Kontrola zaokrętowania i wyokrętowania osób.
4
Sprzęt ochrony - zasady skutecznego i bezpiecznego użycia:
0,5
0,5
1
1.
Wyposażenie i systemy ochrony.
2.
Testy, sprawdzenie poprawności działania.
Razem
3
2
5
II.
Wymagania wstępne
Brak.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Rozpoznawanie zagrożeń dla bezpieczeństwa żeglugi, przeprowadzanie kontroli statku
i ocena stanu jego ochrony, wybór i realizowanie odpowiednich procedur ochrony, rozróżnianie
rodzajów wyposażenia i systemów ochrony oraz znajomość ich ograniczeń.
9.
Ramowy program przeszkolenia oficera ochrony statku
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
2.9.
Przeszkolenie:
PRZESZKOLENIE OFICERA OCHRONY STATKU*
Zakres przeszkolenia:
stopień wyższy
Forma zajęć:
W
C
L
S
∑
Liczba godzin:
10,5
4,5
15
* Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 3.19. Przeszkolenie kończy
się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
I.
Program przeszkolenia
Lp.
Treści przeszkolenia
Liczba godzin
W
C
L
S
∑
1
Wprowadzenie:
1
1
1.
Przedstawienie celu i programu szkolenia.
2.
Rozwój polityki bezpieczeństwa i ochrony na morzu:
1)
międzynarodowe organizacje morskie;
2)
prawodawstwo międzynarodowe i polskie;
3)
definicje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony;
4)
podejmowanie działań prawnych w sytuacjach zagrożenia.
3.
Konwencja SOLAS - relacja pomiędzy kodeksem ISM i kodeksem ISPS.
2
Terroryzm - dzieje, istota, motywy:
1
1
1.
Historia.
2.
Definicje.
3.
Rodzaje.
4.
Terroryzm morski - specyfika i przykłady.
3
Rozpoznawanie, identyfikacja i sposoby postępowania z przedmiotami niebezpiecznymi
(broń, materiały wybuchowe, niebezpieczne narzędzia, narkotyki):
1
1
2
1.
Podział.
2.
Ogólna charakterystyka.
3.
Zasada działania.
4.
Potencjalne zagrożenia.
4
Poziomy ochrony:
1
1
1.
Definicje poziomów ochrony.
2.
Wymagane procedury.
3.
Wprowadzanie procedur ochrony.
5
Ocena ryzyka na statku:
1
1
1.
Metody oceny ryzyka.
2.
Narzędzia oceny ryzyka.
3.
Przegląd statku.
4.
Wyposażenie statku i systemy ochrony na statku.
5.
Ograniczenie operacyjne.
6.
Testowanie, kalibracja i utrzymanie systemów na statku (pożarowy, wodny, balastowy).
6
Plan ochrony portu - utrzymywania ochrony na statku na styku statek - port.
1
1
7
Rodzaje aktualnych zagrożeń w żegludze morskiej:
1
1
1.
Porwania.
2.
Nielegalni pasażerowie.
3.
Piractwo.
4.
Podłożenia ładunków wybuchowych.
5.
Procedury ewakuacji na statku.
8
Zachowania ludzkie:
0,5
0,5
1
1.
Typy zachowań.
2.
Rozpoznawanie osób potencjalnie zagrażających.
3.
Zarządzanie tłumem.
4.
Syndrom sztokholmski.
9
Stosunki interpersonalne, komunikacja:
0,5
0,5
1
1.
Negocjacje.
2.
Komunikacja niewerbalna.
3.
Przykładowe postawy terrorysty i negocjatora.
4.
Ćwiczenia z komunikacji niewerbalnej.
5.
Przeprowadzanie rozmów negocjacyjnych.
10
Przeszukanie różnych rodzajów statków, pomieszczeń i osób - postępowanie:
1
1
2
1.
Ogólne zasady przeprowadzania przeszukiwań.
2.
Plan przeszukania statku, pomieszczenia.
3.
Zasady obszukiwania osób.
4.
Przeszukanie pomieszczenia.
5.
Kontrolowanie osoby.
6.
Zasady obezwładniania osób niebezpiecznych.
11
Organizacja ochrony, zakresy obowiązków i odpowiedzialność na poszczególnych stanowiskach:
0,5
0,5
1.
Zasady ogólne.
2.
Armator statku.
3.
Kapitan statku.
4.
Oficer ochrony armatora.
5.
Oficer ochrony portu.
6.
Oficer ochrony statku.
12
Procedury administracyjne dotyczące ochrony:
1
1
1.
Audyt i inspekcje stanu zabezpieczenia.
2.
Dokumentacja.
3.
Raportowanie wyników kontroli zabezpieczenia.
4.
Nadzór i kontrola.
5.
Planu ochrony statku i jego ocena.
13
Opracowanie planu ochrony statku i jego ocena:
1,5
1,5
1.
Właściwości.
2.
Zawartość.
3.
Zabezpieczenie, stopień tajności.
4.
Wprowadzenie planu ochrony.
5.
Utrzymanie i modyfikacja planu ochrony przez oficera ochrony statku.
Razem
10,5
4,5
15
II.
Wymagania wstępne
Posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania odbytej na statkach morskich.
W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone
poniżej.
III.
Wiedza
Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
IV.
Umiejętności
Rozpoznawanie …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.