Wet verplaatsing bevolking

Samenvatting

De Wet verplaatsing bevolking van 10 juli 1952 treft voorzieningen voor de verplaatsing van de bevolking in geval van oorlog, oorlogsgevaar of daarmee verband houdende buitengewone omstandigheden. Zij dient de veiligheid van de bevolking, de instandhouding van het maatschappelijk leven en de taakuitoefening van de krijgsmacht.

Wat het regelt

De wet omschrijft 'verplaatsing van bevolking' als de gehele of gedeeltelijke ontruiming van een gebied en de daaruit voortvloeiende afvoer, huisvesting, verzorging en registratie van de bevolking, inclusief de voorbereidingen daartoe. De bevoegde ministers zijn die van Binnenlandse Zaken en van Defensie gezamenlijk. In buitengewone omstandigheden kunnen bij koninklijk besluit, op voordracht van de Minister-President, bepaalde artikelen van de wet in werking worden gesteld; daarna wordt onverwijld een wetsvoorstel over het voortduren van die werking aan de Tweede Kamer gezonden. De wet sluit aan bij de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden.

Voor wie geldt dit

De wet geldt voor de rijksoverheid en gemeenten belast met de bescherming van de bevolking, en raakt de gehele bevolking die in geval van oorlog of noodsituatie kan worden verplaatst.

Kernpunten

• Voorzieningen voor evacuatie en verzorging van de bevolking bij oorlog of noodsituaties.
• Gezamenlijke bevoegdheid van Binnenlandse Zaken en Defensie.
• Inwerkingstelling van bepalingen bij koninklijk besluit in buitengewone omstandigheden.
• Parlementaire controle via een onverwijld wetsvoorstel; koppeling aan de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden.