Źródła urzędoweisap.sejm.gov.pl · EUR-Lex
Europaius

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego.

W skrócie

To rozporządzenie określa zasady organizacji i funkcjonowania ratownictwa górniczego w Polsce, w tym zadania służb ratowniczych, wymagane wyposażenie oraz sposób prowadzenia akcji ratowniczych. Ma ono na celu zapewnienie bezpieczeństwa życia i zdrowia pracowników oraz prawidłowego funkcjonowania zakładów górniczych.

Co reguluje

  • Organizacja i zadania służb ratownictwa górniczego, w tym Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego.
  • Wymagania dotyczące wyposażenia technicznego tych służb.
  • Zasady tworzenia i zatwierdzania planu ratownictwa górniczego.
  • Wymagane kwalifikacje zawodowe, zdrowotne i wiekowe członków drużyn ratowniczych oraz zasady ich szkolenia.

Kogo dotyczy

  • Przedsiębiorców prowadzących zakłady górnicze.
  • Służby ratownictwa górniczego, w tym Centralną Stację Ratownictwa Górniczego oraz inne podmioty zajmujące się ratownictwem górniczym.

Kluczowe punkty

  • Służby ratownictwa górniczego mają za zadanie niezwłoczne niesienie pomocy w razie zagrożenia życia lub zdrowia pracowników oraz w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego.
  • Przedsiębiorca może spełnić obowiązek ratownictwa górniczego poprzez utrzymywanie własnych służb, współpracę z innymi przedsiębiorcami lub powierzenie tego obowiązku jednostkom ratownictwa.
  • Dla każdego zakładu górniczego sporządza się plan ratownictwa, który musi określać sposób prowadzenia akcji ratowniczej w przypadku różnych zagrożeń (np. pożar, wybuch, zawał).
  • W skład drużyny ratowniczej zakładu górniczego wchodzą m.in. kierownik stacji, jego zastępcy, ratownicy górniczy, mechanicy sprzętu ratowniczego oraz specjaliści. Zastęp ratowniczy składa się z zastępowego i czterech ratowników.
Tekst ustawy
Tekst ustawy
Obsah (6)§ 5§ 49§ 66§ 63§ 81§ 123

Dziennik Ustaw Nr 94 — 6106 — § 2. Je˝eli substancja zawarta w pojemniku lub wchodzàca w sk∏ad produktu lub urzàdzenia jest mieszaninà substancji zawierajàcà substancj´ kontrolowanà, nale˝y podaç doda

ust. 1 pkt 1, przedsi´biorca powinien jednoczeÊnie 4) wymagane kwalifikacje zawodowe, zdrowotne i wiekowe cz∏onków dru˝yn ratowniczych, 5) szczegó∏owe zasady szkolenia z zakresu ratownictwa górniczego, 6) zasady prowadzenia akcji ratowniczych w zale˝noÊci od rodzaju zagro˝eƒ naturalnych, wyst´pujàcych w zak∏adach górniczych. §

  1. Ratownictwo górnicze tworzà s∏u˝by: Dziennik Ustaw Nr 94 — 6107 — spe∏niaç wymagania przewidziane dla jednostki ratownictwa, okreÊlone w rozdziale
  2. Przedsi´biorca organizuje wspó∏prac´ s∏u˝b ratownictwa, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zasi´gajàc opinii organizacji zwiàzków zawodowych. Poz. 838 2) s∏u˝by obowiàzane do wspó∏pracy ze s∏u˝bà ratownictwa w zak∏adzie górniczym, ze wskazaniem ustalonego zakresu wspó∏pracy, 3) mo˝liwoÊç sta∏ego udzia∏u w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych s∏u˝b jednostek ratownictwa, §
  3. Powierzenie wykonywania czynnoÊci w zakresie ratownictwa górniczego jednostkom ratownictwa odbywa si´ na podstawie umowy, po uzyskaniu zgody, o której mowa w art. 75 ust. 2 ustawy. 4) niezb´dne wyposa˝enie w sprz´t ratowniczy, ze wskazaniem: miejsc sk∏adowania, sposobu transportu i osób odpowiedzialnych za terminowe wyposa˝enie w ten sprz´t,
  4. Umowa zawarta mi´dzy przedsi´biorcà a jednostkà ratownictwa, zwanà dalej „w∏aÊciwà jednostkà ratownictwa”, powinna w szczególnoÊci okreÊlaç: 5) organizacj´ pomocy medycznej podczas akcji ratowniczej, z uwzgl´dnieniem: a) nazwisk, miejsc pracy i zamieszkania oraz numerów telefonów personelu medycznego, b) sposobu organizowania pomocy medycznej i doboru w∏aÊciwych Êrodków w zale˝noÊci od rodzajów zagro˝eƒ, 1) zakres obowiàzków i harmonogram delegowania przez przedsi´biorc´ ratowników do zast´pów dy˝urujàcych w jednostce ratownictwa lub sposób zapewnienia gotowoÊci zast´pów ratowniczych w jednostce utrzymujàcej tylko zawodowe pogotowie specjalistyczne, 2) zasady wspó∏pracy dotyczàcej mo˝liwoÊci korzystania ze sprz´tu i wyposa˝enia, 3) wysokoÊç op∏aty przys∏ugujàcej jednostce ratownictwa od przedsi´biorcy za Êwiadczone us∏ugi przez t´ jednostk´.
  5. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio do wykonywania obowiàzku,

art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy. §

  1. Dla ka˝dego zak∏adu górniczego sporzàdza si´ plan ratownictwa, który w szczególnoÊci powinien okreÊlaç sposób prowadzenia akcji ratowniczej w przypadku zagro˝enia bezpieczeƒstwa ludzi lub ruchu zak∏adu górniczego spowodowanego: po˝arem, tàpni´ciem, wybuchem gazów lub py∏u w´glowego, wyrzutem gazów i ska∏, zawa∏em wyrobiska, wdarciem si´ wody do wyrobisk górniczych, otwieraniem wyrobisk izolowanych, penetracjà nieczynnych wyrobisk, erupcjà p∏ynu z∏o˝owego, wydzielaniem si´ siarkowodoru, osuwisk w odkrywkowych zak∏adach górniczych oraz awarià energomechanicznà.
  2. Plan,

ust. 1, powinien okreÊlaç sposób wykonania obowiàzków w zakresie ratownictwa górniczego, a w szczególnoÊci: 1) organizacj´ s∏u˝b ratownictwa i s∏u˝b pogotowia w zak∏adzie górniczym, z uwzgl´dnieniem:

  1. a)adresów i numerów telefonów osób kierownictwa i dozoru ruchu przewidzianych do kierowania pracami ratowniczymi i pomocniczymi podczas prowadzenia akcji ratowniczej oraz kolejnoÊci ich powiadamiania,
  2. b)obsady kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, liczby zast´pów i sposobów powiadamiania ratowników,
  3. c)lokalizacji i wyposa˝enia pomieszczeƒ niezb´dnych do prowadzenia akcji ratowniczej,
  4. d)systemów ∏àcznoÊci,
  5. e)adresów i numerów telefonów organów administracji publicznej i instytucji, które powiadamia si´ o powsta∏ym zagro˝eniu, 6) koordynacj´, o której mowa w § 8, przez jednostk´ ratownictwa oraz plan wzajemnej pomocy zak∏adów górniczych, 7) dokumentacj´ prowadzenia akcji ratowniczej, 8) sposób zwalczania zagro˝enia po˝arowego z uwzgl´dnieniem:
  6. a)wykazu miejsc szczególnie zagro˝onych powstaniem po˝aru,
  7. b)sposobu wycofania ludzi ze strefy zagro˝enia,
  8. c)parametrów wentylacyjnych, map i schematów niezb´dnych przy prowadzeniu akcji po˝arowej. 3. Kierownik ruchu zak∏adu górniczego zatwierdza plan ratownictwa. 4. Zmiany w planie ratownictwa przeprowadza si´ w trybie przewidzianym dla zatwierdzania planu ratownictwa, z zastrze˝eniem ust. 5. 5. Plan ratownictwa powinien byç na bie˝àco aktualizowany; zakres aktualizacji planu ratownictwa ustala kierownik ruchu zak∏adu górniczego. 6. Z treÊcià planu ratownictwa powinny byç zapoznane osoby wymienione w planie, odpowiedzialne za wykonywanie okreÊlonych zadaƒ podczas prowadzenia akcji ratowniczej. § 6. 1. W zak∏adzie górniczym i w jednostce ratownictwa powinna byç prowadzona dokumentacja w zakresie ratownictwa górniczego. 2. Rodzaje dokumentacji, o których mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. 3. Dokumentacj´, o której mowa w ust. 1, prowadzi si´ na podstawie wzorów okreÊlonych przez w∏aÊciwà jednostk´ ratownictwa. § 7. Kierownik ruchu zak∏adu górniczego odpowiada za stan ratownictwa górniczego w zak∏adzie górniczym. § 8. Jednostki ratownictwa koordynujà dzia∏ania s∏u˝b ratownictwa górniczego przedsi´biorcy w spo- Dziennik Ustaw Nr 94 — 6108 — sób okreÊlony w planie ratownictwa,

§ 5ust.

  1. Rozdzia∏ 2 Zadania, organizacja i wyposa˝enie s∏u˝b ratownictwa w zak∏adzie górniczym §
  2. Przepisy niniejszego rozdzia∏u okreÊlajà wymagania, jakim powinny odpowiadaç s∏u˝by ratownictwa w podziemnych zak∏adach górniczych i w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi.
  3. Wymagania, jakim powinna odpowiadaç s∏u˝ba ratownictwa w odkrywkowych zak∏adach górniczych, okreÊla plan ratownictwa,

§ 5ust.

  1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ odpowiednio do: 1) odkrywkowych zak∏adów górniczych, je˝eli w zak∏adach tych utrzymywane sà podziemne wyrobiska górnicze lub istnieje mo˝liwoÊç powstania atmosfery niezdatnej do oddychania, 2) zak∏adów wykonujàcych roboty geologiczne, 3) bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz do sk∏adowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, chyba ˝e przepis szczególny stanowi inaczej. §
  2. W zak∏adzie górniczym powinna byç zorganizowana dru˝yna ratownicza oraz odpowiednio wyposa˝ona kopalniana stacja ratownictwa górniczego. §
  3. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi obowiàzek posiadania kopalnianej stacji ratownictwa górniczego mo˝e zostaç spe∏niony przez utrzymywanie zak∏adowej stacji ratownictwa górniczego.
  4. Do zak∏adowej stacji ratownictwa górniczego stosuje si´ odpowiednio przepisy dotyczàce kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, chyba ˝e przepis szczególny stanowi inaczej. §
  5. W sk∏ad dru˝yny ratowniczej zak∏adu górniczego wchodzà: 1) kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 2) zast´pcy kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 3) ratownicy górniczy, 4) mechanicy sprz´tu ratowniczego, 5) osoby posiadajàce wymagane kwalifikacje w zakresie zwalczania zagro˝eƒ górniczych i prowadzenia akcji ratowniczych, wyznaczone przez kierownika ruchu zak∏adu górniczego, po uzyskaniu ich zgody; osoby te wchodzà w sk∏ad dru˝yny ratowniczej zak∏adu górniczego jako specjaliÊci. §
  6. W dru˝ynie ratowniczej zak∏adu górniczego powinny byç wydzielone zast´py ratownicze. Poz. 838
  7. W sk∏ad zast´pu ratowniczego wchodzi: 1) zast´powy, 2) czterech ratowników, z których jeden pe∏ni dodatkowo funkcj´ zast´pcy zast´powego.
  8. Zast´powych wyznacza kierownik ruchu zak∏adu górniczego na wniosek kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego; zast´powy kieruje pracà zast´pu.
  9. Liczba zast´powych w dru˝ynie ratowniczej powinna byç odpowiednio wi´ksza od liczby zast´pów tworzàcych dru˝yn´ ratowniczà. §
  10. W przypadkach uzasadnionych potrzebà zapewnienia bezpieczeƒstwa pracy w dru˝ynie ratowniczej powinny byç utrzymywane specjalistyczne zast´py ratownicze do wykonywania, podczas akcji ratowniczej, prac, które wymagajà szczególnych umiej´tnoÊci, zw∏aszcza w zakresie obs∏ugi specjalistycznych urzàdzeƒ. §
  11. Dru˝ynà ratowniczà zak∏adu górniczego kieruje kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.
  12. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien mieç co najmniej dwóch zast´pców.
  13. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub co najmniej jeden z jego zast´pców powinien byç ratownikiem górniczym. §
  14. Kierownik ruchu zak∏adu górniczego wyznacza kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego i jego zast´pców, spoÊród osób kierownictwa lub wy˝szego dozoru ruchu tego zak∏adu.
  15. W zak∏adach górniczych innych ni˝ podziemne zak∏ady górnicze mo˝na, w odniesieniu do kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, odstàpiç od wymagaƒ okreÊlonych w ust. 1 oraz obowiàzku wyznaczania wi´cej ni˝ jednego zast´pcy kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. §
  16. Do zadaƒ kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego nale˝y w szczególnoÊci: 1) zapewnienie wymaganego wyposa˝enia i wyszkolenia dru˝yny ratowniczej oraz wyposa˝enia kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 2) dbanie o sta∏à gotowoÊç dru˝yny ratowniczej, odpowiedni stan pomieszczeƒ i w∏aÊciwe zatrudnienie zast´pów dy˝urujàcych oraz sprawne dzia∏anie sprz´tu stanowiàcego wyposa˝enie kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 3) prowadzenie, zgodnie z harmonogramem, çwiczeƒ ratowniczych oraz terminowe kierowanie ratowników na badania lekarskie i wymagane szkolenia, 4) kontrolowanie pracy mechaników sprz´tu ratowniczego oraz prowadzenie przeszkolenia za∏óg w zakresie u˝ytkowania sprz´tu oczyszczajàcego ucieczkowego i aparatów regeneracyjnych ucieczkowych (powietrznych butlowych), Dziennik Ustaw Nr 94 — 6109 — 5) przeprowadzanie kontroli, co najmniej raz w miesiàcu, stanu aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) i pozosta∏ego sprz´tu ratowniczego oraz przedstawianie jej wyników co najmniej raz na kwarta∏ kierownikowi ruchu zak∏adu górniczego, który powinien udokumentowaç zapoznanie si´ z tymi wynikami, 6) prowadzenie ewidencji cz∏onków dru˝yny ratowniczej i udokumentowanie w niej badaƒ lekarskich, çwiczeƒ, dy˝urów, szkoleƒ oraz udzia∏u w akcjach ratowniczych, 7) prowadzenie ewidencji osób przeszkolonych w zakresie ratownictwa, nieb´dàcych ratownikami.
  17. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi sposób przeprowadzania kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 5, ustala kierownik ruchu zak∏adu górniczego. §
  18. W przypadku zawarcia przez przedsi´biorc´ z jednostkà ratownictwa umowy, o której mowa w § 4 ust. 1, kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego: 1) wyznacza ratowników do pe∏nienia dy˝urów w dy˝urujàcych zast´pach utrzymywanych przez t´ jednostk´ dla grup zak∏adów górniczych, 2) opracowuje, z odpowiednim wyprzedzeniem w czasie, harmonogram çwiczeƒ dla zast´pów ratowniczych w uzgodnieniu z jednostkà ratownictwa, 3) opracowuje, dla zak∏adów poszukujàcych rop´ naftowà i gaz ziemny oraz dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, harmonogram dy˝uru ratowników b´dàcych w pracy i wyznaczonych do zapewnienia gotowoÊci do akcji ratowniczej, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt
  19. §
  20. Przynale˝noÊç do ratownictwa górniczego jest dobrowolna.
  21. Ratownik górniczy powinien uczestniczyç w pogotowiu ratowniczym, braç udzia∏ w çwiczeniach i akcjach ratowniczych.
  22. Ratownik górniczy powinien, raz na 5 lat, odbyç kurs okresowy dla ratowników górniczych.
  23. W przypadku niewywiàzywania si´ ratownika z obowiàzków, z przyczyn przez niego zawinionych, nie powinien on przez okres do 14 dni wykonywaç czynnoÊci cz∏onka dru˝yny ratowniczej.
  24. W przypadku gdy w wyznaczonym terminie nie ustàpi przyczyna niedopuszczenia ratownika do wykonywania czynnoÊci cz∏onka dru˝yny ratowniczej, kierownik ruchu zak∏adu górniczego powinien pozbawiç ratownika wykonywania czynnoÊci w dru˝ynie ratowniczej. §
  25. Ratownik górniczy, w przypadku wezwania, powinien niezw∏ocznie zg∏osiç si´ do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub do wyznaczonego miejsca, w sposób okreÊlony w planie ratownictwa,

§ 5ust.

  1. Poz. 838 §
  2. Kierownik ruchu zak∏adu górniczego, na wniosek kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, wyznacza mechaników sprz´tu ratowniczego.
  3. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego wyznacza, spoÊród podleg∏ych mu mechaników, pierwszego mechanika, który sprawuje nadzór nad pozosta∏ymi mechanikami.
  4. Mechanik sprz´tu ratowniczego powinien, raz na 5 lat, odbyç kurs okresowy dla mechaników sprz´tu ratowniczego. §
  5. Do zadaƒ mechanika sprz´tu ratowniczego nale˝y w szczególnoÊci: 1) utrzymywanie, na swojej zmianie, w sta∏ej gotowoÊci aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) i pozosta∏ego sprz´tu, 2) kontrola, naprawa, konserwacja i dezynfekcja aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) oraz pozosta∏ego sprz´tu ratowniczego, stanowiàcego wyposa˝enie kopalnianej stacji ratownictwa, i prowadzenie odpowiednich ksià˝ek kontroli, 3) zaopatrywanie wszystkich urzàdzeƒ ratowniczych w numery i znaki w∏asnoÊci stosowane w zak∏adzie górniczym, 4) przedk∏adanie kierownikowi kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, raz w miesiàcu, do wglàdu i potwierdzenia, prowadzonych ksià˝ek ewidencyjno-kontrolnych, 5) zapewnienie, aby w pomieszczeniach przeznaczonych do przechowywania aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) i pozosta∏ego sprz´tu ratowniczego znajdowa∏ si´ wy∏àcznie sprz´t sprawny i przygotowany do przeprowadzania akcji, 6) zg∏aszanie dyspozytorowi ruchu zak∏adu górniczego miejsca pobytu dy˝urujàcych na dole zast´pów ratowniczych, z podaniem sposobu ich alarmowania, 7) u∏o˝enie kart wezwaƒ ratowników wed∏ug stanu zatrudnienia, na podstawie wykazów markowni. §
  6. W zak∏adzie górniczym powinien byç stosowany wy∏àcznie sprz´t ratowniczy do ochrony uk∏adu oddechowego, dopuszczony do stosowania na podstawie odr´bnych przepisów.
  7. Stan sprz´tu,

ust. 1, a tak˝e innych urzàdzeƒ niezb´dnych do prowadzenia akcji ratowniczej powinien w szczególnoÊci zapewniç: 1) skuteczne prowadzenie prac ratowniczych, 2) bezpieczeƒstwo ludzi podczas likwidacji zagro˝enia, zw∏aszcza podczas wykonywania prac niebezpiecznych wymagajàcych u˝ycia sprz´tu specjalistycznego.

  1. Kopalniana stacja ratownictwa górniczego i s∏u˝by ratownictwa w zak∏adzie górniczym powinny byç wyposa˝one w: 1) sprz´t ochrony uk∏adu oddechowego, Dziennik Ustaw Nr 94 — 6110 — 2) przyrzàdy pomiarowe i kontrolne, 3) sprz´t ratowniczy i pomocniczy, 4) sprz´t medyczny, 5) sprz´t ochrony indywidualnej i odzie˝ ochronnà, 6) oÊwietlenie osobiste ratowników okreÊlone przez w∏aÊciwà jednostk´ ratownictwa.
  2. Szczegó∏owe wymagania w zakresie wyposa˝enia kopalnianej stacji ratownictwa górniczego i s∏u˝by ratownictwa okreÊla plan ratownictwa,

§ 5ust.

1; wymagania te powinny uwzgl´dniaç rodzaj zagro˝eƒ wyst´pujàcych w zak∏adzie górniczym, a w podziemnym zak∏adzie górniczym tak˝e liczb´ pracowników zatrudnionych w ciàgu doby pod ziemià. Poz. 838 §

  1. Pomieszczenia, w których jest przechowywany sprz´t ratowniczy powinny byç zabezpieczone przed dost´pem osób niepowo∏anych. §
  2. Ratownikiem górniczym mo˝e byç osoba, która: 1) ukoƒczy∏a 21 lat, 2) przepracowa∏a co najmniej 12 miesi´cy w zak∏adzie górniczym w danej specjalnoÊci, 3) ma odpowiedni stan zdrowia oraz odpowiednie predyspozycje psychologiczne, potwierdzone specjalistycznymi badaniami, 4) ukoƒczy∏a kurs podstawowy dla kandydatów na ratowników górniczych i zda∏a egzamin z wynikiem pozytywnym. §
  3. W celu zapewnienia mo˝liwoÊci natychmiastowego u˝ycia sprz´tu ratowniczego powinien byç on przechowywany i konserwowany, w sposób okreÊlony w instrukcji producenta sprz´tu ratowniczego. §
  4. Mechanikiem sprz´tu ratowniczego mo˝e byç ratownik górniczy lub by∏y ratownik górniczy, który:
  5. Aparaty regeneracyjne (powietrzne butlowe) oraz sprz´t ochrony uk∏adu oddechowego przystosowany do ewakuacji poszkodowanych powinny byç przechowywane w kopalnianych stacjach (punktach) ratownictwa górniczego. 2) ma sta˝ ratowniczy nie krótszy ni˝ 5 lat, a w zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi nie krótszy ni˝ 3 lata,
  6. Aparaty, o których mowa w ust. 2, mogà byç wydawane wy∏àcznie przez mechaników sprz´tu ratowniczego, na polecenie kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, jego zast´pców albo kierownika akcji ratowniczej. 3) ukoƒczy∏ kurs podstawowy dla kandydatów na mechaników sprz´tu ratowniczego i zda∏ egzamin z wynikiem pozytywnym.
  7. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien powiadomiç kierownika ruchu zak∏adu górniczego o ka˝dym przypadku u˝ycia aparatów, o których mowa w ust. 2, a tak˝e o wypadku zaistnia∏ym podczas ich u˝ycia.
  8. W razie zaistnienia wypadku,

ust. 4, kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego zapewnia, w przypadku u˝ycia aparatu regeneracyjnego, zabezpieczenie 3 sztuk nieu˝ywanych i zaplombowanych poch∏aniaczy CO2 tej samej partii, serii i daty produkcji, jakich u˝yto w aparacie, w którym zdarzy∏ si´ wypadek. §

  1. Konserwacj´ sprz´tu ratowniczego przeprowadza si´ po ka˝dorazowym jego u˝yciu, a tak˝e z cz´stotliwoÊcià okreÊlonà w instrukcji, o której mowa w § 24 ust.
  2. Konserwacj´, kontrol´ i naprawy sprz´tu ratowniczego powinni wykonywaç mechanicy sprz´tu ratowniczego. 1) ukoƒczy∏ co najmniej zasadniczà szko∏´ zawodowà, §
  3. Przy jednostce ratownictwa, która organizuje i prowadzi kursy podstawowe dla kandydatów na ratowników górniczych i mechaników sprz´tu ratowniczego, kierownik jednostki powo∏uje komisj´ egzaminacyjnà.
  4. Zadaniem komisji egzaminacyjnej jest przeprowadzanie egzaminów dla kandydatów na ratowników górniczych i mechaników sprz´tu ratowniczego.
  5. W sk∏ad komisji egzaminacyjnej wchodzà przewodniczàcy, sekretarz oraz cz∏onkowie, z których przynajmniej jeden powinien posiadaç stwierdzone kwalifikacje, wymagane od osób kierownictwa lub wy˝szego dozoru ruchu zak∏adu górniczego.
  6. Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin w zespo∏ach egzaminacyjnych, których sk∏ad ustala przewodniczàcy komisji spoÊród jej cz∏onków.
  7. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej powiadamia w∏aÊciwy organ nadzoru górniczego o terminie i miejscu egzaminu. Przedstawiciel w∏aÊciwego organu nadzoru górniczego mo˝e uczestniczyç w egzaminie. §
  8. Sprz´t i przyrzàdy, o których mowa w § 23 ust. 3 pkt 1 i 2, powinny byç oznakowane symbolem zak∏adu górniczego i kolejnym numerem zgodnym z numerem zamieszczonym w ewidencji sprz´tu ratowniczego, a tak˝e innymi oznaczeniami, je˝eli obowiàzek taki wynika z odr´bnych przepisów.
  9. O wyniku egzaminu zespó∏ egzaminacyjny decyduje wi´kszoÊcià g∏osów, ustalajàc go jako „pozytywny” lub „negatywny”.
  10. W celu ewidencji sprz´tu ratowniczego prowadzi si´ dokumentacj´, w której powinny byç odnotowane informacje o u˝yciu sprz´tu, przeprowadzonej kontroli jego sprawnoÊci i wykonywanych naprawach.
  11. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej przedk∏ada protokó∏ z przebiegu egzaminu wraz z dokumentami kandydata kierownikowi jednostki, o której mowa w ust.
  12. Cz∏onkowie zespo∏u egzaminacyjnego podpisujà protokó∏ z przebiegu egzaminu. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6111 —
  13. Kierownik jednostki wystawia kandydatowi, który z∏o˝y∏ egzamin z wynikiem pozytywnym, zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu kursu. §
  14. Kierownik w∏aÊciwej jednostki ratownictwa zatwierdza programy kursów podstawowych, wymaganych dla kandydatów na ratowników górniczych i mechaników sprz´tu ratowniczego. §
  15. Kierownik ruchu zak∏adu górniczego jest odpowiedzialny za stan wyszkolenia w zakresie ratownictwa górniczego w zak∏adzie górniczym.
  16. Szkolenie z zakresu ratownictwa górniczego powinny odbyç osoby: 1) kierownictwa akcji ratowniczych, 2) kierownictwa dru˝yn ratowniczych oraz pozostali cz∏onkowie dru˝yny ratowniczej, 3) kierownictwa i dozoru ruchu zak∏adu górniczego, niewchodzàce w sk∏ad dru˝yny ratowniczej.
  17. Szkolenie,

ust. 2, powinno byç prowadzone w formie kursów, seminariów i çwiczeƒ ratowniczych.

  1. W∏aÊciwa jednostka ratownictwa opracowuje programy szkoleƒ, o których mowa w ust. 2, zgodnie ze szczegó∏owymi zasadami szkolenia okreÊlonymi w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.
  2. Szkolenie powinno byç prowadzone z uwzgl´dnieniem danej specjalnoÊci, wynikajàcej z rodzaju robót wykonywanych w poszczególnych zak∏adach górniczych.
  3. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien co roku opracowaç harmonogramy odbywania kursów i çwiczeƒ ratowniczych, planowanych w nast´pnym roku, i przedstawiç je do zatwierdzenia kierownikowi ruchu zak∏adu górniczego.
  4. Kierownik ruchu zak∏adu górniczego, jego zast´pcy oraz dyspozytorzy ruchu zak∏adu górniczego powinni, raz na 2 lata, uczestniczyç w seminariach o tematyce dotyczàcej zwalczania zagro˝eƒ w zak∏adach górniczych oraz prowadzenia akcji ratowniczych, organizowanych przez jednostki ratownictwa górniczego.
  5. Kierownik akcji ratowniczej na dole (w obiekcie), kierownik bazy ratowniczej oraz osoby kierownictwa i dozoru ruchu zak∏adu górniczego, które nie wchodzà w sk∏ad dru˝yny ratowniczej, powinny ukoƒczyç odpowiednie kursy specjalistyczne i powtarzaç je raz na 5 lat.
  6. W przypadku nieodbycia odpowiedniego kursu lub wymaganych çwiczeƒ przez osob´ uprawnionà do kierowania bazà lub akcjà ratowniczà na dole, kierownik ruchu zak∏adu górniczego powinien pozbawiç t´ osob´ pe∏nienia danej funkcji.
  7. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego oraz jego zast´pcy powinni, raz na 5 lat, powtarzaç kurs okresowy dla kierowników tych stacji.
  8. W zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adach górniczych wydoby- Poz. 838 wajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, szkolenie osób kierownictwa i dozoru ruchu o specjalnoÊci wiertniczej powinno dodatkowo uwzgl´dniaç tematyk´ z zakresu opanowywania erupcji p∏ynu z∏o˝owego. Szkolenie z zakresu opanowywania erupcji p∏ynu z∏o˝owego powinno byç powtarzane co 2 lata.
  9. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien organizowaç seminaria dla zast´powych. Seminaria powinny odbywaç si´ co najmniej raz w roku w wymiarze nie mniejszym ni˝ 6 godzin.
  10. Zast´powi kopalnianych dru˝yn ratowniczych powinni uczestniczyç w seminariach dla zast´powych oraz ukoƒczyç szkolenia z zakresu udzielania pomocy przedmedycznej; szkolenia powinny byç powtarzane co 2 lata.
  11. SpecjaliÊci wchodzàcy w sk∏ad dru˝yny ratowniczej powinni uczestniczyç w seminariach o tematyce dotyczàcej zwalczania zagro˝eƒ w zak∏adach górniczych oraz prowadzenia akcji ratowniczych, co najmniej raz w okresie 5 lat.
  12. Szkolenia powinny byç prowadzone przez osoby posiadajàce wymagane kwalifikacje.
  13. Osoby odbywajàce szkolenia sà zwolnione z obowiàzku wykonywania pracy. §
  14. Ratownik bioràcy udzia∏ w çwiczeniach powinien mieç aktualne Êwiadectwo lekarskie stwierdzajàce jego zdolnoÊç do pe∏nienia obowiàzków ratownika górniczego oraz posiadaç aktualne Êwiadectwo ukoƒczenia kursu ratowniczego.
  15. Ratownik, który odbywa çwiczenia, nie mo˝e byç zatrudniony na zmianie poprzedzajàcej çwiczenia i nast´pujàcej po çwiczeniach.
  16. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego ustala ka˝dorazowo liczb´ osób bioràcych udzia∏ w çwiczeniach; w podziemnym zak∏adzie górniczym liczba osób bioràcych udzia∏ w çwiczeniach wynosi od 10 do
  17. §
  18. Przedsi´biorca powinien zapewniç ratownikom górniczym i kandydatom na ratowników górniczych przeprowadzanie badaƒ lekarskich w celu stwierdzenia ich przydatnoÊci do s∏u˝by w ratownictwie górniczym.
  19. Rodzaje badaƒ, zakres, metodyk´ i przebieg oraz cz´stotliwoÊç ich przeprowadzania okreÊlajà zasady oceny medycznej zdolnoÊci do pracy w ratownictwie górniczym, opracowane przez w∏aÊciwà jednostk´ ratownictwa.
  20. Dla ka˝dego ratownika górniczego prowadzi si´ dokumentacj´ lekarskà zawierajàcà dane o jego stanie zdrowia, wynikajàce z badaƒ, o których mowa w ust.
  21. §
  22. Ratownikom górniczym powinna byç zapewniona opieka lekarska obejmujàca: 1) badania lekarskie przed ka˝dorazowym rozpocz´ciem dy˝urów w jednostce ratownictwa, Dziennik Ustaw Nr 94 — 6112 — 2) pomoc ambulatoryjnà podczas pe∏nienia dy˝urów w jednostce ratownictwa, 3) pomoc lekarskà podczas akcji ratowniczych, 4) sprawdzanie stanu zdrowia bezpoÊrednio przed i po zakoƒczeniu udzia∏u w akcji ratowniczej. §
  23. Organizacj´ pomocy lekarskiej podczas prowadzenia akcji ratowniczej okreÊla plan ratownictwa zak∏adu górniczego,

§ 5ust.

  1. §
  2. Kopalniana stacja ratownictwa górniczego w podziemnym zak∏adzie górniczym powinna posiadaç pomieszczenia przeznaczone do przechowywania, konserwacji i naprawy sprz´tu ratowniczego, przeprowadzania szkolenia teoretycznego i praktycznego ratowników oraz grupowania ratowników zmobilizowanych do akcji ratowniczej.
  3. Stacja, o której mowa w ust. 1, powinna posiadaç komor´ çwiczeƒ ratowniczych do prowadzenia praktycznych çwiczeƒ ratowniczych oraz szkolenia pracowników tego zak∏adu w pos∏ugiwaniu si´ sprz´tem ochrony uk∏adu oddechowego.
  4. W punkcie ratownictwa górniczego powinien znajdowaç si´ zespó∏ pomieszczeƒ przeznaczonych do przechowywania i konserwacji sprz´tu ratowniczego. Pomieszczenia te powinny odpowiadaç wymaganiom przewidzianym dla tego rodzaju pomieszczeƒ w stacji, o której mowa w ust.
  5. W podziemnych zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny niepalne, obowiàzkowe çwiczenia ratownicze mogà si´ odbywaç w komorze çwiczeƒ w∏aÊciwej jednostki ratownictwa. §
  6. Stacja, o której mowa w § 37 ust. 1, powinna byç usytuowana w pobli˝u szybu zjazdowego.
  7. W podziemnym zak∏adzie górniczym, w którym prowadzone sà roboty górnicze i zjazd pracowników odbywa si´ w kilku rejonach znacznie oddalonych od siebie, oprócz kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien byç utrzymywany tak˝e punkt (punkty) ratownictwa górniczego.
  8. Kierownik ruchu podziemnego zak∏adu górniczego, w uzgodnieniu z w∏aÊciwà jednostkà ratownictwa, decyduje o utworzeniu punktu ratownictwa górniczego i jego lokalizacji. §
  9. Projekt budowy (przebudowy) kopalnianej stacji ratownictwa górniczego w podziemnym zak∏adzie górniczym powinien odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w Polskiej Normie. §
  10. Kierownik ruchu podziemnego zak∏adu górniczego, w uzgodnieniu z w∏aÊciwà jednostkà ratownictwa, ustala wyposa˝enie punktu ratownictwa górniczego w aparaty regeneracyjne (powietrzne butlowe), sprz´t ochrony uk∏adu oddechowego przystosowany do ewakuacji poszkodowanych, materia∏y i sprz´t do prowadzenia akcji, kontroli, konserwacji i napraw oraz ustala rodzaje niezb´dnych pomieszczeƒ w punkcie ratownictwa. Poz. 838
  11. Punkt ratownictwa górniczego powinien byç wyposa˝ony co najmniej w 10 aparatów regeneracyjnych lub aparatów powietrznych butlowych. §
  12. Kierownik ruchu podziemnego zak∏adu górniczego ustala liczb´ osób wchodzàcych w sk∏ad dru˝yny ratowniczej i jej sk∏ad, uwzgl´dniajàc zagro˝enia wyst´pujàce w zak∏adzie górniczym.
  13. Liczba ratowników w dru˝ynie ratowniczej podziemnego zak∏adu górniczego jest zale˝na od liczby pracowników zatrudnionych w ciàgu doby pod ziemià i powinna wynosiç co najmniej: 1) 15 ratowników górniczych — przy liczbie pracowników nieprzekraczajàcej 500, 2) 50 ratowników górniczych — przy liczbie pracowników od 501 do 2000, 3) 80 ratowników górniczych — przy liczbie pracowników przekraczajàcej
  14. §
  15. Kierownikiem kopalnianej stacji ratownictwa górniczego w podziemnym zak∏adzie górniczym oraz jego zast´pcami mogà byç osoby, które: 1) posiadajà co najmniej pi´cioletni sta˝ ratownika górniczego, 2) ukoƒczy∏y kurs dla kandydatów na kierowników kopalnianych stacji ratownictwa górniczego, 3) odbywajà, raz na 5 lat, kurs okresowy dla kierowników kopalnianych stacji ratownictwa górniczego. §
  16. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, w podziemnych zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny palne, nie powinien równoczeÊnie pe∏niç innych funkcji w kierownictwie lub dozorze ruchu zak∏adu górniczego. §
  17. Funkcje zast´powego mo˝e pe∏niç ratownik górniczy posiadajàcy co najmniej pi´cioletni sta˝ pracy w ratownictwie górniczym. §
  18. Znaczki ratowników górniczych w markowni podziemnego zak∏adu górniczego powinny odró˝niaç si´ od znaczków innych pracowników do∏owych.
  19. W przypadku stosowania ewidencji komputerowej zatrudnionych pracowników, identyfikatory ratowników górniczych powinny odró˝niaç si´ od identyfikatorów pozosta∏ych pracowników. §
  20. Mechanicy sprz´tu ratowniczego w podziemnym zak∏adzie górniczym powinni byç zatrudnieni w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego na wszystkich zmianach, zarówno w dniach roboczych, jak i w dniach wolnych od pracy.
  21. Oprócz mechaników stale zatrudnionych w kopalnianej stacji (punkcie) ratownictwa górniczego w podziemnym zak∏adzie górniczym powinni byç zatrudnieni, co najmniej dwaj, mechanicy rezerwowi.
  22. Mechanicy rezerwowi, o których mowa w ust. 2, powinni, raz na kwarta∏, pe∏niç przez 5 dni dy˝ur w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego na zmianie, na której jest zatrudniony pierwszy mechanik. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6113 —
  23. W podziemnym zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny niepalne kierownik ruchu zak∏adu górniczego decyduje o zatrudnianiu mechanika w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego w dni wolne od pracy. §
  24. W wyrobiskach podziemnych zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny palne powinny byç utrzymywane zast´py ratownicze dy˝urujàce stale na wszystkich zmianach w dniach pracy oraz w dniach wolnych od pracy, z tym ˝e w dniach pracy na ka˝dej zmianie powinny byç utrzymywane w wyrobiskach co najmniej dwa zast´py.
  25. W podziemnym zak∏adzie górniczym innym ni˝ wymieniony w ust. 1 utrzymywanie dy˝urujàcych zast´pów ratowniczych jest wymagane, je˝eli wynika to z planu ratownictwa,

§ 5ust.

  1. §
  2. W uzasadnionych przypadkach, w dni wolne od pracy, dla dwóch lub wi´cej podziemnych zak∏adów górniczych mogà byç utrzymywane dy˝ury co najmniej dwóch zast´pów ratowniczych oraz dodatkowo mechanika sprz´tu ratowniczego i osoby dozoru ruchu b´dàcej ratownikiem górniczym, na warunkach ustalonych w planie ratownictwa,

§ 5ust. 1. O powy˝szych ustaleniach powiadamia si´ w∏a

Êciwy organ nadzoru górniczego.

  1. Zast´py dy˝urujàce dla dwóch lub wi´cej podziemnych zak∏adów górniczych powinny przebywaç w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub w jej pobli˝u; zast´py dy˝urujàce powinny mieç zapewnionà opiek´ lekarskà.
  2. Do dyspozycji zast´pów dy˝urujàcych zabezpieczajàcych dwa lub wi´cej podziemnych zak∏adów górniczych powinien byç utrzymywany, przez okres dy˝uru, Êrodek transportu wraz z kierowcà, przystosowany do przewozu ludzi i sprz´tu ratowniczego.
  3. W przypadku gdy w jednym z podziemnych zak∏adów górniczych sà utrzymywane zast´py, o których mowa w ust. 1, w pozosta∏ych podziemnych zak∏adach górniczych powinien byç zatrudniony na ka˝dej zmianie co najmniej jeden ratownik górniczy (przewodnik) posiadajàcy znajomoÊç zak∏adu górniczego, a w szczególnoÊci uk∏adu wyrobisk. §
  4. Zast´py dy˝urujàce w podziemnych zak∏adach górniczych powinny byç zatrudniane przede wszystkim przy wykonywaniu prac profilaktycznych w wyrobiskach, z których majà zapewniony szybki transport do innych rejonów zak∏adu górniczego.
  5. Rodzaj, miejsce pracy i zadania wykonywane przez zast´py dy˝urujàce zatrudnione w warunkach, o których mowa w ust. 1, okreÊla kierownik dzia∏u wentylacji zak∏adu górniczego, który ustalenia te, przed podj´ciem pracy zast´pu dy˝urujàcego, odnotowuje w „Dzienniku kopalnianej stacji ratownictwa górniczego”.
  6. Zmiana zast´pów dy˝urujàcych odbywa si´, w razie potrzeby, w miejscu pracy lub na wyznaczonej drodze dojÊcia do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. Poz. 838 §
  7. Zast´p dy˝urujàcy w podziemnym zak∏adzie górniczym powinien mieç bezpoÊrednià ∏àcznoÊç z centralà telefonicznà zak∏adu górniczego.
  8. Zast´powy zast´pu dy˝urujàcego,

ust. 1, powinien powiadomiç o miejscu pracy zast´pu, zakresie wykonywanych prac i numerze telefonu: 1) kopalnianà stacj´ ratownictwa górniczego, 2) dyspozytora ruchu zak∏adu górniczego.

  1. Powiadomienia, o których mowa w ust. 2, powinny byç odpowiednio udokumentowane przez dyspozytora ruchu zak∏adu górniczego oraz udokumentowane w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.
  2. Zast´powy zast´pu,

ust. 2, powinien powiadomiç central´ telefonicznà zak∏adu górniczego o miejscu pracy zast´pu i numerze telefonu w tym miejscu.

  1. Mechanik sprz´tu ratowniczego, dy˝urujàcy w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego podziemnego zak∏adu górniczego, powinien sprawdziç ∏àcznoÊç z zast´pem dy˝urujàcym przynajmniej 2 razy podczas zmiany.
  2. Zast´powy zast´pu dy˝urujàcego,

ust. 1, udajàcego si´ do miejsca pracy na dole lub powracajàcego z tego miejsca po ukoƒczeniu pracy, w drodze do szybu powinien zg∏aszaç si´ telefonicznie do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.

  1. Podzia∏ zast´pu dy˝urujàcego na mniejsze jednostki podczas wykonywania prac jest niedopuszczalny. §
  2. Zast´p dy˝urujàcy w podziemnym zak∏adzie górniczym sk∏ada si´ z ratowników górniczych o ró˝nych specjalnoÊciach.
  3. Ratownicy zast´pu dy˝urujàcego powinni byç zapoznani z uk∏adem wyrobisk podziemnego zak∏adu górniczego.
  4. Imienny sk∏ad zast´pu dy˝urujàcego ustala kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, z uwzgl´dnieniem postanowieƒ ust.
  5. Mechanik sprz´tu ratowniczego wpisuje do „Dziennika kopalnianej stacji (punktu) ratownictwa górniczego”,

§ 49ust.

2, nazwiska ratowników i numery aparatów regeneracyjnych lub powietrznych butlowych. §

  1. Zast´p dy˝urujàcy w podziemnym zak∏adzie górniczym wyposa˝a si´ w odpowiedni sprz´t okreÊlony w planie ratownictwa,

§ 5ust. 1, w szczególno

Êci: 1) tlenomierz o pomiarze ciàg∏ym i sygnalizacji zadanego progu zawartoÊci tlenu, 2) przyrzàdy do ciàg∏ego pomiaru zawartoÊci gazów, a w szczególnoÊci CO, CO2, CH4, 3) przyrzàdy do pomiaru wilgotnoÊci i temperatury. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6114 — Poz. 838 2. Wyposa˝enie,

ust. 1, powinno byç przechowywane jak najbli˝ej miejsca pracy dy˝urujàcego zast´pu ratowniczego. 2) obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, powinny byç utrzymywane 2 zast´py ratownicze dla ka˝dego z obiektów (platformy wiertniczej).

  1. W przypadku gdy dy˝urujàcy zast´p ratowniczy jest zatrudniony przez d∏u˝szy czas w tym samym rejonie podziemnego zak∏adu górniczego, wyposa˝enie tego zast´pu mo˝na pozostawiç w wyrobisku podziemnym. Aparaty regeneracyjne i aparaty powietrzne butlowe wywozi si´ na powierzchni´ co najmniej raz na 24 godziny, celem przeprowadzenia ich kontroli przez mechanika sprz´tu ratowniczego, a pozosta∏y sprz´t ratowniczy powinien byç wywieziony na powierzchni´, w okresach okreÊlonych w instrukcjach kontroli i konserwacji tego sprz´tu. §
  2. W przypadkach innych ni˝ okreÊlone w § 38—56, organizacja s∏u˝by ratownictwa górniczego powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w planie ratownictwa,

§ 5ust.

  1. Wyposa˝enie,

ust. 3, powinno byç przekazywane w podziemnych wyrobiskach mi´dzy zast´powymi zast´pów koƒczàcych i podejmujàcych prac´. § 53. Plan ratownictwa,

§ 5ust. 1, w podziemnym zak∏adzie górniczym okre

Êla: 1) liczb´ zast´pów dy˝urujàcych, dostosowanà do iloÊci za∏ogi zatrudnionej w zak∏adzie górniczym, które sà utrzymywane na poszczególnych zmianach w dniach pracy oraz w dniach wolnych od pracy, przy spe∏nieniu wymogów okreÊlonych odpowiednio w § 47 i 48, 2) organizacj´ dy˝urów zast´pów ratowniczych, w przypadku utrzymywania ich dla dwóch lub wi´cej zak∏adów górniczych. § 54. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych rop´ naftowà i gaz ziemny powinny byç utrzymywane co najmniej: 1) w granicach làdu sta∏ego:

  1. a)4 zast´py ratownicze — w przypadku wyst´powania zagro˝enia siarkowodorowego,
  2. b)2 zast´py ratownicze — w przypadku niewyst´powania zagro˝enia siarkowodorowego, 2) w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej — 2 zast´py ratownicze w ka˝dym z obiektów wydobywczych zak∏adu. § 55. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych siark´ otworami wiertniczymi metodà wytapiania powinny byç utrzymywane co najmniej: 1) 2 zast´py — w przypadku zatrudnienia do 100 pracowników, 2) 4 zast´py — w przypadku zatrudnienia od 101 do 500 pracowników, 3) 8 zast´pów — w przypadku zatrudnienia powy˝ej 500 pracowników. § 56. W zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego, gdy roboty wykonywane sà w granicach: 1) làdu sta∏ego, powinny byç utrzymywane co najmniej:
  3. a)4 zast´py ratownicze — w przypadku wyst´powania zagro˝enia siarkowodorowego,
  4. b)2 zast´py ratownicze — w przypadku niewyst´powania zagro˝enia siarkowodorowego, § 58. 1. Kierownikiem kopalnianej (zak∏adowej) stacji ratownictwa górniczego w zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi mo˝e byç osoba kierownictwa lub: 1) wy˝szego dozoru ruchu zak∏adu górniczego posiadajàca doÊwiadczenie w zakresie opanowywania zagro˝eƒ w danej specjalnoÊci albo 2) dozoru ruchu zak∏adu górniczego, b´dàca ratownikiem albo by∏ym ratownikiem górniczym, posiadajàca sta˝ w ratownictwie nie krótszy ni˝ 3 lata. 2. Osoby, o których mowa w ust. 1, powinny ukoƒczyç z wynikiem pozytywnym szkolenie,

§ 66ust.

3 pkt 1, i co 5 lat odbywaç ponowne szkolenie (kurs). §

  1. Miejsca pracy ratowników wykonujàcych prac´ na danej zmianie oraz ratowników innych, pozostajàcych w gotowoÊci do udzia∏u w akcji ratowniczej, podlegajà zg∏oszeniu do dyspozytora zak∏adu górniczego lub w miejscu okreÊlonym w planie ratownictwa,

§ 5ust.

  1. W szczególnych przypadkach kierownik ruchu zak∏adu górniczego mo˝e nakazaç pe∏nienie sta∏ego dy˝uru zast´pu ratowniczego w okreÊlonym miejscu i czasie. Rozdzia∏ 3 Zadania, organizacja oraz wyposa˝enie jednostki ratownictwa §
  2. Jednostka ratownictwa powinna spe∏niaç wymagania niezb´dne do wykonywania czynnoÊci w zakresie ratownictwa górniczego, w szczególnoÊci dysponowaç zast´pami ratowniczymi i pogotowiami specjalistycznymi oraz dysponowaç sprz´tem niezb´dnym do realizowania jej zadaƒ.
  3. Do zadaƒ jednostki ratownictwa nale˝y w szczególnoÊci: 1) niesienie pomocy, o której mowa w § 2 ust. 2 i 3, 2) organizowanie i prowadzenie kursów szkoleniowych z zakresu ratownictwa górniczego, 3) przeprowadzanie çwiczeƒ z zakresu ratownictwa górniczego, 4) organizowanie przeprowadzania badaƒ lekarskich ratowników górniczych w specjalistycznym oÊrodku badaƒ lekarskich, 5) badanie i opiniowanie sprz´tu ratowniczego, 6) wykonywanie specjalistycznych analiz chemicznych prób powietrza. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6115 —
  4. W przypadku powierzenia przez przedsi´biorc´ jednostce ratownictwa czynnoÊci w zakresie ratownictwa górniczego, w umowie, o której mowa w § 4 ust. 1, mogà byç zawarte dodatkowe postanowienia okreÊlajàce zadania dla jednostki ratownictwa; zadania mogà obejmowaç w szczególnoÊci udzielanie pomocy technicznej przy organizowaniu i wyposa˝eniu ratownictwa górniczego w zak∏adzie górniczym. §
  5. Jednostka ratownictwa mo˝e wykonywaç swoje zadania przy pomocy: 1) dy˝urujàcych czych, zawodowych zast´pów ratowni- 2) zawodowych pogotowi specjalistycznych, 3) dy˝urujàcych zast´pów dla grup zak∏adów górniczych.
  6. Zawodowymi ratownikami górniczymi, tworzàcymi dru˝yn´ ratowniczà jednostki ratownictwa, sà: 1) ratownicy górniczy, wchodzàcy w sk∏ad zawodowych zast´pów ratowniczych, 2) ratownicy górniczy oraz pracownicy jednostki ratownictwa, wchodzàcy w sk∏ad zawodowych pogotowi specjalistycznych.
  7. W sk∏ad dru˝yny ratowniczej jednostki ratownictwa wchodzà tak˝e, w charakterze specjalistów, osoby posiadajàce kwalifikacje w zakresie zwalczania zagro˝eƒ górniczych i prowadzenia akcji ratowniczych; specjalistów tych wyznacza, za ich zgodà, kierownik jednostki ratownictwa.
  8. Jednostka ratownictwa mo˝e, w zale˝noÊci od potrzeb, tworzyç oddzia∏y terenowe lub okr´gowe stacje ratownictwa górniczego. Poz. 838 przez zast´py ratownicze oraz pogotowia specjalistyczne, w tym sposób szkolenia i odbywania çwiczeƒ ratowniczych przez osoby wchodzàce w sk∏ad tych zespo∏ów i pogotowi; regulamin zatwierdza kierownik jednostki ratownictwa. §
  9. Dy˝urujàce zawodowe zast´py ratownicze, zawodowe pogotowia specjalistyczne oraz zast´py ratownicze dla grup zak∏adów górniczych powinny byç utrzymywane w sta∏ej gotowoÊci, umo˝liwiajàcej natychmiastowy wyjazd na wezwanie z zak∏adu górniczego, w którym wystàpi∏o zagro˝enie.
  10. W przypadku wyjazdu zast´pów do akcji ratowniczych lub prac profilaktycznych, o których mowa w ust. 1, jednostka ratownictwa utrzymuje sta∏à gotowoÊç, w celu niezw∏ocznego przystàpienia do akcji ratowniczej.
  11. Zast´py, o których mowa w ust. 1, powinny przebywaç w odpowiednio przygotowanych pomieszczeniach umo˝liwiajàcych pe∏nienie ca∏odobowego dy˝uru, w szczególnoÊci zapewniajàcych niezawodnà ∏àcznoÊç i utrzymywanie sta∏ej gotowoÊci do niezw∏ocznego przystàpienia do akcji ratowniczej.
  12. Sposób pe∏nienia dy˝urów i utrzymywania sta∏ej gotowoÊci dla jednostek ratownictwa zak∏adów poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi ustala kierownik tej jednostki. §
  13. W jednostce ratownictwa powinna byç zorganizowana ca∏odobowa s∏u˝ba dyspozytorska, dy˝urujàca w dniach pracy i dniach wolnych od pracy. §
  14. W umowie, o której mowa w § 4 ust. 1, przedsi´biorca i jednostka ratownictwa mogà postanowiç, ˝e w: §
  15. Szkolenie z zakresu ratownictwa górniczego w jednostce ratownictwa powinno byç prowadzone w formie kursów, seminariów i çwiczeƒ ratowniczych, zgodnie z szczegó∏owymi zasadami szkolenia okreÊlonymi w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. 1) sk∏ad dy˝urujàcych zawodowych zast´pów ratowniczych i zawodowych pogotowi specjalistycznych, o których mowa w § 61 ust. 1 pkt 1 i 2, mogà wchodziç ratownicy delegowani z zak∏adu górniczego przedsi´biorcy,
  16. W∏aÊciwa jednostka ratownictwa, na podstawie szczegó∏owych zasad szkolenia, okreÊlonych w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, opracowuje programy szkolenia, o których mowa w ust. 1; programy te zatwierdza kierownik jednostki. 2) sk∏ad dy˝urujàcych zast´pów ratowniczych, o których mowa w § 61 ust. 1 pkt 3, mogà wchodziç ratownicy delegowani z zak∏adu górniczego przedsi´biorcy na okres nieprzekraczajàcy 15 dni,
  17. Szkolenie,

ust. 1, powinno obejmowaç: 3) zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, w sk∏ad dy˝urujàcych zawodowych pogotowi specjalistycznych, o których mowa w § 61 ust. 1 pkt 2, mogà wchodziç ratownicy b´dàcy w pracy i wyznaczeni do alarmowej gotowoÊci do akcji ratowniczej.

  1. Ratownicy górniczy, o których mowa w ust. 1, zachowujà, w okresie delegowania z zak∏adu górniczego, uprawnienia przys∏ugujàce ratownikom górniczym w zak∏adach górniczych. §
  2. W jednostce ratownictwa powinien byç sporzàdzony regulamin okreÊlajàcy zadania wykonywane 1) kurs podstawowy i okresowy dla kierowników kopalnianych stacji ratownictwa górniczego, ratowników górniczych i mechaników sprz´tu ratowniczego, 2) kurs dla kierowników akcji na dole lub w obiekcie na powierzchni oraz kierowników baz ratowniczych, 3) seminarium dla kierowników ruchu zak∏adów górniczych oraz dyspozytorów ruchu w podziemnych zak∏adach górniczych, 4) inne kursy z zakresu ratownictwa górniczego, w zale˝noÊci od potrzeb.
  3. Oprócz kursów, o których mowa w ust. 3, w jednostce ratownictwa powinny byç prowadzone kursy: Dziennik Ustaw Nr 94 — 6116 — 1) okresowe — dla osób kierownictwa i dozoru ruchu podziemnego zak∏adu górniczego, niewchodzàcych w sk∏ad dru˝yny ratowniczej, 2) z zakresu opanowania erupcji p∏ynu z∏o˝owego — dla osób dozoru górniczego w zak∏adzie poszukujàcym ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny otworami wiertniczymi.
  4. Osoby prowadzàce szkolenia, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, powinny posiadaç odpowiednià wiedz´ i doÊwiadczenie zawodowe w zakresie ratownictwa górniczego oraz zapobiegania zagro˝eniom wyst´pujàcym w zak∏adach górniczych i opanowywania tych zagro˝eƒ. §
  5. W jednostce ratownictwa powinny byç przeprowadzane okresowe çwiczenia sprawdzajàce wiadomoÊci nabyte na kursach dla ratowników górniczych.
  6. åwiczenia, o których mowa w ust. 1, powinny byç przeprowadzane odr´bnie dla zast´pów specjalistycznych. §
  7. W jednostce ratownictwa powinna byç zorganizowana s∏u˝ba medyczna ratownictwa górniczego, której organizacj´ okreÊla kierownik tej jednostki.
  8. Lekarze wchodzàcy w sk∏ad s∏u˝by medycznej, o której mowa w ust. 1, powinni posiadaç specjalizacje okreÊlone przez kierownika jednostki ratownictwa oraz odbyç odpowiednie przeszkolenie w jednostce.
  9. Jednostka ratownictwa powinna zapewniç, aby podczas akcji ratowniczej z udzia∏em swoich zast´pów ratowniczych, obecny by∏ lekarz spe∏niajàcy wymagania okreÊlone w ust.
  10. §
  11. Jednostka ratownictwa powinna dysponowaç Êrodkami transportu do przewozu zast´pów ratowniczych oraz pogotowi specjalistycznych, wraz z niezb´dnym wyposa˝eniem do prowadzenia akcji ratowniczej w zak∏adzie górniczym. §
  12. Jednostka ratownictwa powinna utrzymywaç odpowiednie s∏u˝by do wykonywania zadaƒ, o których mowa w § 60 ust.
  13. §
  14. Jednostka ratownictwa powinna byç wyposa˝ona w: 1) sprz´t ochrony uk∏adu oddechowego, 2) przyrzàdy pomiarowe i kontrolne, 3) sprz´t ratowniczy, specjalistyczny i pomocniczy, w tym lampy osobiste dla ratowników, 4) sprz´t medyczny, 5) sprz´t ochrony indywidualnej i odzie˝ ochronnà, Poz. 838 §
  15. W∏aÊciwa jednostka ratownictwa opracowuje kryteria okreÊlajàce: 1) metodyk´ badaƒ lekarskich i oceny zdolnoÊci do pracy w ratownictwie górniczym, 2) niezb´dny zestaw Êrodków i sprz´tu medycznego do dyspozycji lekarza bioràcego udzia∏ w akcji ratowniczej, 3) sposób przeprowadzania badaƒ lekarskich ratowników przed wyjÊciem z bazy ratowniczej do strefy zagro˝enia. §
  16. Jednostka ratownictwa dla podziemnych zak∏adów górniczych powinna utrzymywaç na ka˝dej zmianie roboczej, w dniach pracy, jak i dniach wolnych od pracy, co najmniej dwa dy˝urujàce zast´py ratownicze, o których mowa w § 61 ust. 1 pkt 1 lub pkt
  17. W jednostce ratownictwa dla podziemnych zak∏adów górniczych w sk∏ad dy˝urujàcych zawodowych zast´pów ratowniczych, o których mowa w § 61 ust. 1 pkt 1, na ka˝dej zmianie roboczej powinni wchodziç: 1) kierownik zawodowych zast´pów ratowniczych, 2) 2 zast´powych, 3) 9 zawodowych ratowników górniczych, 4) mechanik sprz´tu ratowniczego.
  18. Funkcj´ kierownika dy˝urujàcych zawodowych zast´pów ratowniczych, o których mowa w ust. 2, powinien pe∏niç specjalista jednostki ratownictwa, b´dàcy zawodowym ratownikiem górniczym, posiadajàcy kwalifikacje do prowadzenia prac ratowniczych w zak∏adzie górniczym, okreÊlone przez jednostk´ ratownictwa.
  19. W sk∏ad dy˝urujàcych zast´pów ratowniczych, o których mowa w § 61 ust. 1 pkt 3, dla grup podziemnych zak∏adów górniczych powinni wchodziç: 1) kierownik zast´pów ratowniczych, 2) 2 zast´powych, 3) 9 ratowników górniczych, 4) mechanik sprz´tu ratowniczego, 5) specjalista jednostki ratownictwa, posiadajàcy kwalifikacje do prowadzenia prac ratowniczych.
  20. Kierownikiem dy˝urujàcych zast´pów ratowniczych dla grup podziemnych zak∏adów górniczych powinna byç osoba posiadajàca kwalifikacje kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. W uzasadnionych przypadkach funkcj´ kierownika zast´pów mo˝e pe∏niç osoba dozoru wy˝szego b´dàca ratownikiem górniczym. 6) wóz bojowy dy˝urujàcych zast´pów ratowniczych (pogotowi specjalistycznych).
  21. Osoby, o których mowa w ust. 4, pe∏nià dy˝ur nieprzerwanie przez ca∏à dob´.
  22. Kierownik jednostki ratownictwa okreÊla szczegó∏owe wyposa˝enie jednostki ratownictwa i wozu bojowego w urzàdzenia, sprz´t i materia∏y, w zale˝noÊci od rodzaju zagro˝eƒ wyst´pujàcych w zak∏adach górniczych.
  23. Ratownicy górniczy oraz mechanicy sprz´tu ratowniczego jednostki ratownictwa powinni spe∏niaç wymagania przewidziane dla ratowników górniczych oraz mechaników sprz´tu ratowniczego, okreÊlone odpowiednio w § 28 i
  24. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6117 — §
  25. Do wykonania prac ratowniczych, w podziemnych zak∏adach górniczych, wymagajàcych zastosowania specjalnych technik ratowniczych, w jednostce ratownictwa powinny byç utrzymywane nast´pujàce pogotowia specjalistyczne: 1) pomiarowe — do pomiaru parametrów fizykochemicznych powietrza i gazów po˝arowych oraz oceny stopnia wybuchowoÊci mieszanin gazowych, 2) do inertyzacji powietrza kopalnianego, 3) przeciwpo˝arowe — do wykonywania prac ratowniczych, przy zwalczaniu po˝arów podziemnych, wymagajàcych zastosowania sprz´tu i urzàdzeƒ do podawania pian gaÊniczych oraz izolacji wyrobisk, górotworu i zrobów, 4) górniczo-techniczne — do prowadzenia prac ratowniczych zwiàzanych z ratowaniem ludzi uwi´zionych pod zawa∏em lub odci´tych od czynnych wyrobisk wskutek tàpni´cia lub zawa∏u, 5) wodne — do usuwania skutków wdarcia si´ lub niekontrolowanego dop∏ywu do wyrobisk wody albo wody z luênym materia∏em, 6) przewoênych wyciàgów ratowniczych — do ewakuacji pracowników lub prowadzenia innych prac ratowniczych w szybach lub otworach wiertniczych wielkoÊrednicowych oraz prowadzenia prac awaryjno-rewizyjnych i kontrolnych, zarówno w szybach, jak i w otworach wielkoÊrednicowych.
  26. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje si´ do jednostek ratownictwa górniczego utrzymujàcych pogotowia dla podziemnych zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny niepalne.
  27. W zale˝noÊci od potrzeb, w jednostce ratownictwa mo˝na utworzyç pogotowia specjalistyczne inne ni˝ okreÊlone w ust.
  28. Pogotowia specjalistyczne powinny byç zorganizowane w zast´py lub grupy specjalistyczne, utrzymywane w gotowoÊci w dniach pracy i w dniach wolnych od pracy. §
  29. Lekarze zabezpieczajàcy pomoc medycznà w jednostce ratownictwa dla podziemnych zak∏adów górniczych powinni: 1) uczestniczyç w akcjach ratowniczych, 2) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym, 3) uzgadniaç z kierownictwem akcji ratowniczej zakres dopuszczalnych fizycznych i termicznych obcià˝eƒ ratowników wykonujàcych prace ratownicze, 4) sprawowaç opiek´, o której mowa w § 35, i przeprowadzaç szkolenia medyczne ratowników górniczych. §
  30. W sk∏ad pogotowia ratowniczego w jednostce ratownictwa dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi powinni wchodziç: 1) kierownik zast´pów ratowniczych, 2) 5 ratowników górniczych, 3) 1 mechanik sprz´tu ratowniczego. Poz. 838
  31. Kierownikiem zast´pów ratowniczych powinna byç osoba posiadajàca kwalifikacje kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego; w uzasadnionych przypadkach funkcj´ kierownika zast´pów ratowniczych mo˝e pe∏niç osoba dozoru, b´dàca ratownikiem górniczym.
  32. Ratownicy górniczy oraz mechanicy sprz´tu ratowniczego jednostki ratownictwa powinni odpowiadaç wymaganiom przewidzianym dla ratowników górniczych oraz mechaników sprz´tu ratowniczego, b´dàcych cz∏onkami kopalnianej dru˝yny ratowniczej w zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny otworami wiertniczymi.
  33. W jednostce ratownictwa utrzymujàcej tylko zawodowe pogotowie specjalistyczne, zadania pogotowia ratowniczego mogà wykonywaç, b´dàcy w pracy, ratownicy górniczy tworzàcy dru˝yn´ ratowniczà. §
  34. Jednostka ratownictwa dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi mo˝e tworzyç pogotowia specjalistyczne, w zale˝noÊci od rodzaju wyst´pujàcych zagro˝eƒ. §
  35. W jednostce ratownictwa dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, s∏u˝ba medyczna ratownictwa górniczego, o której mowa w § 68 ust. 1, mo˝e byç zorganizowana w porozumieniu ze s∏u˝bà medycznà zak∏adu górniczego lub z innà jednostkà opieki zdrowotnej. §
  36. Przepisy § 76—78 stosuje si´ odpowiednio do jednostek ratownictwa dla zak∏adów wykonujàcych roboty geologiczne oraz dla zak∏adów prowadzàcych bezzbiornikowe magazynowanie substancji lub sk∏adowanie odpadów w górotworze. §
  37. Jednostka ratownictwa powinna przeprowadzaç praktyczne i teoretyczne szkolenia ratowników górniczych, pe∏niàcych dy˝ur w pogotowiu ratowniczym, w sposób okreÊlony w regulaminie,

§ 63. Rozdzia∏ 4 Prowadzenie akcji ratowniczych i prac profilaktycznych § 81.

  1. W przypadku wystàpienia zagro˝enia ˝ycia i zdrowia pracowników zak∏adu górniczego, bezpieczeƒstwa ruchu zak∏adu górniczego lub zagro˝enia bezpieczeƒstwa powszechnego, w zwiàzku z ruchem zak∏adu górniczego niezw∏ocznie podejmuje si´ i prowadzi akcj´ ratowniczà.
  2. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ odpowiednio do osób nieb´dàcych ratownikami, a uczestniczàcych w akcji ratowniczej. §
  3. Akcj´ ratowniczà prowadzi kierownik ruchu zak∏adu górniczego, a do czasu jego przybycia — najwy˝sza funkcyjnie osoba kierownictwa albo dozoru ruchu obecna w zak∏adzie górniczym.
  4. Do czasu obj´cia prowadzenia akcji ratowniczej przez najwy˝szà funkcyjnie osob´ kierownictwa albo Dziennik Ustaw Nr 94 — 6118 — dozoru ruchu, o której mowa w ust. 1, akcj´ prowadzi dyspozytor ruchu zak∏adu górniczego przeszkolony w zakresie prowadzenia akcji ratowniczej i posiadajàcy odpowiednie uprawnienia potwierdzone zaÊwiadczeniem wystawionym przez w∏aÊciwà jednostk´ ratownictwa górniczego.
  5. Przepisu ust. 2 nie stosuje si´ w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, w zak∏adach wykonujàcych roboty geologiczne oraz w zak∏adach prowadzàcych bezzbiornikowe magazynowanie substancji lub sk∏adowanie odpadów w górotworze. §
  6. Podczas akcji ratowniczej decyzje dotyczàce jej prowadzenia podejmuje jednoosobowo kierownik akcji ratowniczej.
  7. Ka˝da akcja ratownicza powinna byç prowadzona zgodnie z planem ratownictwa,

§ 5ust. 1, oraz wymogami okre

Êlonymi w rozporzàdzeniu. § 84. Kto spostrze˝e stan zagro˝enia,

§ 81ust.

1, powinien: 1) niezw∏ocznie ostrzec osoby zagro˝one, podjàç dzia∏ania majàce na celu usuni´cie niebezpieczeƒstwa oraz zawiadomiç o niebezpieczeƒstwie dyspozytora ruchu zak∏adu górniczego lub najbli˝szà osob´ kierownictwa albo dozoru ruchu, 2) wspólnie z innymi osobami zorganizowaç, przy najbli˝szym aparacie telefonicznym lub innym Êrodku ∏àcznoÊci, punkt ∏àcznoÊci z dyspozytorem ruchu zak∏adu górniczego, w celu sta∏ego utrzymywania z nim kontaktu i poÊredniczenia w porozumieniu si´ osób kierujàcych akcjà ratowniczà z pracownikami przebywajàcymi w miejscu zagro˝enia lub w jego sàsiedztwie, Poz. 838 ne osoby i instytucje, zgodnie z ustaleniami planu ratownictwa,

§ 5ust.

  1. Osoba kierownictwa lub dozoru ruchu zak∏adu górniczego powiadomiona o powstaniu zagro˝enia niezw∏ocznie: 1) przejmuje kierownictwo akcji ratowniczej, 2) wstrzymuje ruch na zagro˝onych stanowiskach pracy i wycofuje ludzi w bezpieczne miejsce, 3) dokonuje oceny stanu zagro˝enia oraz podejmuje niezb´dne dzia∏ania majàce na celu likwidacj´ zagro˝enia i maksymalne ograniczenie strat, 4) przekazuje dok∏adne informacje o stanie zagro˝enia oraz podj´tych dzia∏aniach kierownikowi ruchu zak∏adu górniczego, po przej´ciu przez niego kierownictwa akcji. §
  2. W przypadku powstania zagro˝enia i rozpocz´cia prowadzenia akcji ratowniczej powiadamia si´ wszystkie osoby i instytucje, przewidziane w planie ratownictwa,

§ 5ust. 1. § 87. 1. Szczegó∏owe zasady prowadzenia akcji ratowniczej w zak∏adzie górniczym, w zale˝no

Êci od wyst´pujàcego zagro˝enia, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

  1. W przypadkach gdy niebezpieczne wydarzenie spowodowa∏o zagro˝enie zdrowia i ˝ycia ludzi lub mo˝liwoÊç wystàpienia atmosfery niezdatnej do oddychania i trudnych warunków mikroklimatu, akcj´ ratowniczà prowadzi si´ z udzia∏em podmiotów, o których mowa w § 2 ust.
  2. §
  3. Pracami profilaktycznymi sà prace zwiàzane z zapobieganiem zagro˝eniom okreÊlonym w § 2 ust. 2, w szczególnoÊci z: 3) podporzàdkowaç si´ ÊciÊle poleceniom dyspozytora ruchu i osób kierownictwa lub dozoru ruchu. 1) likwidacjà stanu zagro˝enia po˝arowego, gdy 10≤Vco<20 l/min przy C0≤0,0026%, §
  4. Dyspozytor ruchu w podziemnym zak∏adzie górniczym po otrzymaniu wiadomoÊci o zagro˝eniu i wpisaniu jej w ksià˝ce raportowej: 2) wykonywaniem przebiç do nieczynnych wyrobisk i zrobów, 1) uruchamia telefon alarmowy z zapisem magnetofonowym, 4) uszczelnianiem tam i zrobów, 2) powiadamia o niebezpieczeƒstwie osob´ kierownictwa lub dozoru ruchu, przebywajàcà najbli˝ej miejsca zagro˝enia, z jednoczesnym skierowaniem jej do tego miejsca, w celu zorganizowania akcji zabezpieczenia ludzi i likwidacji zagro˝enia, 3) powiadamia o niebezpieczeƒstwie, wszelkimi dost´pnymi Êrodkami, ludzi znajdujàcych si´ w wyrobiskach zagro˝onych i wskazuje im miejsca, do których powinni si´ wycofaç ze strefy zagro˝onej, oraz kieruje do udzia∏u w akcji ratowniczej dy˝urujàce zast´py ratownicze, 4) powiadamia o zagro˝eniu kierownika ruchu zak∏adu górniczego lub jego zast´pc´, osob´ kierownictwa lub dozoru ruchu odpowiedzialnà za prac´ w zak∏adzie górniczym na danej zmianie roboczej, kopalnianà stacj´ ratownictwa górniczego oraz in- 3) budowà tam izolacyjnych przeciwwybuchowych, 5) dowiercaniem poziomów zbiornikowych zaliczonych do I — III kategorii zagro˝enia siarkowodorowego, niezale˝nie od klasy zagro˝enia erupcyjnego, 6) usuwaniem p∏ynu z odwiertu przy przewidywanym wyst´powaniu niebezpiecznych st´˝eƒ siarkowodoru, 7) oczyszczaniem odwiertu i testami produkcyjnymi oraz opróbowaniem poziomu za pomocà rurowego próbnika z∏o˝a, w warunkach wyst´powania zagro˝enia siarkowodorowego, 8) pracami rekonstrukcyjnymi w otworach zaliczonych do klasy A zagro˝enia erupcyjnego lub I — III kategorii zagro˝enia siarkowodorowego, 9) pracami wymagajàcymi u˝ycia specjalistycznego wyposa˝enia jednostki ratownictwa, Dziennik Ustaw Nr 94 — 6119 — 10) wymianà zag∏owiczenia odwiertu lub jego elementów, przy istnieniu potencjalnego zagro˝enia erupcyjnego i siarkowodorowego, 11) wymianà armatury na rurociàgach przesy∏ajàcych media technologiczne, w kopalniach otworowych siarki, 12) prowadzeniem prac zabezpieczajàcych ciàg technologiczny z u˝yciem technik alpinistycznych i nurkowych.
  5. Decyzj´ o podj´ciu prac profilaktycznych i ich zakoƒczeniu podejmuje kierownik ruchu zak∏adu górniczego.
  6. Sposób prowadzenia i zabezpieczenia ratowniczego prac profilaktycznych w zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi wymaga uzgodnienia z w∏aÊciwà jednostkà ratownictwa.
  7. Prace profilaktyczne prowadzi si´ na tych samych zasadach jak ruch zak∏adu górniczego, zgodnie z dokumentacjà prac profilaktycznych zatwierdzonà przez kierownika ruchu zak∏adu górniczego.
  8. Dokumentacja, o której mowa w ust. 4, powinna zawieraç: 1) okreÊlenie miejsc i zakresu prac profilaktycznych, 2) ustalenia dotyczàce organizacji i nadzoru nad pracami profilaktycznymi, 3) ustalenia dotyczàce Êrodków technicznych niezb´dnych do prowadzenia prac profilaktycznych, 4) niezb´dne instrukcje.
  9. Przebieg prac profilaktycznych dokumentuje si´ w ksià˝ce tych prac oraz na kartach udzia∏u zast´pu ratowniczego w pracach profilaktycznych. §
  10. Kierownik akcji ratowniczej powinien: 1) dokonaç oceny stanu zagro˝enia za∏ogi, ruchu zak∏adu górniczego oraz zagro˝enia bezpieczeƒstwa powszechnego, w zwiàzku z ruchem zak∏adu górniczego, 2) wyznaczyç stref´ zagro˝enia (ska˝enia), obejmujàcà wyrobiska lub rejony zak∏adu górniczego, w których przejawiajà si´ lub mogà si´ przejawiaç skutki niebezpiecznego zdarzenia, zagra˝ajàce bezpieczeƒstwu ludzi lub ruchu zak∏adu górniczego, oraz ustaliç sposób zabezpieczenia tej strefy, 3) wycofaç ludzi ze strefy zagro˝enia, 4) powo∏aç kierownika akcji na dole (w obiekcie) i kierownika bazy ratowniczej, 5) powo∏aç sztab doradczy kierownika akcji ratowniczej, zwany dalej „sztabem akcji”, spoÊród s∏u˝b zak∏adu górniczego, oraz wyznaczyç kierownika sztabu akcji, 6) ustaliç lokalizacj´ bazy ratowniczej i sposób jej zabezpieczenia przed skutkami zagro˝enia, 7) wyznaczyç, w razie potrzeby, miejsca pomocniczych baz ratowniczych oraz okreÊliç ich zakres dzia∏ania i sposób organizacji, Poz. 838 8) ustaliç miejsca, z których prowadzona b´dzie kontrola stanu zagro˝enia, w szczególnoÊci kontrola parametrów fizykochemicznych powietrza i gazów po˝arowych, a tak˝e warunków mikroklimatu (temperatury i wilgotnoÊci wzgl´dnej), 9) opracowaç plan likwidacji zagro˝enia, który powinien byç aktualizowany na bie˝àco, 10) okreÊliç liczb´ zast´pów ratowniczych oraz liczb´ innych pracowników zak∏adu górniczego potrzebnych do likwidacji zagro˝enia oraz ustaliç sposób koordynacji wykonywania tych prac, 11) ustaliç rodzaje, iloÊci urzàdzeƒ i sprz´tu, koniecznych do realizacji planu likwidacji zagro˝enia, 12) ustaliç sposób i cz´stotliwoÊç kontroli stanu zagro˝enia podczas trwania akcji ratowniczej oraz sposób kontroli miejsca zagro˝enia po zakoƒczeniu akcji, 13) ustaliç, w zale˝noÊci od potrzeb, zakres udzia∏u w akcji s∏u˝b ratownictwa górniczego zak∏adu górniczego oraz innych podmiotów przewidzianych planem ratownictwa,

§ 5ust.

1, 14) wspó∏pracowaç z osobami wchodzàcymi w sk∏ad sztabu akcji, tak aby sztab ten by∏ w pe∏ni zorientowany co do zakresu prac, jakie w ramach akcji wykonujà poszczególne s∏u˝by zak∏adu górniczego oraz inne podmioty, 15) dopilnowaç prowadzenia odpowiedniej dokumentacji obrazujàcej przebieg zagro˝enia oraz dzia∏aƒ zmierzajàcych do jego likwidacji.

  1. Podczas prowadzenia akcji ratowniczej, w przypadkach szczególnych, ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo za∏ogi lub zak∏adu górniczego, kierownik akcji mo˝e odstàpiç od wymagaƒ okreÊlonych w przepisach niniejszego rozporzàdzenia i przepisów wydanych na podstawie art. 78 ust. 1 i 2 ustawy, pod warunkiem post´powania zgodnego z obowiàzujàcymi zasadami techniki górniczej. Ka˝dy taki przypadek powinien byç odnotowany w „Ksià˝ce prowadzenia akcji ratowniczej”. §
  2. Kierownik akcji ratowniczej powinien mieç do dyspozycji odr´bne pomieszczenie w pobli˝u sztabu akcji, w którym znajdujà si´ Êrodki ∏àcznoÊci umo˝liwiajàce bezpoÊrednie po∏àczenie ze sztabem akcji, bazà ratowniczà oraz osobami i s∏u˝bami okreÊlonymi w planie ratownictwa,

§ 5ust.

  1. §
  2. W pomieszczeniach sztabu akcji ratowniczej powinny byç zainstalowane urzàdzenia umo˝liwiajàce nas∏uch rozmów prowadzonych przez kierownika akcji ratowniczej z kierownikiem akcji na dole, kierownikiem bazy lub innymi osobami przebywajàcymi w bazie ratowniczej lub w strefie zagro˝enia.
  3. W podziemnych zak∏adach górniczych rozmowy telefoniczne prowadzone przez osob´ kierujàcà akcjà ratowniczà powinny byç rejestrowane z podaniem czasu ich przeprowadzania. §
  4. W pomieszczeniu kierownika akcji ratowniczej przebywaç mogà jedynie: Dziennik Ustaw Nr 94 — 6120 — 1) sekretarz techniczny kierownika akcji, 2) osoba odpowiedzialna za stan wentylacji w podziemnym zak∏adzie górniczym, 3) kierownik jednostki ratownictwa, 4) inne osoby wezwane przez kierownika akcji ratowniczej. §
  5. Sekretarz techniczny kierownika akcji ratowniczej powinien prowadziç „Ksià˝k´ prowadzenia akcji ratowniczej”, obrazujàcà przebieg prac oraz dzia∏aƒ zmierzajàcych do likwidacji zagro˝enia.
  6. Ksià˝ka prowadzenia akcji ratowniczej powinna zawieraç w szczególnoÊci: 1) nazw´ zak∏adu górniczego (obiektu), dat´ i godzin´ rozpocz´cia akcji ratowniczej, 2) nazwisko i imi´ oraz stanowisko s∏u˝bowe kierownika akcji ratowniczej, 3) polecenia kierownika akcji, osoby odpowiedzialne za wykonanie poleceƒ, termin wykonania, adnotacje o wykonaniu poleceƒ, Poz. 838 tuacji, i przekazywania na piÊmie uwag kierownikowi akcji ratowniczej, 6) skutecznoÊci dzia∏aƒ podejmowanych w ramach realizacji planu akcji i przekazywania wniosków kierownikowi akcji, 7) prawid∏owej realizacji poleceƒ wydanych przez kierownika akcji s∏u˝bom pomocniczym w zak∏adzie górniczym oraz innym s∏u˝bom spoza zak∏adu, 8) zapewnienia w∏aÊciwej liczby ratowników i pracowników pomocniczych do realizacji planu akcji ratowniczej na ka˝dej zmianie roboczej, 9) zapewnienia niezb´dnego sprz´tu i materia∏ów do wyposa˝enia ratowników zatrudnionych w akcji oraz do prac wykonywanych przez pomocnicze s∏u˝by w zak∏adzie górniczym, 10) sporzàdzania niezb´dnych dokumentów dla kierownictwa akcji ratowniczej oraz dla osób kontrolujàcych przebieg akcji. 5) zapisy przebiegu akcji ratowniczej. §
  7. Funkcj´ kierownika akcji ratowniczej na dole (w obiekcie) powinna pe∏niç wyznaczona osoba kierownictwa lub dozoru ruchu zak∏adu górniczego, która odby∏a odpowiednie szkolenie z zakresu ratownictwa górniczego. §
  8. W sztabie akcji ratowniczej powinni przebywaç przedstawiciele jednostki ratownictwa. W zale˝noÊci od potrzeb kierownik akcji ratowniczej mo˝e zaprosiç do prac w sztabie akcji:
  9. W zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny otworami wiertniczymi kierownik akcji ratowniczej, w zale˝noÊci od potrzeby, powo∏uje kierownika akcji w obiekcie. 1) przedstawicieli jednostek naukowych,
  10. Kierownik akcji ratowniczej na dole (w obiekcie) jest jedynà osobà uprawnionà do wydawania poleceƒ zast´pom ratowniczym i innym pracownikom zatrudnionym w akcji ratowniczej; kierownik akcji na dole (w obiekcie) podlega kierownikowi akcji ratowniczej. 4) ustalenia dotyczàce likwidacji zagro˝enia, 2) innych specjalistów.
  11. Kierownik akcji ratowniczej powinien konsultowaç ze sztabem akcji decyzje dotyczàce w szczególnoÊci: 1) zasi´gu strefy zagro˝enia (ska˝enia) i sposobu jej zabezpieczenia, 2) lokalizacji bazy ratowniczej i sposobu jej zabezpieczenia, 3) liczby ratowników jednoczeÊnie zatrudnionych w strefie zagro˝enia (ska˝enia) i sposobu ich zabezpieczenia. §
  12. Sztab akcji ratowniczej, dzia∏ajàc w porozumieniu z kierownikiem akcji ratowniczej, powinien w szczególnoÊci dopilnowaç: 1) prawid∏owego rozliczenia liczby pracowników zak∏adu górniczego, znajdujàcych si´ w strefie zagro˝enia i sposobu wycofania tych pracowników, 2) bie˝àcego Êledzenia przebiegu akcji ratowniczej oraz analizowania skutecznoÊci dzia∏aƒ podejmowanych w ramach realizacji planu akcji ratowniczej, 3) powiadomienia rodzin pracowników zagro˝onych lub poszkodowanych o powsta∏ych wypadkach, 4) zorganizowania specjalistycznej opieki lekarskiej dla poszkodowanych i zorganizowania transportu poszkodowanych do szpitali, 5) opracowania projektów decyzji dotyczàcych likwidacji zagro˝enia, dostosowanych do aktualnej sy-
  13. Kierownik akcji ratowniczej na dole (w obiekcie) powinien niezw∏ocznie: 1) realizowaç plan akcji ustalony przez kierownika akcji ratowniczej, 2) wykonywaç tylko polecenia kierownika akcji ratowniczej; w przypadku wystàpienia nag∏ego niebezpieczeƒstwa mo˝e podejmowaç samodzielne decyzje, o których powinien powiadomiç kierownika akcji ratowniczej, 3) wspó∏pracowaç z kierownikiem bazy ratowniczej oraz osobami dozoru zatrudnionymi w akcji i przy pracach zwiàzanych z likwidacjà zagro˝enia, 4) dopilnowaç sprawnego wyprowadzania ludzi ze strefy zagro˝enia, 5) dopilnowaç prawid∏owego zabezpieczenia dojÊç do strefy zagro˝enia, 6) organizowaç ∏àcznoÊç mi´dzy bazà ratowniczà a pomieszczeniem kierownika akcji ratowniczej oraz zast´pami ratowniczymi udajàcymi si´ do strefy zagro˝enia, 7) okreÊlaç zadania dla zast´pów ratowniczych udajàcych si´ do strefy zagro˝enia, 8) przyjmowaç meldunki od zast´pów ratowniczych przebywajàcych w strefie zagro˝enia oraz powracajàcych z niej po wykonaniu zadania, Dziennik Ustaw Nr 94 — 6121 — 9) przekazywaç kierownikowi akcji ratowniczej meldunki o sytuacji i realizacji planu akcji, 10) dopilnowaç, aby w rejonie bezpoÊredniego zagro˝enia znajdowa∏a si´ jednoczeÊnie tylko taka liczba osób, jaka jest niezb´dna do sprawnego prowadzenia prac ratowniczych, 11) organizowaç, we wspó∏pracy z lekarzem znajdujàcym si´ w bazie ratowniczej, przeglàdy lekarskie ratowników przed ich wyjÊciem z bazy ratowniczej do strefy zagro˝enia oraz udzielaç niezb´dnej pomocy medycznej, 12) dokonywaç zmiany ze swoim zmiennikiem wy∏àcznie w bazie ratowniczej.
  14. W podziemnym zak∏adzie górniczym kierownik akcji na dole oprócz zadaƒ wymienionych w ust. 4, powinien: 1) dokonywaç wyboru miejsca (miejsc), w którym urzàdzona b´dzie baza ratownicza (bazy ratownicze), 2) dopilnowaç bie˝àcego rozpoznania stanu zagro˝enia i sytuacji wentylacyjnej w strefie zagro˝enia i w jej sàsiedztwie, Poz. 838 3) zapewniaç odpowiednie warunki dla przebywajàcych w niej osób oraz odpowiednie warunki do prawid∏owego sk∏adowania Êrodków i urzàdzeƒ potrzebnych do prowadzenia prac ratowniczych.
  15. W podziemnym zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny palne baza ratownicza powinna byç zlokalizowana w miejscu oddzielonym od strefy zagro˝enia po˝arowego zaporà przeciwwybuchowà.
  16. W przypadku braku zabezpieczenia,

ust. 2, zabezpieczenie powinno si´ wykonaç w pierwszej fazie akcji przeciwpo˝arowej; do czasu wykonania tego zabezpieczenia baz´ ratowniczà zak∏ada si´ w odpowiednio zwi´kszonej odleg∏oÊci od strefy zagro˝enia. §

  1. W bazie ratowniczej powinny byç przygotowane i urzàdzone miejsca do: 1) pracy kierownika akcji na dole (w obiekcie), kierownika bazy ratowniczej i innych osób kierujàcych pracami ratowniczymi lub nadzorujàcych ich wykonanie, 2) pracy mechanika sprz´tu ratowniczego, 3) pracy lekarza, 3) zorganizowaç pomiary kontrolne w strefie zagro˝enia i innych miejscach wyznaczonych przez kierownika akcji ratowniczej, 4) wypoczynku ratowników po wykonaniu prac ratowniczych lub oczekujàcych na wykonanie tych prac oraz dla zast´pu (zast´pów) ubezpieczajàcego, 4) dopilnowaç prowadzenia ksià˝ki meldunków i poleceƒ, w której odnotowuje si´ otrzymane polecenia i meldunki przekazywane kierownikowi akcji ratowniczej oraz informacje otrzymane od ratowników i pracowników zatrudnionych w akcji. 5) sk∏adowania urzàdzeƒ, sprz´tu i materia∏ów przygotowanych do u˝ycia w akcji ratowniczej, §
  2. W celu zgrupowania w jednym miejscu ratowników górniczych i innych osób oraz Êrodków materia∏owo-technicznych niezb´dnych do wykonywania prac ratowniczych, prawid∏owego wykorzystania tych Êrodków, a tak˝e zapewnienia ciàg∏oÊci kierowania pracami ratowniczymi i ich nadzorowania oraz zapewnienia mo˝liwie najwi´kszego bezpieczeƒstwa zespo∏om ratowniczym wykonujàcym prace ratownicze, powinna byç ka˝dorazowo za∏o˝ona i odpowiednio wyposa˝ona baza ratownicza.
  3. Miejsca sk∏adowania sprz´tu ratowniczego przeznaczonego do u˝ycia w akcji ratowniczej oraz sprz´tu u˝ytego i wymagajàcego wymiany, kontroli i naprawy powinny byç wyraênie oznaczone.
  4. W przypadku gdy prace ratownicze sà prowadzone w kilku miejscach równoczeÊnie, kierownik akcji ratowniczej powinien rozwa˝yç potrzeb´ za∏o˝enia kilku baz, przy czym ta, w której przebywa kierownik akcji na dole (w obiekcie), jest bazà g∏ównà, a pozosta∏e sà bazami pomocniczymi. §
  5. W podziemnym zak∏adzie górniczym baza ratownicza powinna byç zlokalizowana w miejscu po∏o˝onym jak najbli˝ej wykonywanych prac; miejsce to powinno: 1) byç po∏o˝one poza strefà zagro˝enia, a je˝eli jest w polach metanowych lub rejonie, w którym mo˝e wystàpiç zagro˝enie wybuchem, miejsce to powinno byç oddzielone od miejsca zagro˝enia co najmniej dwoma za∏amaniami wyrobisk, 2) znajdowaç si´ w ustabilizowanym, op∏ywowym pràdzie powietrza, 6) sk∏adowania urzàdzeƒ, sprz´tu i materia∏ów niesprawnych lub zu˝ytych podczas wykonywania prac ratowniczych.
  6. W podziemnym zak∏adzie górniczym, w przypadku zdalnego pobierania prób powietrza i wykonywania analizy tych prób za pomocà chromatografu lub innych urzàdzeƒ, wydziela si´ cz´Êç bazy ratowniczej niezb´dnej do zainstalowania odpowiedniego sprz´tu oraz do pracy osób obs∏ugujàcych ten sprz´t lub wyznacza si´ inne miejsce do jego zainstalowania, odpowiadajàce wymaganiom okreÊlonym w §
  7. §
  8. Baza ratownicza powinna mieç sta∏à ∏àcznoÊç telefonicznà lub radiowà z pomieszczeniem kierownika akcji i zast´pami wykonujàcymi prace ratownicze. §
  9. Baz´ ratowniczà wyposa˝a si´ stosownie do rozmiarów i rodzajów prowadzonej akcji ratowniczej.
  10. W podziemnym zak∏adzie górniczym baz´ ratowniczà wyposa˝a si´ w sprz´t: 1) zasadniczy oraz urzàdzenia i Êrodki do wykonywania prac ratowniczych, 2) uzupe∏niajàcy (specjalistyczny sprz´t ratowniczy), zale˝ny od rodzaju prowadzonej akcji ratowniczej, ustalany przez kierownika akcji ratowniczej, Dziennik Ustaw Nr 94 — 6122 — 3) pomocniczy, u∏atwiajàcy dzia∏alnoÊç bazy lub konieczny do prawid∏owego jej funkcjonowania, ustalany przez kierownika akcji na dole w porozumieniu z kierownikiem bazy ratowniczej.
  11. W zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny otworami wiertniczymi wyposa˝enie bazy ratowniczej w sprz´t ratowniczy oraz urzàdzenia i Êrodki do wykonywania prac ratowniczych, w zale˝noÊci od rodzaju zagro˝enia, okreÊla kierownik akcji w porozumieniu z kierownikiem bazy.
  12. Wyposa˝enie bazy ratowniczej w podziemnym zak∏adzie górniczym okreÊla plan ratownictwa,

§ 5ust.1.

§

  1. Sprz´t i urzàdzenia, które nie posiadajà dopuszczenia do stosowania w wyrobiskach podziemnych zak∏adów górniczych, a dopuszczenie jest wymagane, mo˝na u˝ywaç do wykonywania prac ratowniczych tylko na podstawie decyzji kierownika akcji ratowniczej. §
  2. Do pe∏nienia funkcji kierownika bazy ratowniczej mogà byç wyznaczone tylko te osoby kierownictwa lub dozoru ruchu zak∏adu górniczego, które odby∏y odpowiednie szkolenie w zakresie ratownictwa górniczego.
  3. Kierownik bazy ratowniczej powinien: 1) przygotowaç odpowiednie stanowiska dla sprz´tu ratowniczego i pomocniczego znajdujàcego si´ w bazie, 2) odpowiednio rozlokowaç sprz´t w bazie, 3) zorganizowaç miejsca wyczekiwania i wypoczynku dla ratowników uczestniczàcych w akcji ratowniczej, 4) dopilnowaç wyposa˝enia bazy w wymagany sprz´t, 5) zorganizowaç w bazie miejsce pracy dla lekarza, 6) dopilnowaç w∏aÊciwego wyposa˝enia ratowników udajàcych si´ do wykonywania prac ratowniczych w strefie zagro˝enia, 7) dopilnowaç w∏aÊciwego rozmieszczenia sprz´tu kontrolno-pomiarowego obs∏ugiwanego z bazy, 8) bie˝àco aktualizowaç map´ rejonu wykonywania prac ratowniczych znajdujàcà si´ w bazie, 9) dopilnowaç, aby w∏aÊciwie przeprowadzona by∏a kontrola sprz´tu stanowiàcego wyposa˝enie zast´pu ratowniczego, przez mechanika sprz´tu ratowniczego oraz przez ratowników i zast´powych, 10) dopilnowaç przeprowadzenia przez lekarza badaƒ kontrolnych ratowników wchodzàcych do strefy zagro˝enia i z niej wracajàcych, w przypadku prowadzenia prac w szczególnie trudnych warunkach, 11) dopilnowaç udzielania pomocy medycznej osobom poszkodowanym w wypadku, 12) dopilnowaç dostawy do bazy napojów i ˝ywnoÊci, 13) ewidencjonowaç osoby przybywajàce do bazy i znajdujàce si´ w rejonie prowadzenia prac ratowniczych, Poz. 838 14) dokumentowaç przebieg akcji ratowniczej, zwiàzanej z danà bazà, 15) rejestrowaç czas wyjÊcia zast´pów ratowniczych z bazy do strefy zagro˝enia oraz czas powrotu zast´pów do bazy ratowniczej, 16) w razie wypadku ratownika w aparacie regeneracyjnym (powietrznym butlowym) zapewniç odczytanie w aparacie, w którym zdarzy∏ si´ wypadek, zapasu tlenu (powietrza) na manometrze, a nast´pnie zapewniç zamkni´cie zaworu butli i zabezpieczenie aparatu wraz z przykr´conà do niego maskà u˝ywanà podczas wypadku, do dalszych badaƒ, 17) stale przebywaç w bazie ratowniczej.
  4. Kierownik bazy ratowniczej podlega kierownikowi akcji ratowniczej na dole (w obiekcie). §
  5. Osoby przybywajàce do bazy ratowniczej powinny zg∏osiç si´ do kierownika bazy ratowniczej.
  6. Zast´powi zast´pów ratowniczych i kierownicy innych zespo∏ów ratowniczych przybywajàcych do bazy ratowniczej oraz osoby dozoru zg∏aszajàce si´ w bazie powinni przedstawiç kierownikowi bazy ratowniczej imienny wykaz podleg∏ych im osób i kart´ udzia∏u zast´pu ratowniczego w akcji ratowniczej.
  7. Ka˝da osoba przyby∏a do bazy mo˝e opuÊciç baz´ po uzyskaniu zezwolenia kierownika bazy ratowniczej. §
  8. Podczas akcji ratowniczej w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien byç stale obecny kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub jego zast´pca.
  9. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa podczas akcji ratowniczej powinien zapewniç: 1) przygotowanie odpowiedniej iloÊci sprawnego sprz´tu ratowniczego i pomocniczego, potrzebnego do prowadzenia akcji, 2) przygotowanie odpowiedniej liczby zast´pów ratowniczych na poszczególnych zmianach roboczych oraz obecnoÊç w tych zast´pach odpowiednich specjalistów, 3) prowadzenie Êcis∏ej ewidencji ratowników w∏asnych i obcych, 4) przygotowanie odpowiedniej iloÊci dodatkowej odzie˝y ochronnej i innych Êrodków, 5) dostaw´ napojów i ˝ywnoÊci, 6) niezb´dne Êrodki transportu do przewozu sprz´tu i ratowników we wspó∏dzia∏aniu z innymi s∏u˝bami zak∏adu górniczego, 7) dodatkowà obsad´ mechaników sprz´tu ratowniczego, przewidzianych do pracy w kopalnianej stacji ratownictwa, jak i w bazie ratowniczej. §
  10. Kierownik akcji ratowniczej zapewnia niezb´dne zabezpieczenie medyczne podczas akcji ratowniczej oraz okreÊla liczb´ lekarzy przebywajàcych na zmianie roboczej, koniecznà do medycznego zabezpieczenia akcji ratowniczej. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6123 — §
  11. W podziemnych zak∏adach górniczych, podczas akcji ratowniczych zwiàzanych z ratowaniem zagro˝onych lub poszkodowanych ludzi, akcji ratowniczych prowadzonych w trudnych warunkach mikroklimatu oraz prowadzonych w atmosferze niezdatnej do oddychania, w bazie ratowniczej powinien przebywaç lekarz.
  12. Lekarz powinien posiadaç do dyspozycji Êrodki i sprz´t medyczny, niezb´dne do udzielania pomocy poszkodowanym i do okreÊlania tych parametrów fizjologicznych ratowników, które sà istotne dla oceny stopnia obcià˝enia organizmów ratowników w zwiàzku z warunkami prowadzonej akcji ratowniczej, a tak˝e do udzielania pomocy lekarskiej zwiàzanej z zagro˝eniami, jakie mo˝e stwarzaç praca ratowników w takich warunkach.
  13. W przypadku innych akcji, ni˝ wymienione w ust. 1, o potrzebie obecnoÊci lekarza w bazie ratowniczej decyduje kierownik akcji ratowniczej. §
  14. Miejscem pracy lekarza podczas akcji ratowniczej jest baza ratownicza, w której powinien byç przygotowany sprz´t do udzielania pomocy poszkodowanym oraz, w razie potrzeby, sprz´t do przeprowadzania badaƒ kontrolnych ratowników udajàcych si´ do wykonywania prac ratowniczych lub wracajàcych ze strefy zagro˝enia po wykonaniu tych prac. §
  15. Podczas akcji ratowniczych prowadzonych w atmosferze zawierajàcej gazy szkodliwe lub niedostatecznà zawartoÊç tlenu, w szczególnoÊci: przy po˝arach, wybuchach gazów i py∏u w´glowego, wyrzutach gazów i ska∏, nag∏ych wyp∏ywach gazów do wyrobisk, w trudnych warunkach mikroklimatu i w trudnych warunkach cieplnych oraz podczas erupcji p∏ynu z∏o˝owego w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, lekarza nie kieruje si´ do strefy zagro˝enia. §
  16. Uczestniczàcy w akcjach ratowniczych lekarz, w uzgodnieniu z kierownikiem akcji, mo˝e udzieliç pomocy poszkodowanym przebywajàcym jeszcze w strefie zagro˝enia, je˝eli stwierdzi, ˝e mo˝e pracowaç w warunkach istniejàcego zagro˝enia. §
  17. W przypadku powierzenia przez przedsi´biorc´ jednostce ratownictwa czynnoÊci w zakresie ratownictwa górniczego, o potrzebie wezwania do akcji s∏u˝b ratowniczych tej jednostki decyduje kierownik akcji ratowniczej.
  18. Przedstawiciel jednostki ratownictwa, b´dàcy zawodowym ratownikiem górniczym i bioràcy udzia∏ w akcji ratowniczej w wyrobiskach podziemnych (w obiekcie), powinien wspó∏pracowaç z kierownikiem akcji na dole (w obiekcie), w szczególnoÊci w zakresie: Poz. 838 3) przygotowania zast´pów ratowniczych przed ich wyjÊciem z bazy do wykonania prac ratowniczych, 4) kontroli przestrzegania czasu pracy zast´pów ratowniczych w strefie zagro˝enia, 5) kontroli pracy pozosta∏ych specjalistów z jednostki ratownictwa, zatrudnionych przy pracach pomiarowych i innych.
  19. Pracujàcy w sztabie akcji ratowniczej przedstawiciel jednostki ratownictwa w szczególnoÊci powinien: 1) ÊciÊle wspó∏pracowaç z kierownikiem akcji ratowniczej i cz∏onkami sztabu akcji, w zakresie sposobu jej organizacji, 2) doradzaç w zakresie zabezpieczenia medycznego akcji ratowniczej, 3) koordynowaç prac´ pracowników jednostki ratownictwa bioràcych udzia∏ w akcji ratowniczej. §
  20. O potrzebie wezwania do akcji ratowniczej zast´pów ratowniczych innych przedsi´biorców decyduje kierownik akcji ratowniczej. §
  21. W podziemnym zak∏adzie górniczym w przypadku powstania zagro˝enia i koniecznoÊci podj´cia akcji ratowniczej: 1) zast´p dy˝urujàcy lub zast´py zabezpieczajàce kilka zak∏adów górniczych powinny niezw∏ocznie udaç si´ do miejsca wskazanego przez dyspozytora ruchu zak∏adu górniczego lub osob´ kierujàcà akcjà ratowniczà, 2) zast´powy zast´pu dy˝urujàcego w drodze do miejsca akcji ratowniczej powinien utrzymywaç ∏àcznoÊç z dyspozytorem ruchu zak∏adu górniczego, 3) po przybyciu na wskazane miejsce zast´p dy˝urujàcy powinien zg∏osiç si´ do kierownika akcji ratowniczej, a nast´pnie przystàpiç do wykonywania prac ratowniczych zgodnie z jego poleceniem, 4) w razie utrzymywania tylko jednego zast´pu dy˝urujàcego, wymagane przepisami ubezpieczenie tego zast´pu do wykonania prac ratowniczych stanowià zast´py znajdujàce si´ w drodze do bazy ratowniczej. §
  22. Liczba osób uczestniczàcych w akcji ratowniczej powinna byç ograniczona tylko do pracowników zatrudnionych przy wykonywaniu i nadzorowaniu prac ratowniczych i pomocniczych.
  23. Kierownik akcji ratowniczej okreÊla zakres prac ratowniczych przewidzianych do wykonywania przez ratowników górniczych oraz zakres prac wykonywanych przez osoby nieb´dàce ratownikami górniczymi. 1) wyposa˝enia bazy w sprz´t ratowniczy oraz wyposa˝enia w sprz´t niezb´dny do realizacji zadania przewidzianego do wykonania na danej zmianie roboczej,
  24. W przypadku prac ratowniczych wykonywanych w zwiàzku z powsta∏ym zagro˝eniem, w wyniku którego w strefie zagro˝enia powsta∏a lub mo˝e powstaç atmosfera niezdatna do oddychania, w strefie tej powinno si´ zatrudniaç wy∏àcznie ratowników górniczych. 2) pracy kierownika bazy, lekarza oraz mechanika sprz´tu ratowniczego zatrudnionego w bazie, §
  25. Podczas akcji ratowniczych dzielenie zast´pu ratowniczego jest niedozwolone. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6124 —
  26. Podczas akcji ratowniczej pracà zast´pu ratowniczego kieruje zast´powy.
  27. W przypadku gdy podczas prac ratowniczych zast´powy nie mo˝e dalej pe∏niç funkcji, obowiàzki zast´powego powinien przejàç jego zast´pca. §
  28. Podczas akcji ratowniczej zast´powy zast´pu ratowniczego jest odpowiedzialny za: 1) wyznaczenie swojego zast´pcy, 2) dopilnowanie przeprowadzania kontroli aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) przez ratowników podleg∏ego mu zast´pu, przed wyjÊciem z bazy, 3) ustalenie miejsca na∏o˝enia masek twarzowych, je˝eli okolicznoÊci nie wymagajà ich na∏o˝enia przy wyjÊciu z bazy, 4) wykonanie czynnoÊci kontrolnych przewidzianych dla zast´powego po na∏o˝eniu masek twarzowych przez ratowników podleg∏ego mu zast´pu, 5) pobranie z bazy, przez zast´p, wyposa˝enia niezb´dnego do wykonania zleconych prac ratowniczych, 6) dokonanie okresowej (co 15 minut) kontroli zapasu tlenu (powietrza) w aparatach regeneracyjnych (powietrznych butlowych), 7) przeprowadzenie ponownej kontroli szczelnego za∏o˝enia masek twarzowych i stanu aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych), a zw∏aszcza w´˝y, po przejÊciu trudnego odcinka drogi, 8) dopilnowanie, aby w warunkach s∏abej widocznoÊci ratownicy zast´pu byli po∏àczeni linkà ratowniczà, 9) organizacj´ pracy w zast´pie oraz w∏aÊciwe wykonanie zadaƒ przekazanych do wykonania przez kierownika akcji ratowniczej na dole, 10) utrzymywanie ∏àcznoÊci z bazà oraz dokonywanie pomiarów sk∏adu atmosfery — jej wilgotnoÊci i temperatury w miejscu pracy zast´pu.
  29. Z zastrze˝eniem § 129 ust. 2 pkt 2, podczas dojÊcia do miejsca wykonywania prac ratowniczych i powrotu do bazy zast´p idzie w nast´pujàcej kolejnoÊci: zast´pca zast´powego, ratownicy, zast´powy.
  30. W drodze do miejsca wykonywania prac ratowniczych zast´powy powinien prowadziç obserwacj´ oraz czynnoÊci kontrolno-pomiarowe, okreÊlone przez kierownika akcji ratowniczej na dole, a tak˝e informowaç go o dokonanych spostrze˝eniach i pomiarach.
  31. Zast´powy powinien stale czuwaç nad pracà swego zast´pu podczas wykonywania prac ratowniczych; zast´powy mo˝e wykonywaç prace w ramach zadaƒ zleconych zast´powi ratowniczemu, je˝eli nie spowodujà ograniczenia mo˝liwoÊci czuwania nad bezpieczeƒstwem ratowników w zast´pie.
  32. Po przybyciu do bazy zast´powy zg∏asza kierownikowi akcji ratowniczej na dole powrót zast´pu, sposób wykonania zadania i swoje spostrze˝enia. Poz. 838 §
  33. W podziemnym zak∏adzie górniczym, w celu przeprowadzenia prac ratowniczych z udzia∏em ratowników, kierownik akcji ratowniczej powinien dysponowaç co najmniej dwoma zast´pami ratowniczymi, z których jeden jest zatrudniony w strefie zagro˝enia, a drugi ubezpiecza go, przebywajàc w bazie ratowniczej.
  34. W przypadku koniecznoÊci ratowania ludzi przepisu ust. 1 mo˝na nie stosowaç pod warunkiem, ˝e drugi zast´p ratowniczy pe∏niàcy rol´ ubezpieczajàcego znajduje si´ w drodze do bazy ratowniczej.
  35. W zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny otworami wiertniczymi sposób ubezpieczenia ratowników wykonujàcych prace ratownicze ustala kierownik akcji ratowniczej. §
  36. Zast´p ratowniczy kierowany do prac w strefie zagro˝enia powinien byç poinformowany o rodzaju zagro˝enia i warunkach panujàcych w strefie zagro˝enia, drodze (drogach) dojÊcia do strefy zagro˝enia i do miejsca pracy w tej strefie oraz o zadaniach, jakie ma wykonaç.
  37. Zast´p ratowniczy kierowany do prac w strefie zagro˝enia powinien byç wyposa˝ony w sprz´t ratowniczy, stosownie do rodzaju zagro˝enia.
  38. Kierowanie do prac w strefie zagro˝enia odbywa si´ na podstawie polecenia wydanego zast´powemu; w poleceniu powinien byç podany dok∏adny czas wyjÊcia z bazy ratowniczej oraz planowany czas powrotu po wykonaniu zadania.
  39. WyjÊcie zast´pu z bazy ratowniczej do strefy zagro˝enia mo˝e nastàpiç tylko po zg∏oszeniu kierownikowi bazy. §
  40. Podczas przeprowadzania rozpoznania zagro˝enia, w sk∏adzie zast´pu (zast´pów) wysy∏anego z bazy ratowniczej do strefy zagro˝enia powinien byç ratownik znajàcy rejon, w którym jest przeprowadzana akcja ratownicza.
  41. Zast´py ratownicze, którym zlecono zadanie ewakuacji osób zagro˝onych, udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanym oraz przetransportowania ich do bazy, powinny byç wyposa˝one w sprz´t do udzielania pierwszej pomocy i transportu poszkodowanych (nosze) oraz w przypadku wyst´powania atmosfery niezdatnej do oddychania — w sprz´t ochrony uk∏adu oddechowego przystosowany do ewakuacji poszkodowanego.
  42. Zast´p ratowniczy w drodze do miejsca wykonywania prac ratowniczych w strefie zagro˝enia, podczas ich wykonywania oraz w drodze powrotnej, powinien przez ca∏y czas utrzymywaç ∏àcznoÊç telefonicznà lub radiowà z bazà ratowniczà.
  43. W przypadku gdy ∏àcznoÊç, o której mowa w ust. 3, zostanie przerwana, zast´p ratowniczy powinien wycofaç si´ do bazy; podczas wycofywania powinien dà˝yç do nawiàzania ∏àcznoÊci za pomocà sygna∏ów. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6125 — Poz. 838
  44. W podziemnych zak∏adach górniczych stosuje si´ nast´pujàce sygna∏y akustyczne lub Êwietlne poprzedzone nadaniem kilku po sobie nast´pujàcych sygna∏ów:
  45. Przepisu ust. 2 nie stosuje si´ w zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi. 1) sygna∏y bazy: a) 2 sygna∏y — „czy wszystko w porzàdku”, b) 3 sygna∏y — „pomoc idzie”, c) 4 sygna∏y — „wracaç”, §
  46. W przypadku gdy w akcji ratowniczej ratownik zas∏abnie lub ulegnie wypadkowi, pozostali cz∏onkowie zast´pu natychmiast powiadamiajà kierownika akcji na dole, wycofujà si´ ze strefy zagro˝onej, wyprowadzajàc lub wynoszàc poszkodowanego, o ile nie stwarza to dla nich zagro˝enia. 2) sygna∏y zast´pu do bazy: a) 2 sygna∏y — „wszystko w porzàdku”, b) 3 sygna∏y — „˝àdamy pomocy”, c) 4 sygna∏y — „wracamy”, 3) sygna∏y zast´pu do odci´tej za∏ogi: a) 1 sygna∏ — „rozkr´ciç rurociàg”, b) 3 sygna∏y — „podaç liczb´ ludzi”, c) 2 + 2 sygna∏y — „puszczamy powietrze”, 4) sygna∏y odci´tej za∏ogi do zast´pu: a) 1 sygna∏ — „rurociàg rozkr´cony”, b) 2 sygna∏y — „rurociàgu nie mo˝na rozkr´ciç”, c) 2+2 sygna∏y — „brak nam powietrza”, d) 3 sygna∏y — „podaj´ liczb´ ludzi + tyle sygna∏ów, ilu jest ludzi”, 5) sygna∏y nadawane lampà górniczà przy prowadzeniu transportu podczas akcji ratowniczych: a) „stój” — zataczanie Êwiat∏em okr´gu, b) „jedê do mnie” — poruszanie Êwiat∏em w linii poziomej, c) „jedê ode mnie” — poruszanie Êwiat∏em w linii pionowej, 6) sygna∏y okreÊlajàce kierunek wycofania za∏ogi w przypadku po˝aru: a) szereg krótkich sygna∏ów + 4 d∏ugie — „pod pràd powietrza”, b) szereg krótkich sygna∏ów + 6 d∏ugich — „z pràdem powietrza”. §
  47. Podczas wykonywania prac ratowniczych ka˝dy ratownik powinien uwa˝nie obserwowaç miejsca wykonywania tych prac. W przypadku stwierdzenia zagro˝enia powinien ostrzec pozosta∏ych ratowników i powiadomiç zast´powego.
  48. Niedopuszczalne jest samowolne oddalanie si´ ratowników z miejsca pracy zast´pu ratowniczego lub wykonywanie jakichkolwiek prac bez ich uprzedniego uzgodnienia z zast´powym. §
  49. Powtórne skierowanie zast´pu do prac ratowniczych w strefie zagro˝enia mo˝e nastàpiç po odpowiednim wypoczynku, który nie powinien byç krótszy od czasu pracy zast´pu.
  50. O zas∏abni´ciu lub wypadku podczas akcji ratowniczej niezw∏ocznie powiadomia si´ w∏aÊciwy organ nadzoru górniczego. §
  51. W przypadku gdy w akcji ratowniczej uczestniczà równie˝ zast´py obce, do czasu dok∏adnego rozpoznania rejonu wykonywania prac ratowniczych przydziela si´ tym zast´pom przewodników.
  52. Przewodnicy, o których mowa w ust. 1, mogà stanowiç ka˝dorazowo szóstà osob´ w zast´pie i powinni towarzyszyç zast´powi ratowniczemu.
  53. Je˝eli prace ratownicze sà prowadzone w warunkach atmosfery niezdatnej do oddychania, przewodnik powinien byç ratownikiem górniczym. §
  54. Kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego powinien zapewniç przyby∏ym zast´pom ratowniczym pomoc podczas transportu sprz´tu i urzàdzeƒ ratowniczych na terenie zak∏adu górniczego oraz w drodze do bazy ratowniczej. §
  55. Za akcj´ ratowniczà w atmosferze niezdatnej do oddychania uwa˝a si´ wszelkie prace prowadzone przez ratowników w atmosferze, w której w wyniku nagromadzenia si´ wody, po˝aru, wybuchu gazów lub py∏ów, wyrzutu gazów i ska∏, wyp∏ywu gazów z górotworu lub zrobów, braku przep∏ywu powietrza, erupcji p∏ynu z∏o˝owego, awarii instalacji technologicznej, wyst´puje przekroczenie dopuszczalnych st´˝eƒ gazów lub par szkodliwych albo niedostateczna zawartoÊç tlenu. §
  56. Prace ratownicze w atmosferze niezdatnej do oddychania powinni wykonywaç wy∏àcznie ratownicy górniczy u˝ywajàcy aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych).
  57. Zast´p ratowniczy powinien byç wyposa˝ony w aparaty regeneracyjne (powietrzne butlowe) tego samego typu oraz o jednakowym czasie ochronnego dzia∏ania.
  58. ZdolnoÊç ratowników do dalszego wykonywania prac ratowniczych oraz niezb´dny czas na regeneracj´ si∏ okreÊla lekarz.
  59. W zak∏adzie górniczym wydobywajàcym kopaliny otworami wiertniczymi kierownik akcji ratowniczej mo˝e ustaliç sprz´t ochrony uk∏adu oddechowego stosowany podczas wykonywania prac ratowniczych, inny ni˝ wymieniony w ust. 1, spe∏niajàcy wymagania okreÊlone w § 23 ust.
  60. W przypadku gdy kierownik akcji ratowniczej nie przewiduje dalszego zatrudnienia zast´pu ratowniczego, opuszczenie bazy mo˝e nastàpiç tylko po uzyskaniu zgody kierownika bazy. §
  61. Ratownicy przed wyjÊciem z bazy do strefy zagro˝enia powinni skontrolowaç sprawnoÊç aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych), zgodnie z instrukcjà u˝ycia tych aparatów. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6126 —
  62. Po wykonaniu czynnoÊci, o której mowa w ust. 1, zast´powy osobiÊcie kontroluje prawid∏owoÊç za∏o˝enia i dzia∏ania aparatu regeneracyjnego (powietrznego butlowego) ka˝dego ratownika, zgodnie z instrukcjà jego u˝ycia; kontrol´ prawid∏owego za∏o˝enia i dzia∏ania aparatu zast´powego wykonuje jego zast´pca.
  63. Zak∏adanie aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) przez ratowników i zwiàzane z tym czynnoÊci kontrolne wykonuje si´ tylko na polecenie zast´powego i pod jego nadzorem. §
  64. W podziemnym zak∏adzie górniczym zast´p wyruszajàcy z bazy do miejsca wykonywania prac ratowniczych w atmosferze niezdatnej do oddychania powinien byç wyposa˝ony w: 1) aparaty regeneracyjne (powietrzne butlowe), 2) butl´ zapasowà z tlenem lub powietrzem o ciÊnieniu okreÊlonym w instrukcji u˝ycia aparatu oraz urzàdzenie do podawania tlenu pod mask´, 3) przyrzàdy do wykrywania i pomiarów gazów, ustalone przez kierownika akcji ratowniczej, w szczególnoÊci tlenomierz o pomiarze ciàg∏ym i sygnalizacji zadanego progu zawartoÊci tlenu, przyrzàdy do ciàg∏ego pomiaru zawartoÊci CO, CO2, CH4 oraz przyrzàdy do pomiaru wilgotnoÊci i temperatury, 4) urzàdzenie do ∏àcznoÊci z bazà ratowniczà, komplet kluczy do posiadanego typu aparatu regeneracyjnego (powietrznego butlowego) oraz inny dodatkowy sprz´t, ustalony przez kierownika akcji ratowniczej.
  65. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi zast´p wyruszajàcy z bazy do miejsca wykonywania prac ratowniczych w aparatach powietrznych butlowych lub aparatach regeneracyjnych powinien byç wyposa˝ony tak˝e w odzie˝ ochronnà, sprz´t kontrolno-pomiarowy, narz´dzia i inne Êrodki potrzebne do wykonania zadania, ustalone przez kierownika akcji ratowniczej. §
  66. W przypadku gdy baza ratownicza znajduje si´ blisko strefy zagro˝enia, zast´powy poleca za∏o˝enie aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych), otwarcie tlenu (powietrza) i na∏o˝enie masek twarzowych ju˝ w bazie ratowniczej.
  67. Je˝eli nie zachodzi przypadek,

ust. 1, post´puje si´ w nast´pujàcy sposób: 1) ratownicy wychodzà z bazy do miejsca ustalonego przez kierownika akcji z za∏o˝onymi aparatami regeneracyjnymi (powietrznymi butlowymi) i przykr´conymi do nich maskami twarzowymi, przy otwartym dop∏ywie tlenu (powietrza); w uzasadnionych przypadkach kierownik akcji mo˝e odstàpiç od wymogu otwarcia dop∏ywu tlenu (powietrza) w bazie, 2) w drodze z bazy do miejsca wykonywania prac ratowniczych zast´powy idzie na czele zast´pu i przeprowadza doraêne kontrole sk∏adu atmosfery podr´cznymi przyrzàdami do wykrywania i pomiaru gazów, w okresach ustalonych przez kierownika akcji; w przypadku stwierdzenia dymów lub niebez- Poz. 838 piecznych st´˝eƒ gazów szkodliwych, zast´powy zatrzymuje zast´p, nakazuje otworzenie dop∏ywu tlenu (powietrza) i na∏o˝enie masek twarzowych oraz kontroluje prawid∏owoÊç na∏o˝enia i szczelnoÊci masek twarzowych, a tak˝e kontroluje zapas tlenu (powietrza) i otworzenie dop∏ywu tlenu (powietrza) w aparacie regeneracyjnym (powietrznym butlowym) ka˝dego ratownika; na∏o˝enie maski twarzowej i otworzenie dop∏ywu tlenu (powietrza) aparatu zast´powego kontroluje jego zast´pca, 3) po stwierdzeniu prawid∏owego na∏o˝enia masek twarzowych i stanu aparatów zast´p wyrusza do strefy zagro˝enia wed∏ug kolejnoÊci okreÊlonej w § 116 ust. 2. § 130. 1. Przed wejÊciem do strefy zagro˝enia zast´p porusza si´ w szyku zwartym (w razie zadymienia ratownicy powinni byç po∏àczeni linkà ratowniczà), w kolejnoÊci okreÊlonej w § 116 ust. 2; w tym samym porzàdku odbywa si´ powrót zast´pu do bazy. 2. W przypadku gdy zast´powy i ratownicy jego zast´pu nie znajà rejonu zak∏adu górniczego, w którym sà wykonywane prace ratownicze, na czele zast´pu powinien iÊç ratownik-przewodnik,

§ 123. 3. Zast´powy powinien przestrzegaç zasady, ˝e ka˝dy ratownik powinien posiadaç zapas tlenu (powietrza) w ilo

Êci dwukrotnie wi´kszej od tej, jakà zu˝y∏ na drog´ z bazy do miejsca docelowego, powi´kszony o 1 Mpa, w iloÊci zabezpieczajàcej powrót do bazy. §

  1. W przypadku jakiejkolwiek niedyspozycji ratownika lub niew∏aÊciwego dzia∏ania aparatu regeneracyjnego lub aparatu powietrznego butlowego, zast´powy powinien natychmiast zg∏osiç o niedyspozycji ratownika kierownikowi akcji na dole i wycofaç ca∏y zast´p do bazy.
  2. Ratownik wykonujàcy prac´ w atmosferze niezdatnej do oddychania nie mo˝e zdejmowaç ani zrywaç maski twarzowej.
  3. W przypadku zerwania maski twarzowej przez ratownika zast´powy powinien ponownie na∏o˝yç ratownikowi mask´ twarzowà, dodaç tlenu zaworem dodawczym (powietrza w aparacie powietrznym), powiadomiç kierownika akcji na dole i natychmiast wycofaç zast´p do atmosfery zdatnej do oddychania.
  4. Ka˝de u˝ycie zaworu dodawczego w aparacie regeneracyjnym bàdê dodatkowe dodanie powietrza w aparacie powietrznym butlowym ratownik powinien zg∏osiç zast´powemu, który powinien skontrolowaç zapas tlenu (powietrza) w aparacie ratownika. §
  5. Ratownik zdejmuje mask´ twarzowà dopiero na polecenie zast´powego, gdy zast´powy upewni si´, ˝e zast´p jest ju˝ w atmosferze nieszkodliwej dla zdrowia.
  6. Czas pracy ratownika w aparacie regeneracyjnym powinien byç ograniczony do 2 godzin. Ratownik mo˝e pracowaç w aparacie d∏u˝ej ni˝ 2 godziny w przypadku ratowania ludzi lub wykonywania wa˝nych czynnoÊci na polecenie kierownika akcji ratowniczej. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6127 —
  7. Czas pracy ratownika u˝ywajàcego aparatu powietrznego butlowego powinien byç dostosowany do czasu ochronnego dzia∏ania aparatu, z uwzgl´dnieniem zasady, o której mowa w § 130 ust.
  8. Czas przepracowany z u˝yciem aparatu w akcjach ratowniczych dokumentuje si´, dokonujàc odpowiedniego wpisu w karcie ewidencyjnej ka˝dego z ratowników. Poz. 838 §
  9. Zast´p nurkowy stanowi najmniejszà jednostk´ organizacyjnà, która mo˝e samodzielnie wykonywaç prace podwodne podczas prowadzenia akcji ratowniczych lub prac profilaktycznych, wykonywanych w zak∏adach górniczych.
  10. Zast´p nurkowy sk∏ada si´ z: 1) zast´powego, §
  11. W przypadku wielokrotnego u˝ywania aparatów regeneracyjnych (powietrznych butlowych) w wyrobiskach, jeden z mechaników sprz´tu ratowniczego zak∏adu górniczego powinien znajdowaç si´ w bazie ratowniczej. 2) chronometra˝ysty, §
  12. Wykonywanie czynnoÊci kontrolnych w strefie zagro˝enia, w której wyst´puje atmosfera niezdatna do oddychania, jest dozwolone wy∏àcznie przez osoby b´dàce ratownikami górniczymi, udajàce si´ do tej strefy wraz z zast´pem ratowniczym, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w §
  13. Cz∏onkiem zast´pu nurkowego mo˝e byç tylko ratownik górniczy. §
  14. W przypadku gdy wypadkowi uleg∏ ratownik u˝ywajàcy aparatu regeneracyjnego (powietrznego butlowego): 1) zast´powy, po wyjÊciu zast´pu ze strefy zagro˝enia i po zdj´ciu maski twarzowej poszkodowanemu, powinien odczytaç wskazanie manometru, zamknàç dop∏yw tlenu (powietrza) w aparacie poszkodowanego oraz oddaç poszkodowanego pod opiek´ lekarskà, 2) kierownik bazy ratowniczej powinien zabezpieczyç i przekazaç do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego aparat regeneracyjny (powietrzny butlowy) poszkodowanego, wraz z przykr´conà do niego maskà twarzowà u˝ywanà podczas wypadku, 3) aparat, wraz z maskà twarzowà, a w przypadku aparatu regeneracyjnego równie˝ z poch∏aniaczem CO2, do czasu przekazania specjalistycznej jednostce, powinien byç zabezpieczony przez kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego w zamkni´tym pomieszczeniu. Rozdzia∏ 5 Organizacja specjalistycznej s∏u˝by ratownictwa do wykonywania prac podwodnych w podziemnych wyrobiskach górniczych §
  15. Do wykonywania prac podwodnych w podziemnych wyrobiskach górniczych mo˝e byç powo∏ana specjalistyczna s∏u˝ba ratownicza, którà stanowià: 1) co najmniej dwa zast´py ratownicze specjalistyczne do wykonywania prac podwodnych, zwane dalej „zast´pami nurkowymi”, 2) mechanicy nurkowego sprz´tu ratowniczego, 3) kierownicy prac podwodnych, 4) lekarze przygotowani do wspó∏dzia∏ania z zast´pami nurkowymi.
  16. Specjalistyczna s∏u˝ba ratownicza, o której mowa w ust.1, mo˝e byç powo∏ana w ramach s∏u˝by ratownictwa w zak∏adzie górniczym lub w jednostce ratownictwa. 3) nurka operacyjnego, 4) nurka ubezpieczajàcego, 5) sygnalisty.
  17. Zast´powym zast´pu nurkowego mo˝e byç osoba, która przepracowa∏a co najmniej 6 lat pod ziemià oraz posiada 3-letni sta˝ pracy w charakterze ratownika górniczego nurka.
  18. Ratownikiem górniczym nurkiem mo˝e byç osoba, która: 1) ma ksià˝eczk´ nurka lub p∏etwonurka, 2) ukoƒczy∏a kurs podstawowy dla ratowników górniczych nurków i zda∏a egzamin z wynikiem pozytywnym, 3) posiada aktualne Êwiadectwo zdrowia wydane przez specjalistyczny oÊrodek badaƒ lekarskich w zakresie fizjopatologii nurkowania, 4) uczestniczy w przewidzianych przepisami çwiczeniach ratowniczych i zgrupowaniach szkoleniowych.
  19. Ratownik górniczy nurek powinien: 1) braç udzia∏ w akcjach ratowniczych i pracach profilaktycznych, zwiàzanych ze zwalczaniem zagro˝enia wodnego, 2) poddawaç si´ okresowym badaniom lekarskim oraz badaniom kontrolnym po ka˝dej przerwie w nurkowaniu trwajàcej d∏u˝ej ni˝ 3 miesiàce lub badaniom po ka˝dej przebytej chorobie trwajàcej d∏u˝ej ni˝ 14 dni, 3) odbywaç wymagane çwiczenia ratownicze, w tym specjalistyczne çwiczenia ratownicze, i uczestniczyç w zgrupowaniach szkoleniowych. §
  20. Mechanikiem nurkowego sprz´tu ratowniczego mo˝e byç osoba, która: 1) jest mechanikiem sprz´tu ratowniczego dru˝yny ratowniczej, 2) jest czynnym lub by∏ym ratownikiem górniczym nurkiem, 3) ukoƒczy∏a z wynikiem pozytywnym kurs podstawowy dla mechaników nurkowego sprz´tu ratowniczego, 4) uczestniczy w wymaganych çwiczeniach ratowniczych i zgrupowaniach szkoleniowych. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6128 —
  21. Mechanik nurkowego sprz´tu ratowniczego powinien: 1) dbaç o nale˝yty stan techniczny sprz´tu nurkowego i urzàdzeƒ znajdujàcych si´ w wyposa˝eniu zast´pu nurkowego, 2) uczestniczyç w akcjach ratowniczych i pracach profilaktycznych w zak∏adach górniczych, 3) uczestniczyç w specjalistycznych çwiczeniach ratowniczych i zgrupowaniach szkoleniowych. §
  22. Kierownikiem prac podwodnych mo˝e byç osoba, która: 1) jest osobà dozoru co najmniej Êredniego lub zawodowym ratownikiem górniczym i posiada kwalifikacje do prowadzenia prac ratowniczych pod ziemià, 2) ukoƒczy∏a kurs kierowników akcji na dole lub kierowników baz ratowniczych, 3) ukoƒczy∏a kurs podstawowy dla kierowników prac podwodnych, 4) uczestniczy w çwiczeniach.
  23. Kierownik prac podwodnych powinien: 1) uzgadniaç z kierownikiem akcji ratowniczej decyzje dotyczàce wykonania prac podwodnych, 2) okreÊlaç mo˝liwoÊci wykonywania zadaƒ zast´pów nurkowych w akcjach ratowniczych i pracach profilaktycznych oraz decydowaç w sprawach organizacji prac podwodnych, 3) nadzorowaç prace wykonywane przez zast´py nurkowe i czuwaç nad przestrzeganiem zasad bezpieczeƒstwa pracy zast´pów nurkowych, w szczególnoÊci w zakresie dopuszczalnej g∏´bokoÊci nurkowania, 4) uczestniczyç w specjalistycznych çwiczeniach ratowniczych i zgrupowaniach szkoleniowych. §
  24. Obowiàzki lekarza przygotowanego do wspó∏dzia∏ania z zast´pami nurkowymi mo˝e pe∏niç lekarz, który zosta∏ przeszkolony w zakresie fizjopatologii nurkowania i hiperbarii medycznej.
  25. Lekarz przygotowany do wspó∏dzia∏ania z zast´pami nurkowymi powinien: 1) przeprowadzaç badania lekarskie przewidziane dla ratowników górniczych nurków, Poz. 838 2) uczestniczyç w akcjach ratowniczych i pracach profilaktycznych, przeprowadzanych z udzia∏em zast´pów nurkowych, 3) dokonywaç oceny stanu zdrowia ratowników górniczych nurków przed zanurzeniem i po wyjÊciu z wody oraz sprawowaç opiek´ lekarskà nad ratownikami górniczymi nurkami, którzy ulegli wypadkowi podczas wykonywania prac podwodnych, 4) zapewniaç odpowiednià opiek´ medycznà ratownikom górniczym nurkom podczas çwiczeƒ i zgrupowaƒ szkoleniowych organizowanych dla zast´pów nurkowych. §
  26. Jednostka ratownictwa lub kopalniana stacja ratownictwa górniczego utrzymujàca zast´py nurkowe powinna prowadziç: 1) ewidencj´ cz∏onków zast´pów nurkowych, 2) kartotek´ indywidualnych ratowników górniczych nurków, zawierajàcà dane dotyczàce przebiegu pracy w zast´pach nurkowych, 3) dziennik zast´pów nurkowych, 4) ksià˝k´ czynnoÊci nurkowych, 5) ksià˝k´ zawierajàcà informacje o: pracy spr´˝arki, spr´˝eniach w komorze dekompresyjnej, kontrolach aparatów nurkowych, skafandrów i innego sprz´tu, w które wyposa˝one sà zast´py nurkowe. Rozdzia∏ 6 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe §
  27. Zachowujà moc uprawnienia ratownika górniczego i uprawnienia mechanika sprz´tu ratowniczego uzyskane przed dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. §
  28. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Przemys∏u i Handlu z dnia 8 lutego 1995 r. w sprawie organizacji, zadaƒ i wyposa˝enia ratownictwa górniczego przedsi´biorcy i podmiotu zawodowo trudniàcego si´ ratownictwem górniczym oraz prowadzenia akcji ratowniczych (Dz. U. Nr 33, poz. 162 i z 2000 r. Nr 2, poz. 24). §
  29. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lipca 2002 r. Minister Gospodarki: J. Piechota Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 12 czerwca 2002 r. (poz. 838) Za∏àcznik nr 1 RODZAJE DOKUMENTACJI Z ZAKRESU RATOWNICTWA GÓRNICZEGO
  30. Dziennik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego.
  31. Ewidencja cz∏onków dru˝yny ratowniczej.
  32. Dziennik zast´pów specjalistycznych ratowników górniczych nurków.
  33. Ewidencja osób dozoru ruchu nienale˝àcych do dru˝yny ratowniczej. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6129 — Poz. 838
  34. Ksi´ga kontroli aparatów regeneracyjnych.
  35. Karta udzia∏u zast´pu w akcji ratowniczej.
  36. Ksi´ga kontroli aparatów powietrznych butlowych.
  37. Karta udzia∏u zast´pu w pracach profilaktycznych.
  38. Ksi´ga kontroli aparatów regeneracyjnych ucieczkowych i sprz´tu ochrony uk∏adu oddechowego przystosowanego do ewakuacji poszkodowanego.
  39. Karta ratownika górniczego.
  40. Ksi´ga kontroli aparatów nurkowych.
  41. Ksi´ga kontroli masek twarzowych do aparatów regeneracyjnych.
  42. Ksi´ga kontroli masek twarzowych do aparatów powietrznych butlowych.
  43. Ksi´ga kontroli sprz´tu oczyszczajàcego ucieczkowego.
  44. Ksià˝eczka ratownika górniczego.
  45. Zobowiàzanie kandydata na ratownika.
  46. Karta wezwania ratownika górniczego.
  47. Badania okresowe.
  48. Karta zdrowia ratownika górniczego.
  49. Wyciàg z karty choroby ratownika (kandydata na ratownika).
  50. ZaÊwiadczenie badania lekarskiego.
  51. Ksi´ga kontroli aparatów regeneracyjnych ucieczkowych z tlenem chemicznie zwiàzanym.
  52. Wyciàg z karty zdrowia ratownika górniczego.
  53. Ksi´ga ewidencji i kontroli aparatów regeneracyjnych ucieczkowych.
  54. Wyniki analiz powietrza kopalnianego.
  55. Ksi´ga kontroli sprz´tu ratowniczego.
  56. Ksi´ga pracy przet∏aczarki tlenu.
  57. Ewidencja butli na gazy spr´˝one.
  58. Ksi´ga ewidencji atestów tlenu.
  59. Wykaz analiz prób gazowych.
  60. Przebieg analizy obj´toÊciowej z 100 cz´Êci próbki.
  61. Przebieg analizy obj´toÊciowej z 80 cz´Êci próbki.
  62. Przebieg analizy obj´toÊciowej z 10 cz´Êci próbki.
  63. Ksià˝ka spr´˝eƒ w komorze dekompresyjnej.
  64. Ksi´ga kontroli benzynowych lamp wskaênikowych.
  65. Ksià˝ka czynnoÊci nurkowych.
  66. Ksi´ga kontroli lamp akumulatorowych.
  67. Ksià˝ka pracy spr´˝arki.
  68. Ksià˝ka prowadzenia akcji ratowniczej.
  69. Ksià˝ka prowadzenia prac profilaktycznych. Rodzaje dokumentów okreÊlone w pkt 1, 3 i 4, 8, 17—22, 28 i w pkt 35—39 nie dotyczà jednostki ratownictwa. Za∏àcznik nr 2 SZCZEGÓ¸OWE ZASADY SZKOLENIA Z ZAKRESU RATOWNICTWA
  70. Szkolenie osób kierownictwa akcji i dru˝yn ratowniczych. 1.
  71. Kierownik akcji ratowniczej na dole lub w obiekcie na powierzchni oraz kierownik bazy ratowniczej, mi´dzy kursami, o których mowa w § 32 ust. 8 rozporzàdzenia, powinni uczestniczyç, odpowiednio do rodzaju zak∏adu górniczego, w roz∏o˝onych równomiernie w czasie çwiczeniach praktycznych obejmujàcych tematyk´: 1) prowadzenia akcji ratowniczej w podziemnych wyrobiskach zak∏adu górniczego — trzech çwiczeniach, 2) likwidacji zagro˝eƒ w zak∏adach górniczych wydobywajàcych siark´ metodà otworowà — dwóch çwiczeniach, 3) likwidacji zagro˝eƒ wyst´pujàcych w zak∏adach górniczych wydobywajàcych inne ni˝ siarka kopaliny otworami wiertniczymi — jednym çwiczeniu. 1.
  72. Osoby, o których mowa w pkt 1.1, powinny odbywaç çwiczenia praktyczne we w∏aÊciwych jednostkach ratownictwa. 1.
  73. Kursy wymienione w § 32 ust. 8 i 10 rozporzàdzenia powinny sk∏adaç si´ z cz´Êci teoretycz- nej oraz praktycznej i powinny byç zakoƒczone egzaminem sprawdzajàcym. 1.3.
  74. W programach kursów uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci zagadnienia dotyczàce: 1) organizacji s∏u˝b ratownictwa górniczego, 2) przepisów z zakresu ratownictwa górniczego, 3) obowiàzków i uprawnieƒ osoby pe∏niàcej okreÊlonà funkcj´ po ukoƒczeniu kursu, 4) organizacji i zarzàdzania akcjà ratowniczà, 5) zagro˝eƒ naturalnych i technicznych, 6) sprz´tu ochrony uk∏adu oddechowego, s∏u˝àcego do okreÊlania parametrów fizykochemicznych powietrza, ∏àcznoÊci i oÊwietleniowego oraz sprz´tu specjalistycznego w zale˝noÊci od rodzaju kursu, 7) udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym, 8) psychologii zachowaƒ ratowników i osób kierujàcych akcjami. Dziennik Ustaw Nr 94 — 6130 — 1.3.
  75. W cz´Êci praktycznej kursów przeprowadza si´ çwiczenia w zakresie pos∏ugiwania si´, w warunkach zbli˝onych do warunków prowadzenia akcji (w szczególnoÊci w komorze çwiczeƒ), sprz´tem stosowanym w akcjach ratowniczych. 1.3.
  76. Uczestnicy szkolenia powinni samodzielnie wykonywaç okreÊlone czynnoÊci lub operacje.
  77. Szkolenie cz∏onków dru˝yny ratowniczej w ramach kwalifikacji podstawowych. 2.
  78. Szkolenie podstawowe cz∏onków dru˝yn ratowniczych powinno obejmowaç: 1) znajomoÊç podstawowych zjawisk towarzyszàcych zagro˝eniom wyst´pujàcym w zak∏adzie górniczym, 2) umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ sprz´tem ochrony uk∏adu oddechowego oraz pozosta∏ym sprz´tem ratowniczym, stanowiàcym wyposa˝enie kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 3) zasady udzielania pomocy poszkodowanym. 2.
  79. Szkolenie ratowników wchodzàcych w sk∏ad dru˝yny ratowniczej w podziemnych zak∏adach górniczych powinno obejmowaç oprócz wymagaƒ okreÊlonych w pkt 2.1: 1) wykonywanie wszelkiego rodzaju obudowy górniczej, szczególnie w warunkach wyrobisk zarabowanych, 2) likwidacj´ wyrobisk technikà zawa∏owà oraz przez podsadzanie ró˝nego typu materia∏ami izolacyjnymi, 3) budow´ wszystkich typów tam izolacyjnych po˝arowych, tymczasowych i ostatecznych, 4) monta˝ i demonta˝ instalacji rurociàgów wodnych i wykorzystywanych do transportu substancji izolacyjnych, 5) pos∏ugiwanie si´ przyrzàdami do pomiarów parametrów fizykochemicznych powietrza kopalnianego, 6) pos∏ugiwanie si´ sprz´tem do zwalczania zagro˝eƒ zawa∏owych. 2.
  80. Szkolenie ratowników wchodzàcych w sk∏ad dru˝yny ratowniczej w zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi powinno obejmowaç oprócz wymagaƒ okreÊlonych w pkt 2.1: 1) monta˝ i demonta˝ urzàdzeƒ przeciwerupcyjnych, wchodzàcych w sk∏ad uzbrojenia wylotu otworu wiertniczego oraz g∏owic otworów eksploatacyjnych, 2) wykonywanie podstawowych czynnoÊci zwiàzanych z obs∏ugà wiertnic oraz czynnoÊci wykonywanych podczas opanowywania erupcji p∏ynu z∏o˝owego, 3) wymian´ elementów uzbrojenia wylotu otworu wiertniczego pod ciÊnieniem, 4) wykonywanie prac ratunkowych w ubraniach ochronnych w warunkach zagro˝eƒ technicznych i toksycznych, Poz. 838 5) pos∏ugiwanie si´ sprz´tem specjalistycznym stosowanym przy opanowywaniu erupcji, w tym przyrzàdami kontrolno-pomiarowymi. 2.
  81. Szkolenie ratowników wchodzàcych w sk∏ad dru˝yny ratowniczej w zak∏adach górniczych wydobywajàcych siark´ metodà otworowà powinno obejmowaç oprócz wymagaƒ okreÊlonych w pkt 2.1: 1) monta˝ i demonta˝ g∏owicy stanowiàcej uzbrojenie otworu eksploatacyjnego, 2) monta˝ i demonta˝ instalacji rurociàgów, 3) wykonywanie prac ratowniczych w ubraniach gazoszczelnych i kwasoodpornych przy zagro˝eniach wyst´pujàcych w kopalniach siarki, 4) pos∏ugiwanie si´ podstawowymi przyrzàdami do pomiarów parametrów fizykochemicznych powietrza kopalnianego, 5) pos∏ugiwanie si´ sprz´tem ratownictwa technicznego oraz zapoznanie z podstawowymi zjawiskami towarzyszàcymi erupcji, a tak˝e innymi zagro˝eniami wyst´pujàcymi w kopalni otworowej. 2.
  82. W celu nabycia podstawowych kwalifikacji przez kandydatów do dru˝yn ratowniczych, a tak˝e utrzymania tych kwalifikacji przez cz∏onków kopalnianych dru˝yn ratowniczych, powinni oni uczestniczyç w szczególnoÊci w: 1) kursie podstawowym i okresowym dla ratowników, 2) kursie podstawowym i okresowym dla mechaników sprz´tu ratowniczego, 3) çwiczeniach ratowniczych i seminariach dla zast´powych, 4) wykonywaniu okreÊlonych prac zwiàzanych z prowadzeniem prac profilaktycznych lub akcji ratowniczych. 2.
  83. Kursy, o których mowa w pkt 2.5, powinny sk∏adaç si´ z cz´Êci teoretycznej i praktycznej oraz koƒczyç si´ egzaminem sprawdzajàcym. 2.6.
  84. W programach kursów uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci tematyk´ z zakresu: 1) organizacji s∏u˝b ratownictwa górniczego, 2) przepisów z zakresu ratownictwa górniczego, 3) organizacji akcji ratowniczych, 4) zagro˝eƒ naturalnych i technicznych, 5) sprz´tu ochrony uk∏adu oddechowego, 6) sprz´tu ratowniczego, 7) udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym, 8) psychologii zachowaƒ ratowników i osób kierujàcych akcjami. 2.6.
  85. W cz´Êci praktycznej kursów przeprowadza si´ çwiczenia w zakresie pos∏ugiwania si´ aparatami regeneracyjnymi (powietrznymi butlowymi) i ucieczkowym Dziennik Ustaw Nr 94 — 6131 — sprz´tem ochrony uk∏adu oddechowego, w szczególnoÊci praktycznego przeprowadzania kontroli aparatu regeneracyjnego (powietrznego butlowego) przez ratowników i zast´powego, monta˝u i demonta˝u zasadniczych zespo∏ów aparatu oraz wymiany butli i poch∏aniacza w aparacie. Wymagane jest tak˝e wykonywanie çwiczeƒ w zakresie pos∏ugiwania si´ podstawowym i specjalistycznym sprz´tem ratowniczym. 2.6.
  86. W zale˝noÊci od rodzaju kursu cz´Êç zaj´ç praktycznych powinna byç prowadzona w warunkach zbli˝onych do warunków wyst´pujàcych podczas prowadzenia akcji ratowniczej, przy pozorowanym zagro˝eniu, w szczególnoÊci w komorze çwiczeƒ. 2.6.
  87. W cz´Êci praktycznej kursu dla mechaników sprz´tu ratowniczego przeprowadza si´ çwiczenia w zakresie demonta˝u, monta˝u oraz prawid∏owoÊci dzia∏ania i sprawdzania parametrów sprz´tu ochrony uk∏adu oddechowego ró˝nych typów, prawid∏owej obs∏ugi oraz demonta˝u, monta˝u, konserwacji i napraw sprz´tu ratowniczego, stosowanego w akcjach ratowniczych. 2.
  88. Ratownik, cz∏onek kopalnianej dru˝yny ratowniczej, w podziemnych zak∏adach górniczych, odkrywkowych zak∏adach górniczych, je˝eli w zak∏adach tych utrzymywane sà podziemne wyrobiska górnicze lub istnieje mo˝liwoÊç powstania atmosfery niezdatnej do oddychania, oraz w zak∏adach górniczych wydobywajàcych siark´ metodà otworowà powinien braç udzia∏ w szeÊciu çwiczeniach w ciàgu roku w oko∏o dwumiesi´cznych odst´pach czasu, z czego w trzech çwiczeniach sprawdzajàcych w jednostce ratownictwa. Pozosta∏e trzy çwiczenia powinny odbywaç si´ w zak∏adzie górniczym, z tego dwa çwiczenia na dole (obiekcie), a jedno w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. 2.7.
  89. W zak∏adach poszukujàcych ropy naftowej i gazu ziemnego oraz w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi ka˝dy ratownik powinien odbywaç cztery çwiczenia w jednostce ratownictwa. 2.7.
  90. Na ka˝de çwiczenie powinna byç przeznaczona pe∏na dniówka robocza. 2.
  91. W uzasadnionych przypadkach çwiczenia przewidziane w kopalnianej stacji ratownictwa górniczego mogà byç przeprowadzane w jednostce ratownictwa. 2.
  92. Ratownik bioràcy udzia∏ w çwiczeniach powinien posiadaç aktualne Êwiadectwo lekarskie, stwierdzajàce jego zdolnoÊç do pe∏nienia obowiàzków ratownika górniczego oraz aktualne Êwiadectwo ukoƒczenia kursu ratowniczego. 2.
  93. åwiczenia w zak∏adzie górniczym prowadzi kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górni- Poz. 838 czego, a w przypadku jego nieobecnoÊci zast´pca kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. W razie potrzeby do prowadzenia zaj´ç teoretycznych powinny byç anga˝owane osoby kierownictwa ruchu zak∏adu górniczego oraz specjaliÊci spoza zak∏adu górniczego. åwiczenia prowadzi si´ na pierwszej zmianie. 2.
  94. W dniu çwiczeƒ ratownik jest zwolniony od wykonywania pracy. Za dopilnowanie, aby ratownik nie odbywa∏ çwiczeƒ po przepracowanej dniówce, a tak˝e nie by∏ zatrudniony bezpoÊrednio po çwiczeniach, jest odpowiedzialny prowadzàcy çwiczenia. 2.
  95. Liczb´ osób bioràcych udzia∏ w çwiczeniach ustala ka˝dorazowo kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego. 2.
  96. åwiczenia prowadzi si´ na podstawie szczegó∏owych programów opracowanych przez kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego lub w jednostce ratownictwa górniczego. 2.
  97. Program çwiczeƒ powinien obejmowaç cz´Êç teoretycznà oraz zaj´cia praktyczne w komorze çwiczeƒ i na dole zak∏adu górniczego lub w zak∏adach górniczych wydobywajàcych rop´ naftowà i gaz ziemny na wiertni szkoleniowej, a w zak∏adach górniczych wydobywajàcych siark´ metodà otworowà na otworze çwiczebnym lub w zak∏adzie górniczym. 2.
  98. Tematyka prowadzonych zaj´ç teoretycznych i praktycznych podczas çwiczeƒ ratowniczych powinna byç dostosowana do rodzaju zak∏adów górniczych i wyst´pujàcych w nich zagro˝eƒ. 2.
  99. Zakres merytoryczny seminariów, o których mowa w § 32 ust. 12 rozporzàdzenia,

Orzecznictwo do tego przepisu
6

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.