De Wet op de Watersnoodschade 1953 van 24 december 1953 regelt het verlenen van bijdragen door de Staat in de materiële schade die particulieren en bedrijven leden als gevolg van de watersnoodramp van 1 februari 1953. Zij vormt de wettelijke basis voor de schadevergoeding aan getroffenen.
De wet definieert de betrokken begrippen, zoals 'getroffene' (de eigenaar van de beschadigde goederen op het moment van de schade, of degene die krachtens een niet-verzekeringsovereenkomst het risico droeg), 'rechthebbende' (de getroffene of diens rechtsopvolger), 'belanghebbende' en 'vaststellend orgaan' (belast met onderzoek en taxatie van de schade). Zij regelt onder welke voorwaarden en tot welke omvang de Staat bijdragen verstrekt in de geleden materiële schade, de procedure van vaststelling en taxatie, en de betaalbaarstelling van de bijdragen.
De wet geldt voor particulieren, bedrijven en andere eigenaren die materiële schade leden door de watersnood van 1 februari 1953, en voor de organen die de schade vaststellen en de bijdragen uitkeren.
AI-uitleg op basis van de officiële wettekst. Indicatief, vervangt geen juridisch advies.