📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 10 stycznia 2012 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Podmioty realizujące zadania w zakresie przeciwdziałania narkomanii
Rozdział 3 - Działalność wychowawcza, edukacyjna, informacyjna i zapobiegawcza
Rozdział 4 - Postępowanie z osobami uzależnionymi
Rozdział 5 - Prekursory, środki odurzające, substancje psychotropowe i środki zastępcze
Rozdział 6 - Uprawa maku i konopi
Rozdział 6a - Kara pieniężna
Rozdział 7 - Przepisy karne
Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Załącznik nr 1 - Wykaz środków odurzających
Załącznik nr 2 - Wykaz substancji psychotropowych
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 17 lutego 2006 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 66, poz. 469),
2)
ustawą z dnia 27 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz
ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary
(Dz. U. Nr 120, poz. 826),
3)
ustawą z dnia 7 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. z 2007 r. Nr 7, poz. 48),
4)
ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. Nr 82, poz. 558),
5)
ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97),
6)
ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami
w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie
(Dz. U. Nr 92, poz. 753 i Nr 99, poz. 826),
7)
ustawą z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 63, poz. 520),
8)
ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień do wydawania
aktów wykonawczych
(Dz. U. Nr 98, poz. 817),
9)
ustawą z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 28, poz. 146),
10)
ustawą z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 143, poz. 962),
11)
ustawą z dnia 8 października 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
(Dz. U. Nr 213, poz. 1396),
12)
ustawą z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy o organizacji rynków owoców
i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. Nr 228, poz. 1486),
13)
ustawą z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach
(Dz. U. Nr 63, poz. 322),
14)
ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 117, poz. 678),
15)
ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 105, poz. 614),
16)
ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 240, poz. 1431)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 3 stycznia 2012 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 75-81 i art. 87 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485), które stanowią:
„
Art. 75.
W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi
(Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231, z późn. zm.a)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 167, poz. 1372, z 2003 r. Nr 80, poz. 719 i Nr 122, poz. 1143, z 2004 r. Nr 29,
poz. 257, Nr 99, poz. 1001, Nr 152, poz. 1597 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr
23, poz. 186, Nr 132, poz. 1110 i Nr 155, poz. 1298.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 93 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Opłaty, o których mowa w art. 92 ust. 1, mogą być wykorzystane przez zarządy województw wyłącznie na finansowanie:
1)
zadań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy;
2)
zadań określonych w Wojewódzkim Programie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485).
”
;
2)
art. 182 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 182.
Dochody z opłat za zezwolenia wydane na podstawie art. 18 lub art. 181 oraz dochody z opłat określonych w art. 111 wykorzystywane będą na realizację gminnych programów profilaktyki i rozwiązywania
problemów alkoholowych oraz Gminnych Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, i nie mogą być przeznaczane na inne cele.
”
.
Art. 76.
W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, z późn. zm.b)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 12, poz.
136 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 29, poz. 320, Nr 42, poz. 473,
Nr 63, poz. 634, Nr 125, poz. 1367, Nr 126, poz. 1382 i Nr 128, poz. 1407 i 1408,
z 2002 r. Nr 37, poz. 329, Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145, z 2003 r. Nr 80, poz.
717 i Nr 208, poz. 2020, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 130, poz. 1086,
Nr 163, poz. 1362 i Nr 178, poz. 1480.) w art. 4 w ust. 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
przestrzegania przez podmioty wprowadzające do obrotu prekursory kategorii 2 i 3 obowiązków
wynikających z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485), rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r.
w sprawie prekursorów narkotykowych oraz rozporządzenia (WE) Rady nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określającego zasady
nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi.
”
.
Art. 77.
W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532, z późn. zm.c)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 14, poz. 115, Nr 48, poz. 447, Nr 62, poz. 550, Nr 90, poz. 757, Nr 94, poz. 788,
Nr 113, poz. 954, Nr 143, poz. 1199, Nr 153, poz. 1272, Nr 169, poz. 1418 i Nr 175,
poz. 1458.) w tabeli stanowiącej załącznik do ustawy, w części IV Zezwolenia pkt 27 otrzymuje
brzmienie:
„
27.
Od zezwoleń wydawanych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii:
1)
na uprawę maku lub konopi włóknistych 25 zł
2)
na skup maku na podstawie umowy kontraktacji lub skup konopi włóknistych na podstawie
umowy kontraktacji albo umowy sprzedaży 120 zł
”
.
Art. 78.
W ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych
(Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm.d)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085,
Nr 123, poz. 1350 i Nr 125, poz. 1367, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 142, poz.
1187, z 2003 r. Nr 189, poz. 1852 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 121, poz. 1263.) w art. 11 w ust. 1 pkt 5a otrzymuje brzmienie:
„
5a)
przyjmowanie i gromadzenie danych dotyczących prekursorów kategorii 2, określonych
w przepisach o przeciwdziałaniu narkomanii,
”
.
Art. 79.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.e)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 69, poz. 625, Nr 91, poz. 877, Nr 92, poz. 882, Nr 93, poz. 896, Nr 173, poz. 1808,
Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 787 i Nr 163, poz.
1362.) w art. 68 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Przepisu ust. 5 nie stosuje się do środków odurzających i substancji psychotropowych,
których przywóz z zagranicy określają przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485).
”
.
Art. 80.
W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.f)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777 oraz
z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460,
Nr 177, poz. 1468 i Nr 178, poz. 1480.) w art. 75 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485);
”
.
Art. 81.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.g)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr
132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157, poz. 1314, Nr 164, poz. 1366 i Nr 169,
poz. 1411.) w art. 12 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
art. 26 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485);”.
”
”
„
Art. 87.
Szkolenia rozpoczęte przed dniem wejścia w życie ustawy oraz egzamin kończący te szkolenia
przeprowadza się według programów szkolenia w dziedzinie uzależnienia od narkotyków
zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
;
2)
art. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2006 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 66, poz. 469), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
3)
art. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą
kary
(Dz. U. Nr 120, poz. 826), który stanowi:
„
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
art. 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. z 2007 r. Nr 7, poz. 48), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 22 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 82, poz. 558), który stanowi:
„
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie w części dotyczącej pkt 5c, pkt 14, art. 3 i art.
6, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 2, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 72 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97), który stanowi:
„
Art. 72.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69
– które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;
2)
art. 68 – który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
”
;
7)
art. 39 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze
zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie
(Dz. U. Nr 92, poz. 753 i Nr 99, poz. 826), który stanowi:
„
Art. 39.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29 ust.
2, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 2, art. 35 ust. 2 oraz art. 37, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia, oraz art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
”
;
8)
art. 2 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 63, poz. 520), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 37 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień
do wydawania aktów wykonawczych
(Dz. U. Nr 98, poz. 817), który stanowi:
„
Art. 37.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
10)
art. 26 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o działalności pożytku
publicznego i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 28, poz. 146), który stanowi:
„
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 27, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2010 r.;
2)
art. 3 pkt 2 i art. 11, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
”
;
11)
art. 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 143, poz. 962), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
12)
art. 3 i 4 ustawy z dnia 8 października 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu
narkomanii oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
(Dz. U. Nr 213, poz. 1396), które stanowią:
„
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 4 i art. 24 ust.
6 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 4 i art. 24 ust. 6 ustawy, o której
mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12
miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
13)
art. 6 ust. 1, art. 10 i 14 ustawy z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy
o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu
paszowego oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 228, poz. 1486), które stanowią:
Art. 6.
„1. Postępowania w sprawach dotyczących przyznawania lub wypłaty pomocy wspólnotowej,
o której mowa w art. 103ga ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r.
ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące
niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)
(Dz. Urz. UE L 299 z 16.11.2007, str. 1, z późn. zm.), w roku szkolnym 2009/2010 i 2010/2011 toczą się na zasadach i w trybie określonym
w przepisach dotychczasowych.
”
„
Art. 10.
Do postępowań w sprawie:
1)
udzielania dopłat do przetwarzania słomy lnianej lub konopnej na włókno dotyczących
lat gospodarczych 2008/2009 i 2009/2010,
2)
wpisu do rejestru uznanych przetwórców
- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy
dotychczasowe.
”
„
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
14)
art. 91 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach
(Dz. U. Nr 63, poz. 322), który stanowi:
„
Art. 91.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
15)
art. 5-8 ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 117, poz. 678), które stanowią:
„
Art. 5.
1.
Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły szkolenie, o
którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, i nie przystąpiły do
egzaminu, są obowiązane przystąpić do egzaminu końcowego w terminie 18 miesięcy od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pod rygorem konieczności ponownego odbycia
szkolenia.
2.
Osoby, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy znajdują się w trakcie szkolenia,
o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, są obowiązane przystąpić
do egzaminu do dnia 1 stycznia 2015 r. pod rygorem konieczności ponownego odbycia
szkolenia.
Art. 6.
Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły szkolenie, o
którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, uzyskały certyfikat instruktora
terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi,
o których mowa w art. 27 ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień
bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 7.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 24 ust. 6, art. 28 ust.
7, art. 35 ust. 10, art. 40 ust. 6, art. 42 ust. 2 oraz art. 44 ust. 9 ustawy, o której
mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 24 ust. 6, art. 24a ust. 3, art. 28 ust. 7, art. 35 ust. 10, art.
40 ust. 6 i 7, art. 42 ust. 2 oraz art. 44 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 1,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 232a § 4 ustawy, o której
mowa w art. 3, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie
art. 232a § 5 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1 pkt 5 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia oraz
art. 2, który wchodzi w życie z dniem 2 stycznia 2012 r.
”
;
16)
art. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 105, poz. 614), który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
17)
art. 13 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 240, poz. 1431), który stanowi:
„
Art. 13.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 167, poz. 1372, z 2003 r. Nr 80, poz. 719 i Nr 122, poz. 1143, z 2004 r. Nr 29,
poz. 257, Nr 99, poz. 1001, Nr 152, poz. 1597 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr
23, poz. 186, Nr 132, poz. 1110 i Nr 155, poz. 1298.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 12, poz.
136 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 29, poz. 320, Nr 42, poz. 473,
Nr 63, poz. 634, Nr 125, poz. 1367, Nr 126, poz. 1382 i Nr 128, poz. 1407 i 1408,
z 2002 r. Nr 37, poz. 329, Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145, z 2003 r. Nr 80, poz.
717 i Nr 208, poz. 2020, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 130, poz. 1086,
Nr 163, poz. 1362 i Nr 178, poz. 1480.
c)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 14, poz. 115, Nr 48, poz. 447, Nr 62, poz. 550, Nr 90, poz. 757, Nr 94, poz. 788,
Nr 113, poz. 954, Nr 143, poz. 1199, Nr 153, poz. 1272, Nr 169, poz. 1418 i Nr 175,
poz. 1458.
d)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085,
Nr 123, poz. 1350 i Nr 125, poz. 1367, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 142, poz.
1187, z 2003 r. Nr 189, poz. 1852 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 121, poz. 1263.
e)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 69, poz. 625, Nr 91, poz. 877, Nr 92, poz. 882, Nr 93, poz. 896, Nr 173, poz. 1808,
Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 787 i Nr 163, poz.
1362.
f)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777 oraz
z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460,
Nr 177, poz. 1468 i Nr 178, poz. 1480.
g)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr
132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157, poz. 1314, Nr 164, poz. 1366 i Nr 169,
poz. 1411.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady i tryb postępowania w zakresie przeciwdziałania narkomanii;
2)
zadania i uprawnienia organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego
oraz innych podmiotów w zakresie przeciwdziałania naruszeniom prawa dotyczącego obrotu,
wytwarzania, przetwarzania, przerobu i posiadania substancji, których używanie może
prowadzić do narkomanii;
3)
organy właściwe do wykonania:
a)
rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r.
w sprawie prekursorów narkotykowych
(Dz. Urz. WE L 047 z 18.02.2004), zwanego dalej „rozporządzeniem 273/2004”,
b)
rozporządzenia (WE) Rady nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określającego zasady
nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi
(Dz. Urz. WE L 22 z 26.01.2005, str. 1; Dz. Urz. WE Polskie wydanie specjalne z 2005 r., t. 48, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 111/2005”;
4)
kary za nieprzestrzeganie przepisów ustawy i rozporządzeń wymienionych w pkt 3.
Art. 2.
1.
Przeciwdziałanie narkomanii realizuje się przez odpowiednie kształtowanie polityki
społecznej, gospodarczej, oświatowo-wychowawczej i zdrowotnej, a w szczególności:
1)
działalność wychowawczą, edukacyjną, informacyjną i zapobiegawczą;
2)
leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzależnionych;
3)
ograniczanie szkód zdrowotnych i społecznych;
4)
nadzór nad substancjami, których używanie może prowadzić do narkomanii;
5)
zwalczanie niedozwolonego obrotu, wytwarzania, przetwarzania, przerobu i posiadania
substancji, których używanie może prowadzić do narkomanii;
6)
nadzór nad uprawami roślin zawierających substancje, których używanie może prowadzić
do narkomanii.
2.
Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, są finansowane ze środków własnych podmiotów
wykonujących zadania w zakresie przeciwdziałania narkomanii, środków przeznaczonych
na realizację programów zdrowotnych finansowanych z części budżetu państwa, której
dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, oraz środków Narodowego Funduszu
Zdrowia.
3.
Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, są finansowane z budżetu państwa z części
pozostających w dyspozycji właściwych ministrów.
Art. 3.
Przepisy ustawy stosuje się do:
1)
produktów leczniczych, które są środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi
lub prekursorami, w zakresie nieuregulowanym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206,
Nr 92, poz. 753, Nr 95, poz. 788 i Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 78, poz. 513 i Nr
107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322, Nr 82, poz. 451, Nr 106, poz. 622, Nr
112, poz. 654, Nr 113, poz. 657 i Nr 122, poz. 696.);
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 81 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach
chemicznych i ich mieszaninach (Dz. U. Nr 63, poz. 322), która weszła w życie z dniem
8 kwietnia 2011 r.)
substancji chemicznych i ich mieszanin, które są prekursorami, w zakresie nieuregulowanym
w przepisach o substancjach chemicznych i ich mieszaninach.
Art. 4.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
grzyby halucynogenne – grzyby zawierające substancje psychotropowe;
2)
importer – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę nieposiadającą osobowości prawnej,
która dokonuje przywozu i składa zgłoszenie celne lub w imieniu której składane jest
zgłoszenie celne;
33)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. o
zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
Nr 117, poz. 678), która weszła w życie z dniem 9 grudnia 2011 r.)
jednostki naukowe – jednostki naukowe w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092);
4)
konopie – rośliny z rodzaju konopie (Cannabis L.);
54)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2006 r. o zmianie
ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2007 r. Nr 7, poz. 48), która weszła
w życie z dniem 1 lutego 2007 r.)
konopie włókniste – rośliny z gatunku konopie siewne (Cannabis sativa L.), w których
suma zawartości delta-9-tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego
(kwasu delta-9-THC-2-karboksylowego) w kwiatowych lub owocujących wierzchołkach roślin,
z których nie usunięto żywicy, nie przekracza 0,20% w przeliczeniu na suchą masę;
6)
leczenie – leczenie zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania spowodowanych używaniem
środków odurzających lub substancji psychotropowych;
75)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2006 r. o zmianie ustawy
o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 66, poz. 469), która weszła w życie z dniem
21 kwietnia 2006 r.)
leczenie substytucyjne – stosowanie, w ramach programu leczenia uzależnienia, produktów
leczniczych lub środków odurzających o działaniu agonistycznym na receptor opioidowy;
8)
mak – roślinę z gatunku mak lekarski (Papaver somniferum L.), zwaną również makiem
ogrodowym albo uprawnym;
9)
mak niskomorfinowy – roślinę z gatunku mak lekarski należącą do odmiany, w której
zawartość morfiny w torebce (makówce) bez nasion, wraz z przylegającą do niej łodygą
o długości do 7 cm, wynosi poniżej 0,06% w przeliczeniu na zasadę morfiny i na suchą
masę wymienionych części rośliny;
10)
mleczko makowe – sok mleczny torebki (makówki) maku;
11)
narkomania – stałe lub okresowe używanie w celach innych niż medyczne środków odurzających
lub substancji psychotropowych albo środków zastępczych, w wyniku czego może powstać
lub powstało uzależnienie od nich;
12)
ograniczanie szkód zdrowotnych i społecznych – działania ukierunkowane na zmniejszenie
problemów zdrowotnych i społecznych wynikających z używania w celach innych niż medyczne
środków odurzających lub substancji psychotropowych albo środków zastępczych;
13)
opium – stężały sok mleczny torebki (makówki) maku;
14)
osoba zagrożona uzależnieniem – osobę, u której zespół zjawisk psychicznych i oddziaływań
środowiskowych stwarza duże prawdopodobieństwo powstania uzależnienia od środków odurzających
lub substancji psychotropowych, albo osobę sporadycznie używającą środków odurzających,
substancji psychotropowych lub środków zastępczych;
15)
osoba uzależniona – osobę, która w wyniku używania środków odurzających, substancji
psychotropowych lub środków zastępczych albo używania ich w celach medycznych znajduje
się w stanie uzależnienia od tych środków lub substancji;
16)
prekursor – prekursor narkotykowy będący substancją sklasyfikowaną, o której mowa
w art. 2 pkt a rozporządzenia 273/2004, którego kategorię określa załącznik nr 1 do
tego rozporządzenia;
17)
preparat – produkt leczniczy zawierający co najmniej jeden środek odurzający lub substancję
psychotropową albo ich prekursory;
18)
producent – przedsiębiorcę wytwarzającego, przetwarzającego lub przerabiającego środki
odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory;
19)
przetwarzanie – czynności prowadzące do przemiany środków odurzających, substancji
psychotropowych lub prekursorów na inne środki odurzające, substancje psychotropowe
lub prekursory albo na substancje niebędące środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi
lub prekursorami;
20)
przerób – otrzymywanie mieszanin środków odurzających, substancji psychotropowych
lub prekursorów oraz nadawanie tym środkom lub substancjom postaci stosowanej w lecznictwie;
20a6)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
przewóz – każde przemieszczenie środków odurzających, substancji psychotropowych lub
słomy makowej między dwoma państwami przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które
zaczyna się i kończy poza tym terytorium;
21)
przywóz – każde wprowadzenie na obszar celny Wspólnoty Europejskiej środków odurzających
lub substancji psychotropowych;
22)
rehabilitacja – proces, w którym osoba z zaburzeniami psychicznymi spowodowanymi przez
przyjmowanie środków odurzających lub substancji psychotropowych osiąga optymalny
stan zdrowia, funkcjonowania psychicznego i społecznego;
23)
reintegracja – efekt działań określonych w art. 14-16 i art. 18 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym
(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 225 i Nr 205, poz. 1211);
24)
słoma makowa – torebkę (makówkę) maku bez nasion, wraz z łodygą, lub poszczególne
ich części;
25)
substancja psychotropowa – każdą substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego,
działającą na ośrodkowy układ nerwowy, określoną w wykazie substancji psychotropowych
stanowiącym załącznik nr 2 do ustawy;
26)
środek odurzający – każdą substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego działającą
na ośrodkowy układ nerwowy, określoną w wykazie środków odurzających stanowiącym załącznik
nr 1 do ustawy;
277)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 8 października 2010 r.
o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy o Państwowej Inspekcji
Sanitarnej (Dz. U. Nr 213, poz. 1396), która weszła w życie z dniem 27 listopada 2010 r.)
środek zastępczy – substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie
fizycznym lub produkt, roślinę, grzyba lub ich część, zawierające taką substancję,
używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych
celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie
do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych; do środków zastępczych
nie stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów;
28)
uprawa maku lub konopi – każdą uprawę maku lub konopi bez względu na powierzchnię;
29)
uzależnienie od środków odurzających lub substancji psychotropowych – zespół zjawisk
psychicznych lub somatycznych wynikających z działania środków odurzających lub substancji
psychotropowych na organizm ludzki, charakteryzujący się zmianą zachowania lub innymi
reakcjami psychofizycznymi i koniecznością używania stale lub okresowo tych środków
lub substancji w celu doznania ich wpływu na psychikę lub dla uniknięcia następstw
wywołanych ich brakiem;
30)
używanie szkodliwe – używanie substancji psychoaktywnej powodujące szkody somatyczne
lub psychiczne, włączając upośledzenie sądzenia lub dysfunkcyjne zachowanie, które
może prowadzić do niesprawności lub mieć niepożądane następstwa dla związków z innymi
ludźmi;
31)
używanie środka odurzającego, substancji psychotropowej lub środka zastępczego – wprowadzanie
do organizmu człowieka środka odurzającego, substancji psychotropowej lub środka zastępczego,
niezależnie od drogi podania;
32)
wewnątrzwspólnotowa dostawa – przemieszczenie środków odurzających lub substancji
psychotropowych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej;
33)
wewnątrzwspólnotowe nabycie – przemieszczenie środków odurzających lub substancji
psychotropowych z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
348)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
7.)
wprowadzanie do obrotu – udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie,
środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych;
358)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
7.)
wytwarzanie – czynności, za pomocą których mogą być otrzymywane środki odurzające,
substancje psychotropowe, prekursory albo środki zastępcze, ich oczyszczanie, ekstrakcję
surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków lub substancji;
36)
wywóz – każde wyprowadzenie poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej środków odurzających
lub substancji psychotropowych;
37)
ziele konopi – kwiatowe lub owocujące wierzchołki konopi, z których nie usunięto żywicy,
a w przypadku roślin w stadium przed zawiązaniem wiechy – liście i łodygi konopi;
38)
żywica konopi – żywicę i inne produkty konopi zawierające delta-9-tetrahydrokannabinol
lub inne aktywne biologicznie kannabinole.
Rozdział 2
Podmioty realizujące zadania w zakresie przeciwdziałania narkomanii
Art. 5.
1.
Zadania w zakresie przeciwdziałania narkomanii realizują organy administracji rządowej
i jednostek samorządu terytorialnego w zakresie określonym w ustawie.
2.
Zadania w zakresie przeciwdziałania narkomanii są realizowane, w zakresie określonym
w ustawie, także przez:
1)
przedszkola, szkoły i inne jednostki organizacyjne wymienione w art. 2 pkt 3-5 i 7-9 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.9)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788,
Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r.
Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273,
Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz.
1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz.
1618, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241
i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857
i Nr 148, poz. 991 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 139, poz.
814, Nr 149, poz. 887 i Nr 205, poz. 1206.);
2)
szkoły wyższe;
3)
zakłady opieki zdrowotnej i inne podmioty działające w ochronie zdrowia;
4)
jednostki Wojska Polskiego, Policji i Straży Granicznej;
5)
organy celne;
6)
jednostki organizacyjne Służby Więziennej oraz zakłady poprawcze i schroniska dla
nieletnich;
7)
ośrodki pomocy społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie i regionalne ośrodki polityki
społecznej;
8)
środki masowego przekazu.
310)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy
o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 28, poz. 146), która weszła w życie z dniem 12 marca 2010 r..
W realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1, mogą uczestniczyć organizacje
pozarządowe i inne podmioty, których działalność statutowa obejmuje zadania należące
do sfery zadań publicznych w zakresie ochrony i promocji zdrowia, pomocy społecznej,
działalności charytatywnej, nauki, edukacji, oświaty i wychowania, kultury fizycznej,
porządku i bezpieczeństwa publicznego lub przeciwdziałania patologiom społecznym,
promocji i organizacji wolontariatu, po przeprowadzeniu konkursu, o którym mowa w
art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie
(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.11)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 205, poz. 1211, Nr 208, poz. 1241, Nr 209,
poz. 1244 i Nr 232, poz. 1378.), a także samorządy zawodów medycznych, rodziny osób uzależnionych, oraz grupy samopomocy
osób uzależnionych i ich rodzin.
Art. 6.
1.
Działalność w zakresie przeciwdziałania narkomanii prowadzi Krajowe Biuro do Spraw
Przeciwdziałania Narkomanii, zwane dalej „Biurem”.
2.
Biuro jest jednostką budżetową podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.
3.
Do zadań Biura należy:
1)
opracowywanie projektu Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii oraz koordynowanie
i monitorowanie jego wykonania, przy współpracy z innymi podmiotami właściwymi do
podejmowania działań wynikających z tego programu;
2)
opracowywanie i przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia raportu z realizacji
Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii, uwzględniającego informacje, o których
mowa w art. 11 ust. 2, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku;
3)
wykonywanie zadań w zakresie przeciwdziałania narkomanii, polegających na powierzaniu
i wspieraniu wykonywania zadań publicznych, wraz z udzielaniem dotacji na finansowanie
ich realizacji na podstawie pełnomocnictwa ministra właściwego do spraw zdrowia;
4)
inicjowanie działań zmierzających do ograniczania używania środków odurzających, substancji
psychotropowych i środków zastępczych;
5)
inicjowanie, wspieranie i prowadzenie analiz oraz badań naukowych nad problematyką
narkomanii, w tym sporządzanie oceny epidemiologicznej zagrożeń narkomanią;
6)
inicjowanie prac nad nowymi rozwiązaniami legislacyjnymi służącymi przeciwdziałaniu
narkomanii;
7)
dokonywanie okresowych ocen programów profilaktycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych
i readaptacyjnych pod względem ich skuteczności w zakresie ograniczenia używania środków
odurzających, substancji psychotropowych i środków zastępczych;
8)
opracowywanie standardów w zakresie profilaktyki uzależnień oraz leczenia i rehabilitacji
osób uzależnionych;
9)
inicjowanie, organizowanie i prowadzenie szkoleń dla osób realizujących zadania w
zakresie przeciwdziałania narkomanii;
10)
udzielanie pomocy fachowej podmiotom realizującym zadania w zakresie przeciwdziałania
narkomanii, w tym jednostkom samorządu terytorialnego, oraz podmiotom prowadzącym
działalność oświatowo-informacyjną, badawczą, profilaktyczną, leczniczą, rehabilitacyjną
i reintegracyjną;
11)
współpraca z organizacjami międzynarodowymi prowadzącymi działalność w zakresie przeciwdziałania
narkomanii i likwidacji szkód nią wywołanych;
12)
prowadzenie krajowego systemu informacji o narkotykach oraz monitorowanie działań
podejmowanych na rzecz przeciwdziałania narkomanii na poziomie krajowym i międzynarodowym,
w tym:
a)
zbieranie, gromadzenie, wymianę informacji i dokumentacji w zakresie przeciwdziałania
narkomanii, objętych badaniami statystycznymi statystyki publicznej, oraz opracowywanie
i przetwarzanie zebranych danych,
b)
prowadzenie i inicjowanie badań dotyczących problemów narkotyków i narkomanii oraz
opracowywanie i udostępnianie ich wyników,
c)
gromadzenie, przechowywanie i udostępnianie baz danych dotyczących narkotyków i narkomanii,
d)
formułowanie wniosków sprzyjających kształtowaniu odpowiedniej do sytuacji strategii
reagowania na problem narkomanii,
e)
koordynowanie działań ekspertów wojewódzkich, o których mowa w art. 9 ust. 6,
f)
gromadzenie i udostępnianie publikacji na temat narkotyków i narkomanii,
g)
pełnienie roli punktu obserwacyjnego (Focal Point) Europejskiego Centrum Monitorowania
Narkotyków i Narkomanii,
h)
udział w pracach sprawozdawczych na rzecz organizacji międzynarodowych,
i)
współpraca z Europejskim Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii oraz Europejską
Siecią Informacji o Narkotykach i Narkomanii (Reitox),
j)
opracowywanie i publikowanie corocznego raportu o stanie narkomanii w Polsce,
k)
bieżąca ocena realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii;
13)
podejmowanie działań interwencyjnych w sprawach skarg i wniosków dotyczących problematyki
przeciwdziałania narkomanii, kierowanych do Biura lub do ministra właściwego do spraw
zdrowia;
14)
wykonywanie innych zadań w zakresie przeciwdziałania narkomanii, zleconych przez ministra
właściwego do spraw zdrowia;
14a12)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
dofinansowywanie kosztów szkoleń w dziedzinie uzależnienia;
15)
obsługa techniczno-organizacyjna Rady do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii.
4.
Biuro, wykonując zadania, o których mowa w ust. 3, współpracuje z organami administracji
publicznej wykonującymi zadania, o których mowa w art. 2, oraz może tworzyć zespoły
robocze.
5.
Zadania, o których mowa w ust. 3 pkt 12, realizuje Centrum Informacji o Narkotykach
i Narkomanii będące komórką organizacyjną Biura.
Art. 7.
1.
Podstawę do działań w zakresie przeciwdziałania narkomanii stanowi Krajowy Program
Przeciwdziałania Narkomanii.
2.
W Krajowym Programie Przeciwdziałania Narkomanii, zwanym dalej „Krajowym Programem”,
określa się w szczególności: kierunki i rodzaje działań w zakresie przeciwdziałania
narkomanii, harmonogram przyjętych działań, cele oraz sposoby ich osiągania oraz ministrów
odpowiedzialnych za ich realizację, a także podmioty właściwe do podejmowania określonych
działań.
3.
Koszty realizacji zadań wynikających z Krajowego Programu są finansowane z budżetu
państwa z części, których dysponentami są właściwi ministrowie odpowiedzialni za realizację
określonych działań.
4.
W Krajowym Programie określa się również kierunki działań przewidzianych do realizacji
przez jednostki samorządu terytorialnego w zakresie przeciwdziałania narkomanii.
5.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, Krajowy Program, uwzględniając zagadnienia,
o których mowa w ust. 2 i 4, oraz biorąc pod uwagę sytuację epidemiologiczną w zakresie
zagrożeń narkomanią, a także strategię działań wynikających z Europejskiego Planu
Walki z Narkotykami.
Art. 8.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia przedkłada Radzie Ministrów, w terminie do dnia
30 września każdego roku, informację o realizacji działań wynikających z Krajowego
Programu w roku poprzednim.
2.
Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi, w terminie do dnia 31 października, informację
o realizacji Krajowego Programu w roku poprzednim.
Art. 9.
1.
Organ wykonawczy samorządu województwa opracowuje projekt Wojewódzkiego Programu Przeciwdziałania
Narkomanii, zwanego dalej „Wojewódzkim Programem”, uwzględniając kierunki i rodzaje
działań określone w Krajowym Programie oraz zadania w zakresie określonym w art. 2
ust. 1 pkt 1-3. Wojewódzki Program stanowi część strategii wojewódzkiej w zakresie
polityki społecznej.
2.
Wojewódzki Program uchwala sejmik województwa.
3.
Organ wykonawczy samorządu województwa:
1)
odpowiada za przygotowanie projektu Wojewódzkiego Programu i jego realizację oraz
koordynację;
2)
udziela pomocy merytorycznej podmiotom realizującym zadania objęte Wojewódzkim Programem;
3)
współdziała z innymi organami administracji publicznej w zakresie przeciwdziałania
narkomanii.
4.
Wojewódzki Program jest realizowany przez jednostkę wskazaną w tym programie.
5.
W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 3 pkt 1, organ wykonawczy samorządu
województwa może powołać pełnomocnika.
6.
Organ wykonawczy samorządu województwa powołuje i odwołuje eksperta wojewódzkiego
do spraw informacji o narkotykach i narkomanii.
7.
Do zadań eksperta wojewódzkiego do spraw informacji o narkotykach i narkomanii, realizowanych
na terenie województwa ze środków określonych w budżecie samorządu województwa, należy:
1)
zbieranie, gromadzenie, wymiana informacji i dokumentacji w zakresie przeciwdziałania
narkomanii, objętych badaniami statystycznymi statystyki publicznej, oraz opracowywanie
i przetwarzanie zebranych danych;
2)
prowadzenie i inicjowanie badań dotyczących problemów narkotyków i narkomanii oraz
opracowywanie i udostępnianie ich wyników;
3)
gromadzenie, przechowywanie i udostępnianie baz danych dotyczących narkotyków i narkomanii;
4)
formułowanie wniosków sprzyjających kształtowaniu adekwatnej do sytuacji strategii
reagowania na problem narkomanii;
5)
gromadzenie i udostępnianie publikacji na temat narkotyków i narkomanii;
613)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.)
gromadzenie i analiza informacji dotyczących nowo pojawiających się trendów w używaniu
środków odurzających, substancji psychotropowych i środków zastępczych.
Art. 10.
1.
Przeciwdziałanie narkomanii należy do zadań własnych gminy, obejmujących:
1)
zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych
i osób zagrożonych uzależnieniem;
2)
udzielanie rodzinom, w których występują problemy narkomanii, pomocy psychospołecznej
i prawnej;
3)
prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz szkoleniowej
w zakresie rozwiązywania problemów narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży,
w tym prowadzenie zajęć sportowo-rekreacyjnych dla uczniów, a także działań na rzecz
dożywiania dzieci uczestniczących w pozalekcyjnych programach opiekuńczo-wychowawczych
i socjoterapeutycznych;
4)
wspomaganie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych, służących
rozwiązywaniu problemów narkomanii;
5)
pomoc społeczną osobom uzależnionym i rodzinom osób uzależnionych dotkniętym ubóstwem
i wykluczeniem społecznym i integrowanie ze środowiskiem lokalnym tych osób z wykorzystaniem
pracy socjalnej i kontraktu socjalnego.
2.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) w celu realizacji zadań, o których mowa w ust.
1, opracowuje projekt Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii, zwanego dalej
„Gminnym Programem”, uwzględniając zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 1-3 oraz
kierunki działań wynikające z Krajowego Programu. Gminny Program stanowi część gminnej
strategii rozwiązywania problemów społecznych.
3.
Gminny Program uchwala rada gminy.
4.
Gminny Program jest realizowany przez jednostkę wskazaną w tym programie.
514)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta)
może powołać pełnomocnika.
Art. 11.
1.
Organ wykonawczy samorządu województwa i gminy sporządza raport z wykonania w danym
roku Wojewódzkiego Programu i Gminnego Programu i efektów ich realizacji, który przedkłada
odpowiednio sejmikowi województwa lub radzie gminy, w terminie do dnia 31 marca roku
następującego po roku, którego dotyczy raport.
2.
Organ wykonawczy samorządu województwa i gminy sporządza, na podstawie opracowanej
przez Biuro ankiety, informację z realizacji działań podejmowanych w danym roku, wynikających
z Wojewódzkiego i Gminnego Programu, i przesyła ją do Biura, w terminie do dnia 15
kwietnia roku następującego po roku, którego dotyczy informacja.
Art. 12.
1.
Tworzy się Radę do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii, zwaną dalej „Radą”.
2.
Rada działa przy Prezesie Rady Ministrów.
3.
Rada jest organem koordynacyjno-doradczym w sprawach z zakresu przeciwdziałania narkomanii.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, statut Rady, uwzględniając szczegółowe
warunki i tryb jej działania, w tym sposób działania zespołów roboczych, o których
mowa w art. 17.
Art. 13.
1.
Członków Rady powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.
2.
W skład Rady wchodzą:
1)
przewodniczący – sekretarz lub podsekretarz stanu w urzędzie obsługującym ministra
właściwego do spraw zdrowia;
2)
zastępca przewodniczącego – sekretarz lub podsekretarz stanu w urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
3)
sekretarz – Dyrektor Biura;
4)
członkowie – sekretarze lub podsekretarze stanu w urzędach obsługujących ministrów:
a)
Sprawiedliwości,
b)
właściwego do spraw oświaty i wychowania,
c)
Obrony Narodowej,
d)
właściwego do spraw rolnictwa,
e)
właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,
f)
właściwego do spraw finansów publicznych – Szef Służby Celnej,
g)
właściwego do spraw zagranicznych,
h)
właściwego do spraw nauki,
i15)Dodana przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.)
właściwego do spraw gospodarki;
5)
członek – przedstawiciel strony samorządowej w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu
Terytorialnego, przez nią wskazany.
3.
Posiedzenia Rady zwoływane są co najmniej 2 razy w roku.
Art. 14.
1.
Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady z powodu:
1)
złożenia rezygnacji;
2)
nieuczestniczenia w pracach Rady;
3)
złożenia wniosku o jego odwołanie przez podmiot, którego osoba ta jest przedstawicielem;
4)
skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo albo umyślne przestępstwo skarbowe.
2.
W przypadku odwołania albo śmierci członka Rady właściwy podmiot przedstawia wniosek
o powołanie innego przedstawiciela na członka Rady.
Art. 15.
Do zadań Rady należy w szczególności:
116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.)
monitorowanie i koordynowanie działań w zakresie realizacji polityki państwa w obszarze
środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów i środków zastępczych;
2)
występowanie do ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawach dotyczących tworzenia,
zmian i uzupełnień do krajowych strategii i planów przeciwdziałania problemom wywoływanym
przez obrót i używanie środków odurzających, substancji psychotropowych i prekursorów;
3)
monitorowanie informacji o realizacji krajowych strategii i planów działania;
4)
monitorowanie realizacji Krajowego Programu;
5)
zalecanie rozwiązań organizacyjnych w zakresie dotyczącym przeciwdziałania narkomanii;
6)
współdziałanie z podmiotami, o których mowa w art. 5, w zakresie problematyki dotyczącej
działalności Rady.
Art. 16.
1.
Do udziału w posiedzeniach Rady przewodniczący Rady może zapraszać specjalistów zajmujących
się problematyką przeciwdziałania narkomanii.
2.
Rada wydaje opinie i przedstawia wnioski w formie uchwał podejmowanych większością
głosów.
Art. 17.
W celu wykonywania zadań Rady, przewodniczący Rady może powoływać zespoły robocze,
w skład których wchodzą członkowie Rady lub inne osoby, w szczególności specjaliści
zajmujący się problematyką przeciwdziałania narkomanii.
Art. 18.
1.
Za udział w pracach Rady członkom Rady nie przysługuje wynagrodzenie.
2.
Członkom Rady przysługuje zwrot kosztów podróży na zasadach określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
Rozdział 3
Działalność wychowawcza, edukacyjna, informacyjna i zapobiegawcza
Art. 19.
1.
Działalność wychowawcza, edukacyjna, informacyjna i zapobiegawcza obejmuje:
1)
promocję zdrowia psychicznego;
2)
promocję zdrowego stylu życia;
3)
informowanie o szkodliwości środków i substancji, których używanie może prowadzić
do narkomanii, oraz o narkomanii i jej skutkach;
4)
edukację psychologiczną i społeczną;
5)
edukację prawną;
6)
działania interwencyjne.
2.
Działalność, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:
1)
wprowadzanie problematyki zapobiegania narkomanii do programów wychowawczych jednostek
organizacyjnych systemu oświaty;
2)
wprowadzanie problematyki zapobiegania narkomanii do programów przygotowania zawodowego
osób zajmujących się wychowaniem oraz profilaktyką w szkołach i innych placówkach
systemu oświaty oraz w szkołach wyższych;
3)
wprowadzanie problematyki zapobiegania narkomanii do programów szkolenia żołnierzy
zasadniczej służby wojskowej, kandydatów na żołnierzy zawodowych oraz żołnierzy zawodowych;
4)
prowadzenie działalności zapobiegawczej, w szczególności w środowiskach zagrożonych
uzależnieniem;
5)
wspieranie działań ogólnokrajowych i lokalnych organizacji, o których mowa w art.
5 ust. 3, oraz innych inicjatyw społecznych;
6)
uwzględnianie problematyki zapobiegania narkomanii w działalności publicznej radiofonii
i telewizji oraz innych środków masowego przekazu;
7)
prowadzenie badań naukowych nad problematyką narkomanii.
3.
Szczegółowe zadania z zakresu działalności wychowawczej, edukacyjnej, informacyjnej
i zapobiegawczej określa Krajowy Program.
Art. 20.
1.
Zabrania się reklamy i promocji substancji psychotropowych lub środków odurzających.
2.
Produkty lecznicze zawierające substancje psychotropowe lub środki odurzające mogą
być reklamowane na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne.
317)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Zabrania się reklamy i promocji środków spożywczych lub innych produktów przez sugerowanie,
że:
1)
posiadają one działanie takie jak substancje psychotropowe lub środki odurzające lub
2)
ich użycie, nawet niezgodne z przeznaczeniem, może powodować skutki takie jak skutki
działania substancji psychotropowych lub środków odurzających.
Art. 21.
1.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania uwzględni w podstawie programowej
kształcenia ogólnego problematykę promocji zdrowia psychicznego i zdrowego stylu życia,
ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień dotyczących zapobiegania narkomanii.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia podejmie działania na rzecz uwzględnienia problematyki promocji zdrowia
psychicznego i zdrowego stylu życia, w tym zagadnień dotyczących zapobiegania narkomanii
w programach przygotowania zawodowego nauczycieli i osób zajmujących się wychowaniem
i nauczaniem dzieci i młodzieży w szkołach i innych placówkach systemu oświaty.
Art. 22.
118)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Ministrowie właściwi do spraw oświaty i wychowania, zdrowia, spraw wewnętrznych, administracji
publicznej, transportu, Minister Obrony Narodowej oraz Minister Sprawiedliwości, każdy
w zakresie swojego działania, są obowiązani rozwijać i popierać działalność edukacyjną
oraz zapobiegawczą, podejmowaną w celu informowania społeczeństwa o szkodliwości narkomanii.
2.
Organy wymienione w ust. 1 są obowiązane prowadzić działalność wychowawczą, edukacyjną,
informacyjną i zapobiegawczą polegającą na:
1)
promocji zdrowego stylu życia;
2)
wspieraniu działań ogólnokrajowych i lokalnych organizacji, o których mowa w art.
5 ust. 3, oraz innych inicjatyw społecznych.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, formy działalności wychowawczej,
edukacyjnej, informacyjnej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem,
mając na względzie dobro dzieci i młodzieży.
Art. 2319)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
1.
Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, szkolnictwa wyższego, finansów publicznych,
spraw wewnętrznych, administracji publicznej, transportu, pracy, nauki i Minister
Sprawiedliwości stwarzają warunki do prowadzenia badań naukowych nad problematyką
narkomanii oraz badań statystycznych i epidemiologicznych.
2.
Jednostki naukowe realizujące zadania w zakresie prowadzenia badań naukowych nad problematyką
narkomanii, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzenia takich badań, mogą posiadać,
przechowywać oraz dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych,
ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych.
3.
Jednostki naukowe, o których mowa w ust. 2, są obowiązane:
1)
dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich preparatów
oraz prekursorów kategorii 1 w hurtowni farmaceutycznej na podstawie zapotrzebowania;
2)
prowadzić ewidencję posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych,
ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych;
3)
przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe, ich preparaty,
prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w sposób zabezpieczający przed kradzieżą
lub zniszczeniem.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw
wewnętrznych, nauki, finansów publicznych oraz szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia, sposób postępowania w jednostkach naukowych, o których mowa w ust.
2, ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, ich preparatami, prekursorami
kategorii 1 oraz środkami zastępczymi, uwzględniając konieczność uniemożliwienia dostępu
osób trzecich do tych środków i substancji.
Art. 2419)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
1.
Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, oświaty i wychowania, spraw wewnętrznych, administracji
publicznej, finansów publicznych, transportu, pracy oraz Minister Obrony Narodowej
i Minister Sprawiedliwości zapewniają przygotowanie niezbędnej liczby osób do realizacji
zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1.
2.
Jednostki organizacyjne administracji rządowej, jednostki organizacyjne Służby Więziennej,
Żandarmerii Wojskowej oraz szkół wyższych prowadzące szkolenie osób, o których mowa
w ust. 1, mogą posiadać, przechowywać oraz nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe,
ich preparaty, prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w ilości niezbędnej do
prowadzenia tego szkolenia.
3.
(uchylony).20)Przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
4.
Jednostki naukowe lub inne podmioty prowadzące badania z wykorzystaniem środków odurzających,
substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych,
celem ich identyfikacji i potwierdzenia popełnienia przestępstwa lub naruszenia zakazu
określonego w art. 44b, mogą je posiadać, przechowywać oraz dokonywać zakupu w ilości
niezbędnej do przeprowadzenia tych badań.
5.
Jednostki i podmioty, o których mowa w ust. 2 i 4, są obowiązane:21)Zdanie wstępne w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b tiret pierwsze ustawy,
o której mowa w odnośniku 3.
122)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.)
nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty oraz prekursory
kategorii 1 od przedsiębiorców posiadających zezwolenie wydane w trybie określonym
w art. 35 ust. 1−3, art. 36, art. 40 ust. 1−3, na podstawie zapotrzebowania;
2)
prowadzić ewidencję posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych,
ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych;
3)
przechowywać i używać do celów szkoleniowych posiadane środki odurzające, substancje
psychotropowe, ich preparaty, prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w sposób
zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem;
4)
niszczyć środki odurzające, substancje psychotropowe, ich preparaty, prekursory kategorii
1 oraz środki zastępcze w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieupoważnionych do
tych środków i substancji.
623)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
3..
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw
wewnętrznych, finansów publicznych, szkolnictwa wyższego i Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb oraz warunki nabywania i wchodzenia
w posiadanie, przechowywania oraz używania do celów szkoleniowych środków odurzających,
substancji psychotropowych lub ich preparatów oraz prekursorów kategorii 1 przez jednostki
lub podmioty, o których mowa w ust. 2 i 4, a także warunki przechowywania środków
odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów i prekursorów kategorii 1
oraz sposób ich niszczenia przez jednostki lub podmioty, o których mowa w ust. 2 i
4, uwzględniając zabezpieczenie tych substancji przed dostępem osób trzecich.
Art. 24a24)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Jednostki organizacyjne administracji rządowej i Żandarmerii Wojskowej wykonujące
czynności operacyjno-rozpoznawcze oraz jednostki organizacyjne Służby Celnej przy
wykonywaniu zadań określonych ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej
(Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm.25)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540,
z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322, Nr 73, poz. 390, Nr 117,
poz. 677, Nr 134, …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.