Art. 22 KP – Pojęcie stosunku pracy
Kodeks pracy (KP) · DZIAŁ DRUGI – Stosunek pracy › Rozdział I – Przepisy ogólne · tytuł nieurzędowy
W skrócie
Art. 22 KP definiuje stosunek pracy: pracownik zobowiązuje się wykonywać pracę określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca zobowiązuje się go zatrudniać i wypłacać wynagrodzenie. Jeżeli zatrudnienie spełnia te warunki, stanowi stosunek pracy niezależnie od nazwy umowy nadanej przez strony, a zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu tych warunków jest niedopuszczalne. Pracownikiem może być osoba pełnoletnia, a na warunkach określonych w dziale dziewiątym także osoba niepełnoletnia. Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może samodzielnie nawiązać stosunek pracy i dokonywać czynności go dotyczących, choć przedstawiciel ustawowy może go rozwiązać za zgodą sądu opiekuńczego, gdy sprzeciwia się on dobru tej osoby.
Przystępne streszczenie. Wiążące jest wyłącznie brzmienie przepisu.
Orzecznictwo do Art. 22 KP
Artykuły odsyłające do tego przepisu
Inne przepisy w tej jednostce
- Art. 22¹Zakres danych osobowych żądanych od kandydata i pracownika
- Art. 22¹aZgoda na przetwarzanie danych osobowych pracownika
- Art. 22¹bPrzetwarzanie danych biometrycznych pracownika
- Art. 22¹cKontrola trzeźwości pracowników
- Art. 22¹dNiedopuszczenie pracownika do pracy w stanie nietrzeźwości
- Art. 22¹eKontrola na obecność środków działających podobnie do alkoholu
- Art. 22¹fNiedopuszczenie pracownika pod wpływem środka odurzającego
- Art. 22¹gRozporządzenie w sprawie badań na obecność alkoholu
- Art. 22¹hOdpowiednie stosowanie przepisów o monitoringu do niepracowników
- Art. 22²Monitoring wizyjny zakładu pracy
- Art. 22³Monitoring poczty elektronicznej pracownika
- Art. 23¹Przejście zakładu pracy na innego pracodawcę