Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w spraw

Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 17 marca 2020 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Rejonizacja osadzania w jednostkach penitencjarnych Rozdział 3 - Przyjmowanie tymczasowo aresztowanych, skazanych lub ukaranych Rozdział 4 - Rozmieszczanie tymczasowo aresztowanych Rozdział 5 - Obliczanie okresu wykonywania kary Rozdział 6 - Ewidencja tymczasowo aresztowanych, skazanych i ukaranych Rozdział 7 - Wydawanie tymczasowo aresztowanych, skazanych i ukaranych do udziału w czynnościach procesowych oraz do zakładów leczniczych Rozdział 8 - Postępowanie z korespondencją Rozdział 9 - Zwalnianie osadzonych Rozdział 10 - Szczególne obowiązki informacyjne Rozdział 11 - Postępowanie w wypadku narodzin i zgonów Rozdział 12 - Przepisy przejściowe i końcowe Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 927), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2016 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 1341); 2) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 1925); 3) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 2018 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 1800). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje: 1) § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 1341), który stanowi: „  § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.  ”  ; 2) § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 1925), który stanowi: „  § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.  ”  ; 3) § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności   (Dz. U. poz. 1800), który stanowi: „  § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.  ”  . Załącznik   -   Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności Na podstawie art. 249 § 3 pkt 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy   (Dz. U. z 2020 r. poz. 523 i 568) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. 1. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) centralny zbiór danych - centralny zbiór danych prowadzony w systemie teleinformatycznym, przeznaczony do przetwarzania w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej danych niezbędnych do realizacji ustawowych zadań tej służby; 2) cudzoziemiec - cudzoziemca w rozumieniu ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach   (Dz. U. z 2020 r. poz. 35); 3) dane osobowe - imiona, nazwisko, poprzednio używane imiona i nazwiska, pseudonimy, imiona i nazwiska rodziców, datę i miejsce urodzenia, aktualne i poprzednie adresy zameldowania lub zamieszkania, wizerunek, dane wynikające z orzeczeń, informacji, o których mowa w art. 11 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „k.k.w.”, informacji zawartych w centralnym zbiorze danych oraz inne niezbędne dane, jeżeli to wynika z przepisów szczególnych; 4) dokument osobisty - następujące dokumenty: a) dowód osobisty, b) dokument paszportowy, c) książeczkę żeglarską, d) dokument podróży, o którym mowa w pkt 5, e) kartę pobytu, polski dokument osobisty cudzoziemca, polski dokument podróży dla cudzoziemca, tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, dokument potwierdzający posiadanie zgody na pobyt tolerowany o nazwie „zgoda na pobyt tolerowany”, f) inny dokument potwierdzający obywatelstwo lub prawo pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, g) książeczkę wojskową, legitymację służbową żołnierza zawodowego oraz legitymację służbową funkcjonariusza organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego, funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej albo pracownika organu wymiaru sprawiedliwości i ścigania; 5) dokument podróży - dokument uprawniający do przekroczenia granicy, w rozumieniu ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, albo inny dokument potwierdzający tożsamość i obywatelstwo, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin   (Dz. U. z 2019 r. poz. 293), cudzoziemca będącego: a) obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, b) obywatelem państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, c) obywatelem Konfederacji Szwajcarskiej; 6) druk - również wydruk z systemu informatycznego; 71)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności (Dz. U. poz. 1800), które weszło w życie z dniem 21 września 2018 r.) dyrektor - dyrektora jednostki penitencjarnej, o której mowa w pkt 9, z uwzględnieniem ust. 1a pkt 2; 8) dyrektor okręgowy - dyrektora okręgowego Służby Więziennej; 8a2)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.) główny księgowy jednostki penitencjarnej - głównego księgowego jednostki penitencjarnej, o której mowa w pkt 9, lub upoważnionego przez dyrektora funkcjonariusza lub pracownika działu finansowego; 93)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a tiret trzecie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.) jednostka penitencjarna - zakład karny albo areszt śledczy wraz z wyodrębnionym oddziałem zewnętrznym tego zakładu albo aresztu, jako jednostka organizacyjna Służby Więziennej; 10) kara porządkowa - karę, o której mowa w art. 276 § 2 i art. 916 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1469, 1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 288 i 462.), zwanej dalej „k.p.c.”, art. 287 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego   (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, 413 i 568), zwanej dalej „k.p.k.”, oraz art. 49 § 1 i art. 50 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych   (Dz. U. z 2020 r. poz. 365 i 288); 115)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a tiret czwarte rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.) kierownik - kierownika działu ewidencji lub inną osobę, która sprawuje funkcję kierownika działu ewidencji albo go zastępuje, z uwzględnieniem ust. 1a pkt 4; 12) Krajowy Ośrodek Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym - ośrodek, o którym mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób   (Dz. U. z 2019 r. poz. 2203 oraz z 2020 r. poz. 278); 13) odpis orzeczenia - również wyciąg z tego orzeczenia; 14) okres wykonywania kary - okres wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, orzeczonego w postępowaniu cywilnym; 15) organ doprowadzający - funkcjonariusza jednostki organizacyjnej Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej 6)Obecnie: Służby Celno-Skarbowej, na podstawie art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 505), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r., w związku z art. 159 pkt 3, art. 160 ust. 1 pkt 2 i art. 162 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r., żołnierza Żandarmerii Wojskowej, a ponadto komornika przy wykonywaniu orzeczenia sądu o zastosowaniu środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności wydanego w postępowaniu cywilnym oraz funkcjonariusza Służby Więziennej w wypadkach, o których mowa w art. 201 § 3 k.k.w., art. 18 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej   (Dz. U. z 2020 r. poz. 848) oraz art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób; 16) organ dysponujący - prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w sprawie, w której nastąpiło tymczasowe aresztowanie, a po wniesieniu aktu oskarżenia - sąd, przed którym sprawa się toczy; 17) organ wzywający - prokuratora lub sąd, który wystawił nakaz wydania lub polecenie przetransportowania osadzonego w związku z jego udziałem w czynnościach procesowych; 18) orzeczenie oczekujące na wykonanie - orzeczenie podlegające wykonaniu, przesłane przez sąd wraz z informacją o wyznaczonym terminie stawienia się skazanego lub ukaranego do odbycia kary oraz pozostałymi dokumentami niezbędnymi do przyjęcia, o których mowa w § 26 ust. 1 i 3; 19) osadzony - osobę tymczasowo aresztowaną, skazaną, ukaraną lub wymienioną w art. 589a § 1 k.p.k., która jest ujęta w ewidencji jednostki penitencjarnej; 20) osoba powiązana - tymczasowo aresztowanego, którego przestępstwo pozostaje, według organu prowadzącego postępowanie karne, w związku z przestępstwem popełnionym przez inną osobę; 21) placówka pocztowa - placówkę pocztową w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe   (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188, z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005 oraz z 2020 r. poz. 695); 22) polecenie doprowadzenia - polecenie: a) o którym mowa w art. 201 § 3 k.k.w. - przeniesienia osadzonego do zakładu psychiatrycznego, b) o którym mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób - przeniesienia skazanego do Krajowego Ośrodka Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym; 23) pomieszczenie Policji - pomieszczenie, o którym mowa w art. 223b § 1 k.k.w., w którym mogą być odrębnie umieszczeni tymczasowo aresztowani po wniesieniu aktu oskarżenia, skazani i ukarani; 24) postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania - również postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wydane przez prokuratora przed dniem 4 sierpnia 1996 r.; 25) powiadomienie - informację przekazaną adresatowi na piśmie, którego treść ustala nadawca; 26) przepustka - przepustkę oraz zezwolenie na czasowe opuszczenie terenu jednostki penitencjarnej udzielone na podstawie przepisów art. 91 pkt 7, art. 92 pkt 9, art. 138 § 1 pkt 7 i 8, art. 165 § 2 oraz art. 234 § 2 k.k.w., art. 1059 k.p.c., a ponadto udzielone na podstawie art. 91 pkt 3 i 4, art. 92 pkt 3-5, art. 131 § 2 oraz art. 141a § 1 k.k.w., jeżeli są realizowane bez konwoju, asysty funkcjonariusza lub pracownika albo bez asysty innej osoby godnej zaufania; 277)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a tiret piąte rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.) przetransportowanie - przeniesienie osadzonego do innej jednostki penitencjarnej połączone ze skreśleniem go z ewidencji jednostki penitencjarnej, w której przebywał, i z ujęciem go w ewidencji jednostki penitencjarnej, do której został przeniesiony, z uwzględnieniem ust. 1a pkt 5; 28) sąd penitencjarny - sąd penitencjarny, w którego okręgu przebywa osadzony, a jeżeli przepis dotyczy przerwy w wykonaniu kary - sąd penitencjarny, który jej udzielił; 29) skazany - osobę odbywającą karę pozbawienia wolności, zastępczą karę pozbawienia wolności lub karę aresztu wojskowego na podstawie prawomocnego wyroku, którym wymierzono karę za przestępstwo; 30) środek przymusu - środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności, orzeczony w postępowaniu cywilnym; 31) tymczasowo aresztowany - osobę pozbawioną wolności na podstawie postanowienia o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego aresztowania, z uwzględnieniem § 26 ust. 2, w tym również: a) po wyroku skazującym sądu pierwszej instancji - do czasu otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, którym wymierzono karę pozbawienia wolności albo karę aresztu wojskowego, wraz z nakazem przyjęcia, b) prawomocnie skazaną za granicą - do czasu otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia sądu okręgowego określającego karę pozbawienia wolności, która ma być wykonywana, wraz z nakazem przyjęcia; 32) ukarany - osobę odbywającą karę aresztu lub zastępczą karę aresztu orzeczoną za wykroczenie albo zastępczą karę pozbawienia wolności orzeczoną za wykroczenie skarbowe, karę porządkową, a także osobę, wobec której jest wykonywany środek przymusu; 33) właściwy sąd - sąd, który skierował orzeczenie do wykonania; 33a8)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. a tiret szóste rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.) wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne - wyodrębniony oddział zewnętrzny utworzony na podstawie art. 208 § 5 k.k.w., różniący się od wyodrębnionego oddziału zewnętrznego utworzonego na podstawie art. 72 § 4 k.k.w. w szczególności tym, że: a) prowadzi się w nim odrębne dokumenty ewidencyjne wymienione w § 73 ust. 1, b) urzęduje w nim administracja jednostki penitencjarnej, w tym dział ewidencji realizujący - w takim samym zakresie jak w siedzibie jednostki penitencjarnej - czynności administracyjne związane z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności, a także pozostałe służby jednostki niezbędne dla zapewnienia realizacji tych czynności; 34) wyrok - również: a) nakaz karny wydany przez sąd przed dniem 1 lipca 2003 r., b) orzeczenie lub nakaz karny wydane przez kolegium do spraw wykroczeń przed dniem 17 października 2001 r., c) orzeczenie karne finansowego organu orzekającego w sprawach o przestępstwa skarbowe wydane przed dniem 17 października 1999 r.; 35) zakład leczniczy - podmiot, o którym mowa w art. 213 § 1 k.k.w.; 36) zarządzenie - również odpis zarządzenia; 37) zawiadomienie - informację przekazaną adresatowi na druku, którego wzór ustalił Dyrektor Generalny Służby Więziennej. 1a9)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Jeżeli w skład jednostki penitencjarnej wchodzi wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne, użyte w rozporządzeniu określenia: 1) areszt śledczy - oznacza również wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne; 2) dyrektor - oznacza również: a) zastępcę dyrektora - wykonującego czynności dyrektora w wyodrębnionym oddziale zewnętrznym realizującym czynności administracyjne, b) funkcjonariusza lub pracownika jednostki penitencjarnej, upoważnionego do wykonywania czynności dyrektora w wyodrębnionym oddziale zewnętrznym realizującym czynności administracyjne - podczas nieobecności zastępcy, o którym mowa w lit. a - z wyłączeniem przepisów pkt 4, § 37 ust. 4, § 46 ust. 2, § 73 ust. 3, § 96 ust. 1 pkt 2, § 117 ust. 3, § 118 ust. 6, § 123 ust. 8 oraz § 126 ust. 1; 3) ewidencja jednostki penitencjarnej - oznacza ewidencję prowadzoną w siedzibie jednostki penitencjarnej oraz w wyodrębnionym oddziale zewnętrznym realizującym czynności administracyjne; 4) kierownik - oznacza również upoważnionego przez dyrektora funkcjonariusza lub pracownika działu ewidencji, wykonującego czynności kierownika w: a) wyodrębnionym oddziale zewnętrznym realizującym czynności administracyjne - także w czasie obecności kierownika lub osoby zastępującej kierownika w czasie jego nieobecności, w siedzibie jednostki penitencjarnej, b) siedzibie jednostki penitencjarnej - także w czasie obecności kierownika lub osoby zastępującej kierownika w czasie jego nieobecności, w wyodrębnionym oddziale zewnętrznym realizującym czynności administracyjne - z wyłączeniem przepisów § 73 ust. 3 oraz § 126 ust. 1; 5) przetransportowanie - oznacza również przeniesienie osadzonego w ramach jednostki penitencjarnej z: a) siedziby jednostki penitencjarnej albo wyodrębnionego oddziału zewnętrznego, innego niż oddział realizujący czynności administracyjne, do wyodrębnionego oddziału zewnętrznego realizującego czynności administracyjne, b) wyodrębnionego oddziału zewnętrznego realizującego czynności administracyjne do siedziby jednostki penitencjarnej albo innego wyodrębnionego oddziału zewnętrznego - skutkujące skreśleniem z jednej i ujęciem w drugiej ewidencji jednostki penitencjarnej, odpowiednio jak w ust. 1 pkt 27. 1b9)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. W wypadku gdy w skład jednostki penitencjarnej wchodzi wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne, określenie „inna jednostka penitencjarna” użyte w § 82 ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 3, ust. 5 i 6 oraz § 83 ust. 3 i 5 oznacza również: 1) siedzibę jednostki penitencjarnej, a w wypadku gdy jest mowa o ustalaniu innej jednostki penitencjarnej, w której znajdują się akta ewidencyjne zwolnionego na przerwę, także podległy jej inny niż realizujący czynności administracyjne wyodrębniony oddział zewnętrzny - jeżeli czynności te są wykonywane w wyodrębnionym oddziale zewnętrznym realizującym czynności administracyjne, 2) wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne - jeżeli te czynności są wykonywane w siedzibie jednostki penitencjarnej - z uwzględnieniem § 82 ust. 6a i § 83 ust. 6. 1c9)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Jeżeli w rozporządzeniu jest mowa o doręczeniu lub wpływie do jednostki penitencjarnej albo otrzymaniu przez jednostkę penitencjarną określonego dokumentu (np. orzeczenia, zarządzenia, nakazu), akt ewidencyjnych, przesyłki z korespondencją - należy przez to rozumieć również doręczenie lub wpływ takiego dokumentu, takich akt lub takiej przesyłki do siedziby jednostki penitencjarnej albo do wyodrębnionego oddziału zewnętrznego realizującego czynności administracyjne albo ich otrzymanie przez siedzibę jednostki penitencjarnej albo wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne - w wypadku gdy w skład jednostki penitencjarnej wchodzi wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne. 2. Jeżeli w rozporządzeniu jest mowa o pierwszym lub kolejnym dniu w odniesieniu do czasu trwania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu, zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, rozumie się przez to pierwszy lub kolejny okres 24 godzin liczony od chwili będącej początkiem czasu ich trwania. § 2. Jeżeli w rozporządzeniu używa się określenia: 1) tymczasowo aresztowany, względem którego nie stosuje się przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności - odpowiednie przepisy rozporządzenia mają zastosowanie także do osadzonych, o których mowa w art. 223a § 1 k.k.w.; 2) tymczasowo aresztowany, względem którego stosuje się przepisy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności - odpowiednie przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do osadzonych, o których mowa w art. 223a § 1 k.k.w. § 3. 1. W wypadku gdy przepis rozporządzenia dotyczy przerwy w wykonaniu kary, przepisy dotyczące sądu penitencjarnego stosuje się odpowiednio do sądu oraz Prokuratora Generalnego, o których mowa w art. 568 k.p.k. 2. Przepisy dotyczące tymczasowo aresztowanych stosuje się odpowiednio do osoby pozbawionej wolności na terytorium innego państwa, czasowo wydanej w celu złożenia zeznań w charakterze świadka lub dokonania z jej udziałem innej czynności procesowej przed polskim sądem lub prokuratorem w toczącym się postępowaniu karnym, chyba że rozporządzenie stanowi inaczej. § 4. 1. Jeżeli rozporządzenie nie stanowi inaczej, wszelkie czynności administracyjne powinny być wykonywane bezzwłocznie. Dotyczy to w szczególności wprowadzania do wykonania postanowień w przedmiocie tymczasowego aresztowania, orzeczeń, obliczania okresu wykonywania kary, realizowania zwolnień, dokonywania adnotacji w aktach i dokumentach ewidencyjnych, przesyłania zawiadomień i powiadomień oraz doręczania osadzonym korespondencji. 2. Wpisów w dokumentach oraz wpisów do centralnego zbioru danych dokonuje się bezzwłocznie po zaistnieniu podstawy do ich zamieszczenia. 3. W razie konieczności zmiany lub poprawki w zapisie dokonanym w dokumencie nowy zapis odnotowuje się obok dotychczasowego, który przekreśla się w sposób umożliwiający jego odczytanie. Prawidłowość zmiany lub poprawki potwierdza czytelnym podpisem, obok przekreślenia, osoba, która dokonała korekty. § 5. 1. Odpis orzeczenia podlega wykonaniu, jeżeli: 1) jest podpisany lub uwierzytelniony przez uprawnioną osobę; 2) zawiera sygnaturę akt sprawy; 3) jest opatrzony odciskiem okrągłej pieczęci urzędowej z godłem państwowym; 4) jest zaopatrzony we wzmiankę o wykonalności; 5) zawiera datę uprawomocnienia się - w wypadku orzeczenia prawomocnego; 6) jest sporządzony pismem maszynowym, na druku urzędowym lub w formie wydruku z systemu informatycznego. 2. Do zarządzeń oraz dokumentów, z których treści wynika obowiązek wykonania orzeczenia albo odstąpienia od wykonywania orzeczenia, stosuje się odpowiednio przepisy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 6. 3. Do postanowień wydanych przez prokuratora nie stosuje się przepisów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5. 4. W razie skierowania do wykonania więcej niż jednej kary na podstawie jednego orzeczenia, podstawę wykonywania tych kar stanowią dokumenty, o których mowa w § 26, sporządzone odrębnie dla każdej kary. W takim wypadku jest wystarczające przesłanie przez sąd tylko jednego egzemplarza uzasadnienia do orzeczenia. § 6. 1. W razie wątpliwości co do autentyczności dokumentów niezbędnych do przyjęcia, dalszego wykonywania kary pozbawienia wolności lub zwolnienia osadzonego albo skutkujących obliczenie okresu wykonywania kary, a także w razie stwierdzenia, że te dokumenty są niekompletne, nieczytelne w zakresie niezbędnym do określenia, czy podlegają wykonaniu, że omyłkowo odnotowano w nich dane osobowe, nazwy organów lub sygnatury akt albo nie podlegają one wykonaniu z powodu niespełnienia wymogów, o których mowa w § 5, należy bezzwłocznie zażądać od organu, który sporządził dokument, pisemnego potwierdzenia jego autentyczności, nadesłania poprawionego lub brakującego dokumentu albo pisemnego sprostowania omyłek. 2. Wszelkie omyłki w dokumentach powinny być sprostowane przez organ, który popełnił omyłkę. 3. W uzasadnionych wypadkach potwierdzenie autentyczności dokumentów, nadesłanie poprawionego lub brakującego dokumentu albo sprostowanie omyłek może nastąpić za pośrednictwem telefaksu. Przepisu § 7 ust. 2 nie stosuje się. 4. Wraz z dokumentami niezbędnymi do przyjęcia, dalszego wykonywania kary pozbawienia wolności lub zwolnienia osadzonego albo skutkującymi obliczenie okresu wykonywania kary przekazuje się informację o właściwym numerze telefonu lub telefaksu do zgłoszenia wątpliwości lub nieprawidłowości, o których mowa w ust. 1. 5. Do czasu wykonania przez właściwy organ czynności, o których mowa w ust. 1, nie można przyjąć dokumentów do wykonania, chyba że sprostowanie dotyczy oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej. 6. W razie konieczności zwrotu dokumentów do organu z powodów, o których mowa w ust. 1, informuje się ten organ na piśmie o przyczynie zwrotu. § 7. 1. Nie podlega wykonaniu rozstrzygnięcie skutkujące pozbawienie wolności, koniecznością dokonania lub zmiany obliczenia okresu wykonywania kary, wydaniem poza teren jednostki penitencjarnej lub zwolnieniem osadzonego, zawarte w dokumencie doręczonym za pośrednictwem poczty elektronicznej oraz telefaksu, z wyjątkiem wypadków, gdy: 1) rozporządzenie stanowi, że dokument może być przesłany telefaksem; 2) właściwy organ przesyła telefaksem dokumenty skutkujące zwolnieniem osadzonego, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach także dokumenty skutkujące pozbawienie wolności, koniecznością dokonania lub zmiany obliczenia okresu wykonywania kary lub wydaniem poza teren jednostki penitencjarnej, i powiadamia o tym dyrektora poprzez przesłanie pocztą elektroniczną informacji o treści rozstrzygnięcia, która została podpisana bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu 10)Obecnie: kwalifikowanym podpisem elektronicznym, na podstawie art. 131 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 162), która weszła w życie z dniem 7 października 2016 r. lub certyfikatu niekwalifikowanego wydanego przez sąd, któremu Minister Sprawiedliwości powierzył zadania związane z wydawaniem takich certyfikatów, oraz znakowana czasem, również przy użyciu znaczników czasu wydanych przez ten sąd. 211)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Nie może być przesłany za pośrednictwem telefaksu dokument, o którym mowa w ust. 1, jeżeli siedziba jednostki penitencjarnej lub wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne znajdują się w tej samej miejscowości, w której jest siedziba właściwego organu. 3. Przesłanie dokumentu za pośrednictwem telefaksu nie zwalnia właściwego organu od obowiązku doręczenia tego dokumentu do jednostki penitencjarnej na zasadach ogólnych. Wydruk informacji przesłanej za pośrednictwem poczty elektronicznej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, włącza się do akt ewidencyjnych. § 8. W razie uzasadnionego przypuszczenia, że pozbawienie wolności nastąpiło niezgodnie z prawem lub nastąpiło przedawnienie wykonania kary, dyrektor natychmiast powiadamia o tym sędziego penitencjarnego; takie przypuszczenie nie stanowi podstawy do odmowy wykonania orzeczenia. Kopię powiadomienia włącza się do akt ewidencyjnych. § 9. 1. Dokumenty inne niż te, o których mowa w § 5, wystawiane przez sądy, prokuratury i organy doprowadzające, związane z wykonywaniem tymczasowego aresztowania, kary oraz środka przymusu podlegają wykonaniu, jeżeli są ostemplowane, podpisane przez uprawnioną osobę i zaopatrzone w sygnaturę akt sprawy. 2. Zawiadomienia o przekazaniu tymczasowo aresztowanego do dyspozycji innego organu, zawiadomienia o wyroku skazującym sądu pierwszej instancji lub o uprawomocnieniu się tego wyroku, a także nakazy przyjęcia, wydania i zwolnienia oraz polecenia doprowadzenia i polecenia, o których mowa w § 113, podlegają wykonaniu, jeżeli są ponadto zaopatrzone w odcisk okrągłej pieczęci urzędowej z godłem państwowym. 3. Dokument niespełniający wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, zwraca się do organu, który go wystawił, wraz z pismem informującym o przyczynie zwrotu. Przepisy § 6 ust. 1-3 i 5 stosuje się odpowiednio. § 10. 1. Organ dysponujący ustala się na podstawie nazwy sądu lub prokuratury w połączeniu z sygnaturą akt sprawy. 2. W wypadku gdy brak odnotowanej sygnatury akt prokuratorskich na dokumencie wystawionym przez sąd w postępowaniu karnym powoduje niemożność ustalenia, czy dokument dotyczy danej sprawy, zwraca się ten dokument do organu, który go wystawił, wraz z pismem informującym o przyczynie zwrotu. Przepisy § 6 ust. 1-3 i 5 stosuje się odpowiednio. § 11. 1. Sprawdzenie tożsamości osadzonego w związku z przyjęciem go do jednostki penitencjarnej, przed i po przetransportowaniu, w związku z wydaniem go poza teren jednostki penitencjarnej, opuszczeniem jednostki penitencjarnej na podstawie decyzji o udzieleniu mu przepustki lub w związku ze zwolnieniem go odbywa się w szczególności na podstawie danych osobowych, rysopisu i zdjęć, a w razie potrzeby na podstawie przeglądu akt ewidencyjnych lub teczki osobopoznawczej. 2. W wypadku przejęcia osadzonego: 1) wydawanego do udziału w czynności procesowej dokonywanej poza terenem jednostki penitencjarnej, 2) wydawanego w celu umieszczenia w zakładzie leczniczym, 3) wydawanego w celu umieszczenia w pomieszczeniu Policji, 4) wydawanego czasowo za granicę: a) w charakterze świadka w toczącym się tam postępowaniu karnym, b) jako osoba ścigana w związku z prowadzonym tam przeciwko niej postępowaniem karnym, 5) przekazywanego za granicę, 6) będącego cudzoziemcem: a) któremu została wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu podlegająca przymusowemu wykonaniu zgodnie z art. 329 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, b) któremu została wydana decyzja o wydaleniu podlegająca przymusowemu wykonaniu zgodnie z art. 71 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, c) podlegającym przekazaniu, o którym mowa w art. 41 ust. 2 12)Obecnie: art. 41 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1666) nie zawiera ust. 2, na podstawie art. 1 pkt 10 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1607), która weszła w życie z dniem 13 listopada 2015 r. ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej   (Dz. U. z 2019 r. poz. 1666 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 322), 7) przekazywanego do zakładu psychiatrycznego, 8) przekazywanego do Krajowego Ośrodka Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym, 9) nieletniego przekazywanego do zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich po uchyleniu tymczasowego aresztowania - organ doprowadzający potwierdza przejęcie czytelnym podpisem zawierającym imię i nazwisko na nakazie wydania, poleceniu doprowadzenia, piśmie zawierającym polecenie, o którym mowa w § 113, lub na upoważnieniu, o którym mowa w § 133. W potwierdzeniu przejęcia odnotowuje się ponadto numer legitymacji służbowej konwojenta oraz datę przejęcia. Rozdział 2 Rejonizacja osadzania w jednostkach penitencjarnych § 12. 1. Tymczasowo aresztowanego mężczyznę osadza się w areszcie śledczym przeznaczonym dla mężczyzn. 2. Tymczasowo aresztowaną kobietę osadza się w areszcie śledczym przeznaczonym dla kobiet. 3. Skazanego i ukaranego wzywanego do stawienia się w wyznaczonym terminie do odbycia kary kieruje się do aresztu śledczego położonego najbliżej miejsca jego stałego pobytu. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio; przepisów § 14 nie stosuje się. § 13. 1. Tymczasowo aresztowanego przyjmuje się do aresztu śledczego wskazanego w nakazie przyjęcia, chyba że rozporządzenie stanowi inaczej. 2. Tymczasowo aresztowanego, którego sąd nakazał osadzić w areszcie śledczym nieokreślonym z nazwy, oraz tymczasowo aresztowanego, wobec którego zarządzono poszukiwanie, w tym listem gończym, przyjmuje się do aresztu śledczego, do którego nastąpiło doprowadzenie. W wypadku gdy w tej samej miejscowości swoje siedziby ma kilka aresztów śledczych, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. 3. Skazanego lub ukaranego doprowadzonego do odbycia kary przyjmuje się do aresztu śledczego, w którym znajduje się orzeczenie oczekujące na wykonanie. W szczególnie uzasadnionym wypadku, gdy znaczna odległość pomiędzy siedzibą aresztu śledczego, w którym znajduje się orzeczenie, a siedzibą organu doprowadzającego i miejscem zatrzymania skazanego lub ukaranego, wobec którego zarządzono poszukiwanie, przemawia za doprowadzeniem zatrzymanego do innego aresztu śledczego, przyjmuje się go do aresztu, do którego nastąpiło doprowadzenie, o ile organ doprowadzający jednocześnie: 1) powiadomi o tym telefaksem lub telefonicznie areszt śledczy, w którym znajduje się orzeczenie oczekujące na wykonanie, 213)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.) ustali warunki przyjęcia z dyrektorem, a w czasie jego nieobecności - dowódcą zmiany; w takim wypadku przyjęcie doprowadzonego może nastąpić w innym czasie niż wskazany w § 37 ust. 1 zdanie pierwsze tylko wtedy, gdy dyrektor albo osoba go zastępująca wyrazi na to zgodę - a areszt śledczy, do którego ma nastąpić przyjęcie, otrzyma dokumenty niezbędne do przyjęcia przesłane telefaksem przez areszt, o którym mowa w pkt 1. 4. Skazanego lub ukaranego doprowadzonego wraz z orzeczeniem przyjmuje się do aresztu śledczego, do którego nastąpiło doprowadzenie. 5. Osadzonego, który zbiegł albo w wyznaczonym terminie nie powrócił z przepustki, przyjmuje się do: 1) aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamkniętego, do którego nastąpiło doprowadzenie; 2) jednostki penitencjarnej, do której się zgłosił; w takim wypadku przepisów § 12 i § 14 nie stosuje się. 6. Skazanego lub ukaranego doprowadzonego po przerwie w wykonaniu kary przyjmuje się do aresztu śledczego, do którego nastąpiło doprowadzenie, albo do zakładu karnego typu zamkniętego, w którym znajduje się dokumentacja doprowadzonego. Zgłaszającego się przyjmuje jednostka penitencjarna, o której mowa w § 146 ust. 2 i 3. 7. Osobę prawomocnie skazaną za granicą i przekazaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonania kary pozbawienia wolności oraz osobę pozbawioną wolności na terytorium innego państwa, sprowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu złożenia zeznań w charakterze świadka lub dokonania z jej udziałem innej czynności procesowej w postępowaniu karnym, przyjmuje się do aresztu śledczego wskazanego w nakazie przyjęcia, z zastrzeżeniem ust. 8. 814)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. W szczególnie uzasadnionym wypadku, gdy znaczna odległość pomiędzy siedzibą aresztu śledczego wskazanego w nakazie przyjęcia a miejscem przejęcia przez organ doprowadzający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby prawomocnie skazanej za granicą i przekazanej w celu wykonania kary pozbawienia wolności przemawia za doprowadzeniem tej osoby do innego aresztu śledczego, przyjmuje się ją do aresztu, do którego nastąpiło doprowadzenie. W takim wypadku, jeżeli zachodzi konieczność przyjęcia grupy takich osób, przyjęcie następuje po uprzednim ustaleniu warunków przyjęcia z dyrektorem, a w czasie jego nieobecności - dowódcą zmiany, także w czasie wskazanym w § 37 ust. 1 zdanie pierwsze. 9. Osadzonego wzywanego z innej jednostki penitencjarnej do udziału w czynnościach procesowych kieruje się do aresztu śledczego właściwego ze względu na rejonizację osadzania ustaloną dla danego organu wzywającego. Jeżeli wzywanym do udziału w czynności procesowej jest osadzony, o którym mowa w § 14, kieruje się go do wyznaczonego aresztu śledczego właściwego ze względu na rejonizację osadzania ustaloną dla danego organu wzywającego. § 14. 1. Doprowadzoną osobę, o której mowa w art. 88 § 415)Uchylony przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. poz. 1573), która weszła w życie z dniem 24 października 2015 r., art. 88a § 2 oraz art. 212a § 3 i § 4 16)Uchylony przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15. k.k.w., przyjmuje się do wyznaczonych aresztów śledczych. 2. W wypadku, o którym mowa w ust. 1, przyjęcie do wyznaczonego aresztu śledczego następuje także wówczas, gdy w nakazie przyjęcia wskazano inny areszt, niewłaściwy dla tej kategorii osób. 3. Do wyznaczonych aresztów śledczych przyjmuje się także inne osoby, jeżeli organ dysponujący lub stosujący tymczasowe aresztowanie tak postanowił ze względów bezpieczeństwa. 4. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osadzonego przetransportowanego w związku z udziałem w czynnościach procesowych, zakwalifikowanego jako wymagającego osadzenia w areszcie śledczym lub w zakładzie karnym typu zamkniętego w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu lub zakładu albo jako wymagającego osadzenia w tym areszcie lub zakładzie w wyznaczonym oddziale lub celi. § 15. 117)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności (Dz. U. poz. 1341), które weszło w życie z dniem 10 września 2016 r.. Szczegółową rejonizację osadzania tymczasowo aresztowanych w aresztach śledczych ustala dyrektor okręgowy w uzgodnieniu z właściwymi prezesami sądów okręgowych i wojskowych sądów garnizonowych, prokuratorami okręgowymi, naczelnikami Wydziałów Zamiejscowych Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej oraz komendantami wojewódzkimi Policji. 2. W razie zaistnienia konieczności osadzenia tymczasowo aresztowanego w areszcie śledczym niewchodzącym w skład danego okręgu, zwłaszcza z przyczyn określonych w § 16, ustalenie rejonizacji osadzenia następuje pomiędzy właściwymi dyrektorami okręgowymi w uzgodnieniu z organami, o których mowa w ust. 1. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do tymczasowo aresztowanych, skazanych i ukaranych w związku z ich udziałem w czynnościach procesowych w sprawie, w której nie zastosowano tymczasowego aresztowania. 418)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 17.. Jeżeli nie można osiągnąć porozumienia, dotyczącego rejonizacji osadzania, z prezesami sądów okręgowych lub wojskowych sądów garnizonowych albo z prokuratorami okręgowymi, naczelnikami Wydziałów Zamiejscowych Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej, dyrektor okręgowy dokonuje niezbędnych uzgodnień z właściwymi prezesami sądów apelacyjnych lub wojskowych sądów okręgowych, prokuratorami regionalnymi albo Prokuratorem Krajowym. 5. W wypadku gdy nie można osiągnąć porozumienia co do rejonizacji osadzania w trybie określonym w ust. 1 i 4, dyrektor okręgowy występuje z wnioskiem do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej o dokonanie niezbędnych uzgodnień odpowiednio z kierownikami właściwych komórek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości lub Ministrowi Obrony Narodowej, Prokuratorem Generalnym albo Komendantem Głównym Policji. 6. Zmiana ustalonej rejonizacji osadzania wymaga dokonania niezbędnych uzgodnień, o których mowa w ust. 1 i 4, pomiędzy dyrektorem okręgowym a organem lub organami, których ta zmiana bezpośrednio dotyczy, chyba że dyrektor okręgowy lub organ, który zwrócił się o dokonanie zmiany rejonizacji osadzania, uznał, że konieczne jest uzgodnienie tej zmiany ze wszystkimi organami, które uprzednio brały udział w jej ustaleniu. 7. W dokumencie ustalającym rejonizację osadzania wskazuje się w szczególności, do których wyznaczonych aresztów śledczych poszczególne sądy i prokuratury będą kierować osoby, o których mowa w § 14. 8. Dokument ustalający rejonizację osadzania, także w wypadku jej zmiany w trybie określonym w ust. 6, dyrektor okręgowy przesyła organom oraz dyrektorom jednostek penitencjarnych, których dotyczy rejonizacja, a w wypadku, o którym mowa w ust. 2, ponadto właściwym dyrektorom okręgowym. § 16. 1. W wypadku braku wolnych miejsc zakwaterowania w areszcie śledczym, inny areszt, właściwy do przyjmowania tymczasowo aresztowanych, ustala się w trybie, o którym mowa w § 15. 2. W uzasadnionym wypadku, w szczególności wynikającym z potrzeby zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego lub zapewnienia bezpieczeństwa osobie pozbawionej wolności, w tym w związku z objęciem jej szczególną ochroną, o której mowa w art. 88d § 1 i § 2 oraz art. 212ba § 1 i § 2 k.k.w., właściwy dyrektor okręgowy wraz z organem dysponującym lub wzywającym uzgadniają, w którym areszcie śledczym ma być osadzona określona osoba. O dokonanych uzgodnieniach dyrektor okręgowy powiadamia dyrektora aresztu śledczego, w którym ta osoba ma być osadzona. § 17. 1. Tymczasowo aresztowany, względem którego nie stosuje się przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, może być przetransportowany do innego aresztu śledczego wyłącznie na podstawie pisemnego polecenia lub pisemnej zgody organu dysponującego. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osoby, którą można przetransportować do innej jednostki penitencjarnej na podstawie art. 223 k.k.w. 3. Termin i sposób przetransportowania osadzonego, o którym mowa w ust. 1, w związku z potrzebą udzielenia mu świadczeń leczniczych lub przeprowadzenia badań, a także tryb powiadomienia o realizacji transportu uzgadnia się z organem dysponującym, chyba że ten organ ustali inaczej. Z uzgodnienia telefonicznego sporządza się notatkę urzędową, którą włącza się do akt ewidencyjnych. Przepis stosuje się odpowiednio do transportów powrotnych. 419)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. W razie konieczności udzielenia natychmiastowej pomocy lekarskiej osadzonemu, o którym mowa w ust. 1, areszt śledczy może samodzielnie dokonać przetransportowania lub czasowego przeniesienia osadzonego, o którym mowa w § 74 ust. 5, z powiadomieniem o tym organu dysponującego, nie później niż pierwszego dnia roboczego po wyjeździe osadzonego. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w wypadku konieczności przetransportowania do: 1) wyznaczonego aresztu śledczego osadzonego zakwalifikowanego jako wymagającego osadzenia w areszcie śledczym lub w zakładzie karnym typu zamkniętego w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu lub zakładu albo jako wymagającego osadzenia w tym areszcie lub zakładzie w wyznaczonym oddziale lub celi; 2) innego aresztu śledczego osadzonego: a) skierowanego do tego aresztu w celu objęcia go szczególną ochroną w związku z toczącym się lub zakończonym postępowaniem karnym, ze względu na wystąpienie poważnego zagrożenia lub istnienie bezpośredniej obawy wystąpienia poważnego zagrożenia dla jego życia lub zdrowia, b) objętego szczególną ochroną, o której mowa w lit. a, w celu zapewnienia mu tej ochrony. § 18. O umieszczeniu tymczasowo aresztowanego, względem którego nie stosuje się przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, w podmiocie leczniczym innym niż podmiot leczniczy dla osób pozbawionych wolności, w związku z jego stanem zdrowia, powiadamia się organ dysponujący, nie później niż pierwszego dnia roboczego po wyjeździe, chyba że przed powiadomieniem organu tymczasowo aresztowany powrócił do aresztu śledczego. § 19. Przepisy § 16-18 stosuje się odpowiednio do organu wzywającego oraz: 1) skazanego lub ukaranego, jeżeli jego pobyt w danej jednostce penitencjarnej jest niezbędny ze względu na udział w czynnościach procesowych w sprawie, w której nie zastosowano tymczasowego aresztowania; 2) tymczasowo aresztowanego, względem którego stosuje się przepisy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, jeżeli jego pobyt w danej jednostce penitencjarnej jest niezbędny ze względu na udział w czynnościach procesowych w sprawie, w której nastąpiło tymczasowe aresztowanie, lub w innej sprawie. § 20. Dyrektor może samodzielnie dokonać przetransportowania tymczasowo aresztowanego, względem którego stosuje się przepisy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, skazanego lub ukaranego, o których mowa w § 19, jeżeli jednocześnie:20)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. 1) nie posiada pisemnej informacji o planowanej czynności procesowej z jego udziałem, w tym zwłaszcza nakazu wydania poza teren jednostki penitencjarnej lub pisma określającego termin dokonania czynności procesowej na terenie jednostki; 2) upłynęło 14 dni od dnia dokonania ostatniej czynności procesowej z jego udziałem. § 21. W wypadku uchylenia wyroku skazującego sądu pierwszej instancji lub zastosowania tymczasowego aresztowania w innej sprawie wobec osadzonego odbywającego karę w zakładzie karnym transportuje się go do aresztu śledczego wyznaczonego przez dyrektora okręgowego jako właściwy dla tymczasowo aresztowanych, którzy nie mogą przebywać w danym zakładzie karnym. § 22. 1. O skierowaniu osadzonego do aresztu śledczego niezgodnie z rejonizacją osadzania, ustaloną dla danego organu dysponującego lub wzywającego, dyrektor powiadamia ten organ oraz dyrektora okręgowego. Przepisu nie stosuje się w wypadkach, o których mowa w § 16 ust. 2. 2. Jeżeli w wyniku przekazania tymczasowo aresztowanego do dyspozycji innego organu jest konieczne przetransportowanie go do aresztu śledczego, ustalonego w rejonizacji osadzania tego organu, dyrektor powiadamia o tym organ dysponujący. 3. W wypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, dyrektor może, po upływie 14 dni od dnia przyjęcia, przetransportowania lub otrzymania zawiadomienia o przekazaniu do dyspozycji innego organu, samodzielnie dokonać przetransportowania osadzonego do właściwego ze względu na rejonizację aresztu śledczego, chyba że organ dysponujący lub wzywający powiadomi, że inaczej uzgodnił z dyrektorem okręgowym. 4. W wypadku tymczasowo aresztowanego, o którym mowa w § 13 ust. 2 i 8, przyjętego do aresztu śledczego, który nie jest właściwy ze względu na rejonizację osadzania ustaloną dla danego organu dysponującego, dyrektor może, po upływie 14 dni od dnia przyjęcia, samodzielnie dokonać przetransportowania tymczasowo aresztowanego do właściwego ze względu na rejonizację aresztu śledczego. Rozdział 3 Przyjmowanie tymczasowo aresztowanych, skazanych lub ukaranych § 23. 1. Przyjęcie do aresztu śledczego tymczasowo aresztowanego, skazanego lub ukaranego następuje po sprawdzeniu: 1) dokumentów niezbędnych do przyjęcia; 2) tożsamości osoby przyjmowanej. 221)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 7 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Do aresztu śledczego nie może być przyjęty osadzony, co do którego ustalono, że został wydany do udziału w czynności procesowej z innej jednostki penitencjarnej i nadal pozostaje w jej ewidencji. Jeżeli w skład jednostki penitencjarnej wchodzi wyodrębniony oddział zewnętrzny realizujący czynności administracyjne, osadzony wydany z siedziby jednostki penitencjarnej nie może być przyjęty do tego wyodrębnionego oddziału, a wydany z tego wyodrębnionego oddziału nie może być przyjęty do siedziby jednostki penitencjarnej. 322)Dodany przez § 1 pkt 7 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Przepisów ust. 2 nie stosuje się do osadzonych, którzy zbiegli w czasie czynności procesowych. § 24. 1. Prawidłowość przyjęcia tymczasowo aresztowanego, skazanego lub ukaranego podlega kontroli przez kierownika lub upoważnionego przez dyrektora funkcjonariusza lub pracownika działu ewidencji, który potwierdza ten fakt datą i podpisem oraz odciskiem stempla imiennego na pierwszej stronie orzeczenia. 2. W wypadku przyjęcia osadzonego w dniu wolnym od pracy albo po godzinach pracy kierownika lub upoważnionego przez dyrektora funkcjonariusza lub pracownika działu ewidencji, kontroli, o której mowa w ust. 1, dokonuje się pierwszego dnia roboczego po przyjęciu. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w wypadku wprowadzenia do wykonania kolejnego postanowienia w przedmiocie stosowania tymczasowego aresztowania albo postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w kolejnej sprawie. § 25. 1. Dokumentem niezbędnym do przyjęcia tymczasowo aresztowanego jest odpis postanowienia o zastosowaniu albo przedłużeniu tymczasowego aresztowania, którego termin stosowania nie minął, wraz z nakazem przyjęcia. 2. Dokumentem niezbędnym do przyjęcia osoby pozbawionej wolności na terytorium innego państwa, czasowo wydanej w celu złożenia zeznań w charakterze świadka lub dokonania z jej udziałem innej czynności procesowej przed polskim sądem lub prokuratorem w toczącym się postępowaniu karnym, jest odpis postanowienia sądu o umieszczeniu osoby wydanej w areszcie śledczym, wraz z nakazem przyjęcia. 3. Przyjęcie tymczasowo aresztowanego, wobec którego zarządzono poszukiwanie, oraz tymczasowo aresztowanego przekazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania może nastąpić także na podstawie doręczonych przez organ doprowadzający telefaksowych kopii dokumentów, o których mowa w ust. 1. Przepisu § 7 ust. 2 nie stosuje się. 4. Jeżeli w stosunku do skazanego został uchylony, na skutek kasacji albo wznowienia postępowania, prawomocny wyrok, podstawą dalszego wykonywania pozbawienia wolności w tej sprawie jest odpis postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, wraz z nakazem przyjęcia. § 26. 1. Dokumentem niezbędnym do przyjęcia skazanego lub ukaranego jest: 1) odpis prawomocnego wyroku, którym wymierzono karę pozbawienia wolności, karę aresztu wojskowego albo karę aresztu, wraz z nakazem przyjęcia; 2) odpis prawomocnego wyroku, którym wymierzono karę pozbawienia wolności, karę aresztu wojskowego, karę aresztu albo karę ograniczenia wolności lub karę grzywny, orzeczone z warunkowym zawieszeniem albo bez warunkowego zawieszenia wykonania kary, oraz odpis orzeczenia lub orzeczeń zawierających rozstrzygnięcia, na podstawie których kara powinna być wykonana, a w szczególności orzeczenia o: a) wykonaniu warunkowo zawieszonej kary, b) odwołaniu warunkowego zwolnienia albo amnestii, c) wykonaniu zastępczej kary pozbawienia wolności albo zastępczej kary aresztu, d) uchyleniu zezwolenia na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego oraz o wykonaniu tej kary w zakładzie karnym - wraz z nakazem przyjęcia; 3) odpis prawomocnego orzeczenia sądu okręgowego określającego karę pozbawienia wolności, która ma być wykonywana wobec osoby prawomocnie skazanej za granicą, wraz z nakazem przyjęcia; 4) odpis prawomocnego orzeczenia sądu rejonowego o wykonaniu orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym wobec osoby prawomocnie skazanej za granicą oraz odpis orzeczenia o wykonaniu zastępczej kary pozbawienia wolności wraz z nakazem przyjęcia; 5) odpis orzeczenia o wymierzeniu kary porządkowej wraz z nakazem przyjęcia. 2. W wypadku zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 249 § 4 k.p.k. wobec osoby skazanej prawomocnym wyrokiem przyjęcie następuje na podstawie odpisu postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania oraz odpisu prawomocnego wyroku albo zawiadomienia o uprawomocnieniu się wyroku skazującego wraz z nakazem przyjęcia. 3. W wypadku gdy kara orzeczona za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe podlega natychmiastowemu wykonaniu, przyjęcie ukaranego może nastąpić także na podstawie odpisu nieprawomocnego wyroku. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. 4. Przyjęcie skazanego lub ukaranego, wobec którego zarządzono poszukiwanie, oraz skazanego przekazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania może nastąpić także na podstawie doręczonych przez organ doprowadzający telefaksowych kopii dokumentów, o których mowa w ust. 1. Przepisu § 7 ust. 2 nie stosuje się. 5. W wypadku, o którym mowa w § 13 ust. 3 zdanie drugie, przyjęcie skazanego lub ukaranego następuje na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1 lub 3, przesłanych telefaksem przez areszt śledczy, w którym znajduje się orzeczenie oczekujące na wykonanie. § 27. 1. Dokumentem niezbędnym do przyjęcia dłużnika, wobec którego zastosowano środek przymusu, jest odpis prawomocnego orzeczenia, którym sąd orzekł grzywnę z zamianą na areszt, wraz z nakazem przyjęcia. 2. Przyjęcie dłużnika może nastąpić po przekazaniu przez komornika, wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1, kwoty pieniężnej potrzebnej na wyżywienie dłużnika przez czas wykonywania środka przymusu lub dokumentu potwierdzającego dokonanie wpłaty tej kwoty na rzecz jednostki penitencjarnej albo odpisu orzeczenia zawierającego informację o zwolnieniu wierzyciela od kosztów sądowych w tej sprawie. § 28. Dokumentem niezbędnym do przyjęcia osoby prawomocnie skazanej za granicą i przekazanej z terytorium innego państwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonania kary pozbawienia wolności jest odpis postanowienia sądu okręgowego o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, którego termin stosowania nie minął, wraz z nakazem przyjęcia. § 29. 1. Przyjęcie skazanego lub ukaranego, korzystającego z przerwy w wykonaniu kary, do jednostki penitencjarnej, w której znajdują się jego akta ewidencyjne, następuje w wypadku: 1) upływu okresu, na jaki została udzielona przerwa; 2) otrzymania odpisu postanowienia o odwołaniu przerwy; 3) złożenia przez skazanego lub ukaranego pisemnego oświadczenia, że dobrowolnie wyraża zgodę na wykonywanie kary, jeżeli termin zgłoszenia się po przerwie jeszcze nie upłynął. 2. Przyjęcie skazanego lub ukaranego, doprowadzonego po przerwie w wykonaniu kary, do jednostki penitencjarnej, w której nie ma jego akt ewidencyjnych, następuje, jeżeli: 1) tą jednostką jest areszt śledczy; 2) organ doprowadzający doręczy dokument stwierdzający, w jakiej jednostce penitencjarnej znajdują się akta ewidencyjne doprowadzonego; 3) uzgodniono z dyrektorem, kierownikiem albo wyznaczonym funkcjonariuszem lub pracownikiem działu ewidencji jednostki penitencjarnej, w której znajdują się akta ewidencyjne skazanego lub ukaranego, że zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2; uzgodnienia dokonuje się telefaksem, telefonicznie lub pocztą elektroniczną. Dokument potwierdzający uzgodnienie włącza się do akt ewidencyjnych; fakt dokonania kontroli, o której mowa w § 24 ust. 1, potwierdza się na tym dokumencie. 3. O przyjęciu skazanego lub ukaranego, o których mowa w ust. 2, powiadamia się natychmiast - telefaksem, telefonicznie lub pocztą elektroniczną - jednostkę penitencjarną, w której znajdują się jego akta ewidencyjne, i jednocześnie wzywa się do przesłania tych akt oraz pozostałej dokumentacji osadzonego. § 30. 1. Do przyjęcia osadzonego, który zbiegł albo w wyznaczonym terminie nie powrócił z przepustki, jest niezbędne potwierdzenie tego faktu - telefaksem, telefonicznie lub pocztą elektroniczną - przez jednostkę penitencjarną, w której ewidencji pozostaje osadzony. Dokument potwierdzający uzgodnienie włącza się do akt ewidencyjnych. Fakt dokonania kontroli, o której mowa w § 24 ust. 1, potwierdza się na tym dokumencie. 2. Jeżeli osadzony, o którym mowa w ust. 1, został doprowadzony, organ doprowadzający doręcza pismo stwierdzające, kiedy i z jakiej jednostki penitencjarnej nastąpiła ucieczka albo którą jednostkę osadzony opuścił w związku z udzieloną przepustką. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w wypadku zatrzymania osadzonego korzystającego z przepustki przez uprawniony organ w związku z naruszeniem przez niego porządku prawnego; pismo doręczone przez organ doprowadzający powinno ponadto zawierać informację o dacie i przyczynie zatrzymania. 4. W wypadku uzyskania informacji, że osoba, o której mowa w ust. 1, została skreślona z ewidencji jednostki penitencjarnej, powiadamia się o tym natychmiast najbliższą jednostkę organizacyjną Policji, aby ustaliła, czy Policja dysponuje dokumentami uprawniającymi do zatrzymania i doprowadzenia tej osoby do aresztu śledczego. 5. O przyjęciu osadzonego, o którym mowa w ust. 1 i 3, powiadamia się natychmiast - telefaksem, telefonicznie lub pocztą elektroniczną - jednostkę penitencjarną, o której mowa w ust. 1, i jednocześnie wzywa się do przesłania jego akt ewidencyjnych, pozostałej dokumentacji i depozytów; akt, dokumentacji i depozytów osadzonego nie przesyła się, jeżeli uzgodniono bezzwłoczne przetransportowanie osadzonego do tej jednostki. § 31. W wypadku gdy przy przyjęciu doręczono telefaksowe kopie dokumentów, informację o tym zamieszcza się w zawiadomieniu o przyjęciu. Organ zarządzający osadzenie przesyła bezzwłocznie do aresztu śledczego odpisy dokumentów niezbędnych do przyjęcia osadzonego.23)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1. § 32. 1. Dokumentami służącymi do sprawdzenia tożsamości osoby przyjmowanej są: 1) w wypadku obywatela polskiego - dokumenty, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 4 lit. a-c; 2) w wypadku cudzoziemca - dokumenty, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 4 lit. e i pkt 5. 2. Do aresztu śledczego nie może być przyjęta, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, osoba nieposiadająca ważnego dokumentu, za pomocą którego sprawdza się tożsamość, albo gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do tożsamości osoby przyjmowanej wynikające z: 1) zużycia lub uszkodzenia posiadanego przez nią dokumentu; 2) niezgodności danych określających tożsamość zawartych w poszczególnych dokumentach albo niezgodności tych danych w dokumencie z danymi uzyskanymi od osoby przyjmowanej; 3) braku możliwości …