Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ustawaz dnia 29 sierpnia 1997 r.Ordynacja podatkowa Spis treści Treść ustawy

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1 - Organy podatkowe

Rozdział 2 - Właściwość organów podatkowych

Dział III - Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1 - Powstawanie zobowiązania podatkowego

Rozdział 2 - Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Rozdział 3 - Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Rozdział 4 - Terminy płatności

Rozdział 5 - Zaległość podatkowa

Rozdział 6 - Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Rozdział 7 - Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Rozdział 8 - Przedawnienie

Rozdział 9 - Nadpłata

Rozdział 10 - Stwierdzenie nadpłaty

Rozdział 11 - Informacje podatkowe

Rozdział 12 - Rachunki

Rozdział 13 - Odpowiedzialność solidarna

Rozdział 14 - Prawa i obowiązki następców prawnych

Rozdział 15 - Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Dział IV - Postępowanie podatkowe

Rozdział 1 - Zasady ogólne

Rozdział 2 - Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Rozdział 3 - Strona

Rozdział 4 - Załatwianie spraw

Rozdział 5 - Doręczenia

Rozdział 6 - Wezwania

Rozdział 7 - Terminy

Rozdział 8 - Wszczęcie postępowania

Rozdział 9 - Protokoły i adnotacje

Rozdział 10 - Udostępnianie akt

Rozdział 11 - Dowody

Rozdział 12 - Zawieszenie postępowania

Rozdział 13 - Decyzje

Rozdział 14 - Postanowienia

Rozdział 15 - Odwołania

Rozdział 16 - Zażalenia

Rozdział 17 - Wznowienie postępowania

Rozdział 18 - Stwierdzenie nieważności decyzji

Rozdział 19 - Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej

Rozdział 20 - Wygaśnięcie decyzji

Rozdział 21 - Odpowiedzialność odszkodowawcza

Rozdział 22 - Kary porządkowe

Rozdział 23 - Koszty postępowania

Dział V - Czynności sprawdzające

Dział VI - Kontrola podatkowa

Dział VII - Tajemnica skarbowa

Dział VIII - Przepisy karne

Dział IX - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe

Rozdział 3 - Przepisy końcowe

Treść ustawy

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1Ustawa normuje:

Art. 2

§ 1Przepisy ustawy stosuje się do:

§ 2Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również

do opłat oraz innych niepodatkowych należności budżetu państwa, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy.

§ 3

Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych.

§ 4Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków

cywilnoprawnych oraz do opłat za usługi, do których stosuje się przepisy o cenach.

Art. 3Ilekroć w ustawie jest mowa o:

Art. 4

§ 1Obowiązkiem podatkowym jest nie skonkretyzowana powinność poniesienia przymusowego

świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie.

§ 2Zakres podmiotowy obowiązku podatkowego, przedmiot opodatkowania, moment powstania

obowiązku podatkowego oraz stawki podatkowe określają ustawy podatkowe.

Art. 5Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika

do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 6Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie

pieniężne na rzecz Skarbu Państwa lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Art. 7

§ 1Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca

osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

§ 2

Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Art. 8Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca

osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 9Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca

osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 10

§ 1Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości

dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru

przez podatnika formy opodatkowania.

Art. 11

Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Art. 12Jeżeli ostatni dzień terminu przewidzianego w przepisach prawa podatkowego przypada

na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Dział II

Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1

Organy podatkowe

Art. 13

§ 1Organami podatkowymi, stosownie do ich właściwości, są:

§ 2

Jeżeli, na podstawie odrębnych przepisów, organem pierwszej instancji jest izba skarbowa, organem odwoławczym jest Minister Finansów.

§ 3Minister Finansów jest organem podatkowym w sprawach:

§ 4Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze. Organem podatkowym wyższego

stopnia dla izby skarbowej jest Minister Finansów.

Art. 14

§ 1Minister Finansów:

§ 2W razie stwierdzenia rozbieżności w orzecznictwie Minister Finansów zawiadamia o tym

właściwy sąd lub organ mogący zastosować środki służące usunięciu rozbieżności.

§ 3Interpretacje, o których mowa w § 1 pkt 2, są zamieszczane w Biuletynie Skarbowym

Ministerstwa Finansów.

§ 4

Właściwy organ podatkowy pierwszej instancji, na żądanie podatnika, płatnika lub inkasenta, jest obowiązany do udzielenia pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie wszczęto postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej.

§ 5Występując z żądaniem, o którym mowa w § 4, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany

do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie; przepis art. 170 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 6Zastosowanie się przez podatnika do urzędowej interpretacji prawa podatkowego, o której

mowa w § 1 pkt 2, nie może mu szkodzić.

Rozdział 2

Właściwość organów podatkowych

Art. 15

Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

Art. 16Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających

zakres ich działania.

Art. 17

§ 1Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych

ustala się według miejsca zamieszkania albo siedziby podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 2Rada Ministrów może ustalić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów

podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników w sposób odmienny niż określony w § 1.

Art. 18

§ 1Jeżeli w trakcie roku podatkowego lub określonego w odrębnych przepisach innego okresu

rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo do końca okresu rozliczeniowego pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w pierwszym dniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego.

§ 2Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w

razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony w § 1.

Art. 19Spory o właściwość rozstrzyga:

Art. 20Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło

wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.

Dział III

Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1

Powstawanie zobowiązania podatkowego

Art. 21

§ 1Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

§ 2

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3Jeżeli, wskutek wszczętego postępowania podatkowego, organ podatkowy stwierdzi, że

podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości podatkowej, albo stwierdza nadpłatę.

§ 4

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio, gdy podatnik obowiązany jest do zapłaty podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części.

§ 5

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 22

§ 1Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia:

§ 2Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem § 3, może:

§ 3Organy podatkowe nie mogą zaniechać ustalania w całości lub w części zobowiązań podatkowych

stanowiących dochody gmin.

§ 4Wniosek o zaniechanie poboru podatku nie rozpatrzony przez organ podatkowy przed upływem

terminu płatności podatku traktuje się jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowej.

§ 5W przypadku wydania decyzji na podstawie § 2 pkt 2 organ podatkowy określa termin

wpłacenia przez podatnika podatku lub zaliczki na podatek, chyba że podatnik jest obowiązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.

§ 6Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych

w sprawach wymienionych w § 2.

Art. 23

§ 1Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli brak jest

danych niezbędnych do jej określenia, a także gdy dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również w przypadku naruszenia przez podatnika warunków uprawniających

do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.

§ 3

Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

§ 4Jeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a na podatniku

ciążył obowiązek zapłacenia zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość każdej z zaliczek proporcjonalnie do wysokości zaległości podatkowej, z uwzględnieniem okresu, w którym zaległość powstała.

§ 5Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii właściwych organizacji samorządu społeczno-zawodowego

i gospodarczego, może określić, w drodze rozporządzenia, dla niektórych rodzajów działalności, uproszczone normy służące oszacowaniu podstawy opodatkowania.

Art. 24

Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika, jeżeli wysokość straty różni się od wysokości wynikającej ze złożonej deklaracji, a poniesienie straty, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

Art. 25Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia:

Rozdział 2

Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Art. 26

Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Art. 27

§ 1Płatnik, w zakresie przewidzianym w art. 8, odpowiada całym swoim majątkiem:

§ 2

Inkasent odpowiada całym swoim majątkiem za pobrane, a nie wpłacone w terminie podatki.

Art. 28

§ 1Płatnikom i inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego

wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa.

§ 2W razie stwierdzenia, że płatnik lub inkasent pobrał wynagrodzenie nienależnie lub

w wysokości wyższej od należnej, organ podatkowy wydaje decyzję o zwrocie nienależnego wynagrodzenia.

§ 3Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

§ 4Rada gminy może ustalać wynagrodzenie dla płatników lub inkasentów z tytułu poboru

podatków stanowiących dochody gminy.

Art. 29

§ 1W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność, o której mowa

w art. 26, obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka.

§ 2Skutki prawne ograniczenia, zniesienia lub wyłączenia ustawowej wspólności majątkowej

nie odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem:

§ 3

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do płatnika oraz inkasenta.

Art. 30

§ 1

W razie niedopełnienia przez płatnika lub inkasenta obowiązków określonych w art.

8 lub 9 organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta), w której określa wysokość nie pobranego lub pobranego, a nie wpłaconego podatku.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli

podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach odpowiedzialność ponosi podatnik.

§ 3Płatnikowi, w terminie roku od dnia dokonania wpłaty na podstawie decyzji, o której

mowa w § 1, przysługuje w stosunku do podatnika roszczenie o zapłatę równowartości nie pobranego podatku.

§ 4

Roszczenie, o którym mowa w § 3, dochodzone jest w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Art. 31Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, będące płatnikami

lub inkasentami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, a w razie zmiany osoby wyznaczonej - w terminie 14 dni od dnia, w którym wyznaczono inną osobę.

Art. 32

§ 1Płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem

podatków przez 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym byli obowiązani do ich poboru lub inkasa.

§ 2Po upływie okresu, o którym mowa w § 1, płatnicy i inkasenci obowiązani są przekazać

podatnikom dokumenty związane z poborem lub inkasem podatku; dokumenty podlegają zniszczeniu, jeżeli przekazanie ich podatnikowi jest niemożliwe.

Rozdział 3

Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Art. 33

§ 1Zobowiązanie podatkowe może być zabezpieczone na majątku podatnika przed terminem

płatności podatku, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane.

§ 2Zabezpieczenia można dokonać również przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania

podatkowego lub określającej wysokość zaległości podatkowej, jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że zobowiązanie podatkowe może nie zostać wykonane.

§ 3Jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o których mowa w § 2, organ

podatkowy określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania.

§ 4Decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

§ 5Przepisy § 2 i 3 oraz § 4 pkt 2 stosuje się odpowiednio do należności określonych

w decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta.

§ 6Wygaśnięcie decyzji, o którym mowa w § 4, nie narusza ważności postanowienia wydanego

na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 7

Zabezpieczenie następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 34

§ 1Skarbowi Państwa i gminie przysługuje hipoteka ustawowa na wszystkich nieruchomościach

podatnika z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art.

21 § 1 pkt 2 oraz z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących ich dochód.

§ 2Część ułamkowa nieruchomości może być przedmiotem hipoteki ustawowej, jeżeli stanowi

udział podatnika.

§ 3Przedmiotem hipoteki ustawowej jest również:

§ 4W przypadku, o którym mowa w § 3 pkt 1, hipoteka obejmuje również budynki i inne urządzenia

na użytkowanym terenie, stanowiące własność użytkownika wieczystego.

§ 5Hipoteka ustawowa jest skuteczna wobec każdorazowego właściciela przedmiotu hipoteki

i ma pierwszeństwo przed innymi hipotekami, chociażby wierzytelność z tytułu podatków nie została ujawniona w księdze wieczystej.

§ 6Przepisu § 5 nie stosuje się, jeżeli przedmiot hipoteki ustawowej jest obciążony równocześnie

hipoteką ustanowioną dla zabezpieczenia długoterminowego kredytu bankowego na cele mieszkaniowe; w tym przypadku o pierwszeństwie decyduje kolejność wniosków o dokonanie wpisu.

§ 7Przepisy § 1-6 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika lub

inkasenta.

Art. 35Hipoteka ustawowa powstaje z dniem:

Art. 36

§ 1Na wniosek organu podatkowego właściwy sąd rejonowy dokonuje wpisu hipoteki ustawowej

do księgi wieczystej.

§ 2Wpisanej hipotece ustawowej przysługuje pierwszeństwo przed hipotekami ustawowymi

nie ujawnionymi w księdze wieczystej.

§ 3Zasady pierwszeństwa nie stosuje się, jeżeli żadna z hipotek ustawowych nie została

ujawniona w księdze wieczystej.

Art. 37Jeżeli organ podatkowy nie złoży wniosku o wpis hipoteki ustawowej w terminie miesiąca

od dnia jej powstania, hipoteka ustawowa wygasa.

Art. 38Jeżeli przedmiot hipoteki obciążają hipoteki ustawowe na rzecz Skarbu Państwa oraz

gminy nie wpisane w księdze wieczystej, a suma uzyskana z licytacji przedmiotu hipoteki nie wystarcza na zaspokojenie obu wierzycieli, suma ta podlega proporcjonalnemu podziałowi pomiędzy Skarb Państwa oraz gminę w stosunku, w jakim pozostaje kwota hipoteki ustawowej Skarbu Państwa do kwoty hipoteki ustawowej gminy.

Art. 39

§ 1W toku postępowania podatkowego, na żądanie organu podatkowego, podatnik, płatnik

lub inkasent obowiązany jest do wyjawienia nieruchomości oraz przysługujących mu praw majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki ustawowej, jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że zobowiązanie podatkowe może zostać nie wykonane.

§ 2Wyjawienia dokonuje się w formie oświadczenia składanego pod rygorem odpowiedzialności

karnej za fałszywe zeznania. Przed odebraniem oświadczenia organ podatkowy jest obowiązany uprzedzić składającego oświadczenie o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

§ 3

Minister Finansów może określić, w drodze zarządzenia, wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 2.

Art. 40

§ 1Organy podatkowe właściwe w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych, za zgodą

właściciela nieruchomości lub prawa wymienionego w art. 34 § 3, wydają nabywającemu, na jego wniosek, zaświadczenie o wysokości nie ujawnionych hipotek ustawowych.

§ 2Hipoteka ustawowa powstała po dniu wydania zaświadczenia, a przed dniem przeniesienia

własności, obciąża przedmiot hipoteki.

§ 3W zaświadczeniu, o którym mowa w § 1, organ podatkowy określa wysokość nie ujawnionych

hipotek ustawowych na dzień wydania zaświadczenia.

Art. 41

§ 1Skarbowi Państwa z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany

w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa przysługuje zastaw skarbowy na:

§ 2

Wszczęcie postępowania w sprawie ustanowienia zastawu, o którym mowa w § 1 pkt 2, następuje w przypadku przewidzianym w art. 23 oraz przy ustalaniu wysokości dochodu z nie ujawnionych źródeł przychodu lub nie znajdującego pokrycia w źródłach ujawnionych.

§ 3Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub

inkasentów.

Art. 42

§ 1

Zastaw skarbowy powstaje z dniem wpisu do rejestru zastawów skarbowych.

§ 2Zastaw skarbowy wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem skarbowym wpisanym

później.

§ 3Zastaw skarbowy jest skuteczny wobec każdorazowego właściciela przedmiotu zastawu

i ma pierwszeństwo przed jego wierzycielami osobistymi, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4W przypadku gdy rzecz ruchoma lub prawo majątkowe zostały obciążone zastawem ujawnionym

w innym rejestrze prowadzonym na podstawie odrębnych ustaw, zastaw wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem wpisanym później.

Art. 43

§ 1

Rejestry zastawów skarbowych prowadzone są przez urzędy skarbowe.

§ 2

Centralny Rejestr Zastawów Skarbowych prowadzi Minister Finansów.

Art. 44Wpis zastawu skarbowego do rejestru dokonywany jest na podstawie doręczonej decyzji:

Art. 45

W przypadku określonym w art. 41 § 2 spisu rzeczy ruchomych oraz praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego, dokonuje organ podatkowy. Przepisy art. 39 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 46

§ 1Organ prowadzący rejestr, na wniosek zainteresowanego, wydaje wypis z rejestru zastawów

skarbowych zawierający informacje o obciążeniu rzeczy lub prawa zastawem skarbowym oraz o wysokości zabezpieczonego zastawem skarbowym zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

§ 2Za wydanie wypisu, o którym mowa w § 1, pobiera się opłatę stanowiącą dochód budżetu

państwa.

§ 3Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

Rozdział 4

Terminy płatności

Art. 47

§ 1Termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość

zobowiązania podatkowego.

§ 2

Jeżeli przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, a decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14 dni przed terminem płatności podatku, pierwszej zaliczki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin określony w § 1.

§ 3Jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek, za termin płatności

uważa się ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata powinna nastąpić.

§ 4Terminem płatności dla płatników i inkasentów jest ostatni dzień, w którym, zgodnie

z przepisami prawa podatkowego, powinna nastąpić wpłata należności z tytułu podatku.

§ 5Minister Finansów może określać, w drodze rozporządzenia, kalendarzowo terminy płatności

poszczególnych podatków, zaliczek na podatek lub rat podatku.

Art. 48

§ 1Organ podatkowy, ze względu na ważny interes podatnika, na jego wniosek, może:

§ 2Przepis § 1 pkt 2 stosuje się również do należności przypadających od płatników lub

inkasentów, na podstawie decyzji o odpowiedzialności podatkowej.

§ 3Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych

w sprawach, o których mowa w § 1 i 2.

Art. 49

§ 1W razie wydania decyzji na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2 terminem płatności jest

dzień, w którym, zgodnie z decyzją, powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku albo poszczególnych rat, na jakie została rozłożona zaległość podatkowa lub podatek.

§ 2Jeżeli w terminie określonym w decyzji podatnik nie dokonał zapłaty odroczonego podatku

bądź nie zapłacił którejkolwiek z rat, na jakie została rozłożona zaległość podatkowa lub podatek, terminem płatności tej raty lub odroczonego podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, jest termin określony w art. 47 § 1 lub 3.

§ 3Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do rozłożonych na raty należności płatników

lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności.

Art. 50

Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, ze względu na interes publiczny, przedłużać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 76 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

Rozdział 5

Zaległość podatkowa

Art. 51

§ 1

Zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności.

§ 2Za zaległość podatkową uważa się także nie zapłaconą w terminie płatności zaliczkę

na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23 § 4, lub ratę podatku.

§ 3Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na

podatki oraz rat podatków nie wpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub inkasenta.

Art. 52

§ 1Na równi z zaległością podatkową traktuje się także:

§ 2Przepisów § 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zwrot nadpłaty lub zwrot podatku został

dokonany w trybie przewidzianym w art. 275.

Rozdział 6

Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Art. 53

§ 1

Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do nadpłat, zwrotu podatku oraz wynagrodzeń, o których

mowa w art. 52 § 1.

§ 3

Odsetki za zwłokę, z zastrzeżeniem § 4, nalicza podatnik, płatnik lub inkasent.

§ 4W przypadkach przewidzianych w art. 21 § 3 i 4, art. 28 § 2 oraz art. 30 § 1 odsetki

za zwłokę nalicza organ podatkowy, określając ich wysokość na dzień wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, decyzji o zwrocie wynagrodzenia lub decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta).

§ 5W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 1, odsetki za zwłokę naliczane są odpowiednio

od dnia:

Art. 54

§ 1Odsetek za zwłokę nie nalicza się:

§ 2Przepis § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do przejęcia na poczet zaległości podatkowych

zajętych uprzednio rzeczy lub praw majątkowych.

§ 3Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż wymienione w §

1 i 2 przypadki, w których odsetki za zwłokę nie są naliczane.

Art. 55

§ 1

Odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego.

§ 2Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za

zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Art. 56

§ 1

Stawka odsetek za zwłokę wynosi 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

§ 2Stawka odsetek za zwłokę ulega obniżeniu lub podwyższeniu w stopniu odpowiadającym

obniżeniu lub podwyższeniu podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, poczynając od dnia, w którym stopa ta uległa zmianie.

§ 3Minister Finansów ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 57

§ 1W razie wydania decyzji na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2, dotyczącej podatków

stanowiących dochód budżetu państwa, organ podatkowy ustala opłatę prolongacyjną.

§ 2Stawka opłaty prolongacyjnej wynosi 50% ogłaszanej na podstawie art. 56 § 3 stawki

odsetek za zwłokę.

§ 3Wysokość opłaty prolongacyjnej oblicza się przy zastosowaniu stawki opłaty prolongacyjnej

obowiązującej w dniu wydania decyzji, o której mowa w § 1.

§ 4Opłata prolongacyjna wpłacana jest w terminach płatności, o których mowa w art. 49

§ 1; w razie niedotrzymania terminu płatności przepis art. 49 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 5Nie ustala się opłaty prolongacyjnej, gdy przyczyną wydania decyzji, o której mowa

w § 1, były klęska żywiołowa lub wypadek losowy.

§ 6

Organ podatkowy może odstąpić od ustalenia opłaty prolongacyjnej, jeżeli wydanie decyzji, o której mowa w § 1, następuje w związku z bankowym postępowaniem ugodowym lub postępowaniem układowym.

§ 7Rada gminy może wprowadzić opłatę prolongacyjną - w wysokości nie większej niż określona

w § 2 - z tytułu rozłożenia na raty lub odroczenia terminu płatności podatków stanowiących dochód budżetów gmin. Przepisy § 3-5 stosuje się odpowiednio.

§ 8Przepisy § 1-4 i 7 stosuje się również do rozłożonych na raty należności płatników

lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

Art. 58Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady naliczania

odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej.

Rozdział 7

Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Art. 59

§ 1Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:

§ 2Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek:

Art. 60

§ 1Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

§ 2

Przepis § 1 stosuje się również do wpłat dokonywanych przez płatnika lub inkasenta.

Art. 61

§ 1Zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych

do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje w formie bankowych rozliczeń bezgotówkowych.

§ 2Formę rozliczeń, o której mowa w § 1, stosuje się również do wpłat kwot podatków pobranych

przez płatników, jeżeli płatnicy spełniają warunki określone w § 1.

§ 3Przepisu § 1 nie stosuje się:

§ 4Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, dopuścić zapłatę niektórych podatków

papierami wartościowymi, określić szczegółowe zasady stosowania tej formy zapłaty oraz terminy dokonania zapłaty w tej formie.

Art. 62

§ 1Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z tytułu różnych podatków, dokonaną

wpłatę zalicza się na poczet pokrycia podatku, zaliczki na podatek, raty podatku lub zaległości podatkowej, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

§ 2W razie rozłożenia podatku lub zaległości podatkowej na raty, dokonaną wpłatę zalicza

się na poczet raty o najwcześniejszym terminie płatności.

§ 3

Do wpłat zaliczonych na poczet zaległości podatkowej stosuje się art. 55 § 2.

Art. 63

§ 1Podstawy opodatkowania zaokrągla się do pełnych złotych, a kwoty podatków, odsetek

za zwłokę oraz opłat prolongacyjnych - do pełnych dziesiątek groszy.

§ 2Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, określić:

Art. 64

§ 1Bieżące zobowiązania podatkowe oraz zaległości podatkowe w podatkach stanowiących

dochód budżetu państwa podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa z tytułu:

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do wzajemnych, bezspornych i wymagalnych wierzytelności

podatnika wobec państwowych jednostek budżetowych z tytułu robót budowlanych, dostaw lub usług wykonanych przez niego w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, pod warunkiem że potrącenie dokonywane jest przez tego podatnika i z tej wierzytelności.

§ 3

Potrącenia z tytułów wymienionych w § 1 i 2 można również dokonać z urzędu.

§ 4Na wniosek podatnika wierzytelności z tytułów wymienionych w § 1 i 2 mogą być również

zaliczane na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 5Potrącenie następuje:

§ 3

§ 6

Odmowa potrącenia następuje w drodze decyzji.

Art. 65

§ 1Uprawnienie, o którym mowa w art. 64 § 1, przysługuje również podatnikom w stosunku

do gminy z tytułu:

§ 2

Przepisy art. 64 § 2-6 stosuje się odpowiednio.

Art. 66

§ 1Szczególnym przypadkiem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest przeniesienie własności

rzeczy lub praw majątkowych na rzecz:

§ 2

Przeniesienie własności, o którym mowa w § 1 pkt 1, następuje na wniosek podatnika, na podstawie umowy zawartej, za zgodą właściwego urzędu skarbowego, pomiędzy rejonowym organem rządowej administracji ogólnej a podatnikiem, a w przypadku przewidzianym w § 1 pkt 2 - na podstawie umowy zawartej pomiędzy zarządem gminy a podatnikiem.

§ 3

Umowa oraz wyrażenie zgody, o których mowa w § 2, wymagają formy pisemnej.

§ 4W przypadkach wymienionych w § 1 za termin wygaśnięcia zobowiązania podatkowego uważa

się dzień przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych.

Art. 67

§ 1W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ

podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę.

§ 2Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości

lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

§ 3Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych

w sprawach umarzania zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę.

§ 4Minister Finansów, w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem

podatników, może, w drodze rozporządzenia, umarzać zaległości podatkowe z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa lub odsetki za zwłokę przypadające od tych zaległości.

Rozdział 8

Przedawnienie

Art. 68

§ 1Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja

ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

§ 2Jeżeli podatnik:

§ 3Przepis § 2 stosuje się również do opodatkowania dochodu nie znajdującego pokrycia

w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nie ujawnionych.

§ 4W przypadku, o którym mowa w § 3, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od końca

roku, w którym upłynął termin do złożenia zeznania rocznego dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych.

§ 5Bieg terminu przedawnienia zawiesza się, jeżeli wydanie decyzji jest uzależnione od

rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia trwa do dnia, w którym decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Art. 69

§ 1W razie niedopełnienia przez podatnika warunków uprawniających do skorzystania z uzyskanej

ulgi podatkowej, prawo do wydania decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe powstaje w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące utratę prawa do ulgi.

§ 2

Termin do wydania decyzji, o której mowa w § 1, wynosi 3 lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące utratę prawa do ulgi podatkowej, a jeżeli podatnik nie zgłosił organowi podatkowemu utraty prawa do ulgi - 5 lat.

§ 3Ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego następuje na podstawie stanu prawnego

obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego oraz istniejącego w tym dniu stanu faktycznego.

§ 4Jeżeli, zgodnie z odrębnymi przepisami, zobowiązanie podatkowe ustalane jest na rok

kalendarzowy lub na inny okres, decyzja, o której mowa w § 1, wydawana jest na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu nabycia prawa do ulgi.

Art. 70

§ 1

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

§ 2Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:

§ 3

Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony.

§ 4Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego

po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne.

§ 5

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu terminu przedawnienia.

§ 6Nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, jednakże

po upływie terminu przedawnienia zaległość podatkowa może być egzekwowana tylko z przedmiotu hipoteki.

Art. 71Przepisy art. 70 stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów z

tytułu nie pobranych albo nie wpłaconych podatków.

Rozdział 9

Nadpłata

Art. 72

§ 1Za nadpłatę uważa się:

§ 2W przypadku gdy organ podatkowy uchyli decyzję określającą wysokość zaległości podatkowej

lub decyzję, o której mowa w art. 30 § 1, bądź stwierdzi nieważność takich decyzji, a następnie, w terminie przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 3, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie, nadpłatę stanowi różnica pomiędzy podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym z tej decyzji.

Art. 73

§ 1Wysokość nadpłaty określana jest przez organ podatkowy, a w przypadkach wymienionych

w art. 74 § 2 - przez podatnika.

§ 2

Jeżeli nadpłata powstała w wyniku prawomocnego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1:

Art. 74

§ 1Nadpłata powstaje z dniem:

§ 2Jeżeli, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, podatnik jest obowiązany do wpłacania

zaliczek na podatek, a także gdy zaliczki na podatek są pobierane przez płatnika, nadpłata powstaje z dniem złożenia:

Art. 75

§ 1Nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań

podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 2Nadpłatę wynikającą z zaliczek na podatek zwraca się po zakończeniu okresu, za który

rozlicza się podatek; jeżeli jednak nadpłata wynika z decyzji wydanej na podstawie art. 79 § 1, zwrot nadpłaty następuje w terminie określonym w art. 76 § 1 pkt 1 lit. e).

§ 3

Organ podatkowy może, na wniosek podatnika, dokonać wcześniejszego zwrotu nadpłaty, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi okolicznościami.

Art. 76

§ 1Nadpłata podlega zwrotowi w terminie:

§ 2

Zwrot nadpłaty następuje na rachunek bankowy podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 3Na wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta nie obowiązanych do posiadania rachunku

bankowego zwrot nadpłaty następuje w gotówce.

Art. 77

§ 1Nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych

od zaległości podatkowych.

§ 2Oprocentowanie przysługuje:

§ 3W przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 2 oprocentowanie przysługuje za okres:

§ 4Za dzień zwrotu nadpłaty uważa się dzień:

Art. 78

§ 1

Prawo do zwrotu nadpłaty wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin określony w art. 76 § 1.

§ 2Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do żądania zaliczenia nadpłaty

na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 3Złożenie wniosku o zwrot nadpłaty lub o zaliczenie nadpłaty na poczet bieżących lub

przyszłych zobowiązań podatkowych przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty.

Rozdział 10

Stwierdzenie nadpłaty

Art. 79

§ 1Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość

pobranego podatku, może złożyć żądanie stwierdzenia nadpłaty podatku.

§ 2Uprawnienie określone w § 1 przysługuje również:

§ 3Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych

w sprawach, o których mowa w § 1.

Art. 80

§ 1Prawo do żądania stwierdzenia nadpłaty wygasa:

§ 2Przepisów art. 79 § 2 pkt 1 lit. b) oraz § 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli ustawy

podatkowe przewidują odmienny tryb zwrotu podatku.

Art. 81

§ 1Podatnicy, których zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21

§ 1 pkt 1, korygują uprzednio złożoną deklarację w razie:

§ 2Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje również:

§ 3W przypadku skorygowania deklaracji organ podatkowy nie stosuje kar przewidzianych

w ustawie karnej skarbowej.

§ 4Uprawnienie, o którym mowa w § 2:

§ 5Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia:

Rozdział 11

Informacje podatkowe

Art. 82

§ 1Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne

prowadzące działalność gospodarczą lub wykonujące wolny zawód są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji:

§ 2Banki, na pisemne żądanie urzędów skarbowych, obowiązane są do sporządzania i przekazywania

informacji dotyczących numerów rachunków bankowych podmiotów, o których mowa w § 1, oraz przekazywania danych umożliwiających identyfikację posiadaczy tych rachunków.

§ 3Banki oraz inne instytucje finansowe, na pisemne żądanie Ministra Finansów oraz jego

upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji w razie wystąpienia władz podatkowych państw obcych - w zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

§ 4Żądanie, o którym mowa w § 3, oznacza się klauzulą: „Tajemnica skarbowa”, a jego przekazanie

następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

§ 5Organ podatkowy określa zakres żądanych informacji, o których mowa w § 1 i 2, oraz

termin ich przekazania.

§ 6Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 83Minister Finansów w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych

i Administracji określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w art. 82 § 1, przez organy lub jednostki podległe tym ministrom.

Art. 84

§ 1Sądy, komornicy sądowi oraz notariusze są obowiązani sporządzać i przekazywać właściwym

organom podatkowym informacje wynikające ze zdarzeń prawnych, które mogą spowodować powstanie zobowiązania podatkowego.

§ 2

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje informacji, ich zakres, terminy oraz sposób przekazywania informacji przez sądy, komorników sądowych i notariuszy.

Art. 85Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia:

Art. 86

§ 1Podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane

z ich prowadzeniem dokumenty przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym księgi były prowadzone.

§ 2Przepis § 1 nie dotyczy podatników, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami są obowiązani

do złożenia ksiąg podatkowych wraz z zeznaniem podatkowym.

Rozdział 12

Rachunki

Art. 87

§ 1Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą lub wykonujący wolny zawód obowiązani

są - na żądanie kupującego lub usługobiorcy - wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

§ 2Przepis § 1 nie dotyczy rolników sprzedających produkty roślinne i zwierzęce pochodzące

z własnej hodowli, nie przerobione sposobem przemysłowym, chyba że sprzedaż jest dokonywana w ich odrębnych, stałych miejscach sprzedaży, poza obrębem uprawy lub hodowli.

§ 3Podatnicy wymienieni w § 1, od których zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub

wydaniem towaru, wystawiają rachunek nie później niż w terminie 7 dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jeżeli jednak żądanie wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania.

§ 4Podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po

upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

§ 5Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji, które muszą

być zawarte w rachunkach, oraz wymogi, którym rachunki powinny odpowiadać.

Art. 88

§ 1Podatnicy wystawiający rachunki są obowiązani kolejno je numerować i przechowywać

kopie tych rachunków w kolejności ich wystawienia przez 5 lat kalendarzowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek.

§ 2

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do podatników obowiązanych do żądania rachunków.

Art. 89Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia:

87 § 1,

Art. 90

Podatnicy, na których, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 89 pkt 2 lit. a), nałożono obowiązek dokumentowania rachunkami nabycia towarów lub usług, składają żądanie wystawienia rachunku nie później niż w dniu zawarcia umowy. Przepis art. 87 § 3 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 13

Odpowiedzialność solidarna

Art. 91

Do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla zobowiązań cywilnoprawnych.

Art. 92

§ 1Jeżeli, zgodnie z ustawami podatkowymi, podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność

za zobowiązania podatkowe, a zobowiązania te powstają w sposób przewidziany w art.

21 § 1 pkt 2, odpowiedzialnymi solidarnie są podatnicy, którym doręczono decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się do zobowiązań podatkowych pobieranych w formie łącznego

zobowiązania pieniężnego. W tym przypadku zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się z chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) osobie, na którą, zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawia się decyzję (nakaz płatniczy).

Rozdział 14

Prawa i obowiązki następców prawnych

Art. 93

§ 1Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, osoba prawna powstała w wyniku:

§ 2Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, spółka nie mająca osobowości prawnej powstała

w wyniku przekształcenia:

§ 3Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, w przewidziane przepisami prawa podatkowego

uprawnienia osoby prawnej wykreślonej z właściwego rejestru na skutek jej podziału:

§ 4Przepisy § 1-3 stosuje się również do praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych

wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Art. 94Przepisy art. 93 § 1 i 4, z zastrzeżeniem art. 95, stosuje się również do nabywców

przedsiębiorstw państwowych oraz do spółek, które na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nabyły lub przejęły te przedsiębiorstwa.

Art. 95

§ 1Odpowiedzialność nabywców lub spółek, o których mowa w art. 94, z tytułu:

§ 2Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności Skarbu Państwa lub gminy

z tytułu oprocentowania nadpłat oraz oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług.

Art. 96Odsetki za zwłokę oraz oprocentowanie, o których mowa w art. 95, naliczane są nadal:

Art. 97

§ 1Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa

podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

§ 2Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa

o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Art. 98

§ 1Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się

przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

§ 2Spadkobiercy ponoszą również odpowiedzialność za:

§ 3Na wniosek osoby, która uprawdopodobni, że może być spadkobiercą, organ podatkowy

wydaje zaświadczenie o wysokości znanych temu organowi, wymienionych w § 1 i 2, zobowiązań spadkodawcy.

Art. 99Bieg terminów przewidzianych w art. 70, 71, 76 § 1 oraz art. 78 § 1 ulega zawieszeniu

od dnia śmierci spadkodawcy do dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, nie dłużej jednak niż do dnia, w którym upłynęły 2 lata od śmierci spadkodawcy.

Art. 100

§ 1O zakresie odpowiedzialności spadkobierców orzekają, w odrębnych decyzjach, organy

podatkowe właściwe ze względu na miejsce zamieszkania spadkodawcy.

§ 2W decyzji, o której mowa w § 1, organ podatkowy określa wysokość:

§ 3

Termin płatności należności wymienionych w § 2 wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Art. 101

§ 1Odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy oraz oprocentowanie nie zwróconych

zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług naliczane są do dnia otwarcia spadku.

§ 2Odsetki za zwłokę oraz oprocentowanie, o których mowa w § 1, naliczane są nadal w

przypadku niedotrzymania przez spadkobierców terminu określonego w art. 100 § 3.

§ 3Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należnych od spadkodawcy kosztów postępowania

egzekucyjnego.

Art. 102Przepisy art. 100 i 101 stosuje się, jeżeli:

Art. 103

§ 1Organy podatkowe zawiadamiają spadkobierców o złożonych przez spadkodawcę odwołaniach

od decyzji, zażaleniach na postanowienia oraz skargach do sądu administracyjnego, o decyzjach wydanych na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2, a także o decyzjach i postanowieniach, które zostały doręczone spadkodawcy, a w dniu jego śmierci nie upłynął jeszcze termin do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego.

§ 2W przypadkach, o których mowa w § 1, terminy do złożenia odwołania, zażalenia lub

skargi do sądu administracyjnego biegną ponownie od dnia doręczenia zawiadomienia.

Art. 104

§ 1Jeżeli spadkodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, organ podatkowy

informuje spadkobierców o wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek lub podatku, podając równocześnie przypadającą do zapłacenia kwotę podatku lub kwotę nadpłaty.

§ 2Jeżeli spadkodawca poniósł wydatki uprawniające do ulg lub odliczeń, spadkobierca

w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w § 1, zawiadamia organ podatkowy o wysokości poniesionych wydatków.

§ 3Po upływie terminu, o którym mowa w § 2, organ podatkowy wydaje decyzję, w której

określa wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy lub wysokość nadpłaty.

§ 4Termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w

§ 3

Art. 105

§ 1Oprocentowanie z tytułu przypadających na rzecz spadkodawcy nadpłat oraz zwrotów podatków

naliczane jest do dnia otwarcia spadku.

§ 2Oprocentowanie naliczane jest nadal po upływie 45 dni od dnia złożenia organowi podatkowemu

przez spadkobierców prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.

§ 3Należne spadkodawcy nadpłaty oraz zwroty podatków, a także oprocentowanie z tych tytułów

zwracane są poszczególnym spadkobiercom w proporcji określonej w ich zgodnym oświadczeniu woli, pod warunkiem złożenia tego oświadczenia nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia postanowienia, o którym mowa w § 2.

§ 4W razie niezłożenia oświadczenia woli w terminie, o którym mowa w § 3, kwoty należnych

nadpłat i zwrotów podatków, a także kwoty oprocentowania z tych tytułów składane są do depozytu urzędu skarbowego. Koszty przechowywania ponoszą spadkobiercy.

Art. 106

§ 1Zapisobierca, który otrzymał należny mu zapis, ponosi odpowiedzialność za zobowiązania

podatkowe spadkodawcy.

§ 2

Zakres odpowiedzialności zapisobiercy ograniczony jest do wartości otrzymanego zapisu.

§ 3

Do odpowiedzialności zapisobiercy stosuje się odpowiednio art. 97 § 1 oraz art. 98-104.

Rozdział 15

Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Art. 107

§ 1W przypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe

podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie.

§ 2Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za:

Art. 108

§ 1

O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w decyzji.

§ 2Decyzja, o której mowa w § 1, nie może zostać wydana:

§ 3Egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby

trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna.

Art. 109

W razie wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przepisy art.

47 § 1, art. 48 § 1 pkt 1 i 2, art. 51 § 1, art. 64, 66 oraz 67 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 110

§ 1Rozwiedziony małżonek podatnika odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z byłym

małżonkiem za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w czasie trwania wspólności majątkowej, jednakże tylko do wysokości wartości przypadającego mu udziału w majątku wspólnym.

§ 2Odpowiedzialność, o której mowa w § 1, nie obejmuje:

Art. 111

§ 1Członek rodziny podatnika odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem

prowadzącym działalność gospodarczą lub wykonującym wolny zawód za zaległości podatkowe wynikające z tej działalności i powstałe w okresie, w którym stale współdziałał z podatnikiem w jej wykonywaniu, osiągając korzyści z prowadzonej przez niego działalności.

§ 2Odpowiedzialność, o której mowa w § 1, nie dotyczy osób, które w okresie stałego współdziałania

z podatnikiem były osobami, wobec których na podatniku ciążył obowiązek alimentacyjny

§ 3Za członków rodziny podatnika uważa się zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, małżonków

zstępnych, osobę pozostającą w stosunku przysposobienia oraz pozostającą z podatnikiem w faktycznym pożyciu.

§ 4Przepis § 1 stosuje się również do małżonków, którzy zawarli umowę o ograniczeniu

lub wyłączeniu ustawowej wspólności majątkowej bądź których ustawowa wspólność majątkowa została zniesiona przez sąd.

§ 5Odpowiedzialność, o której mowa w § 1:

Art. 112

§ 1Nabywca przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części odpowiada całym swoim majątkiem

solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do nabywców środków trwałych, jeżeli zgodnie z odrębnymi

przepisami środki te były ujęte w prowadzonej przez zbywcę ewidencji lub wykazie środków trwałych, a ich wartość w dniu zbycia wynosi co najmniej 10 000 złotych.

§ 3

Zakres odpowiedzialności nabywcy ograniczony jest do wartości nabytego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub środka trwałego.

§ 4W przypadku zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub środka trwałego zakres

odpowiedzialności nabywcy ograniczony jest ponadto do wysokości zaległości podatkowych w takiej części, w jakiej wartość nabytej zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub nabytego środka trwałego pozostaje do wartości środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa, które jest lub było prowadzone przez zbywcę.

§ 5Zakres odpowiedzialności nabywcy nie obejmuje:

107 § 2 pkt 3, powstałych po dniu nabycia.

§ 6

Przepisów § 4 i 5 nie stosuje się do nabywców będących członkami rodziny podatnika, o których mowa w art. 111 § 3.

§ 7Nabywający, za zgodą zbywającego, może wystąpić do organów podatkowych właściwych

miejscowo dla zbywającego o wydanie zaświadczenia o wysokości jego zaległości podatkowych.

§ 8W zaświadczeniu, o którym mowa w § 7, organ podatkowy określa wysokość zaległości

podatkowych zbywającego na dzień wydania zaświadczenia. Nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w zaświadczeniu.

§ 9Nabywca odpowiada również za zaległości podatkowe zbywcy powstałe po dniu wydania

zaświadczenia, a przed dniem nabycia przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub środka trwałego, jeżeli od dnia wydania zaświadczenia do dnia zbycia;

Art. 113Jeżeli podatnik, za zgodą innej osoby, w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej

lub rzeczywistych rozmiarów tej działalności, posługuje się lub posługiwał się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, osoba ta ponosi solidarną odpowiedzialność z podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe powstałe podczas prowadzenia tej działalności.

Art. 114

§ 1Dzierżawca nieruchomości odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem

będącym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub posiadaczem samoistnym nieruchomości za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych, wynikających z opodatkowania nieruchomości, powstałych podczas trwania dzierżawy.

§ 2Zakres odpowiedzialności dzierżawcy nie obejmuje należności wymienionych w art. 107

§ 2

§ 3

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do użytkownika nieruchomości.

Art. 115

§ 1

Wspólnik spółki cywilnej, jawnej, a także komandytowej, nie będący komandytariuszem, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki lub wspólników, wynikające z działalności spółki.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do byłego wspólnika, jeżeli wynikające z działalności

spółki zaległości podatkowe spółki oraz innych wspólników powstały w okresie, gdy był on wspólnikiem.

§ 3

W razie rozwiązania spółki nie stosuje się terminów przewidzianych w art. 108 § 2.

§ 4Orzeczenie o odpowiedzialności, o której mowa w § 1, za zaległości podatkowe spółki

z tytułu zobowiązań podatkowych, powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, nie wymaga uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowych spółki.

Art. 116

§ 1Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjnej

odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe albo że niezgłoszenie upadłości oraz brak postępowania układowego nastąpiły nie z jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa.

§ 2

Odpowiedzialność członków zarządu spółki określona w § 1 obejmuje zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu spółki.

Art. 117

§ 1Osoba prawna powstała w wyniku podziału innej osoby prawnej odpowiada za zaległości

podatkowe tej osoby całym swoim majątkiem solidarnie z:

§ 2W przypadku określonym w § 1 pkt 2 odpowiedzialność obejmuje zaległości podatkowe

osoby prawnej, która uległa podziałowi, z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych do dnia podziału.

Art. 118

§ 1Nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca

roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa, upłynęło 5 lat.

§ 2Przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji, o której mowa w § 1, następuje

po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej została wydana.

Art. 119

§ 1Kwoty, o których mowa w art. 41 § 1 pkt 2 i w art. 112 § 2, podlegają w każdym roku

podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w pierwszych dwóch kwartałach danego roku w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku.

§ 2

Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 sierpnia danego roku, kwoty, o których mowa w art.

41 § 1 pkt 2 i w art. 112 § 2.

Dział IV

Postępowanie podatkowe

Rozdział 1

Zasady ogólne

Art. 120

Organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.

Art. 121

§ 1Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów

podatkowych.

§ 2Organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są na wniosek strony udzielać

niezbędnych informacji o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.

Art. 122W toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

Art. 123

§ 1

Organy podatkowe obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

§ 2Organ podatkowy może odstąpić od zasady przewidzianej w § 1, jeżeli w wyniku postępowania

wszczętego na wniosek strony zostanie wydana decyzja w całości uwzględniająca wniosek strony.

Art. 124Organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się

przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu.

Art. 125

§ 1Organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie

najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

§ 2Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być

załatwiane niezwłocznie.

Art. 126Sprawy podatkowe załatwiane są w formie pisemnej, chyba że przepisy szczególne stanowią

inaczej.

Art. 127

Postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne.

Art. 128

Decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne.

Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie oraz w ustawach podatkowych.

Art. 129

Postępowanie podatkowe jest jawne wyłącznie dla stron.

Rozdział 2

Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Art. 130

§ 1Pracownik urzędu skarbowego, urzędu gminy (miasta), izby skarbowej, Ministerstwa Finansów

oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których:

§ 2

Przyczyny wyłączenia od załatwienia sprawy trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 3Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony

albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika.

§ 4Jeżeli nastąpi wyłączenie pracownika, naczelnik urzędu skarbowego, wójt, burmistrz

(prezydent miasta), dyrektor izby skarbowej lub Minister Finansów wyznaczają innego pracownika do prowadzenia sprawy.

§ 5W przypadku wyłączenia członka samorządowego kolegium odwoławczego jego przewodniczący

lub etatowy członek kolegium wyznaczają osobę uprawnioną do zastąpienia osoby wyłączonej.

Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze na skutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy z braku wymaganego kworum, Minister Finansów wyznacza do załatwienia sprawy samorządowe kolegium odwoławcze w innym województwie.

Art. 131

§ 1Urząd skarbowy podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań podatkowych

lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w przypadku gdy sprawa dotyczy:

§ 2W przypadku wyłączenia urzędu skarbowego z przyczyn określonych w:

Art. 132

§ 1Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) podlegają wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących

ich zobowiązań podatkowych, a także ulg, odroczeń, umorzeń lub zaniechania poboru należności związanych z tymi zobowiązaniami.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również do spraw dotyczących:

§ 3W przypadku wyłączenia organu, o którym mowa w § 1, samorządowe kolegium odwoławcze

wyznacza organ właściwy do załatwiania sprawy.

Rozdział 3

Strona

Art. 133

Stroną w postępowaniu podatkowym jest każdy, kto żąda czynności organu podatkowego, do kogo czynność organu podatkowego się odnosi lub czyjego interesu działanie organu podatkowego chociażby pośrednio dotyczy.

Art. 134

§ 1Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następcy

prawni, a także osoby trzecie wymienione w art. 110-117.

§ 2Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna, osoba prawna lub

jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, inna niż wymieniona w § 1, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego, przed powstaniem obowiązku podatkowego, ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z tego prawa.

Art. 135

§ 1Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych strony ocenia się według przepisów

prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

§ 2Osoby fizyczne nie posiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych

ustawowych przedstawicieli.

§ 3Strona nie będąca osobą fizyczną działa przez swego ustawowego przedstawiciela albo

przez właściwy do tego organ.

§ 4W razie śmierci strony w toku postępowania w sprawach dotyczących praw lub obowiązków

podlegających dziedziczeniu na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni.

§ 5Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do następców prawnych, o których mowa w art. 93

i 94.

Art. 136Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego

działania.

Art. 137

§ 1

Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych.

§ 2

Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu.

§ 3

Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.

Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.

§ 4

W zakresie nie uregulowanym w § 1-3 stosuje się przepisy prawa cywilnego.

Art. 138

§ 1Organ podatkowy wystąpi do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby

niezdolnej do czynności prawnych lub osoby nieobecnej, jeżeli przedstawiciel nie został już wyznaczony.

§ 2W przypadku konieczności podjęcia niezbędnych czynności organ podatkowy wyznacza dla

osoby nieobecnej przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu do czasu wyznaczenia dla niej przedstawiciela przez sąd.

§ 3Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej nie

może prowadzić swoich spraw wskutek braku powołanych do tego organów, sąd, na wniosek organu podatkowego, może ustanowić dla niej kuratora.

Rozdział 4

Załatwianie spraw

Art. 139

§ 1Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno

nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

§ 2Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie

dowodów przedstawianych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania.

§ 3Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu

2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy.

§ 4Do terminów określonych w § 1-3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 140

§ 1O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany

jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

§ 2Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie

terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 141

§ 1Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub ustalonym na podstawie art. 140

stronie służy skarga do organu podatkowego wyższego stopnia.

§ 2Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając skargę za uzasadnioną, wyznacza dodatkowy

termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Art. 142Pracownik organu podatkowego, który z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwił sprawy

w terminie lub nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 140 albo nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie ustalonym zgodnie z art. 141 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej przepisami prawa.

Art. 143

§ 1Organ podatkowy może upoważnić pracownika kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania

spraw w jego imieniu i w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń.

§ 2Upoważnienie, o którym mowa w § 1, może być udzielone również:

§ 3

Upoważnienie udzielane jest w formie pisemnej.

Rozdział 5

Doręczenia

Art. 144Organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników

lub przez upoważnione osoby.

Art. 145

§ 1

Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi.

§ 2

Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Art. 146

§ 1W toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek

zawiadomić organ podatkowy o każdej zmianie swego adresu.

§ 2W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod

dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy.

Art. 147

§ 1W razie wyjazdu za granicę na okres co najmniej 6 miesięcy, strona obowiązana jest

do ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń.

§ 2

Obowiązek, o którym mowa w § 1, ciąży również na zagranicznych osobach fizycznych, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca stałego pobytu.

§ 3Ustanowienie pełnomocnika do spraw doręczeń zgłaszane jest organowi podatkowemu właściwemu

w sprawie.

§ 4w razie niedopełnienia obowiązków przewidzianych w § 1-3 pismo uważa się za doręczone:

Art. 148

§ 1

Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.

§ 2Pisma mogą być również doręczane:

§ 3W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych

uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.

Art. 149W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem

pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy umieszcza się zawiadomienie na drzwiach mieszkania adresata.

Art. 150

§ 1W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub 149 organ podatkowy

może wezwać publicznie adresata do odbioru pisma.

§ 2Wezwanie publikowane jest dwukrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, w odstępie

co najmniej 7 dni. Doręczenie uważa się za dokonane po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia drugiego wezwania.

Art. 151Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej pisma

doręcza się w lokalu ich siedziby. Przepis art. 146 stosuje się odpowiednio.

Art. 152

§ 1Odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem

daty doręczenia.

§ 2Jeżeli odbierający pismo nie może potwierdzić doręczenia lub uchyla się od tego, doręczający

sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu.

Art. 153

§ 1

Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy.

§ 2W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu

odmowy jego przyjęcia przez adresata.

Art. 154

§ 1Pisma skierowane do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości

prawnej, które nie mają organów, doręcza się kuratorowi wyznaczonemu przez sąd.

§ 2Pisma skierowane do osób fizycznych nie znanych z miejsca pobytu, dla których sąd

nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się przedstawicielowi wyznaczonemu na podstawie art. 138 § 2.

§ 3Pisma kierowane do osób korzystających ze szczególnych uprawnień wynikających z immunitetu

dyplomatycznego lub konsularnego doręcza się w sposób przewidziany w przepisach szczególnych, w umowach i przyjętych w zwyczajach międzynarodowych.

Rozdział 6

Wezwania

Art. 155

§ 1Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do osobistego stawienia się w celu

złożenia wyjaśnień lub zeznań bądź dokonania określonej czynności.

§ 2Jeżeli osoba wezwana nie może stawić się z powodu choroby, kalectwa lub innej ważnej

przyczyny, organ podatkowy może przyjąć wyjaśnienie lub zeznanie albo dokonać czynności w miejscu pobytu tej osoby.

Art. 156

§ 1

Wezwany jest obowiązany do osobistego stawienia się tylko na obszarze województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa.

§ 2Jeżeli właściwym miejscowo do rozpatrzenia sprawy jest organ podatkowy mający siedzibę

na obszarze województwa innego niż określone w § 1, osoba obowiązana do osobistego stawienia się może zastrzec, że chce stawić się przed organem właściwym do rozpatrzenia sprawy.

§ 3W przypadku wszczęcia postępowania podatkowego z urzędu organ podatkowy w postanowieniu

o wszczęciu postępowania poucza stronę o możliwości złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, zastrzeżenia, o którym mowa w § 2.

Art. 157

§ 1Jeżeli postępowanie podatkowe prowadzone jest przez organ podatkowy, którego siedziba

nie znajduje się na obszarze województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa osoba obowiązana do osobistego stawiennictwa, oraz jeżeli osoba ta nie złożyła zastrzeżenia, o którym mowa w art. 156 § 2, organ ten zwraca się do organu podatkowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu tej osoby o wezwanie jej w celu złożenia wyjaśnień lub zeznań albo dokonania innych czynności, związanych z prowadzonym postępowaniem.

§ 2Zwracając się do innego organu podatkowego, organ prowadzący postępowanie określa

okoliczności, które mają być przedmiotem wyjaśnień lub zeznań, albo czynności, jakie mają być dokonane.

Art. 158Przepisów art. 156 § 1 oraz art. 157 nie stosuje się w przypadkach, w których charakter

sprawy lub czynności wymaga osobistego stawienia się przed organem podatkowym prowadzącym postępowanie.

Art. 159

§ 1W wezwaniu należy wskazać:

§ 2

Wezwanie powinno być podpisane przez pracownika organu podatkowego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby podpisującej.

Art. 160

§ 1

W sprawach uzasadnionych ważnym interesem adresata lub gdy stan sprawy tego wymaga, wezwania można dokonać telegraficznie lub telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z podaniem danych wymienionych w art. 159 § 1.

§ 2Wezwanie przekazane w sposób określony w § 1 powoduje skutki prawne tylko wtedy, gdy

nie ma wątpliwości, że dotarło do adresata we właściwej treści i w odpowiednim terminie.

Rozdział 7

Terminy

Art. 161

§ 1Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu

tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2

Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniu terminu.

§ 3

Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniu terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

§ 5Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce

pocztowej albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Termin uważa się za zachowany również w przypadku, gdy przed jego upływem żołnierz lub członek załogi statku morskiego złożył je w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku, a także gdy osoba pozbawiona wolności złożyła pismo w administracji zakładu karnego.

Art. 162

§ 1W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli

uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

§ 2Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny

uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

§ 3

Przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne.

§ 4

Przepisy § 1-3 stosuje się do terminów procesowych.

Art. 163

§ 1

O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ podatkowy.

§ 2O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia organ podatkowy

właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

§ 3

Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie.

Art. 164Przed rozpatrzeniem podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia

organ podatkowy pierwszej instancji, na żądanie strony, może wstrzymać wykonanie decyzji lub postanowienia.

Rozdział 8

Wszczęcie postępowania

Art. 165

§ 1

Postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

§ 2

Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia.

§ 3Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi

podatkowemu.

§ 4Datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o

wszczęciu postępowania.

Art. 166

§ 1W sprawach, w których prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego

oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ podatkowy, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony.

§ 2W sprawie połączenia postępowań organ podatkowy wydaje postanowienie, na które służy

zażalenie.

Art. 167

§ 1Do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może rozszerzyć zakres

żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem, że dotyczy tego samego stanu faktycznego.

§ 2Odmowa uwzględnienia żądania w sprawie zmiany zakresu postępowania następuje w formie

postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 168

§ 1

Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokółu.

§ 2

Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

§ 3

Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokółu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

§ 4Organ podatkowy obowiązany jest potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący je

tego zażąda.

Art. 169

§ 1Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa

wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

§ 2Przepis § 1 stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z

odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry.

§ 3Organ podatkowy rozpatrzy jednak podanie nie spełniające warunku, o którym mowa w

§ 2, jeżeli:

§ 4

Organ podatkowy wydaje decyzję w sprawie pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Art. 170

§ 1

Jeżeli organ podatkowy, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.

§ 2Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami

prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Art. 171

§ 1Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ

podatkowy, do którego wniesiono podanie, rozpatruje sprawę należącą do jego właściwości rzeczowej. Równocześnie organ podatkowy zawiadamia wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, informując go o treści art. 66 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

§ 2Jeżeli organ podatkowy otrzyma podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym

mowa w art. 66 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, podanie uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania, z tym że nie wywołuje ono skutków w postaci skrócenia terminów określonych w art. 139 § 1 i 3.

§ 3Jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić

na podstawie danych zawartych w podaniu, albo gdy z podania wynika, ze właściwym w sprawie jest sąd, organ podatkowy zwraca podanie osobie, która je wniosła, z odpowiednim pouczeniem.

Rozdział 9

Protokoły i adnotacje

Art. 172

§ 1Organ podatkowy sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania mającej

istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie.

§ 2W szczególności sporządza się protokół:

Art. 173

§ 1Protokół sporządza się tak, aby z jego treści wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich

czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy nich obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby.

§ 2

Protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać. Odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić w protokóle.

Art. 174

§ 1Protokół przesłuchania powinien być odczytany i przedłożony do podpisu osobie zeznającej

niezwłocznie po złożeniu zeznania.

§ 2W protokółach przesłuchania osoby, która złożyła zeznanie w języku obcym, należy podać

w przekładzie na język polski treść złożonego zeznania oraz wskazać osobę i adres tłumacza, który dokonał przekładu. Tłumacz powinien podpisać protokół przesłuchania.

Art. 175Organ podatkowy może zezwolić na dołączenie do protokółu zeznania na piśmie podpisanego

przez zeznającego oraz innych dokumentów mających znaczenie dla sprawy.

Art. 176Skreśleń i poprawek w protokóle należy tak dokonywać, aby wyrazy skreślone i poprawione

były czytelne. Dokonanie skreśleń i poprawek powinno być potwierdzone w protokóle przed jego podpisaniem.

Art. 177Czynności organu podatkowego, z których nie sporządza się protokółu, a które mają

znaczenie dla sprawy lub toku postępowania, utrwala się w aktach w formie adnotacji podpisanej przez pracownika dokonującego tych czynności.

Rozdział 10

Udostępnianie akt

Art. 178

§ 1W każdym stadium postępowania organ podatkowy obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie

akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów.

§ 2Czynności określone w § 1 dokonywane są w lokalu organu podatkowego w obecności pracownika

tego organu.

§ 3Strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z

akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, jeżeli jest to uzasadnione jej ważnym interesem.

Art. 179

§ 1Przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów

objętych ochroną tajemnicy państwowej, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny.

§ 2Odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa w § 1, sporządzania

z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania odpisów i kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia.

§ 3

Na postanowienie, o którym mowa w § 2, służy zażalenie.

Rozdział 11

Dowody

Art. 180

§ 1

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być księgi podatkowe oraz inne dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin.

§ 2Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu

prawnego w drodze zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania; przepis art. 196 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 181Dowodami w postępowaniu podatkowym są również:

84 § 1,

Art. 182

§ 1Banki, na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego wydane w związku z postępowaniem

podatkowym wszczętym przez urząd skarbowy, są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących strony postępowania w zakresie:

§ 2

Przepisy § 1 pkt 2 i 4 stosuje się również do domów maklerskich.

§ 3Towarzystwa funduszy powierniczych i towarzystwa funduszy inwestycyjnych, na pisemne

żądanie naczelnika urzędu skarbowego, są obowiązane do sporządzania informacji o umorzonych jednostkach uczestnictwa. Przepis § 1 w części dotyczącej wystąpienia z żądaniem stosuje się odpowiednio.

Art. 183Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji, o których mowa w art. 182, naczelnik

urzędu skarbowego może wystąpić po uprzednim wezwaniu do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia urzędu skarbowego do wystąpienia do instytucji finansowych o przekazanie tych informacji, a strona w wyznaczonym terminie:

Art. 184

§ 1Występując z żądaniem, o którym mowa w art. 182, naczelnik urzędu skarbowego powinien

zwracać szczególną uwagę na zasadę szczególnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami.

§ 2

W żądaniu naczelnik urzędu skarbowego określa zakres informacji oraz termin ich przekazania.

Przepis art. 82 § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3Żądanie zawiera ponadto:

§ 4

Odpis żądania naczelnik urzędu skarbowego przekazuje dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej.

Art. 185Instytucje finansowe wymienione w art. 182 odmawiają udzielenia informacji, jeżeli

żądanie naczelnika urzędu skarbowego nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 184 § 2 i 3.

Art. 186

§ 1Jeżeli strona, mimo ciążącego na niej obowiązku, nie złożyła deklaracji, organ podatkowy

może zażądać dopełnienia tego obowiązku.

§ 2W razie wątpliwości co do rzetelności złożonej deklaracji organ podatkowy wzywa podatnika

do udzielenia niezbędnych wyjaśnień lub uzupełnienia deklaracji, wyznaczając mu odpowiedni termin oraz wskazując przyczyny, ze względu na które dane zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość.

Art. 187

§ 1Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał

dowodowy.

§ 2Organ podatkowy może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić

swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.

§ 3Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają

dowodu. Fakty znane organowi podatkowemu z urzędu należy zakomunikować stronie.

Art. 188Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem

dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.

Art. 189

§ 1Organ podatkowy może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodu będącego w

jej posiadaniu.

§ 2Termin ustala się uwzględniając charakter dowodu i stan postępowania, przy czym nie

może on być krótszy niż 3 dni.

Art. 190

§ 1Strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań

świadków, opinii biegłych lub oględzin przynajmniej na 7 dni przed terminem.

§ 2Strona ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu, może zadawać pytania świadkom

i biegłym oraz składać wyjaśnienia.

Art. 191Organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność

została udowodniona.

Art. 192Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość

wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Art. 193

§ 1Księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co

wynika z zawartych w nich zapisów.

§ 2Księgi podatkowe uważa się za rzetelne, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają

stan rzeczywisty.

§ 3Za niewadliwe uważa się księgi podatkowe prowadzone zgodnie z zasadami wynikającymi

z odrębnych przepisów.

§ 4Organ podatkowy nie uznaje za dowód w rozumieniu przepisu § 1 ksiąg podatkowych, które

są prowadzone nierzetelnie lub w sposób wadliwy.

§ 5Organ podatkowy uznaje jednak za dowód księgi podatkowe, które prowadzone są w sposób

wadliwy, jeżeli wady nie mają istotnego znaczenia dla sprawy.

§ 6Jeżeli organ podatkowy stwierdzi, że księgi podatkowe są prowadzone nierzetelnie lub

w sposób wadliwy, to w protokóle badania ksiąg określa, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ksiąg za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów.

§ 7

Odpis protokółu, o którym mowa w § 6, organ podatkowy doręcza stronie.

§ 8Strona, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokółu, może wnieść zastrzeżenia do

zawartych w nim ustaleń, przedstawiając jednocześnie dowody, które umożliwią organowi podatkowemu prawidłowe określenie podstawy opodatkowania.

Art. 194

§ 1Dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane

do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

§ 2Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez inne

jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania.

§ 3Przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści

dokumentów wymienionych w tych przepisach.

Art. 195Świadkami nie mogą być:

Art. 196

§ 1

Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, zstępnych i rodzeństwa strony oraz powinowatych pierwszego stopnia, jak również osób pozostających ze stroną w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli.

Prawo odmowy zeznań trwa także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 2Świadek może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy odpowiedź mogłaby narazić jego lub

jego bliskich wymienionych w § 1 na odpowiedzialność karną, karną skarbową albo spowodować naruszenie obowiązku zachowania ustawowo chronionej tajemnicy zawodowej.

§ 3Przed odebraniem zeznania organ podatkowy uprzedza świadka o prawie odmowy zeznań

i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

§ 4

Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania oraz przechowywania protokółów zeznań obejmujących okoliczności, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy państwowej, służbowej lub zawodowej.

Art. 197

§ 1