Wet op de economische delicten

Samenvatting

De Wet op de economische delicten van 22 juni 1950 stelt de regels vast voor de opsporing, vervolging en berechting van economische delicten. Zij vervangt het eerdere Besluit berechting economische delicten en brengt eenheid en doeltreffendheid in de aanpak van handelingen die schadelijk zijn voor het economische leven.

Wat het regelt

De wet definieert wat economische delicten zijn: overtredingen van voorschriften die zijn gesteld bij of krachtens een groot aantal bijzondere wetten (zoals de Arbeidsomstandighedenwet, de Arbeidstijdenwet, de Geneesmiddelenwet, de Mijnbouwwet, de Landbouwwet, de Algemene douanewet en vele andere). Zij regelt de bijzondere opsporingsbevoegdheden, de vervolging en de berechting van deze delicten, alsmede de op te leggen straffen en maatregelen. De wet vormt daarmee het overkoepelende strafrechtelijke kader voor de handhaving van economische ordeningswetgeving.

Voor wie geldt dit

De wet geldt voor ondernemingen, bedrijven en natuurlijke personen die economische regelgeving overtreden, en voor de bij de handhaving betrokken opsporingsambtenaren, het Openbaar Ministerie en de (economische) rechter.

Kernpunten

• Overkoepelend kader voor opsporing, vervolging en berechting van economische delicten.
• Definitie via verwijzing naar overtredingen van talrijke bijzondere ordeningswetten.
• Vervangt het Besluit berechting economische delicten en beoogt eenheid en doeltreffendheid.
• Voorziet in bijzondere straffen en maatregelen bij economische delicten.