LEIDRAAD INVORDERING BsGW, BELASTINGSAMENWERKING GEMEENTEN EN WATERSCHAPPEN (Belastingsamenwerking Gemeenten en Waterschappen)

LEIDRAAD INVORDERING BsGW, BELASTINGSAMENWERKING GEMEENTEN EN WATERSCHAPPEN BsGW Januari 2025 INHOUD: 0 LEIDRAAD INVORDERING 0 BsGW, BELASTINGSAMENWERKING 0 GEMEENTEN EN WATERSCHAPPEN 0 Artikel 1. Inleiding en toepassingsgebied 13 1.1 INLEIDING 13 Opzet van de Leidraad 13 1.1.1 Lijst met gebruikte afkortingen 14 1.1.2 Definities 14 1.1.3 Reikwijdte beleidsvoorschriften 15 1.1.4 Aansprakelijkgestelden en andere derden 15 1.1.5 Awb en algemene beginselen van behoorlijk bestuur 16 1.1.6 Keuze uit verschillende invorderingsmaatregelen 17 1.1.7 Invorderingsmaatregelen tegen grote bedrijven 17 1.1.8 Voor de invordering minder geschikte dagen 18 1.1.9 Binnenkomst van bescheiden 18 1.1.10 Positie belastingdeurwaarder 18 1.1.11 Bewaren invorderingsbescheiden 19 1.1.12 Verklaring inzake nakoming fiscale verplichtingen 19 1.1.13 Informatieplicht ten behoeve van de invordering 19 1.1.14 Diplomatieke status 20 1.2 TOEPASSINGSGEBIED 20 Artikel 2. Begrippen 21 2.1 WOONPLAATS 21 2.2 VERTAALBEPALINGEN WATERSCHAPSWET EN GEMEENTEWET 21 Artikel 3. Bevoegdheden ontvanger 22 3.1 FISCALE EN CIVIELE BEVOEGDHEDEN 22 3.2 CONSERVATOIR BESLAG 22 3.2.1 Geen conservatoir beslag betekent geen versnelde invordering 22 3.2.2 Ontbreken belastingaanslag en conservatoir beslag 22 3.3 GERECHTELIJKE PROCEDURES - TOESTEMMING 23 3.3.1 Juridische bijstand 23 3.3.2 Toestemming 23 3.4 RIJKSADVOCAAT 23 3.5 FAILLISSEMENTSAANVRAAG 23 Artikel 4. Bevoegdheid belastingdeurwaarder 24 4.1 REIKWIJDTE BEVOEGDHEID BELASTINGDEURWAARDER 24 4.2 BESCHERMING 24 4.3 AANWIJZING 24 4.4 LEGITIMATIE 24 Artikel 5. Bevoegdheid ressort 26 Artikel 6. Reikwijdte van de wet 27 6.1 RENTE EN KOSTEN IN HET KADER VAN DE REIKWIJDTE VAN DE WET 27 Artikel 7. Betaling en afboeking 28 7.1 TIJDSTIP BETALING 28 7.2 DE AFBOEKING VAN DE BETALING 28 7.3 TEVEELBETALING 28 7.4 RENTE EN KOSTEN BIJ AFBOEKING BETALINGEN 28 7.5 HET TOEREKENEN VAN KOSTEN BIJ MEERDERE AANSLAGEN 29 7.6 AFBOEKING BETALING OP BESTUURLIJKE BOETEN WAARVOOR UITSTEL VAN BETALING IS VERLEEND 29 7.7 AFBOEKING VAN BETALINGEN DOOR AANSPRAKELIJKGESTELDEN 29 7.8 BETALING BIJ VERGISSING 29 7.9 ONTVANGEN BEDRAGEN UIT DE WETTELIJKE SCHULDSANERINGSREGELING EN FAILLISSEMENT 30 Artikel 7a Aanwijzing rekeningnummer voor uitbetaling 31 Artikel 8. Bekendmaking aanslag 32 8.1 VERZENDING OF UITREIKING VAN HET AANSLAGBILJET IN BIJZONDERE SITUATIES 32 8.2 BEKENDMAKING ALS DE RECHTSPERSOON (VERMOEDELIJK) IS OPGEHOUDEN TE BESTAAN 32 8.3 GEHOUDENHEID TOT BETALEN BELASTINGAANSLAG EN AANSLAGBILJET 32 8.4 UITNODIGEN ERFGENAMEN TOT BETALEN BELASTINGAANSLAG 33 Artikel 9. Betalingstermijnen 34 9.1 AFWIJKING VAN DE BETALINGSTERMIJNEN IN GEVAL VAN VOORLOPIGE AANSLAGEN 34 9.2 AFWIJKING VAN DE BETALINGSTERMIJN BIJ VOORLOPIGE TERUGGAVEN 34 9.3 UITBETALING VAN EEN VOORLOPIGE TERUGGAVE IN ÉÉN TERMIJN 34 9.4 DAGTEKENING AANSLAGBILJET 34 9.5 BEGRIPPEN BIJ BETALINGSTERMIJNEN 34 9.6 REGELING BETALINGSTERMIJNEN 34 9.7 AUTOMATISCHE INCASSO 35 Artikel 10. Versnelde invordering 36 10.1 REIKWIJDTE VERSNELDE INVORDERING 36 10.2 VREES VOOR VERDUISTERING 37 10.3 METTERWOON VERLATEN VAN NEDERLAND 37 10.4 GEEN VASTE WOONPLAATS IN NEDERLAND 37 10.5 BESLAG EN VERSNELDE INVORDERING 37 10.6 VERKOOP NAMENS DERDEN 38 10.7 VORDERING EX ARTIKEL 19 38 Artikel 11. Aanmaning 39 11.1 DE GEADRESSEERDE VAN DE AANMANING 39 11.2 AANMANING TEN ONRECHTE VERZONDEN 39 11.3 TUSSENTIJDSE VERVOLGING EN AANMANING 39 11.4 GEDEELTELIJKE VOLDOENING AAN AANMANING 39 11.5 BETALINGSHERINNERING 39 11.6 AANMANING BIJ INVORDERING LANGS CIVIELRECHTELIJKE WEG 40 Artikel 12. Dwangbevel 41 12.1 ONDERWERP VAN HET DWANGBEVEL 41 12.2 TEGEN WIE VERLEENT DE ONTVANGER EEN DWANGBEVEL 41 Artikel 13. Betekening van het dwangbevel 42 13.1 BETEKENING DWANGBEVEL PER POST 42 13.1.1 Adressering van per post betekende dwangbevelen 42 13.2 BETEKENING DWANGBEVEL DOOR DE BELASTINGDEURWAARDER 43 13.3 BIJZONDERE GEVALLEN VAN BETEKENING DWANGBEVEL 43 Artikel 14. Tenuitvoerlegging van het dwangbevel 44 14.1 TENUITVOERLEGGING ALGEMEEN 44 14.1.1 Keuze van invorderingsmaatregelen 44 14.1.2 Houding van de belastingdeurwaarder tijdens tenuitvoerlegging 44 14.1.3 Tenuitvoerlegging dwangbevel als de belastingschuldige is overleden 45 14.1.4 Volgorde van uitwinning bij beslag 45 14.1.5 Verhaal op vruchtgebruik of recht van gebruik bezwaarde zaken 45 14.1.6 Beslaglegging voor vordering van derden 45 14.1.7 Opheffing beslag na gedeeltelijke betaling of voldoening aan voorwaarden 45 14.1.8 Opheffing beslag tegen betaling door een derde 45 14.1.9 Opschorten van de executie 46 14.1.10 Onderhandse verkoop 46 14.1.11 Samenloop opheffing beslag en onderhandse verkoop 46 14.1.12 Strafrechtelijk beslag 46 14.1.13 Invordering en ontnemingswetgeving 46 14.2 BESLAG OP ROERENDE ZAKEN DIE GEEN REGISTERGOEDEREN ZIJN 47 14.2.1 Kennisgeving vooraf en beslag roerende zaken 47 14.2.2 Domiciliekeuze en beslag roerende zaken 47 14.2.3 Aanbod van betaling en beslag roerende zaken 47 14.2.4 Omvang van het beslag op roerende zaken 47 14.2.5 Beslag op roerende zaken van derden 48 14.2.6 Beroep of verzet door een derde tegen inbeslagneming roerende zaken 48 14.2.7 Voldoening zekerheidsschuld door ontvanger en beslag roerende zaken 48 14.2.8 Beslag roerende zaken bij derden 48 14.2.9 Wegvoeren van beslagen zaken 49 14.2.9.1 Belasting van personenauto’s en motorrijwielen en belasting zware motorrijtuigen en beslag roerende zaken 49 14.2.10 Afsluiting en beslag roerende zaken 50 14.2.11 Bewaarder en beslag roerende zaken 50 14.2.12 Executoriale verkoop computerapparatuur 50 14.2.13 Executoriale verkoop zilveren, gouden en platina werken 51 14.2.14 Beslag op illegale zaken 51 14.2.15 Bieden voor rekening van BsGW en beslag roerende zaken 51 14.2.16 Opheffing van het beslag op roerende zaken 51 14.2.17 Afboeking executieopbrengst verkoop roerende zaken 51 14.2.18 Proces-verbaal van verkoop roerende zaken 52 14.2.19 Gegevensverstrekking omtrent beslag roerende zaken 52 14.2.20 Relaas van onttrekking 52 14.2A. ADMINISTRATIEF BESLAG OP MOTORRIJTUIGEN EN AANHANGWAGENS 52 14.3 BESLAG OP ONROERENDE ZAKEN 53 14.3.1 Bewaring van in beslag genomen roerende zaken bij beslag onroerende zaken 53 14.3.2 Nieuwe belastingschuld en beslag onroerende zaken 53 14.3.3 Verhuurde of verpachte onroerende zaken 53 14.3.4 Voorwaarden van verkoop van onroerende zaken 53 14.3.5 Opheffing van het beslag onroerende zaken 53 14.4 BESLAG ONDER DERDEN 54 14.4.1 Beslag op vordering van een derde 54 14.4.2 Derdenbeslag of vordering ex artikel 19 54 14.4.3 Roerende zaken bij derden 54 14.4.4 Plaats beslaglegging en omvang derdenbeslag 54 14.4.5 Derdenbeslag op een vordering waar geen beslagvrije voet voor geldt 55 14.4.5.a Derdenbeslag en kosten van levensonderhoud 55 14.4.6 Bij derdenbeslag in gebreke blijven tot het doen van verklaring 56 14.4.7 Bij derdenbeslag niet afdragen na het doen van verklaring 56 14.4.8 Afdracht binnen de vierwekentermijn bij derdenbeslag 56 14.4.9 Derdenbeslag op polis van levens- of spaarverzekering of lijfrente 56 14.4.10 Retentierecht en derdenbeslag 56 14.4.11 Opheffing van het derdenbeslag 56 14.4.12 Onverschuldigde betaling en derdenbeslag 57 14.4.13 Derdenbeslag onder de Staat of de ontvanger en het doen van verklaring 57 14.4.14 Derdenbeslag op voorlopige teruggaaf 57 14.5 BESLAG OP SCHEPEN 57 14.5.1 Beletten van het vertrek van het schip 57 14.5.2 De executie van schepen 58 14.5.3 Afgelasting van de verkoop van een schip 58 14.5.4 Deskundige hulp en beslag op schepen 58 14.5.5 Opheffing van het beslag op schepen 58 Artikel 15. Versnelde uitvaardiging en tenuitvoerlegging 59 Artikel 16. Doorlopend beslag 60 Artikel 17. Verzet tegen tenuitvoerlegging dwangbevel 61 17.1 AANHOUDEN TENUITVOERLEGGING BIJ VERZET 61 17.2 VERZET TEGEN TENUITVOERLEGGING VAN DWANGBEVEL BIJ ONJUISTE ADRESSERING 61 Artikel 18. Tenuitvoerlegging van een dwangbevel ten laste van een bestuurder van een motorvoertuig 62 Artikel 19. Doen van een vordering 63 19.1 VORDERING ALGEMEEN 63 19.1.1 Bekendmaking vordering 63 19.1.2 Voldoen aan de vordering 63 19.1.3 Niet voldoen aan de vordering 63 19.1.4 Intrekken van een vordering 64 19.1.5 Vermindering of vernietiging van de belastingaanslag in relatie tot vordering 64 19.1.6 Doorbreken beslagverboden en vordering 64 19.1.7 Notoire wanbetaler en vordering 65 19.1.8 Belastingschuldige woont in buitenland en beslag periodieke uitkering 65 19.1.9 Vordering ten laste van de echtgenoot 66 19.2 DE FAILLISSEMENTSVORDERING 66 19.2.1 Aan te melden schulden in faillissement 66 19.2.1.1 Belastingschulden ontstaan gedurende een surseance zijn boedelschulden in faillissement 67 19.2.2 Opkomen in faillissement 67 19.3 VORDERINGEN MET BETREKKING TOT PERIODIEKE UITKERINGEN 67 19.3.1 Overwegen van vordering op periodieke uitkeringen 67 19.3.2 Vooraankondiging van vordering op periodieke uitkeringen 67 19.3.3 Beslagvrije voet en vordering op periodieke uitkeringen 68 19.3.4 Beslagvrije voet voor belastingschuldige zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland 68 19.3.5 Belastingschuldige woont in buitenland en beslagvrije voet 68 19.3.6 Periodieke uitkeringen onder de bijstandsnorm 69 19.3.7 Vordering in relatie tot voorlopige teruggaaf 69 19.4 BESLAGVRIJE VOET EN OVERHEIDSVORDERING 69 19.5 VRIJ TE LATEN BEDRAG EN BETALINGSVORDERING BIJ GEEN ADRES IN NEDERLAND 70 Artikel 20. Lijfsdwang 71 Artikel 21. Voorrecht rijksbelastingen 72 Artikel 22. Bodemrecht 73 22.1 WERKINGSSFEER EN REIKWIJDTE BODEMRECHT 73 22.2 BODEMRECHT EN BESTUURLIJKE BOETE 73 22.3 OVERBETEKENING BODEMBESLAG 73 22.4 VOLGORDE UITWINNING BODEMBESLAG BUITEN FAILLISSEMENT 74 22.5 VOLGORDE UITWINNING BODEMBESLAG BUITEN FAILLISSEMENT 74 22.6 BODEMRECHT EN INSOLVENTIE VAN DE DERDE-EIGENAAR 74 22.7 BODEMRECHT EN VOORRANG 74 22.8 VERZET EN BEROEP 74 22.8.1 Verzet artikel 435 lid 3 Rv tegen bodembeslag 74 22.8.2 Taken met betrekking tot de schriftelijke mededeling ex artikel 435 lid 3 Rv inzake bodembeslag 74 22.8.3 Opschorting verkoop na verzet in rechte tegen bodembeslag 74 22.8.4 Beroepschrift ex artikel 22 van de wet 75 22.8.5 Beroepschriftprocedure ex artikel 22 van de wet 75 22.8.6 Taak van de ontvanger met betrekking tot beroepschrift ex artikel 22 lid 1 van de wet 75 22.8.7 Beslissing dagelijks bestuur op het beroepschrift tegen een bodembeslag 75 22.8.8 Onduidelijk bezwaar tegen bodembeslag 76 22.8.9 Samenloop administratief beroep en verzet tegen bodembeslag 76 22.8.10 Criteria voor de beslissing op het beroepschrift ex artikel 22 lid 1 van de wet 76 22.8.11 Beëindiging operationele lease-overeenkomst 76 22.8.12 Executie en bodemrecht 76 22.9 TERUGHOUDEND BELEID BIJ REËEL EIGENDOM DERDE 77 22.9.1 Algemeen 77 22.9.2 Lease 78 Artikel 22bis Mededeling 82 Artikel 22a Bijzonder verhaalsrecht in relatie tot autoverhuurbedrijven en leasemaatschappijen 83 Artikel 23. 84 Artikel 23a. Bijzonder verhaalsrecht op goederen van het afgezonderd particulier vermogen en op goederen van een derde waarin het afgezonderd particulier vermogen een belang heeft van 5 percent of meer 85 Artikel 24. Verrekening 86 24.1 WANNEER VERREKENING 86 24.1.1 Voorlopige teruggaaf inkomstenbelasting 86 24.2 BETWISTE SCHULD EN VERREKENING BIJ UITSTEL 86 24.3 REIKWIJDTE VAN DE VERREKENING 86 24.3 A VERREKENING TERUGGAAF ARTIKEL 29, EERSTE LID, WET OP DE OMZETBELASTING 87 24.4 BEKENDMAKING VERREKENING 87 24.5 VERREKENING EN FISCALE EENHEID VENNOOTSCHAPSBELASTING 87 24.5A VERREKININGSBEVOEGDHEID FISCALE EENHEID VENNOOTSCHAPSBELASTING TIJDEN FAILLISSEMENT 87 24.6 INSTEMMINGSREGELING BIJ CESSIE EN VERPANDING 87 24.6.1 Geen verrekening bij instemming cessie of verpanding 87 24.6.2 Mogelijkheid van cessie of verpanding uit te betalen bedragen 87 24.6.3 Instemming of weigering met een cessie of verpanding 88 24.6.4 Beroepsprocedure weigeren instemming cessie of verpanding en Awb 88 24.6.5 Bekendmaking beschikking dagelijks bestuur bij cessie of verpanding 88 24.6.6 Houding ontvanger bij procedure tegen weigeren instemming met cessie of verpanding 88 Artikel 25. Uitstel van betaling 90 25.1 ALGEMENE UITGANGSPUNTEN UITSTELBELEID 90 25.1.1 Houding van de ontvanger tijdens behandeling verzoek om uitstel 90 25.1.2 Toewijzing van het verzoek om uitstel van betaling 90 25.1.3 Redenen afwijzing verzoek om uitstel 90 25.1.4 Redenen beëindigen uitstel 91 25.1.5 Beëindigen van een betalingsregeling met meer dan één termijn 91 25.1.6 Van rechtswege vervallen van een verleend uitstel 92 25.1.7 Geen invordering tijdens verleend uitstel 92 25.1.8 Na (afwijzen) uitstel tien dagen wachttijd 92 25.1.9 Uitstel voor een ambtshalve belastingaanslag 92 25.1.10 Uitstel voor een aanslag ter behoud van rechten 92 25.1.11 Uitstel voor een bestuurlijke boete 92 25.1.12 Tijdens uitstel nieuwe aanslagen voldoen 92 25.1.13 Zekerheid bij uitstel 93 25.1.14 Tijdstip indiening verzoek om uitstel 93 25.1.15 Verzoekschriften aan andere instellingen 93 25.2 UITSTEL IN VERBAND MET BEZWAAR TEGEN EEN BELASTINGAANSLAG 93 25.2.1 Bezwaar tegen hoogte belastingaanslag 93 25.2.2 Bezwaarschrift en verzoek om uitstel 94 25.2.3 De beslissing op het verzoek om uitstel in verband met bezwaar 94 25.2.4 Uitstel in verband met een onderlinge overlegprocedure 95 25.2.5 Zekerheid bij uitstel in verband met bezwaar 95 25.2.6 Onherroepelijke invorderingsmaatregelen voor bestreden belastingschuld 95 25.2.7 Verrekening tijdens uitstel in verband met bezwaar 96 25.2.8 Geen uitstel voor het niet-bestreden bedrag 96 25.2.9 Ten onrechte uitstel voor het gehele bedrag van de belastingaanslag 96 25.3 UITSTEL IN VERBAND MET EEN TE VERWACHTEN UIT TE BETALEN BEDRAG 96 25.4 UITSTEL IN VERBAND MET BETALINGSPROBLEMEN 96 25.4.1 Beslissing op een verzoek om uitstel in verband met betalingsproblemen 96 25.4.2 Uitstel en motorrijtuigenbelasting 97 25.4.3 Verrekening tijdens een betalingsregeling 97 25.4.4 Uitstel in verband met faillissement, WSNP en surseance 97 25.5 BETALINGSREGELING VOOR PARTICULIEREN 97 25.5.1 Duur betalingsregeling en algemene regels particulieren 97 25.5.2 Voorwaarden aan betalingsregeling particulieren 98 25.5.3 Kort uitstel particulieren 98 25.5.4 Behandeling verzoek betalingsregeling particulieren 98 25.5.5 Vermogen en betalingsregeling particulieren 98 25.5.6 Betalingscapaciteit en betalingsregeling particulieren 98 25.5.7 Berekening betalingscapaciteit - bijzondere uitgaven 98 25.5.8 Berekening betalingscapaciteit - aflossingsverplichtingen aan derden 98 25.5.9 Berekening betalingscapaciteit - extra inkomsten 98 25.5.10 Belastingschuldige stelt zelf een betalingsregeling voor 99 25.5.11 Betalingsregeling particulieren langer dan twaalf maanden 99 25.6 BETALINGSREGELING VOOR ONDERNEMERS 99 25.6.1 Duur betalingsregeling en algemene regels ondernemers 99 25.6.2 Voorwaarden betalingsregeling ondernemers 99 25.6.3 Uitstelbeleid particulieren geldt voor ex-ondernemers 99 25.6.4 Uitstel voor ondernemers en overheidssteun/subsidie 99 25.7 ADMINISTRATIEF BEROEP 99 25.7.1 Toetsing uitstelbeschikking door dagelijks bestuur 99 25.7.2 Beroepsfase uitstel 100 25.7.3 Beslissing dagelijks bestuur op beroepschrift bij uitstel 100 25.7.4 Niet tijdig beslissen op een verzoek om uitstel 100 25.7.5 Beroep, bezwaar of nieuw verzoek om uitstel bij de ontvanger 100 Artikel 25a. Uitstel van betaling exitheffingen 101 Artikel 26. Kwijtschelding van belastingen 102 26.1 ALGEMENE UITGANGSPUNTEN KWIJTSCHELDINGSBELEID 102 26.1.1 Kwijtschelding van betaalde belastingschulden 102 26.1.2 Het indienen van een verzoek om kwijtschelding 102 26.1.3 Niet ingevuld of onjuist ingevuld verzoekformulier om kwijtschelding 102 26.1.4 Gegevens en normen ten tijde van indiening verzoek om kwijtschelding 103 26.1.5 Toewijzing van het verzoek om kwijtschelding onder voorwaarden 103 26.1.6 Motivering afwijzing van het verzoek om kwijtschelding 103 26.1.7 Wachttijden na afwijzing 103 26.1.8 Mondeling meedelen afwijzen kwijtschelding 104 26.1.9 Wanneer wordt geen kwijtschelding verleend 104 26.1.10 Begrip “ex-ondernemer” en kwijtschelding 105 26.1.11 Verzoekschriften aan andere instellingen 105 26.2 KWIJTSCHELDING VAN BELASTINGEN VOOR PARTICULIEREN 105 26.2.1 Vermogen en kwijtschelding particulieren 105 26.2.2 De inboedel en kwijtschelding particulieren 106 26.2.3 Het motorvoertuig en kwijtschelding particulieren 106 26.2.4 Saldo op rekening en kwijtschelding voor particulieren 106 26.2.5 De eigen woning en kwijtschelding voor particulieren 107 26.2.6 Vermogen van kinderen en kwijtschelding voor particulieren 107 26.2.7 Nalatenschappen en kwijtschelding voor particulieren 107 26.2.8 Levensloopregeling en kwijtschelding voor particulieren 107 26.2.9 Beroepsvermogen Wikker en kwijtschelding voor particulieren 108 26.2.10 Betalingscapaciteit en kwijtschelding voor particulieren 108 26.2.11 Vakantiegeld en kwijtschelding voor particulieren 108 26.2.12 Studiefinanciering en kwijtschelding voor particulieren 108 26.2.13 Bijzondere bijstand/ouderlijke bijdrage en kwijtschelding voor particulieren 109 26.2.14 Betalingen op belastingschulden en kwijtschelding voor particulieren 110 26.2.15 Woonlasten en kwijtschelding van belasting van voorhuwelijkse belastingschulden 110 26.2.16 Uitgaven in verband met onderhoudsverplichtingen en kwijtschelding voor particulieren 110 26.2.17 Kwijtschelding tijdens WSNP 110 26.2.18 Inkomen Wikker 111 26.2.19 Normpremie zorgverzekering begrepen in de bijstandsuitkering 111 26.2.20 Onderhoud gezinsleden in het buitenland 111 26.3 KWIJTSCHELDING VAN BELASTINGEN VOOR ONDERNEMERS 111 26.3.1 Kwijtschelding voor ondernemers bij een saneringsakkoord 111 26.3.2 Aansprakelijkheid en kwijtschelding voor ondernemers 111 26.3.3 Voorwaarden tot deelname aan een saneringsakkoord 112 26.3.4 Toepassingsbereik saneringsakkoord 112 26.3.5 Ten minste dubbele percentage en saneringsakkoord 112 26.3.6 Bestuurlijke boete en saneringsakkoord 112 26.3.7 Rente en kosten en saneringsakkoord 112 26.3.8 Speciale crediteuren en saneringsakkoord 113 26.3.9 Betaling bedrag saneringsakkoord 113 26.4 ADMINISTRATIEF BEROEP 114 26.4.1 Administratief beroep tegen de afwijzing van een verzoek om kwijtschelding 114 26.4.2 Herhaald verzoek om kwijtschelding 114 26.4.3 Beroepsfase kwijtschelding 114 26.4.4 Gegevens en normen eerste verzoek om kwijtschelding 114 26.4.5 Beslissing dagelijks bestuur op beroep bij kwijtschelding 115 26.4.6 Invordering tijdens administratief beroep en herhaald verzoek om kwijtschelding en ambtshalve behandeling beroepschrift 115 26.4.7 Niet tijdig beslissen op een verzoek om kwijtschelding 115 26.5 VOORTZETTING VAN DE INVORDERING NA AFWIJZING VERZOEK OM KWIJTSCHELDING 115 26.6 GEEN VERDERE INVORDERINGSMAATREGELEN EN AFWIJZING VERZOEK OM KWIJTSCHELDING 116 26.7 GEAUTOMATISEERDE KWIJTSCHELDING 116 Artikel 27. Verjaring 117 27.1 VERSNELDE INVORDERING EN VERJARING 117 27.2 AANSPRAKELIJKGESTELDEN EN VERJARING 117 27.3 STUITING VAN DE VERJARING 117 27.4 SCHORSING VAN DE VERJARING 117 27.5 AFSTAND VAN VERJARING 118 27.6 RENTE EN KOSTEN EN VERJARING 118 27.7 NA VERJARING GEEN CIVIELE INVORDERING 118 27.8 VERJARING VAN BELASTINGTERUGGAVEN 118 Artikel 27a. Betalingskorting 119 Artikel 28. Invorderingsrente 120 28.1 CHEQUE BUITENLAND EN INVORDERINGSRENTE 120 28.2 CORRECTIE BEREKENDE INVORDERINGSRENTE 120 28.3 VERMINDERING TERECHT IN REKENING GEBRACHTE INVORDERINGSRENTE 120 28.3A. VERMINDERING IN REKENING GEBRACHTE INVORDERINGSRENTE BIJ UITSTEL VAN BETALING OP GROND VAN ARTIKEL 25.4.6 121 28.4 VERZUIM VAN BSGW EN INVORDERINGSRENTE 121 28.5 RENTE- OF SCHADEVERGOEDING 121 28.6 KWIJTSCHELDING INVORDERINGSRENTE NIET MOGELIJK 121 28.7 VERMINDERING EN TOEPASSING ARTIKEL 28 LID 6 VAN DE WET 121 28.8 DREMPELBEDRAG RENTE 121 Artikel 28c 123 Artikel 29. Percentage invorderingsrente 124 Artikel 30. Beschikking invorderingsrente 125 30.1 VERZOEK TOT VERMINDERING RENTE IS BEZWAAR 125 30.2 INVORDERINGSRENTE: (HOGER) BEROEP EN CASSATIE 125 30.3 INVORDERINGSRENTE: UITSTEL VAN BETALING 125 Artikel 31. Berekening betalingskorting en invorderingsrente 126 Artikel 31a. Afwijkingen betalingskorting en rente 127 Artikel 32. Samenloop fiscale en civiele aansprakelijkheidsbepalingen 128 32.1 KEUZE AANSPRAKELIJKHEID 128 32.2 GEMEENSCHAPSSCHULDEN 128 Artikel 33. Aansprakelijkheid van bestuurder, leider vaste inrichting, vaste vertegenwoordiger en vereffenaar voor alle rijksbelastingen 129 33.1 LEIDER VASTE INRICHTING EN VASTE VERTEGENWOORDIGER BIJ AANSPRAKELIJKHEID 129 33.2 FEITELIJKE VESTIGING BIJ AANSPRAKELIJKHEID 129 33.3 LICHAAM DAT IS ONTBONDEN BIJ AANSPRAKELIJKHEID 129 33.4 VEREFFENAAR BIJ AANSPRAKELIJKHEID 130 33.5 BESTUURDER BIJ AANSPRAKELIJKHEID 130 33.6 GEWEZEN BESTUURDER BIJ AANSPRAKELIJKHEID 130 Artikel 34 tot en met 47. 131 Artikel 48. Beperking aansprakelijkheid van erfgenamen 132 48.1 BENEFICIAIRE AANVAARDING 132 48.2 INVORDERING TEN LASTE VAN EEN ERFGENAAM BLIJFT ACHTERWEGE 132 Artikel 49. Formele bepalingen voor aansprakelijkstelling 134 49.1 AANSPRAKELIJKSTELLING VOOR BESTUURLIJKE BOETE 134 49.2 AANSPRAKELIJKSTELLING VOOR INVORDERINGSRENTE 134 49.2A VOORAANKONDIGING AANSPRAKELIJKSTELLING 134 49.3 DE AANSPRAKELIJKSTELLING: IN GEBREKE ZIJN 135 49.3.1 Wanneer in gebreke 135 49.3.2 In gebreke zijn en versnelde invordering 135 49.3.3 In gebreke zijn en een beschikking “geen verdere invorderingsmaatregelen” 135 49.4 INFORMATIEVERSTREKKING IN BESCHIKKING AANSPRAKELIJKSTELLING KETEN- EN INLENERSAANSPRAKELIJKHEID 135 49.5 INFORMATIEVERSTREKKING AAN AANSPRAKELIJKGESTELDEN 135 49.6 AANSPRAKELIJKHEID: EERST UITWINNING BELASTINGSCHULDIGE 136 49.7 VOLGORDE VAN AANSPRAKELIJK STELLEN 136 49.8 BEZWAAR, BEROEP, HOGER BEROEP EN BEROEP IN CASSATIE TEGEN DE BESCHIKKING AANSPRAKELIJKSTELLING 136 49.8.1 Uitstel in verband met bezwaar tegen een beschikking aansprakelijkstelling 136 49.8.2 Beslissing op het bezwaarschrift 136 49.9 OVERGANGSRECHT 136 Artikel 50. Bezwaar en beroep bij aansprakelijkheid 137 Artikel 51. Conservatoir beslag bij aansprakelijkheid 138 51.1 CONSERVATOIR BESLAG EN UITSTEL IN VERBAND MET BEZWAAR 138 Artikel 52. Betalingstermijn beschikking aansprakelijkstelling 139 52.1 VERMINDERING VAN DE BELASTINGAANSLAG EN AANSPRAKELIJKSTELLING 139 Artikel 53. Aansprakelijkheid: verhaalsrechten en kwijtschelding 140 53.1 GEEN ZELFSTANDIGE VERJARING VAN DE AANSPRAKELIJKHEIDSSCHULD 140 53.2 ONTSLAG VAN BETALINGSVERPLICHTING AANSPRAKELIJK GESTELDE BESTUURDER EN VERWIJTBAARHEID 140 Artikel 54. Mededeling aan de aansprakelijkgestelde 141 54.1 BETALING TERUGGAAF AANHOUDEN BIJ AANSPRAKELIJKSTELLING 141 Artikel 55 tot en met 57. 142 Artikel 58. Informatieverplichtingen van de belastingschuldige of de aansprakelijkgestelde 143 58.1 GEEN INVORDERINGSONDERZOEK TIJDENS EEN GERECHTELIJKE PROCEDURE 143 58.2 GEGEVENS VOOR INVORDERING VAN “EIGEN” BELASTINGSCHULDEN 143 Artikel 59. Informatieverplichting: gegevensdragers bij een derde 145 Artikel 60. Formele bepalingen voor de informatieverplichtingen 146 60.1 REDELIJKE TERMIJN VOOR VERSTREKKEN VAN INFORMATIE 146 60.2 KWALITEIT VAN DE GEGEVENS EN WIJZE VAN VERSTREKKING OF BESCHIKBAAR STELLEN 146 Artikel 61. Geen geheimhoudingsplicht bij de informatieverplichtingen 147 61.1 NIET VAN DE ADMINISTRATIE GESCHEIDEN(BEROEPS-) VERTROUWELIJKE GEGEVENS 147 Artikel 62. Informatieverplichtingen van de administratieplichtige 148 Artikel 62bis 149 Artikel 62a Kostenvergoeding bij onrechtmatige verplichting 150 Artikel 63 en 63a. Weigeren van informatie 151 Artikel 63b. Bestuurlijke boeten 152 Artikel 63c en 64. 153 Artikel 65. Niet nakomen informatieverplichting: strafmaat voor misdrijf 154 65.1 REIKWIJDTE OPZETCRITERIUM BIJ MISDRIJF 154 Artikel 65a en 66. 155 Artikel 67. Geheimhoudingsplicht 157 67.1 BEKENDMAKING AAN DE BELASTINGSCHULDIGE 157 67.2 BEKENDMAKING AAN DERDEN IN HET BELANG VAN DE INVORDERING 157 67.3 INFORMATIEVERSTREKKING AAN GERECHTSDEURWAARDER OVER PERIODIEKE BETALINGEN 157 Artikel 67a tot en met 72. 159 Artikel 73. Insolventieprocedures 160 73.1 ALGEMENE UITGANGSPUNTEN INSOLVENTIEPROCEDURES 160 73.1.1 Aanmelden belastingschulden in WSNP of faillissement 160 73.1.2 Invorderingsmaatregelen tijdens de toepassing van WSNP of faillissement 160 73.1.3 Boedelschulden 160 73.1.4 Proceskostengarantie 161 73.1.5 Belangenbehartiging door de bewindvoerder of de curator 161 73.1.6 Bodemvoorrecht in WSNP en faillissement 161 73.1.7 Bodemrecht en insolventie van de derde-eigenaar 161 73.1.8 Uitstel in relatie tot WSNP en faillissement 161 73.1.9 Kwijtschelding in relatie tot WSNP en faillissement 161 73.1.10 Ketenaansprakelijkheid en bestuurdersaansprakelijkheid in relatie tot WSNP en faillissement 161 73.1.11 Toeslagenschuld in relatie tot MSNP, WSNP en faillissement 161 73.1.12 Verplichtingensignaal in relatie tot MSNP, WSNP en faillissement 162 73.2 INSOLVENTIEPROCEDURE: WETTELIJKE SCHULDSANERING 162 73.2.1 Kwijtschelding tijdens WSNP 162 73.2.2 Na de toepassing van WSNP 162 73.3 INSOLVENTIEPROCEDURE: SURSEANCE 163 73.3.1 Uitstel, kwijtschelding en surseance 163 73.3.2 Ketenaansprakelijkheid en bestuurdersaansprakelijkheid in relatie tot surseance 163 73.3A WHOA-AKKOORD 163 73.3a.1 Geldend beleid bij aangeboden WHOA-akkoord 163 73.3a.2 Voorwaarden WHOA-akkoord 163 73.3a.3 Gevolgen homogolatie WHOA-akkoord bij instemming 164 73.3a.4 Gevolgen homologatie WHOA-akkoord zonder instemming 164 73.4 INSOLVENTIEPROCEDURE: FAILLISSEMENT 164 73.4.1 Faillissementsaanvraag: algemeen 164 73.4.2 Ontbinding van rechtspersonen in plaats van faillissementsaanvraag 165 73.4.3 Particulieren en faillissement 165 73.4.4 Saneringsaanbod en faillissementsaanvraag 165 73.4.5 Verzoek om uitstel van betaling vóór behandeling faillissementsaanvraag door rechter 165 73.4.6 Toestemming voor faillissementsaanvraag 166 73.4.7 Steunvordering derden voor faillissementsaanvraag 166 73.4.8 Verlenen van steunvordering en faillissementsaanvraag 166 73.4.9 Verzet tegen faillietverklaring 166 73.4.10 Beroep op regresrecht in faillissement 166 73.4.11 Verzending of uitreiking aanslagbiljet bij faillissement 166 73.4.12 Opkomen in faillissement 167 73.4.13 Volgorde uitwinning bodembeslag in faillissement 167 73.4.14 Na de toepassing van het faillissement 167 73.4.15 Opening nationale (secundaire) insolventieprocedure 167 73.4.16 Omzetting faillissement in WSNP 167 73.5 INSOLVENTIEPROCEDURE: MINNELIJKE SCHULDSANERING DOOR LEDEN VAN DE NVVK OF GEMEENTEN 168 73.5.1 Voorwaarden voor MSNP 168 73.5.2 Opschorten invorderingsmaatregelen na verzoek MSNP 169 73.5.3 Gevolgen uitstel MSNP voor invorderingsmaatregelen 169 73.5.4 Houding ontvanger tijdens uitstel MSNP 170 73.5.5 Intrekken uitstel gedurende MSNP 170 73.5.6 De schuldenaar voldoet aan zijn verplichtingen MSNP 170 73.5.7 Na de toepassing van de MSNP 171 73.5A. INSOLVENTIEPROCEDURE: MINNELIJKE SCHULDSANERING DOOR ANDEREN DAN LEDEN VAN DE NVVK OF GEMEENTEN 171 73.5a.1. Algemeen 171 73.6 INSOLVENTIEPROCEDURE: AKKOORDEN 172 73.6.1 Buitengerechtelijk akkoord 172 73.6.2 Voorwaarden voor toetreding tot een buitengerechtelijk akkoord 172 73.6.3 Gevolgen buitengerechtelijk akkoord 173 73.6.4 Voorwaarden voor toetreding tot een gerechtelijk akkoord 173 73.6.5 Gevolgen toetreden tot gerechtelijk akkoord 173 73.6.6 Begrip belastingschuld en (buiten)gerechtelijk akkoord 173 73.6.7 Schuldig nalatig en (buiten)gerechtelijk akkoord 174 73.6.8 Gevolgen dwangakkoord 174 73.6.9 Kwijtschelding voor ondernemers bij een saneringsakkoord 174 73.7 WETTELIJK BREED MORATORIUM 174 Artikel 74. Uitstel- en kwijtscheldingsfaciliteiten 176 Artikel 75. Kosten van vervolging 177 75.1 GEVORDERDE SOM BEVAT GEEN VERVOLGINGSKOSTEN 177 75.2 AAN DERDEN TOEKOMENDE BEDRAGEN 177 75.3 RECHTSMIDDELEN EN VERVOLGINGSKOSTEN 178 75.4 VERZOEK OM VERMINDERING VERVOLGINGSKOSTEN AANMERKEN ALS BEZWAAR 178 75.5 NIET IN REKENING BRENGEN VAN VERVOLGINGSKOSTEN 178 75.6 ONVERSCHULDIGDHEID VAN VERVOLGINGSKOSTEN 178 75.7 NIET-VERWIJTBAARHEID EN VERVOLGINGSKOSTEN 179 75.8 VERSNELDE INVORDERING EN VERVOLGINGSKOSTEN 180 75.9 AANSPRAKELIJKGESTELDEN EN VERVOLGINGSKOSTEN 180 75.10 GEEN KWIJTSCHELDING VAN VERVOLGINGSKOSTEN 180 75.11 LIMITERING BETEKENINGSKOSTEN DWANGBEVEL 180 Artikel 76 tot en met 79. 181 Artikel 80. Invordering, AWB en het moment van vaststelling van (naheffings)aanslagen 182 80.1. TENUITVOERLEGGING TERMIJNDWANGBEVEL 182 80.2. MOMENT VAN VASTSTELLING VAN (NAHEFFINGS)AANSLAGEN 182 Artikel 1. Inleiding en toepassingsgebied Dit artikel bevat de inleiding van de Leidraad Invordering 2008 en het beleid over het toepassingsgebied zoals opgenomen in artikel 1 van de Invorderingswet 1990. 1.1 Inleiding Voor u ligt de “Leidraad Invordering BsGW”. Net als de Leidraad invordering 2008 van het Rijk (hierna: Rijksleidraad) bevat de Leidraad Invordering enkel beleidsregels. Werkinstructies zijn niet opgenomen. Bij de opmaak van deze Leidraad is aansluiting gezocht bij de Rijksleidraad. Het betreft echter geen kopie. Daar waar noodzakelijk hebben wij bepalingen toegevoegd of aangepast aan de situatie van BsGW, die afwijken van de Rijksleidraad. Opzet van de Leidraad Voor de indeling in artikelen en sub artikelen is aangesloten bij de Invorderingswet 1990 en de Rijksleidraad. Sommige artikelen uit de Invorderingswet 1990 en onderdelen van de Rijksleidraad treft u echter niet aan. Reden hiervoor is dat deze onderdelen en artikelen niet van toepassing zijn voor BsGW. Dit is aangegeven met de opmerking: “Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW”. Dit is gedaan om de nummering van de originele Rijksleidraad niet te veranderen. De (halfjaarlijkse) wijzigingen van het Ministerie van Financiën kunnen dan sneller gevonden en veranderd worden. Vanwege de leesbaarheid gebruiken wij in deze Leidraad het begrip “ontvanger” in plaats van de wettelijke term “gemeenteambtenaar belast met de invordering van gemeentelijke belastingen” en “ambtenaar van het waterschap belast met de invordering van waterschapsbelastingen” . Om dezelfde reden wordt in deze Leidraad het begrip “inspecteur” gebruikt in plaats van de wettelijke term “gemeenteambtenaar belast met de heffing van gemeentelijke belastingen” en “de daartoe aangewezen ambtenaar van het waterschap” . 1.1.1 Lijst met gebruikte afkortingen Afkorting Omschrijving Awb Algemene wet bestuursrecht Awir Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen AWR Algemene wet inzake rijksbelastingen BsGW BW Belastingsamenwerking Gemeenten en Waterschappen Burgerlijk Wetboek FW Faillissementswet MSNP Minnelijke schuldsanering natuurlijke personen Rv Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering Sr Wetboek van Strafrecht Sv UWV Wetboek van Strafvordering Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen WHOA Wet homologatie onderhands akkoord WSF Wet Studiefinanciering 2000 WSNP Wettelijke schuldsanering natuurlijke personen Pw Participatiewet 1.1.2 Definities algemeen bestuur : het algemeen bestuur van BsGW. belastingdeurwaarder : de door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BsGW als bedoeld in artikel 232 lid 4 sub d Gemeentewet en artikel 124 lid 5 sub d Waterschapswet belastingverordening : de verordening tot de heffing en invordering van belasting of rechten van het algemeen bestuur en gemeenteraden van de deelnemers aan de gemeenschappelijke regeling BsGW. beleids /uitvoeringsregels : beleids/uitvoeringsregels in de zin van titel 4:3 Awb op het gebied van de heffing en invordering van belastingen en de uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken besluit (het) : het Uitvoeringsbesluit Invorderingswet 1990 hoger beroep Hoger beroep bij een gerechtshof dan wel, als beroep in cassatie bij hoge raad is ingesteld, cassatieberoep dagelijks bestuur : het dagelijks bestuur van BsGW echtgenoot : bedoeld in artikel 3 Wet investering in Jongeren inspecteur : de door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BsGW, als bedoeld in artikel 232 lid 4 sub a Gemeentewet en artikel 124 lid 5 sub a Waterschapswet, bevoegd tot het heffen van belastingen, en tot de uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken negatieve definitieve aanslag : de aanslag als bedoeld in artikel 15 AWR, waarbij de aldaar bedoelde verrekeningen hebben geleid tot een per saldo negatief bedrag negatieve voorlopige aanslag : de aanslag als bedoeld in artikel 13 lid 1 AWR tot een negatief bedrag ondernemer : de belastingschuldige die een onderneming drijft of zelfstandig een beroep uitoefent ontvanger : de door het dagelijks bestuur van BsGW aangewezen ambtenaa van BsGW als bedoeld in artikel 232 lid 4 sub b Gemeentewet en artikel 124 lid 5 sub b Waterschapswet, bevoegd tot de invordering van belastingen particulier : de belastingschuldige die niet als ondernemer wordt aangemerkt regeling (

1. de): de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 voorlopige teruggaaf : de aanslag als bedoeld in artikel 13 lid 2 AWR voorzitter : de voorzitter van het algemeen dan wel het dagelijks bestuur van BsGW wet (
2. de): Invorderingswet 1990 (de wet van 30 mei 1990 inzake de invordering van rijksbelastingen zoals nadien gewijzigd) Onder de overige in deze Leidraad gebruikte begrippen wordt hetzelfde verstaan als de wet daaronder verstaat. 1.1.3 Reikwijdte beleidsvoorschriften Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 1.1.4 Aansprakelijkgestelden en andere derden De invordering met betrekking tot aansprakelijkgestelden en andere derden vindt voor een groot deel op overeenkomstige wijze plaats als de invordering met betrekking tot belastingschuldigen. Omwille van de leesbaarheid is vermeden steeds de aansprakelijkgestelden en andere derden te noemen, zonder dat hiermee wordt beoogd de toepasselijkheid van die voorschriften te beperken. 1.1.5 Awb en algemene beginselen van behoorlijk bestuur In de invordering wordt zoveel mogelijk in overeenstemming met de Awb en het Besluit Fiscaal bestuursrecht, ondanks het feit dat artikel 3:40, titels 4.1 tot en met 4.3, artikel 4:125, titel 5.2, de hoofdstukken 6 en 7, en afdeling 10.2.1 Awb niet van toepassing zijn op de wet. Dit betekent onder meer dat de beslistermijnen uit de Awb inclusief de mogelijkheden tot verlenging van toepassing zijn, tenzij de wet, de regeling of deze Leidraad anders bepaalt. Voor beschikkingen op aanvraag geldt daarom een termijn van acht weken met de mogelijkheid hiervan af te wijken door een redelijke termijn te noemen . Voor besluiten bij kwijtschelding geldt een termijn van 90 dagen. Voor het beslissen op bezwaarschriften geldt een verdagingstermijn van maximaal zes weken en de mogelijkheid tot verder uitstel in gezamenlijk overleg . Voor het beslissen op beroepschriften bij administratief beroep, met uitzondering van administratief beroep op kwijtschelding, geldt een verdagingstermijn van maximaal zes weken en de mogelijkheid tot verder uitstel in gezamenlijk overleg . Voor het beslissen op beroepschriften bij administratief beroep op kwijtschelding geldt de verdagingstermijn die nodig is tot twee weken nadat het beroep behandeld is door het dagelijks bestuur. Het uitgangspunt met betrekking tot de Awb-conforme werkwijze geldt niet voor de regeling inzake de dwangsom bij niet tijdig beslissen . Het laatste betekent dat bij de uitvoering van de wet de dwangsom uitsluitend van toepassing is op de volgende gevallen: - bezwaarschriften tegen beschikkingen invorderingsrente als bedoeld in artikel 30 lid 1 van de wet; - bezwaar- en beroepschriften als bedoeld in artikel 7 lid 1 van de Kostenwet invordering rijksbelastingen. Dit betekent onder meer dat als de belastingschuldige aannemelijk heeft gemaakt dat er gegronde twijfels zijn bij de verschuldigdheid van een onherroepelijk geworden belastingaanslag, de ontvanger desgevraagd de belastingaanslag marginaal toetst. Wanneer bij de marginale toetsing blijkt dat een belastingaanslag in materiële zin niet verschuldigd kan worden geacht, neemt de ontvanger voor een dergelijke aanslag geen invorderingsmaatregelen. Genomen invorderingsmaatregelen, zoals de tenuitvoerlegging van een dwangbevel, worden zoveel mogelijk teruggedraaid. Onder een onherroepelijk vaststaande belastingaanslag wordt in dit verband verstaan een belastingaanslag waartegen geen bezwaar of beroep meer open staat en waarvoor evenmin een ambtshalve beoordeling mogelijk is in verband met termijnoverschrijding. 1.1.5a. Toepassing artikel 4:84 Awb Artikel 4:84 Awb is van overeenkomstige toepassing bij de invordering van belastingen. Op grond hiervan is het onder omstandigheden mogelijk om af te wijken van beleidsregels zoals die zijn opgenomen in een beleidsbesluit dat van toepassing is voor de praktijk van de ontvanger, zoals deze leidraad. Afwijking van beleidsregels is gerechtvaardigd als toepassing van die regels voor een of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben, die vanwege bijzondere omstandigheden onevenredig zijn in verhouding tot de doelen die de beleidsregels dienen. Toepassing van artikel 4:84 Awb zal slechts bij hoge uitzondering aan de orde zijn. Het afwijken van beleidsregels leidt in de regel immers tot schending van het gelijkheidsbeginsel. Er moet dus sprake zijn van daadwerkelijk bijzondere omstandigheden waardoor onverkorte toepassing van de beleidsregels onevenredig nadeel voor de betrokkene zou opleveren. Dit criterium gaat aanzienlijk verder dan een belangenafweging als bedoeld in artikel 3:4 Awb. 1.1.6 Keuze uit verschillende invorderingsmaatregelen Als de invordering op verschillende manieren kan plaatsvinden, heeft de eenvoudigste, snelste en minst kostbare wijze voor BsGW de voorkeur. 1.1.7 Invorderingsmaatregelen tegen grote bedrijven Als de ontvanger invorderingsmaatregelen wil treffen die het voortbestaan kunnen bedreigen van een bedrijf met meer dan vijftig werknemers, dan vraagt hij daartoe toestemming van het dagelijks bestuur van BsGW. Onder een bedrijf wordt in dit verband ook verstaan een geheel van bij elkaar behorende bedrijven of een zelfstandig uitgeoefend beroep. De ontvanger kan bij met redenen omkleed besluit hiervan afwijken Beslaglegging hoeft niet het hiervoor bedoelde effect te hebben, als de ontvanger op een zodanige wijze kan handelen dat derden daarvan geheel onwetend blijven. De ontvanger vraagt altijd toestemming als: - met de beslaglegging op korte termijn de verkoop van (een deel van) de activa van het bedrijf wordt beoogd; - door de beslaglegging de werkvoorraad en/of geldmiddelen geheel of nagenoeg geheel worden vastgelegd; - derden niet onkundig blijven van de beslaglegging, zoals steeds het geval is bij derdenbeslag; - de ontvanger aan een schuldeiser zodanige inlichtingen omtrent openstaande belastingaanslagen verstrekt, dat deze kunnen dienen als steunvorderingen bij het aanvragen van faillissement door die schuldeiser. 1.1.8 Voor de invordering minder geschikte dagen De ontvanger zal geen invorderingsmaatregelen nemen tegen particulieren op dagen die daarvoor minder geschikt kunnen worden geacht, als die maatregelen zonder bezwaar naar een later tijdstip kunnen worden verschoven. Deze terughoudendheid geldt bij ondernemers slechts voor zover sprake is van invorderingsmaatregelen die betrekking hebben op bezittingen die tot de privésfeer kunnen worden gerekend. Voor invordering minder geschikte dagen zijn met name: - de Nieuwjaarsdag, de Christelijke tweede Paas- en Pinksterdag, de beide Kerstdagen, de Hemelvaartsdag, de dag waarop de verjaardag van de Koning wordt gevierd, de vijfde mei en de Goede Vrijdag, alle met inbegrip van de daaraan voorafgaande en de daarop volgende dag; - regionaal vrij algemeen erkende feest- en gedenkdagen met inbegrip van de daaraan voorafgaande en de daarop volgende dag; - de dagen tussen de beide Kerstdagen en Nieuwjaarsdag. 1.1.9 Binnenkomst van bescheiden Als aan het indienen van bepaalde bescheiden rechtsgevolgen zijn verbonden dan wel rechten kunnen worden ontleend, dan geldt als datum van binnenkomst van die stukken de datum van binnenkomst bij BsGW. Dit geldt ook als dergelijke bescheiden worden ingediend bij een andere autoriteit waarvan de indiener meende - en redelijkerwijs kon menen - dat deze autoriteit de tot ontvangst bevoegde instantie was. Als de ontvanger in de tussentijd heeft verrekend of dwangmaatregelen heeft genomen ter invordering van de belastingschuld, dan blijven deze gehandhaafd als hij niet van de indiening op de hoogte was en er redelijkerwijs ook niet van op de hoogte kon zijn. Onder dwangmaatregelen moeten in dit verband worden verstaan: alle maatregelen in het kader van de dwanginvordering respectievelijk invordering langs civielrechtelijke weg, en het aansprakelijk stellen van derden. 1.1.10 Positie belastingdeurwaarder Belastingdeurwaarder is de door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BsGW als bedoeld in artikel 232 lid 4 sub d Gemeentewet en artikel 124 lid 5 sub d Waterschapswet. In de uitoefening van zijn functie is de belastingdeurwaarder bestuursorgaan in de zin van de Awb, dan wel handelt hij onder de verantwoordelijkheid van een bestuursorgaan (de ontvanger). Als zodanig vervult hij zijn taak zonder vooringenomenheid. Hij gebruikt zijn bevoegdheid niet voor een ander doel dan waarvoor die bevoegdheid is verleend. Hij waakt ervoor dat de nadelige gevolgen van zijn handelen niet onevenredig zijn in verhouding tot de doelen die hij met die handelingen dient. Om misverstanden te voorkomen, meldt de belastingdeurwaarder steeds in welke hoedanigheid hij optreedt en hij legitimeert zich desgevraagd. Op grond van artikel 67 van de wet is het de belastingdeurwaarder verboden om hetgeen hem over de persoon of de zaken van een ander blijkt of wordt meegedeeld - in enige werkzaamheid bij de uitvoering van de wet, of in verband daarmee - verder bekend te maken dan nodig is voor de uitvoering van de wet of voor de heffing van enige rijksbelasting. De leiding van de invordering berust steeds in handen van de ontvanger. Dit brengt met zich mee dat de belastingdeurwaarder de bevoegdheden die hij rechtstreeks ontleent aan de wet en aan het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, slechts uitoefent nadat hij daartoe een opdracht van de ontvanger heeft verkregen en zich bij de uitoefening van die bevoegdheden houdt aan diens aanwijzingen. Een ieder heeft het recht om een klacht in te dienen over de wijze waarop de belastingdeurwaarder zich jegens hem of een ander heeft gedragen . Klachten in verband met zijn ambtsuitoefening kunnen worden ingediend bij de ontvanger in wiens opdracht en onder wiens verantwoordelijkheid de belastingdeurwaarder werkzaam is. 1.1.11 Bewaren invorderingsbescheiden De ontvanger bewaart de bescheiden die direct betrekking hebben op de invordering conform de wettelijk gestelde voorschriften. De bescheiden die op kwijtschelding betrekking hebben, worden conform de wettelijke voorschriften bewaard Bescheiden die geen betrekking hebben op één of meer bepaalde belastingaanslagen, worden eveneens conform de wettelijke voorschriften bewaard 1.1.12 Verklaring inzake nakoming fiscale verplichtingen Op verzoek van de belanghebbende of zijn gemachtigde geeft de ontvanger een verklaring af, dat op dat moment geen belastingaanslagen of andere vorderingen op zijn naam openstaan waarvan de invordering aan de ontvanger is opgedragen. Tevens verklaart de ontvanger desgevraagd dat zich in het verleden - voor wat betreft de invordering - geen moeilijkheden hebben voorgedaan. In de verklaring kan de ontvanger nadere bijzonderheden vermelden. De ontvanger zendt de verklaring aan het adres van de belanghebbende of reikt deze aan hem uit. Toezending of uitreiking aan een ander dan de belanghebbende blijft achterwege, tenzij de ontvanger zich ervan heeft overtuigd dat die ander tot ontvangst van de verklaring bevoegd is. 1.1.13 Informatieplicht ten behoeve van de invordering De ontvanger maakt van de bevoegdheden van hoofdstuk VII van de wet enkel gebruik bij een betalingsachterstand, dat wil zeggen als niet is betaald binnen de betalingstermijn(
3. en)die voor de belastingaanslag gelden. De informatieplicht vervalt zodra volledige betaling plaatsvindt. De ontvanger kan altijd gebruik maken van zijn bevoegdheid van hoofdstuk VII als de toepassing van artikel 10 van de wet aan de orde kan komen. 1.1.14 Diplomatieke status De invordering van belastingschulden van personen met een diplomatieke status gebeurt door tussenkomst van de minister van Buitenlandse Zaken. De ontvanger richt een verzoek om bemiddeling rechtstreeks tot: Ministerie van Buitenlandse Zaken Directie Kabinet en Protocol Postbus 20061 2500 EB ’s-Gravenhage 1.2 Toepassingsgebied Op verzoek van de belanghebbende of zijn gemachtigde geeft de ontvanger een verklaring af over het betalingsgedrag van de belanghebbende. De verklaring ziet op formele belastingschulden of andere vorderingen ten name van de belanghebbende waarvan de invordering aan de ontvanger is opgedragen op het moment van afgifte van de verklaring. De verklaring biedt geen garantie dat de materieel verschuldigde belastingen tot het moment van afgifte van de verklaring volledig zijn voldaan. Op de procedure voor de afgifte van de verklaring en op de inhoud ervan, is het bepaalde in artikel 35.12 van deze leidraad van overeenkomstige toepassing. Artikel 2. Begrippen In aansluiting op artikel 2 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over het begrip “woonplaats”. 2.1 Woonplaats De begrippen “woonplaats” en “plaats van vestiging” hebben bij de uitvoering van de wet niet steeds dezelfde inhoud. Als het gaat om de betekening van stukken of om andere handelingen overeenkomstig het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, sluit de ontvanger aan bij het begrip “woonplaats” als bedoeld in artikel 1:10 en volgend van het BW. Bij de aansprakelijkheidsbepalingen van Afdeling 1 van Hoofdstuk IV van de wet ligt het voor de hand om aan te sluiten bij de begrippen “woonplaats” en “plaats van vestiging” die gelden voor de heffingswet op grond waarvan de belastingschuld - waarvoor de aansprakelijkheid bestaat - is ontstaan. 2.2 Vertaalbepalingen Waterschapswet en Gemeentewet In artikel 123, lid 2, van de Waterschapswet en artikel 231, lid 1, van de Gemeentewet is de Invorderingswet 1990 van toepassing verklaard op de invordering van waterschapsbelastingen en gemeentelijke belastingen. Tegelijkertijd zijn in artikel 138 Waterschapswet en artikel 249 van de Gemeentewet enkele artikelen uit Invorderingswet 1990 genoemd die buiten toepassing blijven. In artikel 123 Waterschapswet en artikel 231 van de Gemeentewet is tevens bepaald aan welke colleges of functionarissen van de waterschappen en gemeenten de in de Invorderingswet 1990 genoemde bevoegdheden toekomen. Het gaat daarbij om een vertaling van de functionarissen die in artikel 2 van de Invorderingswet 1990 worden genoemd naar colleges en functionarissen van de waterschappen en gemeenten. In de Gemeenschappelijke Regeling Belastingsamenwerking Gemeenten en Waterschappen worden deze bevoegdheden overgedragen aan de BsGW. Artikel 3. Bevoegdheden ontvanger Artikel 3 van de wet geeft een afbakening van de bevoegdheden van de ontvanger. De ontvanger treedt in alle rechtsgedingen die voortvloeien uit de uitoefening van zijn taak als zodanig in rechte op (artikel 3 lid 2 van de wet). De bepalingen van deze Leidraad zijn zoveel mogelijk van overeenkomstige toepassing op de invordering op civielrechtelijke wijze. In aansluiting op artikel 3 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de fiscale en civiele bevoegdheden van de ontvanger; - het leggen van conservatoir beslag; - het vragen van toestemming bij gerechtelijke procedures; - de Rijksadvocaat; - faillissementsaanvraag. 3.1 Fiscale en civiele bevoegdheden De ontvanger beschikt op grond van de wet over diverse specifieke bevoegdheden om een belastingschuld in te vorderen. Daarnaast heeft hij alle bevoegdheden die op grond van enigerlei wettelijke bepaling aan een schuldeiser toekomen. Dit leidt er in veel gevallen toe dat de ontvanger zowel gebruik kan maken van zijn specifieke fiscale bevoegdheden, als van zijn algemene civielrechtelijke bevoegdheden om zijn doel te bereiken. De ontvanger is vrij in de keuze van de invorderingsinstrumenten die hij het meest geschikt acht voor een juiste uitoefening van zijn taak. Als de ontvanger het wenselijk of noodzakelijk acht van fiscale bevoegdheden over te schakelen op civielrechtelijke bevoegdheden of andersom, dan doet hij dit alleen als het belang van de invordering opweegt tegen de belangen van de belastingschuldige en eventuele derden. 3.2 Conservatoir beslag Om de rechten van BsGW veilig te stellen heeft de ontvanger naast de versnelde invordering de mogelijkheid conservatoir beslag te leggen. Feiten en omstandigheden bepalen de keuze van de ontvanger. 3.2.1 Geen conservatoir beslag betekent geen versnelde invordering Als de voorzieningenrechter van de rechtbank geen toestemming verleent tot het leggen van conservatoir beslag omdat hij gegronde vrees voor verduistering van de goederen niet aanwezig acht, dan legt de ontvanger niet alsnog om dezelfde reden executoriaal beslag op grond van artikel 10 juncto 15 van de wet. 3.2.2 Ontbreken belastingaanslag en conservatoir beslag Als het niet mogelijk is eerst een belastingaanslag op te leggen, vraagt de ontvanger slechts verlof om conservatoir beslag te leggen aan de voorzieningenrechter als de belasting in redelijkheid materieel verschuldigd geacht mag worden. Het opleggen van de belastingaanslag wordt beschouwd als het instellen van een eis in de hoofdzaak als bedoeld in artikel 700 lid 3 Rv. 3.3 Gerechtelijke procedures - toestemming 3.3.1 Juridische bijstand Op grond van artikel 3 lid 3 van de wet treedt de ontvanger zelfstandig in rechte op in rechtsgedingen die voortvloeien uit de uitoefening van zijn taak. Hij voorziet zich daarbij in alle gevallen van procesvertegenwoordiging, met uitzondering van: - beroepsprocedures op grond van artikel 26 AWR; - hoger beroepsprocedures op grond van artikel 27h AWR; - (hoger) beroepsprocedures op grond van artikel 7 Kostenwet Invordering rijksbelastingen; - kantonzaken; - kort gedingprocedures, indien de ontvanger gedaagde is. 3.3.2 Toestemming In gerechtelijke procedures voor de burgerlijke rechter waaronder faillissementsaanvragen waarin de ontvanger als eiser optreedt, moet hij toestemming hebben van het dagelijkse bestuur. Het voorgaande geldt niet voor: - verklaringsprocedures in het kader van derdenbeslagen; - kantonzaken; - verzoekschriftprocedures; - procedures die worden ingesteld naar aanleiding van een verzet ex artikel 435 lid 3 dan wel artikel 708 lid 2 Rv. In afwijking van de vorige volzin geldt voor in hoger beroep te voeren zaken altijd toestemming van het ministerie nodig. 3.4 Rijksadvocaat Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 3.5 Faillissementsaanvraag Als een belastingschuldige verkeert in de toestand dat hij ophoudt met betalen kan de ontvanger het faillissement aanvragen. De ontvanger is zelfstandig in het nemen van deze beslissing. Artikel 4. Bevoegdheid belastingdeurwaarder In artikel 4 van de wet is bepaald dat voor het verrichten van deurwaarderswerkzaamheden in opdracht van een ontvanger voor de invordering van rijksbelastingen uitsluitend een belastingdeurwaarder bevoegd is. In aansluiting op artikel 4 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over de reikwijdte van die bevoegdheid. 4.1 Reikwijdte bevoegdheid belastingdeurwaarder Belastingdeurwaarders zijn bevoegd tot het uitbrengen van alle exploten en het treffen van alle invorderingsmaatregelen die rechtstreeks verband houden met de invorderingstaak en de hieruit voortvloeiende bevoegdheden van de ontvanger. Dit brengt met zich mee dat een belastingdeurwaarder ook bevoegd is tot die werkzaamheden die voortvloeien uit de invordering langs civielrechtelijke weg, waartoe de ontvanger op grond van artikel 3 lid 2 van de wet gerechtigd is en tot die werkzaamheden die verricht moeten worden, wanneer de ontvanger zelfstandig eisend en verwerend in rechte optreedt. 4.2 Bescherming Belastingdeurwaarders zijn ambtenaar in de zin van artikel 179 juncto 180 Sr. Daardoor genieten zij strafrechtelijke bescherming, voor zover zij hun wettelijke taken en bevoegdheden uitoefenen. 4.3 Aanwijzing Belastingdeurwaarders worden aangesteld door het dagelijks bestuur van de BsGW, Belastingsamenwerking Gemeente en Waterschappen 4.4 Legitimatie Voor de uitoefening van de aan hem opgedragen invorderingstaken kan een belastingdeurwaarder op verzoek zich legitimeren aan de belastingschuldige en/of zijn of haar gemachtigde. Artikel 5. Bevoegdheid ressort Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. Artikel 6. Reikwijdte van de wet In aansluiting op artikel 6 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over rente en kosten. 6.1 Rente en kosten in het kader van de reikwijdte van de wet Onder rente als bedoeld in artikel 6 van de wet wordt alleen verstaan: de invorderingsrente. Onder kosten wordt verstaan: alle kosten die op de voet van de Kostenwet Invordering rijksbelastingen aan de belastingschuldige in rekening worden gebracht. Hieronder vallen ook de kosten die zijn verbonden aan de werkzaamheden die de belastingdeurwaarder verricht bij de invordering langs civielrechtelijke weg. Artikel 7. Betaling en afboeking In aansluiting op artikel 7 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - het tijdstip van de betaling; - de afboeking van de betaling; - teveelbetalingen; - het rekenen van rente en kosten bij afboeking; - het toerekenen van kosten bij meerdere aanslagen; - de afboeking van de betaling op de bestuurlijke boete; - de afboeking van betalingen door aansprakelijkgestelden; - betaling bij vergissing; - ontvangen bedragen uit de wettelijke schuldsaneringsregeling en faillissement; ontvangen bedragen uit executie. 7.1 Tijdstip betaling - Als tijdstip van betaling geldt de datum van bijschrijving op de rekening van BsGW; - Bij betaling aan de belastingdeurwaarder geldt als tijdstip van betaling de dag waarop het bedrag aan de belastingdeurwaarder is betaald; - Als een cheque uit het buitenland is ontvangen, wordt de dag van ontvangst van de cheque als de dag van betaling beschouwd, tenzij de ontvanger constateert dat sprake is van misbruik. 7.2 De afboeking van de betaling Bij de afboeking van betalingen gelden de volgende richtlijnen: - Betalingen waarvan de bestemming is aangegeven, worden afgeboekt overeenkomstig de opgave van de betaler, tenzij de aangegeven bestemming strijdig is met de in artikel 7 van de wet neergelegde wijze van toerekening van betalingen.; - Betalingen waarvoor geen bestemming is aangegeven (de zogenoemde ongerichte betalingen), worden afgeboekt op de oudste openstaande belastingaanslagen, met dien verstande dat de aard van die belastingaanslagen aanleiding kan zijn hiervan af te wijken; - Als de ontvanger ook is belast met de invordering van andere heffingen dan rijksbelastingen, vindt verdeling van de betaling over de vorderingen van de diverse schuldeisers naar evenredigheid plaats, met inachtneming van de preferenties. 7.3 Teveelbetaling Als de aangegeven bestemming van de betaling een belastingaanslag betreft die al is betaald terwijl nog diverse andere belastingaanslagen openstaan, wordt die betaling aangemerkt als een ongerichte betaling en dienovereenkomstig behandeld. 7.4 Rente en kosten bij afboeking betalingen Onder kosten wordt verstaan: alle kosten die op de voet van de Kostenwet Invordering rijksbelastingen aan de belastingschuldige in rekening worden gebracht. Hieronder vallen ook de kosten die verbonden zijn aan de werkzaamheden die de belastingdeurwaarder verricht bij de invordering langs civielrechtelijke weg. 7.5 Het toerekenen van kosten bij meerdere aanslagen Kosten die niet betrekking hebben op één specifieke belastingaanslag worden toegerekend aan een van de belastingaanslagen waarvoor de kosten zijn gemaakt. 7.6 Afboeking betaling op bestuurlijke boeten waarvoor uitstel van betaling is verleend Als sprake is van een belastingaanslag en een in verband met die aanslag vastgestelde bestuurlijke boete, vindt toerekening uitsluitend plaats aan de belasting, als voor de betaling van de bestuurlijke boete uitstel van betaling is verleend in verband met een ingediend bezwaarschrift of beroepschrift (in hoger beroep). Als echter ,ondanks dit uitstel, zoveel wordt betaald dat er na afboeking op de belasting nog een bedrag overblijft, dan wordt dit bedrag afgeboekt op de bestuurlijke boete. Als op de bestuurlijke boete is afgeboekt en de bestuurlijke boete wordt alsnog aangevochten, dan blijven de afboekingen gehandhaafd. 7.7 Afboeking van betalingen door aansprakelijkgestelden Als een betaling wordt verricht door een aansprakelijkgestelde, worden eerst de vervolgingskosten afgeboekt die aan de aansprakelijkgestelde zelf in rekening zijn gebracht. Het resterende bedrag wordt afgeboekt op de onderliggende belastingaanslag - waarbij artikel 7 van de wet wel van toepassing is - echter met dien verstande dat de invorderingsrente en kosten die op die aanslag zelf betrekking hebben alleen worden afgeboekt indien en voor zover men hiervoor aansprakelijk is gesteld. Als na afboeking van genoemd resterend bedrag nog een bedrag overblijft, dan wordt dit op de belastingaanslag afgeboekt, met inachtneming van de toerekeningbepaling van artikel 7 lid 2 van de wet. Van deze toerekening naar evenredigheid wordt afgeweken als de derde niet aansprakelijk is gesteld voor de bestuurlijke boete. In dit geval kan namelijk niet op de bestuurlijke boete worden afgeboekt. 7.8 Betaling bij vergissing Met de terugbetaling van een bedrag dat is voldaan ten gevolge van een evidente vergissing of misverstand aan de zijde van de betaler, wordt bijzondere voorzichtigheid betracht. Het is zeer wel mogelijk dat de betaling niet onverschuldigd heeft plaatsgehad, zodat de schuldvordering is tenietgegaan en invordering niet zonder meer opnieuw kan plaatshebben. In die gevallen wordt het betaalde bedrag niet terugbetaald, tenzij voor de ontvanger wordt verklaard dat geen beroep zal worden gedaan op het feit dat de schuld in een eerder stadium teniet is gegaan en dat de schuld te gelegener tijd op juiste wijze zal worden voldaan. 7.9 Ontvangen bedragen uit de wettelijke schuldsaneringsregeling en faillissement Uit de wettelijke schuldsaneringsregeling of uit een faillissement ontvangen bedragen dienen steeds te worden afgeboekt overeenkomstig de gegevens van de uitdelingslijst, met in achtneming van artikel 7.2 van deze Leidraad. Artikel 7a Aanwijzing rekeningnummer voor uitbetaling Artikel 7a van de wet regelt de wijze waarop de ontvanger bedragen uitbetaalt Een schuldenaar dient te betalen op een daartoe door de schuldeiser bestemde rekening. Als een belastingschuldige aan wie de ontvanger een bedrag moet betalen geen rekening(nummer) heeft aangewezen waarop de betaling moet plaatsvinden, regelt artikel 7a van de wet dat de ontvanger betaalt op het rekeningnummer waarvan de laatste betaling is verricht, mits dit geen derde is die door deze betaling van zijn wettelijke betaalverplichting bevrijd is. Artikel 8. Bekendmaking aanslag Artikel 8 van de wet regelt dat de ontvanger de belastingaanslag bekend maakt door toezending of uitreiking aan de belastingschuldige. De belastingschuldige is de belastingaanslag in zijn geheel verschuldigd. - In aansluiting op artikel 8 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de verzending of uitreiking van het aanslagbiljet in bijzondere situaties; - de verzending van de aanslagbiljetten via een postverzorgingsbedrijf; - de gehoudenheid tot betalen belastingaanslag en aanslagbiljet; - het verzenden van een uitnodiging tot betaling aan erfgenamen; - bekendmaking van de aanslag aan een rechtspersoon die (vermoedelijk) is opgehouden te bestaan. 8.1 Verzending of uitreiking van het aanslagbiljet in bijzondere situaties De toezending of uitreiking van het aanslagbiljet gebeurt aan de belastingschuldige of aan zijn wettelijke vertegenwoordiger, met dien verstande dat: - aanslagbiljetten ten name van een onder curatele gestelde aan de curator worden gezonden; - in geval van faillissement het aanslagbiljet aan de curator wordt gezonden als de belastingschuld in het faillissement valt dan wel een boedelschuld vormt; - als de belastingschuldige minderjarig is, het aanslagbiljet aan de wettelijke vertegenwoordiger wordt gezonden als bekend is dat verzending aan de belastingschuldige zelf al eerder problemen heeft opgeleverd; - aanslagbiljetten ten name van een belastingschuldige van wie bekend is dat hij is overleden, worden gezonden aan de executeur, de bewindvoerder over de nalatenschap of de erfgenamen. 8.2 Bekendmaking als de rechtspersoon (vermoedelijk) is opgehouden te bestaan De wijze van bekendmaking van de belastingaan-slag, bedoeld in artikel 8 tweede lid van de Wet, is ter beoordeling van de ontvanger.. Bij deze beoordeling kunnen onder andere de volgende factoren een rol spelen: - het recht waarnaar de rechtspersoon is opgericht; - het belang van een snelle bekendmaking in verband met vrees voor onverhaalbaarheid. 8.3 Gehoudenheid tot betalen belastingaanslag en aanslagbiljet De gehoudenheid tot betalen wordt niet ongedaan gemaakt door de omstandigheid dat de schuld vermeld op de belastingaanslag afwijkt van hetgeen materieel is verschuldigd, noch door de omstandigheid dat de belastingaanslag ten name staat van een ander dan degene die de belasting materieel is verschuldigd. 8.4 Uitnodigen erfgenamen tot betalen belastingaanslag Als de belastingschuldige is overleden, dan zendt de ontvanger de belastingaanslag naar de gezamenlijke erfgenamen. De belastingaanslag wordt altijd ten name van de erfgenamen gesteld. Artikel 9. Betalingstermijnen In aansluiting op artikel 9 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de afwijking van de betalingstermijnen bij voorlopige aanslagen; - de afwijking van de betalingstermijn bij voorlopige teruggaven; - de uitbetaling van een voorlopige teruggave in één termijn; - de dagtekening van het aanslagbiljet; - de begrippen bij betalingstermijnen; - de regeling bij betalingstermijnen; - de automatische incasso. 9.1 Afwijking van de betalingstermijnen in geval van voorlopige aanslagen In de gevallen waarin voor voorlopige aanslagen (bedoeld in artikel 9 lid 5 van de wet) die zijn gedagtekend in oktober of eerder, toepassing van de wet er toe zou leiden dat de enige of laatste betalingstermijn eindigt voor 31 december, dan wordt de vervaldag van deze termijn op 31 december gesteld. 9.2 Afwijking van de betalingstermijn bij voorlopige teruggaven Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 9.3 Uitbetaling van een voorlopige teruggave in één termijn Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 9.4 Dagtekening aanslagbiljet De dagtekening van het aanslagbiljet wordt normaliter zodanig bepaald dat de belastingschuldige het biljet enige dagen voor de dag van dagtekening ontvangt. Hiervan kan worden afgeweken als op grond van artikel 10 van de wet versnelde invordering wordt toegepast. 9.5 Begrippen bij betalingstermijnen Als de betalingstermijn van een aanslag is gesteld op één maand of is gesteld op twee maanden, dan houdt dat in dat als de dagtekening van een aanslagbiljet valt op 31 oktober, de betalingstermijn van één maand vervalt op 30 november en de betalingstermijn van twee maanden vervalt op 31 december. Als de dagtekening van het aanslagbiljet valt op een andere dag dan de laatste dag van de kalendermaand, vervalt de termijn één maand later (bij een betalingstermijn van één maand) of twee maanden later (bij een betalingstermijn van twee maanden) op de dag die hetzelfde nummer heeft als dat van de dagtekening. Als de dagtekening bijvoorbeeld 15 februari is, dan vervalt de termijn dus op 15 maart dan wel op 15 april. 9.6 Regeling betalingstermijnen De deelnemers van BsGW hebben voor iedere belastingsoort de betalingstermijn(
4. en)in haar belastingverordeningen geregeld. Is in de belastingverordening niets geregeld, dan zijn de betalingstermijnen van de wet van toepassing. In aansluiting op artikel 9 lid 10 van de wet wordt de Algemene Termijnenwet in beide gevallen niet van toepassing verklaard. Op elke belastingaanslag worden de betalingstermijn(
5. en)aangegeven. Uiterlijk op die datum moet de belastingschuldige de aanslag (of het evenredige deel ervan bij meerdere termijnen) hebben betaald. 9.7 Automatische incasso De BsGW stelt een belastingplichtige in de gelegenheid de aanslag of aanslagen te voldoen via een automatische incasso. Hiervoor heeft het dagelijks bestuur beleidsregels automatische incasso vastgesteld. Artikel 10. Versnelde invordering In aansluiting op artikel 10 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de reikwijdte van de versnelde invordering; d - e vrees voor verduistering; - het metterwoon verlaten van Nederland; - geen vaste woonplaats in Nederland; - ingeval beslag; - de verkoop namens derden; - de vordering ex artikel 19. 10.1 Reikwijdte versnelde invordering Als de ontvanger het in een specifiek geval noodzakelijk acht daadwerkelijk tot versnelde invordering (als bedoeld in artikel 10 van de wet) over te gaan, dan vermeldt hij op het uit te reiken of te verzenden aanslagbiljet dat de belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar is. Voorts vermeldt de ontvanger op het aanslagbiljet het onderdeel van het eerste lid van artikel 10 van de wet op grond waarvan hij tot versnelde invordering overgaat. Als de noodzaak tot versnelde invordering zich voordoet nadat het aanslagbiljet is uitgereikt of verzonden - maar voordat de belastingaanslag (geheel) invorderbaar is - deelt de ontvanger de belastingschuldige schriftelijk mee dat hij de belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar verklaart en dat de op het aanslagbiljet vermelde betalingstermijnen niet meer gelden. Hij doet dit eveneens onder opgave van het onderdeel van het eerste lid van artikel 10 van de wet op grond waarvan hij tot versnelde invordering overgaat. Veelal zal dan ook gebruik worden gemaakt van de versnelde dwanginvorderingsprocedure als bedoeld in artikel 15 van de wet, zodat vermelding op het dwangbevel dat de belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar is verklaard tot de mogelijkheden van mededeling behoort. In het laatste geval zal de betekening van het dwangbevel overigens niet per post kunnen plaatsvinden. De belastingdeurwaarder zal voordat tot de versnelde dwanginvordering als bedoeld in artikel 15 van de wet wordt overgegaan - als sprake is van direct contact met de belastingschuldige - deze eerst in de gelegenheid stellen om onmiddellijk te betalen. Als versnelde invordering zich voordoet nadat een dwangbevel is betekend - maar voordat de termijn van twee dagen van het bevel tot betaling is verstreken (bij een per post betekend dwangbevel in feite vier dagen) - vermeldt de ontvanger op het beslagexploot of op een aparte schriftelijke kennisgeving: artikel 15 juncto artikel 10 lid 1 van de wet, gevolgd door het desbetreffende onderdeel. Hetzelfde geldt als de noodzaak tot versnelde invordering zich voordoet na het betekenen van het hernieuwd bevel tot betaling en de tweedagentermijn die daarbij geldt nog niet is verstreken. Er hoeft geen nieuw dwangbevel te worden betekend. De belastingschuldige wordt - als sprake is van direct contact met laatstgenoemde - eerst in de gelegenheid gesteld om onmiddellijk te betalen. Een belastingaanslag die op grond van artikel 10 lid 1 van de wet terecht geheel opeisbaar is geworden, blijft geheel opeisbaar ook al zouden de feiten en omstandigheden die daartoe aanleiding hebben gevormd zich niet langer voordoen. Op verzoek van de belastingschuldige verleent de ontvanger in zo’n situatie altijd uitstel van betaling, welk uitstel overeenkomt met de betalingstermijn(
6. en)die normaal zou(den) gelden. 10.2 Vrees voor verduistering Van gegronde vrees voor verduistering van goederen van de belastingschuldige als bedoeld in artikel 10 lid 1 sub b van de wet is sprake, als de ontvanger aannemelijk kan maken dat redelijkerwijs te verwachten is dat niet alleen het verhaal op een aantal goederen van de belastingschuldige metterdaad onmogelijk zal worden gemaakt, maar ook dat daardoor de verhaalbaarheid van de belastingschuld in ernstig gevaar zal komen. De vrees voor verduistering zal in de regel gelegen zijn in gedragingen van de belastingschuldige, maar kan in bepaalde situaties ook ontstaan door gedragingen van derden (bijvoorbeeld crediteuren), die aanleiding geven voor de veronderstelling dat voor onverhaalbaarheid moet worden gevreesd. Als verduistering wordt gevreesd van goederen waarvan na versnelde beslaglegging blijkt dat deze uitsluitend van een derde zijn, is niet voldaan aan artikel 10 lid 1 sub b van de wet en is het beslag niet rechtsgeldig. Het beslag hoeft dan niet formeel te worden opgeheven maar de ontvanger moet de betrokkenen wel informeren over het feit dat er geen beslag ligt. 10.3 Metterwoon verlaten van Nederland Naast het redelijke vermoeden van de ontvanger dat de belastingschuldige van plan is Nederland metterwoon te verlaten, dan wel zijn plaats van vestiging naar een plaats buiten Nederland wil verplaatsen, moet de ontvanger - alvorens de belastingaanslag op grond van artikel 10 lid 1 sub c van de wet dadelijk en tot het volle bedrag invorderbaar te verklaren - er in redelijkheid van overtuigd zijn dat de belastingaanslag na het verstrijken van de gebruikelijke betalingstermijn niet meer verhaald kan worden op goederen van de belastingschuldige die zich in Nederland bevinden. 10.4 Geen vaste woonplaats in Nederland Het enkele feit dat de belastingschuldige buiten Nederland woont of is gevestigd, is op zich geen reden voor de ontvanger om de belastingaanslag dadelijk en tot het volle bedrag in te vorderen. Er moet een situatie bestaan waarin de ontvanger er redelijkerwijs vanuit kan gaan dat de belastingschuld niet binnen de termijnen zal worden voldaan en de belastingschuld niet in Nederland kan worden verhaald. 10.5 Beslag en versnelde invordering Als beslag is gelegd voor een belastingschuld van de belastingschuldige zijn alle andere belastingschulden van deze belastingschuldige waarvan de invordering aan de ontvanger is opgedragen, dadelijk en ineens tot het volle bedrag invorderbaar. 10.6 Verkoop namens derden In geval van dwanginvordering door derden kan de dadelijke invorderbaarheid pas ontstaan door de (aankondiging van
7. de)executoriale verkoop, zodat de ontvanger op deze grond niet eerder maatregelen kan treffen dan op het moment dat redelijkerwijs vaststaat dat verkoop zal plaatshebben. Tot die maatregelen behoort onder andere het leggen van cumulatief beslag. 10.7 Vordering ex artikel 19 De ontvanger heeft op grond van artikel 19 van de wet de bevoegdheid een zogenaamde vordering te doen. Deze vordering is feitelijk een vereenvoudigd derdenbeslag onder een aantal in de wet limitatief opgesomde derden. De ontvanger mag geen vordering als bedoeld in artikel 19 van de wet doen, enkel om te bereiken dat daardoor een belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar wordt. Als de ambtenaar belast met de invordering met betrekking tot een bepaalde belastingaanslag een vordering ex artikel 19 jegens een derde heeft gedaan, dan zijn alle andere belastingschulden van deze belastingschuldige waarvan de invordering aan de ontvanger is opgedragen dadelijk en ineens tot het volle bedrag invorderbaar. Artikel 11. Aanmaning Artikel 11 van de wet regelt dat indien de belastingschuldige een belastingaanslag niet binnen de gestelde termijn betaalt, de ontvanger hem schriftelijk aanmaant om alsnog binnen twee weken na de dagtekening van de aanmaning te betalen. In aansluiting op artikel 11 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de geadresseerde van de aanmaning; - als de aanmaning ten onrechte is verzonden; - het achterwege laten van tussentijdse vervolging; - de gedeeltelijke voldoening na aanmaning; - de betalingsherinnering; - de aanmaning bij invordering langs civielrechtelijke weg. 11.1 De geadresseerde van de aanmaning - De ontvanger zendt de aanmaning aan degene aan wie het aanslagbiljet is verzonden of uitgereikt; - Als naderhand blijkt dat de ontvanger de vervolging voort moet zetten voor een belastingschuldige die minderjarig is of onder curatele staat, dan zendt de ontvanger alsnog een aanmaning naar het adres van de wettelijke vertegenwoordiger; - Als de belastingschuldige is overleden, dan zendt de ontvanger de aanmaning naar de gezamenlijke erfgenamen. Als de ontvanger weet dat de nalatenschap al is verdeeld, dan zendt hij een aanmaning aan iedere erfgenaam afzonderlijk. 11.2 Aanmaning ten onrechte verzonden Als een belanghebbende zich tot de ontvanger wendt met de mededeling dat hem ten onrechte een aanmaning is toegezonden, dan wordt de vervolging niet voortgezet voordat dit is opgehelderd. Als de ontvanger concrete aanwijzingen heeft dat moet worden gevreesd voor de verhaalbaarheid van de belastingaanslagen, of dat de mededeling is gedaan om de invordering te traineren, dan kan hij maatregelen nemen die de rechten van BsGW veilig stellen. 11.3 Tussentijdse vervolging en aanmaning Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 11.4 Gedeeltelijke voldoening aan aanmaning Als na de verzending van een aanmaning een gedeelte van het achterstallige bedrag wordt voldaan, dan wordt de uitvaardiging van een dwangbevel voor het restant niet door een nieuwe aanmaning voorafgegaan. 11.5 Betalingsherinnering Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 11.6 Aanmaning bij invordering langs civielrechtelijke weg Als de ontvanger invordert langs civielrechtelijke weg, dan gaat de ontvanger over tot het uitbrengen van een dagvaarding. De dagvaarding hoeft niet vooraf te worden gegaan door een ingebrekestelling. Wel verzendt de ontvanger eerst een aanmaning. De ontvanger verzendt echter geen aanmaning als reeds conservatoir beslag is gelegd. Artikel 12. Dwangbevel Artikel 12 van de wet bepaalt dat de ontvanger een dwangbevel kan uitvaardigen als de belastingschuldige na de aanmaning in gebreke blijft de belastingaanslag te betalen. Op grond van dit dwangbevel kan de ontvanger overgaan tot invordering van de belastingaanslag. In aansluiting op artikel 12 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - het onderwerp van het dwangbevel; - tegen wie een dwangbevel wordt verleend. 12.1 Onderwerp van het dwangbevel De ontvanger vaardigt een dwangbevel uit voor het per saldo verschuldigde bedrag vermeld op een aanslagbiljet van voorkomende belastingaanslagen en beschikkingen. De ontvanger vermindert het bedrag van een dwangbevel met: - de inmiddels gedane betalingen; - verleende verminderingen; - bedragen waarvoor kwijtschelding. Indien de belastingschuldige na de vervaldatum van de aanmaning de verschuldigde belasting inclusief de invorderingsrente en/of aanmaningskosten niet (volledig) heeft voldaan, zal een dwangbevel worden uitgevaardigd. Wanneer niet tijdige betaling niet de belastingschuldige te verwijten valt, wordt de in rekening gebrachte invorderingsrente en/of kosten voor het betekenen van het dwangbevel buiten invordering gelaten. 12.2 Tegen wie verleent de ontvanger een dwangbevel De ontvanger verleent een dwangbevel tegen de belastingschuldige of diens rechtsopvolgers. Als de ontvanger het dwangbevel verleent tegen een ander dan de belastingschuldige, moet duidelijk blijken op welke gronden dit gebeurt. Als de ontvanger bekend is met de minderjarigheid of curatele van een belastingschuldige, dan brengt hij dit in het dwangbevel tot uitdrukking. Als de ontvanger hiermee niet bekend is, hoeft hij niet vooraf een daarop gericht onderzoek in te stellen. Als de ontvanger een belastingschuld van een overledene moet verhalen op diens onverdeelde nalatenschap, verleent hij één dwangbevel tegen de gezamenlijke erfgenamen. Als betekening ten aanzien van de gezamenlijke erfgenamen van een overledene op de voet van artikel 53 Rv niet mogelijk of niet wenselijk is, dan vermeldt de ontvanger alle erfgenamen met naam en adres alsmede met hun kwaliteit van erfgenaam van de overleden belastingschuldige in het dwangbevel. De ontvanger brengt daarbij evenwel niet het deel van ieders aansprakelijkheid tot uitdrukking. Artikel 13. Betekening van het dwangbevel In artikel 13 van de wet is de wijze van betekening van het dwangbevel beschreven. Het dwangbevel vermeldt expliciet dat de belastingschuldige tegen de tenuitvoerlegging van een dwangbevel in verzet kan komen . Het dwangbevel wordt bekendgemaakt door middel van betekening. De betekening van het dwangbevel met bevel tot betaling kan plaatsvinden: - door de belastingdeurwaarder; - per post door de ontvanger. De ontvanger maakt zoveel mogelijk gebruik van de mogelijkheid het dwangbevel per post te betekenen. In aansluiting op artikel 13 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de betekening van het dwangbevel per post - de betekening van het dwangbevel door de deurwaarder; - bijzondere gevallen van betekening van het dwangbevel. 13.1 Betekening dwangbevel per post De betekening van het dwangbevel per post met het bevel tot betaling vindt plaats door het ter post bezorgen door de ontvanger van een voor de belastingschuldige bestemd afschrift van het dwangbevel met bevel tot betaling. Onder ter post bezorging wordt verstaan: het door de ontvanger ter verzending aanbieden van het afschrift aan een in de Kamer van Koophandel geregistreerde postbezorger. Als betekendatum geldt in het algemeen de datum van de terpostbezorging. 13.1.1 Adressering van per post betekende dwangbevelen Verzending van het voor de belastingschuldige bestemde afschrift van het dwangbevel met bevel tot betaling vindt plaats aan het in de administratie van BsGW bekende adres van de belastingschuldige. Voor in Nederland woonachtige natuurlijke personen zal dit over het algemeen het adres van de belastingschuldige zijn, dat in de Basis Registratie Personen is geregistreerd. Als de belastingschuldige te kennen heeft gegeven voor hem bestemde poststukken te willen ontvangen op een ander adres dan het adres volgens de Basis Registratie Personen, bijvoorbeeld een postbusadres, kan verzending ook plaatsvinden aan dat adres. Als achteraf mocht blijken dat het afschrift van het dwangbevel aan een - ten tijde van de terpostbezorging - onjuist adres is verzonden en de belastingschuldige niet heeft bereikt, dan wordt aan het dwangbevel geen rechtsgevolg verbonden. Als het afschrift van het dwangbevel aan het juiste adres van de belastingschuldige is verzonden, maar laatstgenoemde beweert het afschrift niet te hebben ontvangen, dan geldt het dwangbevel als betekend. Dit is niet het geval als de belastingschuldige bijzondere omstandigheden aannemelijk kan maken op grond waarvan moet worden aangenomen dat het afschrift van het dwangbevel het bestemde adres niet heeft bereikt. 13.2 Betekening dwangbevel door de belastingdeurwaarder Als bij de betekening van een dwangbevel door de belastingdeurwaarder aanwijzingen bestaan dat de belastingschuldige bezwaar heeft tegen kennisneming van de inhoud van het dwangbevel door de huisgenoot aan wie de belastingdeurwaarder het afschrift moet achterlaten, dan betekent de belastingdeurwaarder het dwangbevel op de wijze als bepaald in artikel 47 lid 1 Rv. Deze handelwijze volgt de belastingdeurwaarder ook als hij verwacht dat achterlating van het afschrift van het dwangbevel aan de huisgenoot er niet toe zal leiden dat het afschrift de belastingschuldige ook daadwerkelijk zal bereiken. Bij de betekening van het dwangbevel wordt domicilie gekozen op het adres van het kantoor van BsGW waar de belastingdeurwaarder zijn standplaats heeft. 13.3 Bijzondere gevallen van betekening dwangbevel Een dwangbevel dat - hetzij door terpostbezorging, hetzij door de belastingdeurwaarder - is betekend aan een minderjarige of onder curatele gestelde, moet mede worden betekend aan de wettelijke vertegenwoordiger alvorens tot tenuitvoerlegging ervan kan worden overgegaan. Zo nodig zal aan de laatstbedoelde betekening het verzenden van een aanmaning aan de wettelijke vertegenwoordiger voorafgaan. Ten aanzien van schippers zonder vaste woonplaats aan de wal, is betekening mogelijk op het adres van het verplicht gekozen domicilie. Artikel 14. Tenuitvoerlegging van het dwangbevel Artikel 4:116 Awb en artikel 14 van de wet regelen de tenuitvoerlegging van het dwangbevel. In aansluiting op artikel 14 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de algemene regels over tenuitvoerlegging; - beslag op roerende zaken die geen registergoederen; - beslag op onroerende zaken; - beslag onder derden; - beslag op schepen. 14.1 Tenuitvoerlegging algemeen Het dwangbevel levert een executoriale titel op. Na betekening aan de belastingschuldige, kan de belastingdeurwaarder het dwangbevel met toepassing van de voorschriften van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering tenuitvoerleggen . Als het dwangbevel per post is betekend moet de belastingdeurwaarder een hernieuwd bevel tot betaling betekenen, voordat hij tot tenuitvoerlegging van het dwangbevel overgaat. Als de betekening van het hernieuwd bevel tot betaling plaatsvindt conform artikel 47 Rv - dat wil zeggen door achterlating van het bevel in een gesloten envelop of door terpostbezorging van het bevel - gaat de belastingdeurwaarder pas na twee dagen na betekening van het hernieuwde betalingsbevel over tot tenuitvoerlegging. In de overige gevallen kan de belastingdeurwaarder onmiddellijk tot tenuitvoerlegging van het dwangbevel overgaan. Betekening van een hernieuwd bevel tot betaling hoeft overigens niet plaats te vinden als het dwangbevel met toepassing van artikel 15 lid 1 sub c van de wet, terstond ten uitvoer kan worden gelegd. 14.1.1 Keuze van invorderingsmaatregelen Vervallen. 14.1.2 Houding van de belastingdeurwaarder tijdens tenuitvoerlegging De tenuitvoerlegging van verschillende dwangbevelen tegen dezelfde belastingschuldige gebeurt zoveel mogelijk tegelijkertijd. Bij de tenuitvoerlegging wordt onnodige ruchtbaarheid vermeden. Ook wordt de nodige soepelheid betracht. Dit brengt met zich mee dat de formeel voorgeschreven handelwijze wordt onderbroken, als het uit menselijk of tactisch oogpunt wenselijk is eerst persoonlijk contact met de belastingschuldige op te nemen. In dit verband kan het verantwoord zijn dat de belastingdeurwaarder niet dadelijk tot beslaglegging overgaat of deze onderbreekt of beëindigt, als hij vermoedt dat de ontvanger de beslagopdracht niet zou hebben gegeven als alle omstandigheden bekend waren geweest. Dit geldt ook als de belastingschuldige aantoont dat de betaling inmiddels heeft plaatsgevonden of dat een verzoek om uitstel van betaling of kwijtschelding, dan wel een verzoekschrift als genoemd in artikel 25.1.15 of 26.1.11 van deze Leidraad en de beslagopdracht elkaar hebben gekruist. Als het dwangbevel eenmaal ten uitvoer is gelegd door middel van beslag, wordt onverwijld tot uitwinning van de goederen waarop beslag is gelegd, overgegaan. Hiervan kan worden afgeweken als de belastingschuldige een voorstel doet tot minnelijke afdoening van het beslag. Voorwaarde is dan wel dat met de afdoening - gelet op de omstandigheden - naar het oordeel van de ontvanger akkoord kan worden gegaan. Hierbij geldt als uitgangspunt dat een minnelijke afdoening moet passen in het in deze Leidraad geformuleerde beleid. 14.1.3 Tenuitvoerlegging dwangbevel als de belastingschuldige is overleden Als degene tegen wie het dwangbevel is uitgevaardigd, is overleden, gaat de belastingdeurwaarder pas tot tenuitvoerlegging over nadat de termijn van drie maanden als bedoeld in artikel 4:185 BW, is verstreken, tenzij hiermee de belangen van de staat worden geschaad. Als alle erfgenamen de nalatenschap zuiver hebben aanvaard, kan de rechtbank de termijn van drie maanden verlengen. Hierbij is het niet van belang of de erfgenamen de nalatenschap zuiver hebben aanvaard. 14.1.4 Volgorde van uitwinning bij beslag Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW 14.1.5 Verhaal op vruchtgebruik of recht van gebruik bezwaarde zaken Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW 14.1.6 Beslaglegging voor vordering van derden Als de ontvanger voor een belastingschuld beslag heeft gelegd, gaat hij ook over tot beslaglegging voor vorderingen van derden met gelijke preferentie, waarvan de invordering aan hem is opgedragen, ongeacht de executiewaarde van de inbeslaggenomen zaken. 14.1.7 Opheffing beslag na gedeeltelijke betaling of voldoening aan voorwaarden De ontvanger kan een beschikking afgegeven, die inhoudt dat voor een openstaande belastingschuld geen invorderingsmaatregelen meer worden getroffen wanneer alsnog een bepaald bedrag wordt voldaan dan wel dat aan bepaalde voorwaarden moet zijn voldaan. De ontvanger heft de gelegde beslagen op nadat dit bedrag is betaald of aan die voorwaarden is voldaan. 14.1.8 Opheffing beslag tegen betaling door een derde Als de ontvanger van een derde een bedrag krijgt aangeboden ter opheffing van het beslag, dan kan de ontvanger hieraan zijn medewerking verlenen als ten minste is voldaan aan de volgende voorwaarden: 1. Het aangeboden geldbedrag komt niet direct of indirect uit het vermogen van de belastingschuldige; 2. Het aangeboden geldbedrag is aanzienlijk hoger dan de opbrengst die naar verwachting zou zijn verkregen bij een executie; 3. De belangen van BsGW worden niet geschaad. De ontvanger houdt bij zijn beslissing rekening met de gerechtvaardigde belangen van andere schuldeisers die op de betreffende zaken verhaal zoeken, en hij kan aan zijn medewerking nadere voorwaarden verbinden. 14.1.9 Opschorten van de executie De belastingdeurwaarder stelt bij het opmaken van het proces-verbaal van beslag een verkoopdatum vast. Op deze datum vindt de openbare verkoop plaats, tenzij de ontvanger ervan overtuigd is dat betaling van de belastingschuld alsnog op zeer korte termijn zal plaatsvinden. In dat geval kan de ontvanger besluiten de verkoopdatum op te schorten tot (in totaal) maximaal vier maanden na de datum waarop het beslag is gelegd. Als sprake is van beslag op roerende zaken, dan deelt de belastingdeurwaarder de nieuwe verkoopdatum bij exploot aan de belastingschuldige mee, tenzij deze nieuwe datum op grond van een schriftelijke overeenkomst tussen de ontvanger en de belastingschuldige is verschoven. Het opschorten van de verkoopdatum houdt op zich geen uitstel van betaling in, in de zin van artikel 25 van de wet. 14.1.10 Onderhandse verkoop Vervallen 14.1.11 Samenloop opheffing beslag en onderhandse verkoop Vervallen 14.1.12 Strafrechtelijk beslag Als op een inbeslaggenomen goed ook een strafrechtelijk beslag ex artikel 94 Sv rust - dat wil zeggen niet zijnde een beslag in het kader van een ontnemingsmaatregel - dan wordt het beslag dat de belastingdeurwaarder heeft gelegd pas vervolgd nadat het strafrechtelijke beslag is opgeheven. Zolang niet duidelijk is wat met het strafrechtelijke beslag gebeurt, kan het fiscale beslag blijven liggen. 14.1.13 Invordering en ontnemingswetgeving BsGW belemmert zo min mogelijk de strafrechtelijke sanctionering en ontneming van wederrechtelijk verkregen voordelen. In geval van samenloop van de strafrechtelijke sanctionering en ontneming van wederrechtelijk verkregen voordelen en het nemen van invorderingsmaatregelen tot verhaal van een belastingschuld, treedt de ontvanger terughoudend op. Dit houdt in dat de ontvanger in beginsel niet direct overgaat tot uitwinning een reeds gelegd beslag tenzij hiermee de belangen van BsGW worden geschaad. 14.2 Beslag op roerende zaken die geen registergoederen zijn 14.2.1 Kennisgeving vooraf en beslag roerende zaken Als de belastingdeurwaarder op het woonadres van de belastingschuldige niemand thuis treft en beslag op roerende zaken alleen kan plaatsvinden met gebruikmaking van artikel 444 Rv, dan blijft deze wijze van tenuitvoerlegging vooralsnog achterwege. De belastingdeurwaarder laat in dat geval een schriftelijke kennisgeving achter met vermelding van dag en uur waarop hij zich weer op het woonadres zal vervoegen. Deze handeling blijft achterwege als een belastingschuldige het stelselmatig hierop laat aankomen, dan wel van deze handelwijze misbruik wordt gemaakt of op andere wijze het belang van de invordering zich tegen deze handelwijze verzet. 14.2.2 Domiciliekeuze en beslag roerende zaken Als het beslag wordt gelegd door een belastingdeurwaarder van een andere gemeente of waterschap dan het kantoor waar bij de betekening van het dwangbevel domicilie is gekozen, dan wordt in het beslagexploot tevens domicilie gekozen ten kantore van BsGW waar de belastingdeurwaarder die het beslag legt zijn standplaats heeft. 14.2.3 Aanbod van betaling en beslag roerende zaken Als de belastingschuldige ter voorkoming van beslaglegging aan de belastingdeurwaarder aanbiedt om ter plekke te betalen, aanvaardt de deurwaarder deze betaling. Van de betaling wordt een kwitantie opgemaakt, waarvan een afschrift aan de belastingschuldige wordt gelaten. Voor deze kwitantie zijn kosten verschuldigd . 14.2.4 Omvang van het beslag op roerende zaken 1. Het beslag wordt gelegd op zoveel zaken als, naar het oordeel van de belastingdeurwaarder, in elk geval nodig is voor dekking van de openstaande schuld inclusief rente en kosten. 2. Gezien het bepaalde in artikel 441, derde lid, Rv, wordt geen beslag gelegd op zaken indien redelijkerwijs voorzienbaar is dat de opbrengst die gerealiseerd kan worden door het verhaal op die zaken aanmerkelijk minder bedraagt dan de kosten van de beslaglegging en de daaruit voortvloeiende executie. De belastingdeurwaarder kan wel beslag leggen op deze zaken als de belastingschuldige door het beslag en de executie niet op onevenredig zware wijze in zijn belangen wordt getroffen. Daarvan is sprake als het aannemelijk is dat het onbetaald blijven van de belastingschulden waarvoor beslag wordt gelegd, te wijten is aan onwil van de belastingschuldige of als het aannemelijk is dat door de executoriale verkoop van de betreffende zaken kan worden voorkomen dat belastingschulden verder oplopen.’ 14.2.5 Beslag op roerende zaken van derden Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 14.2.6 Beroep of verzet door een derde tegen inbeslagneming roerende zaken Als een derde bij de belastingdeurwaarder bezwaar maakt tegen de inbeslagname van bepaalde roerende zaken waarvan hij de eigendom claimt, wijst de belastingdeurwaarder op de mogelijkheid een beroepschrift in te dienen bij het dagelijks bestuur op grond van artikel 22 lid 1 van de wet en eventueel in verzet te gaan op grond van artikel 456 of artikel 435 Rv. Als aan de eigendom van een derde niet kan worden getwijfeld en vaststaat dat de ontvanger zijn verhaalsrecht niet kan effectueren, blijft inbeslagname achterwege. 14.2.7 Voldoening zekerheidsschuld door ontvanger en beslag roerende zaken De ontvanger kan het restant van de schuld van belastingschuldige aan een derde op grond van artikel 6:30 BW voldoen in afwachting van verrekening met de belastingschuldige, als de belastingdeurwaarder de volgende zaken aantreft: - zaken die niet onder het bodemrecht vallen; en - eigendom zijn van een derde; en - strekken tot zekerheid voor de voldoening van een schuld die de belastingschuldige aan de derde heeft (bijvoorbeeld huurkoop of eigendomsvoorbehoud); en - waarop de ontvanger zich na voldoening van die schuld zou kunnen verhalen. De ontvanger maakt van deze mogelijkheid slechts gebruik als de executiewaarde van de desbetreffende zaken beduidend hoger is dan het restant van de schuld. Dit geldt ook als het gaat om zaken van de belastingschuldige die bij een derde in beslag zijn genomen en waarop deze derde een retentierecht heeft. 14.2.8 Beslag roerende zaken bij derden Op zaken van de belastingschuldige die zich bij een derde bevinden, verhaalt de belastingdeurwaarder de belastingschuld zoveel mogelijk door het leggen van een beslag op roerende zaken. De deurwaarder zal in de volgende gevallen echter beslag onder derden leggen als: - de derde geen medewerking verleent aan het leggen van een beslag roerende zaken; - het voor de belastingdeurwaarder feitelijk onmogelijk is om de zaken zelf te zien, dan wel te inventariseren; - de derde een beroep doet als bedoeld in artikel 461d Rv, voordat het exploot van beslag op roerende zaken is afgesloten. Als de derde een dergelijk beroep doet nadat het exploot van beslag op roerende zaken is afgesloten, legt de belastingdeurwaarder geen afzonderlijk derdenbeslag maar geldt het beslag roerende zaken als derdenbeslag. De belastingdeurwaarder betekent in dat geval een formulier als bedoeld in artikel 475, tweede lid, Rv, binnen drie dagen nadat de derde zich erop heeft beroepen dat hij het beslag niet behoeft te dulden.’ Dit laatste geldt ook als de verwachting is gerechtvaardigd dat de derde voor de executoriale verkoop een beroep zal doen als bedoeld in artikel 461d Rv. 14.2.9 Wegvoeren van beslagen zaken Nadat op roerende zaken beslag is gelegd, wordt zoveel mogelijk aan de belastingschuldige het feitelijk gebruik gelaten. Onder bijzondere omstandigheden kan de belastingdeurwaarder in beslag genomen zaken wegvoeren. Hij stelt daartoe een gerechtelijke bewaarder aan als bedoeld in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Het aanstellen van een bewaarder ontheft de ontvanger niet van zijn verantwoordelijkheid met betrekking tot de in beslag genomen zaken. Het wegvoeren van zaken is mogelijk, als dit voor het behoud van die zaken redelijkerwijze noodzakelijk is . Dit is bijvoorbeeld aan de orde als de zaken dreigen te worden verduisterd of beschadigd. Hetzelfde geldt als er gegronde vrees bestaat dat verhaal op de zaken ernstig bemoeilijkt wordt of feitelijk onmogelijk is, indien de zaken niet worden afgevoerd. Of bijvoorbeeld als de belastingdeurwaarder administratief beslag als bedoeld in artikel 442, eerste lid, Rv, heeft gelegd op een motorrijtuig of een aanhangwagen, en de geëxecuteerde het motorrijtuig of de aanhangwagen niet heeft ingeleverd, nadat de belastingdeurwaarder hem daartoe twee keer in de gelegenheid heeft gesteld. Van de mogelijkheid tot het wegvoeren van de beslagen zaken wordt slechts gebruik gemaakt: - als de verwachting bestaat dat zonder het wegvoeren de schuld niet volledig kan worden ingevorderd; en - de ontvanger na marginale toetsing niet heeft kunnen constateren dat de belastingaanslagen materieel onverschuldigd moeten worden geacht. Bij het in beslag nemen van een voertuig is het aan de belastingdeurwaarder ter keuze om het voertuig af te voeren, een wielklem, of een ander middel, aan te brengen ter zekerheid tegen verduistering. Voor het wegvoeren en de opslag wordt op grond van artikel 446 lid 2 Rv een afzonderlijk proces-verbaal opgemaakt, dat binnen drie dagen na het wegvoeren aan de belastingschuldige en aan de bewaarder wordt betekend. 14.2.9.1 Belasting van personenauto’s en motorrijwielen en belasting zware motorrijtuigen en beslag roerende zaken Deze bepaling is niet van toepassing voor BsGW. 14.2.10 Afsluiting en beslag roerende zaken De deurwaarder dan wel de bewaarder kan tot afsluiting van de ruimte overgaan waarin ten laste van de onderneming in beslag genomen zaken zich bevinden, als: - de omstandigheden zich voordoen als genoemd in artikel 14.2.9 van deze Leidraad; en - de desbetreffende zaken niet of slechts tegen naar verhouding zeer hoge kosten kunnen worden afgevoerd. Na afsluiting zal zo spoedig mogelijk tot executoriale verkoop worden overgegaan. Voor de afsluiting is voorafgaande toestemming vereist van de ontvanger. 14.2.11 Bewaarder en beslag roerende zaken Als zaken op grond van artikel 14.2.9 van deze Leidraad worden weggevoerd of op grond van artikel 14.2.11 van deze Leidraad afsluiting plaatsvindt, stelt de belastingdeurwaarder daarbij een bewaarder aan die in staat moet worden geacht ook daadwerkelijk de taken verbonden aan het bewaarderschap met betrekking tot die zaken uit te oefenen. De aanstelling van de bewaarder wordt vermeld in het proces-verbaal dat in de betreffende situatie moet worden opgemaakt. Als een ambtenaar van BsGW als bewaarder wordt aangesteld, is dit zoveel mogelijk een belastingdeurwaarder, niet zijnde de belastingdeurwaarder die het beslag heeft gelegd. Aan de ambtenaar die tot bewaarder is aangesteld, wordt hiervoor geen vergoeding gegeven. De tot bewaarder aangestelde ambtenaar draagt er zorg voor dat de beslagen zaken waarover hij tot bewaarder is aangesteld zo nodig worden vervoerd of opgeslagen op een wijze die het risico van fysiek of economisch bederf minimaliseert, meer dan voor de onderhavige zaken onder normale omstandigheden gebruikelijk is. De in dit verband te nemen maatregelen en de daaraan verbonden kosten moeten in een redelijke verhouding staan tot de aard en de waarde van de desbetreffende zaken. Tijdens de periode dat het beslag ligt, wordt in de navolgende gevallen aan de bewaarder het bewaarderschap ontnomen en een ander tot bewaarder aangesteld: - als de bewaarder geacht moet worden gedurende langere tijd lichamelijk of geestelijk niet in staat te zijn de aan het bewaarderschap verbonden taken uit te oefenen; - als de bewaarder is overleden; in dit geval hoeft het bewaarderschap niet uitdrukkelijk te worden ontnomen; - als een ambtenaar van BsGW tot bewaarder is aangesteld en deze ambtenaar door oorzaken van personele of organisatorische aard redelijkerwijs moet worden geacht geen betrokkenheid meer te (kunnen) hebben bij het beslag. Ontslag van een bewaarder gebeurt steeds schriftelijk; in voorkomend geval kan dit bij deurwaardersexploot. 14.2.12 Executoriale verkoop computerapparatuur Als de belastingdeurwaarder beslag legt op computerapparatuur, dan valt alleen de zogenoemde “hardware” onder dit beslag. De belastingdeurwaarder moet - voordat tot executoriale verkoop wordt overgegaan - nagaan of deze apparatuur nog de zogenoemde “software” bevat (bestanden, programma’s en dergelijke). Als dat het geval is, dan moet de belastingschuldige de mogelijkheid worden geboden om die software te verwijderen en een back-up te maken. 14.2.13 Executoriale verkoop zilveren, gouden en platina werken De ontvanger moet er voor zorgdragen dat geen zilveren, gouden of platina werken die niet zijn voorzien van de stempeltekenen die volgens de Waarborgwet 2019 vereist zijn, in openbare verkoop worden gebracht of met dat doel worden tentoongesteld. Van het houden van een openbare verkoop waarin zilveren, gouden of platina werken voorkomen - al dan niet met het vereiste stempelteken, moet de ontvanger aangifte doen zoals artikel 46 van de Waarborgwet dat voorschrijft. 14.2.14 Beslag op illegale zaken Als voor beslag vatbare zaken worden aangetroffen waarvan in beginsel de vervaardiging, het bezit of het gebruik strafbaar is (of het vermoeden van strafbaarheid bestaat), kan de beslaglegging op de normale wijze doorgang vinden. Wel wordt direct of zo snel mogelijk na de beslaglegging de politie ingeschakeld om te bezien in hoeverre aanleiding bestaat om strafrechtelijke maatregelen te nemen. Hierbij geldt het bepaalde in artikel 14.1.12 van deze Leidraad. Als geen strafrechtelijke maatregelen worden getroffen (de voormelde zaken worden niet verbeurd verklaard of onttrokken aan het verkeer), dan moet de ontvanger contact opnemen met het dagelijks bestuur voordat maatregelen worden getroffen om tot executoriale verkoop van de inbeslaggenomen zaken over te gaan. 14.2.15 Bieden voor rekening van BsGW en beslag roerende zaken Om een zo hoog mogelijke opbrengst te verkrijgen, kan de ontvanger een andere belastingdeurwaarder dan de deurwaarder die met de verkoop belast is, opdragen voor rekening van BsGW te bieden. Daarnaast kan de ontvanger de belastingdeurwaarder opdracht geven om de executie plaats te laten vinden via internetveiling. Hierbij wordt gebruik gemaakt van erkende websites. 14.2.16 Opheffing van het beslag op roerende zaken Als de belastingschuldige er uitdrukkelijk om verzoekt of als de ontvanger dit wenselijk acht, wordt opheffing van het beslag bij deurwaardersexploot kenbaar gemaakt. Opheffing van het beslag op roerende zaken als bedoeld in artikel 445 Rv wordt altijd kenbaar gemaakt bij deurwaardersexploot. 14.2.17 Afboeking executieopbrengst verkoop roerende zaken De ontvanger boekt de opbrengst van de executie af met inachtneming van het bepaalde bij artikel 7 van deze Leidraad. Als er andere schuldeisers zijn die beslag hebben gelegd of als er beperkt gerechtigden zijn van wie het recht door de executie is vervallen, dan wordt zoveel mogelijk getracht in der minne overeenstemming te bereiken over de toedeling van de netto-executieopbrengst. Als dat niet mogelijk blijkt, dan is artikel 481 en volgende Rv van toepassing. 14.2.18 Proces-verbaal van verkoop roerende zaken Als de belastingschuldige te kennen geeft dat hij een afschrift van het proces-verbaal van verkoop wenst, wordt hem dit zo spoedig mogelijk toegezonden, met dien verstande dat de namen en woonplaatsen van de kopers onleesbaar zijn gemaakt. 14.2.19 Gegevensverstrekking omtrent beslag roerende zaken Als de belastingschuldige of een belanghebbende derde de ontvanger vraagt of een beslag nog ligt, dan verstrekt de ontvanger deze informatie tenzij het belang van de invordering zich daartegen verzet. 14.2.20 Relaas van onttrekking In geval goederen aan het beslag zijn onttrokken kan van dat feit op grond van artikel 162 Sv aangifte worden gedaan. De ontvanger beslist over de inzending van een relaas van onttrekking aan de Officier van Justitie. 14.2a. Administratief beslag op motorrijtuigen en aanhangwagens 1. De belastingdeurwaarder neemt zo nodig in het proces-verbaal van inbeslagneming van een motorrijtuig of aanhangwagen op de voet van artikel 442, eerste lid, Rv, een instructie op inzake het afgeven van het motorrijtuig of de aanhangwagen, als bedoeld in artikel 442, eerste lid, onder e, Rv. Daarin vermeldt de belastingdeurwaarder de plaats, datum en het tijdstip waarop het motorrijtuig of de aanhangwagen ingeleverd moet worden. 2. Als de geëxecuteerde het motorrijtuig of de aanhangwagen niet inlevert volgens de in het eerste lid bedoelde instructie, stelt de belastingdeurwaarder eenmalig opnieuw een inlevermoment vast en stelt hij de geëxecuteerde hiervan schriftelijk op de hoogte. De belastingdeurwaarder vermeldt in de schriftelijke kennisgeving in ieder geval de plaats, datum en het tijdstip waarop het motorrijtuig of de aanhangwagen ingeleverd moet worden.’ 14.3 Beslag op onroerende zaken 14.3.1 Bewaring van in beslag genomen roerende zaken bij beslag onroerende zaken Indien het beslag op een onroerende zaak mede omvat de in of op die zaak aanwezige bestanddelen of natuurlijke vruchten, geldt dat de belastingdeurwaarder die bestanddelen of die vruchten kan wegvoeren om in bewaring te geven indien dit voor het behoud van die bestanddelen of vruchten noodzakelijk is. Het wegvoeren vindt niet plaats dan na daartoe verkregen toestemming van de ontvanger. Het bepaalde in artikel 14.2.9 is van overeenkomstige toepassing. 14.3.2 Nieuwe belastingschuld en beslag onroerende zaken Als de ontvanger voor een belastingschuld beslag op een onroerende zaak heeft gelegd, zal hij voor nader opgekomen belastingschuld zoveel mogelijk opnieuw tot beslaglegging overgaan. In gevallen waarin de ontvanger zelf de eerste beslaglegger is, gaat hij altijd tot beslaglegging over voor vorderingen van derden waarvan de invordering aan hem is opgedragen. 14.3.3 Verhuurde of verpachte onroerende zaken De ontvanger die beslag op de onroerende zaak heeft laten leggen en tevens de huur of pacht wil incasseren, doet hiervoor zoveel mogelijk een vordering ex artikel 19 van de wet onder de huurder of pachter. Er wordt in zulks geval dus niet gehandeld als bedoeld in artikel 507 lid 3 Rv. 14.3.4 Voorwaarden van verkoop van onroerende zaken De ontvanger vraagt de notaris een afschrift van de veilingvoorwaarden die op de verkoop van toepassing zijn en hij treedt zo nodig in overleg over de inhoud van deze voorwaarden. In overleg met de notaris wordt in de voorwaarden van verkoop bepaald dat de kosten van executie, toewijzing en eventuele rangregeling door de executant zullen worden voldaan uit de koopprijs en dat het tekort - als de koopprijs niet toereikend mocht zijn - door de executant zal worden aangezuiverd. 14.3.5 Opheffing van het beslag onroerende zaken Van de opheffing van een beslag op een onroerende zaak wordt schriftelijk mededeling gedaan aan de belastingschuldige. Als het beslag aan de huurder of pachter is betekend, ontvangt deze ook een schriftelijke mededeling. Ook wordt van deze opheffing bij deurwaardersexploot mededeling gedaan aan de (eventuele) derde-eigenaar, aan alle (eventuele) hypotheekhouders en - indien van toepassing - aan de bewaarder. 14.4 Beslag onder derden 14.4.1 Beslag op vordering van een derde In artikel 475 Rv en volgende is de mogelijkheid gegeven ten laste van de belastingschuldige beslag te leggen onder een derde. Als blijkt dat - na het afleggen van de buitengerechtelijke verklaring - de derde geen gelden of zaken onder zich heeft, dan blijkt het beslag nooit te hebben gelegen. De ontvanger stelt de derde hiervan op de hoogte. Een belastingaanslag kan ook worden verhaald door het leggen van derdenbeslag op een vordering die formeel aan een ander dan de belastingschuldige toebehoort, dan wel op naam van die ander - bijvoorbeeld door een bank - wordt geadministreerd. In het beslag-exploot (waarvan afschrift wordt gelaten aan de derdebeslagene) dat zowel aan de belastingschuldige als aan degene aan wie de vordering formeel toebehoort binnen acht dagen na het leggen van het beslag moet worden betekend, moet de ontvanger zoveel mogelijk aangeven op welke gronden hij de vordering die op naam van die ander is geadministreerd, meent te kunnen uitwinnen ter verhaal van een vordering op de belastingschuldige. 14.4.1.a Geen beslag op Coronabonus zorgprofessional De ontvanger laat geen derdenbeslag leggen onder een zorgaanbieder als bedoeld in artikel 1 van de Subsidieregeling bonus zorgprofessionals COVID-19, voor een bonus die door de zorgaanbieder wordt uitgekeerd aan een zorgprofessional als bedoeld in artikel 1 van de Subsidieregeling bonus zorgprofessionals COVID-19, voor zover aan de zorgaanbieder een subsidie is verstrekt op grond van de Subsidieregeling bonus zorgprofessionals COVID-19. Als reeds beslag is gelegd onder de zorgaanbieder, verzoekt de ontvanger niet om afdracht van de bonus of betaalt de ontvanger de bonus alsnog aan de zorgprofessional uit als de zorgaanbieder de bonus al aan de ontvanger heeft afgedragen. 14.4.1b. Bankbeslag en energietoeslag Als de ontvanger bankbeslag legt ten laste van een belastingschuldige die op grond van artikel 35, vierde of vijfde lid, Pw, een energietoeslag heeft ontvangen, geldt het volgende. Op schriftelijk verzoek van de belastingschuldige betaalt de ontvanger het door de bank op het bankbeslag afgedragen bedrag terug, tot maximaal het bedrag van de ontvangen energietoeslag. 14.4.2 Derdenbeslag of vordering ex artikel 19 Als naast een derdenbeslag ook een vordering op grond van artikel 19 van de wet mogelijk is, kiest de ontvanger voor het doen van een vordering. 14.4.3 Roerende zaken bij derden Als zich onder de derde roerende zaken van de belastingschuldige bevinden, wordt gehandeld overeenkomstig hetgeen is bepaald in artikel 14.2.8 van deze Leidraad. 14.4.4 Plaats beslaglegging en omvang derdenbeslag Aan de nauwkeurige vermelding in het exploot van beslag van de naam en de eventuele rechtsvorm van de derde wordt bijzondere aandacht geschonken. De situatie kan zich voordoen dat de derde een hoofdkantoor heeft en een of meerdere bijkantoren. In dat geval legt de belastingdeurwaarder het beslag zoveel mogelijk bij het hoofdkantoor dan wel het filiaal of bijkantoor dat bemoeienis heeft met de gelden of zaken waarop verhaal wordt gezocht. In spoedeisende gevallen kan het beslag worden gelegd onder een ander filiaal of bijkantoor. De executant kiest in alle gevallen domicilie bij de belastingdeurwaarder. Als er aanleiding toe bestaat, kan de ontvanger de omvang van het beslag bij de beslaglegging beperken. Voor zover niet door een andere schuldeiser beslag is gelegd, kan de omvang ook op een later tijdstip nog worden beperkt. Van de beperking wordt in het beslagexploot of in een afzonderlijk geschrift aan de derde uitdrukkelijk melding gemaakt. 14.4.5 Derdenbeslag op een vordering waar geen beslagvrije voet voor geldt Indien de belastingschuldige kenbaar maakt dat de beslagvrije voet onjuist is vastgesteld, maar niet de juiste informatie verstrekt voor de goede vaststelling ervan, stelt de ontvanger hem in de gelegenheid om binnen een redelijke termijn alsnog de juiste informatie te verstrekken. Indien de belastingschuldige de juiste informatie binnen de door de ontvanger gestelde termijn aanlevert, herstelt de ontvanger de beslagvrije voet met ingang van de inhouding volgend op het moment waarop de belastingschuldige kenbaar maakte dat de beslagvrije voet onjuist was vastgesteld. 14.4.5.a Derdenbeslag en kosten van levensonderhoud Wanneer de ontvanger derdenbeslag legt als gevolg waarvan de belastingschuldige niet meer kan voorzien in zijn levensonderhoud, verleent de ontvanger zijn medewerking aan (gedeeltelijke) opheffing van het beslag dan wel stelt hij een passend deel van het door de derde betaalde bedrag beschikbaar aan de belastingschuldige. De ontvanger verleent slechts medewerking onder voorwaarde dat de belastingschuldige voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij als gevolg van het beslag gedurende een bepaalde periode niet meer kan voorzien in de kosten van levensonderhoud. Voor de vaststelling van het passend deel gaat de ontvanger uit van de kosten van bestaan als bedoeld in artikel 16 van de regeling. 14.4.5.b Vrij te laten bedrag en beslag onder derden bij geen adres in Nederland Als de ontvanger bankbeslag legt ten laste van een belastingschuldige die op grond van de basisregistratie personen geen adres in Nederland heeft, geldt het volgende.. Als de belastingschuldige inzicht geeft in zijn leefsituatie en aannemelijk maakt dat hij door het beslag onvoldoende middelen van bestaan overhoudt, kan hij de ontvanger verzoeken alsnog rekening te houden met het voor hem geldende vrij te laten bedrag. De ontvanger betaalt het verschil tussen het initieel vastgestelde vrij te laten bedrag en het op verzoek vastgestelde vrij te laten bedrag aan de belastingschuldige. Dit doet de ontvanger nadat de bank op het beslag heeft afgedragen 14.4.5.c Toepassing 5% regeling De ontvanger past de zogeheten 5% regeling, bedoeld in artikel 475dc Rv, in beginsel niet toe bij het leggen van derdenbeslag. De ontvanger past die regeling alleen toe als is voldaan aan de voorwaarden van artikel 19, tweede lid, van de wet en artikel 19.1.7 of als de ontvanger van mening is dat de belangen van BsGW worden geschaad als hij de 5%-regeling niet toepast. 14.4.6 Bij derdenbeslag in gebreke blijven tot het doen van verklaring Vervallen 14.4.7 Bij derdenbeslag niet afdragen na het doen van verklaring Vervallen 14.4.8 Afdracht binnen de vierwekentermijn bij derdenbeslag Vervallen 14.4.9 Derdenbeslag op polis van levens- of spaarverzekering of lijfrente Bij een derdenbeslag op een polis van levens, of spaarverzekering of lijfrente geldt - naast de voorschriften in artikel 479l Rv en volgende, het volgende: - De ontvanger stelt zich terughoudend op bij het leggen van derdenbeslag als er sprake is van een niet-bovenmatige oudedagsvoorziening. - De ontvanger betrekt in zijn overwegingen de verhouding tussen de openstaande belastingschuld en de opbrengst bij afkoop of belening van de polis. Bij de bepaling van de opbrengst houdt de ontvanger rekening met het feit dat een (voortijdige) afkoop of belening van de polis in bepaalde gevallen wordt aangemerkt als een verboden handeling die tot negatieve uitgaven voor inkomensvoorzieningen leiden als gevolg waarvan een aanslag in de inkomstenbelasting kan worden opgelegd. - Als de netto-opbrengst van de polis minder dan € 2.500 bedraagt, de polis wordt afgekocht of het derdenbeslag is gelegd drie jaren voor de expiratiedatum, wint de ontvanger het derdenbeslag niet uit en gaat hij niet over tot afkoop of belening. In dat geval laat de ontvanger, in overleg met belastingschuldige, het beslag liggen tot de expiratiedatum. - De omstandigheid dat het verzekerde bedrag pas na lange tijd tot uitkering komt, staat op zich een derdenbeslag niet in de weg. - De belastingaanslagen waarvoor het derdenbeslag wordt gelegd moeten onherroepelijk vaststaan en in redelijkheid materieel verschuldigd worden geacht. 14.4.10 Retentierecht en derdenbeslag Als de derde-beslagene een retentierecht heeft op de zaken die door het derdenbeslag van de ontvanger zijn getroffen, dan kan de ontvanger op grond van artikel 6:30 BW overgaan tot betaling van het bedrag waarvoor het retentierecht geldt in afwachting van verrekening met de belastingschuldige. Het bedrag moet dan wel beduidend lager zijn dan de executiewaarde van de desbetreffende zaak. 14.4.11 Opheffing van het derdenbeslag Als de belastingschuldige er uitdrukkelijk om verzoekt of als de ontvanger dit wenselijk acht, wordt opheffing van het beslag bij deurwaardersexploot kenbaar gemaakt aan zowel de belastingschuldige als de derde. In andere gevallen wordt van de opheffing schriftelijk kennis gegeven aan de derde-beslagene. De ontvanger zendt aan de belastingschuldige een afschrift van deze kennisgeving. 14.4.12 Onverschuldigde betaling en derdenbeslag Als een derde tegen de ontvanger een vordering uit onverschuldigde betaling instelt en de ontvanger aan deze vordering voldoet, wordt de belastingaanslag waarvoor het derdenbeslag is gelegd, geacht in zoverre niet te zijn voldaan. De ontvanger kan de invordering van die aanslag dan ook hervatten alsof er geen derdenbeslag is gelegd. 14.4.13 Derdenbeslag onder de Staat of de ontvanger en het doen van verklaring Als derdenbeslag wordt gelegd onder de Staat of de ontvanger, dan is specificatie verplicht . De verplichting tot specificatie heeft niet tot doel het verhaal te belemmeren, maar de taak van de Staat of de ontvanger te verlichten. Dit betekent dat de verklaring in het kader van het derdenbeslag zich niet moet beperken tot de ex artikel 479 Rv genoemde vermogensbestanddelen, maar zich ook moet uitstrekken tot alles wat de geëxecuteerde te vorderen heeft van de Staat of de ontvanger en wat bij de Staat of de ontvanger bekend was op het moment van beslaglegging. 14.4.14 Derdenbeslag op voorlopige teruggaaf Als derdenbeslag onder de ontvanger wordt gelegd op een voorlopige teruggaaf, dan wordt rekening gehouden met de regeling van de beslagvrije voet. 14.5 Beslag op schepen 14.5.1 Beletten van het vertrek van het schip De belastingdeurwaarder kan een bewaarder aanstellen en de nodige maatregelen nemen om het vertrek van het schip te beletten. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het “aan de ketting leggen” van het schip. Zo nodig voorziet de belastingdeurwaarder zich - na daartoe overleg te hebben gepleegd met de ontvanger - van deskundige bijstand. De kosten van deze bijstand komen voor rekening van de belastingschuldige. In daartoe aanleiding gevende gevallen kan het feitelijk gebruik van het schip weer aan de belastingschuldige worden gelaten, bijvoorbeeld wanneer ter voorkoming van een executoriale verkoop door de belastingschuldige een voorstel tot minnelijke afdoening is gedaan en dit voorstel voor de ontvanger - gelet op de omstandigheden - aanvaardbaar is. In ieder geval zal een minnelijke afdoening moeten passen in het bij artikel 25 van deze Leidraad geformuleerde uitstelbeleid. 14.5.2 De executie van schepen Tenzij een andere wijze van verkoop is toegestaan of voorgeschreven gebeurt de executoriale verkoop van een schip ten overstaan van een bevoegde notaris. De verkoop van een buitenlands zeeschip kan ook plaatsvinden ten overstaan van de rechtbank. Van deze mogelijkheid zal met name gebruik moeten worden gemaakt als het land van herkomst de verkoop door een notaris niet erkent. De executie van niet te boek gestelde schepen gebeurt op dezelfde wijze als de executie van andere roerende zaken die geen registergoederen zijn. Om een zo hoog mogelijke opbrengst te verkrijgen, kan de ontvanger een andere belastingdeurwaarder dan de belastingdeurwaarder die met de verkoop is belast, opdragen voor rekening van BsGW te bieden. De ontvanger geeft deze belastingdeurwaarder zo nodig nadere aanwijzingen. 14.5.3 Afgelasting van de verkoop van een schip Als een aangekondigde verkoop van een schip om enigerlei reden geen doorgang kan vinden, dan draagt de ontvanger er zorg voor dat de aanplakbiljetten onmiddellijk worden verwijderd. Hij treft ook voor op andere wijze gedane aankondigingen dienovereenkomstige maatregelen. Als de belastingschuldige niet van de afgelasting op de hoogte is, dan wordt hem hiervan onverwijld schriftelijk en gemotiveerd mededeling gedaan. Als verwacht mag worden dat deze mededeling de belastingschuldige niet meer voor het aangekondigde tijdstip van verkoop bereikt, dan stelt de ontvanger hem zo mogelijk op een andere wijze in kennis. 14.5.4 Deskundige hulp en beslag op schepen Als bij een executie deskundige hulp is gewenst, kan de ontvanger een makelaar of een andere ter zake kundige inschakelen. 14.5.5 Opheffing van het beslag op schepen Van de opheffing van het beslag wordt schriftelijk mededeling gedaan aan de belastingschuldige. Ook wordt - in geval van te boek gestelde schepen - van de opheffing bij deurwaardersexploot mededeling gedaan aan de ingeschreven schuldeisers. Artikel 15. Versnelde uitvaardiging en tenuitvoerlegging Voor toepassing van het bepaalde in dit artikel, wordt verwezen naar hetgeen is bepaald in artikel 10 van deze Leidraad. Als de invordering wordt toegepast met artikel 15 lid 1 sub a of b van de wet, is betekening van een dwangbevel door terpostbezorging niet mogelijk. Artikel 16. Doorlopend beslag Voor toepassing van het bepaalde in dit artikel, wordt verwezen naar hetgeen is bepaald in artikel 14.4.14 van deze Leidraad. Artikel 17. Verzet tegen tenuitvoerlegging dwangbevel Artikel 17 van de wet geeft een zelfstandige regeling voor het instellen van verzet tegen de tenuitvoerlegging van een dwangbevel. Naast de belastingschuldige kan een ieder tegen wie de dwanginvordering is gericht in verzet komen. Verzet is mogelijk zodra de betekening van het dwangbevel heeft plaatsgevonden. Het verzet schorst de tenuitvoerlegging van het dwangbevel, voor zover dit door het verzet wordt bestreden. Ook kan verzet worden gedaan tegen een vordering als bedoeld in artikel 19 van de wet. Er kan geen verzet worden ingesteld tegen de in rekening gebrachte kosten van de aanmaning en de betekenkosten van het dwangbevel. Tegen de kosten staat bezwaar en beroep open . In aansluiting op artikel 17 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: - de schorsing van de invordering bij verzet tegen tenuitvoerlegging dwangbevel; - verzet tegen tenuitvoerlegging van dwangbevel bij onjuiste adressering. 17.1 Aanhouden tenuitvoerlegging bij verzet Als de belastingschuldige zich in rechte verzet tegen de tenuitvoerlegging van het dwangbevel, houdt de ontvanger de (verdere) tenuitvoerlegging van het dwangbevel aan, tenzij: - de gronden van het verzet naar het oordeel van de ontvanger kansloos zijn, en; - de belangen van de Staat zich verzetten tegen schorsing van de tenuitvoerlegging. 17.2 Verzet tegen tenuitvoerlegging van dwangbevel bij onjuiste adressering Als het aanslagbiljet, de aanmaning of het afschrift van het per post betekende dwangbevel aan een onjuist adres is verzonden en daarom de belastingschuldige niet heeft bereikt, is verzet tegen de tenuitvoerlegging van het dwangbevel mogelijk. Artikel 18. Tenuitvoerlegging van een dwangbevel ten laste van een bestuurder van een motorvoertuig Dit artikel is vervallen. Artikel 19. Doen van een vordering De in artikel 19 van de wet omschreven vordering geeft de ontvanger de mogelijkheid om in bepaalde gevallen op eenvoudige wijze belastingschuld te verhalen op hetgeen een derde aan de belastingschuldige is verschuldigd of ten behoeve van hem onder zich heeft of zal krijgen. In aansluiting op artikel 19 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over