Ordynacja podatkowa – tekst jednolity 2018

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 23 marca 2018 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Ordynacja podatkowa Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1 - Organy podatkowe

Rozdział 1a - Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Rozdział 2 - Właściwość organów podatkowych

Dział IIA - Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych

Dział III - Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1 - Powstawanie zobowiązania podatkowego

Rozdział 2 - Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Rozdział 3 - Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Rozdział 4 - Terminy płatności

Rozdział 5 - Zaległość podatkowa

Rozdział 6 - Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Rozdział 7 - Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Rozdział 7a - Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych

Rozdział 8 - Przedawnienie

Rozdział 9 - Nadpłata

Rozdział 9a - Podpisywanie deklaracji

Rozdział 10 - Korekta deklaracji

Rozdział 11 - Informacje podatkowe

Rozdział 12 - Rachunki

Rozdział 13 - Odpowiedzialność solidarna

Rozdział 14 - Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych

Rozdział 15 - Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Dział IIIA - Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania

Rozdział 1 - Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania

Rozdział 2 - Postępowanie podatkowe w przypadku unikania opodatkowania

Rozdział 3 - Rada do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania

Rozdział 4 - Opinie zabezpieczające

Dział IIIB - Przeciwdziałanie wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Analiza ryzyka

Rozdział 3 - Blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego

Rozdział 4 - Kontrola

Rozdział 5 - Kary pieniężne

Dział IV - Postępowanie podatkowe

Rozdział 1 - Zasady ogólne

Rozdział 2 - Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Rozdział 3 - Strona

Rozdział 3a - Pełnomocnictwo

Rozdział 4 - Załatwianie spraw

Rozdział 5 - Doręczenia

Rozdział 6 - Wezwania

Rozdział 7 - Przywrócenie terminu

Rozdział 8 - Wszczęcie postępowania

Rozdział 9 - Metryki, protokoły i adnotacje

Rozdział 10 - Udostępnianie akt

Rozdział 11 - Dowody

Rozdział 11a - Rozprawa

Rozdział 12 - Zawieszenie postępowania

Rozdział 13 - Decyzje

Rozdział 14 - Postanowienia

Rozdział 15 - Odwołania

Rozdział 16 - Zażalenia

Rozdział 16a - Wykonanie decyzji

Rozdział 17 - Wznowienie postępowania

Rozdział 18 - Stwierdzenie nieważności decyzji

Rozdział 19 - Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej

Rozdział 20 - Wygaśnięcie decyzji

Rozdział 21 - Odpowiedzialność odszkodowawcza

Rozdział 22 - Kary porządkowe

Rozdział 23 - Koszty postępowania

Dział V - Czynności sprawdzające

Dział VI - Kontrola podatkowa

Dział VII - Tajemnica skarbowa

Dział VIIA - (uchylony)

Dział VIII - Przepisy karne

Dział VIIIA - Zaświadczenia

Dział IX - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe

Rozdział 3 - Przepisy końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1523) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

Art. 108Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 306n ustawy zmienianej

w art. 94 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 306n ustawy zmienianej w art. 94, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. ” „

Art. 111Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 18

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. ” ;

Art. 41Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2017 r., z wyjątkiem:

Art. 4

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” ;

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. ” ;

Art. 46Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 36 i

art. 40, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 14

1.

Przekazywanie informacji, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 4, rozpoczyna się nie później niż:

2.

Pierwsze przekazanie informacji na podstawie ust. 1 obejmuje informacje o rachunkach otwartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i prowadzonych na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy oraz o rachunkach otwartych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia poprzedzającego dzień przekazania informacji, według stanu na dzień poprzedzający dzień przekazania informacji. W przypadku informacji, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4, pierwsze przekazanie informacji obejmuje również informacje o rachunkach otwartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i zamkniętych w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Przekazywanie zestawień, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4, rozpoczyna się nie później niż ostatniego dnia:

4.

Pierwsze przekazanie zestawień transakcji dotyczących rachunków otwartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i prowadzonych na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy oraz o rachunkach otwartych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia poprzedzającego dzień przekazania zestawienia obejmuje dane uzyskane od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia poprzedzającego dzień ich przekazania.

Art. 15

1.

Przekazywanie informacji i zestawień, o których mowa w art. 119zp § 1, art. 119zq oraz art. 119zs ustawy zmienianej w art. 4, zawierających dane uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, które znajdują się w formie uniemożliwiającej ich automatyczne przetwarzanie w systemach teleinformatycznych banków w rozumieniu art.

119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 4 oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, rozpoczyna się nie później niż ostatniego dnia 9. miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku uzupełnienia, zmiany lub przeniesienia do formy umożliwiającej automatyczne przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, przed upływem terminu, o którym mowa w tym przepisie, dane te przekazywane są niezwłocznie na zasadach określonych w art.

119zp § 1, art. 119zq oraz art. 119zs ustawy zmienianej w art. 4.

Art. 16

1.

Na wniosek banku w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 4 oraz na wniosek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu, o którym mowa odpowiednio w art. 14 ust. 1 i 3 oraz art.

15, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może:

2.

We wniosku wskazuje się:

3.

Wniosek w imieniu banków spółdzielczych lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych może być złożony zbiorczo, odpowiednio za pośrednictwem banku zrzeszającego lub Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

4.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej rozpoznaje wniosek niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jego wpływu.

5.

W zakresie nieuregulowanym do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy zmienianej w art. 4.

Art. 17

W okresie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do przekazywania żądań, o których mowa w dziale IIIB ustawy zmienianej w art. 4, nie stosuje się przepisu art. 119zk § 1 tej ustawy.

Art. 18

Ustalanie wskaźnika ryzyka w rozumieniu art. 119zg pkt 8 ustawy zmienianej w art.

4 rozpoczyna się nie później niż 60. dnia od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 19Pierwsza kontrola, o której mowa w art. 119zv § 9 ustawy zmienianej w art. 4, jest

przeprowadzana nie wcześniej niż po upływie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. ” „

Art. 22

1.

W przypadku umowy o wykonywanie czynności związanych z technicznym utrzymaniem, naprawą lub zmianą funkcjonalności STIR w rozumieniu art. 119zg pkt 6 ustawy zmienianej w art. 4, zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, izba rozliczeniowa w rozumieniu art. 119zg pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4:

2.

Do umów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmian przepisy art. 119zi § 5-7 ustawy zmienianej w art. 4 stosuje się odpowiednio. ” „

Art. 24

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej składa Prezesowi Rady Ministrów sprawozdanie za lata 2018-2020 w zakresie przeciwdziałania wykorzystywaniu działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 4 i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 ustawy zmienianej w art. 4 w terminie do dnia 1 czerwca odpowiednio 2019 r., 2020 r. i 2021 r.

2.

Sprawozdanie zawiera w szczególności informacje o liczbie:

3.

Sprawozdanie jest publikowane na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Art. 25

1.

W terminie 6 miesięcy od dnia publikacji sprawozdania za 2020 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wspólnie z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych przygotuje raport oceniający stosowanie przepisów w sprawie przeciwdziałania wykorzystywaniu działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 4 i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 ustawy zmienianej w art. 4.

2.

W przygotowaniu raportu oceniającego mogą uczestniczyć z głosem doradczym przedstawiciele organizacji pozarządowych.

3.

Na wniosek organizacji pozarządowych złożony do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej raportem oceniającym może zostać objęte również, za zgodą podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 4 ustawy zmienianej w art. 4, którego wniosek dotyczy, badanie stosowania przepisów w zakresie przeciwdziałania wykorzystywaniu działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 4 i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 tej ustawy w odniesieniu do przypadków jednostkowych.

Wniosek powinien zostać złożony w terminie 4 miesięcy od dnia publikacji sprawozdania za 2020 r.

4.

Przedstawiciele organizacji pozarządowych nie mogą uzyskać dostępu do informacji objętych tajemnicą prawnie chronioną.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb zgłaszania wniosków o badanie przypadków jednostkowych oraz tryb uzgadniania z organizacjami pozarządowymi liczby badanych przypadków jednostkowych, uwzględniając zasady przejrzystości oraz racjonalnej i harmonijnej współpracy administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi.

Art. 26

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 82 § 7 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 82 § 7 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz mogą być zmieniane.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 148 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 13 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 148 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 13, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane.

Art. 27Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 392Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia. ” ;

Art. 55Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2018 r., z wyjątkiem:

31, art. 50 oraz art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2018 r.;

2 oraz art. 45, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2019 r.;

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1Ustawa normuje:

Art. 2

§ 1Przepisy ustawy stosuje się do:

§ 2Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również

do opłat, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy.

§ 3

Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych.

§ 4Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków

cywilnoprawnych.

Art. 2aNiedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga

się na korzyść podatnika.

Art. 3Ilekroć w ustawie jest mowa o:

Art. 3a

§ 1Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

§ 2Organ podatkowy, elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego administracji

skarbowej lub portal podatkowy potwierdzają, w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 3(uchylony)

Art. 3b

§ 1Deklaracja składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinna zawierać:

§ 2Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:

§ 3Wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

powinien uwzględnić:

Art. 3c(uchylony)

Art. 3dSkładanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi

(prezydentowi miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.

Art. 3e

§ 1Organ podatkowy może zwrócić się do podatnika, płatnika lub inkasenta o wyrażenie

zgody na doręczanie pism w formie dokumentu elektronicznego we wszystkich sprawach podatkowych załatwianych przez ten organ.

§ 2W przypadku wyrażenia przez podatnika, płatnika lub inkasenta zgody, o której mowa

w § 1, organ podatkowy poucza ich o skutkach prawnych wynikających z wyrażenia tej zgody.

§ 3

Do doręczania, o którym mowa w § 1, stosuje się przepisy art. 144a oraz art. 146.

Art. 3f

§ 1Uwierzytelnianie podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób

trzecich na portalu podatkowym wymaga użycia danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego albo profilu zaufanego ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki korzystania z portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych we wnioskach, deklaracjach i pismach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

§ 3

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inny sposób identyfikacji na portalu podatkowym niż przewidziany w § 1, mając na względzie potrzebę upowszechniania kontaktów z organami podatkowymi za pośrednictwem portalu podatkowego oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, poufności i pewności w procesie identyfikacji.

§ 4

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje spraw, które mogą być załatwiane z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę stopniowego upowszechniania elektronicznej formy kontaktów z organami podatkowymi oraz charakter tych spraw.

§ 5Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wskazać

organy podatkowe, które załatwiają sprawy z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie usprawnienie pracy urzędów i obsługi podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Art. 4Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność

przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Art. 5Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika

do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 6Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie

pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Art. 7

§ 1Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

§ 2

Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Art. 8Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 9Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 10

§ 1Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości

dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru

przez podatnika formy opodatkowania.

Art. 11

Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Art. 12

§ 1Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu

tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2

Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu.

§ 3

Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada

początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było - w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

§ 5

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.

§ 6Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

Dział II

Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1

Organy podatkowe

Art. 13

§ 1Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:

§ 2Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest organem podatkowym - jako:

§ 2aDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest organem podatkowym - jako organ właściwy

w sprawach dotyczących wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b § 1 i w art. 14e § 1a.

§ 2bMinister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako organ

właściwy w sprawach, o których mowa w art. 14a § 1.

§ 2c

W zakresie rozstrzygania spraw podatkowych uprawnienia naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego oraz dyrektora izby administracji skarbowej, jako organu podatkowego, przysługują także radcy skarbowemu, wykonującemu czynności orzecznicze w tym organie.

§ 3

Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

Art. 13aRada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych:

Art. 14

§ 1

Szef Krajowej Administracji Skarbowej sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych.

§ 2W ramach nadzoru, o którym mowa w § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w celu

wykonywania ustawowych zadań, w szczególności zadań analityczno-sprawozdawczych, może przetwarzać dane wynikające z deklaracji podatkowych składanych do naczelników urzędów skarbowych oraz naczelników urzędów celno-skarbowych.

§ 3Przetwarzanie danych, o którym mowa w § 2, odbywa się z zachowaniem przepisów o ochronie

danych osobowych oraz tajemnic ustawowo chronionych.

§ 4Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia funkcjonowanie portalu podatkowego

i jest administratorem danych podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich korzystających z tego portalu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138).

Rozdział 1a

Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Art. 14a

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania

przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, w szczególności:

§ 1aInterpretacja ogólna powinna zawierać w szczególności:

§ 1bZ wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej nie może wystąpić organ administracji

publicznej.

§ 2Wniosek o wydanie interpretacji ogólnej powinien zawierać uzasadnienie konieczności

wydania interpretacji ogólnej, w szczególności:

§ 3Interpretację ogólną wydaje się, jeżeli w dniu złożenia wniosku w sprawach, o których

mowa w § 2 pkt 2, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa albo od decyzji lub na postanowienie nie zostało wniesione odwołanie lub zażalenie.

§ 4Minister właściwy do spraw finansów publicznych pozostawia wniosek o wydanie interpretacji

ogólnej bez rozpatrzenia, jeżeli:

§ 5W sprawie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia wydaje

się postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie nie zawiera danych identyfikujących stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 6Prawo dostępu do akt sprawy wydania interpretacji ogólnej nie obejmuje danych identyfikujących

stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.

§ 7Na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych organy podatkowe

przekazują niezwłocznie akta dotyczące wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych.

§ 8Opłata podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku wydania interpretacji ogólnej. Zwrot

opłaty następuje w terminie 7 dni od dnia opublikowania interpretacji ogólnej.

§ 9

W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek przepisy art. 14d, art. 14f, art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3 i 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art.

170 i art. 171 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10 i 23 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 10Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu usprawnienia obsługi wnioskodawców

może, w drodze rozporządzenia, upoważnić dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do wydawania, jako organ pierwszej instancji, postanowień o których mowa w § 5, oraz wykonywania czynności, o których mowa w § 7.

§ 11Minister właściwy do spraw finansów publicznych, biorąc pod uwagę zapewnienie sprawności

postępowania, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę, dane wskazane w § 2, oraz sposób uiszczenia opłaty.

Art. 14b

§ 1Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego

indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

§ 2Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego

lub zdarzeń przyszłych.

§ 2aPrzedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego

regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych.

§ 3Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego

przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

§ 4Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem

odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

§ 5

Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

§ 5aJeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają

zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie o stwierdzeniu, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku. W tym przypadku w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji. Na wydane postanowienie przysługuje zażalenie.

§ 5bNie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego

lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a lub stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62 i 86). § 5c2)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa, ustawy o finansach publicznych oraz ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1537), która weszła w życie z dniem 17 sierpnia 2017 r..

Organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b, chyba że stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, które było przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Opinię Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, której przedmiotem jest zagadnienie odpowiadające stanowi faktycznemu lub zdarzeniu przyszłemu przedstawionemu we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wraz z wnioskiem organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty w nich wskazane, dołącza się do akt sprawy.

§ 6(uchylony)

§ 6a(uchylony)

§ 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę oraz dane wskazane w § 2-5, a także sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art.

14f, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Art. 14c

§ 1Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu

faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera

wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 3

Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

§ 4Interpretację indywidualną wydaną w formie dokumentu elektronicznego opatruje się

kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

Art. 14d

§ 1

Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

§ 2W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunikacji elektronicznej

interpretację indywidualną uważa się za wydaną z zachowaniem terminu, o którym mowa w § 1, jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w art. 152a § 1, zostało przesłane przed upływem tego terminu.

§ 3Wnioskodawca może w każdym czasie wystąpić z żądaniem poinformowania go telefonicznie

albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej o dacie wydania interpretacji indywidualnej oraz o zawartej w niej ocenie jego stanowiska albo o innym sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Informację przekazuje się niezwłocznie, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił z tym żądaniem przed wydaniem interpretacji indywidualnej - nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu wydania tej interpretacji albo innego rozstrzygnięcia w sprawie.

Art. 14da.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Art. 14e

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu:

§ 1aDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu:

14b § 5a;

§ 2Zmiana interpretacji indywidualnej następuje w odniesieniu do opisanego we wniosku

stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, na podstawie którego wydana została zmieniona interpretacja.

§ 3Uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej oraz zmiana lub

uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 4Zmianę interpretacji indywidualnej oraz postanowienia, o których mowa w § 3, doręcza

się podmiotowi, któremu w danej sprawie zostały wydane interpretacja indywidualna lub postanowienie, albo jego następcy prawnemu.

§ 5Stwierdzając wygaśnięcie interpretacji indywidualnej, w postanowieniu wskazuje się

oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji.

Art. 14f

§ 1Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą

należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych

stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

§ 2aZwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia

postępowania w sprawie wydania interpretacji.

§ 2bOpłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie

w przypadku:

§ 3

Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 14g

§ 1Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w

art. 14b § 3 lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.

§ 2(uchylony)

§ 3(uchylony)

Art. 14hW sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV.

Art. 14i

§ 1Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w Dzienniku Urzędowym Ministra

Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 1aObjaśnienia podatkowe są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych pod nazwą „Objaśnienia podatkowe”, wraz z oznaczeniem daty ich zamieszczenia.

§ 2Interpretacja indywidualna, jej zmiana oraz postanowienia, o których mowa w art. 14e

§ 3, wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji.

§ 3Interpretacja indywidualna, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz

inne podmioty wskazane w treści interpretacji, jest niezwłocznie zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 4W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się informację o zmianie, uchyleniu oraz stwierdzeniu wygaśnięcia interpretacji indywidualnej.

§ 5W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się informacje o nieprawidłowych interpretacjach indywidualnych, które z powodu śmierci, likwidacji lub rozwiązania wnioskodawcy, dla którego interpretacja indywidualna została wydana, nie mogą zostać zmienione, uchylone lub nie można stwierdzić ich wygaśnięcia.

Art. 14j

§ 1Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz

(prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

§ 2W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej

stanowi dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 2aWójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa zmienia wydaną

przez ten organ interpretację indywidualną, uchyla ją i stwierdza jej wygaśnięcie oraz zmienia lub uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a.

§ 3

W zakresie nieuregulowanym w § 1-2a stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału.

Art. 14k

§ 1Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej

wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 2

Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 3W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której

wygaśnięcie stwierdzono, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Art. 14lW przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny

będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

Art. 14m

§ 1Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której wygaśnięcie

stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

§ 2Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:

§ 3Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej

lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty.

§ 4

Organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie interpretacji.

Art. 14n

§ 1Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

§ 2W przypadkach, o których mowa w § 1, zmianę, uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia

interpretacji indywidualnej albo zmianę lub uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, doręcza się odpowiednio spółce, podatkowej grupie kapitałowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej.

§ 3Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

§ 4W przypadku zastosowania się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do:

§ 5Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, rozumie się wyjaśnienia

zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego, dominujące w interpretacjach indywidualnych wydawanych w takich samych stanach faktycznych lub w odniesieniu do takich samych zdarzeń przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym, w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego.

§ 6W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz okresu 12 miesięcy

przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego zastosowanie mają wydane w odniesieniu do takiego samego zagadnienia interpretacja ogólna lub objaśnienia podatkowe, wydane w takim samym stanie prawnym przed rozpoczęciem lub w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, począwszy od dnia opublikowania takiej interpretacji ogólnej lub zamieszczenia takich objaśnień podatkowych przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, należy rozumieć odpowiednio wyjaśnienie zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego wynikające z interpretacji ogólnej lub wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego, dotyczące stosowania tych przepisów, zawarte w objaśnieniach podatkowych.

§ 7Przez okres rozliczeniowy, o którym mowa w § 4, w przypadku podatków nierozliczanych

okresowo, rozumie się miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy w danym podatku.

Art. 14na.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

Art. 14o

§ 1W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje

się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

§ 2

Przepisy art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 14pPrzepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub

inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52

§ 1

Art. 14r

§ 1Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych

uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny).

§ 2Zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania

w sprawie interpretacji, oraz składają oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4.

§ 3Interpretację indywidualną lub postanowienie w sprawie doręcza się podmiotowi wskazanemu

jako strona. Pozostałym zainteresowanym doręcza się odpis interpretacji lub postanowienia.

§ 4

Opłata za wniosek wspólny jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej zgodnie z art.

14f i liczby zainteresowanych wskazanych we wniosku.

§ 5

W zakresie nieuregulowanym w § 1-4 przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

§ 6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku wspólnego zawierającego dane identyfikujące zainteresowanych oraz dane wskazane w § 2 i w art. 14b § 3-5, a także sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w § 4, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Art. 14s

§ 1Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zamawiający w rozumieniu

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i 2018) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym. Przepisu art. 14b § 4 nie stosuje się.

§ 2

Przepisy art. 14k-14n stosuje się odpowiednio do podmiotu realizującego zamówienie.

Rozdział 2

Właściwość organów podatkowych

Art. 15

§ 1

Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

§ 2Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań

i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 16Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających

zakres ich działania.

Art. 17

§ 1Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych

ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.

Art. 17aOrganem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej

osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta.

Art. 17b

§ 1

Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie praw i obowiązków podatnika (płatnika, inkasenta), przejętych przez następcę prawnego, jest organ podatkowy właściwy dla następcy prawnego.

§ 2Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach następstwa prawnego spadkobierców

oraz zapisobierców jest organ właściwy ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy.

Art. 18

§ 1Jeżeli w trakcie roku podatkowego lub określonego w odrębnych przepisach innego okresu

rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo za ten okres rozliczeniowy pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w pierwszym dniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności zmianę miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Art. 18a

§ 1Jeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie

powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych zdarzeń, z zastrzeżeniem art. 18b.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej po zakończeniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym będzie organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności przypadki zmiany miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Art. 18b

§ 1Organy podatkowe właściwe w dniu wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej

do określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego pozostają właściwe we wszystkich sprawach związanych ze zobowiązaniem podatkowym, które jest przedmiotem postępowania lub kontroli, chociażby w trakcie postępowania lub kontroli nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości.

§ 2Jeżeli zdarzenie powodujące zmianę właściwości organu podatkowego nastąpiło po zakończeniu

kontroli podatkowej, organem właściwym miejscowo w sprawie, której ta kontrola dotyczy, pozostaje organ właściwy w dniu wszczęcia kontroli podatkowej.

§ 3Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio:

Art. 18c

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli

podatkowej lub postępowania podatkowego w pierwszej instancji, wyznaczyć, w drodze postanowienia, odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego albo dyrektora izby administracji skarbowej jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych organów, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2Dyrektor izby administracji skarbowej może, w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli

podatkowej lub postępowania podatkowego, wyznaczyć, w drodze postanowienia, nadzorowanego naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych nadzorowanych naczelników, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia.

§ 3Wyznaczonym organem podatkowym może być wyłącznie organ właściwy przynajmniej dla

jednego z podatników.

§ 4W razie wyznaczenia organu po wszczęciu kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego

wyznaczony organ podatkowy przejmuje kontrolę lub postępowanie do dalszego prowadzenia.

Czynności podjęte w toku kontroli podatkowej oraz we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.

§ 5Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego określa podatnika, dla którego

został wyznaczony organ podatkowy, oraz zakres spraw tego podatnika objętych właściwością wyznaczonego organu podatkowego.

§ 6Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego doręcza się podatnikowi, dla

którego został wyznaczony organ podatkowy, wyznaczonemu organowi podatkowemu oraz organom podatkowym właściwym uprzednio, a w przypadku, o którym mowa w § 1, także dyrektorom izb administracji skarbowej.

Art. 18d

§ 1Organ podatkowy pierwszej instancji przekazuje, w drodze postanowienia, do dalszego

prowadzenia przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, po wyrażeniu uprzednio zgody przez ten organ, prowadzone postępowanie podatkowe, jeżeli informacje otrzymane przez organ podatkowy z banku lub innej instytucji finansowej, o których mowa w art. 182, nie pozwalają na wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy.

§ 2Postanowienie, o którym mowa w § 1, powinno zawierać w szczególności:

§ 3

Czynności podjęte we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.

§ 4Postanowienie o przekazaniu sprawy doręcza się stronie, właściwemu naczelnikowi urzędu

celno-skarbowego oraz dyrektorowi izby administracji skarbowej nadzorującemu naczelnika urzędu skarbowego.

Art. 19

§ 1Spory o właściwość rozstrzyga:

§ 2Spór o właściwość rozstrzyga się, w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego

stroną sporu.

§ 3W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 4, wniosek o rozstrzygnięcie sporu wnosi

odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego za pośrednictwem właściwego dyrektora izby administracji skarbowej.

Art. 20Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło

wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.

Dział IIA Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych

Art. 20a

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej, zwany w niniejszym dziale „organem właściwym

w sprawie porozumienia”, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje porównywalność istotnych warunków ustalonych pomiędzy tym podmiotem krajowym a powiązanym z nim podmiotem lub podmiotami z warunkami, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, oraz potwierdza prawidłowość wyboru metody ustalania cen transakcyjnych w uznanych przez ten organ warunkach, w tym określa:

§ 2Organ właściwy w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje porównywalność

istotnych warunków ustalonych w umowie o podziale kosztów zawartej z powiązanym z nim podmiotem lub podmiotami z warunkami, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niezależne, w tym:

§ 3

W sprawach, o których mowa w § 1 i 2, wydaje się decyzje w sprawie porozumienia.

Art. 20bNa wniosek podmiotu krajowego, w sprawach, o których mowa w art. 20a, organ właściwy

w sprawie porozumienia może porozumiewać się z władzą podatkową właściwą dla podmiotu zagranicznego powiązanego z podmiotem krajowym (porozumienie dwustronne) lub władzami podatkowymi właściwymi dla podmiotów zagranicznych powiązanych z podmiotem krajowym (porozumienie wielostronne), w przypadku gdy warunki, o których mowa w art. 20a § 1, dotyczą podmiotu lub podmiotów zagranicznych.

Art. 20cDecyzji w sprawie porozumienia nie wydaje się w zakresie transakcji:

Art. 20d

§ 1W przypadku gdy władza podatkowa właściwa dla podmiotu zagranicznego nie wyraża zgody

na zawarcie porozumienia lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo niewyrażenia takiej zgody w terminie 6 miesięcy od dnia wystąpienia o nią, organ właściwy w sprawie porozumienia zawiadamia o tym wnioskodawcę.

§ 2W przypadku, o którym mowa w § 1, wnioskodawca może w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia:

§ 1bez zmiany wysokości opłaty

Art. 20ePrzed złożeniem wniosku, o którym mowa w art. 20a, podmiot zainteresowany zawarciem

porozumienia może zwrócić się do organu właściwego w sprawie porozumienia o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących zawierania porozumienia w indywidualnej sprawie, w szczególności celowości zawierania porozumienia, zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia oraz przewidywanych warunków i czasu jego obowiązywania.

Art. 20f

§ 1W sprawach, o których mowa w art. 20a § 1, wnioskujący obowiązany jest do wskazania

wybranej metody ustalania ceny transakcyjnej, w szczególności wskazania jednej z metod, o których mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, i przedstawienia propozycji jej stosowania oraz warunków, o których mowa w art. 20a § 1, wraz z uzasadnieniem i dokumentami mającymi wpływ na przedstawione propozycje, w tym:

§ 2Wnioskujący o zawarcie porozumienia, o którym mowa w art. 20a § 2, jest obowiązany

do przedstawienia propozycji warunków, o których mowa w art. 20a § 2, wraz z uzasadnieniem i dokumentami mającymi wpływ na przedstawione propozycje, w tym:

Art. 20g

§ 1W razie istnienia wątpliwości dotyczących wybranej przez wnioskującego metody ustalania

ceny transakcyjnej i zasad jej stosowania lub wątpliwości do treści dokumentów załączonych do wniosku, organ właściwy w sprawie porozumienia zwraca się o wyjaśnienie tych wątpliwości lub przedłożenie dokumentów uzupełniających.

§ 2W celu wyjaśnienia wątpliwości, o których mowa w § 1, organ właściwy w sprawie porozumienia

może organizować spotkanie uzgodnieniowe.

§ 3Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego

może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.

Art. 20h

§ 1Do czasu wydania decyzji w sprawie porozumienia wnioskodawca może zmienić, z zastrzeżeniem

§ 2, propozycję wyboru metody ustalania ceny transakcyjnej lub warunków, o których mowa w art. 20a.

§ 2Jeżeli w toku postępowania organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdzi, że przedstawione

przez wnioskodawcę warunki różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, lub istnieją inne przeszkody, które nie pozwalają na zaakceptowanie metody ustalania ceny transakcyjnej lub metody podziału kosztów lub warunków, o których mowa w art. 20a, zawiadamia o tych przeszkodach wnioskodawcę. Zawiadomienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia może zmienić wniosek lub złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty.

§ 3W przypadku wycofania wniosku po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 2, organ

właściwy w sprawie porozumienia wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie porozumienia, wskazując przeszkody zawarcia porozumienia przedstawione w zawiadomieniu.

Decyzję tę przekazuje się niezwłocznie naczelnikowi urzędu skarbowego i naczelnikowi urzędu celno-skarbowego właściwym dla wnioskodawcy.

Art. 20i

§ 1(uchylony)

§ 1a

Decyzja w sprawie porozumienia nie może dotyczyć okresu sprzed dnia złożenia wniosku.

§ 2Organ właściwy w sprawie porozumienia niezwłocznie doręcza odpis decyzji, o której

mowa w § 6 i w art. 20a § 3, również podmiotowi powiązanemu z wnioskodawcą, wskazanemu w decyzji w sprawie porozumienia.

§ 2aDecyzję, o której mowa w § 6 i w art. 20a § 3, doręcza się naczelnikowi urzędu skarbowego

i naczelnikowi urzędu celno-skarbowego właściwym dla podmiotów krajowych, o których mowa w art. 20a.

§ 3(uchylony)

§ 4

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia nie może być dłuższy niż 5 lat.

§ 5

Decyzja, o której mowa w § 6 i w art. 20a § 3, może być odnawiana na kolejne okresy, nie dłuższe niż 5 lat, na wniosek podmiotu krajowego, o którym mowa w art. 20a, jeżeli elementy decyzji, o której mowa w § 6 i w art. 20a § 3, nie uległy istotnej zmianie.

Wniosek w sprawie odnowienia decyzji powinien być złożony nie później niż na 6 miesięcy przed upływem okresu obowiązywania decyzji, o której mowa w § 6 i w art. 20a § 3, i powinien zawierać opis zmian elementów tej decyzji wraz z uzasadnieniem.

§ 6

Odnowienie decyzji w sprawie porozumienia następuje w drodze decyzji.

§ 7Początkiem terminu obowiązywania decyzji, o której mowa w § 6, jest dzień następujący

po dniu, w którym upłynął termin obowiązywania odpowiednio decyzji, o której mowa w § 6 lub art. 20a § 3.

Art. 20j

§ 1Postępowanie w sprawie, o której mowa w art. 20a, powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia jego wszczęcia, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2Postępowanie w sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu roku od dnia jego wszczęcia.

§ 3Postępowanie w sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 18 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

Art. 20k

§ 1W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej rażącą nieadekwatność wyboru

metody ustalania ceny transakcyjnej lub warunków, o której mowa w art. 20a, decyzja w sprawie porozumienia oraz decyzja, o której mowa w art. 20i § 6, może być zmieniona lub uchylona przez organ właściwy w sprawie porozumienia przed upływem ustalonego okresu jej obowiązywania. Zmiana lub uchylenie decyzji następuje na wniosek strony lub z urzędu.

§ 2Postępowanie wszczęte na wniosek strony:

Art. 20l

§ 1W przypadku niestosowania w okresie obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia lub

decyzji, o której mowa w art. 20i § 6, metody ustalania ceny transakcyjnej lub niespełnienia warunków, określonych w tej decyzji, organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdza z urzędu wygaśnięcie tej decyzji.

§ 2Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w § 1, wywołuje skutki prawne od

dnia doręczenia decyzji, której wygaśnięcie stwierdza.

Art. 20m

§ 1Wniosek, o którym mowa w art. 20a, art. 20b oraz w art. 20i § 5, podlega opłacie wpłacanej

na rachunek organu właściwego w sprawie porozumienia, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2Wysokość opłaty od wniosku w sprawie porozumienia wynosi 1 procent wartości transakcji

będącej przedmiotem porozumienia, przy czym dla porozumienia:

§ 3Wysokość opłaty od wniosku o odnowienie decyzji stanowi odpowiednio połowę wysokości

opłaty należnej od wniosku, o którym mowa w art. 20a lub art. 20b.

§ 4W przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych transakcji lub przedmiotów umowy

o podziale kosztów, opłatę pobiera się od każdej transakcji przedstawionej we wniosku lub każdego przedmiotu umowy o podziale kosztów.

Art. 20n

§ 1Jeżeli w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumienia organ właściwy w sprawie

porozumienia stwierdzi, iż wartość transakcji, która może być przedmiotem porozumienia, została we wniosku podana w zaniżonej wysokości, organ ten ustala wysokość opłaty uzupełniającej, obliczonej zgodnie z art. 20m § 2.

§ 2

Na postanowienie w sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.

Art. 20o

Opłaty, o których mowa w art. 20m i art. 20n, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 20p

Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3, obciążają wnioskodawcę.

Art. 20qW sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

IV.

Art. 20rPrzepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w stosunkach pomiędzy podmiotem

mającym siedzibę lub zakład na terytorium jednego państwa a jego zagranicznym zakładem w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie przypisania części dochodu do podmiotu krajowego.

Dział III

Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1

Powstawanie zobowiązania podatkowego

Art. 21

§ 1Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

§ 2

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego

na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 3aJeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że w złożonej deklaracji

wykazano nieprawidłową kwotę zwrotu podatku lub kwotę podatku naliczonego przeniesionego do rozliczenia lub kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych, w deklaracji nie wykazano tych kwot albo podatnik nie złożył deklaracji, mimo ciążącego na nim obowiązku, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych.

§ 4Przepisy § 3 i art. 53a stosuje się odpowiednio, gdy podatnik lub inny podmiot jest

obowiązany do zapłaty podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części.

§ 5

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 21aPodatnik, który zamierza skorzystać z ulgi podatkowej, której warunkiem, określonym

w odrębnych przepisach, jest brak zaległości podatkowych, może złożyć wniosek do właściwego organu podatkowego o przeprowadzenie postępowania podatkowego. Do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przepis art. 21 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 21b

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik osiągnął dochód, przychód lub zysk w wysokości niepowodującej powstania zobowiązania podatkowego, organ wydaje decyzję, w której określa wysokość tego dochodu, przychodu lub zysku.

Art. 22

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach

uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników:

§ 1aRozporządzenie, o którym mowa w § 1 pkt 1, dotyczące zaniechania poboru podatku od

podatników prowadzących działalność gospodarczą, którzy w wyniku zaniechania poboru podatku staną się beneficjentami pomocy w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, stanowiące pomoc publiczną, zawiera program pomocowy, określający przeznaczenie i warunki dopuszczalności pomocy publicznej.

§ 2Organ podatkowy, na wniosek podatnika, może zwolnić płatnika z obowiązku pobrania

podatku, jeżeli:

§ 2aOrgan podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli

podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy.

§ 3(uchylony)

§ 4(uchylony)

§ 5W przypadku wydania decyzji na podstawie § 2 organ podatkowy określa termin wpłacenia

przez podatnika podatku lub zaliczki na podatek, chyba że podatnik jest obowiązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.

§ 6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach wymienionych w § 2 i 2a.

Art. 23

§ 1Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:

§ 2

Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:

§ 3Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności

następujące metody:

§ 4(uchylony)

§ 5Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia

jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.

Art. 23aJeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a podatnik jest

zobowiązany do wpłaty zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość zaliczek, za okres, za który podstawa opodatkowania została oszacowana, proporcjonalnie do wysokości zobowiązania podatkowego za cały rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy. Przepis art. 53a stosuje się odpowiednio.

Art. 24

Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji, nie wykazał w deklaracji straty lub wysokość poniesionej straty różni się od wysokości wykazanej w deklaracji, a poniesienie straty zgodnie z przepisami prawa podatkowego uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

Art. 24a(uchylony)

Art. 24b(uchylony)

Art. 25(uchylony)

Rozdział 2

Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Art. 26

Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Art. 26a

§ 1Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika

podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

§ 2

W przypadku, o którym mowa w § 1, nie stosuje się przepisu art. 30 § 5.

Art. 27(uchylony)

Art. 28

§ 1Płatnikom i inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego

wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa.

§ 2(uchylony)

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

§ 4Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może ustalać wynagrodzenie dla płatników

lub inkasentów z tytułu poboru podatków stanowiących dochody, odpowiednio, budżetu gminy, powiatu lub województwa.

Art. 29

§ 1W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność, o której mowa

w art. 26, obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka.

§ 2Skutki prawne ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania wspólności majątkowej

nie odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem:

§ 3

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do płatnika oraz inkasenta.

Art. 30

§ 1Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany

lub podatek pobrany a niewpłacony.

§ 2Inkasent, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 9, odpowiada za podatek

pobrany a niewpłacony.

§ 3

Płatnik lub inkasent odpowiada za należności wymienione w § 1 lub 2 całym swoim majątkiem.

§ 4Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa

w § 1 lub 2, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

§ 5Przepisów § 1-4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli

podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika. Odpowiedzialność podatnika można orzec w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 6Decyzję, o której mowa w § 4 i 5, organ podatkowy może wydać również po zakończeniu

roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego.

Art. 31Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące płatnikami

lub inkasentami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, a w razie zmiany osoby wyznaczonej - w terminie 14 dni od dnia, w którym wyznaczono inną osobę.

Art. 32

§ 1Płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem

podatków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania płatnika lub inkasenta.

§ 1aW razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej

osobowości prawnej podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie właściwy organ podatkowy, nie później niż w ostatnim dniu istnienia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o miejscu przechowywania dokumentów związanych z poborem lub inkasem podatku.

§ 2Po upływie okresu, o którym mowa w § 1, płatnicy i inkasenci obowiązani są przekazać

podatnikom dokumenty związane z poborem lub inkasem podatku; dokumenty podlegają zniszczeniu, jeżeli przekazanie ich podatnikowi jest niemożliwe.

Rozdział 3

Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Art. 33

§ 1Zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku

podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania

podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, przed wydaniem decyzji:

§ 3W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 §

1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu.

§ 4W przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych

co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu:

§ 5(uchylony)

Art. 33a

§ 1Decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

§ 2Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego

na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 33bPrzepis art. 33 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia na majątku:

117b.

Art. 33c

§ 1Przepisy art. 33 § 2 pkt 2, § 4 pkt 2 oraz art. 33a § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio

do decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 53a.

§ 2Przepisy art. 33 § 2 pkt 2 i 3, § 3, § 4 pkt 2, art. 33a § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 33b

stosuje się odpowiednio do zaległości, o których mowa w art. 52 i art. 52a.

Art. 33d

§ 1Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub wykonanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w § 2.

§ 2

Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie:

§ 3W razie złożenia wniosku o zabezpieczenie w formie określonej w § 2 zabezpieczenie

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie objętym tym wnioskiem, może nastąpić po wydaniu postanowienia o odmowie przyjęcia zabezpieczenia.

§ 4Jeżeli wniosek o zabezpieczenie w formie określonej w § 2 złożono po ustanowieniu

zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zakres zabezpieczenia ustanowionego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uchyla się lub zmienia, w zakresie przyjętego zabezpieczenia.

Art. 33eGwarantem lub poręczycielem może być osoba wpisana do wykazu gwarantów, o którym mowa

w art. 52 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 167).

Art. 33f

§ 1

Strona może dowolnie wybrać formę lub formy zabezpieczenia, o których mowa w art.

33d § 2.

§ 2W przypadku przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, strona może wystąpić

o przedłużenie terminu przyjętego zabezpieczenia.

Art. 33gW sprawie przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, lub przedłużenia

terminu przyjętego zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33f § 2, wydaje się postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

Art. 34

§ 1Skarbowi Państwa i jednostce samorządu terytorialnego przysługuje hipoteka na wszystkich

nieruchomościach podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osób trzecich z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości, zwana dalej „hipoteką przymusową”.

§ 2W zakresie zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostki samorządu terytorialnego

pobieranych przez urzędy skarbowe wniosek o wpis hipoteki przymusowej do sądu składa właściwy naczelnik urzędu skarbowego.

§ 3Przedmiotem hipoteki przymusowej może być:

§ 4Przedmiotem hipoteki przymusowej może być także:

§ 5Do hipotek określonych w § 3 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące hipoteki

na nieruchomości.

§ 6

Przepisy § 2-5 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osób trzecich.

Art. 35

§ 1Hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej, z zastrzeżeniem

art. 38 § 2.

§ 2Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest:

§ 3Wpisu hipoteki przymusowej do księgi wieczystej dokonuje właściwy sąd rejonowy, a

w przypadku hipoteki morskiej przymusowej właściwa izba morska na wniosek organu podatkowego.

Art. 36(uchylony)

Art. 37(uchylony)

Art. 38

§ 1Organy podatkowe mogą występować z wnioskiem o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości

podatnika, płatnika, inkasenta, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.

§ 2Jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie

zobowiązań podatkowych dokonywane jest przez złożenie wniosku o wpis do zbioru dokumentów.

Art. 38aZaspokojenie z przedmiotu hipoteki przymusowej następuje w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji, chyba że z przedmiotu hipoteki jest prowadzona egzekucja przez sądowy organ egzekucyjny.

Art. 39

§ 1

W toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wzywa stronę postępowania lub kontrolowanego do złożenia oświadczenia o:

§ 2

Strona lub kontrolowany mogą odmówić złożenia oświadczenia.

§ 3

Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania nie podlega niepodanie szacunkowej wartości rzeczy lub praw majątkowych albo podanie wartości nieodpowiadającej rzeczywistej wartości ujawnionych rzeczy lub praw.

§ 4Organ podatkowy jest obowiązany uprzedzić osobę wezwaną o prawie odmowy złożenia tego

oświadczenia oraz o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

§ 5Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości składanych

oświadczeń określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 1, uwzględniając:

Art. 40(uchylony)

Art. 41

§ 1Skarbowi Państwa i jednostkom samorządu terytorialnego z tytułu zobowiązań podatkowych

powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości przysługuje zastaw skarbowy na wszystkich będących własnością podatnika oraz stanowiących współwłasność łączną podatnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, jeżeli wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi w dniu ustanowienia zastawu co najmniej 12 400 zł 4)Wysokość kwoty na dany rok jest ustalona na podstawie art. 119 § 2 niniejszej ustawy., z zastrzeżeniem § 2.

§ 2Zastawem skarbowym nie mogą być obciążone rzeczy lub prawa majątkowe niepodlegające

egzekucji oraz mogące być przedmiotem hipoteki.

§ 3Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub

inkasentów, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.

Art. 42

Organ podatkowy dokonuje spisu rzeczy ruchomych oraz zbywalnych praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego.

Art. 43

§ 1

Tworzy się Rejestr Zastawów Skarbowych, zwany dalej „rejestrem zastawów”.

§ 2Wpis do rejestru zastawów obejmuje:

§ 3Rejestr zastawów jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej.

§ 4(uchylony)

§ 55)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wyznaczyć organ Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania zadań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie prowadzenia rejestru zastawów, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz wymiany informacji pomiędzy organami uprawnionymi do występowania o wpis zastawu skarbowego do tego rejestru oraz organami egzekucyjnymi.

Art. 44

§ 1Podstawą wniosku o wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów jest doręczona decyzja:

§ 2W przypadku zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 §