Art. 233 KC – Granice wykonywania prawa użytkowania wieczystego
Kodeks cywilny (KC) · KSIĘGA DRUGA – WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE › TYTUŁ II – Użytkowanie wieczyste · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 233 KC określa, że użytkownik wieczysty może korzystać z gruntu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego (bądź ich związków) z wyłączeniem innych osób oraz rozporządzać swoim prawem. Granice tych uprawnień wyznaczają ustawy, zasady współżycia społecznego oraz umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
Orzecznictwo do Art. 233 KC
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 232Oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste i jego przedmiot
- Art. 234Odpowiednie stosowanie przepisów o przeniesieniu własności
- Art. 235Własność budynków na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste
- Art. 236Okres i przedłużenie użytkowania wieczystego
- Art. 237Odpowiednie stosowanie przepisów o przeniesieniu własności nieruchomości
- Art. 238Opłata roczna za użytkowanie wieczyste
- Art. 239Treść umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste
- Art. 240Rozwiązanie umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste
- Art. 241Wygaśnięcie obciążeń użytkowania wieczystego
- Art. 243Przedawnienie roszczeń związanych z użytkowaniem wieczystym