📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 20 sierpnia 2001 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o cudzoziemcach
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Przekraczanie granicy
Rozdział 3 - Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub osiedlenie się
Rozdział 3a - Łączenie rodzin
Rozdział 4 - Prawa i obowiązki cudzoziemców
Rozdział 4a - Pobyt cudzoziemca zatrzymanego, umieszczonego w ośrodku strzeżonym, w areszcie w celu
wydalenia lub pozbawionego wolności w wykonaniu orzeczeń wydanych na podstawie ustaw
Rozdział 5 - Status uchodźcy
Rozdział 6 - Azyl
Rozdział 6a - Ochrona czasowa cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 7 - Zobowiązanie do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wydalanie cudzoziemców
Rozdział 8 - Ewidencja cudzoziemców
Rozdział 9 - Odpowiedzialność przewoźnika
Rozdział 9a - Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców
Rozdział 10 - Rada do Spraw Uchodźców
Rozdział 10a - Krajowy System Informatyczny
Rozdział 11 - Zasady postępowania i właściwość organów
Rozdział 12 - Przepisy karne
Rozdział 13 - Zmiany w przepisach obowiązujących
Rozdział 14 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych
(Dz. U. Nr 62, poz. 718 i z 2001 r. Nr 46, poz. 499) i art. 19 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz o
zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. Nr 42, poz. 475) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 114, poz. 739), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa
(Dz. U. Nr 106, poz. 668),
2)
ustawą z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem
reformy ustrojowej państwa
(Dz. U. Nr 162, poz. 1126),
3)
ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
(Dz. U. Nr 106, poz. 1118),
4)
ustawą z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz o zmianie
niektórych ustaw
(Dz. U. Nr 42, poz. 475)
i zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 105-109 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 114, poz. 739), które stanowią:
„
Art. 105.
W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. Nr 10, poz. 49,
z 1975 r. Nr 17, poz. 94 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8 w ust. 1 i w art. 9 w ust. 1 po wyrazach «w Polsce» dodaje się wyrazy «na
podstawie zezwolenia na osiedlenie się,»;
2)
w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
«
2.
Repatriantem jest osoba, która przybyła do Polski na podstawie wizy repatriacyjnej.
Tryb i zasady udzielania wizy repatriacyjnej określają przepisy ustawy z dnia 25 czerwca
1997 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 114, poz. 739).
»
;
3)
po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:
«
Art. 18a.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady i tryb postępowania w sprawach o nadanie lub zmianę obywatelstwa polskiego
oraz wzory zaświadczeń i wniosków.
»
Art. 106.
W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej (Dz. U. Nr 9, poz. 34) w art. 23 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
«
2)
udziela wiz pobytowych, pobytowych z prawem do pracy, repatriacyjnych i tranzytowych
cudzoziemcom, którzy zamierzają udać się do Rzeczypospolitej Polskiej.
»
Art. 107.
W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o paszportach (Dz. U. z 1991 r. Nr 2, poz. 5)
wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 14;
2)
w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
«
3.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych
określi, w drodze rozporządzenia, wzory oraz tryb wydawania paszportów, dokumenty
wymagane do ich otrzymania, a także tryb postępowania funkcjonariuszy Straży Granicznej
w przypadku ujawniania w czasie kontroli granicznej wad w paszportach.
»
Art. 108.
W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74,
poz. 368 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1997 r. Nr 75, poz. 471 i Nr 106, poz. 679) w art.
19 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
«
5)
wiz i zezwoleń na przekroczenie przez cudzoziemca granicy państwa oraz zgód na ich
wydanie, zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony, azylu i wydalania z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem przypadków dotyczących cudzoziemców przebywających
legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,».
”
”
„
Art. 109.
1.
Cudzoziemiec, który przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od dnia
1 stycznia 1992 r. do dnia 31 grudnia 1996 r., na podstawie uzyskanego przed przyjazdem
zezwolenia na pobyt stały wydanego na podstawie art. 13 ustawy, o której mowa w art.
112, i przebywa na nim nieprzerwanie, może w okresie do dnia 31 grudnia 1998 r. złożyć
wniosek o uznanie go za obywatela polskiego.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
3.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wyda decyzję o uznaniu cudzoziemca za
obywatela polskiego, jeżeli wnioskodawca spełnia łącznie następujące warunki:
1)
jest narodowości polskiej lub ma pochodzenie polskie,
2)
ma w Rzeczypospolitej Polskiej zapewnione mieszkanie i utrzymanie; w takim wypadku
przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio,
3)
nie zachodzi w jego wypadku żadna z okoliczności określonych w art. 13 ust. 1 pkt
2-6.
4.
Od decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, o której mowa w ust. 3, nie
przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
5.
W wypadku nabycia przez oboje rodziców obywatelstwa polskiego w trybie określonym
w ust. 1 obywatelstwo polskie nabywają również ich dzieci. Jeżeli obywatelstwo polskie
w trybie określonym w ust. 1 nabywa tylko jedno z rodziców, dzieci nabywają obywatelstwo
polskie jedynie za zgodą drugiego z rodziców, wyrażoną w odpowiednim oświadczeniu
złożonym przed wojewodą albo kierownikiem polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego
lub urzędu konsularnego.
6.
Nabycie obywatelstwa, zgodnie z ust. 5, przez dziecko, które ukończyło szesnaście
lat, następuje za jego zgodą.
7.
Osobie, która nabyła obywatelstwo polskie w trybie określonym w ust. 3, przysługują
wszelkie uprawnienia, jakie przepisy prawa wiążą z uzyskaniem obywatelstwa polskiego
w drodze repatriacji lub uznaniem za repatrianta.
8.
Osoba, która utraciła obywatelstwo polskie nabyte w trybie określonym w niniejszym
artykule, nie może nabyć go ponownie w drodze repatriacji.
9.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania w sprawach,
o których mowa w niniejszym artykule, wzór wniosku oraz dokumenty, które powinny być
do niego dołączone.
”
;
2)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa
(Dz. U. Nr 106, poz. 668), który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
3)
art. 38 ustawy z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem
reformy ustrojowej państwa
(Dz. U. Nr 162, poz. 1126), który stanowi:
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
”
;
4)
art. 45 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
(Dz. U. Nr 106, poz. 1118), który stanowi:
„
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 43, który wchodzi
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 8-14, 16-18 i 20 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach
oraz o zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. Nr 42, poz. 475), które stanowią:
„
Art. 8.
1.
Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w terminie
14 dni od dnia ogłoszenia ustawy, powoła Pełnomocnika do Spraw Organizacji Urzędu
do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców, zwanego dalej «Pełnomocnikiem».
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad działalnością Pełnomocnika
oraz zapewnia mu obsługę merytoryczną, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjną.
3.
Pełnomocnik pełni swoją funkcję do czasu powołania Prezesa.
4.
W wypadku niepowołania Prezesa z dniem 1 lipca 2001 r. Pełnomocnik wykonuje zadania
Prezesa określone w ustawie, z wyjątkiem kompetencji wynikających z art. 68b ust.
3 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach.
5.
Znosi się urząd Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji.
Art. 9.
1.
Pełnomocnik w terminie do dnia 15 czerwca 2001 r. przedstawi pracownikom Departamentu
Migracji i Uchodźstwa i Departamentu Obywatelstwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych
i Administracji oraz Centralnego Ośrodka Recepcyjnego dla Uchodźców, zatrudnionym
w komórkach organizacyjnych zapewniających do dnia wejścia w życie ustawy wykonywanie
zadań, o których mowa w art. 68a ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach,
warunki zatrudnienia w Urzędzie.
2.
Warunki zatrudnienia przedstawione pracownikom, o których mowa w ust. 1, zapewniają
zachowanie takiej samej podstawy nawiązania stosunku pracy oraz co najmniej dotychczasowych
warunków pracy i płacy, z uwzględnieniem doświadczenia i przygotowania zawodowego
pracowników.
3.
Pracownicy, o których mowa w ust. 1, z dniem 1 lipca 2001 r. stają się pracownikami
Urzędu.
4.
W terminie do dnia 1 sierpnia 2001 r. pracownik, o którym mowa w ust. 3, może bez
wypowiedzenia, z siedmiodniowym uprzedzeniem, rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie
stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy
wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
5.
Pełnomocnik w terminie do dnia 15 czerwca 2001 r. może przedstawić propozycję zatrudnienia
w Urzędzie także innym niż wymienieni w ust. 1 pracownikom Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
6.
Pracownicy, o których mowa w ust. 5, stają się z dniem 1 lipca 2001 r. pracownikami
Urzędu, jeżeli w okresie 2 tygodni od dnia przedstawienia im propozycji zatrudnienia
przyjmą proponowane im warunki pracy i płacy.
7.
Do czasu obsadzenia stanowiska dyrektora generalnego Urzędu, w drodze konkursu, jego
obowiązki pełni osoba wyznaczona przez Szefa Służby Cywilnej spośród członków korpusu
służby cywilnej, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu.
8.
Do czasu obsadzenia, w drodze konkursu, wyższych stanowisk w Urzędzie, wymienionych
w art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U.
z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255), pełnienie obowiązków
na tych stanowiskach powierza się członkom korpusu służby cywilnej posiadającym szczególne
doświadczenie lub umiejętności zawodowe odpowiednie dla tych stanowisk, z zastrzeżeniem
ust. 9.
9.
Osoby, o których mowa w ust. 1, zatrudnione w dniu 30 czerwca 2001 r. na stanowiskach
wymienionych w art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej,
z dniem 1 lipca 2001 r. zajmują te stanowiska w odpowiednich komórkach organizacyjnych
Urzędu.
10.
Przez komórki organizacyjne, o których mowa w ust. 9, należy rozumieć departamenty,
biura i inne równorzędne komórki zapewniające realizację zadań i kompetencji, które
z dniem 1 lipca 2001 r. w całości przechodzą do Urzędu.
Art. 10.
Do pracy w Urzędzie mogą być oddelegowani funkcjonariusze Straży Granicznej i Policji,
na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Art. 11.
1.
Składniki majątkowe, w tym nieruchomości i mienie ruchome, służące wykonywaniu zadań
i kompetencji określonych w art. 68c ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach,
a pozostające w trwałym zarządzie i używaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,
z dniem 1 lipca 2001 r. przechodzą nieodpłatnie, z mocy prawa, w trwały zarząd i używanie
Urzędu.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób wyodrębnienia
dla Urzędu składników majątkowych, o których mowa w ust. 1, pozostających dotychczas
w trwałym zarządzie i używaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może nieodpłatnie przekazać Urzędowi w trwały
zarząd lub używanie inne składniki majątkowe niż określone w ust. 2.
Art. 12.
1.
Dokumenty i zezwolenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność
na czas, na jaki zostały wydane.
2.
Dokumenty podróży wydane cudzoziemcom przed wejściem w życie ustawy podlegają wymianie
na polskie dokumenty podróży dla cudzoziemców w ciągu 24 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
3.
Dokumenty podróży przewidziane w Konwencji Genewskiej wydane przed wejściem w życie
ustawy podlegają wymianie na dokumenty przewidziane w Konwencji Genewskiej nowego
wzoru w ciągu 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
4.
Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być wydawane na blankietach dotychczasowego
wzoru, nie dłużej jednak niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
5.
Dane cudzoziemców, zgromadzone w wykazie na podstawie dotychczasowych przepisów, przechowuje
się przez czas, na jaki zostały w nim zamieszczone, o ile nie jest to sprzeczne z
niniejszą ustawą.
Art. 13.
Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o osobach posiadających kartę czasowego
pobytu lub kartę stałego pobytu, należy przez to rozumieć osoby, którym udzielono
odpowiednio zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie
się.
Art. 14.
1.
Postępowania administracyjne wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 114, poz.
739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 106, poz. 1118)
i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną toczą się według przepisów dotychczasowych,
z tym że kompetencje ministra właściwego do spraw wewnętrznych przechodzą na Prezesa.
2.
W wypadku przejęcia postępowania Prezes zawiadamia o tym strony postępowania w ciągu
60 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
”
„
Art. 16.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak
niż przez 1 rok, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 106, poz. 1118), o ile nie
są sprzeczne z niniejszą ustawą.
Art. 17.
Dokumenty wydane cudzoziemcom na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r.
Nr 106, poz. 1118) podlegają nieodpłatnej wymianie na dokumenty określone w niniejszej
ustawie.
Art. 18.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej przekaże Prezesowi do dnia 1 października 2001 r.
dane zgromadzone w wykazie, o którym mowa w art. 64 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r.
o cudzoziemcach.
2.
Do dnia przekazania danych, o którym mowa w ust. 1, Komendant Główny Straży Granicznej
wykonuje zadania Prezesa określone w art. 90 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach.
W tym okresie Prezesowi przysługuje prawo składania wniosków o dokonanie wpisu danych
do wykazu lub o skreślenie ich z wykazu.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych utworzy Krajowy System Informatyczny do dnia
31 grudnia 2002 r.
”
„
Art. 20.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2001 r., z tym że:
1)
art. 2 pkt 1, art. 3, 8 i 9 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
art. 11 ust. 2 wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady i warunki wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu
przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu cudzoziemców z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz właściwość organów w tych sprawach.
21)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r.
o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz.
475), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2001 r..
Do spraw objętych przepisami ustawy uregulowanych umowami międzynarodowymi, którymi
związana jest Rzeczpospolita Polska, stosuje się postanowienia tych umów.
32)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Ustawy nie stosuje się, z wyjątkiem art. 5 ust. 1 i 96, do szefów i członków personelu
misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego
państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie
ustalonych zwyczajów międzynarodowych, pod warunkiem wzajemności i posiadania przez
te osoby odpowiednich dokumentów.
Art. 2.
Cudzoziemcem jest każdy, kto nie posiada obywatelstwa polskiego.
Art. 33)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemca będącego obywatelem dwóch lub więcej państw traktuje się jako obywatela
tego państwa, którego dokument podróży stanowił podstawę wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
dokumencie podróży - oznacza to dokument uznany przez właściwy organ Rzeczypospolitej
Polskiej, uprawniający do przekroczenia granicy, wydany cudzoziemcowi przez organ
państwa obcego, organ polski lub organizację międzynarodową albo podmiot upoważniony
przez organ państwa obcego lub obcą władzę o charakterze państwowym,
24)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
wizie - oznacza to zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez właściwy organ Rzeczypospolitej
Polskiej lub organ, którego właściwość w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych
obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, uprawniające go do wjazdu, przejazdu, pobytu
i wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w czasie, w celu i na warunkach w
nim określonych,
2a5)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1.)
strefie tranzytowej lotniska międzynarodowego - oznacza to teren lotniska międzynarodowego
położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozciągający się między pokładem
statku powietrznego a stanowiskiem kontroli granicznej, który obejmuje płytę oraz
pomieszczenia lotniska,
3)
(skreślony), 6)Przez art. 1 pkt 3 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1.
47)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
karcie pobytu - oznacza to dokument wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej
cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenie
na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4a8)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. e) ustawy, o której mowa w przypisie 1.)
nieprzerwanym przebywaniu - oznacza to pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w okresie ważności wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
jeżeli cudzoziemiec nie opuścił tego terytorium na czas dłuższy niż 2 miesiące w roku
kalendarzowym, z wyłączeniem wypadków związanych z wykonywaniem obowiązków zawodowych
lub świadczeniem pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy
zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
59)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. f) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
polskim dokumencie podróży dla cudzoziemca - oznacza to dokument podróży wydany przez
właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uprawniający do wielokrotnego przekraczania
granicy,
69)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. f) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
tymczasowym polskim dokumencie podróży dla cudzoziemca - oznacza to dokument podróży
wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uprawniający do jednokrotnego
przekroczenia granicy,
7)
Konwencji Genewskiej - oznacza to Konwencję dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną
w Genewie dnia 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515 i 516),
8)
Protokole Nowojorskim - oznacza to Protokół dotyczący statusu uchodźców, sporządzony
w Nowym Jorku dnia 31 stycznia 1967 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 517 i 518),
910)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
kraju pochodzenia - oznacza to państwo, którego obywatelem jest cudzoziemiec, a w
wypadku cudzoziemca, którego obywatelstwa nie da się ustalić lub który nie posiada
obywatelstwa żadnego państwa - państwo, w którym stale zamieszkuje,
1011)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. h) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
bezpiecznym kraju pochodzenia - oznacza to taki kraj pochodzenia cudzoziemca, w którym
ze względu na system prawa i jego stosowanie oraz ze względu na stosunki polityczne
w nim panujące nie występują prześladowania z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności
do określonej grupy społecznej lub przekonań politycznych, a organizacjom pozarządowym
i międzynarodowym umożliwia się działanie na rzecz przestrzegania praw człowieka,
1111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. h) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
bezpiecznym kraju trzecim - oznacza to państwo niebędące krajem pochodzenia cudzoziemca,
które ratyfikowało i stosuje Konwencję Genewską oraz Protokół Nowojorski, a w szczególności
państwo, w którym:
a)
nie występuje zagrożenie dla życia lub wolności cudzoziemców ubiegających się o nadanie
statusu uchodźcy, zgodnie z art. 33 Konwencji Genewskiej,
b)
zapewnia się cudzoziemcom dostęp do postępowania o nadanie statusu uchodźcy,
c)
cudzoziemiec ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy korzysta z ochrony przed wydaleniem,
zgodnie z przepisami Konwencji Genewskiej,
d)
cudzoziemiec ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy nie jest narażony na tortury
lub niehumanitarne albo poniżające traktowanie,
12)
granicy - oznacza to granicę państwową Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej
(Dz. U. Nr 78, poz. 461, z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 498).
Rozdział 2
Przekraczanie granicy
Art. 512)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemiec może przekroczyć granicę oraz przebywać na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli posiada ważny dokument podróży oraz wizę, o ile przepisy niniejszej
ustawy nie stanowią inaczej.
2.
Cudzoziemcy będący obywatelami niektórych państw mogą przekroczyć granicę po uiszczeniu
opłaty związanej z wjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jest to
niezbędne dla zachowania zasady wzajemności w stosunkach z tymi państwami.
Art. 6.
1.
Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej winien posiadać i
okazać na żądanie uprawnionego organu środki niezbędne do pokrycia kosztów wjazdu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez to terytorium, pobytu na
nim i wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zezwolenie na wjazd do innego
państwa lub na powrót do kraju pochodzenia, jeżeli zezwolenie takie jest wymagane.
2.
Posiadanie środków, o których mowa w ust. 1, może być potwierdzone przez okazanie:
1)
waluty polskiej lub zagranicznych środków płatniczych, które mogą być w Rzeczypospolitej
Polskiej legalnie wymienione,
2)
dokumentów umożliwiających uzyskanie środków płatniczych,
3)
zaproszenia, o którym mowa w art. 15,
4)
dokumentu potwierdzającego rezerwację i opłacenie w Rzeczypospolitej Polskiej zakwaterowania
i wyżywienia.
3.
Posiadanie przez cudzoziemca środków niezbędnych do wyjazdu może być potwierdzone
także przez okazanie biletu uprawniającego do podróży do kraju pochodzenia lub innego
państwa albo przez posiadanie środka transportu.
Art. 7.
1.
(skreślony). 13)Przez art. 1 pkt 5 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1.
214)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Wiza może, z zastrzeżeniem ust. 2a, uprawniać do jednokrotnego, dwukrotnego lub wielokrotnego
wjazdu.
2a15)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Wiza może uprawniać wyłącznie do wjazdu do strefy tranzytowej lotniska międzynarodowego,
pobytu w tej strefie i wyjazdu z niej.
3.
(skreślony). 16)Przez art. 1 pkt 5 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1.
417)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. e) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Wiza określa:
1)
okres ważności wizy, nie dłuższy niż 5 lat, podczas którego może nastąpić pierwszy
wjazd i musi nastąpić ostatni wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
okres pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności
wizy,
3)
cel wjazdu i pobytu.
518)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. f) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Wiza może określać także inne warunki i informacje, w szczególności:
1)
miejsce, w którym powinno nastąpić przekroczenie granicy,
2)
liczbę dzieci oraz innych osób towarzyszących cudzoziemcowi, któremu wydano wizę,
wpisanych do dokumentu podróży cudzoziemca.
Art. 8.
1.
(skreślony). 19)Przez art. 1 pkt 6 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1.
220)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Wizę wydaje się na okres pobytu nie dłuższy niż 3 miesiące.
320)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
W okresie, o którym mowa w ust. 2, cudzoziemiec, który spełnia warunki określone w
art. 6 ust. 1, może wystąpić o wydanie kolejnych wiz. Łączny okres pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wiz nie może przekroczyć 6 miesięcy w okresie
12 miesięcy, licząc od dnia pierwszego wjazdu.
3a21)Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Jeżeli wizę wydano na okres ważności stanowiący wielokrotność jednego roku, to okres
pobytu, o którym mowa w ust. 2, odnosi się do każdego roku okresu ważności wizy.
422)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy
międzynarodowej przewidującej częściowe albo całkowite zniesienie obowiązku wizowego
lub na podstawie jednostronnego zniesienia obowiązku wizowego stosownie do przepisów,
o których mowa w art. 98, może wystąpić o wydanie wiz, przy czym łączny okres pobytu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie tych umów i wiz nie może przekroczyć
6 miesięcy w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia pierwszego wjazdu.
523)Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. e) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Wizę w celu przejazdu cudzoziemca przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje
się na okres nie dłuższy niż 5 dni, a wizę, o której mowa w art. 7 ust. 2a - na okres
nie dłuższy niż 2 dni.
Art. 924)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Jeżeli celem wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest zatrudnienie
lub wykonywanie innej pracy zarobkowej, wiza może być wydana cudzoziemcowi, który
przedstawi zezwolenie na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia
cudzoziemca lub powierzenia mu innej pracy zarobkowej, jeżeli zezwolenie na zatrudnienie
lub wykonywanie innej pracy zarobkowej nie jest wymagane.
2.
Jeżeli celem wjazdu i pobytu jest przejazd przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
wiza może być wydana cudzoziemcowi posiadającemu prawo wjazdu do państwa docelowego
lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 1025)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Wizę zamieszcza się w dokumencie podroży, jeżeli okres jego ważności przekracza co
najmniej o 3 miesiące termin, w którym musi nastąpić wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na podstawie wizy.
2.
Jeżeli dokument podróży nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1, odmawia się wydania
wizy.
Art. 10a26)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemcowi polskiego pochodzenia można wydać wizę w celu repatriacji.
2.
Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony jako członek
najbliższej rodziny repatrianta, wydaje się wizę w celu przesiedlenia się.
3.
Do wydania wiz, o których mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się przepisów art. 7-10.
4.
Wizy, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się na okres ważności 12 miesięcy. W tym
czasie powinien nastąpić wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Wizy, o których mowa w ust. 1 i 2, upoważniają do jednokrotnego wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
Od osób przekraczających granicę na podstawie wiz, o których mowa w ust. 1 i 2, nie
wymaga się posiadania środków, o których mowa w art. 6 ust. 1.
7.
Zasady i tryb wydawania wizy w celu repatriacji określa ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
(Dz. U. Nr 106, poz. 1118 i z 2001 r. Nr 42, poz. 475), z zastrzeżeniem art. 79 ust. 3 i 5.
Art. 11.
(skreślony). 27)Przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
Art. 1228)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem
terminów, o których mowa w art. 8, oraz przed upływem okresu ważności wizy, chyba
że uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 13.
1.
Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy lub odmawia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli: 29)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret pierwsze ustawy, o której
mowa w przypisie 1.
130)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret drugie ustawy, o której mowa
w przypisie 1.)
wydana została ostateczna decyzja o wydaleniu,
1a31)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret trzecie ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
została wydana ostateczna decyzja o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
2)
został skazany prawomocnym wyrokiem:
a)
w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne na karę co najmniej 3 lat pozbawienia
wolności,
b)
za granicą za przestępstwo stanowiące zbrodnię pospolitą również w rozumieniu prawa
polskiego,
3)
istnieje uzasadnione podejrzenie, że prowadzi działalność mającą na celu pozbawienie
niepodległości, oderwanie części terytorium, obalenie przemocą ustroju lub osłabienie
mocy obronnej Rzeczypospolitej Polskiej, w działalności takiej uczestniczy, organizuje
ją bądź jest członkiem organizacji prowadzącej taką działalność,
4)
istnieje uzasadnione podejrzenie, że prowadzi działalność terrorystyczną, w działalności
takiej uczestniczy, organizuje ją bądź jest członkiem organizacji prowadzącej taką
działalność,
532)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret czwarte ustawy, o której mowa
w przypisie 1.)
istnieje uzasadnione podejrzenie, że przewozi lub przenosi przez granicę, bez wymaganego
zezwolenia, broń, amunicję, materiały wybuchowe, materiały promieniotwórcze lub środki
odurzające bądź psychotropowe, w działalności takiej uczestniczy, organizuje ją bądź
jest członkiem organizacji prowadzącej taką działalność,
633)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret piąte ustawy, o której mowa
w przypisie 1.)
istnieje uzasadnione podejrzenie, że prowadzi działalność polegającą na umożliwianiu
innym osobom przekraczania wbrew przepisom granicy, w działalności takiej uczestniczy,
organizuje ją bądź jest członkiem organizacji prowadzącej taką działalność albo przekroczył
granicę wbrew przepisom,
7)
istnieje uzasadnione podejrzenie, że jego wjazd lub pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej mają inny cel niż deklarowany,
8)
jego pobyt zagroziłby zdrowiu publicznemu,
8a34)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret szóste ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa,
8b34)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. a) tiret szóste ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
jego wjazd i pobyt są niepożądane ze względu na zobowiązania wynikające z postanowień
ratyfikowanych umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską,
9)
jego wjazd lub pobyt są niepożądane ze względu na inne zagrożenia dla bezpieczeństwa
i obronności państwa albo z uwagi na konieczność ochrony ładu i porządku publicznego.
1a35)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Odmawia się wydania wizy lub odmawia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przed upływem:
1)
1 roku od daty dobrowolnego wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku
z wydaniem decyzji o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
3 lat od daty wykonania decyzji o wydaleniu,
3)
5 lat od daty wykonania decyzji o wydaleniu, w wypadku pokrycia kosztów wydalenia
przez Skarb Państwa,
4)
5 lat od daty zakończenia wykonania kary odbywanej na podstawie wyroków, o których
mowa w ust. 1 pkt 2,
5)
1 roku od daty uregulowania zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa lub od daty,
w której zobowiązania te uległy przedawnieniu,
6)
terminu wynikającego z umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską,
o których mowa w ust. 1 pkt 8b,
7)
3 lat od stwierdzenia którejkolwiek z okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 3-8
i 9, z możliwością przedłużenia na kolejne okresy do 3 lat w wypadku utrzymywania
się tych okoliczności.
236)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Odmawia się wydania wizy albo wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli
od daty uprzedniej odmowy nie upłynęło 12 miesięcy, a cudzoziemiec nie przedstawił
nowych okoliczności mających wpływ na podjęcie takiej decyzji.
3.
Cudzoziemcowi można odmówić wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli
nie spełnia warunków określonych w art. 6 ust. 1.
3a37)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Małoletniemu cudzoziemcowi pozostawionemu bez przedstawiciela ustawowego można odmówić
wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mimo iż posiada on ważny dokument
podróży, środki wymagane do wjazdu i pobytu oraz wizę lub jest uprawniony do wjazdu
na podstawie umowy obowiązującej Rzeczpospolitą Polską.
4.
Cudzoziemcowi można określić czas pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio
do ilości posiadanych przez niego środków, o których mowa w art. 6 ust. 1.
538)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. e) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Wydanie decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 1-4, odnotowuje się w dokumencie
podróży cudzoziemca.
5a39)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. f) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Decyzja o odmowie wydania wizy, podejmowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
określa termin opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
640)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. g) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Decyzja o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega natychmiastowemu
wykonaniu i powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy.
Art. 1441)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemcowi, wobec którego zachodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 1, można
wydać wizę, jeżeli:
1)
przepisy prawa polskiego wymagają od niego osobistego stawiennictwa przed polskim
organem władzy publicznej,
2)
przebywa już na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie może opuścić tego terytorium
ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym ratowaniu życia,
3)
ubiega się o wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na konieczność
poddania się zabiegom lekarskim służącym ratowaniu życia, którym nie może zostać poddany
w innym państwie,
4)
zachodzi wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca jego obecności na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
5)
wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, łączny okres pobytu cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wiz może przekroczyć 6 miesięcy.
Art. 15.
1.
Zaproszenie może być wystawione przez:
1)
obywatela polskiego zamieszkałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
242)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
cudzoziemca przebywającego bezpośrednio przed wystawieniem zaproszenia legalnie przez
okres co najmniej 5 lat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
3)
osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą
siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Zaproszenie powinno zawierać dane zapraszającego, dane osoby zapraszanej, określenie
czasu jej pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązanie się zapraszającego
do pokrycia wszelkich kosztów związanych z jej pobytem, w tym kosztów ewentualnego
leczenia lub wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Zaproszenie uzyskuje ważność z chwilą wpisania go do ewidencji zaproszeń i jest ważne
przez 12 miesięcy.
4.
Odmawia się dokonania wpisu do ewidencji zaproszeń, jeżeli:
1)
zapraszanym jest cudzoziemiec, w wypadku którego zachodzi którakolwiek z okoliczności
określonych w art. 13 ust. 1,
2)
warunki materialne i mieszkaniowe zapraszającego wskazują, że nie będzie on w stanie
zadośćuczynić obowiązkom przyjętym na siebie w zaproszeniu,
343)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
zapraszający nie wykonał zobowiązań wynikających z uprzednio wystawionego zaproszenia.
544)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 14 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Odmowa dokonania wpisu do ewidencji zaproszeń następuje w drodze decyzji.
5a45)Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Wpis do ewidencji zaproszeń należy unieważnić, jeżeli po jego dokonaniu ujawnione
zostaną okoliczności, o których mowa w ust. 4. Unieważnienie wpisu następuje w drodze
decyzji.
6.
W wypadku niewywiązywania się zapraszającego z przyjętego na siebie zobowiązania,
o którym mowa w ust. 2, koszty poniesione przez Skarb Państwa, związane z pobytem
cudzoziemca i opuszczeniem przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ściąga
od zapraszającego w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej należności pieniężnych
organ, który dokonał wpisu do ewidencji zaproszeń. Zobowiązanemu nie doręcza się upomnienia
przewidzianego w tych przepisach.
Rozdział 3
Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub osiedlenie się
Art. 16.
Cudzoziemcowi można udzielić:
1)
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
2)
zezwolenia na osiedlenie się.
Art. 1746)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, można, z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 24a-24d,
udzielić na wniosek cudzoziemca, jeżeli wykaże on, że zachodzą okoliczności uzasadniające
jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż
6 miesięcy.
2.
Okolicznościami, o których mowa w ust. 1, mogą być w szczególności:
1)
uzyskanie zezwolenia na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej albo pisemnego
oświadczenia pracodawcy o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca lub powierzenia mu innej
pracy zarobkowej, jeżeli zezwolenie na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej
nie jest wymagane,
2)
prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie przepisów prawa obowiązujących
w Rzeczypospolitej Polskiej, korzystnej dla gospodarki narodowej, a w szczególności
przyczyniającej się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych
innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy,
3)
kontynuowanie przez cudzoziemca o uznanym dorobku artystycznym twórczości na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
4)
podjęcie studiów przez cudzoziemca mającego zapewnione środki finansowe niezbędne
na pokrycie kosztów studiów oraz utrzymania podczas studiów, bez potrzeby korzystania
ze świadczeń pomocy społecznej, potwierdzone zaświadczeniem państwowej lub niepaństwowej
szkoły wyższej o przyjęciu na studia,
5)
udział w szkoleniach i stażach zawodowych realizowanych w ramach programów Unii Europejskiej,
6)
małżeństwo z obywatelem polskim lub cudzoziemcem posiadającym zezwolenie na osiedlenie
się, jeżeli nie zostało ono zawarte wyłącznie w celu uzyskania zezwolenia, o którym
mowa w art. 16 pkt 1,
7)
konieczność przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z okolicznością,
o której mowa w art. 53, lub niemożnością wykonania decyzji o wydaleniu z przyczyn
niezależnych od organu lub cudzoziemca,
8)
orzeczenie sądu o niedopuszczalności wydania cudzoziemca albo rozstrzygnięcie Ministra
Sprawiedliwości o odmowie wydania cudzoziemca,
9)
zamiar wspólnego zamieszkiwania członków rodziny z pracownikiem migrującym, o którym
mowa w Europejskiej Karcie Społecznej, sporządzonej w Turynie dnia 18 października
1961 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 8, poz. 67).
3.
Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić, na wniosek obywatela
polskiego, jego małoletniemu dziecku, jeżeli wnioskodawca sprawuje nad nim władzę
rodzicielską.
4.
Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony dla członków najbliższej rodziny repatrianta
wydaje się w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.
Art. 17a47)Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
O zawarciu małżeństwa wyłącznie w celu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art.
16 pkt 1, może świadczyć w szczególności:
1)
przyjęcie korzyści majątkowej przez jednego z małżonków za wyrażenie zgody na zawarcie
małżeństwa,
2)
niewypełnienie prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa,
3)
brak wspólnego zamieszkiwania małżonków,
4)
fakt, iż małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawarciem małżeństwa,
5)
fakt, iż małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga,
6)
fakt, iż małżonkowie nie są zgodni co do danych osobowych dotyczących drugiego współmałżonka
(nazwiska, adresu, narodowości, zawodu) i innych istotnych okoliczności, które ich
dotyczą.
Art. 1848)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 16 pkt 1, może być udzielone na okres do 2 lat i
przedłużane każdorazowo na kolejne okresy, nie dłuższe jednak niż 2 lata.
2.
Przedłużenie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, może nastąpić po stwierdzeniu
istnienia okoliczności uzasadniających dalsze zamieszkiwanie cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności okoliczności, o których mowa w art. 17
ust. 2.
Art. 18a49)Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem
okresu, na jaki udzielono mu zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, lub na jaki
przedłużono to zezwolenie, chyba że uzyskał wizę lub zezwolenie na osiedlenie się.
Art. 19.
1.
Zezwolenie na osiedlenie się może być udzielone cudzoziemcowi, na jego wniosek, jeżeli
łącznie spełnia następujące warunki: 50)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
1.
1)
wykaże istnienie trwałych więzów rodzinnych lub ekonomicznych z Rzecząpospolitą Polską,
2)
ma zapewnione w Rzeczypospolitej Polskiej mieszkanie i utrzymanie,
351)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
1.)
bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej co najmniej przez 5 lat na podstawie wiz lub zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, a na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu
połączenia z rodziną - przez okres 3 lat.
1a52)Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Do pięcioletniego okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się okresu pobytu
cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony udzielonego mu wyłącznie w związku z okolicznością, o której mowa
w art. 17 ust. 2 pkt 4.
253)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Cudzoziemcowi można odmówić udzielenia zezwolenia na osiedlenie się pomimo spełnienia
przez niego warunków określonych w ust. 1, jeżeli okaże się, że ma on zobowiązania
wobec kraju pochodzenia lub osób w nim zamieszkałych.
353)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie
1..
Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się za spełnione, jeżeli cudzoziemiec
ma dochody lub mienie wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania i leczenia swojego
i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, bez potrzeby korzystania ze wsparcia
materialnego ze środków pomocy społecznej, lub ma w Rzeczypospolitej Polskiej członka
bądź członków rodziny zobowiązanych do łożenia na jego utrzymanie i będących w stanie
wywiązać się z tego obowiązku, a także jeżeli wskaże lokal mieszkalny, w którym zamierza
przebywać, i przedstawi tytuł prawny do jego zajmowania.
4.
Zezwolenia na osiedlenie się udziela się na czas nieoznaczony.
Art. 19a54)Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Zezwolenia na osiedlenie się udziela się małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po przedstawieniu pisemnej zgody jego przedstawicieli
ustawowych, jeżeli co najmniej jednemu z nich udzielono zezwolenia na osiedlenie się.
Art. 19b54)Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Zezwolenia na osiedlenie się udziela się, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 2 i 3, cudzoziemcowi,
na jego wniosek, jeżeli przebywał nieprzerwanie na podstawie wiz lub zezwoleń na zamieszkanie
na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy
niż 10 lat.
Art. 2055)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemcowi, który otrzymał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub na
osiedlenie się, wydaje się kartę pobytu.
2.
Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony jako członek
najbliższej rodziny repatrianta lub w celu połączenia z rodziną, kartę pobytu wydaje
się po wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 2156)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Karta pobytu określa rodzaj wydanego zezwolenia, okres jej ważności oraz potwierdza
tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Karta pobytu uprawnia, w okresie jej ważności, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego
przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy.
3.
Kartę pobytu wydaje się na okres, na jaki udzielono zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony. Karta pobytu wydana w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie
się podlega wymianie po upływie 10 lat od dnia wydania.
4.
Cudzoziemiec jest obowiązany zwrócić posiadaną kartę pobytu organowi, który ją wydał,
w wypadku nabycia obywatelstwa polskiego, cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się lub wyjazdu na stałe za granicę.
5.
W razie zgonu cudzoziemca obowiązek zwrotu karty pobytu spoczywa na osobach obowiązanych
do zgłoszenia zgonu, stosownie do przepisów o aktach stanu cywilnego.
Art. 22.
1.
Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
jeżeli:
1)
nie spełnia wymagań określonych w art. 17,
257)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w przypisie 1.)
zachodzi którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 13 ust. 1, chyba że chodzi
o zezwolenie, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 7.
2.
Cudzoziemcowi cofa się udzielone zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony albo
odmawia się przedłużenia tego zezwolenia, jeżeli:
1)
ustała przyczyna, dla której zostało udzielone,
2)
wystąpi którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 13 ust. 1.
3.
W decyzjach wydawanych w sprawach, o których mowa w ust. 1 lub 2, należy określić
termin opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 23.
158)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie, jeżeli:
1)
nie spełnia warunków określonych w art. 19,
2)
zachodzi którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 13 ust. 1.
259)Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 19b, odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie
się, jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrona
porządku publicznego.
359)Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 19b, można odmówić udzielenia zezwolenia na osiedlenie
się, jeżeli nie posiada własnych środków utrzymania, ubezpieczenia zdrowotnego umożliwiającego
pokrycie kosztów leczenia lub możliwości wykonywania zawodu.
Art. 24.
1.
Cudzoziemcowi można cofnąć zezwolenie na osiedlenie się i nakazać opuszczenie terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w określonym terminie, jeżeli:
1)
został skazany prawomocnym wyrokiem w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne
na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności,
2)
wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrona porządku
publicznego.
2.
Cudzoziemcowi można cofnąć zezwolenie na osiedlenie się, jeżeli opuścił na stałe terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Rozdział 3a
Łączenie rodzin60)Dodany przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
Art. 24a.
1.
Na wniosek cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie zezwolenia na osiedlenie się, albo przez co najmniej 3 lata na podstawie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, albo na podstawie zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony, wydanego w związku z nadaniem statusu uchodźcy, zwanego dalej „wnioskodawcą”,
cudzoziemcowi znajdującemu się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
pozostającemu z wnioskodawcą w związku małżeńskim uznawanym na gruncie prawa Rzeczypospolitej
Polskiej,
2)
małoletniemu stanu wolnego będącemu:
a)
dzieckiem wnioskodawcy sprawującego nad nim faktycznie władzę rodzicielską albo opiekę,
b)
dzieckiem wnioskodawcy, przysposobionym w okresie poprzedzającym przyjazd wnioskodawcy
do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie orzeczenia właściwego organu oraz posiadającym
te same prawa i obowiązki co dziecko cudzoziemca,
c)
dzieckiem współmałżonka wnioskodawcy przebywającego poza granicą Rzeczypospolitej
Polskiej, a niebędącemu dzieckiem wnioskodawcy, jeżeli jedno ze współmałżonków lub
oboje sprawują nad nim władzę rodzicielską albo opiekę
- udziela się zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną udziela się,
jeżeli:
1)
pobyt współmałżonka lub małoletniego dziecka wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej nie zagrozi zdrowiu publicznemu,
2)
warunki materialne i mieszkaniowe wnioskodawcy wskazują, że pobyt jego rodziny na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie stanowił obciążenia dla systemu pomocy
społecznej,
3)
wnioskodawca będzie mógł zapewnić członkom swojej rodziny możliwość korzystania ze
świadczeń z tytułu ubezpieczeń zdrowotnych.
3.
Przepisów ust. 2 pkt 2 i 3 nie stosuje się, jeżeli wnioskodawca zamieszkuje na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
udzielonego w związku z nadaniem statusu uchodźcy.
Art. 24b.
1.
Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną udziela się
na okres 12 miesięcy.
2.
Jeżeli współmałżonek lub małoletnie dziecko stanu wolnego wnioskodawcy zamieszkującego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez co najmniej 3 lata na podstawie zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony, albo na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, wydanego w związku z nadaniem statusu uchodźcy, wjechali na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie
to przedłuża się na czas ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydanego
wnioskodawcy.
3.
Jeżeli współmałżonek lub małoletnie dziecko stanu wolnego wnioskodawcy zamieszkującego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na osiedlenie się
wjechali na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności zezwolenia, o
którym mowa w ust. 1, zezwolenie to przedłuża się na 2 lata.
4.
Do postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia
z rodziną nie stosuje się przepisów art. 17.
Art. 24c.
1.
Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia
z rodziną, wydaje się wizę w celu połączenia z rodziną.
2.
Do wydania wizy, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 7-10.
3.
Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres 12 miesięcy. W tym czasie powinien
nastąpić wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Wiza, o której mowa w ust. 1, upoważnia do jednokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
5.
Od współmałżonka lub małoletniego dziecka stanu wolnego wnioskodawcy wjeżdżających
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w ust. 1,
nie wymaga się posiadania środków, o których mowa w art. 6 ust. 1.
Art. 24d.
Odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia
z rodziną, a wydane zezwolenie cofa, jeżeli:
1)
wniosek o jego udzielenie zawierał nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,
2)
związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu umożliwienia współmałżonkowi uzyskania
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
3)
pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej współmałżonka lub małoletniego dziecka
stanu wolnego wnioskodawcy stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa lub porządku
publicznego.
Rozdział 4
Prawa i obowiązki cudzoziemców61)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
Art. 25.
Cudzoziemiec podczas pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ma takie same
prawa i obowiązki jak obywatel polski, o ile przepisy niniejszej ustawy lub innych
ustaw nie stanowią inaczej.
Art. 25a62)Dodany przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Cudzoziemca ubiegającego się o wydanie wizy, udzielenie lub przedłużenie zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony albo udzielenie zezwolenia na osiedlenie się należy
pouczyć, na piśmie w języku dla niego zrozumiałym, o zasadach i trybie postępowania
oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach.
Art. 25b62)Dodany przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemiec zobowiązany jest złożyć wniosek o:
1)
wydanie kolejnej wizy - na co najmniej 14 dni przed upływem okresu pobytu na podstawie
poprzedniej wizy,
2)
udzielenie lub przedłużenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony - na co najmniej
45 dni przed upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub okresu, na jaki udzielone
zostało poprzednie zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony,
3)
udzielenie zezwolenia na osiedlenie się - na co najmniej 60 dni przed upływem okresu,
na jaki udzielone zostało zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony.
2.
Organ pierwszej instancji obowiązany jest wydać decyzję w sprawach, o których mowa
w ust. 1, jeżeli wniosek został złożony w terminach określonych w ust. 1, przed upływem
okresu pobytu na podstawie wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W wypadku niemożności wydania decyzji w tym terminie organ pierwszej instancji obowiązany
jest wydać cudzoziemcowi wizę na okres niezbędny do zakończenia postępowania w tej
instancji.
3.
Jeżeli wniosek został złożony po upływie terminów określonych w ust. 1, a postępowanie
nie zostało zakończone przed upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony, cudzoziemiec obowiązany jest opuścić terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 2663)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega kontroli
legalności pobytu.
2.
Cudzoziemiec, który nie posiada ważnej wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
albo osiedlenie się, powinien niezwłocznie opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 2763)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien, na żądanie
właściwych organów, przedstawić dokumenty i zezwolenia uprawniające go do pobytu na
tym terytorium.
2.
Od cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, wizy lub umowy międzynarodowej przewidującej
częściowe albo całkowite zniesienie obowiązku wizowego lub na podstawie jednostronnego
zniesienia obowiązku wizowego stosownie do przepisów, o których mowa w art. 98, właściwe
organy mogą zażądać wykazania, że posiada środki niezbędne do pokrycia kosztów pobytu.
3.
Cudzoziemiec, który utracił dokument podróży, jest obowiązany niezwłocznie zgłosić
ten fakt Policji.
Art. 2863)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
1.
Cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, który utracił dokument podróży albo którego dokument podróży uległ zniszczeniu
bądź utracił ważność, wydaje się, na jego wniosek, polski dokument podroży dla cudzoziemca,
jeżeli uzyskanie przez niego innego dokumentu podróży nie jest możliwe.
2.
Polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się na okres do 2 lat, nie dłuższy
jednak niż okres ważności karty pobytu.
3.
Wydanie polskiego dokumentu podróży nie zwalnia cudzoziemca od obowiązku podjęcia
działań w celu uzyskania innego dokumentu podróży.
4.
W wypadku uzyskania innego dokumentu podróży lub cofnięcia zezwolenia na osiedlenie
się cudzoziemiec jest obowiązan …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.